Atletico Madrid á morgun

Meistaradeildin komin aftur, jibbí kæja…

Ég hef oft talað um það áður að það sé nánast ekkert sem toppi flott Meistaradeildarkvöld, hvort sem það er á vellinum eða með félögunum á Players. Núna er komið að leik sem maður varð hvað mest spenntur fyrir þegar dregið var í riðlana. Liðið okkar er á leið til Spánar að keppa við eitt mesta næstumþvílið sem er til í því landi. Það er eiginlega alveg með ólíkindum að þetta sé fyrsta árið þeirra í þessari keppni Það er eiginlega alveg með ólíkindum hvað það er langt síðan þeir voru síðast í þessari keppni og hversu sjaldan það gerist. En þetta er skemmtilegt lið sem átti gott tímabil í fyrra og er með mjög marga ansi hreint skemmtilega leikmenn innan sinna vébanda.

Gengið hefur ekki verið sem best hjá þeim í deildinni á þessu tímabili, en þeir hafa verið að virka feykilega sterkir í þessari keppni. Það þarf mikið að gerast til að þessi tvö lið fari ekki beint upp úr riðlinum. Leikurinn á morgun getur svo sannarlega skorið úr um það hvaða lið er nánast gulltryggt áfram. Sigur á hvorn veginn sem er þýðir nánast það. Jafntefli myndi setja okkur í fína stöðu, enda tveir heimaleikir þá eftir til að ná í 3 stigin sem uppá myndi vanta.

Það er valinn maður í hverju rúmi hjá þeim. Ef maður skoðar leikmannalistann þeirra þá eru þar nöfn eins og G. Coupet, G. Seitaridis, J. Heitinga, R. Garcia, T. Ujfalusi, M. Pernia, A. Lopez, T. Motta, M. Rodriquez, P. Assuncao, S. Simao, L. Garcia, Maniche, I. Camacho, D. Forlan, S. Aguero og F.S. Pongolle. Sem sagt afar sterkur hópur og margir sókndjarfir leikmenn þarna. Mér skilst að Forlan sé búinn að vera meiddur og ég hreinlega veit ekki hvort hann sé leikfær á morgun. En auðvitað beinast öll augu að þeim Luis Garcia og Florent Sinama-Pongolle, sem við Liverpool menn þekkjum mjög vel.

Luis Garcia mun ávallt verða í háu áliti hjá mér. Ég var ákaflega ánægður með Luis litla og karakterinn sem hann sýndi á köflum var frábær. Hann var leikmaður sem gat brotið upp leiki og komið inn með hluti sem aðrir leikmenn liðsins höfðu hreinlega ekki hæfileika í að framkvæma. Hjá flestum stuðningsmönnum liðsins held ég að hann verði ávallt flokkaður í hetjuflokkinn. Það er oft sem ég sakna þess hreinlega að hafa hann ekki. Pongolle kom til okkar með miklar væntingar á bakinu, en þetta gekk ekki alveg upp hjá honum. Hann má þó eiga það að hann vældi aldrei eins og félagi hans sem kom með honum á sama tíma til liðsins. Hans verður líklega lengi minnst fyrir sína hlutdeild í leiknum fræga gegn Olympiakos, mark þar á ögurstundu sem hélt okkur “on track to Istanbul”. Þeir munu báðir fá góðar móttökur þegar þeir koma á Anfield eftir tvær vikur.

Það er svo sannarlega skarð fyrir skyldi hjá okkur að Fernando Torres sé meiddur. Ég er þó á því að það er eiginlega sorglegast að hann geti ekki farið og hitt sína aðdáendur í Madrid á nýjan leik, því hann er ennþá í algjörri guðatölu þar. Hann situr með sárt ennið eftir á Melwood, en ég er handviss um að stuðningsmenn Madrid eiga eftir að syngja nafn hans hátt og innilega á meðan leik stendur.

