Liðið er komið og það er athyglisvert og sterkt:
Reina
Kelly – Carragher – Coates – Robinson
Kuyt – Spearing – Lucas – Maxi
Bellamy – Suarez
Á bekknum: Gerrard, Carroll, Downing, Wilson, Shelvey, Flanagan, Doni.
Mér líst vel á þetta lið. Ánægjulegt að sjá bakverðina Kelly og Robinson byrja og svo byrjar Bellamy sinn fyrsta leik frammi með Suarez.
Dagskráin er óvenju þétt þessa vikuna og er það hið besta mál eftir leik helgarinnar.
Næsta verkefni er ferðalag til Brighton og Hove á suðurströnd Englands. Eins og nafnið gefur til kynna er borgin samansett af tveimur bæjum (reyndar nokkrum fleiri) og varð ekki að borg fyrr en 1997. Það fer ekki mörgum sögum af hrepparíg þarna en jafnan er bara talað um Brighton. Lífseigur brandari íbúa Hove er þó að kynna borgina sem “Brighton – well, Hove, actually”.
Fyrir mér er þetta eins og Hella og Hvolsvöllur, nákvæmlega sama tóbakið og kemur með sömu rútunni. Því ætla ég að kíkja líklega meira á sögu og menningu Brighton til að hita upp fyrir þennan leik og tala um liðið og borgina sem Brighton. En eins og áður er stundum gaman að skoða aðeins bakgrunn og lið andstæðinganna þegar kemur að því að hita upp fyrir lið sem við þekkjum lítið til, en þurfum að spila við í tiltölulega óspennandi leik.
Blessunarlega er Brighton engin Napoli og þeir voru svo sannarlega ekkert að finna upp Pizzuna þarna, m.ö.o. saga svæðisins spannar ekkert langt aftur fyrir Jesús Kr. Jósefsson neitt, þó sögulegar heimildir komi alveg inn á búsetu á svæðinu allt aftur til 1000 (eftir Sússa). Borgin er það nálægt London að hún er síðasta stopp á Gatwick Express lestarrúntinum og er stundum kölluð London by the sea.
Á 19.öld varð sprenging í fólksfjölgun á þessu svæði og upp frá miðri þeirri öld fór að myndast sú byggð sem þekkt er í dag. Helsta ástæða þessa er sú að árið 1841 var opnað fyrir lestarsamgöngur til Brighton sem tengdi þá við London í innan við klukkutíma fjarlægð. Íbúafjöldinn fór úr því að vera 7.000 manns árið 1801 í það vera rúmlega 120.þúsund 1901 og fór mest í 160.þúsund. Á svæðinu öllu eru íbúar nú rétt um hálf milljón.
Helsta kennileiti borgarinnar er líklega bryggjan (sjá mynd) en á henni eru veitingastaðir, skemmtigarður og fleira. Hún virðist reyndar bara vera flott á mynd en ekki eins glæsileg þegar maður er mættur á staðin. Hinsvegar er þarna fínasta strönd og borgin því vinsæll ferðamannastaður og talin vera einn mesti partýbær Bretlands. Það hjálpar að þarna eru tveir stórir háskólar sem saman halda úti læknaháskóla og reyndar líka að þetta er jafnan talin vera Gay Capital of Britain.
Eins og ég segi þetta er engin Napoli en til að vekja áhuga Kristjáns Atla og fleiri á þessari borg þá er vert að koma inná að þarna varð hljómsveitin Abba heimsfræg á einni nóttu með því að sigra Eurovision í Brighton Dome. Þetta er sagður vera fæðingastaður Simon Cowell og sama á við um Katie Price sem býr þarna núna með manni sínum, Peter Andre. Reyndar virðast þeir vera svipað uppteknir af því að bendla borgina við þekkta einstæklinga eins og við Íslendingar og eigna sér að því er virðist fólk sem keyrir þarna í gegn. Hér má sjá svona lista og það besta við hann er klárlega að Georg Hólm, bassaleikari í Sigur Rós bjó þarna einu sinni! Ef við erum alveg sanngjörn þá er hann nú enginn Hebbi Viðars bassaleikari í Skímó neitt hvað heimsfrægð varðar.
Ef ég hefði einhvern minnsta vott af áhuga (og hvað þá vit) á krikteti myndi ég líklega telja Sussex County Cricket Club með sem eitt af því merkilegasta við Brighton. En það er kriketfélag borgarinnar og elsta lið þeirrar íþróttar í Englandi og raunar er talið að íþróttin hafi verið fundin upp í Sussex (btw. Brighton er í Sussex sýslu). En þar sem ég held ekki einbeitingu þegar ég reyni að skilja kriket get ég ekki lagt mat á hversu merkilegt þetta er. En þeir á suðurströndinni virðast vera nokkuð spenntir fyrir þessari íþrótt og hafa nú ekki talist sem neinir harðkjarna fótboltaaðdáendur fyrr en rétt í seinni tíð.
