Okei, nokkrar tölur í þessari geðveiku rekstrarútkomu Manchester City.

- Launakostnaður Manchester City er 21 milljón punda hærri en ALLAR tekjur félagsins.
- Liðið tapaði 197 milljónum punda á síðasta ári.
- Liðið keypti leikmenn á árinu fyrir 156,5 milljónir.
- Mansour er búinn að eyða ÁTTA HUNDRUÐ MILLJÓNUM PUNDA á þeim þremur árum sem hann hefur átt liðið.
- Samkvæmt UEFA fair play má lið eingöngu tapa 38 milljónum punda á þriggja ára tímabili. Tap Manchester City á síðasta ári er því FIMMTÁN SINNUM MEIRA en UEFA Fair Play mun leyfa í framtíðinni.

Og þetta hefur skilað liðinu í efsta sæti deildarinnar. Og sannar þá að í fótboltanum skiptir ríkur eigandi meira máli en vel rekinn klúbbur. Bitur? Ég?

Eigum við ekki að taka okkur smá frí frá þjálfaraumræðu Liverpool og ræða þess í stað um þá mögnuðu stöðu að Wayne Rooney, besti leikmaður Man U hefur beðið um að vera seldur frá liðinu?

Þetta eru magnaðar fréttir. Ég hélt alltaf að Rooney myndi klára allan sinn feril hjá Man U, en hann er greinilega skynsamari en ég hélt.

Continue reading →

Sjaldan eða aldrei í sögu Liverpool bloggsins hefur meira verið sett eitthvað hér inn bara til þess að setja eitthvað hér inn!

Í þessu er þó skemmtilegt verkefni þar sem menn eiga að reyna að finna David Bentely og eins gerir Mike Phelan heiðarlega tilraun til að gera útaf við Ferguson og það er ekki hægt annað en að fíla hann fyrir það!

Að auki eru hérna síðan leiðbeiningar fyrir þá sem ætla að skella sér norður…

Continue reading →

Leikjalistinn fyrir næsta tímabil er kominn og óskir mínar um létta byrjun hafa EKKI ræst.

Svona líta fyrstu leikir út:

Arsenal (H)
Manchester City (Ú)

Við förum á Old Trafford 18.september, á Goodison 16.október og Chelsea koma á Anfield 6.nóvember. Það er alveg ljóst að nýr þjálfari Liverpool mun hafa nákvæmlega engan tíma til að koma liðinu í gang. Í raun má segja að af fyrstu sex leikjunum í deildinni (Arsenal h, Man City ú, WBA h, Birmingham ú, Man U ú og Sunderland h) sé bara tveir leikir, sem geti talist sæmilega “auðveldir” – það er WBA og Sunderland heima. Hinir fjórir eru allir gríðarlega erfiðir.

Þetta verður erfitt tímabil.

Eftir tíu mínútur hefst leikur Man City og Manchester United, leikur sem getur hugsanlega ráðið úrslitum í baráttunni um titilinn og/eða fjórða sætið.

Spurningin er einföld: með hverjum eiga Liverpool-menn að halda í dag? Eigum við að sætta okkur við að fjórða sætið er farið og vona að City eyðileggi titilvonir United, eða eigum við að vona að United geri okkur greiða og við getum haldið í vonina?

Hmm?

Jæja, svona leit þetta út á sunnudaginn eftir Man U leikinn.

Svona mörgum stigum höfðu liðin tapað:

Man City – 34
Tottenham – 35
Aston Villa – 37
Liverpool – 42

Eftir leiki kvöldsins lítur þetta aðeins betur út – þar sem að Everton unnu Man City (á heimavelli Man City, takk fyrir) og Aston Villa töpuðu líka stigum á heimavelli gegn Sunderland. Gott kvöld fyrir okkur.

Tottenham – 35
Man City – 37
Aston Villa – 39
Liverpool – 42

Semsagt, munurinn á okkur og Villa er kominn niður í 3 stig og í City niður í 5 stig. Tottenham er einsog áður í bestu stöðunni. Fyrirfram hefði ég búist við því að Villa og City hefðu klárað þessa heimaleiki, þannig að þetta er ánægjulegt.

Má ég bara koma því á framfæri að Wolves og sérstaklega þeirra þjálfari eru aumingjar.

Fyrir þá sem hafa ekki séð þetta þá er þetta besta fagn sem ég hef séð í langan, langan tíma:

Hérna er fínn pistill á Guardian, sem fjallar um magnaðan hlut sem hefur verið að gerast í enska boltanum í vetur – það eru miklu færri jafntefli en eru vanalega. Við höfum auðvitað tekið eftir þessu því okkar menn hafa engin jafntefli gert. Af 65 leikjum í deildinni hafa bara 4 endað sem jafntefli. Það er ótrúlegt.

Í kvöld komu áhugaverðar fréttir af fundi ensku úrvalsdeildarliðanna.

Ákveðið hefur verið að frá haustinu 2010 verði öll lið ensku úrvalsdeildarinnar að skila inn 25 manna leikmannalista til að nota yfir tímabilið. Af þeim eiga nú liðin að vera með minnst 8 “home grown” leikmenn í sínu liði, skilgreiningin á því er að þeir leikmenn hafi verið í þrjú ár á samningi hjá ensku eða welsku liði að 21s árs aldri.

Ég hef lengi haldið fram að slíkar reglur myndu detta á enska boltann og er sannfærður að fjölgað verður í kvóta “home grown” leikmanna á næstu árum. UEFA hefur stórt horn í síðu enskra liða, og utan þeirra stóru fjögra er þetta regla sem menn munu fagna. Einfaldast er að skoða þann hóp sem LFC sendi inn til UEFA í Meistaradeildinni til að sjá hvernig við stöndum.

Þar erum við með A-leikmannalista uppá 25 leikmenn, munum að Degen og El-Zhar voru ekki með þar. Þeir leikmenn sem yrðu skilgreindir sem “home grown” í þeim hópi eru. David Martin, Glen Johnson, Jamie Carragher, Martin Kelly, Stephen Darby, Emiliano Insua, Jay Spearing og Steven Gerrard. Á B-listanum eru Plessis, Ecclestone og Amoo. Við erum semsagt með nákvæmlega átta leikmenn, eða lágmarkstöluna til að hefja næsta tímabil samkvæmt nýju reglunum.

Ég er sannfærður um að Rafael Benitez hefur reiknað með þessum breytingum og það var ein ástæða eltingarleiksins við Barry og skoðun hans á Emile Heskey í fyrra og Michael Turner í sumar. Því er alveg morgunljóst í mínum huga að “squad players” óenskir eins og Dossena, Voronin og Babel verða á útleið ekki síðar en næsta sumar, jafnvel Aurelio og Masch eða Lucas.

Miðað við úttekt úttekt Soccernet á málinu stöndum við og Chelsea verst að vígi í þessum málaflokk og ljóst að við því verður brugðist, ekki síst með því að reyna enn að auka veg Akademíunnar, nokkuð sem hefur verið lögð gríðarleg áhersla á að undanförnu.

Nýju reglurnar taka líka á fjármálum félaganna. Þau munu þurfa að sýna fram á endurskoðaða reikninga reglulega til að tilgreina fjárhagslega stöðu sína, og ef að ákveðin viðmið benda til að liðin nái ekki að standast skyldur sínar við leikmenn sína og/eða deildina mun sérstök fagnefnd deildarinnar stíga inn í félagið og hafa afskipti af fjármálum þess.

Eins og ég hef áður rætt hér mun ekkert sem ESB reynir geta breytt þessum reglum að mínu viti. Það er ekki sett neitt hámark á leikmenn á samningi við félögin, eða þjóðerni þeirra, einungis eru sett takmörk á og reglur um hvaða leikmenn mega keppa í ensku deildinni. Bara samskonar regla og sú að 22 leikmenn mega vera skráðir í hvert landslið á HM, auk eins til vara.

Reglan er auðvitað sett til að auka jöfnuð ensku félaganna og til að reyna að auka áherslur á “home grown” leikmenn. Það er auðvitað ekkert víst, eins og nýleg dæmi á unglingakaupum stóru félaganna sanna. Pacheco, Bruno, Nemeth og Ayala verða allir “home grown” útfrá þessum reglum og viðbúið að fleiri unglingastjörnur flykkist til Englands fyrir 17 ára afmælisdaginn.

En það er allavega ljóst að til eru komnar nýjar reglur sem taka þarf tillit til!

… og hreinlega, fífl.

pirringur\

Aldrei fyrr hefur skítkast verið upphafssetning færslu á þessari síðu en ég bara get ekki annað en brotið eigin reglu hér. Eins og Jökull bendir á í ummælum síðustu færslu birtist fyrr í vikunni eitthvert kostulegasta viðtal allra tíma við Neil Warnock, þjálfara Crystal Palace.

Rifjum aðeins upp: fyrir tveimur árum var Liverpool í úrslitum Meistaradeildar. Rafa Benítez brá á það ráð að hvíla leikmenn í lokaleikjum deildarinnar enda að engu að keppa þar, fyrir úrslitaleikinn, en þá var Neil Warnock þjálfari Sheffield United sem voru í botnbaráttunni. Við það tækifæri lét hann eftirfarandi orð falla um Rafa Benítez:

“Integrity, doing what is right for the game, comes way down Rafa’s list of priorities. Maybe Rafa gets a yearly hamper from Harrods for his team selections.

It’s part of a big club’s mentality. They look after themselves and they don’t bother about anyone else.

‘I’m still very bitter about it and personally I hope Liverpool never win another trophy under Benitez. I like them as a club but I would be very pleased to see them win nothing.”

Warnock fannst sem sagt algjör hneisa að Rafa hvíldi menn í leikjum gegn liðum sem voru enn í botnbaráttunni og fannst það gefa þeim liðum ósanngjarnt forskot í lokaleikjunum.

Nú, tveimur árum síðar, eru það hins vegar Manchester United sem eru í úrslitum Meistaradeildar. Þeir eiga deildarleik um helgina gegn Hull, leik sem skiptir Utd engu máli þar sem þeir hafa þegar tryggt sér titilinn en skiptir Hull öllu máli þar sem þeir eru að berjast við falldrauginn. Sir Alex Ferguson hefur þegar staðfest að hann muni hvíla lykilmenn í þessum leik.

Hér er það sem Neil Warnock hefur um þessa ákvörðun Ferguson að segja:

“It’s just the luck of the draw. It’s just how it happens, that’s life.

At the end of the day Newcastle still have to get a result at Villa and Sunderland have to get a result, possibly. They have to worry about themselves.

It is disappointing when you do see they are not playing their top man but Alex is single-minded and I don’t think for one minute he will be concerned, when he picks his team, what happened to Neil Warnock or what happens to Alan Shearer or Phil Brown.

Manchester United‘s youngsters can always get a result against anybody on their day.”

Sem sagt, þegar Rafa hvílir leikmenn í deildinni fyrir úrslitaleik Meistaradeildarinnar er það eigingirni, óvirðing við enska knattspyrnu, vottur um slæmt innræti og mögulega sönnun þess að Mohammed Al Fayed, eigandi Fulham, hafi mútað Rafa í skiptum fyrir að mæta varaliði okkar.

Þegar Sir Alex Ferguson, sem virðist hafa framið einhvern galdraseið yfir öðrum stjórum í Englandi því það sleikja allir á honum görnina, gerir slíkt hið sama er það bara hluti af leiknum og unglingar Utd munu örugglega standa sig vel hvort eð er, ekki satt?

Neil Warnock, hræsnari og fífl. Þetta er sami maður og hélt því einu sinni fram eftir bikarleik á Anfield að Stephane Henchoz hefði hrækt á sig en gat ekki sannað það, þótt myndavélar hefðu náð meintu rifrildi þeirra á myndband og þar sæist enginn hráki fljúga. Þessi sami maður vill Rafa allt illt en fær ekki nóg af því að beygja sig fram á borðið fyrir Ferguson.

Er það svo að furða þótt Liverpool-mönnum þarna ytra finnist þeir stundum vera einir á móti öllum?

Bónus: Er það venjan hjá blaðinu Guardian í Bretlandi að gera myndasyrpur um öll misheppnuð kaup þeirra Ferguson, Wenger og fleiri stjóra stórliða í Englandi? Hefur einhver gert myndasyrpur og talið upp menn eins og Kleberson, Verón, Blanc, Forlán, Nani, Anderson (og ykkur finnst Lucas vera slappur) og svona mætti lengi telja, eða þeirra Diawara, Grimandi, Stepanovs, Cygan, Diaby, Eboue og svona mætti lengi telja, hjá Utd eða Arsenal?

Nei, ég minnist þess ekki að hafa séð slíkar myndasyrpur. Sem gerir það enn meira pirrandi að horfa upp á slíka myndasyrpu til heiðurs Rafa og Liverpool, af engu tilefni, á forsíðu Guardian-vefsins þessa vikuna.

/pirringur

Jæja, næst síðasti leikur Man U á tímabilinu er í dag gegn Arsenal. Einsog ALLIR sem að lesa þessa síðu vita, þá þarf United bara eitt stig í síðustu tveimur leikjunum sínum til að tryggja sér titilinn.

Það eru svona 98,5% líkur á að það gerist, en maður hefur svo sem lært það í gegnum tíðina að missa aldrei trúna á Liverpool. Við gefumst því ekki upp fyrr en allt er búið.