Ég er á því að jafntefli úr þessum leik væru fín úrslit. Við getum að sjálfsögðu hirt öll stigin, og liðið mun fara í leikinn með það að markmiði. Ef Rafa þekkir einhver lið, þá eru það liðin frá Spáni. Mér finnst ákaflega líklegt að hann detti aftur í það kerfi sem virkaði best í lok síðustu leiktíðar, með einn mann á toppnum og annann framliggjandi miðjumann fyrir aftan hann. Ég er eiginlega á því að það séu bara 2 stöður sem gætu verið spurningamerki um hvernig hann stillir upp. Vinstri bakvörðurinn (nema Aurelio sé hreinlega meiddur) og svo hægri kantur/framherji. Mér finnst líklegast að hann setji Kuyt út hægra megin, taki Javier inn á miðjuna og færi Stevie G í holuna fyrir aftan Keane. Hin lausnin væri að Kuyt héldi stöðu sinni uppi á toppi, Keane á bekkinn og Benayoun/Pennant hægra megin. Ég ætla að tippa á fyrri uppstillinguna. Þá væri liðið svona:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Dossena
Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Keane

Bekkurinn: Cavalieri, Aurelio (ef heill), Darby, Lucas, Benayoun, Babel, Pennant

Þetta verður hörkuleikur þar sem við munum reyna að spila okkar hefðbundna leik á útivelli í þessari keppni, halda stöðum vel og sækja hratt á þá þegar færi gefst. Sjálfstraustið hjá okkar mönnum er í botni þessa dagana, þeir hreinlega trúa því ekki að þeir geti tapað leikjum og gefast aldrei upp. Ég hugsa að í svona leik þá geti Robbie Keane loksins blómstrað. Ef hann fær að spila sem fremsti maður með Gerrard fyrir aftan sig þar sem fínt pláss ætti að geta skapast, þá nær hann vonandi að nýta sér hraða sinn vel. Ég ætla því að spá því að hann skori mark okkar manna í 1-1 jafntefli.

Posted in Upphitun | 22 Comments

Eftirherma

GÞM benti í kommentum á þessa eftirhermu, sem er helvíti góð.

Posted in Myndbönd | 12 Comments

Hvar liggur breytingin???

Mánudagur og maður er enn að fara inn á síður sem sýna það helsta úr sigurleik helgarinnar með stórt bros, samgleðst Hollendingnum fljúgandi og Jermaine Pennant mest, allavega ég!

En það sem mest stendur uppúr er sú ÓTRÚLEGA staðreynd að liðið hefur nú fimm sinnum í vetur leyst þann vanda að lenda undir en vinna leiki samt. Tölfræðin er fáránleg í raun, við höfum skorað 2 mörk í fyrri hálfleikjum deildarleikja og 11 í þeim seinni! Þar af 7 á síðasta kortérinu!

Fyrir utan það hvað maður er orðinn spenntur að sjá leikina vegna ótrúlegs skemmtanagildis er alveg ljóst að breytingin er talsverð á uppsetningu liðsins og trúnni sem leikmenn hafa á því að vinna leiki. Ég var alveg helpirraður á því hversu seint Rafa gerði breytingarnar um helgina, en var gríðarlega ánægður þegar hann henti “caution to the wind” og tók útaf báða bakverðina fyrir sóknarkantmenn og spilaði í raun 2-4-4 þar til við komumst yfir.

En hvað veldur því að nú virkar það á mann þannig að allt sé lagt í sölurnar og allt í einu er farið að taka verulegar áhættur til að ná í þrjú stig? Alltof oft undanfarin ár höfum við farið of seint af stað eftir að hafa lent undir og það verið í raun einn okkar stærsti vandi, þ.e. sjálfstraustið hefur farið þegar við lendum undir.

Ég hef undanfarið verið að velta því upp hvort breytingin á þjálfarateyminu er að valda því að Rafael hefur nú aðeins beygt af sinni “skipulögðu” leið og gefið kost á því að menn hleypi af sér hömlum varnarlega til að kreysta fram sigra? Sammy Lee var auðvitað uppi á gullöldinni okkar þar sem Liverpool var alþekkt fyrir nákvæmlega það að klára leikina í blálokin.

