Eftir næsta tímabil hefst fyrir alvöru innleiðing hins svokallaða Financial Fair Play sem UEFA hefur kynnt til sögunnar m.a. til að sporna við óhagkvæmum rekstri knattspyrnuliða. Flestir eru mjög jákvæðir fyrir þessari hugmynd og fagna henni en fáir vita nákvæmlega út á hvað þetta gengur og hvað þá hvaða áhrif þetta kemur til með að hafa á sitt lið.

Undanfarið hef ég lesið nokkrar góðar greinar sem fjalla um þetta en sú besta kom nýlega inn á The Tomkins Times frá Dan Kennett sem skrifar reglulega á þá frábæru síðu. Hann fjallar ásamt nokkrum sérfræðingum á eins einfaldan hátt og þeim var unnt um sinn skilning á þessum reglum og hvaða áhrif þær koma mögulega til með að hafa á Liverpool.

Það er því miður “möst” að vera sæmilega að sér í ensku til að lesa þetta en þessi grein á TTT er algjör skyldulestur fyrir lengra komna stuðningsmenn.

Það er strax bent á að þessar reglur eru ein af meginástæðum þess að John W Henry og co. ákváðu að taka slaginn í þessum brjálaða peningaheimi sem fótboltinn er. Fljótlega eftir að FSG (þá NESV) keypti Liverpool sagði Henry við Guardian að félögin þyrftu á endanum að koma út á sléttu og það væri lykilatriði fyrir FSG:

Henry said UEFA’s impending financial fair play rules, which will be introduced in 2012-13 and eventually require clubs to break even on football operations, had been a key factor in persuading NESV[now FSG] to buy the club. He said they would leave Liverpool much better-placed to compete with such clubs as Manchester City and Chelsea: “They are operating under the current rules. The rules are going to change.”

Seinna í öðru viðtali á Guardian sem Kennett bendir á talar Henry um þeir hafi alltaf notað þá peninga sem félögin afla til að bæta þau lið sem þeir stjórni og hygðust gera það hjá Liverpool líka:

“We’ve always spent money we’ve generated rather than deficit-spending and that will be the case in Liverpool…it’s up to us to generate enough revenue to be successful over the long term. We have not and will not deviate from that.”

Hvað þetta varðar eru þessar FFP reglur líklega mjög góðar fréttir því að þrátt fyrir að Liverpool sé mikið stærra félag á heimsvísu og með mun meiri möguleika á að afla meiri tekna þannig heldur en t.d. Man City og Chelsea þá eigum við litla möguleika gegn þeim miðað við óbreytt ástand og þessa hugsun FSG. Það verður auðvitað fróðlegt að sjá hvað þessar reglur ná vel yfir þessar stjarnfræðilegu upphæðir sem eru í gangi hjá City og Chelsea og þeir reyna svo sem ekki að svara þeirri spurningu.

En aðalatriðið er að þau lið sem standast ekki FFP fá ekki inngöngu í Evrópukeppnir á vegum UEFA. Raunar er til eitthvað í dag sem heitir UEFA-leyfi sem öll lið þurfa að fá til að geta keppt í Evrópukeppni og FFP er í raun ekkert nema flókin viðbót við það kerfi. Nú þegar hefur það komið fyrir að nokkur lið hafi ekki fengið UEFA leyfi, t.d. Real Mallorca og Timisoara frá Rúmeníu.

Kíkið endilega á þetta, enda höfðu þeir þessa grein opna öllum.

…

Að auki bendir Kennett á á tvær greinar sem eru ekki síður mikill skyldulestur fyrir þá sem hafa áhuga á því sem gerist utan vallar hjá Liverpool.

Swiss Ramble tók Liverpool fyrir í síðasta mánuði í stórkostlegri grein þar sem hann fer bæði yfir fyrri eigendur og ekki síður hvaða sóknartækifæri FSG hafa með Liverpool eins og hann sér það.

Hin greiningin sem Kennett bendir á er einnig mjög góð og fer ítarlega yfir fjármál Liverpool sl. ár og sýnir aðeins fram á hvernig okkur hefði t.d. gengið að koma út á sléttu tímabilið 09/10 eins og FFP gerir kröfu um. Höfundur þeirrar greinar er ótrúlegt er satt að því er virðist nokkuð vel gefin United maður og hvað þekktastur fyrir að stúdera Glazer feðgana, eigendur Manchester United, hvað best.

Þessar greinar fara vel yfir það sem við höfum verið að sólunda peningum okkar í undanfarin ár og eins hvernig við erum líklegir til að eyða þeim á næstu árum.