Arsenal liðið vill varla leyfa United að fagna titlinum fyrir framan þá, þannig að það hlýtur að vera nægileg hvatning fyrir þá til að gera eitthvað í dag. Þeirra tímabil er búið og þetta er þeirra síðasti sjens til að sýna að þeir eru ekki bara samansafn brothættra kjúklinga. Þeir hreinlega verða að sanna sig í dag. Arshavin mun líklega spila með Arsenal í dag og það að sjá hann taka sitt bjánalega fagn nokkrum sinnum í dag myndi aðeins lækka í mér reiðina eftir hið hrikalega ósanngjarna jafntefli sem að Arsenal náði á Anfield fyrir nokkrum vikum.

Ég er orðinn hundleiður á að halda með öðrum liðum en Liverpool síðustu vikurnar, en svona er ástandið víst. Þannig að ég segi bara ÁFRAM ARSENAL!

Jæja, í kvöld fara Man U menn til Wigan.

Við verðum að leggjast á eitt og senda fallega strauma til Wigan manna. Því miður spilar gamli Liverpool markvörðurinn Chris Kirkland ekki leikinn þar sem hann er (wait for it…) meiddur.

KOMA SVO WIGAN!!!

Þá er það opinbert, Steven Gerrard hefur verið valinn leikmaður ársins í ensku deildinni af blaðamönnum!

Einsog segir á opinberu heimasíðunni:

>His two goals at West Ham United on Saturday – which temporarily fired Liverpool back to the top of the league – saw him climb above Ian St John in the club’s all-time scoring charts as he took his tally for the season to an impressive 23, equalling his best ever return in a red shirt.

>Fifteen of his goals this term have arrived in the Premier League and have included strikes in high-profile games against Manchester United and Everton, while in Europe he also rose to the occasion with five goals in the group stages – including his 100th goal for Liverpool against PSV Eindhoven – and then two more against Real Madrid in the last sixteen clash at Anfield.

Formaður blaðamannasamtakana sagði við þetta tilefni:

>”He beat off a strong challenge from Old Trafford stars Ryan Giggs, Wayne Rooney, Nemanja Vidic and Rio Ferdinand to emerge as a clear winner and he follows a long and illustrious list of British and European footballers to win the vote of the Football Writers.”

Mikið var þetta nú ánægjulegt. :-)

Þar sem að það er enginn fótbolti í sjónvarpinu þessa dagana, þá verðum við að gera okkur góðar stuttar fréttir af okkar liði.

Steve McMannaman, sá miklu snillingur segir að Liverpool sé með besta lið á Englandi í dag. Nokkuð sem fáir þora að segja opinberlega:

>“Normally you say it’s United who are the most creative team around, but it’s not, it’s Liverpool at the minute. It’s just unfortunate they’ve let in a few goals.

>“I fancied them to win the title this year but certain things didn’t go their way. They finished last season strongly as well, but this year they look a different team.

>“The so-called lesser players, the Benayouns the Rieras, something has happened over the past four or five games and they seem to have clicked.

>“They are all closing the ball down, they are all aggressive and they are not giving anybody space to pass the ball.

Athyglisvert er að líka er bent á þá staðreynd að öllum líkindum munum við skora fleiri en 70 mörk í deildinni í ár í fyrsta skipti síðan árið 2001.

Þetta er djók. Algjört djók. Að mínu mati eru þessi verðlaun, með útnefningunni í ár, orðin lítið annað en vinsældarkosning.

Ryan Giggs hefur sem sagt verið kosinn leikmaður ársins í Englandi, þrátt fyrir að einnig hafi verið tilnefndir fjórir aðrir leikmenn Manchester United sem áttu nafnbótina frekar skilið heldur en hann og eins fyrirliði okkar, Steven Gerrard, sem átti þetta einnig frekar skilið. Að mínu mati mætti svo bæta við leikmönnum eins og Nicolas Anelka, Frank Lampard, Gareth Barry, Ashley Young, Phil Jagielka og Stephen Ireland, sem hefðu allir átt þetta frekar skilið en Giggs. Nú eða Michael Carrick, sem hefur verið besti maður Utd í vetur en var samt ekki tilnefndur.

Ekki misskilja mig, þetta tengist hatri okkar Púllara á Manchester United ekki neitt. Ef Vidic eða Ronaldo hefðu unnið þetta hefði ég lítið sagt en að velja mann sem hefur spilað 24 af 33 deildarleikjum United, þar af 12 sem varamaður og 12 sem byrjunarmaður, og hefur aðeins skorað eitt mark, er brandari. Þetta eru lítið annað en heiðursverðlaun fyrir ferilinn sem Giggs hefur átt. Þessi leikmaður hefur verið frábær síðustu tuttugu árin og einn fárra United-manna sem ég hef alltaf dáðst af í laumi, en hann átti þetta ekki skilið í ár.

Ashley Young var verðskuldað valinn ungi leikmaður ársins. Lið ársins er svo sem hér segir:

Mætti fjarlægja Evra fyrir Ashley Cole, Rio “símeidda” Ferdinand fyrir Jagielka og Giggs fyrir Lampard þarna að mínu mati. Það er samt ekkert nýtt að United-menn fái óverðskuldaðan heiður … ;)

Jæja, þessi helgi lítur ekkert alltof vel út fyrir okkur Liverpool stuðningsmenn, þar sem að um helgina er ekkert leikið í ensku úrvalsdeildinni, heldur aðeins í FA bikarnum. Við fáum ekki að sjá okkar menn spila fyrr en næsta þriðjudag.

Í fréttum ber hæst sú STÓRFRÉTT að Alex Ferguson er að væla. Af hverju ætti okkur ekki að vera sama? Jú, hann er víst að væla yfir því að Rafa Benitez sé ekki nógu góður við Feita Sam!

Skoski spekingurinn segir:

>”When Liverpool scored their second goal he signalled as if the game was finished. I do not think Sam deserved that. Sam has worked so hard for the LMA [League Managers' Association] and he’s had a weakened team. I just thought it showed contempt.

Jesús almáttugur. Ég táraðist hreinlega við að lesa þetta. (Þröstur bendir í kommentum á myndband af þessu ROSALEGA atviki.

Einnig er það að frétta að Charles Itandje (sem ég hélt að væri farinn frá félaginu) hagaði sér víst einsog fífl á Hillsborough minningarathöfninni.

Búið er að tilkynna hverjir eru tilnefndir sem leikmenn ársins í vali, sem að leikmenn í ensku deildinni standa fyrir ár hvert. Tilnefningarnar eru hálf skrýtnar.

FIMM af sex sem eru tilnefndir eru leikmenn Manchester United og er Steven Gerrard sá eini sem er tilnefndur, sem ekki spilar fyrir United. Eitthvað er þetta nú litað af frábærum kafla, sem að United átti í janúar-febrúar. Til dæmis er verulega einkennilegt að sjá menn einsog van der Saar á þessum lista.

Continue reading →

Enskir dómarar hafa beðið enska knattspyrnusambandið um útskýringar á því hvers vegna svo mörg rauð spjöld hafa verið afturkölluð og leikbönn felld niður í vetur (fréttina má lesa á íslensku hér). Þetta gera þeir eftir að FA afturkölluðu enn eitt spjaldið eftir síðustu helgi, í þetta sinn var það Brad Friedel sem slapp eftir að hafa fengið rautt fyrir að brjóta á Torres.

Ég verð að vissu leyti að taka undir með dómurunum hérna. Stundum þykja manni rauð spjöld hörð en ef dómgæslan á á annað borð að vera í höndum manna verður að gefa ákveðið svigrúm fyrir mat dómara á aðstæðum og annað slíkt. Sjái dómari hins vegar eftir leikinn, eða þyki sérstök ástæða til að komast að þeirri niðurstöðu, að hann hafi gert mistök í brottvísun leikmanns ætti að vera sjálfsagt að afturkalla spjaldið og/eða leikbannið. Til dæmis man ég eftir góðu dæmi fyrir nokkrum árum þegar Alan Shearer var rekinn af velli fyrir að skalla boltann beint aftur fyrir sig og í andlit varnarmanns sem hné niður. Dómarinn, Uriah Rennie, hélt að Shearer hefði rykkt höfðinu aftur og skallað andstæðinginn beint og rak hann útaf en sá dómur var svo afturkallaður af nefnd knattspyrnusambandsins.

Ég vorkenndi Brad Friedel þegar hann var rekinn útaf um helgina. Honum gengur augljóslega ekkert illt til, hann reynir eins og hann getur að beygja sig undir Torres og vera ekki fyrir, en það var of seint. Hann kom of langt og hratt út í Torres og tók hann niður = klárt rautt spjald. Maður getur vorkennt Friedel en það gerir dóminn ekkert síður réttan.

Það sama gerðist í febrúar þegar Frank Lampard var rekinn útaf á Anfield fyrir sólatæklingu gegn Alonso. Endursýningar sýndu að Lampard var á undan í boltann og Alonso þrumaði svo í sólann á honum en það breytir því ekki að Alonso fór löglega í tæklinguna, með sólann niðri, á meðan Lampard flaug inn með takkana hátt á lofti og gat því varla annað en farið á Alonso. Hér er ekki verið að dæma á umfang meiðslanna þannig að það að Alonso hafi verið seinni í boltann og/eða sloppið við meiðsli (Lampard hefur nú fótbrotið hann áður) skiptir engu máli – ásetningurinn hjá Lampard var klár, takkarnir voru á lofti og því átti réttilega að reka hann útaf.

Það sem gerist þegar knattspyrnusambandið veltir svona dómum til baka er tvennt; í fyrsta lagi gefur það liðinu sem missti mann útaf ástæðu til að væla endalaust yfir ranglæti (eins og Chelsea-menn gerðu þegar Lampard, og fyrr um veturinn Terry, voru reknir útaf (og báðum þeim dómum var snúið við, enda fokka menn ekki í landsliðsfyrirliðanum og genginu hans)) sé leikurinn í járnum þegar rauða spjaldið fer á loft. Í öðru lagi, þá grefur þetta undan dómurunum og valdi þeirra. Auðvitað eiga þeir ekki að vera allsráðandi né undanskildir eftirlits yfirvalda en það getur ekki verið hollt fyrir leikinn að leyfa liðum að komast upp á lagið með að áfrýja hverju einasta spjaldi.

Í haust, þegar tímabilið hófst, fór knattspyrnusambandið af stað með ógurlega herferð sem miðaðist að því að leikmenn, þjálfarar og aðdáendur liðanna í Úrvalsdeildinni sýndu dómurum virðingu. Á meðan flestir virtust virða þessa herferð inná vellinum til að byrja með voru það forráðamenn knattspyrnusambandsins sjálfir sem vanvirtu þá hvað mest og hafa grafið undan valdi dómaranna í Englandi í allan vetur með því að snúa við dómum án frekari útskýringa. Það gefur augaleið að ef dómarar njóta ekki virðingar hjá sínu eigin knattspyrnusambandi geta þeir varla krafist hennar af fólki úti í bæ.

Fyrir það fyrsta, þá er hérna fín grein í Times um hina mögnuðu gagnrýni, sem að Rafa Benitez þarf að þola umfram flest-alla þjálfara í deildinni: Lucky, lucky Liverpool.

Paul Tomkins skrifar líka ágætan pistil útaf þessari mögnuðu gagnrýni á liðsskipanina gegn Portsmouth. Hann bendir á punkt, sem ekki allir virðast fatta:

What Rafa did in the face of fatigue was pair Torres, Kuyt and Alonso up against an equally tired second-half Portsmouth side, when their quality could tell. Ideally the game would have been won by then, but if it wasn’t, they were there to win it late on. After all, Alex Ferguson has done that countless times in the past, keeping his stars in reserve in case he needed them to come on and win the game.

Had that trio started the game, it could quite easily have been a case of them tiring before the south coast side. Who knows? It’s certainly not unlikely after the midweek exertions, and a whopping 210 minutes of football since Pompey played last Saturday. Either way, it’s an almost impossible situation for the team to play to the best of its ability.

Einnig ber Tomkins saman hvernig að Man U spilar án Rooney / Ronaldo versus það hvernig Liverpool vegnar án Torres / Gerrard:

In the 12 league matches Rooney did not start, United’s accrued a 69-point average when extrapolated over 38 games, as opposed to the 87 they actually racked up. In the seven games Ronaldo did not start, the average would have made an even worse total: 65 points. Or the tally that saw Everton finish 5th.

Magnað!

Áfram heldur hann:

Gerrard has failed to start four league games –– Villa, United, Fulham and Portsmouth. Two of those are clearly very tough fixtures, against top-three sides. Two were at home, two away. And yet Liverpool’s record is won two, drawn two. Over 38 league games, that is worth an impressive 76 points.

Due to injury, Torres has failed to start no fewer than 15 league games. These resulted in ten wins, four draws and just one defeat. Over a 38 game season, that ratio would earn an incredible 86 points. That is a title-winning tally; last year United got 87, but needed only 86.

Í kvöld spila Spánverjar og Englendingar vináttulandsleik. Það er enginn Liverpool maður í enska hópnum, en 5 í spænska hópnum. Nánast bókað er að tveir þeirra verða í byrjunarliðinu (Xabi Alonso og Fernando Torres) og hinir þrír þá væntanlega á bekknum (Riera, Reina og Arbeloa). Talandi um Torres, þá segist hann hvergi vilja spila annars staðar en með Liverpool. Skynsamur maður þar á ferð.

Stórfréttir af Chelsea, þeir hafa í þriðja skiptið á tveimur tímabilum rekið þjálfarann sinn. Nú fyrrum heimsmeistarann Luis Felipe Scolari eftir aðeins sjö mánuði í starfi.

Okkar maður um Kaká

>”It would be a fantastic contract, yes, but there are other things more important than money. A player wants to be remembered for what he has won.

>”Imagine 10 years after you stop playing, you go back, you look around, you are not in any picture, you have no medals, no trophies; it is like you played for nothing.

