Uppgjör 09/10: Mestu vonbrigðin

Við á Kop.is ætlum á næstu dögum að gera upp þetta tímabil til að reyna að átta okkur betur á því hvað gerðist. Við ætlum að veita verðlaun tímabilsins einsog við höfum gert undanfarin ár, en skiptum því hins vegar uppí nokkrar færslur til að fara aðeins dýpra oní hvern flokk. Úrslitin munu birtast á næstu dögum.

Ég tók að mér fyrsta hlutanum, sem fjallar um mestu vonbrigðin. Á næstu dögum munu svo birtast pistlar um leik ársins, mark ársins, kaup ársins, leikmann ársins, mestu framfarirnar, björtustu vonina og svo munum við gera upp hlut framkvæmdastjórans.

Ég bið fólk um að halda umræðunni við viðkomandi flokk, en byrja ekki að ræða um flokka sem eru ekki enn komnir inná síðuna.


Hvar á maður að byrja pistil um mestu vonbrigði tímabilsins 2009-2010. Tímabilið allt var vonbrigði. Undirbúningstímabilið var meira að segja ömurlegt, svo byrjaði tímabilið og við töpuðum fyrsta leik, töpuðum okkar fyrsta leik á Anfield í þriðja leik, duttum svo útúr riðlakeppni Meistaradeildarinnar, duttum útúr bikarnum fyrir Reading og svo duttum við út í framlengingu í undanúrslitum Evrópudeildarinnar. Við töpuðum tvisvar fyrir Chelsea, þrisvar fyrir Arsenal og einu sinni fyrir Man U. Við komumst ekki í Meistaradeildina fyrir næsta tímabil. Strandbolti skoraði mark gegn okkur. Aðdáendur annara liða hættu nánast að gera grín að okkur.

Þetta tímabil var vonbrigði frá A-Ö. Það eina magnaða er að við fengum aldrei stóra skítaleikinn þar sem eitthvað lið tók sig til og pakkaði okkur saman. Ég held að þrátt fyrir allt þá hafi stærsta tapið verið með tveim mörkum.

Mestu vonbrigðin (leikmaður)

En allavegana, byrjum á mestu vonbrigðunum meðal leikmanna. Það var gríðarlega hörð keppni í þessum flokki (öfugt við flokkinn leikmaður ársins til dæmis) og margir tilnefndir. Við ákváðum að “allt liðið” væri ekki valmöguleiki, heldur þyrftum við að velja einstaka leikmenn. Þrjú efstu sætin voru svona:

**3. Dirk Kuyt – 5 stig**
Það hefur verið rifist um Dirk Kuyt og hans framlag til liðsins í sirka hverri einustu leikskýrslu tímabilsins. Ég get ekki ímyndað mér leiðinlega umræðuefni (nema kannski Icesave (muniði eftir því!)) og ætla því ekki að eyða fleiri orðum í þetta. Maggi setti hann í efsta sæti hjá sér og vill fá hann í burtu. Kuyt var okkar reyndasti framherji þegar að Torres var meiddur og hann olli svo miklum vonbrigðum í því hlutverki að orð fá því varla lýst.

**2. Albert Riera – 10 stig**
Riera spilaði oft á tíðum virkilega vel á síðasta tímabili og var í spænska landsliðinu í Álfukeppninni síðasta sumar. Svo meiddist hann og (einsog SSteinn orðaði það) tognaði svo illa á heila – dissaði liðið og þjálfarann, vildi fara til Rússlands en hafnaði svo að fara þangað því að launin voru svo lág.

Hvað þessi annars ágæti leikmaður var að spá get ég hreinlega ekki skilið. Hann átti að ég held sirka 60 góðar mínútur í vetur og verður seldur í sumar.

**1. Steven Gerrard – 14 stig (af 18 mögulegum)**
Leikmaðurinn sem var valinn leikmaður ársins af okkur í fyrra er aftur valinn í efsta sætið, en núna bara í vitlausum flokk. Fjórir af okkur (ég meðtalin) völdum hann í efsta sætið (Riera og Kuyt fengu fyrstu sætin hjá SSteini og Magga).

Hvað kom eiginlega fyrir Steven Gerrard á þessu tímabili? Ég veit það ekki almennilega. En hann var lélegur nánast allt tímabilið. Það kom nánast ekkert útúr honum, hann skoraði örfá mörk og lítið annað kom útúr honum af viti. Það nennir ekki nokkur maður að deila um það hvor sé betri þessa dagana, Gerrard eða Lampard – slíkur var munurinn á þeim.

Ekki nóg með það að Gerrard hafi leikið illa, heldur hefur hann verið afleitur fyrirliði. Hann er nánast undantekningalaust sá sem fyrst gefst upp og hengir haus í leikjum. Þegar hann hefur ekki haft Torres sér við hlið þá er nánast einsog hann gefist upp fyrir leiki og hann virðist hafa gleymt því að hann var frábær leikmaður áður en sá spænski kom til liðsins.

Ömurlegt tímabil hjá Steven Gerrard og í fyrsta skipti á hans ferli eru ansi margir Liverpool aðdáendur, sem vilja sjá hann seldan. Slíkt hefði verið fullkomlega óhugsandi fyrir 12 mánuðum.