…

En svo er ein enn frábær grein enn sem kemur úr ennþá óvæntari átt heldur en frá Arsenal manninum á bakvið Swiss Ramble eða United manninum á bakvið The Andersred blog.

Sú grein kemur frá blaðamanni á Financial Times, Simon Kuper að nafni sem fer mjög vel yfir þá hlið fótboltans sem FSG og Damien Comolli eru taldir ætla að nýta sér mjög vel hjá Liverpool rétt eins og önnur félög hafa verið að gera í mjög auknum mæli undanfarin ár. Það er að vinna með, greina og nota tölfræði mikið meira í fótboltanum heldur en áður var talið vera mögulegt, rétt eins og var gert í hafnarbolta í Bandaríkjunum.

Kuper segir m.a. frá heimsókn sinni á æfingasvæði Man City þar sem hann hitti Gavin Fleig sem er yfirmaður yfir þeirri deild sem sér um að greina frammistöðu leikmanna, bæði Man City sem og annarra leikmanna sem þeir hafa áhuga á að kaupa. Sem dæmi kemur Fleig inná að nýlega hafi þeir komist yfir tölfræði yfir alla leikmenn ensku úrvalsdeildarinnar sem t.d. myndi einfalda leit að réttum leikmanni. Eða eins og Fleig sagði:

Imagine, said Fleig, that you were thinking of signing an attacking midfielder. You wanted someone with a pass completion rate of 80 per cent, who had played a good number of games. Fleig typed the two criteria into his laptop. Portraits of the handful of men in the Premier League who met them flashed up on a screen. A couple were obvious: Arsenal’s Cesc Fàbregas and Liverpool’s Steven Gerrard. You didn’t need data to know they were good. But beside them was a more surprising face: Newcastle’s Kevin Nolan. The numbers wouldn’t immediately spur you to sign him. But they might prompt you to take a closer look.

Þetta er auðvitað bara sýnishorn af því sem greinin fjallar um og greiningin nær mun dýpra en þetta og það er lengra síðan fótboltalið fóru að nýta sér tæknina en kannski margan grunar. City náði t.d. að auka sendingafjölda sinn á síðasta þriðjungi vallarins um 7,7% á hálfu ári með kaupum á Yaya Toure, Tevez, Adam Johnson og David Silva. Það er alls ekki lítið og eykur auðvitað líkur á því að þeir skori fleiri mörk.

Besta tilvitnunin sem ég fann í greininni og það sem lýsir henni líklega best er þegar Fleig sagði frá samtali sínu við kollega sinn hjá Chelsea:

Mike Forde, Chelsea’s performance director, told me one morning in February in the empty stands of Stamford Bridge: Football is becoming clever.

En ef eitthvað er að marka það sem fram kemur í grein Kuper er þetta hárrétt og ljóst að vægi tölfræðinörda hjá knattspyrnuliðum er að aukast mikið og í beinu samhengi tiltrú á tölfræði og upplýsingar sem hægt er að fá með því að nota upplýsingarnar rétt.

Kuper kemur að sjálfsögðu aðeins inn á FSG, Damien Comolli og vinskap þeirra við manninn á bakvið Moneyball hugmyndafræðina, Billy Beane. Það er þó mikið meira verið að fara yfir sögu notkunar á tölfræðilegum upplýsingum sem menn eins og Wenger (hjá Monaco) og Lobanovski (hjá Dinamo Kiev) náðu fyrstir árangri með í fótbolta um og eftir 1990. Eins er tekið dæmi um Wenger hjá Arsenal sem er einn af fyrstu knattspyrnustjórunum sem var mjög opinn fyrir því að nota þessar upplýsingar og eins Fat Sam Allardyce af öllum mönnum sem nýtti tímann vel er hann var leikmaður í Bandaríkjunum og opnaði á þessa hugmyndafræði sem hann notaði vel er hann tók við Bolton.

Sölur á Makalele og Stam eru teknar sem dæmi um eitthvað sem ekki væru líklegar í dag á meðan þjófnaður Wenger á Vieira, Henry og seinna Flamini er einnig tekinn sem dæmi.

Frábær grein og gaman að lesa hana sem og þær sem ég hef áður farið yfir. Þetta drepur tímann aðeins frá engum fréttum af leikmannamarkaðnum og opnar augun töluvert fyrir hlutum sem maður vissi ekki.

Endilega ræðið þessar pælingar í þessum þræði ef þið nennið að lesa þetta, notum opna þráðinn fyrir óstaðfest slúður af Twitter og slúðurmiðlum.