>”You may have a fantastic car, a fantastic home, but what does it matter?

Nákvæmlega, Fernando!

Takk, Robin.

Þegar við skellum okkur í efsta sætið á morgun þá munum við hugsa fallega til þín! :-)

Sæl öll!

Nú þegar aðeins þrír dagar 36 tímar eru eftir í að enska deildin hefjist ætlum við hér að fara eilítið í gegnum okkar spá fyrir deildina í vetur. Við röðuðum allir sex deildinni upp eins og við teljum líklegt og út frá því voru svo gefin stig. Fyrir fyrsta sætið 20 stig og allt niður í 1 stig fyrir neðsta sætið.

Þá var talið saman og heildarniðurstaða fengin. Mest var því hægt að fá 120 stig og minnst 6 stig.

Ef lið voru jöfn að stigum raðast það hærra sem nær hærra sæti hjá einhverjum okkar.

Eilítil umfjöllun er um hvert lið og fylgir með.

Sæti 14 – 20 ríða á vaðið í kvöld, svo 7 – 13 á morgun og 1 – 6 á laugardagsmorgun…..

Continue reading →

Jesús Almáttugur!!!

Get ég fengið sumarið mitt aftur? – Þvílík stórkostleg sóun á dagblaðapappír.

Það eina góða við þetta allt saman verður að sjá hversu fljótt allir Man U stuðningsmennirnir gleypa oní sig allt það slæma sem þeir hafa sagt um Ronaldo í sumar. Allt blaðrið um að liðið þurfi ekki á honum að halda og blah blah blah.

Og jú, við höfum þá áfram einhvern mann sem við getum elskað að hata eitt ár í viðbót.

Þetta vissum við!

Jæja, þá er búið að birta [leikjaprógram fyrir næsta tímabil](http://www.liverpoolfc.tv/news/drilldown/N160240080616-0959.htm). Liverpool byrjar 16.ágúst á útileik gegn Sunderland, svo heimaleik gegn Middlesboro og þá útileik gegn Aston Villa.

Í september er það svo heimaleikir gegn Manchester United og Stoke og útileikur gegn Everton.

Við mætum Chelsea fyrst úti 25.október og Arsenal fyrst úti 20.desember. Síðasti leikur tímabilsins verður svo heimaleikur gegn Tottenham. Yfir allt, þá lítur þetta ágætlega út. Þetta er ekki einsog fyrir tveimur árum þegar að erfiðir útileikir hrúguðust á fyrstu vikunum, heldur byrjar þetta svona þokkalega létt.

Nú er búið að tilkynna hverjir eru tilnefndir sem leikmenn ársins í vali leikmannasamtakanna á Englandi. Þeir eru:

* Steven Gerrard
* Fernando Torres
* Cristiano Ronaldo
* Cesc Fabregas
* Emmanuel Adebayor
* David James

Torres er einnig tilnefndur í valinu um efnilegasta leikmanninn. Þar eru tilnefndir:

* Fernando Torres
* Cristiano Ronaldo
* Cesc Fabregas
* Gabriel Agbonlahor
* Ashley Young
* Micah Richards

Það verður að teljast líklegt að Ronaldo vinni verðlaunin annað árið í röð, en ég trúi varla öðru en að Torres hirði annað sætið. En það er allavegana gott að sjá tvo af okkar mönnum útnefnda (aðeins 1 Man U og enginn Chelsea maður).

Þann 5. febrúar 1958 lék lið Manchester United gegn Red Star frá Belgrad í Evrópukeppninni, á útivelli. Leiknum lauk 3-3 en með því tryggði United sér þátttökurétt í undanúrslitum Evrópukeppninnar, annað árið í röð. Þetta var blómatímabil United-liðsins undir stjórn Sir Matt Busby, en því miður fyrir enska knattspyrnu var sú blómatíð skammlíf. Degi eftir útileikinn gegn Red Star, þann 6. febrúar fyrir hálfri öld í dag, stoppaði vél United-liðsins í Munich í Þýskalandi til að fylla á eldsneytistönkum sínum. Skömmu síðar fór vélin í loftið en komst aldrei á leiðarenda.

Tuttugu og þrír fórust í slysinu, þar af átta leikmenn Manchester United og einn fyrrverandi leikmaður Manchester City, sem var með í för sem blaðamaður.

Mér finnst á degi sem þessum við hæfi að við leggjum niður fána okkar liðs í smá stund og minnumst þess að þegar öllu er á botninn hvolft átti sér stað harmleikur sem snerti ekki aðeins enskan almenning heldur enska knattspyrnu almennt. Í dag er eins og áður sagði liðin hálf öld síðan United-liðið, sem þá var fánaberi enskrar knattspyrnu í Evrópu, vængbrotnaði svo um munar. Við Liverpool-menn erum stoltir af fræknum afrekum okkar liðs í gegnum árin á alþjóðlegum grundvelli, en ef við erum samkvæmir sjálfum okkur getum við tekið undir það með United-mönnum að ef Busby-börnin svokölluðu hefðu ekki farist í Munich-flugslysinu gætu United-menn alveg verið talsvert nær Liverpool í fjölda Evróputitla en raun ber vitni.

Þetta er reyndar eitt af því sem ég hef alltaf átt erfitt með að skilja á milli United- og Liverpool-stuðningsmanna. Auk Munich-slyssins má segja að Hillsborough-slysið og Heysel-harmleikurinn hafi verið þeir þrír hryllingsatburðir sem hafi mótað bæði enska knattspyrnumenningu og framgöngu enskra liða í Evrópu meira en flest annað. Liverpool og Manchester United hafa fyrir mér alltaf verið tengd, ekki bara vegna erkifjandskaparins í garð hvors annars, heldur vegna þess að stuðningsmenn þessara tveggja liða þekkja afleiðingar slíkra harmleikja betur en flestir.

Því finnst mér við hæfi að minnast þeirra ensku knattspyrnumanna sem fórust í Munich-slysinu. Þeir hétu Roger Byrne, Billy Whelan, Tommy Taylor, Duncan Edwards, Mark Jones, Eddie Colman, Geoff Bent og David Pegg, auk Frank Swift, blaðamannsins sem leikið hafði fyrir Man City. Svo skemmtilega vill til að United og City munu mætast í Úrvalsdeildinni á næsta sunnudag, en þá munu bæði liðin klæðast hálfrar aldar gömlum treyjum til að minnast slyssins.

Ef þið viljið lesa frekar um harmleikinn getið þið farið inn á vef BBC eða Manchester United.com, þar sem finna má haug af fréttum og frásögnum af slysinu.

Mótherjar okkar um næstu helgi, Blackburn Rovers, eru eitt heitasta lið landsins um þessar mundir. Mér skilst að þeir séu búnir að vinna fimm deildarleiki í röð og eru fyrir vikið komnir einu stigi upp fyrir okkar menn, með jafnmarga leiki, og í gær slógu þeir Portsmouth örugglega út úr Deildarbikarnum með 1-2 sigri á útivelli. Munar þar mestu um framherjaparið þeirra, en Benni McCarthy og Roque Santa Cruz – sem kom til liðsins frá Bayern München í sumar – hafa skorað 9 mörk samtals í deildinni og einhver 11 stykki í öllum keppnum.

Þó er einn bjartur punktur í þessu fyrir okkar menn. Ég veit að við eigum í meiðslum sjálfir en Robbie Savage, miðjumaðurinn harðskeytti, er víst frá í einhvern langan tíma og í gærkvöldi fótbrotnaði Aaron Mokoena, auk þess sem David Bentley hlaut fótameiðsl. Talið er nær öruggt að þeir missi báðir af leiknum gegn okkur.

Ég verð að viðurkenna að ég er skíthræddur við þennan leik. Ég held að við töpum okkar fyrsta deildarleik á Ewood Park. Það er allavega nokkuð líklegur staður fyrir slíkt, og þetta leggst bara þannig í mig. Við töpuðum þar í fyrra og þetta mikla baráttulið er á rosalegri siglingu þessa dagana, þannig að ég hef áhyggjur. Viðurkenni það alveg. Því léttir mér aðeins við að heyra að (a) Savage verður ekki á staðnum til að senda fleiri af okkar leikmönnum á sjúkralistann og (b) Bentley mun ekki geta gert Johnny Riise að fífli í þetta skiptið. Ef við gætum nú bara sent tvo menn að næturlagi heim til Santa Cruz og McCarthy … :)

Tvær fréttir, sem gætu skipt miklu máli.

Fyrir það fyrsta þá hefur [Didier Drogba óskað eftir þvi að verða seldur](http://www.skysports.com/story/0,19528,11095_2808244,00.html) frá Chelsea sem fyrst. Ef að Drogba ætlar að vera í fýlu fram að Afríkukeppninni, þá eru valmöguleikar Chelsea í framherjastöðum ansi fátæklegir.

Og Robin van Persie [meiddist á hné](http://www.skysports.com/story/0,19528,11661_2808520,00.html) og verður frá í heilan mánuð. Það þýðir að hann missir af leikjunum gegn Liverpool og Man U. Ég sagði það við vin minn að Arsenal liðið myndi ekki þola það ef að annaðhvort Cesc eða van Persie myndu meiðast. Núna er að sjá hvort að ég hafi rétt fyrir mér eða hvort ég hafi bara verið að bulla.

Búið er að draga í deildarbikarnum og Liverpool [dróst gegn Cardiff](http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,2179991,00.html). Það þýðir bara eitt: Robbie Fowler mætir aftur á Anfield.

Championship side Coventry sprung a major surprise by sending a re-shuffled Manchester United crashing out of the Carling Cup at Old Trafford.

United boss Sir Alex Ferguson changed his entire team from Sunday’s win against Chelsea and paid the price.

-Leikskýrsla BBC úr 2-0 sigri Coventry í kvöld.

Þið höfðuð rétt fyrir ykkur. Rafa róterar of mikið, ólíkt Sir Alex Ferguson sem hefur tapað fleiri stigum í Úrvalsdeildinni en Liverpool í haust, unnið færri Meistaradeildartitla en Rafa síðustu þrjú ár og er nú dottinn út úr fyrstu bikarkeppni vetrarins. Alex er frábær, Rafa kann ‘ettekki.

Ath.: Færslan sem Einar Örn setti inn fyrir klukkutíma skráðist ekki rétt í kerfinu og því var ekki hægt að kommenta. Hér kemur hún inn aftur, með mínum ummælum fyrir neðan frétt Einars:

Ja hérna hér. Þetta eru eiginlega of stórar fréttir til að fjalla ekki um hérna á blogginu:

**Jose Mourinho er hættur sem stjóri hjá Chelsea.**

Ég er svo sem of þreyttur til að tjá mig um þetta, en ég er viss um að margir vilja ræða þetta svo ég set þessa frétt inn hérna núna. Það verður verulega spennandi að heyra orsakir þess að hann sé hættur og hver taki við. Mourinho er gaurinn, sem við elskum að hata svo það verður sjónarsviptir af honum ef hann fer alveg úr enska boltanum.

---

Uppfært 01:19 (Kristján Atli): Hólí shjitt!!! Ég sagði við einn félaga minn í vinnunni í morgun – United-aðdáanda – að ef Mourinho næði ekki að snúa liði sínu við á næstu dögum myndi Abramovich láta hann fara, jafnvel strax á næsta mánudag ef hann tapaði á Old Trafford um helgina. Félagi minn sagði að það væri fullmikil bjartsýni, en mig grunaði aldrei að hann myndi fara rétt fyrir þann leik!

Sögurnar segja að Mourinho hafi hætt vegna ósættis við Abramovich vegna leikmannakaupa í sumar. Hann hefur sennilega ekki talið sig geta sinnt starfi sínu með sóma nema hann fengi 200+ milljónir punda í viðbót, fjórða sumarið í röð. ;)

En í fullri alvöru, þá var alveg ljóst fyrir nokkrum mánuðum síðan að samband eigandans og framkvæmdarstjórans hjá Chelsea var að deyja hægum dauðdaga. Þegar menn geta ekki unnið lengur saman, þá bara geta menn ekki lengur unnið saman og einhver verður að víkja. Abramovich á liðið, þannig að þetta þarf ekki að koma neinum á óvart. Við sáum þetta gerast, en engan grunaði að þetta myndi gerast svona fljótt.

Ég ætla ekki að gerast hræsnari og segja að ég muni sakna Mourinho. Hann hefur of oft pirrað mig með skorti á háttvísi, prúðmennsku eða almennri kurteisi í garð annarra liða og stjóra (sérstaklega Benítez) til að ég harmi brotthvarf hans. Hitt er samt alveg klárt í mínum huga að Chelsea-liðið veikist mikið við brottför hans. Eins og Real Madríd hafa sýnt heiminum síðustu árin skiptir nákvæmlega engu máli að vera ríkur klúbbur með margar stjörnur innanborðs ef stjórnin – bæði klúbbsins og liðsins – er ekki í lagi. Chelsea eru ennþá ofurveldi í enska boltanum en það ræður algjörlega öllu hver næsti stjóri verður. Ef Abramovich klúðrar þessari ráðningu gæti klúbburinn lent í nokkurra ára vitleysu eins og Real (hey, maður má láta sig dreyma). Ef hann er hins vegar sniðugur og ræður einn af þeim fáu í heiminum sem er betri en Mourinho (hóstHiddinkhóst) þá gætu Chelsea orðið jafnvel sterkari – og svei mér þá, skemmtilegri líka – fyrir vikið.

