Þvílíkur leikur.

Okkar menn fóru yfir til Manchester-borgar og kepptu þar við City í Úrvalsdeildinni. Eftir að hafa verið 2-0 undir í hálfleik, eftir að öll sund virtust lokuð, komu okkar menn til baka og sendu skýr skilaboð til hinna liðanna í Úrvalsdeildinni með frábærum 3-2 útisigri gegn Manchester City.

Byrjum á byrjuninni. Rafa stillti upp eftirfarandi liði í dag:

Bekkur: Cavalieri, Agger, Dossena (f. Aurelio), Lucas, Babel, Benayoun (f. Riera), Keane (f. Mascherano).

Fyrri hálfleikurinn bauð upp á verstu frammistöðu Liverpool-liðsins það sem af er tímabilsins. Hins vegar segir það ekki alla söguna, því þetta var ekkert svo skelfilegt. Okkar menn byrjuðu leikinn miklu betur og stjórnuðu öllu á vellinum, þannig að það kom manni ekki á óvart þegar þrettán mínútur voru liðnar og við sáum á skjánum að Liverpool-liðið hafði verið með boltann 78% tímans.

Hins vegar, eins og oft áður, gekk okkur illa að skapa færi framan af leiknum. Það var helst þegar Riera fékk boltann maður á mann á móti Zabaleta hjá City að eitthvað gerðist, en sá spænski var okkar langbesti maður í fyrri hálfleik.

Það var hins vegar gegn gangi leiksins að City-liðið tók forystu um miðjan fyrri hálfleikinn. Fabio Aurelio, sem hefur verðskuldað verið valinn fram yfir Andrea Dossena hingað til í vetur en var skelfilegur í dag, reyndi að sóla Shaun Wright-Phillips í bakvarðastöðunni. Það fór þó ekki betur en svo að Wright-Phillips hirti af honum boltann, keyrði inná teiginn og reyndi fyrirgjöf sem fór í Skrtel og barst aftur til Wright-Phillips. Hann keyrði inn að endalínu með hann og renndi honum út í teiginn. Þar var Alvaro Arbeloa fyrstur á boltann en sneri illa og náði ekki að hreinsa vel frá heldur bara pota honum aðeins út í teiginn þar sem Stephen Ireland, besti maður Man City í þessum leik, kom aðvífandi og þakkaði fyrir sig með því að þruma knettinum upp í marknetið af stuttu færi. 1-0 fyrir heimamönnum.

Undir lok fyrri hálfleiksins kom svo annað markið. Aftur var það Shaun Wright-Phillips sem var arkitektinn en Mascherano braut á honum er hann var að sóla Aurelio úti við vinstra horn vítateigs Liverpool. Góður dómari leiksins dæmdi réttilega aukaspyrnu og úr henni skoraði Javier Garrido með glæsilegu skoti yfir varnarveginn og upp í nærhornið. Hugsanlega hefði Pepe Reina getað gert betur en skotið var gott og illviðráðanlegt.

Staðan í hálfleik var því 2-0 fyrir heimamenn og þrátt fyrir að okkar menn hafi haft tökin á fyrri hálfleiknum virtist bitleysið ætla að há liðinu og það fór að læðast að manni sá grunur að fyrsta tap vetrarins væri að líta dagsins ljós.

… og þá vaknaði Fernando Torres.

Rafa hlýtur að hafa lesið ærlega yfir liðinu í hálfleik því þeir stjórnuðu seinni hálfleiknum alveg jafn mikið og þeim fyrri, með þeim eina stóra mun að það var miklu meira líf í sóknarleik liðsins. Á 55. mínútu spiluðu Gerrard og Arbeloa skemmtilega upp hægri kantinn, Arbeloa lék inná vítateiginn og gaf svo góða, lága fyrirgjöf inná markteig City þar sem Fernando Torres (hver annar?) renndi sér fyrstur á boltann og setti hann í netið framhjá Joe Hart, markverði City. Staðan 2-1 fyrir okkar mönnum og leikurinn skyndilega orðinn spennandi aftur.

Á 67. mínútu var svo Mauro Zabaleta, hægri bakvörður City, rekinn útaf með beint rautt spjald eftir ljóta sólatæklingu á Xabi Alonso. Stuðningsmenn City á vellinum púuðu óspart á þessa ákvörðun dómarans, aðallega af því að Alonso var (sem betur fer) ekki mikið meiddur eftir tæklinguna, en þeir hefðu ekki púað ef þeir hefðu séð myndbandsupptökur af atvikinu. Þessi tækling var ekki síður gróf heldur en tæklingar Martin Taylor hjá Birmingham og Emanuel Pogatetz hjá Middlesbrough, sem stórslösuðu Eduardo da Silva hjá Arsenal og Rodrigo Possebon hjá Manchester United fyrr á þessu ári. Eini munurinn er sá að í þessu tilfelli stóð Alonso ekki alveg í fótinn sem gaf eftir við tæklinguna og slapp hann því heppilega við slæmt fótbrot. Dómarar byggja refsingar sínar fyrir brotlegar tæklingar ekki á því hversu illa fórnarlambið meiðist heldur hversu alvarlegur ásetningur brotaaðilans er. Þetta var klárt rautt spjald.