Ég viðurkenni alveg að ég taldi úr við menn sem töldu Paco hafa margt að segja fyrir liðið í fyrra og pirraði mig á því að brotthvarf hans var talið eiga stóran þátt í slöku gengi síðasta haust. En það mat ég út frá því að Paco var fyrst og síðast líkamsþjálfari (fitness coach) á meðan að Alex Miller var í aðstoð við fótboltataktík. Breytingin á þjálfarateyminu varð sú að ráðnir voru tveir menn inn í þá stöðu, Pellegrino og Lee. Þeir eru báðir með mikla reynslu af sigursælum fótboltaliðum sem ég held að skipti miklu máli og lengi hefur verið altalað að litli maðurinn sé einn besti, ef ekki sá besti, þjálfari á æfingavellinum í Englandi.

En svo má kannski líta til þess að leikmannakaupin undanfarin ár hafa þýtt verulega aukna breidd. Um helgina skoraði Kuyt eftir frábæran undirbúning Agger, Riera eftir flottan undirbúning El Zhar og Kuyt eftir flotta sendingu Pennant. Auðvitað átti Gerrard þátt í marki 2, en það er mikil breyting til batnaðar að stóru nöfnin tvö eru ekki þeir einu sem klára svona leiki.

Við erum oft upptekin af því hverjir ekki standa sig í leikjum, en það er morgunljóst að þessi karakter liðsins virkar ekki á einhverja tvo til þrjá. Liðið í heild heldur áfram og stöðugt stíga upp nýjar hetjur. Á laugardaginn voru þeir nýju Riera, El Zhar og Pennant aftur. En hinir leikmennirnir eru að læra þetta líka og sjálfstraustið í liðinu er stöðugt að aukast.

Við sem munum langt aftur munum það að það voru ekki bara Dalglish, Souness og Rush sem voru í gullaldarliðinu. Við munum eftir Alan Kennedy, Michael Robinson, Craig Johnston og Steve McMahon. Auðvitað stóðust þeir ekki fótboltalegan tæknisamanburð, en þeir áttu sín hlutverk í gullöldinni!

Þess vegna er ég vonbetri en áður, því stöðugt stærri hópur er að öðlast trú á því að þeir vinni alla leiki. Veit ekki hvenær það gerðist síðast að liðið hafi leikið tuttugu leiki í röð án taps! Það er liðsheildarárangur og veruleg breyting!!!

Posted in Almennt, Liverpool | 33 Comments

Liverpool 3 – Wigan 2

Það var ansi magnaður leikur sem fór fram á milli Liverpool og Wigan í þynnkunni dag. Byrjum á byrjuninni og kíkjum á byrjunarliðið.

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Dossena

Pennant – Gerrard – Alonso – Riera

Keane – Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Hyypia (f. Keane), Benayoun (f. Arbeloa), El Zhar (inn f. Dossena), Ngog, Insúa, Lucas.

Kíkjum þá á gang leiksins.

Fyrri hálfleikur: Leikurinn hófst frekar rólega og jafnræði var með liðunum til að byrja með og strax var ljóst að Wigan menn ætluðu ekki að pakka í vörn. Þeir fengu fyrsta færi leiksins þegar að Oliver Kapo slapp inn fyrir Liverpool vörnina en Reina bjargaði málunum eins og svo oft áður. Stuttu síðar fóru svo hlutirnir að gerast. Robbie Keane komst í gott færi en skrúfaði boltann rétt framhjá. Þarna hélt ég að mínir menn væru að fara að finna netmöskvana fljótelga en annað kom heldur betur á daginn. Á 29. mínútu fékk Daniel Agger boltann frá Reina rétt fyrir utan teig. Fyrsta snertingin hjá danskinum var slæm og hann missti boltann eilítið frá sér, Zaki pressaði á hann, hirti af honum boltann og kom Wigan yfir í leiknum. En Adam var ekki lengi í paradís. Daniel Agger var ennþá með klósettpappírinn í endaþarminum þegar hann tók á skeið upp völlinn. Hann tók gott spil við Dossena, komst inn á teig, sendi á Dirk Kuyt sem kláraði sitt færi vel og jafnaði leikinn. Rétt undir lok fyrri hálfleiks tók Kuyt sig til og skaut bylmingsskoti sem að Chris Kirkland náði að verja í þverslánna. Örskömmu síðar átti Pennant frábæra fyrirgjöf á Riera sem skallaði boltann rétt framhjá. Á 47. mínútu virtist ekki mikið vera að gerast á hægri kantinum hjá Wigan, fyrr en að boltinn fór í mann og annan, endaði fyrir framan fótleggi Valencia sem sendi fyrir á Zaki sem klippti boltann í fjærhornið, ótrúlegt.