Næstu dagar verða mjöööög áhugaverðir. Að lokum mæli ég með þessari umræðu á Chelsea-bloggi, þar sem menn eru skiljanlega í sjokki. Ég finn til með stuðningsmönnum liðsins (setjið ykkur í þeirra spor og ímyndið ykkur Benítez segja af sér í dag, án fyrirvara) en ég get vart annað en hlegið að þessu öllu saman. Abramovich tók sparibaukinn af Mourinho og sá portúgalski fór í fýlu! Hahahaaaaa! :)

---

Uppfært 07:24 (Kristján Atli): Nýjustu fréttir benda til þess að Mourinho hafi ekki sagt upp, heldur hafi hann verið boðaður á neyðarfund með Abramovich og öðrum yfirmönnum klúbbsins seint í gær, eftir eitthvað boð þar sem nýr DVD-diskur á vegum Chelsea FC var kynntur, og þar hafi honum verið formlega tilkynnt að hann væri rekinn.

Í kjölfarið koma (óvenju fljótt) þær fréttir að Chelsea muni í dag kynna Ísraelann **Avram Grant** sem nýjan knattspyrnustjóra sinn. Grant þessi er góðvinur Abramovich, kom frá Portsmouth í sumar þar sem hann var tæknilegur ráðgjafi og hefur gegnt þeirri stöðu hjá Chelsea. Ef þessi ráðning reynist rétt, og ef hún kemur svona strax eftir brottför Mourinho, hlýtur sá portúgalski að hljóta uppreisn æru að vissu leyti því þegar Grant kom til Chelsea í sumar gaf Mourinho svona óljóst í skyn að Abramovich ætlaði að skipta sér út fyrir þann ísraelska og skipaði Grant að skipta sér ekki af liðsvali og/eða þjálfun liðsins.

En nú virðist Grant vera kominn í stjórasætið og Mourinho farinn í frí. Það verður ansi hreint fróðlegt að sjá hvernig Chelsea-liðið tekur á þessu í næstu leikjum. Nær Grant t.d. því sama út úr Frank Lampard og Mourinho gerði? Verður Drogba í aðalhlutverki hjá honum eins og Mourinho, eða verður þetta *The Schevchenko Show* samkvæmt óskum Abramovich? Þetta verður einstaklega fróðlegur sirkus.

Jæja, landsleikjahléinu er að ljúka þennan mánuðinn og eftir tvo daga byrjar deildarkeppnin víðast hvar í Evrópu að rúlla aftur. Okkar menn ríða á vaðið með hádegisleik á laugardaginn en ef maður skoðar leikina sem eru um helgina eru nokkrar áhugaverðar viðureignir:

**Portsmouth – Liverpool:** Þetta er erfiður útileikur hjá okkar mönnum. Ef við getum unnið þennan leik erum við í góðum málum út mánuðinn, að mínu mati, en það er þó langt frá því að vera öruggt. Verður áhugavert að sjá hvernig liðið bregst við hádegisleik á útivelli langt frá Liverpool-borg eftir landsleikjahlé.

**Everton – Manchester United:** Hinn hádegisleikurinn á laugardegi, og sennilega eina skiptið á tímabilinu sem ég mun halda með Everton í leik. Ég hef engar áhyggjur af þeim bláu í titilbaráttunni, þannig að ef þeir gætu hirt eins og heil þrjú stig af United væri ég sáttur.

**Tottenham – Arsenal:** Úff, þetta er rosalegur leikur eins og venjulega þegar þessi lið mætast. Við getum bókað það að Arsenal-menn munu selja sig dýrt og reyna að ná sigri, og þeim hefur svo sem gengið vel á White Hart Lane undanfarin ár. En best fyrir okkur væri náttúrulega bara sigur heimamanna, þá gætum við náð forskoti á Arsenal-liðið líka.

**Chelsea – Blackburn:** Eftir tap í síðasta deildarleik eru yfirgnæfandi líkur á að blái her Mourinho taki þrjú stig í þessum leik, en þó skal maður aldrei afskrifa þrautseigt Blackburn-liðið. Þeir hafa spilað vel í vetur, fengið á sig fá mörk og eru enn taplausir í deildinni. Líklega sigur Chelsea, en látið ykkur ekki bregða ef Blackburn hanga á jafnteflinu.

Sem sagt, áhugaverðir leikir hjá toppliðunum. Þessi helgi gæti farið afskaplega vel fyrir okkar menn, sér í lagi ef United og Arsenal tapa á erfiðum útivöllum, en að sjálfsögðu veltur það allt á því hvað menn gera í sínum eigin leik. Þetta verður athyglisverður laugardagur.

Bara til þess að þetta sé skjalfest.

Árið 2002 byrjaði Liverpool liðið vel og var á tímabili 7 stigum á undan Arsenal. En tap gegn Middlesboro í nóvember var byrjunin á hruni liðsins, sem að nokkrum dögum síðar var slegið útúr Meistaradeildinni af Basel frá Sviss.

Liðið sem að spilaði fyrir Liverpool þegar þeir voru [síðast](http://lfchistory.net/viewgame.asp?game_id=2404) í efsta sæti deildarinnar leit svona út (nota bene, ég gæti hafa svissað á stöðum hjá Carra og Traore).

Á bekknum: Kirkland, Smicer, Gerrard, Cheyrou, Baros.
Utan hóps m.a.: Henchoz, Heggem, Xavier, Diomede, Litmanen, Diouf

Bekkur: Itandje, Riise, Sissoko, Benayoun, Voronin.
Utan hóps m.a.: Gerrard, Carragher, Aurelio Crouch, Kewell, Leiva

Það deila sennilega fáir um þá staðhæfingu að þetta Liverpool lið í dag er umtalsvert betra en Liverpool liðið fyrir 5 árum.

Mér finnst þetta falleg sjón:

Ég bind enn sterkar vonir við að liðið í 19.sæti falli niður um deild næsta vor. :-)

Hérna er [blaðamannafundurinn fyrir Sunderland leikinn](http://www.liverpoolecho.co.uk/videos-pictures/videos/liverpool-fc-videos/2007/08/24/rafa-benitez-pre-match-conference-100252-19681501/)

Fyrir [2 mánuðum](http://goal.com/en/Articolo.aspx?ContenutoId=318633) sagði Jose Mourinho að hann væri sáttur við lífið þrátt fyrir að hann gæti ekki eytt jafnmiklum peningum og áður. Hann hélt því m.a. fram að hann ætlaði engu að eyða í sumar.

>”If you tell me we have exactly the same squad as last season without injuries, I accept immediately. I don’t need one single player or one more pound. I accept it.

Og í annari grein [réðst hann á](http://www.telegraph.co.uk/sport/main.jhtml?xml=/sport/2007/07/11/sfnfro111.xml) eyðsluseggina í Manchester United:

>We know that in the previous three seasons when we spent some millions, everybody pointed at us as the team with more responsibility because we were the spenders in the market. That’s not the case this season. The only player we’ve bought is Malouda. We are very happy with that.”

Spólum fram til dagsins í dag.

Í dag er þessi sami Jose Mourinho [að kaupa 21 milljón punda hægri bakvörð](http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,2148820,00.html). Vonandi að honum gangi jafnvel hjá Chelsea og hinum dýru bakvörðunum sem hann hefur keypt. En við höfum allavegana staðfestingu á því að Jose Mourinho er raðbullari. Sama hvað verður sagt um Alex Ferguson þá er nú oftast að marka það sem hann segir.

Ekki nóg með það að við höfum unnið upp [21 stiga forskot Manchester United](http://www.kop.is/gamalt/2007/07/31/19.23.21/) um þessa helgi, heldur erum við komnir með [2 stiga](http://soccernet.espn.go.com/tables?league=eng.1&cc=5739) forskot á þá eftir [leiki dagsins](http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/eng_prem/6931068.stm).

Annars hlýtur þetta að vera [mynd helgarinnar](http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/44054000/jpg/_44054099_reading203.jpg).

Ég var í viðtali í [útvarpsþættinum fótbolta.net](http://fotbolti.net/radio.php) í hádeginu í dag. Þeir hafa verið að spá í ensku deildina og hafa spjallað við stuðningsmenn liðanna í deildinni. Í dag spáðu þeir Arsenal 4. sætinu og Liverpool 3. sætinu. Fyrir Arsenal tóku þeir viðtal við Sigmar Guðmundsson, en fyrir Liverpool var spjallað við mig.

Allavegana, það er hægt að [nálgast viðtalið hér á MP3 formi](http://fotbolti.net/utvarp/agust2007/09.mp3). Viðtalið við mig byrjar á sirka 14:30 mínútu og stendur í rúmar 10 mínútur.

Podcast: Play in new window | Download

Chelsea TÖPUÐU æfingaleik [í dag](http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/r/rangers/6920717.stm).

Hvað sem maður getur sagt um Mourinho, þá er það allavegana bókað að hann kann að [komast í blöðin](http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,2134027,00.html).

N.B. Kristján setti þetta inn í gærkvöldi, en ekki var hægt að kommenta á færsluna þannig að ég set hana aftur inn.

Ath.: Þetta hefur nú fengist staðfest – leikjalistinn hér fyrir neðan er 100% réttur. -KAR

Eigum við að skúbba? Ókei … hér er leikjaprógram Liverpool í ensku Úrvalsdeildinni á komandi tímabili, samkvæmt áreiðanlegum heimildum. Og það tæpum tólf tímum áður en prógramið verður tilkynnt opinberlega í Englandi. ;)

Ág.: 11 – Aston Villa (ú), 15 West Ham (h), 18 – Chelsea (h), 25 – Sunderland (ú).

Sept.: 1 – Derby (h), 15 – Portsmouth (ú), 22 – Birmingham (h), 29 – Wigan (ú).

Okt.: 6 – Tottenham (h), 20 – Everton (ú), 27 – Arsenal (h).

Nóv.: 3 – Blackburn (ú), 10 – Fulham (h), 24 – Newcastle (ú).

Des.: 1 – Bolton (h), 8 – Reading (ú), 15 – Manchester United (h), 22 – Portsmouth (h), 26 – Derby (ú), 29 – Man City (ú).

Jan.: 1 – Wigan (h), 12 – Middlesbrough (ú), 19 – Aston Villa (h), 29 – West Ham (ú).

Feb.: 2 – Sunderland (h), 9 – Chelsea (ú), 23 – Middlesbrough (h).

Mar.: 1 – Bolton (ú), 8 – Newcastle (h), 15 – Reading (h), 22 – Manchester United (ú), 29 – Everton (h).

Apr.: 5 – Arsenal (ú), 12 – Blackburn (h), 19 – Fulham (ú), 26 – Birmingham (ú).

Maí: 3 – Man City (h), 11 – Tottenham (ú).

Mikið leggst þetta vel í mig! Ólíkt síðasta tímabili, þá njótum við þeirrar gæfu að byrja fyrstu tvo mánuði þessa tímabils á nokkuð “auðveldu” prógrami, allavega eins auðvelt og hægt er að vonast eftir. Það er að mínu mati vissulega jákvætt að við skulum mæta Chelsea snemma, þar sem við gætum náð þeim áður en mulningsvélin hans Mourinho er farin að vinna á fullum styrk. West Ham-leikurinn þann 15. ágúst mun pottþétt frestast vegna forkeppni Meistaradeildarinnar, þannig að við fáum bara útileikinn gegn Villa í fyrstu umferðinni áður en Chelsea koma í heimsókn. Það er einfaldlega NAUÐSYNLEGT að vinna fyrsta leikinn og eiga þar með möguleika á að setja Chelsea niður fyrir okkur í töflunni eftir bara tvo leiki með því að sigra þá á Anfield. Slíkt yrði ótrúlega sterkt og myndi gefa tóninn fyrir tímabilið!

Það eru bara 58 dagar í að enski boltinn hefjist aftur og hann hefst á Villa Park í Birmingham þetta árið! Ég er orðinn S-P-E-N-N-T-U-R. Ætla að nota tækifærið og spá þrennu frá Voronin á fyrsta leikdegi! :)

Kæri Manchester United,

mig langar til að senda þér þessa stuttu orðsendingu til að óska þér hjartanlega til hamingju. Þar sem frændur okkar í suðri, Arsenal og Chelsea, skildu jafnir í dag er það nú staðfest að þú ert bestur á Englandi veturinn 2006/07. Til hamingju með þennan stórkostlega áfanga! Ég held að það sé óhætt að segja að það áttu fáir von á að þú gætir staðist hinu tröllvaxna, forljóta Chelsea- skrímsli snúning en þér hefur tekist hið ómögulega og berð því með réttu titilinn Englandsmeistari næstu tólf mánuðina.

Enn og aftur, til hamingju með þetta!

Kveðja,
Bestur í Evrópu – Liverpool frændi.

E.s.
Að sjálfsögðu ætlast ég til að þú endurgjaldir hamingjuóskirnar eftir tæpar þrjár vikur. Annað væri ekki við hæfi meðal frænda. :-)

Tvennan hans Dirk Kuyt í gær varð til þess að ég ákvað að kíkja aðeins á tölfræðina fyrir tímabilið. Listinn hér að ofan er tekinn af vefsíðu BBC og sýnir markahæstu leikmenn deildarinnar. Drogba og Ronaldo hafa verið efstir frá því snemma á tímabilinu en undanfarið hafa McCarthy og Doyle verið að nálgast þá. Nú er Kuyt kominn í þann hóp.

Kuyt er í 5.-7. sæti yfir markahæstu menn deildarinnar, hefur skorað tólf mörk í 33 leikjum (þar af hefur hann verið varamaður sjö sinnum). Það er mark í hverjum 2.75 leikjum, sem mér finnst alls ekki slæmt hjá manni á sínu fyrsta tímabili í nýju landi. Ég býst við fleiri mörkum frá Kuyt á næsta tímabili, en þó finnst mér í lagi að benda á þessa tölfræði til að sýna að þótt hann geti betur hefur hann staðið sig nokkuð vel í vetur.