Hitt liðið sem telst sem stolt borgarinnar og það íþróttalið af þessu svæði sem einhver hefur heyrt um eru sjálfir meistarar suðurdeildarinnar 1910, Brighton & Hove Albion F.C. en saga þess félags er svo niðurdrepandi og ómerkileg að eini titillinn í sögu félagsins er frá 1910 er þeir sem meistarar suðurdeildar lögðu Aston Villa í uppgjöri meistara deildarkeppninnar og suðurdeildarinnar, eini titillinn auðvitað utan þess er þeir sigra í neðri deildum á flakki sínu milli deilda.
Knattspyrnulið Brighton var stofnað 1901 og spilaði í svokallaðri suðurdeild fram til 1920 er þeir fengu inngöngu í deildarkeppnina sem þá hafði nýlega sett á laggirnar þriðju deildina.
Viðurnefni félagsins er “The Seagulls” eða Mávarnir og í merki félagsins í dag er mynd af Mávi. Þetta festist við félagið árið 1977 en fram að því hafði merki borganna, Brighton (Höfrungur) og Hove (Skjöldur) verið uppistaðan í merki félagsins. Helstu erkifjendur liðsins eru Crystal Palace sem staðsettir eru í London.
Liðið náði ekki að setja mark sitt á þriðjudeildina af einhveju viti fyrr en árið 1959 er þeir náðu loksins að komast upp um deild. Þeir féllu þó strax árið 1962 aftur og árið 1964 féll liðið niður í 4.deild. Liðið komst upp aftur í lok sjöunda áratugarins og var m.a. þjálfað af Brian Clough í eitt ár á þeim áttunda. Liðið komst aftur í aðra deild og árið 1979 komst liðið alla leið í efstu deild í fyrsta og eina skipti í sögu félagsins og var þar þrjú tímabil. Fyrsta tímabilið bjargaði Brighton sér með góðun endaspretti, annað árið voru þeir um miðja deild en 82/83 endaði ævintýrið og liðið féll. Þeir komust þó alla leið í úrslit FA Cup það sama ár þar sem þeir töpuðu í endurteknum úrslitaleik fyrir Manchester United.
Eftir fall úr efstu deild fór liðið beint niður í 3.deild og síðan beint upp aftur og komst m.a. í úrslitakeppnina 1991 án árangurs. Í kjölfarið fór allt í rugl hjá félaginu og árið 1997 var liðið hársbreidd frá því að fara á hausinn, falla út úr deildarkeppni á Englandi og hreinlega hætta starfsemi. Fjárhagsstaðan var svo slæm að liðið þurfti að selja völlinn sinn 1995 og bjargaði sér frá falli á lokadegi tímabilsins 1997 með því að gera jafntefli við Hereford, sem féll. Umferðina áður hafði liðið kvatt heimavöll sinn frá 1901 með sigri á Doncaster. Í kjölfarið var þeim gert að hypja sig og völlurinn rifin og sett vöruhús í staðin ásamt Burger King stað!
Frá 1997 til 1999 spilaði Brighton heimaleiki sína á heimvelli Gillingham sem er í meira en 100 km fjarlægð á meðan plönum um byggingu nýs heimavallar var sífelt frestað. Liðið flutti samt aftur heim til Brighton er þeir gerðu upp frjálsíþróttavöll í borginni, Withdean Stadium. Sá flutningur var skítaredding til að standast kröfur enska knattspyrnusambandsins.
Leyfi og fjármögnun fyrir byggingu nýs heimavallar gekk þó svo illa að Withdean var notaður frá 1999 þar til nú í sumar og var m.a. valinn 4. versti heimavöllur á Englandi af the Observer, enda hannaður fyrir frjálsar og með ömurlegt aðgengi og aðstæður fyrir aðdáendur.
Liðið náði sér engu að síður aftur á strik um aldamótin og með Bobby Zamora í broddi fylkingar náði liðið að rífa sig upp um deild tvö ár í röð og komast aftur í næstefstu deild. Þeir hafa síðan haldið áfram að rokka milli deilda og eru núna nýliðar í Championship deildinni og hafa byrjað með látum á þessu tímabili 5 sigra í fyrstu 7 leikjunum.
Liðið spilaði sitt síðasta tímabil á Withdean Stadium í fyrra og náði t.a.m. 27 leikjum í röð á heimavelli í deild og bikar án þess að tapa. Gus Poyet er þjálfari liðsins núna og hefur verið að gera frábæra hluti með liðið.
Útlitið er einnig töluvert bjartara hjá þeim eftir að sterkefnaður aðdáandi félagsins keypti klúbbinn og tryggði fjármagn í byggingu á nýjum og stórglæsilegum heimavelli Brighton sem tekur rúmlega 22.þús manns og hefur möguleika á að stækka í 35.þúsund manna völl. Samgöngur á völlinn er allar eins og best verður á kosið sem er breyting frá vellinum sem þeir voru að kveðja en á honum mátti ekki leggja bílum í kílómetra radíus á leikdegi og ekki heldur spila tónlist of hátt!