(aðrir sem fengu stig: Carra 2, Babel 1, Aurelio 4, Aquilani 1)


Mestu vonbrigðin (annað)

Hérna kom ansi margt til greina, en röðin endaði svona:

**3. Gengið í Meistaradeildinni – 4 stig**
Við duttum út í riðlakeppninni fyrir Fiorentina og Lyon. Við áttum ekki einn góðan leik í keppninni. Loksins þegar við fengum að sleppa við forkeppnina þá léku okkar menn hryllilega. Lélegasta tímabil Rafa í Evrópu.

**2. Gengið í deildinni – 13 stig**
Við spáðum Liverpool 1. sæti í deildinni – við enduðum í því sjöunda. Vonbrigðin eru gríðarleg og þau hafa verið að síast inní hausinn á manni í smáum skömmtum í allan vetur.

**1. Eigendur og þjálfari – 16 stig**
Öll umgjörð liðsins hefur verið í rugli og þjálfarinn hefur staðið sig afleitlega. Allt frá því að enginn sóknarmaður var fenginn til liðsins síðasta sumar til upplýsinga um gríðarlega slæma skuldastöðu, sem upp hefur komið núna á síðustu mánuðunum.

Það eru kannski þessi mál öðru fremur sem valda því að Liverpool aðdáendur eru ekki beint uppfullir af bjartsýni þessa dagana. Óbreytt staða í þessum eigendamálum í sumar mun væntanlega þýða að lítið muni gerast í leikmannamálum. Vissulega á þessi hópur, sem Liverpool á í dag, að geta gert meira en hann gerði á nýliðnu tímabili – en fyrir þetta sumar er maður ekki einu sinni viss um að hópurinn haldist jafn sterkur, hvað þá að hann styrkist.

Allt batteríið í kringum liðið hefur valdið okkur sífelldum vonbrigðum á þessu tímabili. Það er sennilega heistasta ósk flestra Liverpool stuðningsmanna að félagið verði selt í sumar. Við skulum vona að slíkt gerist fyrr en síðar.

Opinn þráður

Jæja, tímabilið er búið og við hérna á Kop.is erum að vinna í að gera það upp.

Við munum setja inn eitthvað af pistlum um þetta hræðilega tímabil og reyna að gera okkar besta til að skilja hvað fór úrskeiðis.

En þangað til er ekki úr vegi að henda inn opnum þráð hérna, þar sem að menn geta rætt um hvað sem er. Það er ekki mikið hægt að ræða um þennan Hull leik, þannig að sviðið er ykkar.

Hull City 0 – Liverpool 0 (Post Mortem)

MEISTARAR: Liverpool 118 stig.

Þá hafiði það. Í fyrsta sinn hjá Kop.is spáum við okkar liði titlinum, eftir harða baráttu við Chelsea sem ræðst á síðasta degi tímabilsins. Meistarar spila því annað árið í röð síðasta leik sinn í Hull. Lykilmenn verða að sleppa við meiðsl og Aquilani og Johnson verða að falla fljótt að leikstíl liðsins. Meira ekki í bili, við munum ræða þetta töluvert í vetur held ég.

Þetta skrifaði Maggi í samantekt fyrir spá okkar á þessari síðu yfir efstu sætin á þessu tímabili. Eftir að hafa allir spáð og tekið saman var það samróma álit okkar allra að Liverpool myndu verða meistari á tímabilinu 2009/10. Einn okkar setti Liverpool í þriðja sætið en hinir allir í annað eða fyrsta sætið. Við vorum einfaldlega handvissir um að Liverpool yrðu í titilbaráttunni fram á síðustu umferðirnar.

Það er skemmst frá því að segja að þetta mat okkar var kolrangt. Í stað þess að kveðja titilbaráttuna í maímánuði 2010 sitjum við hér, Liverpool-aðdáendur, níu mánuðum eftir þessa spá og spyrjum okkur einfaldri spurningu sem enginn virðist geta svarað:

Hvernig gátum við verið svona blind?

Staðreyndirnar í lok þessarar leiktíðar tala sínu máli og þær eru frekar nöturlegar:

Aston Villa töpuðu óvænt heima fyrir Blackburn í dag en það hjálpaði okkur ekkert því okkar menn gerðu steingelt 0-0 jafntefli gegn Hull City. Hull, sem voru löngu fallnir fyrir leikinn, voru talsvert nær því að vinna hann og aðeins vert að minnast á dauðafæri Agger í fyrri hálfleik og stangarskot Gerrard undir lok leiks. Kuyt, Aquilani og El Zhar áttu líka hálffæri, fleira var það ekki.

Lokastaðan í deildinni er því þessi: sjöunda sæti, 63 stig (23 stigum minna en í fyrra), ellefu deildarleikir sem liðið náði ekki að skora mark í, nítján tapleikir í öllum keppnum, rétt skríðum inn í Evrópudeildina.