Til samanburðar má benda á að Benni McCarthy hefur skorað sín fimmtán mörk í 32 leikjum (meðtaltal eitt mark í hverjum 2.13 leikjum), en hann er eini nýkeypti leikmaðurinn í deildinni sem hefur staðið sig betur en Kuyt í vetur. Munurinn er hins vegar sá að McCarthy er nánast sá eini sem skorar í sínu liði (21 í heild, Pedersen og Nonda eru næstmarkahæstir með 8 mörk hver) á meðan talsvert fleiri skora mörkin hjá okkur. Þar að auki er Kuyt ekki einu sinni markahæstur hjá Liverpool í vetur – hann er með þrettán í allt en Crouch er með átján, Gerrard með ellefu, Bellamy níu og Fowler sjö.

Ég er ekki að segja að markaskorun Kuyt í vetur sé stórkostleg. Hann getur betur og ég býst fastlega við að hann geri betur á næsta tímabili, rétt eins og Crouch hefur bætt sig í vetur frá því í fyrra. Mín skoðun er sú að þeir tveir (og Bellamy líka, ef hann verður kyrr) mynda ágætis grunn í markaskorun hjá félaginu, og að ef að Rafa tekst að bæta við einum framherja sem er stærra nafn en allir þessir þrír ættum við að geta bætt enn fleiri mörkum í safnið á næsta ári.

Ég lít á það svo að ef Crouch skorar svipað mikið á næsta ári og í ár en Kuyt kannski 10 mörkum meira (alveg raunhæft, að mínu mati) erum við með tíu mörk í plús á næsta tímabili. Ef Bellamy verður kyrr býst ég fastlega við að hann skori líka meira, þar sem hann hefur mest rúm fyrir framför. Ef við skiptum svo Fowler með sín sjö mörk út fyrir mann sem skorar 15-20 mörk ættum við að geta bætt svona 8-13 mörkum í viðbót við. Þetta er bara líkindareikningur hjá mér, en það þýðir að framherjahópur okkar ætti svona raunhæft séð að geta skorað allt að 18-23 mörkum fleira á næsta ári en í ár, jafnvel meira ef Bellamy verður kyrr og bætir sig.

Þetta er allavega ekki slæmt eins og er. Það er rúm til að bæta sig en ég sé enga ástæðu til annars en bjartsýni fyrir næsta tímabil. Rafa virðist vera, hægt og bítandi, að ná að laga framherjavandamálin okkar. Þeir dagar þegar Owen var sá eini sem kunni að skora eru að minnsta kosti fjarlæg minning eins og staðan er í dag. :)

Rafa Benitez hefur verið valinn [stjóri janúar mánaðar.](http://home.skysports.com/list.aspx?hlid=447251&CPID=8&clid=14&lid=2&title=Rafa+lands+manager+gong&channel=football_home&) Liverpool vann Bolton og Watford 3-0, Chelsea 2-0 og West Ham 2-1.

Til hamingju Rafa.

Frábær pistill eftir David Usher [um ummæli Rafa um Everton](http://www.liverpoolway.co.uk/blog/?p=119).

Það hafði hvarflað að mér að skrifa einhverjar pælingar hérna í dag en á endaum hætti ég við það, allavega þangað til stórleik dagsins er lokið. Þannig að í stað þess að ég komi með pælingar langar mig til að gefa ykkur lesendunum orðið og biðja ykkur um að svara einfaldri spurningu:

Hvort höldum við með Man U eða Arsenal á eftir? Það er, eigum við að halda með Arsenal af því að það er raunhæft að Liverpool geti náð United í deildinni, eða er það of langsótt og eigum við því að vona að United vinni Arsenal sem missi af lestinni í baráttu við okkur og Chelsea um 3. og 2. sætið?

Með hvoru liðinu eigum við Púllarar að halda? Orðið er ykkar. :)

Sú var eitt sinn tíðin að Andryi Shevchenko var mest óttaði framherji heimsins. Og nei, ég er ekki að tala um síðustu öld heildur meira svona fyrir átta mánuðum síðan eða svo. Hjá AC Milan hafði risinn fundið sér kastala af sinni stærð og Sheva hafði í betri part áratugs verið einn helsti framherji heimsins. Ef okkur finnst erfitt að trúa því í dag er nóg að rifja upp vantrúna á andlitum allra Púllara (og allra hinna, sennilega) þegar hann skaut að marki undir lok framlengingarinnar í Istanbúl 2005 gegn Liverpool og Dudek varði.

Síðasta sumar skipti Shevchenko svo um lit og klæddist bláu treyju Chelsea. Slíkur hafði ferill hans verið að maður efaðist aldrei um að hann myndi gera neitt annað en raða mörkum fyrir Englandsmeistarana líka en það hefur heldur betur ekki orðið raunin. Í dag er staðan víst orðin svo slæm innan klúbbsins að þetta virðist vera orðin spurning um hvort Mourinho eða Shevchenko fari frá Chelsea. Og því miður fyrir Mourinho eru þeir Shevchenko og Roman Abramovich, eigandi félagsins, perluvinir.

Independent tala um það í dag að José Mourinho gæti neyðst til að velja Sheva í byrjunarlið sitt gegn Liverpool á laugardag hreinlega til að halda starfi sínu fram yfir helgina. Þótt sögur af krísu Chelsea-liðsins inná vellinum séu stórlega ýktar (það eru fleiri en Rafa sem þurfa að verjast hysteríu þessa dagana) er ljóst að það er eitthvað mikið að innan æðstu raða klúbbsins. Ágæta grein um ástandið má finna hér á SoccerNet.

Hvað gerist á laugardaginn? Þetta mál varðar okkar menn í Liverpool þó nokkuð, því vegna þessa innanbúðarástands hefur skapast óvissa bæði í kringum lið Mourinho á vellinum og framtíð hans hjá klúbbnum og það skilar sér í óstyrkari spilamennsku en menn eiga að venjast frá þessum ríkasta klúbbi veraldar. Hverjir eru möguleikarnir í stöðunni? Ef Mourinho gerist hugrakkur og hefur Sheva á bekknum og tapar svo, verður hann þá látinn hætta í næstu viku eins og Independent-greinin virðist ýja að? En ef hann hefur Sheva á bekknum og vinnur örugglega? Er framtíð Sheva þá ráðin?

Þetta er bara enn einn spennandi póllinn í annars margpóla hæð þegar þessi leikur er annars vegar. Bæði lið eru í þeirri stöðu að verða að vinna, hvorki Benítez né Mourinho geta sætt sig sérstaklega vel við jafntefli miðað við gagnrýni og pressu á störf sín undanfarið og staða liðanna í deildinni er slík að hætta er á að Arsenal og/eða Man U nái forskoti á annað hvort liðið ef illa fer.

Í haust eftir að við töpuðum 1-0 á Stamford Bridge (fjandinn hafi þig, Drogba!) var ég orðinn svo þreyttur á að sjá okkar menn keppa við Chelsea að ég vonaði helst að við þyrftum aldrei að mæta þeim aftur. En nú finn ég spenninginn byggjast upp á ný og mig hlakkar reglulega til laugardagsins, þvert á eigin væntingar. Auðvitað er stór séns á að við töpum þessum leik eins og reglulega gegn stóru liðunum, en kannski … kannski … er komið að okkur að brosa í deildarleik gegn Chelsea. Þetta verður allavega mjög fróðlegt, og hvort sem hann spilar eða ekki getið þið bókað að Andryi Shevchenko verður eitt aðalumræðuefnið eftir þennan leik!

Þrír dagar.

Paul Wilson, hinn umdeildi pistlahöfundur Guardian er búinn að velja lið ársins hingað til í ensku deildinni og lítur [það svona](http://blogs.guardian.co.uk/sport/2007/01/06/reocoker_will_never_be_the_nex.html) út:

Fyrir utan það að falla í þá gryfju að velja markmann sem hefur alltaf brjálað að gera sem besta markvörðinn (en ekki betri markmenn einsog Reina eða van der Saar, sem eru að mínu mati betri en fá færri tækifæri til að komast í “highligh reel” ) þá er lítið hægt að vera ósammála í þessu, þó svo að ég hafi ekki séð nóg af Shorey og Primus og viti ekki alveg um van Persie. (plús það að ég tel Gerrard hafa spilað betur en Fabregas, en ég skil svo sem alveg hvernig Fabregas kemst þarna inn).

Okkar maður Steve Finnan er eini Liverpool maðurinn, sem kemst í liðið og það er ágætt að það eru einhverjir sammála okkur Kristjáni um að Finnan sé besti hægri bakvörður deildarinnar.

Wilson velur líka lið hjá því sem hann skilgreinir: “far-better-than-average players who could still get in on the act if they turn in a storming second half to the season.” Það lítur svona út.

Og þarna komast tveir Liverpool menn inn, Jermaine Pennant og Steven Gerrard.

Svo sem ekki merkilegt, en ég vildi bara koma þessum Arsenal leik frá sem efstu færslu. :-)

Jæja, eftir 22 umferðir lítur þetta ekkert svo hrikalega út

Liverpool komið upp fyrir Bolton í þriðja sætið – og bilið í Chelsea komið niður í 8 stig. Við eigum að spila við þá á Anfield 20.janúar og þá gæti sigur þýtt að munurinn færi niður í 5 stig!

Næstu deildarleikir:

Watford (Ú) 13.janúar
Chelsea (H) 20. janúar
West Ham (Ú) 30.janúar
Everton (H) 3.febrúar
Newcastle (Ú) 10.febrúar.

Og eftir það er það svo þarna spænska liðið frá Katalóníu… hvað heitir það aftur?

Jæja, þá er enski boltinn árið 2006 búinn og því ekki úr vegi að skoða stöðuna í deildinni. Öll liðin í efri hluta deildarinnar hafa leikið 21 leiki og staðan lítur svona út:

Man U: 53 stig
Chelsea: 47 stig
Bolton: 39 stig
Liverpool: 37 stig
Arsenal: 36 stig

Arsenal töpuðu áðan fyrir Sheffield United í leik þar sem miðjumaður spilaði í marki Sheffield United en þrátt fyrir það tókst Arsenal ekki að jafna. Gott mál.

Við erum því semsagt 10 stigum á eftir Chelsea og tveim stigum á eftir Bolton. Næsti leikur er einmitt gegn Bolton á Anfield, þannig að það er ljóst að ef við vinnum þann leik, þá verður þriðja sætið okkar.

—

Annars er margt athyglisvert við stöðuna. Það fyrsta er náttúrulega ótrúlegur árangur Man U. Þeir hafa unnið 17 leiki, gert 2 jafntefli og tapað tvisvar. Það er ótrúlegt. Reyndar má benda á að þeir eiga eftir að fara á Emirates, Anfield og Stamford Bridge og að þeir hafa sloppið nánast algerlega við meiðsli á þessu tímabili. Ólíkt Chelsea (sem hafa hrunið eftir að Terry meiddist), Liverpool (sem hafa verið með Kewell og Sissoko meidda lengi) og Arsenal (sem hafa misst Henry og Gallas stóran hluta tímabilsins), þá hafa Man U verið ótrúleg heppnir.

En þeir hafa einnig leikið frábæran fótbolta og maður hefur einfaldlega enga trú á öðru en að þeir vinni þá leiki sem þeir fara í. Þeir virka á mann einsog Chelsea í fyrra og fyrir tveim árum.

Chelsea hafa verið slappir að undanförnu og ég leyfi mér að fullyrða að ef að Liverpool hefði spilað við Chelsea án Terry og Cech í haust, þá hefði Liverpool farið með öruggan sigur af hólmi. Þeir virðast ótrúlega brothættir og maður setur stórt spurningamerki við lið sem verður svona slappt þegar besti varnarmaður þeirra meiðist.

Svo er það náttúrulega góður árangur Portsmouth og Bolton sem vekur athygli. Liverpool menn hafa núna tækifæri til að stoppa Bolton og hefna fyrir gríðarlega ósanngjarnt tap á Reebok fyrr á tímabilinu.

—

Eitt er sérstaklega ánægjulegt við stigatöfluna í lok árs og það er árangur Liverpool á Anfield. 10 leikir, 8 sigrar, tvö jafntefli og ekkert tap. 20 mörk skoruð og 3 skoruð af andstæðingum. Ekkert lið hefur náð betri árangri á heimavelli.

Þetta er pínu fyndið:

[Everton set to leave Liverpool](http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/merseyside/6170725.stm).

Okkar menn leika í kvöld gegn Portsmouth, en mér leiðist biðin. Sjálfur er ég heima í mest allan dag yfir tölvunni, að skrifa ritgerð og læra fyrir próf, og því er ekki úr vegi að koma með nokkra fréttapunkta um ensku liðin sem við getum rætt:

* Eins og búist var við eru Chelsea orðaðir við Micah Richards, ungstirni Man City.

Persónulega myndi ég vilja sjá Richards hjá Liverpool, þar sem hann er ungur og efnilegur. En hvað hann sjálfan varðar skil ég ekki af hverju í ósköpunum hann ætti að vilja fara til Chelsea. Hann hlýtur að hugsa til þess hvað varð um síðasta ungstirni Man City, Shaun Wright-Phillips, þegar hann flutti suður til London. Persónulega, ef ég væri hann og Chelsea, Arsenal, United og Liverpool væru að reyna að fá mig, væri Chelsea það síðasta sem ég myndi velja.

* Carlos Tevez var refsað af samherjum sínum á óvenjulegan hátt í vikunni.