Nýji völlurinn heitir í raun Falmer Stadium en stærsti vinnuveitandi í Brighton, American Express (með höfuðstöðvar UK í Brighton og 3000 starfsmenn) keypti nafnaréttinn. Þ.a.l spila okkar menn á American Express Community Stadium á morgun og stuðningsmönnum Brighton finnst augljóslega gaman að vera fluttir:
Völlurinn er auðvitað notaður í ýmislegt annað en bara fótbolta en er þó fyrst og fremst heimili liðsins og án vafa gríðarleg lyftistöng fyrir félagið.
Liðið þeirra í dag er ekki það þekktasta þó eitt og eitt nafn sé þar að finna sem við gætum kannast við. Helsti markaskorari þeirra er Ashley Barnes sem var heitur í 1.deildinni í fyrra og hefur byrjað vel núna með 4 mörk í 7 leikjum. Einnig er á mála hjá þeim gamli Púllarinn Alan Navarro sem var hjá okkur sem kjúklingur. Að auki er t.d. yngri bróðir LuaLua hjá þeim á láni frá Newcastle.
Það er þó aðeins einn leikmaður sem ég held að við verðum að hafa sérstakar gætur á og hann heitir Roland Bergkamp. Ég veit ekkert um þennan leikmann utan það hann er sóknarmaður fæddur 1991 en ég myndi ekki treysta sóknarmanni með þetta eftirnafn. Reyndar er líka leikmaður hjá þeim sem heitir Matthew Sparrow en svo lengi sem okkar menn eru ekkert að fara á sjóinn hef ég minni áhyggjur af honum.
Leikurinn á morgun verður 24. viðureign liðanna og tölfræðin er okkur aðeins í vil, 11 sigrar, 8 jafntefli og 4 töp. Okkar menn þurfa líklega ekkert að gíra sig sérstaklega upp fyrir þennan leik enda vafalaust æstir í að bæta fyrir síðustu tvo leiki. Skrtel og Adam verða í banni í þessum leik og ásamt þeim verða þeir Glen Johnson, Martin Kelly og líklega Daniel Agger allir frá vegna meiðsla.
Fyrirliðinn verður vonandi í hóp og þar sem búið er að selja flest alla okkar aukaleikara býst ég við sterku liði Liverpool í þessum leik. Við þurfum að spila liðið saman og fara vinna leiki aftur.
Tippa nokkuð blint í sjóinn á að liðið verði ca. svona:
Reina
Flanagan – Carragher – Coates – Enrique
Kuyt – Henderson – Lucas – Downing
Carroll – Suarez
Á bekknum værum við síðan með menn eins og Gerrard, Bellamy og Maxi sem gætu reyndar vel komið inn í byrjunarliðið, Spearing sem ég var með þarna inni til að byrja með, Aurelio og jafnvel unga pjakka.
Spá: Brighton verða pottþétt vel gíraðir í þennan leik á meðan ég spái því að við byrjum þetta frekar rólega. Segi 1-2 í frekar erfiðum leik og það verði Kuyt og Suarez sem skora fyrir okkur.
Kick off er 18:45 og leikurinn er í beinni á Stöð 2 Sport.
Babu
Skrtel getur því haldið áfram í bakverðinum gegn Wolves á laugardag, og Adam getur haldið áfram að safna spjöldum!
Jibbý!
(Ath.: Þetta er opinn þráður, settur inn til þess eins að losna við leikskýrsluna efst á síðunni.)
Erfið ferð til Lundúna þennan daginn var okkur boðið uppá eftir langt frí frá fótboltaáhorfi.
Byrjunarliðið hans Dalglish var nokkurn veginn alveg það sama og Kristján stakk uppá:
Reina
Skrtel- Carragher – Agger – Enrique
Henderson – Lucas – Adam – Downing
Carroll – Suarez
Á bekknum í dag: Doni, Maxi, Spearing, Robinson, Bellamy, Kuyt og Coates.
Maður lifandi á maður að reyna að skrifa um fyrstu 45. Strax ljóst að Bale var að pakka saman Skrtel frá fyrstu sekúndu og við bara í bullandi vanda. Strax á 7.mínútu var okkur refsað fyrir slaka varnarvinnu, Agger datt og missti boltann á vondum stað, Spurs sendu hann á milli og Enriqu karlinn óð í erfiða tæklingu þar sem boltinn hrökk út á Luca Modric sem klíndi hann í skeytin, 1-0 fyrir heimaliðið.