Með öðrum orðum, algjört hrun. Ekki bara hrun miðað við þær stjörnuháu væntingar sem við höfðum til liðsins á þessari leiktíð heldur einnig algjört hrun frá árangri liðsins á síðustu leiktíð.

Við stuðningsmennirnir vorum reyndar frekar fljót að átta okkur á að ekki væri allt eins og sýndist í haust. Strax í september voru menn byrjaðir að kryfja tímabilið, þá þegar var orðið ljóst að liðið myndi ekki berjast um titilinn og menn hafa síðan þá rökrætt og rifist um það hverju sætir. Þannig að það er ekki eins og árangurinn komi okkur á óvart núna í maí 2010, en þetta er engu að síður óþægilega nöturleg niðurstaða á þessu tímabili.

Aldrei áður hefur maður borið jafn miklar vonir til liðsins og síðasta sumar. Aldrei aftur, er rétt að bæta við þá staðreynd. Þetta lið fær aldrei að plata okkur svona aftur.

Hvað er þá framundan? Eftir stendur félag, klúbbur, knattspyrnulið sem þarfnast algjörrar yfirhalningar. Frá toppi til táar. Ekki dugir að skipta um skó ef fötin eru enn götótt, allt verður að breytast. Það mun taka tíma, það mun vera sársaukafullt og sviptingarnar munu eflaust verða miklar. Við höfum allt sumarið, og mögulega enn lengri tíma en það, til að fylgjast með sótthreinsuninni.

Við verðskuldum betri eigendur en mennina sem lofuðu öllu fögru fyrir þremur árum og hafa nú afhjúpað sig sem peningamenn sem gæti vart verið meira sama um stuðningsmenn eða árangur liðsins inná knattspyrnuvellinum.

Við verðskuldum betri framkvæmdarstjóra en þann sem hefur eytt síðustu níu mánuðunum í að berja höfðinu við sama steininn, neita að breyta sínum aðferðum og spila pólitík með framtíð sína og liðsins.

Við verðskuldum betri leiðtoga en þá mýmörgu landsliðsfyrirliða og lykilmenn sem hafa meira og minna allir horfið af ýmsum ástæðum og á allt of löngum köflum í vetur. Jafnvel þótt allt annað sé í ólagi hefur pirringur, áhugaleysi og hugleysi sumra þessara gungna verið með öllu óþolandi. Pepe Reina, ég er ekki að tala um þig.

Við verðskuldum breiðari leikmannahóp hjá liði sem hefur verið fastagestur í hópi efstu liða og Meistaradeildarliða síðustu árin. Við erum með nokkra unga og efnilega leikmenn sem verðskulda betra umhverfi til að slíta af sér barnskóna en það sem þeim hefur verið boðið upp á í vetur.

Við verðskuldum jákvæðara umhverfi og bjartari framtíð fyrir þetta félag. Við verðskuldum að geta horft fram á veginn og lofað sjálfum okkur að við munum aldrei þurfa að horfa upp á jafn ömurlegt tímabil og það sem nú er lokið, lofað sjálfum okkur að eigendur klúbbsins á næstu árum muni bera hag liðsins fyrir brjósti, lofað sjálfum okkur að við getum með sönnu treyst knattspyrnustjóranum, lofað sjálfum okkur að það sé í lagi að hlakka til þess að horfa á hetjurnar spila fótbolta, lofað sjálfum okkur að framtíðin sé björt.

Ekkert af þessu er raunhæft loforð í dag. Og við verðskuldum einfaldlega betur.

Tímabilið 2009-10 er dautt. Það lengi lifi.

1. Chelsea – 38 leiknir – 86 stig
2. ManU – 38 – 85 stig
3. Arsenal – 38 – 75 stig
4. Tottenham – 38 – 70 stig
5. Man City – 38 – 67 stig
6. Aston Villa – 38 – 64 stig
7. Liverpool – 38 – 63 stig.

Liðið gegn Hull

Reina

Mascherano – Carra – Kyrgiakos – Agger

Lucas – Gerrard
El Zhar – Aquilani – Babel
Kuyt

**BEKKUR:** Cavalieri, Ayala, Skrtel, Degen, Robinson, Pacheco, Ngog.

El Zhar byrjar, Masch og Agger í bakvörðum. Ungstirnið Jack Robinson á bekknum.

Ég get ekki beðið … eftir að þessi leikur klárist.

Hull á sunnudaginn

Á sunnudaginn er síðasti leikur tímabilsins, m.ö.o. þessari ótrúlegu hörmung er að ljúka eftir hreint fáránlega langa og stranga 9 mánuði þar sem góðu stundirnar voru í sögulegu lágmarki. Ef ég ætti að lýsa tímabilinu í myndum, sem segja oftast meira en mörg orð myndi ég í fljótu bragði gera það svona:

Af þessum hafa komið allt of margar fréttir

Ég held að allir okkar leikmenn hafi meiðst einu sinni eða oftar

Örlítið hefur verið fjallað um Benitez þó allir hafi auðvitað verið hjartanlega sammála um hann (Klukkkar er 15:38 þarna)

Svona var stemmingin í klúbbnum mest allt þetta tímabil

Og síðan auðvitað það atvik sem fullkomlega súmmar upp tímabilið sem er loksins loksins að ljúka.