Snilld! Hann gekk út af Upton Park í fússi áður en leik lauk á laugardag eftir að hafa verið skipt útaf. Það er að sjálfsögðu mikil óvirðing við klúbbinn en fyrst og fremst samherjana sem eru ennþá að berjast inná vellinum. Þannig að klúbburinn neyddi hann til að borga 1,000 pund til góðgerðarmála og svo fengu leikmennirnir að ákveða refsingu við hæfi. Hvað datt þeim í hug? Jú, hann á að æfa í viku í treyju brasilíska landsliðsins. Maður hefur á tilfinningunni að ef hann hefði verið sektaður um milljón pund hefði það ekki verið jafn grimm refsing. :D

* Norman Hubbard hjá SoccerNet skrifar fína grein um Peter Crouch.

Ég er sammála honum með bæði England og Liverpool. Eins vel og Crouch er að spila fyrir bæði lands- og félagslið sitt verður hann aldrei augljós fyrsti kostur, hjá hvorugu liðinu, sama hversu mörg mörk hann skorar. Einfaldlega af því að hann hefur ekki rétta lúkkið. En það er samt alveg ljóst á frammistöðu hans fyrir bæði Liverpool og England að hann er kominn til að vera, ef hann getur haldið áfram að skora og spila vel verður hann valinn í landsliðið og ekki seldur frá Liverpool. En hann verður aldrei lykilmaður í byrjunarliði, held ég. Eins og er stefnir hann í að vera meiri lykilmaður í Evrópu en á Englandi fyrir Liverpool, svona eins og Luis García, því á meðan hann mætti hafa skorað meira í Úrvalsdeildinni (2 í 12 leikjum) hefur hann verið sjóðheitur í Evrópu (5 í 7 leikjum). Til samanburðar hefur Dirk Kuyt skorað 5 mörk í 12 deildarleikjum, og öll sín á Anfield, en ekkert í Evrópu.

* Rafa spáir í spilin fyrir leikinn gegn Portsmouth:

“He’s a good professional and is a player who always tries to help the young players, he tries to be close to the Spanish players because he speaks a lot of languages and also be close to the English players. As a person, a professional and a player he is a big loss to us.”

Þetta sagði Rafa um Bolo Zenden, sem að mínu mati hefur verið allt of harkalega gagnrýndur af sumum á undanförnum vikum. Hann er okkar fjórði kostur og varla hægt að biðja um betri leikmann í þá stöðu innan hópsins, þar sem hann myndi aldrei sætta sig við að vera fjórði kostur ef hann væri jafn góður leikmaður og Gerrard, Alonso eða Sissoko. En fyrst og fremst hefur hann reynslu, af Evrópuboltanum, af spænska boltanum, af hollenska boltanum og af Úrvalsdeildinni. Hann talar mörg tungumál og hefur hjálpað leikmönnum að aðlagast Englandi. Við sjáum menn bara spila í 90 mínútur á viku, en vitum ekkert hvað gerist þess á milli og því getum við aldrei fullmetið vægi leikmanna í hópnum, en það er ljóst að mínu mati að Bolo er mikilvægur umfram framlag sitt inná vellinum, og Rafa metur það.

Jæja, nóg í bili. Leikur í kvöld, best að fara aftur að læra …

Eins og þessi vika sé ekki nógu þungbær Púllurum víða, þá eru fjölmiðlarnir í Englandi núna að reyna að búa til ósætti á milli Pepe Reina og Johnny Riise. Af hverju? Jú, Riise á víst að hafa óbeint kallað Reina gungu fyrir að hafa gefið titilbaráttuna upp á bátinn eftir tapið gegn Arsenal (greinarnar sem um ræðir eru hérna: orð Reina – orð Riise).

Þetta er náttúrulega fásinna, en um leið frekar áhugavert að mínu mati. Reina var að tala við opinberu vefsíðu klúbbsins þegar hann sagði að raunhæft markmið núna væri að tryggja sér fjórða sætið í deildinni og fókusera svo á Meistaradeildina. Við getum öll tekið undir það í ljósi tapsins gegn Arsenal, þannig að glæpur Reina er ekki mikill. Hann segir einfaldlega það sem við öll hugsum. Á sama tíma var Riise víst að tala við norska fjölmiðla og sagði aðspurður að liðið gæfist aldrei upp, aðeins gungur gæfust upp.

Þetta er stormur í tebolla að mínu mati, þeir eru ekkert ósáttir þótt þeir hafi óvart verið svona ósammála í fjölmiðlum. En það er samt ein spurning sem hvílir á mér.

Ég veit að við erum úr leik í titilbaráttunni. Þið vitið það líka. Það vita það allir. En ég verð að viðurkenna að ég vil alls ekki að leikmenn liðsins hugsi þannig. Ég vil helst að þeir haldi í síðasta vonarstráið fram í rauðan dauðann og noti það til að berja í sig ákveðni og hungur til að ná í hvert einasta helvítis stig það sem eftir er af móti. Ég get varla afborið þá tilhugsun að einhverjir leikmanna liðsins séu bara búnir að gefast upp og ætli sér ekkert ofar en í fjórða sætið (sem er í aðeins fimm stiga fjarlægð eins og er) og svo bara að una þar sáttir. Neibb, þessir strákar sem spila í rauðu treyjunni þurfa að einblína á United/Chelsea/Arsenal fyrir ofan sig eins lengi og það er stærðfræðilega mögulegt. Og svo þegar það verður stærðfræðilega ómögulegt að ná þeim lengur vil ég að þeir leggi sársaukann og vonbrigðin á minnið, og noti það til að hvetja sig áfram næsta haust, þegar öll lið byrja aftur á núlli.

Ég heyrði góða setningu í sambandi við Wenger/Pardew-slaginn um daginn: “Show me a good loser and I’ll show you a loser.” Arsene Wenger á víst að hafa sagt þetta fyrir einhverjum árum, þegar leikmenn hans og Man U slógust á Old Trafford, og mér fannst þessi orð svo góð að ég ætla að hafa þau eftir hér.

Það er nefnilega eitt sem pirrar mig eilítið við Liverpool-liðið í dag. Þegar Chelsea tapa, sama hvernig það gerist, þá er það alltaf dómaranum að kenna. Það er alltaf samsæri, það er alltaf ósanngjarnt og þeir voru alltaf rændir. Þegar Barcelona tapa leikjum þar sem mikið liggur undir er Frank Rijkaard þjálfari þeirra jafnan fyrstur til að rífast í dómurunum í leikslok. Alex Ferguson hjá United hefur verið duglegur að einfaldlega brjálast á hliðarlínunni og skella hurðinni á alla fjölmiðla ef honum þykir hann hafa verið svikinn. Wenger og hans leikmenn hafa oft orðið sér nánast til skammar á hliðarlínunni eða inná vellinum með slagsmálum, rifrildum eða öðru slíku, þegar illa gengur.

Svo er það Liverpool. Okkar menn eru stundum rændir vítaspyrnum … og viðbrögðin eru þau að við sjáum Sami Hyypiä hlæja að fáránleika málsins á leiðinni útaf vellinum, á meðan Rafa tekur í hönd þjálfara hins liðsins og menn eins og Gerrard og Riise standa álútnir á svip inná vellinum.

Okkar menn eru mjög prúðir, kurteisir og fullir virðingar þegar þeir tapa. En eins og Wenger sagði svo snilldarlega hér um árið, þá vantar eitthvað uppá hjá þeim sem geta sýnt fullkomna stillingu og ró andspænis tapi þegar mikið liggur undir. Stundum, eins asnalega og það hljómar, en stundum vildi ég óska þess að ég sæi Carra og Alonso hópast utan um Ruud van Nistelrooy eftir að hann klúðrar vítaspyrnu á Anfield. Ég myndi vilja sjá Carra og Drogba slást reglulega ef það þýddi að sá síðarnefndi hætti að fokking skora sigurmörk gegn okkur. Ég myndi gleðjast mikið við að sjá Gerrard fá rauðu spjöldin fyrir gróf brot ef það þýddi að hann hefði þá grimmd sem þarf til að sigra þessi topplið í Úrvalsdeildinni.

Ef okkar menn þurfa að vera egóistar, frekjur, tuddar og ribbaldar til að sigra þessa blessuðu Úrvalsdeild, þá er það bara það sem þarf til. Við stærum okkur á því í dag að Liverpool-liðið innihaldi leikmenn og þjálfara sem kunna að hegða sér, en staðreyndin er bara sú að það hampar ekkert lið bikar fyrir háttvísi fyrir framan troðfullan leikvang af grátandi aðdáendum og flugeldasýningu. Slíkar athafnir eru eingöngu fyrir það lið sem vinnur sér inn flest stig yfir 38 leiki, og þá skiptir háttvísi engu helvítis máli.

Pepe Reina hefur hárrétt fyrir sér. Liverpool er úr leik um Úrvalsdeildina enn eitt árið og það er fásinna að ætla annað úr því sem komið er. En hvað leikmennina okkar varðar vel ég æðruleysi og þrautseygju Riise fram yfir raunsæi spænska markvarðarins hvenær sem er, hversu illa ígrunduð sem sú þrautseygja kann að vera.

Jæja, við fáum að spila tvisvar gegn Arsenal á stuttum tíma því að Liverpool dróst gegn Arsenal [í 8 liða úrslitum deildarbikarsins]( http://www.liverpoolfc.tv/news/drilldown/N154057061111-1228.htm). Leikurinn verður (Guði sé lof!) á Anfield.

Leikirnir í 8 liða úrslitum:

Liverpool v Arsenal
Newcastle v Chelsea
Tottenham v Southend
Charlton v Wycombe

Það er föstudagur og venjulega værum við að skrifa upphitun fyrir hádegisleik á morgun. Getur verið að við höfum, utan leiksins við Chelsea fyrir mánuði, spilað alla deildarleiki okkar til þessa í hádeginu á laugardegi? Getur verið að það sé rangt hjá mér, en mig minnir það allavega.

En við eigum sem sagt leik á sunnudaginn við erkifjendurna í Man U og það eru ýmsar fréttir því tengdar. Síðast þegar liðin mættust í febrúar unnum við þá á Anfield í bikarnum, en höfum þó tapað öllum leikjum fyrir þeim á Old Trafford síðan Rafa Benítez tók við stjórninni. Í þessum leik í febrúar hlaut Alan Smith, leikmaður United hræðileg meiðsli og hefur verið frá síðan. Hann tjáir sig um þessi meiðsli og segir starfslið Liverpool á Anfield hafa bjargað ferli sínum með skjótum viðbrögðum. Fróðlegt viðtal og gaman að sjá að hann er að komast á ról aftur – þeir eru erkifjendur okkar en það er sama hvort þeir heita Smith eða Petr Cech, maður óskar engum að lenda í jafn alvarlegum meiðslum og þessir tveir hafa lent í.

Talandi um meiðsli, þá eru Gerrard, Agger og ALLIR AÐRIR heilir heilsu hjá okkar mönnum fyrir leikinn á sunnudaginn og Rafa er skiljanlega fullur sjálfstrausts í kjölfarið.

Þó er einn sem er kannski ekki jafn fullur sjálfstrausts fyrir helgina. Peter Crouch getur nefnilega engan veginn verið viss um að sigurmark hans á miðvikudaginn tryggi honum sæti í næsta leik, þar sem Rafa hefur verið nokkuð miskunnarlaus í róteringu sinni á framherjunum sínum fjórum. En þótt ég sé fylgjandi þeirri stefnu Rafa að rótera mönnum og halda öllum ferskum út tímabilið þá er ég á þeirri skoðun að Peter Crouch eigi að vera fyrsta nafnið á leikskýrsluna hjá okkar mönnum á sunnudaginn. Skoðið bara ástæðurnar:

* Við unnum síðasta leik gegn United 1-0 á Anfield. Sigurmarkið skoraði … Peter Crouch.
* Síðast þegar við spiluðum útileik í deildinni töpuðum við fyrir Bolton, 0-2. Í leiknum þar á undan hafði Crouch farið á kostum og skorað tvö glæsimörk gegn Galatasaray í Meistaradeildinni, en var samt á bekknum gegn Bolton.
* Crouch skoraði sigurmarkið í síðasta leik okkar, gegn Bordeaux í Meistaradeildinni fyrir tveimur dögum.
* Þegar Crouch var keyptur sagði Rafa að hann væri keyptur sérstaklega með erfiða útileiki í huga. Er ég sá eini sem er þeirrar skoðunar að útileikur gegn Man U sé með þeim erfiðari sem liðið okkar lendir í?
* Liðið hefur tapað þremur útileikjum til þessa (Everton, Chelsea, Bolton) og rétt sloppið með jafntefli í þeim fjórða (Sheff Utd). Af þessum fjórum útileikjum í deildinni hefur Crouch aðeins byrjað inná í einum, gegn Everton, og var þar sjáanlega örþreyttur eftir að hafa spilað mikið með enska landsliðinu á dögunum áður.
* Hann hefur hins vegar byrjað inná í tveimur af þremur leikjum liðsins í Meistaradeildinni til þessa, gegn Maccabi Haifa og Bordeaux, og í þeim báðum skoraði hann eina mark liðsins. Hann var á bekknum gegn PSV á útivelli og sá leikur fór 0-0.
* Útileikir Liverpool: Maccabi Haifa, Sheffield United, Everton, PSV, Chelsea, Bolton, Bordeaux. Fyrir utan vítapsyrnu Robbie Fowler gegn Sheffield United ER PETER CROUCH EINI LEIKMAÐUR LIVERPOOL SEM HEFUR SKORAÐ Á ÚTIVELLI Á ÞESSU TÍMABILI!!!