Og lítið skánaði hugur manns þegar að ljóst varð að gamall draugur tók sig upp, Agger augljóslega meiddist í þessu falli en reyndi þó í einhverjar rúmlega 20 mínútur áður en hann gafst upp og hleypti Coates í sinn fyrsta leik. En áfram hélt vandinn, við náðum engum takti og dómarinn tók skrýtna ákvörðun þegar Charlie Adam fékk spjald fyrir eitthvað sem mér finnst óskiljanlegt, sem svo leiddi til þess að hann fékk sitt annað gula spjald stuttu síðar fyrir erfiða tæklingu. Einum færri eftir 27 mínútur gegn Tottenhamliði í fimmta gír er ekki einfalt – það er alveg ljóst en við náðum að halda út til hálfleiks. Reyndar höfðu Coates, Skrtel og Suarez fengið spjöld líka frá ansi glöðum nafna mínum (Mike Jones er enska útgáfa Magnús Jónsson held ég). En við þökkuðum pent fyrir að vera bara einu undir eftir hræðilegar 45 mínútur!
Dalglish ákvað að breyta engu í hálfleiknum sem byrjaði á að Tottenham brenndi af svakalegu dauðafæri. Carroll var færður niður á hægri kant þegar við vörðumst en Suarez látinn hlaupa uppi á topp. Liðið fært aftar og planið augljóslega að loka svæðum og reyna að beita skyndisóknum, róa tempóið og spila allt annan leik en við lögðum upp í byrjun. Láta þá vera með boltann og reyna að svæfa þá til að gera mistök sem við gætum nýtt okkur.
Við náðum smá tímabili í ágætis málum og fyrsta skotið okar kom að marki þegar Suarez vann aukaspyrnu sem hann svo skaut illa yfir. Næsta mínúta kláraði svo leikinn þegar Martin Skrtel fékk annað gult spjald, hreinlega bara ekki til þess að ræða meir. Það er vissulega hægt að gera sér vonir einum færri en tveimur færri vorum við ekki að fara að gera mikið á White Hart Lane, því miður.
Staðan varð 2-0 á 65.mínútu þegar Defoe skoraði. Svo 3-0 þegar Reina gerði mistök og Adebayor refsaði á 69.mínútu. Adebaoyr setti svo 4-0 í uppbótartíma eftir slæm mistök Bellamy.
Þennan leik setjum við ekki sem mælikvarða á neitt. Ég held að við bara reynum að gleyma. Við áttum mjög erfitt í byrjuninni og ljóst að Skrtel var í erfiðu verkefni. Því miður komu svo áhyggjur okkar margra um Agger í ljós, hann trítlaði útaf meiddur og skyndilega erum við í hafsentavanda. Þá verður að nefna Sebastian Coates, hann verður hafsent með Carra núna á næstunni, hann var stressaður fyrst en mér fannst hann vinna sig vel inní leikinn. Ætla ekki að velja mann leiksins eftir þetta, en hann er sá gladdi mann mest í dag.
En síðustu 20 mínúturnar náðu okkar menn að loka svæðum vel um leið og Tottenham lagði minna upp úr að sækja. Gaman að nefna það að maður heyrði reglulega í bestu stuðningsmönnum heims sem sungu um Dalglish, og svo ótrúlega gæsahúðarútgáfu af You´ll never walk alone þó að að Lundúnaelítan hafi reynt að kæfa það með klassíkinni um atvinnuleysið.
Næst er það Brighton, sem verður hörkuerfiður leikur, ég treysti þjálfarateyminu til að leggja sig fram við að sigra þann leik, þess þurfum við eftir tvær áfallahelgar í röð…
Paul Tomkins “tweetaði” liðið ca. 11:20 og ég tók að það væri rétt því official síðuna komst ég ekki inná. Sem svo reyndist vera – greinilegt að Tomkins er tengdur
…og það lítur svona út:
Reina
Skrtel- Carragher – Agger – Enrique
Henderson – Lucas – Adam – Downing
Carroll – Suarez
Gæti líka verið sett upp sem 4-3-3 með Henderson, Suarez og Downing milli miðju og Carroll.
Á bekknum í dag eru: Doni, Maxi, Spearing, Robinson, Bellamy, Kuyt og Coates.
Kristján ansi nálægt, bara Kelly sem ekki var réttur, greinilega ennþá ekki tilbúinn í slaginn. Skrtel ennþá treyst betur í bakvörðinn en Flanagan. Hörkulið á WHL í dag!
Tottenhammenn byrja svona: Friedel, Walker, Kaboul, King, Ekotto; Bale, Modric, Parker, Kranjcar; Adebayor, Defoe. Sömuleiðis flott lið þarna á ferð og mikil skemmtun framundan.
Koma svo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Það verður að segjast, það er allt of langt á milli leikja hjá Liverpool. Þökk sé Evrópufjarveru fá okkar menn vikufrí eða meira á milli nánast hverrar einustu umferðar fyrir áramót þannig að okkur er hollast að venjast því og temja okkur smá þolinmæði.