Þannig að ef þið leggið þetta saman við það að við höfum að akkurat ekki nokkrum sköpuðum hlut að keppa, erum dottnir fyrir löngu úr flestum keppnum og það er gríðarlega gott veður á Sellfossi núna þá fáið þið út hvað ég er spenntur fyrir Hull leiknum á sunnudaginn!

En svona til að klára formlegheitin þá er auðvitað ekkert annað í stöðunni en að klára þetta mót með sæmd, þó ekki væri nema bara fyrir okkur áhorfendur. Liðið verður líklega svipað og í undanförnum leikjum:

Reina

Mascherano – Kyrgiakos – Carragher – Agger

Lucas – Gerrard
Maxi – Aquilani – Babel
Kuyt

Andstæðingarnir eru því miður fallnir og verður smá eftirsjá að Hull City úr deildinni. Bæði þar sem ég hélt smá með þessu liði þegar það var í næst efstu deild síðast en þó aðallega vegna þess að í þeirra herbúðum er uppáhaldsleikmaðurinn minn á Englandi, auðvitað þessi hér:

Ég hef séð þessa klippu eflaust hátt í 100 sinnum og hlæ ennþá að þessu.

Spá: Ég held að við tökum þetta solid 0-3 og fögnum líklega öll með tölu að þessari eyðimerkugöngu sé lokið.

Aðal spenningurinn er fyrir því hvað gerist eftir mót, enda held ég að blaðurskjóðan Gróa á Leiti sé þegar farin að leita að leiguíbúð í Liverpool.

Sjálfur ætla ég allavega að reyna að vera bjartsýnn eftir þetta tímabil og miða við að næsta bara getur eiginlega ekki verið verra.

6 dagar í Liverpoolborg

Ég skellti mér til Liverpool fyrir rúmri viku síðan og varði þar 6 dögum. Ekki þarf að fara nánar út í gengi liðsins í þeim tveim leikjum sem fóru fram á þeim tíma, það vita allir hvernig þeir voru og fóru. Að vanda þegar maður skellir sér á svæðið þá hittir maður mikið af stuðningsmönnum liðsins, margir af þeim eru og hafa verið, season tickets holders í hinni frægu Kop stúku. Þrátt fyrir vonbrigði á vellinum, þá var ferðin sem slík frábær og alveg ótrúlega gaman að rabba við fólkið og heyra skoðanir þeirra.

Það er alveg óhætt að segja að skoðanir voru skiptar á málefnum félagsins, en skoðanir voru þó ekki skiptar um einn hlut. Eigendamálin voru efst á baugi nánast allra sem maður ræddi við og menn sammála um að breytingar á eignarhaldi liðsins væru mikilvægastar öllu. Menn eru vægast sagt reiðir og ekki einungis reiðir út í sjálfa eigendurna heldur líka stjórn félagsins og nafn Purslow kom ansi hreint oft upp í umræðuna og það á alls ekki jákvæðan hátt. Það var líklegast það sem kom mér mest á óvart, því sá gaur hafði komið mér bara nokkuð vel fyrir sjónir. Þrátt fyrir þá miklu undirliggjandi reiði sem ríkti í garð eigendanna og stjórnenda félagsins, þá breytti það engu þegar kom að upphitun og stemmningunni fyrir og á leiknum gegn Atlético Madrid, hún kom beint frá hjartanu.

Einhugurinn var samt ekki hinn sami þegar kom að upphituninni á Park fyrir leikinn gegn Chelsea. Flestir á svæðinu voru reyndar á leiðinni inn á völlinn til að styðja sitt rauða lið, en það voru þó nokkrir sem sögðu að tímabilið væri hvort eð er “fucked” þannig að þeir vildu hreinlega tapa leiknum til að koma í veg fyrir að þessir (ritskoðað) í næstu borg myndu vinna titilinn. Maður skildi alveg sjónarmið þeirra fyrir leikinn, en þegar inn á leikvanginn var komið, þá gat ég ekki fyrir mitt litla líf hugsað um neitt annað en að styðja þá rauðu og var hundsvekktur með tapið gegn þeim bláu.

Eftir leik fóru leikmenn hringinn til að þakka stuðningsmönnum fyrir tímabilið. Það er ávallt skemmtileg stund, þó svo að hún sé nú skemmtilegri eftir sigurleiki. Það sem var þó stórkostlegt (og ég veit ekki hvort það sást í sjónvarpinu) var þegar strákurinn hans Carragher labbaði inn á völlinn með pabba sínum og kom fljótlega að Chelsea stuðningsmönnunum. Það heyrðist hátt í þeim, enda komnir í prime stöðu gagnvart titlinum. Guttinn var nú ekki á því að láta þetta ganga yfir sig og setti höndina á loft, greinilega hrópaði vel valin orð í áttina að þeim og gaf þeim ýmsar bendingar beint frá hjartanu. Kallinn pabbi hans þurfti að rífa hann tilbaka og biðja hann að hafa sig hægan. Þetta kveikti heldur betur í stuðningsmönnum beggja liða í Anfield Road End stúkunni. Guttinn greinilega með gen hans pabba síns, um það verður ekki rifist. Það vakti einnig athygli heimamanna að Stevie G var einn að labba þennan hring, ekki með dætur sínar með og voru menn fljótt komnir á flug með ástæður þess.