Liverpool-liðið hafði haft yfirburði fram að rauða spjaldinu en eftir það var þetta bara spurning um hvenær en ekki hvort Liverpool-liðið myndi jafna. Það gerðist svo loks þegar átján mínútur voru til leiksloka. Steven Gerrard tók hornspyrnu frá vinstri og sendi fasta fyrirgjöf inná nærstöngina, þar sem títtnefndur Fernando Torres reis manna hæst og sneiddi boltann með höfðinu í fjærhornið, óverjandi fyrir Joe Hart. Staðan 2-2 og nú var spurningin bara hvort Liverpool tækist að vinna leikinn eða hvort jafntefli yrði niðurstaðan.

Liðið sótti ákaft en þegar fimm mínútur voru eftir varð liðið fyrir mikilli blóðtöku. Martin Skrtel lenti í því að snúa sig illa á hné og var borinn útaf í spelkum eftir að hafa m.a. fengið súrefnisgjöf inná vellinum. Ég vona að varnartröllið okkar sé ómeitt því hann hefur verið frábær það sem af er tímabili en ég er satt best að segja ekki bjartsýnn, þar sem þetta virtust vera alvarleg hnémeiðsli. Við eigum reyndar fyrirtaks varaskeifur í stöðuna hans í þeim Daniel Agger og Sami Hyypiä en þetta er engu að síður mikil blóðtaka fyrir liðið þar sem Skrtel hefur verið frábær í vetur. Vona að hann komi sterkur til baka.

Þar sem Rafa var á þessum tímapunkti búinn að nota allar sínar innáskiptingar þurftu okkar menn að enda leikinn tíu gegn tíu en það skipti engu, leikurinn var rétt hafinn að nýju þegar Torres komst í skotfæri inná miðjum vítateig. Hann skaut boltanum beint í Richard Dunne og þaðan hrökk hann á fjærstöngina hægra megin þar sem Dirk Kuyt – sem hafði lítið sem ekkert getað í þessum leik – var fyrstur á boltann og sendi hann inn í netið og allt varð vitlaust í rauða hluta stúkunnar á City of Manchester Stadium. Lokatölur í þessum leik 2-3!

Það er eitt að sigra þetta “spútniklið” Manchester City en að gera það með þeim hætti sem liðið gerði í dag sendir að mínu mati skýr skilaboð til hinna liðanna í toppbaráttu deildarinnar. Eftir þessa umferð eru Liverpool og Chelsea búin að skilja sig aðeins frá næstu liðum; við erum á toppnum ásamt þeim bláu með 17 stig, næst koma nýliðar Hull City með 14 stig og þá Arsenal með 13 stig. United er svo með 11 stig en á leik til góða og getur því verið þremur stigum á eftir okkur taki þeir þann leik. Við erum sem sagt í toppbaráttu við Chelsea framan af vetri og vonandi verðum við á þessum slóðum lengur en við höfum afrekað hingað til.

Maður leiksins: Liðið lék ágætlega úti á velli í dag en var steingelt sóknarlega í fyrri hálfleik. Að mínu mati áttu Arbeloa, Aurelio, Mascherano, Kuyt og Gerrard allir miklu verri leik en við eigum að venjast af þeim í dag. Riera var okkar sprækasti maður lengst af og þá átti Robbie Keane sérstaklega líflega innkomu.

Maður leiksins er þó klárlega Fernando Torres. Liðið gróf sér djúpa holu í fyrri hálfleik en hann var ekki lengi að draga liðið upp úr henni, um leið og hann loks vaknaði. Nando var skelfilegur í fyrri hálfleik en eftir nokkur vel valin orð frá Rafa í hléi mundi hann að hann er jú einu sinni besti framherji deildarinnar og smellti einni tvennu í fésið á þeim sem segja að Robinho sé bestur á Englandi. Torres hefur að flestra mati farið frekar hægt af stað í Úrvalsdeildinni í haust en hann er samt kominn með fimm mörk í þeirri keppni. Geri aðrir betur. Maður leiksins.

Næst leikur liðið á heimavelli gegn Wigan í Úrvalsdeildinni, á Anfield eftir heila þrettán daga. Landsleikjahlé, nammi namm!