Það er hins vegar erfitt að bíða þolinmóður í átta daga eftir jafn ömurlegan leik og Stoke-tapið um síðustu helgi var. Að vera betri aðilinn og tapa samt, yfirleitt vilja menn helst spila daginn eftir til að geta „leiðrétt“ slík „mistök“ sem allra, allra fyrst. Okkar menn fá loksins tækifæri til þess á morgun (sunnudag) þegar þeir heimsækja Tottenham Hotspur á White Hart Lane í Lundúnum.
Gengi liðanna hefur verið nákvæmlega andstætt í fyrstu umferðunum. Tottenham lentu í frestun í fyrstu umferð og steinlágu svo í tveimur næstu gegn Manchester-liðunum, áður en þeir unnu svo loks góðan útisigur á heitu Wolves-liði um síðustu helgi. Okkar menn aftur á móti byrjuðu mótið á flugi í þrjár umferðir, en um leið og Tottenham rétti úr kútnum kom fyrsta tapið hjá Liverpool. Tottenham eru því aðeins með 3 stig eftir 3 leiki en okkar menn með 7 stig eftir 4 leiki. Þar sem búast má fastlega við að þessi lið berjist (auk annarra) um Meistaradeildarsæti næsta vor er mikilvægt að ná allavega jafntefli í þessum leik.
Af Tottenham er það annars helst að frétta að þeir spiluðu Evrópuleik í Grikklandi á fimmtudaginn þar sem nákvæmlega einn af þeim sem hófu leik gegn Wolves tók þátt – bakvörðurinn Kyle Walker. Aðrir voru ekki einu sinni á bekknum. Skildir eftir heima í London með bæði augun á Liverpool-leiknum. Þannig að fyrir utan smá flugþreytu hjá Harry Redknapp sjálfum er ekki hægt að búast við að Tottenham-menn verði þreyttir á sunnudag.
Þetta er liðið sem hóf leikinn gegn Wolves, sigraði þar vel og fékk algjört frí frá Evrópudeildinni þannig að við getum nánast bókað sama lið gegn Liverpool:
Friedel
Walker – King – Kaboul – Assou-Ekotto
Modric – Kranjcar – Parker – Bale
Defoe – Adebayor
Þarna vantar augljóslega nokkuð af nöfnum: William Gallas, Rafa van der Vaart, Michael Dawson, Aaron Lennon, Tom Huddlestone, Steven Pienaar og Sandro hafa allir verið meiddir og af þeim er talið líklegast að Lennon geti tekið þátt á sunnudag en þó ekki mjög líklegt. En það munar um öll þessi meiðsl hjá Tottenham.
Á móti kemur að kaup/lán þeirra á Scott Parker og Emmanuel Adebayor munu styrkja þá mikið í vetur. Parker lagði upp mark fyrir Adebayor í fyrsta leik þeirra félaga gegn Wolves um síðustu helgi og þeir verða erfiðir á sunnudag enda báðir vanir að skora gegn Liverpool með fyrri félögum.
Gerum ráð fyrir sterku, óþreyttu og grimmu Tottenham-liði á morgun.
Hjá okkar mönnum er það helst að frétta að Glen Johnson er pottþétt frá vegna meiðsla auk þess sem Steven Gerrard og Fabio Aurelio þykja of tæpir í þennan leik þótt þeir séu byrjaðir að æfa. Kannski verður annar þeirra á bekknum, í mesta lagi. Martin Kelly er líka eilítið spurningarmerki en annars geri ég ráð fyrir fáum breytingum frá Stoke-leiknum um síðustu helgi, þrátt fyrir tap þar.
Aðalspurningin að mínu mati er hvort Andy Carroll komi inn í liðið á kostnað Dirk Kuyt. Ég sé kostinn við að setja Carroll inn – hann heldur bolta best af framherjunum sem gæti hjálpað Suarez, Downing og Henderson að ná sóknarstöðum í leik þar sem við verðum eflaust undir einhverri pressu. En á móti kemur að Kuyt spilar hápressuna betur en nánast allir og er jafnan upp á sitt besta í erfiðum leikjum gegn liðum sem reyna að sækja á Liverpool.
Köstum upp krónu og … þorskurinn kemur upp. Carroll byrjar.
Reina
Kelly – Carragher – Agger – Enrique
Henderson – Lucas – Adam – Downing
Carroll – Suarez
Bekkur: Doni, Skrtel, Flanagan, Coates, Spearing, Kuyt, Bellamy. Eða Maxi. Eða Gerrard. Eða Aurelio.
MÍN SPÁ: Við eigum ekki fokking séns í þessum leik af því að við seldum Raul Meireles sem er besti fokking miðjumaður í heimi.
Nei annars, þessi leikur leggst ágætlega í mig. Okkar menn hafa aðeins unnið fimm af síðustu 19 deildarleikjum á White Hart Lane, og tapað þar síðustu tvö tímabil í röð, en ég held að þetta verði jafn og spennandi leikur. Bæði lið munu sækja og reyna að vinna þennan leik og ég gæti allt eins kastað krónunni aftur upp áður en ég spái fyrir um sigurvegara.