En þá að “vinsælasta” umræðuefninu á Kop.is þetta tímabilið, Rafael Benítez. Nafn hans var sungið mikið bæði fyrir og á leiknum gegn Atlético. Stemmningin á Chelsea leiknum var mun minni, en engu að síður var nafn hans sungið. Ég hreinlega hélt að það væri minni stuðningur við kallinn þarna úti, allavega á meðal þessara hörðustu stuðningsmanna liðsins sem ég ræddi við. Það voru jú að sjálfsögðu skiptar skoðanir og sumir vildu bara að kallinn hyrfi á braut hið fyrsta. Það var þó mikill minnihluti. Flestir voru á því að vandamál félagsins lægju annars staðar og það myndi ekki bæta ástandið að losa sig við hann eftir þetta skíta tímabil sem er að klárast. Þeir sem vildu að hann færi núna voru þó engan veginn með einhverja heift í hans garð, en hreinlega töldu að hann gæti ekki tekið liðið lengra. Þeir sem vildu ekki heyra á það minnst að hann færi vildu meina að eitt mjög slakt tímabil ætti ekki að vera nóg til að hann væri látinn fara og við fengjum aldrei betri mann í hans stað eins og staðan er í dag.

Ég ræddi aðeins þessi stjóramál líka við Guðlaug Victor, sem æfir á Melwood með varaliðinu. Hann sagði að það hefði orðið breyting hjá Rafa í vetur, hann væri orðið minna á æfingasvæðinu sjálfu á meðan æfingar færu fram, væri meira inni á skrifstofu og léti þjálfarateymið um sjálfar æfingarnar. Sammy Lee stjórnar æfingunum að vanda, skemmtilegur kall, en grjótharður líka. Menn geta eflaust lesið hvað sem er út úr þessu, hver eftir sínu höfði, jákvætt eða neikvætt.

Persónulega hef ég undanfarið verið c.a. 40/60 í þessu. Þ.e. 40% af mér vilja að Rafa fari og 60% vilja halda honum. Ég er hreinlega svo langt því frá viss um að þó kallinn færi, þá værum við í eitthvað betri málum. En eins og aðrir, þá er ekkert hægt að vera viss um hvað gerist sama á hvorn veginn sem þetta fer. Ég vil til að mynda ekki sjá Jose Mourinho nálægt þessu félagi (ekki það að ég telji það nokkurn séns að hann kæmi til liðsins eins og ástandið er í dag). Ég ætti í svaðalegum erfiðleikum með að höndla hrokann, virðingarskortinn og ego-ismann sem fylgir þeim manni. En eitt er víst, ég mun styðja Liverpool fram í rauðan dauðann, hvort sem Rafa fer eður ei, hvort sem Jose kemur eður ei, hvort aðal stjarna liðsins í utandeildinni eftir 8 ár heiti Blood Wanker, ég mun styðja liðið.

Því miður þá er klúbburinn í vondu standi í dag og því miður sér ekki fyrir endan á því. Ég held að það skipti litlu máli hver framkvæmdastjórinn er, við verðum áfram í vondum málum nema lagað sé til í eigendamálunum. Ég hræðist líka brotthvarf okkar bestu manna, hræðist það meira ef Rafa fer heldur en ef hann yrði áfram. Allar okkar stærstu stjörnur skrifuðu undir nýja langtíma samninga um leið og Rafa fyrir ári síðan, og flestir þeirra voru ekki að kynnast honum fyrst þá, þeir vissu nákvæmlega fyrir hvað hann stóð og hvernig hann var.

Niðurstaðan í þessari langloku? Ég held að eftir helgina verðum við stjóralausir. Ég held að Rafa gefist endanlega upp á ástandinu og það verði tilkynnt eftir helgina. Ég mun ekki fagna því, ég veit að það eru margir hér á Íslandi sem munu fagna sem enginn sé morgundagurinn, en ég vona þó heitt og innilega að við getum fagnað saman því sem skiptir máli mjög fljótlega, öll sem eitt, þ.e. sigrum okkar liðs á fótboltavellinum.

Fimmtudagsfréttir

Það er svei mér eins og við séum búnir að spila alla okkar leiki, enginn talar um viðureignina við Hull heldur snýst umræðan enn og aftur bara um sölu á klúbbnum og stöðu Rafa.

Rafa virðist vera að heimta að staðið verði við loforð um að öll innkoma fyrir leikmenn renni beint til leikmannakaupa, ofan á þá upphæð sem félagið hafði tekið frá til þeirra (talað um að það hafi verið 15 milljónir punda í sumar). Ef að hann fái skriflegt loforð þar um muni hann vera áfram.

Hin fréttin er svo enn ein gleðisprengjan frá eigendunum þar sem Tom Hicks segist reikna með að það taki 18 mánuði að selja klúbbinn, um leið og hann viðurkennir alveg að liðið sé alls ekki “hans líf” eins og hjá mörgum öðrum eigendum.

