Þetta er búin að vera hálf skrítin fótboltahelgi, og í rauninni fótboltavika. Enginn Liverpool leikur, nokkrir gagnslausir æfingalandsleikir og svo split up á milli FA bikarsins og svo deildarinnar. Ég hef því horft á fótbolta í rauninni með einarri, suma leiki hef ég ekki haft minnsta áhuga á að kíkja á, en sumum hefur maður fylgst aðeins meira með. En það bar helst til tíðinda að Mick McCarthy ákvað að hvíla ekki 23 bestu leikmenn sína fyrir leikinn gegn fósturföður sínum. En það sem stóð upp úr um helgina var vöntun á einu stykki Liverpool leik. En úr því verður ráðin bót á morgun, öllu heldur annað kvöld. Þetta eru voðalega skrítnar tímasetningar á leikjum, mánudagskvöld, það er bara eitthvað sem er ekki að passa saman í þessu. Ef ég mætti ráða, þá væru tveir vikudagar sem væru algjörlega fótboltalausir, mánudagar og föstudagar. Það er bara eitthvað rangt við að spila fótbolta á þessum tveim dögum.
En að leiknum á morgun og þessu Wigan liði. Maður veit í rauninni aldrei hvaða liði maður er að fara mæta þegar Wigan á í hlut. Þeir geta litið út eins og lang slakasta lið deildarinnar einn daginn, og svo hörkugott baráttulið í næsta leik á eftir. Þeir voru í rauninni með alveg hörkugott lið alveg þar til fyrir rúmu ári síðan. Wilson Palacios var keyptur frá þeim og smátt og smátt byrjaði að kvarnast meira úr liðinu og núna er það hreinlega talsvert veikara en þegar Steve Bruce var með það. Svo kom nýr stjóri, sem ku vera ansi hreint efnilegur, en hann byrjaði að kaupa með sér einhverja Swansea kalla og hefur verið að vonast til þess að þeir séu í Premier League gæðum, en því miður fyrir hann, þá eru menn eins og Jason Scotland ekki á þeim standard (fyrir nú utan það, hverjum dettur til hugar að heita í höfuðið á landi? Sigursteinn Nýfundnaland, hvernig hljómar það?).
En þessi leikur á morgun er einn af þessum leikjum sem er “must win”. Þetta “must win” dæmi er í rauninni einn ofnotaðisti frasi í frasabókinni, því að sjálfsögðu eru allir leikir möstvin leikir, þó það nú væri. Það er mikilvægt að sigra, það er mikilvægt að hala inn 3 stig, og það er nokkuð sama hvar þú ert í deildinni á þessum tímapunkti, það eru allir leikir þess eðlis að þú þarft helst að vinna þá. En þetta er ekki langt ferðalag fyrir okkar menn, steinsnar frá Liverpool borg og því ættu nokkur þúsund stuðningsmenn Liverpool FC að láta vel í sér heyra. Við höfum verið í þeim pakka að vera að “grinda út” úrslit, og maður man varla bara eftir þeirri tilfinningu sem fylgir því að vinna leiki örugglega, vera nokkrum mörkum yfir í hálfleik og halla sér aftur og njóta. Æj hvað ég væri til í svoleiðis leik á morgun, bara smá svona break fyrir pumpuna.
Meiðslalistinn var alveg að tæmast, en að sjálfsögðu er það ennþá sá listi sem við stöndum okkur afburða vel á og sýnum þar mikinn stöðugleika. Glen Johnson verður væntanlega í hópnum á morgun, en þeir Aurelio og Skrtel sjá til þess að sjúkraþjálfararnir hafa í nóg að snúast. Reyndar er það svo með Aurelio að fleiri hans líkir gætu verið hjálplegir hér heima á klakanum, því hann telst vera ferlega atvinnuskapandi og hver leikur sem hann leikur, skapar 2 störf í landi. En hvað um það, nokkuð heilt lið þess utan að velja úr og það fer nú hreinlega að verða skrambi erfitt fyrir Rafa að velja liðið með svona marga framliggjandi leikmenn heila.
Ég ætla að leggja hausinn að veði og skjóta á það að Reina byrji í markinu, þetta er long shot, ég veit það, en ég læt vaða. Ég efa það stórlega að Rafa treysti Glen strax í bakvörðinn, og svo er stóra spurningin með Agger. Ég ætla að tippa á það að Agger verði heill, verði með Kyrgiakos sér við hlið og Carra í bakverðinum. Ef Agger verður ekki orðinn heill, þá heldur Javier áfram í bakverðinum og Carra og Kyrgiakos í miðvörðunum. Insúa á svo vinstri stöðuna algjörlega núna eftir að Aurelio datt út. Maxi hefur svo sannarlega verið að koma til og ég býst við að hann fái áfram tækifærið og baráttan á milli hans, Riera, Babel, Kuyt og Yossi um þessar stöður er orðinn svaðaleg. Svo þar fyrir utan eru það Aquilani og Stevie. Allt í einu finnst manni vera orðin fín breytt hjá liðinu þegar kemur að þessum stöðum fyrir aftan framherjann. Torres verður auðvitað uppi á topp í leiknum og bara spurning um þessar blessuðu stöður þar fyrir aftan. Ég ætla að giska á að Mascherano og Lucas verði á miðjunni, Dirk hægra megin, Maxi vinstra megin og Gerrard í holunin fyrir aftan Fernando:
Carra – Kyrgiakos – Agger – Insúa
Mascherano – Lucas
Kuyt – Gerrard – Maxi
Torres
Bekkurinn: Cavalieri, Johnson, Aquilani, Babel, Riera, Benayoun og Ngog
Ég hef eins og áður, fulla trú á sigri, erum með margfalt betra lið en þetta Wigan lið, en það er ekki spurt að því þegar á hólminn er komið, menn verða að vilja sigra og sýna það á vellinum. Þetta er útileikur, þeir hafa verið okkur erfiðir, en ég hreinlega neita að trúa öðru en að við förum að detta almennilega í gang. Fínt að byrja á því á morgun með 0-3 sigri. Fernando, Stevie og Maxi með mörkin.
Þessi tegund stuðningsmanns vill oftar en ekki líka meina að Dirk Kuyt sé hvergi nærri nógu góður til að spila fyrir Liverpool, af því að hann er hægur, með léleg skot og litla knatttækni.
En okkar drengir voru ekki að ná takti og í raun jöfnuðum við upp úr fyrstu almennilegu sókninni okkar, eftir klafs í teig Unirea náðu þeir ekki að hreinsa boltann nema rétt út fyrir teig þar sem Javier Mascherano negldi hann í markið af 20 metra færi og fagnaði með því að kyssa merkið okkar fallega. Svei mér ef það var bara ekki hápunktur leiksins í kvöld, vonandi að Masch fari að skrifa undir langtímasamninginn sinn!