Krónukast … hún lenti upp á röndina, þetta verður 1-1 jafntefli. Hey, vissuð þið að Jamie Carragher hefur skorað fleiri næstum jafnmörg (sjálfs)mörk fyrir Tottenham en Liverpool í deildinni á ferlinum? Hann skorar fyrir annað hvort liðið í þessum leik, hefðinni samkvæmt.
Áfram Liverpool!
Það er upphitun væntanleg á morgun geri ég ráð fyrir en þar til hún dettur inn er orðið frjálst með því skilyrði að við ræðum fótbolta.
Standið á hópnum er annars ágætt skv. King Kenny, Glen Johnson er sá eini sem er pottþétt ekki með um helgina, Gerrard er farinn að æfa á fullu og jafnvel verið að sjá fram á endurkomu hans í leiknum gegn Brighton. Meiðslapésarnir Martin Kelly og Fabio Aurelio eru síðan báðir farnir að æfa og nálgast endurkomu.
Uppfært: Leikurinn er auðvitað ekki fyrr en á sunnudaginn þannig að upphitun er væntanleg á morgun eða hinn. Allt eftir því hvað SSteinn er orðinn spenntur fyrir leiknum.
Stundum bara þurfum við að hafa antí-United færslu á síðunni:
Pirraður? Hún spurði hann bara hvort góð frammistaða Lindegaard í kvöld þýddi að hann kæmi til greina gegn Chelsea í deildarleik um helgina. Og eins og venjulega blés gamli Sörinn í stríðslúðrana af nákvæmlega engri ástæðu …
… nema náttúrulega þeirri að sú sem spurði er Kelly Cates, áður Kelly Dalglish. Dóttir Kenny Dalglish.
Ég vona að hún hafi fengið símtal frá pabba sínum í kvöld. Ef Ferguson er svona pirraður út í hana, ímyndið ykkur hvernig hann verður í október þegar Dalglish og Rauði herinn hafa lækkað í honum rostann (í bili) á Anfield! :)
Á opinberu heimasíðunni er nú áhugavert viðtal við Damien Comolli yfirmann knattspyrnumála hjá Liverpool FC sem verulega vert er að lesa.
Í því kemur margt áhugavert fram sem kannski er vert að draga saman…
* Comolli er ánægður með innkaupin, þeir leikmenn sem við keyptum voru yfirleitt í topp 2 sætum yfir óskaða leikmenn í hverri stöðu. Hins vegar segir hann réttilega að hægt verði að dæma kaup þeirra í maí því þá komi í ljós hvort innkaupin virkuðu.
* Erfiðustu leikstöðurnar að fylla voru hafsent og vinstri bakvörður, einfaldlega vegna þess að þar eru ekki margir gæðaleikmenn á lausu. Því gladdi það félagið mikið að ná Coates og Enrique í lok gluggans (segir þetta okkur ekki að Cahill og Dann voru ekki hátt á okkar lista, þeir voru báðir til sölu).
* Hann fer yfir feril leikmannakaupa sem fer í gegnum njósnanetið og til hans. Það er svo Comolli sem fer til Dalglish og hann tekur endanlegar ákvarðanir og þegar kóngurinn er glaður fer Comolli og skrifstofustarfsliðið að vinna í flækjunni í gegnum tilboð og samningsgerð. Hann talar sérstaklega um kaupin á Suarez og síðan Coates í sumar sem erfiða leið að markmiðinu sem næst með undirskrift en er sýnilega mjög glaður með njósnanetið og starfsfólk klúbbsins. Frá því hann kom til starfa hefur njósnaranetið verið stækkað töluvert og teygir anga sína um allan heim.
* Hann er mjög ánægður með eigendurna í sumar. Hann fór á fund þeirra og gerði þeim ljóst að ef við ætluðum að verða samkeppnisfær í vetur yrði að byrja á að kaupa leikmenn, hvort sem tækist að selja strax eða bara í lok gluggans. Það sýndi vilja þeirra til að ná langt með félagið að þeir samþykktu það ákaflega fljótt og síðan náðist að hreinsa ótrúlega vel til í “dauðviðnum” undir lok gluggans, þannig að núna er “heilbrigðari” tala við æfingar á Melwood.
* Comolli leitar til leikmanna varðandi umsagnir þegar þeir þekkja til óskaðra leikmanna. Hann talaði við fyrirliðann um Henderson og Carroll, Hollendinginn fljúgandi varðandi Suarez. Þá vill hann vita hvernig þeir leggja sig fram á æfingum og hvernig karakterar þeir eru. Það ræður ekki úrslitum en fer inn í gagnabankann. Þessir þrír fengu góð meðmæli! Þegar kom að því að velja markman var það markmannsþjálfarinn John Achterberg sem hafði mest að segja.