Ég fékk velgju í munninn. Eigendum sem er nokk sama um klúbbinn og Chelseamaður formaður. Þetta bull í eigendamálum félagsins er að verða einn ljótasti bletturinn á sögu þess, auðvitað utan harmleikjanna.

En væntanlega vitum við meira eftir daginn…….

Eru Chelsea að bjóða 70m í Torres?

So it begins. Daily Mail segir frá því í dag að Chelsea ætli sér að reyna að „stelast fram fyrir“ Manchester City í kapphlaupinu um Fernando Torres og hafi þegar sett sig í samband við rétta aðila með það fyrir augum að bjóða 70m punda í kappann.

“Amid the chaos at Anfield, fears have already been expressed that Torres, who joined from Atletico Madrid for around £20m in 2007, will leave Liverpool this summer.

It was only last year that he made a commitment to the Merseysiders by signing a new four-year contract worth £110,000-a-week.

But the Liverpool landscape has since changed significantly, with under-fire manager Rafa Benitez now on the verge of leaving for Juventus, yet more uncertainty over the future ownership of the club, and the team’s failure to qualify for next season’s Champions League hanging over Anfield.”

Sko, við flokkum þessa grein undir slúður að svo stöddu og þegar ég les í gegnum hana finnst mér nokkuð ljóst að verið er að fylla upp í ansi margar eyður til að komast að niðurstöðu sem er efni í safaríka frétt. Í fyrsta lagi þykist blaðamaðurinn hafa séð á líkamstjáningu Torres er hann rölti heiðurshringinn um Anfield sl. sunnudag að hann sé reiðubúinn að yfirgefa liðið. Ekki beint rannsóknarblaðamennska þar á ferðinni.

Í öðru lagi gerir greinin nánast ráð fyrir því að Rafa fari, og í þriðja lagi gerir greinin nánast ráð fyrir því að framtíð Torres hjá Liverpool ljúki sjálfkrafa um leið og framtíð Rafa lýkur, þrátt fyrir að fregnir þess eðlis hafi í besta falli verið mjög tvíbendis.

Engu að síður, þótt þetta sé pjúra slúður og algjörar getgátur, er vert að benda mönnum á að brynja sig upp fyrir komandi sumar því þessar slúðursögur eiga bara eftir að ágerast á meðan eigenda- og þjálfaramálin eru í upplausn. Það eru margir gómsætir bitar í þessu Liverpool-liði og þeirra verður allra freistað í kringum og/eða eftir HM ef óvissuskýin verða þá enn yfir félaginu.

Það versta sem við gætum gert í dag er að taka Fernando Torres sem gefnum hlut. Hann er drengur góður og hefur sýnt að hann hefur frábært hugarfar og að hann er Liverpool-maður, en hann var ekki uppalinn, á engin sýnileg tengsl við liðið eða svæðið fyrir utan samninginn sinn og því er eðlilegt að spyrja sig hvort hann vilji ekki bara fara frekar en að hanga mikið lengur með liði sem er í frjálsu falli.

Ég myndi ráðleggja mönnum að taka svona fréttir ekki alvarlega að svo stöddu en ef langt líður á sumarið og HM klárast áður en búið er að greiða úr stærstu flækjunum hjá félaginu skulu menn alveg fara að gera sig klára fyrir fjöldaflótta margra bestu leikmanna liðsins í júlí og ágúst. Það eru takmörk fyrir því hvað heimsklassaleikmenn láta bjóða sér.

Uppgjör 2010: Leikmenn

Þótt það sé einn leikur eftir af tímabilinu eru stuðningsmenn Liverpool þegar farnir að klóra sig til blóðs í kollinum við það að reyna að komast til botns í þessu liði. Við hér á kop.is erum þar engin undantekning og munum á næstu dögum og vikum reyna að finna einhvern miðjupunkt í allri hringavitleysunni.

Við ætlum að byrja strax og taka fyrir leikmenn liðsins veturinn 2009-10, enda ljóst að frammistaða manna gegn Hull City um næstu helgi mun ekki hafa nein áhrif á mat okkar á frammistöðu þeirra heilt yfir í rauðu treyjunni.

Ég lagði einfalda spurningu fyrir sjálfan mig og aðra penna kop.is um helgina: burtséð frá fjármálum, þjálfara- og eigendamálum eða öðrum getgátum um framtíð einstakra leikmanna, mynduð þið vilja sjá þessa leikmenn í treyju Liverpool FC næstu leiktíð? Við þessu fengu menn eingöngu að svara eða nei og svo gerði ég svörin upp þegar þau lágu fyrir.

Áður en ég birti listann er rétt að taka fram að við tókum ekki alla leikmenn liðsins fyrir í þetta skipti. Ungir leikmenn á borð við Ayala, Kelly og Pacheco voru ekki hafðir með því þeir eru enn að stíga sín fyrstu skref með aðalliðinu og verða vafalítið áfram á næstu leiktíð, auk þess sem það er allt of snemmt að dæma þá.