Come on, Rafa, leyfðu risanum okkar að spila á sunnudaginn. Þú veist að hann á það skilið.

Actim Index er fyrirbæri sem Enska Úrvalsdeildin heldur utan um. Þetta stendur fyrir opinber gögn úr deildinni og er notað í ýmis konar tölfræði. Það er nánast allt milli himins og jarðar varðandi fótboltann, sem er mælt þarna. Það liggur við að hver hreyfing hjá knattspyrnumönnunum sé mæld inni á vellinum. Inni í myndina eru t.d. tekin mörk, skot á mark, skot framhjá, horn, brot, rangstæður, sendingar, tæklingar, blokkeringar, hreinsanir, spilatími og margt fleira.

Í hverri viku er svo valið lið umferðarinnar út frá þessari statistík allri. Og af hverju er ég að blaðra um þetta? Jú, það vill svo skemmtilega til að **heilir 7** leikmenn Liverpool FC eru einmitt í þessu liði vikunnar. Þetta eru þeir Jose Reina, Steve Finnan, Daniel Agger, Luis Garcia, Xabi Alonso, Mark Gonzalez og Dirk Kuyt. Geri aðrir betur.

Allt er þetta reiknað út frá stigum og var Steve Finnan hæstur allra þessa vikuna með heil 52 stig. Xabi Alonso kom svo rétt á eftir með 51 stig og Dirk Kuyt var með 50 stig. Næstur á eftir þeim þremenningum var svo Frank Lampard með 42 stig. Þið getið skoðað lið vikunnar og fleira varðandi þessa tölfræði með því að smella hérna.

Okkar menn hafa greinilega ekkert mikið verið að þvælast ofarlega á listanum á tímabilinu, sem sýnir sig kannski best að okkar hæsti maður á topp 100 listanum er Xabi Alonso í 45 sæti. Steve Finnan nær í 47 sætið og Daniel Agger í það 49. Jose Reina skipar svo sæti númer 81 og Luis Garcia í sæti 92. Fleiri frá Liverpool komast ekki á topp 100. En vonandi halda okkar menn nú áfram að standa sig á vellinum og ætti það að skila þeim ofar á svona tölfræðilista, sem segir kannski ekki alla söguna, en gefur klárlega til kynna hversu vel menn eru að gera á vellinum.

Þar hafið þið það, snillingurinn Thierry Henry elskar okkur.

Eins og fram kemur í þessari grein, þá eru engar líkur á því að þessi knattspyrnusnillingur komi nokkurn tíman til með að spila með Liverpool, en hann segir þarna að ef hann hefði spilað með einhverju öðru liði á Englandi, þá hefði hann helst kosið að spila með okkur. Í fyrsta lagi þá væri það vegna þess að Steven Gerrard er leikmaður sem hann virðir og langar til að spila með og í öðru lagi þá finnst honum við stuðningsmennirnir vera gjörsamlega æðislegir (eitthvað sem reyndar allir vita en ekki allir þora að viðurkenna :biggrin:

Svona ummæli skipta svo sem litlu máli, en ég ákvað samt að skrifa um það, enda er Henry besti framherjinn í fótboltanum í dag að mínu mati og hefur verið það í nokkur ár. Við elskum þig líka Thierry minn, bara gerðu það fyrir mig að hætta þessum leiða ávana að skora gegn okkur, þá yrðir þú enn meira elskaður af okkur.

Ef það er eitthvað sérstaklega fyndið við alla vitleysuna í kringum Chelsea þá er það án efa þegar Jose Mourinho tók uppá því að kalla Chelsea “fjölskyldu”. Það var hálf mafíósalegt að Portúgalinn skyldi taka upp þetta orð.

Ef Chelsea er fjölskylda, þá er það ljóst af atburðunum í kringum William Gallas að það lýðst engin óhlýðni innan “fjölskyldunnar”. Þeir, sem una sér ekki vel þar og vilja fara að heiman eru [dregnir niður í svaðið með ásökunum](http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/teams/c/chelsea/5314292.stm), sem ekkert annað lið myndi birta um sína fyrrum leikmenn.

Samkvæmt Chelsea þá á Gallas að hafa hótað því að skora sjálfsmark í undanúrslitaleiknum í bikarnum gegn Liverpool. Gallas endaði á því að spila [þann leik](http://www.kop.is/gamalt/2006/04/22/19.10.27/) og man ég ekki annað en að hann hafi leikið ágætlega. Hann á einnig að hafa hótað svipuðu gegn Manchester City. Chelsea heldur svo fram að Gallas mótiverist aðeins af peningum, en ekki því að vilja spila einu sinni í sinni uppáhaldsstöðu.

En allavegana, þetta var svo sem ekki aðalatriðið. Það, sem mér datt fyrst í hug þegar Mourinho byrjaði að tala um “Chelsea fjölskylduna” var það hvernig sú “fjölskylda” tekst á við [eiturlyfjavanda](http://www.kop.is/gamalt/2004/10/29/19.11.21/) eins fjölskyldumeðlims. Ég vona að það séu ekki margar “fjölskyldur”, sem taka svona á vanda síns fólks. Flestir geta vonandi treyst á betri stuðning frá “fjölskyldu” sinni. Þetta sýnir væntanlegum leikmönnum Chelsea líka það að Chelsea kann að vera fínt lið þegar allt gengur þér í hag. En þegar eitthvað bjátar á, eða ef þú gagnrýnir fjölskyldufeðurna, þá áttu ekki von á góðu.

En það er svosem ágæt skemmtun að horfa á [barnalega baráttu](http://blogs.guardian.co.uk/sport/2006/09/05/chelsea_and_arsenal_strike_new.html) á milli Chelsea og Arsenal. Meðan menn hafa áhyggjur af málefnum utan vallar, þá er hætt við að úrslitin inná vellinum verði ekki jafn góð.

Jæja, nokkrir Liverpool menn eru í liðum vikunnar.

[Hjá Soccernet](http://soccernet.espn.go.com/columns/story?id=377318&root=england&cc=5739) eru 2 eða 3 Liverpool menn eftir því hvernig menn telja. Scott Carson er í markinu, Daniel Agger er í vörninni og Gerrard er á miðjunni.

Hjá [Sky](http://home.skysports.com/list.aspx?hlid=412479&clid=&channel=&title=Team+of+the+Weekend) kemst svo bara Scot Carson í lið vikunnar.

Þeir sem örvæntu eftir jafnteflið okkar í fyrstu umferð Úrvalsdeildarinnar um helgina geta andað léttar. Liðin sem unnu sína leiki á fyrsta leikdegi töpuðu nærri því öll stigum í gær og í dag. Í gær gerðu West Ham-menn jafntefli við Watford og eiga okkur í næsta leik, á meðan Tottenham unnu sinn leik eftir að hafa tapað á laugardag. Í kvöld töpuðu svo lið eins og Reading, Bolton, Portsmouth og Everton öll stigum eftir að hafa unnið fyrsta leik sinn. Og til að leggja áherslu á það að deildin verði jafnari í byrjun móts í ár þá töpuðu Englandsmeistarar Chelsea óvænt á útivelli gegn Middlesbrough, sem höfðu sjálfir tapað fyrir Reading í fyrstu umferð.

Aðeins Man U eru með sex stig eftir tvær fyrstu umferðirnar, en þeir unnu Charlton 3-0 á útivelli í kvöld og virðast byrja þetta vel. En ég hef takmarkaðar áhyggjur af þeim. Fyrir utan rauðu djöflana eru flest liðin fyrir ofan okkur með 3-4 stig eftir tvo leiki, á meðan við, Arsenal, Newcastle og Wigan eigum leik inni vegna þess að tvö þessara liða þurftu að spila í forkeppni Meistaradeildarinnar í gær og í kvöld.

Við eigum leik við West Ham á laugardag á Anfield og ef við vinnum þar erum við með tölfræðilega betri árangur en Chelsea eftir fyrstu tvo leiki okkar í mótinu. Þannig að menn geta kannski andað aðeins léttar yfir þessu öllu saman, þó ekki sé nema fram á laugardag?

Er það ekki?

1.-4. sæti
Chelsea, mun vera í toppbaráttunni í allan vetur en samt alls ekki með afgerandi forystu líkt undanfarin tvö ár. Þeir eru komnir með stór nöfn á meðan minni og jafnvel betri leikmenn hafa farið. Lætur Mourinho þá Ballack og Shevchenko hvíla? Þetta eru leikmenn með stórt egó og sætta sig vart við að spila annan hvern leik. Mun Gallas vera með í vetur, ég tel það er lykilatriði. Ég tel að þetta tímabil verði það erfiðasta fyrir þjálfara þeirra frá því hann kom til Chelski.
Man U, Alex Ferguson keypti Carrick á uppsprengdu verði frá Tottenham en getur hann orðið nýr Keane? Þrátt fyrir að vanta almennilega miðju í fyrra þá náðu þeir 2. sætinu. Núna eru þeir komnir með Carrick, Scholes klár eftir augnmeiðslin og jafnvel kemur einn miðjumaður til viðbótar. Seldu Ruud (sem ég skil ekki) því verður gaman að sjá hvort hans verður saknað eða munu Saha, Rooney og Solskjær sýna fram á að Sir Alex er ekki orðinn elliær.
Arsenal, þeir verða í toppbaráttunni að vanda eftir slakt tímabil heima fyrir en frábært í Meistaradeildinni. Fer Reyes? Bæta þeir við sig leikmönnum? Kemur enn og aftur einhver óþekktur Afríkumaður upp hjá þeim? Wenger hefur náð ótrúlega miklu út úr þessu liði og verið duglegur að byggja upp unga og efnilega leikmenn. Hvernig Fabregas spilar og hvort Rosicky tekur við kyndli Bergkamp verður gaman að sjá. En ef Henry er heitur þá vinnur Arsenal, oftast.
Liverpool, Kristján Atli mun gleðja okkur með ítarlegum pistli um okkar ástkæra félag.

5.-9. sæti
Tottenham, Martin Jol er á góðri siglingu með þetta lið og var það lið sem ég bjóst við að myndi koma mest á óvart EN síðan seldu þeir Carrick og á Zakora á taka við hans hlutverki. Ef hann er svipaður Diouf eða Diao… verði þeim að góðu. En með hepppni þá getur Spurs brotist inn í topp 4. og þ.a.l. í Meistaradeildina að ári. Berbatov gæti verið sá leikmaður sem gerir útslagið fyrir þá.
Bolton, hefur spilað leiðinlegan en afar árangursríkan bolta undanfarin ár. Big Sam er að breyta um taktík og er byrjaður að reyna að kaupa leikmenn sem eru ekki lengur 35+ en gengur illa að sannfæra þá um ágæti liðsins t.d. fór Andy Johnson frekar til litla bróðurs. Halda þeir áfram að komast í UEFA Cup eða munu þeir missa dampinn og vera fyrir neðan miðju?
Everton, David Moyes náði frábærum árangri fyrir 2 árum og náðu þeir 4.sætinu eftir hörkubaráttu við okkur. Þeim gekk afar ílla á síðasta tímabili. Tel að þeir séu búnir að ná áttum og ef Andy Johnson gerir það sem James Bettie hefur ekki gert þá verða þeir öflugir í vetur. Tel að Moyes sé einn efnilegast þjálfari Bretlandseyja og er hann þeirra besti “leikmaður”.
Blackburn, Mark Hughes hefur náð frábærum árangri með þetta baráttulið. Gefa aldrei neitt eftir og munu án efa “sjokkera” eitt af toppliðunum í vetur líkt og undanfarin ár. Morten Gamst Pedersen var frábær seinni hluta síðasta tímabils, mun hann endurtaka leikinn? Mun Benni McCarthy fylla GATIÐ sem Cragi Bellamy skilur eftir sig? Það er lykilatriðið fyrir þá.

9.-12. sæti
Newcastle, búið að vera erfitt undanfarið hjá þeim. Núna verður liðið að gefa sér tíma, fá alla leikmenn heila og stefna markvisst á næsta tímabil. Glenn Roeder getur alveg náð langt með þetta lið ef hann fær tíma til þess. Ef þeir fá topp framherja til að fylla skarð Shearer þá getur verið að liðið slefi í UEFA Cup. Það er lykilatriði að Parker, Emre, Owen, Luque og nýja stjarnan þeirra Duff nái vel saman og meiðst ekki (hhmmm).
Man City, Stuart Pearce er að gera fína hluti með þetta lið og er kominn með klassa miðjumann í Hamann sem og markverðinum Andreas Isakson. Lið semvel getur nælt í evrópusæti. Lið sem hefur alla burði til að vera “surprise” tímabilsins.
Aston Villa, David O´Leary er farinn, Martin O´Neill er kominn, sem er mikill plús fyrir félagið. Nýjir eigendur = meiri peningar. Ætli þetta ár fari ekki í breytingar en ef O´Neill er klókur í innkaupum þá getur Villa unnið deildarbikarinn og fara í UEFA Cup innan tveggja ára. Þei eru sofandi risi.
Charlton, eftir áratug undir stjórn Alan Curbisley þá er Charlton “on its own!” Ian Dowie tekinn við liðinu og núna er spurninginn hvort liðið heldur áfram og bætir sig þar sem Alan komst ekki lengra með liðið eða allt hrynur? Eru komnir með Carson og Traore frá okkur og einnig góð viðbót í Hasselbaink.