Síðari hálfleikur: Sá seinni hófst með sömu látum og sá fyrri endaði á. Liðin fengu sitthvor færin en næst komst Dirk Kuyt því að skora eftir snilldarsendingu frá Robbie Keane en Kirkland sá aftur við honum með frábærri markvörslu. Það munaði heldur betur litlu að við myndum jafna metin þegar að Robbie Keane fékk aukaspyrnu rétt fyrir utan teig Wigan. Gerrard tók aukaspyrnuna sem sleikti stöngina, sjokkerandi nálægt. Á 74. mínútu dró svo til tíðinda þegar að Antonio Valencia var vikið af velli fyrir hræðilega tæklingu á Xabi Alonso. Ótrúlegt hvað Alonso lendir alltaf í miklum leiðindum leik eftir leik, tóm leiðindi. Valencia fékk sitt annað gula spjald á stuttu millibili og engin spurning með þetta rauða spjald. Rafa kom svo með tvær skiptingar, hann tók báða bakverðina útaf og setti Benayoun og El Zhar inn á. Það bar fljótt árangur því að Riera jafnaði metin á 80. mínútu eftir frábæran undirbúning El Zhar og Gerrard. Hans fyrsta mark fyrir klúbbinn og það skot frá vítateigslínu með hægri! Svo á 85. mínútu gjörsamlega trylltist ég!! Pennant sendi fyrir frá hægri kanti og hinn sjóðheiti Dirk Kuyt stökk í loft upp og klippti boltann í netið. Frábært mark. Eftir þetta mark fjaraði leikurinn út og lokatölur því 3-2.

Maður leiksins: Ég ætla nú ekki að vera að ræða það neitt sérstaklega. Maður leiksins er sjómannssonurinn og fjárhundurinn Dirk Kuyt sem ég lofsyng þessa dagana hér á blogginu. Hann er að klára þessa leiki fyrir okkur upp á síðkastið og spilar frábærlega, sjóðandi heitur kallinn. Xabi Alonso er líka að spila mjög vel en annars fannst mér flestir aðrir vera að spila undir getu.

Varnarleikur Liverpool er eitthvað sem þarf að skoða eftir þennan leik en ég er handviss um að Agger láti þessi mistök sín í dag ekki skemma neitt fyrir sér í næstu leikjum. Það er mjög eðlilegt að menn titri svolítið eftir svona langt frí og ég hef engar áhyggjur af Agger, hann spjarar sig. Svo verð að minnast á eitt enn áður en skýrslu minni líkur og það er hversu stór pungurinn á Rafa var í dag. Eftir að Valencia var rekinn af velli tók Rafa tvo menn útaf úr öftustu línu og hennti inn tveimur sem fá seint verðlaun og viðurkenningar fyrir varnarleik. Augabrúnirnar lyftust aðeins á okkur félögunum þegar við sáum tvo menn úr öftustu línu fara útaf. Skilaboðin voru skýr, vinna leikinn, allt eða ekkert. Annars kom aldrei neitt annað til greina en sigur í þessum leik, 3 stig komin í hús eftir þennan laugardaginn, taplausir, er þetta ekki bara á góðu róli?

Næsti leikur er á móti Atletico Madrid á miðvikudaginn og það er leikur sem ég hlakka rosalega mikið til að sjá. Takk í bili.

Posted in Leikskýrslur | 49 Comments

Wigan á morgun

Jæja, þá er enn einu landsleikjahléinu loksins að ljúka og á morgun byrjar félagsliðaboltinn að rúlla á ný í Evrópu. Fyrir okkar menn þýðir það að lærisveinar Steve Bruce í Wigan Athletic mæta í heimsókn á Anfield í leik sem Liverpool-liðið verður eiginlega að vinna.