Að þeim frátöldum var því eftir 24 manna hópur sem talist getur aðalliðshópur Liverpool í dag. Aðeins einn þessara manna er á láni að svo stöddu (Jay Spearing) en þar sem hann er kominn vel yfir tvítugt fannst okkur rétt að hafa hann með.

Hér er svo listinn og sú einkunn sem hver leikmaður fékk hjá hópnum. Fái leikmaður einkunnina 6/6 þýðir það að við kusum allir að hafa hann áfram, fái leikmaður einkunnina 0/6 þýðir það að við viljum allir losna við hann.


PEPE REINA – 6/6
Þarf ekkert að orðalengja þetta, Pepe er einn besti markvörður heims og við erum heppin að hafa hann í okkar liði.

DIEGO CAVALIERI – 5/6
Við erum almennt sammála um að hann sé af þeim gæðum sem varaskeifa fyrir Pepe þarf að vera, enda fást ekki mikið betri markverðir en Diego til að sitja á tréverkinu nær allan veturinn.

JAMIE CARRAGHER – 6/6
Maðurinn er goðsögn og þótt hann sé orðinn 32ja ára teljum við að hann hafi klárlega áfram hlutverk í liðinu.

DANIEL AGGER – 6/6
Besti miðvörður liðsins í dag. Ómissandi.

MARTIN SKRTEL – 4/6
Hefur dalað aðeins í áliti eftir veturinn og því erum við ekki alveg sannfærðir um framtíð hans í liðinu, þótt meirihlutinn styðji hann enn.

SOTIRIOS KYRGIAKOS – 5/6
Að missa Sami Hyypiä var mikil og vanmetin blóðtaka fyrir liðið í vetur, en úr því að svo fór gátum við ekki verið mikið heppnari með baráttuhund sem fjórða kost í miðvörðinn.

EMILIANO INSÚA – 6/6
Það hafa einhverjir spjallarar haldið því fram á síðunni að við þurfum betri bakvörð en Insúa en við á kop.is erum einróma sammála um að hann sé framtíð vinstri bakvarðastöðunnar hjá okkur.

FABIO AURELIO – 1/6
Góður leikmaður en hans tími hjá félaginu er búinn. Getum ekki treyst á að hann haldi heilsu og þurfum heilbrigðari valkost af sömu eða meiri gæðum til að skiptast á með Insúa um stöðuna.

GLEN JOHNSON – 6/6
Fyrsta tímabil hans lofar góðu, þótt hann geti enn bætt sig. Lykilmaður í uppbyggingunni sem er framundan.

PHILIPP DEGEN – 0/6
Fyrsta núllið lítur hér dagsins ljós. Ég trúi ekki að við höfum borgað þessum gæja laun í tvö ár. Engan veginn nógu góður fyrir Liverpool.

JAVIER MASCHERANO – 6/6
Einn þeirra sem þarf að gera betur en hann sýndi í vetur. Engu að síður máttarstólpi í liði okkar og einn sá besti í heiminum í sinni stöðu.

LUCAS LEIVA – 5/6
Ég veit að þetta verður umdeild niðurstaða hjá okkur en klár meirihluti liðsins vill sjá Lucas áfram hjá liðinu. Hann hefur axlað mikla ábyrgð í vetur og verið sívaxandi þrátt fyrir einhverja ósanngjörnustu gagnrýni síðari ára. Við viljum hafa hann áfram en þó ekki í jafn áhrifamikilli stöðu og í vetur, enda hefur hann varla misst úr leik og borið allt of þunga byrði vegna lélegrar frammistöðu reyndari manna í kringum sig.

DAMIEN PLESSIS – 0/6
Annað núllið lítur hér dagsins ljós. Rafa virðist ekki treysta honum, menn vilja ekki fá hann að láni og hann kemst ekki á bekkinn. Greinilega ekki nógu góður.

JAY SPEARING – 2/6
Meirihlutinn er reiðubúinn að láta Spearing fara en hluti af okkur vill ennþá gefa honum séns og vonar að hann fari loksins að flytja góðar frammistöður fyrir vara- og unglingaliðin með sér upp í aðalliðið. Fær séns hjá okkur en það er sá síðasti.

STEVEN GERRARD – 6/6
Gerrard, eins og Mascherano, er einn besti miðjumaður heims og auðvitað viljum við hafa hann áfram. Hann þarf þó, eins og Mascherano, að girða sig í brók enda tímabilið 2009-10 búið að vera langt undir þeim staðli sem hann hafði sett sjálfum sér áður.

ALBERTO AQUILANI – 6/6
Hann þurfti greinilega fyrsta tímabilið til að komast til fullrar heilsu og venjast enskri knattspyrnu, en frammistaða hans í síðustu leikjum tímabilsins benda til þess að hann sé núna kominn á sama hraða og keppinautarnir. Það var eftir á að hyggja algjört klúður fyrir tímabilið 2009-10 að kaupa Aquilani og ætla honum að fylla skarð Xabi Alonso strax en hvað tímabilið 2010-11 varðar erum við hæstánægðir með að hann sé Liverpool-leikmaður.