13.-16. sæti
Portsmouth, Harry Redknapp náði að krækja í Sol Campbell en er hann heill? Klár til að berjast í allan vetur í botn/miðjuþófi? Þeir halda sér pottþétt uppi og verða líklega aldrei í neinni fallhættu. Gæti breyst ef Redknapp eyðir olíupeningum rússneska eigandans skynsamlega t.d. í Manuel Fernandes fá Benfica.
Middlesborough, McClaren tekinn við landsliðinu og er það ekkert endilega slæmt fyrir Middlesboro hins vegar tók Gareth Southgate við liðinu og ég sé það ekki enda vel. Liðið er ágætlega mannað en virkar ávallt á mig sem óttarlegt “loosera” lið og enginn ástæða að það breytist… ennþá.
Wigan, komu öllum á óvart með góðum árangri í fyrra. Paul Jewell gerði frábæra hluti með liðið. Það gerist ekki tvö ár í röð, þá vantar einfaldlega meiri gæði í liðið. Verða í botn/miðjubaráttu en falla alls ekki.
West Ham, með afar ungt og skemmtilegt lið. Komu á óvart með að komast í FA Cup úrslitin í fyrra. Verða um miðja deild og er það óskandi að liðið haldi áfram þroskast undir stjórn Alan Pardew. Dean Ashton missir af næstu 3-4 mánuðum eftir að hafa ökklabrotnað, það munar um minna.

17.-20. sæti
Fulham, þetta verður erfiðasta tímabil Chris Coleman til þessa. Getur brugðið til beggja vona sérstaklega eftir að ljóst er að Steed Malbranque er á leið frá þeim.
Reading, lið sem við Íslendingar þekkjum vel til enda Brynjar Björn og Ívar Ingimarsson að spila þar. Munu eiga erfitt uppdráttar í úrvalsdeildinni og falla líklega.
Sheff. Utd, með marga unga og efnilega leikmenn en verða örugglega í botnbaráttunni. Þjálfari þeirra, Neil Warnock, er með mikinn karakter en getur hann leikið eftir það sem Pardew og Jewell hafa gert fyrir West Ham og Wigan eða endar þetta eins og Sunderland hjá Mick McCarthy?
Watford, vantar gæði og peninga. Ekki nóg að vera duglegur og hafa Elton John sem fyrrum formann til að halda sér í Úrvalsdeildinni. Falla 100%.

Mjög athyglisverður punktur í [grein í The Times](http://www.timesonline.co.uk/article/0,,27-2312937,00.html):

>After the 4-1 humbling by Chelsea at Anfield on October 2, Liverpool picked up 75 points, as opposed to Chelsea’s 67. However, before that match Chelsea had 21 points compared with Liverpool’s paltry seven. In simple terms, that means Liverpool were the best team in the Barclays Premiership for all but the first month of last season. Now their players believe that a better team will hit the ground running.

Nokkuð magnað. Það er vonandi að byrjunin verði betri á þessu tímabili fyrir okkar menn.

Rafa telur að Liverpool hafi alla burði í ár til að [keppa við Chelsea](http://home.skysports.com/list.aspx?HLID=409395&CPID=8&title=Rafa:+Gap+closing+on+Chelsea&lid=&channel=Football_Home&f=rss&clid=14) um titilinn í vetur. Að Liverpool sé búið að brúa bilið þrátt fyrir að Chelsea eyði mest allra liða ár hvert.

“They spend more than everybody else every summer, but when we put a side on the pitch against them they know we will match them. We have beaten them in cup competitions, it does not matter how much money they spend, 11 against 11 for us always gives us a chance.”

Og þjálfari Chelsea segir að Liverpool séu betri í dag en Chelsea og að Liverpool eigi að vinna leikinn, Chelsea liðið sé einungis á 50% styrk.

“They will feel that they are in much better condition than Chelsea, so they have to win the game. If they lose against a Chelsea side at just 50 percent of their quality, that could affect their confidence ahead of the Premiership season.”

Djöfull er pirrandi hvað hann fer í taugarnar á mér, þetta er svo vitlaust!.

Andy Gray á vitleysingspistil vikunnar að mínu mati. Bara tveir gullmolar sem sýna hversu mikið helsti “sérfræðingur” Sky Sports veit um knattspyrnu:

>”They’ve proved they’re a difficult team to beat but they draw too many games to be a threat over a Premiership season – they’ve yet to find the perfect combination between tightness at the back and the attacking verve to break down defences.”

Jafntefli í deildinni í fyrra: Man U – 8, Arsenal – 7, Liverpool – 7. Og Samt eru Arsenal og Man U líklegri til að keppa um titilinn af því að Liverpool gera of mörg jafntefli? Pffft!

>”It’s a rare title-challenging side that doesn’t have a 20-goal player, and for Liverpool to expect Steven Gerrard to be that player is a little optimistic I think. He looked jaded this summer and I just can’t see him having that sort of season again.”

Markahæsti maður Chelsea síðustu tvö tímabil: Frank Lampard. Markahæsti framherji þeirra: Didier Drogba, með 12 mörk í deildinni í fyrra (tveimur fleiri en Crouch og þremur fleiri en Cissé). En við eigum samt ekki séns af því að Gerrard er markahæsti leikmaður okkar og við höfum ekki 20-marka framherja? Pfffft!

Ég bara þoli ekki menn sem fá borgaðar fúlgur fjár fyrir að skrifa/segja eitthvað um knattspyrnu sem meikar algjörlega ekki neitt sens! Til hvers er verið að borga svona manni fyrir “sérfræðiálit” ???

Fyrir þau, sem eru ósátt við það hvernig sumarið hefur gengið í leikmannamálum, spáið þá í eftirfarandi: Manchester United voru að selja sinn besta markaskorara (nota bene, þeir eru enn með besta framherjann sinn).

Um sömu helgi [kaupa þeir Michael Carrick](http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,1834071,00.html), sem fyrir tveimur árum kostaði minna en þrjár milljónir punda (sjá líka [hérna](http://football.guardian.co.uk/News_Story/0,,1834146,00.html))

Fyrir Carrick borga Man U 18,6 milljónir punda.

Það, dömur mínar og herrar er meira heldur en Liverpool borgaði fyrir eftirfarandi menn samtals:

Momo Sissoko
Xabi Alonso
Bolo Zenden
Steven Gerrard

Semsagt, Michael Carrick kostar meira en öll miðjan okkar. Ef við höldum áfram með þessa líkingu þá kostaði Wayne Rooney meira en allir sóknarmenn Liverpool og Rio Ferdinand kostaði meira en öll varnarlína Liverpool. Þrátt fyrir þessar staðreyndir haldiði að margir Liverpool aðdáendur myndu vilja skipta á byrjunarliði Liverpool og Man U?

Ég held ekki.

Þessi [grein er afar skemmtileg](http://www.newindpress.com/NewsItems.asp?ID=IES20060724111458&Page=S&Title=Sports&Topic=0&). Hún byrjar skemmtilega og endar skemmtilega. :-)

Varð að deila þessu með ykkur.

Blaðamennirnir í Englandi, þeir mega eiga það að þeir eru metnaðarfullir. Len Capeling hjá Liverpool-blaðinu Daily Post hefur sennilega leiðst eitthvað undanfarna daga, því hann tók að sér að reikna allt tímabilið eins og það leggur sig, fram í tímann, áður en einni einustu tuðru hefur verið sparkað.

Samkvæmt hans hávísindalegu útreikningum, sem voru mjög ruglandi í svona fyrstu tvö skiptin sem ég las þessa grein, þá mun tímabilið enda þannig að Liverpool og Chelsea verða jöfn að stigum fyrir síðustu umferðina, á meðan Everton þurfa að sigra og treysta á að Charlton tapi stigum til að komast í Meistaradeildina. Og hér kemur krókurinn: Chelsea mæta Everton á Stamford Bridge í síðustu umferðinni, á meðan Charlton heimsækja Liverpool.

Sem sagt: Everton hjálpa Liverpool að vinna titilinn og Liverpool endurgjalda greiðann með því að hjálpa Everton inn í Meistaradeildina. Þetta virðist allt svo einfalt, getum við ekki bara sleppt því að spila þessar þrjátíu og átta umferðir af knattspyrnu og farið beint í að fagna titlinum.

Til hamingju Púllarar, við erum víst Englandsmeistarar árið 2007! ;)

Leikjalistinn fyrir [ensku úrvalsdeildina hefur verið gefinn út](http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/eng_prem/5105000.stm). Fyrsti leikur Liverpool er gegn Sheffield United á útivelli 19.ágúst.

Svo fylgja heimaleikir gegn Newcastle og West Ham og svo fara Liverpool á Goodison Park. Þar á eftir er það Stamford Bridge og svo heimaleikur gegn Tottenham og útileikur gegn Bolton og heimaleikur gegn Blackburn. Því næst útileikur gegn Man U. 11. nóvember er það svo útileikur gegn Arsenal.

Þetta er alveg lygilega erfið byrjun á tímabilinu. Í fyrstu 12 leikjunum förum við á útivelli gegn Arsenal, Man U, Chelsea, Bolton og Everton. Þannig að það er alveg ljóst að Liverpool menn verða að vera tilbúnir til leiks strax í byrjun og það mun ekki ganga að liðið skori ekki í fyrstu leikjunum einsog gerðist á síðasta tímabili.

**Úffffff!**

Andriy Shevchenko skrifaði áðan [undir 4 ára samning við Chelsea](http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/teams/c/chelsea/5035604.stm) og við það tilefni tilkynnti Mourinho líka að hann vildi kaupa [Roberto Carlos frá Real Madrid](http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/teams/c/chelsea/5033138.stm). Eftir það ættu Chelsea menn að vera sáttir við kaup sumarsins.

Við bjuggumst svosem við þessu. En athyglisverð eru komment frá Didier Drogba, sem komu [fyrr í dag](http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/teams/c/chelsea/5034458.stm), þar sem Drogba sagði Lyon mönnum að Mourinho ætlaði að byggja liðið í kringum Drogba og Shevchenko. Sem er athyglisvert, þar sem þá þyrfti Jose að breyta 4-5-1 leikaðferðinni sinni. Ætlar hann þá að fara í 4-4-2, eða ætlar hann jafnvel að spila 4-3-3 án hefðbundnu vængmannana sinna, svipað einsog t.d. Barcelona?

Þetta gæti verið svona – 4-4-2:

Vandamálið við þessa uppstillingu er að þarna er enginn Makalele, sem hefur verið fastamaður hjá Chelsea. Í raun getur Chelsea varla spilað með bara tvo miðjumenn, þar sem maður hefði haldið að allir Makalele, Lampard og Ballack væru pottþéttir í byrjunarliðinu.

Gæti þetta því verið svona – með Ballack enn framar – hæpið, þar sem Ballack mun varla spila í þessari stöðu?

eða með Ballack á miðjunni og J.Cole eða Robben frammi

Svona þegar ég hugsa þetta, þá þykir mér þetta einna líklegust af uppstillingunum. Hvernig sem maður reynir að stilla þessu upp, þá er í raun breiddin í þessu Chelsea liði orðin ógnvægleg. Ef við tökum það sem gefið að 4 manna vörnin sé eins, þá hefur Mourinho bara 6 stöður til að raða þessum leikmönnum í lið (að því gefnu að Eiður Smári verði allavegana seldur): Essien, Lampard, Makalele, Ballack, Shevchenko, Drogba, Robben, Wright-Phillips, Duff, J. Cole, Kalou, (Crespo).

Þetta er hreinasta geðveiki. Í hverjum einasta leik verða að minnsta kosti 5 toppklassa miðju- og sóknarmenn ekki inná. Ekki bara góðir leikmenn, heldur leikmenn sem eru fastamenn í landsliðum og kæmust inní flest önnur lið í heimi.

Ef að þetta Chelsea lið smellur saman, þá get ég ekki séð að nokkuð lið í enska boltanum geti stöðvað þetta samansafn af leikmönnum. Von hinna liðanna hlýtur að vera að þetta lið geti ekki smollið saman og að Chelsea hljóti sömu örlög og Real Madrid. Þessi sumarkaup Chelsea bera allavegana ansi sterkan keim af “galacticos” stefnunni hjá Real Madrid.

Annars hljótum við að bjóða Shevchenko velkomin í ensku deildina.
Jerzy biður að heilsa. :-)

Andriy Shevchenko er að öllum líkindum á leið til Chelsea vegna þess að þar fær hann margar, margar rúblur hann vill að sonur sinn [læri ensku](http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/europe/5000208.stm).

Auk þess að vera fyndnasta útskýring á félagaskiptum í sögu mannkyns (AUÐVITAÐ hefur þetta ekkert með peninga að gera, ekki satt? ), þá eru þetta náttúrulega stórtíðindi fyrir enska knattspyrnu. Það er ekki beinlínis skemmtileg tilhugsun að ætla að fara að mæta Ballack og Schechenko á Stamford Bridge, en þetta sýnir bara að á endanum þá sigra peningarnir og allt tal um tryggð við félag (Shevchenko ætlaði sko aldrei að yfirgefa Milan) er oftast nær innihaldslaust þvaður.

En þetta sýnir það líka vel að þörfin fyrir að styrkja okkur hefur vaxið. Á meðan að Chelsea hefur (að öllum líkindum) tryggt sér Shevchenko og Ballack, þá er það eina sem hefur gerst varðandi Liverpool að Morientes er farinn. Jæja, það er vonandi að það fari eitthvað að gerast því þetta eru ekki beinlínis uppörvandi fréttir. Ef við kaupum Andy Johnson í sömu vikunni og Chelsea kaupir Shevchenko þá lokum við þessari síðu.

En fyrir Shevchenko, þá getum við svo sem komið því á framfæri að í Liverpool borg eru líka ágætis enskukennarar. Þá gæti hann líka spilað fyrir sama félag og gamla goðið hans, Ian Rush.