Af hverju verður liðið að vinna þennan leik? Af eftirfarandi ástæðum: liðið hefur byrjað leiktíðina mjög vel og er á toppi deildarinnar ásamt Chelsea. Það má segja að eini leikur Liverpool í deildinni til þessa sem hefur valdið vonbrigðum sé jafnteflið á heimavelli gegn Stoke City í september. Í fyrra var það einmitt of mikið af jafnteflum gegn lakari liðum sem gerði út um atlögu liðsins að titlinum og miðað við að liðið hefur þegar átt eitt slíkt jafntefli á heimavelli er að mínu mati algjörlega nauðsynlegt að liðið vinni sigur á Wigan á morgun. Jafntefli (eða verra, tap) gæti haft þau áhrif, auk þess að tvö stig tapist, að óttinn við þennan sama veikleika grafi um sig meðal leikmanna liðsins og hafi áhrif á næstu leiki í deildinni. Þessi leikur verður því, að mínu mati, að vinnast.

Wigan-liðið hefur átt upp og ofan leiktíð. Steve Bruce tók við liðinu í janúar og stýrði því nokkuð þægilega úr fallbaráttu, þar sem áður virtist allt útlit fyrir að liðið væri á leiðinni niður. Í haust hefur hann svo byrjað betur með liðið, en það er nú um miðja deild eða í 13. sæti. Liðið hefur leikið ágætis bolta á köflum, sem sýnir sig best í því að hinn egypski framherji þeirra, Amr Zaki, er markahæstur í Úrvalsdeildinni ásamt Jermain Defoe, og því að hinn framherjinn, Emile nokkur Heskey, er verðskuldað orðinn fastamaður í byrjunarliði Englands á nýjan leik. Hins vegar hefur óstöðugleiki háð liði Bruce, sem t.a.m. tapaði síðasta deildarleik á heimavelli 0-1 gegn Middlesbrough.

Eitt er þó víst og það er að Steve Bruce kann að fara á Anfield og forðast tap. Ég man ekki hversu oft hann gerði það með Birmingham-liðið, og svo með Wigan-liðið á síðustu leiktíð, en það er engu líkara en hann mæti með nokkra verndarengla með sér á Anfield sem grípa jafnan í taumana með slysalegum hætti fyrir Liverpool-liðið og redda Bruce frá tapi. Hver man t.d. ekki eftir aulalegu marki sem Jerzy Dudek fékk á sig á lokamínútunum í 1-1 jafntefli liðanna tímabilið 2004-5, eða sjálfsmarki Xabi Alonso sem tryggði sömu úrslit ári síðar? Á síðustu leiktíð tókst honum svo að stilla upp liði þar sem Titus Bramble gerði sér lítið fyrir og skoraði jöfnunarmark Wigan. Geri aðrir betur.

Hjá Liverpool er allt í hers höndum eftir þetta (ritskoðað) landsleikjahlé. Torres og Babel eru meiddir (sem og Skrtel, að sjálfsögðu), og þeir Mascherano og Lucas Leiva eru tæpir en þeir eru víst enn að ferðast í dag til Englands eftir landsleiki í Suður-Ameríku á miðvikudag. Ef við gerum ráð fyrir að Babel, Mascherano og Lucas geti í besta falli náð á bekkinn fyrir þennan leik finnst mér líklegt að Rafa stilli upp eftirfarandi liði:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Aurelio

Gerrard – Alonso
Kuyt – Benayoun – Riera
Keane

Yossi lék mjög vel með Ísrael í vikunni að mér skilst og því eðlilegt að hann komi inn fyrir Torres, úr því að Babel er tæpur og Mascherano mætir væntanlega of seint til Melwood til að geta æft af viti fyrir þennan leik (hann yrði annars nær örugglega inni og Gerrard færður framar).

Þá grunar mig að einhverjir fúlsi við því að sjá Fabio Aurelio í byrjunarliðinu, þar sem sá brasilíski átti sannkallaða martröð gegn Man City í síðasta deildarleik, en sá leikur var undantekning hjá honum á þessu tímabili og á meðan Andrea Dossena lék báða leiki Ítalíu í þessu landsleikjahléi var Aurelio einn fárra sem sat eftir á Melwood og Rafa hafði því nægan tíma með honum til að undirbúa Wigan-leikinn. Yfirleitt notar Rafa þá leikmenn sem hann hefur mestan tíma með yfir landsleikjahléin í næstu leikjum og því finnst mér líklegt að Aurelio verði inni í þetta sinn.