MAXI RODRIGUEZ – 6/6
Styrkti liðið mikið á vormánuðunum og mun verða lykilmaður á næstu leiktíð þar sem við búumst við að hann eigni sér hægri vængstöðuna.

RYAN BABEL – 3/6
Helmingur okkar telur að Ryan Babel hafi hlutverk að spila í framtíðinni fyrir Liverpool, en þá í veigaminni rullu en undanfarin tímabil enda hefur hann sýnt að það er erfitt að ætlast til að hann framleiði toppleiki í hverri viku. Hinum helmingnum finnst Babel hafa fengið mýmörg tækifæri til að sanna sig og það sé kominn tími á að hann víki fyrir nýju blóði. Fari svo að hann verði kyrr í sumar er ljóst að hann er á síðasta séns á næstu leiktíð.

YOSSI BENAYOUN – 5/6
Rétt eins og með Babel er meirihluti okkar ánægður með veru Benayoun í liðinu. Hann er þrítugur í ár og reynsla hans og leiðtogahæfni gætu reynst okkur drjúg af bekknum á næsta vetri.

ALBERT RIERA – 0/6
Ágætis leikmaður sem afhjúpaði sjálfan sig sem bölvaðan vitleysing á þessu ári. Engan veginn með það hugarfar sem liðið þarf. Burt með hann.

DIRK KUYT – 5/6
Ef Maxi eignar sér hægri vængstöðuna á næstu leiktíð er spurning hvað verður um Kuyt en stór meirihluti okkar er sammála um að hann hefur samt hlutverk hjá liðinu, hvort sem það sé sem byrjunarliðsmaður eða hreinlega varaskeifa fyrir Maxi, Torres og (vonandi) annan framherja.

NABIL EL ZHAR – 0/6
Fjórða núllið. Strákurinn hefur verið óheppinn með meiðsli en er að verða 24ra ára og fyrir utan eitt þrumuskot gegn Cardiff í deildarbikarnum fyrir þremur árum hefur hann ekki sýnt neitt sem bendir til að hann sé nógu góður fyrir topplið í Englandi.

FERNANDO TORRES – 6/6
Við erum einróma sammála um að með Torres í liðinu er það til alls líklegt á næstu leiktíð. Við erum líka einróma sammála um að án Torres mun þetta lið hrynja. Það er algjört möst að halda honum ánægðum í sumar, og halda honum svo heilum á næstu leiktíð.

DAVID NGOG – 5/6
Ngog hefur, eins og Insúa og Lucas, axlað allt of mikla byrði á löngum köflum í vetur vegna meiðsla og/eða getuleysis reyndari manna í kringum sig. Hann hefur staðið sig vel í þessu mótlæti og á sér klárlega framtíð með liðinu. Við erum þó einróma sammála um að það er ekki nógu gott að hann sé eina varaskeifa liðsins í fremstu víglínu.


Þannig er listinn. Samkvæmt okkur á kop.is eru þeir Reina, Carra, Agger, Insúa, Johnson, Mascherano, Gerrard, Aquilani, Maxi og Torres ómissandi og munu mynda grunninn að mögulegri velgengni liðsins á næstu leiktíð. Eins erum við sammála um að þeir Aurelio, Degen, Plessis, Riera og El Zhar þurfa að víkja fyrstir manna fyrir nýjum leikmönnum í sumar.

Þetta er okkar mat. Hvað finnst ykkur?

Yossi óviss um framtíðina

Yossi Benayoun tjáði sig aðeins við fjölmiðla eftir leikinn í gær og ummæli hans eru að mínu mati nokkuð lýsandi fyrir ástandið innan félagsins í dag.

Aðspurður um framtíð sína hjá Liverpool sagði Yossi:

“It’s very difficult to speak now about next season. We don’t know what changes there will be in the players, the staff so I think it’s too early to speak.

I don’t know personally even if I will be here or I will not be here. A lot of things can happen, so we have to wait and see.”

En hann sagði líka einnig:

“If it depended on me, I would stay here and retire in Liverpool. The fans are the best in the world but it depends on a lot of things. It will be very clear soon.”

Sem sagt, Yossi vill ekki yfirgefa félagið. Hann elskar Liverpool, dýrkar aðdáendurna og myndi eyða öllum ferli sínum hér ef hann fengi að ráða. Hann hins vegar veit ekkert hvort það skipti yfir höfuð máli að hann vilji vera áfram.

Þetta er Liverpool FC í dag. Það veit enginn neitt. Það er erfitt að ræða framtíð liðsins, félagsins, framkvæmdarstjórans eða einstakra leikmanna því við einfaldlega vitum ekkert hvað verður.

Það er sannarlega ömurlegt ástand. Hluti af mér myndi frekar vilja fá slæmar fréttir heldur en að hanga svona í óvissu, en eins og stendur getur maður lítið annað en beðið og vonað. Það er einn leikur eftir, algjörlega þýðingarlaus æfingaleikur við Hull City um næstu helgi, og svo ættu hjólin að fara að snúast (vonandi) nokkuð hratt. Þangað til bíðum við enn um sinn.