Meistaradeildin komin aftur, jibbí kæja…
Ég hef oft talað um það áður að það sé nánast ekkert sem toppi flott Meistaradeildarkvöld, hvort sem það er á vellinum eða með félögunum á Players. Núna er komið að leik sem maður varð hvað mest spenntur fyrir þegar dregið var í riðlana. Liðið okkar er á leið til Spánar að keppa við eitt mesta næstumþvílið sem er til í því landi. Það er eiginlega alveg með ólíkindum að þetta sé fyrsta árið þeirra í þessari keppni Það er eiginlega alveg með ólíkindum hvað það er langt síðan þeir voru síðast í þessari keppni og hversu sjaldan það gerist. En þetta er skemmtilegt lið sem átti gott tímabil í fyrra og er með mjög marga ansi hreint skemmtilega leikmenn innan sinna vébanda.
Gengið hefur ekki verið sem best hjá þeim í deildinni á þessu tímabili, en þeir hafa verið að virka feykilega sterkir í þessari keppni. Það þarf mikið að gerast til að þessi tvö lið fari ekki beint upp úr riðlinum. Leikurinn á morgun getur svo sannarlega skorið úr um það hvaða lið er nánast gulltryggt áfram. Sigur á hvorn veginn sem er þýðir nánast það. Jafntefli myndi setja okkur í fína stöðu, enda tveir heimaleikir þá eftir til að ná í 3 stigin sem uppá myndi vanta.
Það er valinn maður í hverju rúmi hjá þeim. Ef maður skoðar leikmannalistann þeirra þá eru þar nöfn eins og G. Coupet, G. Seitaridis, J. Heitinga, R. Garcia, T. Ujfalusi, M. Pernia, A. Lopez, T. Motta, M. Rodriquez, P. Assuncao, S. Simao, L. Garcia, Maniche, I. Camacho, D. Forlan, S. Aguero og F.S. Pongolle. Sem sagt afar sterkur hópur og margir sókndjarfir leikmenn þarna. Mér skilst að Forlan sé búinn að vera meiddur og ég hreinlega veit ekki hvort hann sé leikfær á morgun. En auðvitað beinast öll augu að þeim Luis Garcia og Florent Sinama-Pongolle, sem við Liverpool menn þekkjum mjög vel.
Luis Garcia mun ávallt verða í háu áliti hjá mér. Ég var ákaflega ánægður með Luis litla og karakterinn sem hann sýndi á köflum var frábær. Hann var leikmaður sem gat brotið upp leiki og komið inn með hluti sem aðrir leikmenn liðsins höfðu hreinlega ekki hæfileika í að framkvæma. Hjá flestum stuðningsmönnum liðsins held ég að hann verði ávallt flokkaður í hetjuflokkinn. Það er oft sem ég sakna þess hreinlega að hafa hann ekki. Pongolle kom til okkar með miklar væntingar á bakinu, en þetta gekk ekki alveg upp hjá honum. Hann má þó eiga það að hann vældi aldrei eins og félagi hans sem kom með honum á sama tíma til liðsins. Hans verður líklega lengi minnst fyrir sína hlutdeild í leiknum fræga gegn Olympiakos, mark þar á ögurstundu sem hélt okkur “on track to Istanbul”. Þeir munu báðir fá góðar móttökur þegar þeir koma á Anfield eftir tvær vikur.
Það er svo sannarlega skarð fyrir skyldi hjá okkur að Fernando Torres sé meiddur. Ég er þó á því að það er eiginlega sorglegast að hann geti ekki farið og hitt sína aðdáendur í Madrid á nýjan leik, því hann er ennþá í algjörri guðatölu þar. Hann situr með sárt ennið eftir á Melwood, en ég er handviss um að stuðningsmenn Madrid eiga eftir að syngja nafn hans hátt og innilega á meðan leik stendur.
Ég er á því að jafntefli úr þessum leik væru fín úrslit. Við getum að sjálfsögðu hirt öll stigin, og liðið mun fara í leikinn með það að markmiði. Ef Rafa þekkir einhver lið, þá eru það liðin frá Spáni. Mér finnst ákaflega líklegt að hann detti aftur í það kerfi sem virkaði best í lok síðustu leiktíðar, með einn mann á toppnum og annann framliggjandi miðjumann fyrir aftan hann. Ég er eiginlega á því að það séu bara 2 stöður sem gætu verið spurningamerki um hvernig hann stillir upp. Vinstri bakvörðurinn (nema Aurelio sé hreinlega meiddur) og svo hægri kantur/framherji. Mér finnst líklegast að hann setji Kuyt út hægra megin, taki Javier inn á miðjuna og færi Stevie G í holuna fyrir aftan Keane. Hin lausnin væri að Kuyt héldi stöðu sinni uppi á toppi, Keane á bekkinn og Benayoun/Pennant hægra megin. Ég ætla að tippa á fyrri uppstillinguna. Þá væri liðið svona:
Arbeloa – Carragher – Agger – Dossena
Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Keane
Bekkurinn: Cavalieri, Aurelio (ef heill), Darby, Lucas, Benayoun, Babel, Pennant
Þetta verður hörkuleikur þar sem við munum reyna að spila okkar hefðbundna leik á útivelli í þessari keppni, halda stöðum vel og sækja hratt á þá þegar færi gefst. Sjálfstraustið hjá okkar mönnum er í botni þessa dagana, þeir hreinlega trúa því ekki að þeir geti tapað leikjum og gefast aldrei upp. Ég hugsa að í svona leik þá geti Robbie Keane loksins blómstrað. Ef hann fær að spila sem fremsti maður með Gerrard fyrir aftan sig þar sem fínt pláss ætti að geta skapast, þá nær hann vonandi að nýta sér hraða sinn vel. Ég ætla því að spá því að hann skori mark okkar manna í 1-1 jafntefli.

En hvað veldur því að nú virkar það á mann þannig að allt sé lagt í sölurnar og allt í einu er farið að taka verulegar áhættur til að ná í þrjú stig? Alltof oft undanfarin ár höfum við farið of seint af stað eftir að hafa lent undir og það verið í raun einn okkar stærsti vandi, þ.e. sjálfstraustið hefur farið þegar við lendum undir.
Þeir eru báðir með mikla reynslu af sigursælum fótboltaliðum sem ég held að skipti miklu máli og lengi hefur verið altalað að litli maðurinn sé einn besti, ef ekki sá besti, þjálfari á æfingavellinum í Englandi.
En þessi uppgangur hafði kostað sitt og altalað var að klúbburinn ætti í basli og bráðlega væri komið að skuldadögum á lánum sem þeir áttu í basli með að endurfjármagna, sem þá hefði líklega bara frestað vandamálinu. Ken Bates hafði að ég best veit alltaf verið umdeildur en þó vinsæll á brúnni enda bjargað félaginu þegar hann keypti það, en þær vinsældir voru að minnka sökum bágrar fjárhagsstöðu. það er því svosem ágætlega skiljanlegt að stuðningsmenn Chelsta hafi fagnað mjög þegar Roman Abramovich keypti klúbbinn og breytti honum nánast á einni nóttu í meistaraefni, fyrst í Englandi og mjög stuttu síðar í meistaradeild Evrópu.


