Eftir alltof langa bið er liðið okkar einu skrefi frá því að fara í úrslitaleik í keppni.

Mér telst til að það hafi verið vorið 2007 sem við slógum út Chelsea og fórum í úrslitaleik í Meistaradeildinni – fimm ár semsagt. Árið áður slógum við sama lið út í undanúrslitum og lékum vorið 2006 til úrslita um FA-bikarinn, það eru semsagt sex ár síðan við fórum í úrslitaleik í heimalandi liðsins okkar ástkæra.

Vissulega er hér á ferð “minnst mikilvægasta keppnin” á hverju ári, en eitt af því sem aldrei verður ofmetið er sigurhefð leikmanna og liða. Það er dásamleg tilfinning að ná árangri og standa með verðlaun í höndunum, tilfinning sem þú ert til í að leggja mikið á þig að ná aftur og upplifun sem styrkir tengsl þess leikmannahóps sem nær áfanganum saman. Las viðtal við mótormunninn Mourinho ekki alls fyrir löngu þar sem hann taldi sigur þeirra Chelseamanna á okkar drengjum í úrslitum þessarar keppni árið 2005 hafa verið lykil að öllum sigrum Chelsea síðan þá. Hann hafi þar náð að sanna fyrir leikmannahópnum sínum og stjórninni að hans hugsun væri nógu sterk til að vinna titil og þá staðreynd hafi hann yfirfært á leikmennina. Fyrst þeir unnu þessa keppni gætu þeir unnið allt.

Sú er kannski einmitt staðan okkar manna á þessu mómenti. Það getur enginn sagt að við höfum farið auðvelda leið (Exeter, Brighton, Stoke og Chelsea áður en hingað var komið) og ekki er verkefnið í undanúrslitum minna. Ef það er klárað hlýtur sjálfstraustið í brjóstum manna að vera orðið meira en áður. Þess vegna fullyrði ég það að leikur morgundagsins er sá mikilvægasti í vetur, og sá mikilvægasti á Anfield í ansi mörg ár.

Anfield er ekki alltaf vettvangur undanúrslitaleikja, en þegar sá leikvangur hýsir síðari undanúrslitaleik má búast við töluverðu fjöri. Það sama verður örugglega uppi á teningnum annað kvöld. Það er uppselt á leikinn og hugur aðdáendanna er að fylgja liðinu upp þá brekku sem framundan er, og ná að fara á Wembley í fyrsta sinn síðan árið 1996! Vissulega höfum við unnið titla í Englandi síðan, en úrslitaleikirnir voru þá í Cardiff og það er klárlega mikið hungur hjá öllum í tengslum við félagið að fylla “The Wembley Way” af alrauðum Scouserum og endurvekja þann völl sem “annað heimili rauðliðanna frá Liverpool”.

En það er sko alls ekki sjálfgefið að við förum þangað! Framundan er án vafa sterkasti leikmannahópur Englands í dag, ofurmannlega skipað lið Manchester City sem hefur ekki lagt það í vana sinn að tapa mörgum leikjum á ferðum sínum í vetur. Liðið hefur þó átt erfitt uppdráttar á Anfield í gegnum söguna, í síðustu 10 viðureignunum þar höfum við unnið 7 og gert 3 jafntefli, síðast í deildarleiknum í vetur þar sem leikar fóru 1-1 og Mancini var ansi glaður með þau úrslit á erfiðum útivelli að hans sögn.

Þegar kemur að því að finna út byrjunarlið okkar manna er ég á því að margt sé að brjótast um í kolli Kóngsins Dalglish. Síðasti leikur okkar manna var sá versti undir hans stjórn, en í raun held ég að erfitt sé að finna marga sterkari leikmenn utan byrjunarliðsins en hófu leik á Reebok. Þess vegna held ég að hann sé einmitt að velta fyrir sér hverjir það eru sem hafa reynslu af svona leikjum, og svo horfir hann pottþétt líka til fyrri leiksins á Etihad Stadium þegar hann raðar upp á blaðið. Ég er því eiginlega alveg blankó, en held samt að við sjáum hann stilla upp 4-5-1 með varnartengdu liði sem svo eigi að sækja þegar líður á leikinn. Ekki ólíkt því sem við sáum í fyrri leiknum.

Ég set þess vegna þetta lið upp, þó ég sé alls ekki að velja það sem ég myndi vilja sjá.

Eftir svona ræðu eins og karlinn hélt um helgina ætlar hann eitthvað að færa til, ég held einhvernveginn að hann ætli Carra að sigla þetta á reynslunni og eftir erfiða innkomu Enrique á Etihad verði hann á bekk. Ég var samt búinn að setja hann líka inn, þá í kerfi með þrjá hafsenta og Skrtel líka inni og Kelly úti. En ég viðurkenni að ég átti mjög erfitt með að stilla þessu upp, en er þó handviss um að við sjáum einhverjar breytingar frá Bolton-leiknum, karlinn er ekki bara að gelta. Hann mun bíta!

Manchester City virðast ætla að sætta sig við leikbann sem Mario Balotelli var dæmdur í eftir leik þeirra um helgina, en þeir eiga ágætis leikmenn samt inni. Viðurkenni samt að vera sáttur við að vera laus við Balotelli. Vissulega “nöttaður” í hausnum, en verulega góður fótboltamaður sem við eigum erfitt með að “matcha upp”. Ætla aðeins að reyna að skjóta á þeirra lið í leiknum.

Hörkuleikmannahópur sem erfitt verður að eiga við. Þó vissulega veikari en ef að Kompany og Balotelli væru með!

Ég hlakka gríðarlega til. Við erum með góð úrslit með okkur úr fyrri leiknum og Anfield verður vafalaust tólfti maðurinn. Hins vegar er áðurnefnd hefð og reynsla af svona leikjum meiri að þessu sinni hjá mótherjunum, aðeins Agger, Gerrard, Carra, Johnson og Reina hafa unnið sér sæti á Wembley í okkar leikmannahóp og við verðum að viðurkenna það að síðustu ár hafa fáir leikir af þessari stærðargráðu verið verkefni okkar drengja, ólíkt City-liðinu.

Þetta verður blóðug barátta fram á síðustu sekúndur held ég og það mun standa tæpt, en leikurinn fer 1-1 þar sem Captain Fantastic jafnar á 88.mínútu og Anfield skilar svo leiknum heim í höfn og við getum farið að hlakka til Wembleyferðar.

KOMA SVO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!