* Raul Meireles bað um að fá að fara. Það er greinilega sameiginleg stefna allra yfirmanna félagsins að þegar leikmaður sýnir ákveðinn vilja í að fara þá sé honum veitt sú ósk. Portúgalinn knái hefur talað um ástæður þess að hann óskaði eftir að fara og þar með held ég að við sjáum skýringuna klára, svo er annað hvort við erum öll sátt við þessa stefnu. Ég er sammála henni, ef einhver vill fara frá Liverpool FC finnst mér ekki réttlætanlegt að halda honum, þó vissulega þurfi að ræða það hvort alvara liggur á bakvið ákvörðunina eða hvort um smá fýlu er að ræða.
* Alberto Aquilani vildi fá mikinn spilatíma, en Dalglish og þjálfarateymið töldu hann bara geta leyst eina stöðu á miðjunni, og í þeirri stöðu væri ákveðinn Steven Gerrard fyrsti kostur. Þá varð ljóst að vilji allra aðila var að finna nýtt lið fyrir Alberto. Aftur eitthvað sem við getum rætt töluvert en þá er allavega ljóst hver ástæða lánsins var og getum velt því fyrir okkur.
* Engin klásúla er að við höfum einhvern rétt á Edin Hazard. Helv****!
* Dani Pacheco og Peter Gulasci eru á “þróunarláni” í vetur. Ljóst að þeir ráða báðir vel við að spila með og við jafnaldra sína en félagið vill sjá þá spila í aðalliðum og þannig sjá hvort þeir eru tilbúnir í hlutverk hjá okkur. Hingað til hefur Pacheco ekki spilað mínútu fyrir Rayo Vallecano og Gulasci búinn að missa sæti sitt hjá Hull City svo ekki kannski mikil gleði þar. Aðra lánsmenn ræðir Comolli ekki.
* Comolli segir liðið ekki vera búið að marka sér stefnu í næstu innkaupum, nú þurfi að sjá frammistöðu leikmanna og liðsins á næstu mánuðum, hvar séu veikleikar sem þá þarf að fylla – en núna sé fókusinn á þá leikmenn sem eru hjá félaginu.
* Viðtalið endar hann á því að segja samband sitt við Kenny Dalglish frábært og staða Yfirmanns knattspyrnumála (Director of football) hjá liðinu sé að virka vel.
Svo, ýmislegt sem hægt er að ræða!
Myndin kemur frá www.liverpoolfc.tv
Okkar menn töpuðu fyrir Stoke City í gær, fyrsti tapleikur tímabilsins. Eftir mjög jákvæða byrjun kom að því og þetta var makalaust pirrandi leikur á að horfa, en eftir að hafa leyft mesta pirringnum að ganga yfir líður mér talsvert öðruvísi yfir þessum leik í dag en í gær.
Strax eftir leikinn í gær titraði maður af pirringi. Mér fannst margir leikmenn leika illa: Enrique, Adam og Henderson áttu sína lélegustu leiki frá því að þeir komu til okkar í sumar, Kuyt og Skrtel voru ekki mikið betri á hægri vængnum, Downing var skelfilegur í fyrri hálfleik en batnaði eftir hlé, og Carragher skeit á sig í einvígi gegn Jonathan Walters og gaf vítið sem innsiglaði sigur Stoke.
Eftir kæruleysið gegn Bolton var ég svo pirraður á Carra að ég hefði helst viljað sjá Dalglish skipta honum út af strax eftir vítaspyrnuna, snemma í fyrri hálfleik. En nú þegar maður er rólegur sé ég þetta aðeins öðruvísi. Carragher er í slæmu formi þessa dagana, því mótmælir enginn. Það sem erfiðara er að meta er hvort þetta er tímabundin lægð í leikformi eða hvort aldurinn er loksins að ná honum. þegar menn eru á 34. aldursári er eðlilegt að stuðningsmenn spyrji sig að því síðara í hvert sinn sem menn leika illa en ég geri fastlega ráð fyrir að Dalglish muni gefa Carra tíma til að vinna sig út úr þessu. Ef spilamennska hans hefur ekki batnað eftir einhvern tíma mun Dalglish á endanum taka ákvörðun, ekki síst með Skrtel og Coates hungraða á bekknum.
Þetta var alveg skelfileg varnarvinna hjá honum í gær en í dag sé ég ekki jafn mikla ástæðu til að rífast yfir þessu. Hann skeit á sig, annan leikinn í röð, en Dalglish mun pottþétt stilla honum upp í næsta leik gegn Tottenham, sama hvað við segjum. Það er því lítið annað að gera en vona að trú Dalglish á Carragher verði verðlaunuð með góðri frammistöðu í næstu leikjum.
Það er annað sem ég er ekki eins pirraður yfir í dag og ég var í gær, og það er frammistaða liðsins. Eins og ég nefndi hér að ofan fannst mér margir leikmenn grútlélegir í gær og auðvelt að tapa sér í neikvæðni til þeirra, en eins og ég skrifaði fyrir tæpum mánuði síðan, eftir Sunderland-jafnteflið, er mikilvægt að hafa í huga að þetta lið er enn nýtt af nálinni og þarf leiki til að spila sig saman. Í gær gengu hlutirnir ekki alveg upp en þegar tölfræðin er skoðuð geta menn séð hversu mikil frík-úrslit þetta voru.