Þá má ekki gleyma því að Aurelio og Agger hafa spilað miklu oftar saman en Dossena og Agger, þannig að það er eðlilegra að Rafa umkringi Agger með leikmönnum sem hann þekkir á meðan sá danski er að finna fæturna aftur í aðalliðinu. Svo er líklegt að bakverðirnir okkar hafi stórt sóknarhlutverk á morgun gegn liði sem leggst nær örugglega í vörn á Anfield, og Aurelio er með betri fyrirgjafir en Dossena.

Sem sagt, Aurelio byrjar þennan leik.*

Mín spá: Eins og ég fór yfir hér að ofan segir sagan okkur að heimaleikir gegn liðum Steve Bruce endi 1-1, en ég ætla að vera bjartsýnn og segja að við náum loks að brjóta þessa sérgrein hans (þ.e. að tapa ekki á Anfield) aftur. Þessi leikur endar 3-0 fyrir Liverpool og Keane verður á meðal markaskorara.

  • Það er að sjálfsögðu klárt, eftir að ég eyddi svona mörgum orðum í að rökstyðja af hverju Aurelio byrjar á morgun, að Rafa mun velja Dossena og gera mig að fífli. ;)
Posted in Upphitun | 36 Comments

Torres og Babel meiddir (uppfært)

Jæja, landsleikjahléð er búið og eftir að hafa horft á Ísland vinna sinn leik í gær er hægt að hlakka til Liverpool leiks á laugardaginn. Ég hef beðið spenntur og það verður svo sannarlega gaman að gleyma sér yfir enska boltanum um helgina.

Allavegana, tveir leikmenn eru meiddir eftir leiki gærdagsins. Ryan Babel og Fernando Torres byrjuðu báðir inná, en voru báðir teknir útaf eftir innan við hálftíma. Læknir spænska landsliðsins segir að Torres gæti verið frá í um viku. Þeir hafa þó enn ekki verið skoðaðir af læknum.

Ef þetta er rétt með Torres missir hann af leiknum gegn Wigan en gæti verið í lagi fyrir útileikinn gegn Atletico. Við ættum nú alveg að lifa það af að vera án Torres gegn Wigan á Anfield. Ánægjulegra var þó að Steven Gerrard skoraði fyrir England (Youtube), Robbie Keane skoraði sigurmark Íra gegn Kýpur og Yossi skoraði eina mark Ísraela. Dossena byrjaði aftur fyrir Ítalíu, sem og Kuyt fyrir Holland, Masche fyrir Argentínu og Hyypia fyrir Finna. Xabi kom inná sem varamaður fyrir Spán, en hinir þrír komu ekki inná (Pepe og Arbeloa á bekknum, Riera ekki í hópnum). Sjá samantekt á LFC.tv hér.

Uppfært 12.35 (EÖE) Surprise surprise! Rafa er ekki sáttur.

Posted in Landslið | 37 Comments

Spilað á hlutlausum velli?

Svo getur farið að leikur Atletico Madrid og Liverpool fari fram á hlutlausum velli vegna óláta stuðningsmanna spænska liðsins þegar þeir mættu Marseille fyrr í keppninni.

Liverpool er hins vegar miður ánægðir með þessa niðustöður þar sem flest allir stuðningsmenn LFC eru nú þegar búnir að ganga frá ferðatilhögun sinni til Madrid í næstu viku.

“We are extremely concerned for our supporters, the vast majority of whom have already made travel arrangements. If the match is played at least 300 kilometres from Madrid, it will cause major disruption, inconvenience and large additional expense for our fans. Uefa have to take their needs into account when making a final decision on the game.”

Það er klárt mál að það gengur ekki að breyta leikvellinum þegar það er minna en vika í leikinn og í raun held ég að það breyti engu fyrir okkar möguleika hvort við spilum á hlutlausum velli eður ei. Spila þennan leik bara á Calderon Stadium og við vinnum hann hvort eð er.