Já, tölfræðin. Tölfræðin segir ansi margt þegar hún er rétt skoðuð. Hún gefur ekki stig en hún gefur vísbendingar um það hvernig liðið er að spila.
Dæmi: Liverpool áttu 478 heppnaðar sendingar í gær, Stoke aðeins 141. Liverpool klúðruðu 151 sendingum, eða fleiri klúðraðar sendingar en Stoke áttu heppnaðar sendingar. Það er merkileg tölfræði.
Annað dæmi: Liverpool áttu 24 skot að marki í gær, Stoke aðeins 3. ÞRJÚ! Einn skalla yfir úr hornspyrnu, eitt blokkað skot utan teigs og svo vítið sem gaf sigurmarkið. Af skotum Liverpool vekur helst athygli að heil 9 af skotum liðsins voru blokkuð af varnarmönnum Stoke, sennilega flest af Ryan Shawcross sem var ofurmannlegur í vörn heimamanna í þessum leik. Begovic, frábær markvörður þeirra, varði 6 skot, þar af þrjú í sömu sókninni.
Önnur áhugaverð tölfræði: Í fjórum deildarleikjum hefur Liverpool búið til jafn mörg marktækifæri og Manchester United – 59 marktækifæri hjá hvoru liði. United hefur hins vegar skorað 18 mörk úr þessum tækifærum, Liverpool aðeins 6.
Staðreynd: Allir stórir dómar þessara fyrstu fjögurra umferða hafa fallið Liverpool í óhag. Ég þoli ekki að þurfa að væla yfir dómgæslu og reyni að forðast það nema þegar regluleg ástæða er til (SUNDBOLTI!), en þetta er samt staðreynd. Við áttum að spila manni fleiri í 85 mínútur gegn Sunderland, og í gær var augljóslega brotið á Skrtel í vítateig Stoke undir lok fyrri hálfleiks auk þess sem heimamenn handléku knöttinn þrisvar í eigin vítateig. Dómarinn dæmdi ekkert í neinu þessara tilvika og hlífði Sunderland við rauðu spjaldi. Við getum talað um alla aðra hluti líka, en ef dómar hefðu fallið okkur í hag eins og þeir áttu að gera í þessum tveimur leikjum gæti Liverpool þess vegna verið með fullt hús stiga í dag. Dalglish kvartaði sérstaklega yfir þessu eftir leikinn í gær, og það réttilega.
Sko, hlutirnir eru ekki algóðir, en þeir eru ekki alslæmir heldur. Liðið er í 5. sæti eftir 4 umferðir, stigi á eftir Stoke í 4. sætinu og fimm stigum á eftir toppliðunum. Og mótið er bara rétt að byrja. Dómar hafa fallið okkar mönnum í óhag og það er lítið við því að gera nema pirra sig, en á móti kemur að liðið er að skapa sér feykimörg færi en bara nær ekki að kála leikjum. Það er jákvætt að skapa svona mikið – jafnmikið og topplið United – og mörkin munu koma. Það er betra að klúðra færum en að skapa þau ekki til að byrja með. Við erum óheppnir að þurfa að mæta Stoke svona snemma – kannski hefði liðið klárað dæmið eftir 2-3 mánuði, betur samstillt, en á móti vorum við heppnir að mæta vængbrotnu Arsenal-liði áður en þeir styrktu sig og fengu menn inn úr leikbönnum á ný.
Tímabilið er langt og margt af þessu jafnast út yfir veturinn. Jordan Henderson á eftir að spila miklu oftar miklu betur en hann gerði í gær, og hann á vonandi aldrei aftur eftir að klúðra þremur dauðafærum í sömu sókninni. Sama með Charlie Adam, Jose Enrique og alla hina. Luis Suarez er núna búinn að spila tvo leiki í röð án þess að skora, sem eru slæmar fréttir fyrir næstu mótherja okkar. Gerrard er á leiðinni inn og Dalglish er enn að samstilla liðið. Það mun taka tíma en liðið er þó að byrja vel á heildina – stigi utan Meistaradeildarsætanna með forskot á Arsenal og Tottenham eftir fjórar umferðir er ekkert til að missa svefn yfir.
Ég legg til að Dalglish hamist svolítið á dómurum fyrir og eftir næstu leiki. Ég legg líka til að menn missi ekki trúna á þessu liði þótt Stoke hafi stolið sigri á heimavelli í leik sem þeir áttu ekki skilið að fá neitt úr. Og ég legg að lokum til að menn taki pirringinn út á Tottenham um næstu helgi. Okkar menn hafa jú heila viku til að undirbúa þann leik, á meðan Tottenham spila í Evrópudeildinni á fimmtudag.