Posted in Liverpool | 13 Comments

Vinsældir eigenda enskra liða

Ekki láta þetta taka athyglina frá pistli Olla

Þegar mesti gusturinn í kringum okkar eigendur var aðeins farinn að minnka eftir langt tímabil í fyrra settist ég niður og setti fram pælingar á spjallborð vinasíðu okkar liverpool.is. Þar fór ég aðeins yfir eignarhald á helstu klúbbunum í enska boltanum og stöðu eigenda hjá stuðningsmönnum liðanna. Þar sem landslagið í þessum málum er þó nokkuð breytt síðan ég fór síðast yfir þetta, í maí 2007 og einnig vegna þess að það er fjárans derhúfuhlé ætla ég að uppfæra þessar pælingar og setja þær hingað inn.

Ég var aðallega að velta fyrir mér stöðu okkar, stuðningsmanna Liverpool samanborið við stuðningsmenn annara liða á Englandi gagnvart eignarhald á félögunum og þannig reyna að leggja mat á það hvort þeir frændur Gillett og Hicks væru eins alslæmir og við höfum sumir viljað meina…..

-

Chelsea

Frægasta og ýktasta dæmið (enn sem komið er) um nýja eigendur sem hrófla við gömlum hefðum, ekki bara hjá klúbbnum heldur íþróttinni í heild. Chelsea í eigu Ken Bates var undir lok valdatíma hans klúbbur sem var alveg á mörkum þess að brjótast inn í hóp toppliðanna á Englandi, gott ef þeir komust ekki í meistaradeildina á okkar kostnað vorið 2003.  En þessi uppgangur hafði kostað sitt og altalað var að klúbburinn ætti í basli og bráðlega væri komið að skuldadögum á lánum sem þeir áttu í basli með að endurfjármagna, sem þá hefði líklega bara frestað vandamálinu. Ken Bates hafði að ég best veit alltaf verið umdeildur en þó vinsæll á brúnni enda bjargað félaginu þegar hann keypti það, en þær vinsældir voru að minnka sökum bágrar fjárhagsstöðu. það er því svosem ágætlega skiljanlegt að stuðningsmenn Chelsta hafi fagnað mjög þegar Roman Abramovich keypti klúbbinn og breytti honum nánast á einni nóttu í meistaraefni, fyrst í Englandi og mjög stuttu síðar í meistaradeild Evrópu. Continue reading

Posted in Liverpool | 9 Comments

Kuyt og nokkur video

Jæja félagar, enn eitt derhúfuhléð í gangi. Þetta eru mest óþolandi vikur sem ég veit um, ekkert að gerast, og úrslit landsleikja eitthvað sem skiptir mig nákvæmlega engu máli. En mig langar aðeins að ræða málin hér við ykkur elskurnar mínar og stytta mér stundir og vonandi ykkur líka.

Í ljósi umræðna hér á blogginu um Dirk Kuyt þá vill byrja þennan pistil á að ræða sjómannssoninn frá Hollandi ögn betur. Þegar Kuyt var keyptur á sínum tíma frá Feyenoord þá er óhætt að segja að maður hafi átt von á rosalegum markahrók, 83 mörk í 122 leikjum með Feyenoord telst ekki slæmur árangur. Hann byrjaði vel með Liverpool í stöðu framherja, setti nokkrar lummur og virkaði nokkuð vel á stuðningsmennina. En það sem gerir Kuyt að þeim leikmanni sem hann er í dag er ekki markaskorun, þrátt fyrir að hann hafi raðað inn mörkum í Eredivise á sínum tíma. Það er vinnusemi hans sem gerir hann að fastamanni í Liverpool liðinu í dag. Ég viðurkenni það að sumt í leik hans fer í taugarnar á mér stundum. Til dæmis er ekkert um rosalega auðugan garð að gresja þegar kemur að hraða hjá honum, hann hefur ekki mjög góðar móttökur og tæknin mætti vera betri. Það verður því seint sagt um Kuyt að hann sé eitthvað sérstaklega upptekinn við að taka menn á, skora mörg mörk eða koma með skemmtilegar krúsidúllur eins og hinn dæmigerði kantmaður. En hann bætir það upp með öðrum kostum og í dag er hann að mínu mati mjög mikilvægur hlekkur í liðinu. Rafa setti hann á hægri kantinn, stöðu sem hann lék áður með FC Utrecht í Hollandi og þar nýtir stjórinn helstu kosti hans sem leikmanns og nær því besta úr honum að mínu mati. Ég var mjög mótfallinn þessu hjá þeim spænska til að byrja með og hugsaði með sjálfum mér að nú myndi enn einn framherjinn týnast út á kanti og enda í ruglinu. Fyrst um sinn virkaði Kuyt engan veginn í þessari stöðu og pirringur stuðningsmanna leyndi sér ekki. Sá pirringur einhvern veginn festist á honum og mér finnst menn oft gleyma hvert hlutverk Kuyt er hjá Liverpool þegar þeir fara að gagnrýna hann. En undir lok síðasta tímabils og nú í upphafi nýs tímabils hefur þetta virkað mjög vel hjá Rafa og Kuyt að mínum dómi og vildi ég helst ekki missa hann af kantinum vegna þess að…

Sóknarlega: Hann skorar mjög mikilvæg mörk (þegar hann tekur upp á því að skora þ.e.a.s), hann leggur upp nokkur og á oft góð upphlaup með Arbeloa. Karakter hans og seigla kemur oft í ljós í stóru leikjunum þegar hann tekur sig til og skorar. Svo finnst mér hann líka gera oftast einfalda hluti, sem hann veit að hann ræður við og það er eitthvað sem margir leikmenn mættu taka sér til fyrirmyndar.

Varnarlega: Ótrúleg vinnusemi, fljótur að bakka, góður að loka á sendingar, sterkur líkamlega og gríðarlega öflugur í að vinna skallabolta. Sumsé lokar oft umferð upp vinstri kant andstæðinganna, myndi Quaresma eða Ronaldo gera það?

Þegar Kuyt er ekki á kantinum þá finnst mér leikur Liverpool vera opnari. Hann kemur með ákveðna festu sem ég tel vera mjög mikilvæga og vera svolítið einkennandi fyrir varnarleik okkar manna. Rosalega taktískt hjá Rafa að setja Kuyt á kantinn og í raun snilldarlausn. Það er ótrúlegt ef maður fer að hugsa út í það að kantmaður í 4-2-3-1 kerfi geti haft svona mikil áhrif varnarlega, en með því sýnir Kuyt hversu sérstakur leikmaður hann er. Rafa er greinilega mjög ánægður með Kuyt og tjáir sig um þann hollenska í stuttu og skemmtilegu viðtali á opinberu síðunni sem menn ættu að skoða nánar.

Til að draga þessar pælingar saman þá er ég á þeirri skoðun að smalahundurinn sé að virka vel á hægri kantinum og að þetta sé mjög taktíkst og vel gert hjá Rafa.

En eins og áður segir þá eru þessi derhúfuhlé átakanleg og því ætla ég að koma með nokkur hressandi video sem ættu að stytta mönnum stundir og fríska svolítið upp á menn fyrir helgina.

GuðOwenBabelTorres GerrardStevie G

Svo er bara að bíða eftir leiknum á móti Wigan sem fer fram á Anfield á laugardaginn :)

Posted in Leikmenn, Myndbönd | 23 Comments

Carra, basic drengur!

Sunday Times ræðir við Jamie Carragher og ævisögu hans sem talinn er með þeim betri í bransanum: Carra: My Autobiography

Carra fer vítt og breitt um völlinn og segir m.a. að tími Evans og Houllier séu vanmetnir. Um Rafa segir hann:

…is “the biggest influence on my career. Even this morning he took me aside after training. Robbie Keane was saying, ‘Jeez, he talked to you like you’re a YTS player . . .’ You get used to it. Rafa is always on your back. Some players can’t handle that. Me, I don’t like it but I’m the sort of person who responds. You’ve always got that thing in the back of your mind with Rafa, ‘Does he actually think I’m any good?’ You’re always wanting to prove yourself. He hasn’t got much good to say about anyone, Rafa. . . even other managers.

Hann ræðir einnig um sínar áhyggjur af þeirri þróun að ungir leikmenn koma í akademíurnar vegna nýrra reglna í evrópukeppnum félagsliða o.s.frv.

Það er virkilega þess virði að lesa þetta viðtal og hætta að hugsa um gengið eða Davíð Oddsson í smá tíma.

*myndir er frá http://www.4thegame.com

Posted in Liverpool | 12 Comments