Liðið er komið og er það sem hér segir:
BEKKUR: Cavalieri, Kyrgiakos, Kelly, Lucas, Kuyt, Benayoun, Ngog.
Ég hef eiginlega lítið um þetta að segja. Þetta er sterkt lið á pappír en það er sama hvernig við stillum upp, það getur allt gerst með þetta lið þessa dagana.
Áfram Liverpool!
Nær allir fjölmiðlar á Englandi skýra frá því í dag að peningasjóðurinn Rhône Group hafi lagt inn tilboð í 40% eigendahlut í Liverpool FC. Tilboðið ku hljóma upp á einhverjar 100-110m punda í reiðufé sem myndi gera þeim Hicks & Gillett kleift að halda klúbbnum í sumar. Þeir yrðu hins vegar ekki lengur meirihlutaeigendur þar sem þeirra hlutur myndi minnka niður í 30% hvor en Rhône Group myndi eignast 40% og því vera stærsti hluthafinn.
Maður veit ekki mikið meira að svo stöddu. Ég vísaði í frétt Tony Barrett hjá Times hér að ofan og einnig er gott að lesa frétt Matt Scott og David Conn í The Guardian, frétt Daily Post og frétt Dominic King hjá Liverpool Echo:
Flestar fréttirnar halda því fram að þetta verði aðeins fyrsta boðið af nokkrum í svona ráðandi hlut í klúbbnum og að það sé alls ekki fyrst að þetta boð endilega verði árangursríkt. En hvað sem kemur á næstu vikum er allavega ljóst að það er loksins að komast alvöru hreyfing á eigendamálin, nokkuð sem er gjörsamlega nauðsynlegt ef við ætlum okkur að bæta liðið eitthvað í sumar og á næstu tímabilum.
Dæmi: Fernando Torres varar klúbbinn við að voga sér ekki að sýna metnaðarleysi í sumar. Rafa Benítez staðfestir að titilbaráttur skipti Torres öllu máli og Torres sjálfur segir orðrétt, þegar hann er spurður um framtíð sína hjá Liverpool:
“It’s too early to talk about that.”
Bing! Viðvörunarbjöllur … þið megið hringja núna. Ef við ekki fáum inn fólk sem getur fjárfest í leikmannahópnum og sett af stað byggingu nýs vallar gætum við endað á því að ákveðnir lykilmenn liðsins hreinlega fari fram á sölu í sumar. Það yrði mikið reiðarslag fyrir alla tengda klúbbnum.
Vonandi komast eigendamálin í réttan farveg á næstu vikum. Við þurfum á því að halda.
Mánudagskvöld – eru þau alltaf til mæðu?
Miðað við tölfræði sem segir það að Rafa karlinn hafi aldrei unnið leik með Liverpool á mánudagskvöldi ætti maður að vera með í maganum. Og svo skoðar maður gengið að undanförnu og vægast sagt ósannfærandi spilamennsku, sér í lagi sóknarlega og maður situr uppi með það að þrátt fyrir að neðsta liðið sé að koma í heimsókn er maður ekki að bíða eftir slátrun en lætur sér nægja ef að okkur tekst að taka þrjú stig!
Sorglegt, en staðreynd. Allavega hjá mér….
Fyrst þarf maður að rýna í liðið. Ég ætla hér með að segja það ef ég ætti eina ósk væri það að menn hættu að horfa á að keppa um 4.sætið, sem gefur bara pening, en engin verðlaun og þá um leið hætta að kreista úrslit fram úr erminni. Hætta að stilla upp liði sem erfitt er að vinna og stilla upp liði sem fer í leikina til að sækja og spila fótbolta. Þess vegna ætla ég að stilla upp því liði fyrst sem mig langar að sjá á morgun!
Pacheco svo bara fljótlega inn ef að Maxi eða Babel eru ekki að virka. En því miður held ég að stjórinn leggi þetta ekki upp svona. Svosem verður maður að skilja það að hann er orðinn hvekktur og stressaður. Svo líka fannst mér skárra að sjá spilamennskuna í Lille en oft áður og því má telja líklegra að liðið verði svona:
Hvort liðið sem verður fyrir valinu er auðvitað málið að hirða þrjú stig. Eins og ég lýsti áðan er ég ekki að heimta 3-0 eða 5-1 sigur. En ég vill sigur, því klúbburinn verður að fá að standa upp úr regnskýinu sem hann er nú staddur í fyrir næstu tvo leiki.
Mótherjarnir eru Portsmouth, lið sem er í útrýmingarhættu og mun leika í Championshipdeildinni næsta vetur (ef þeir lifa). En hremmingarnar sem liðið er í hefur spyrnt mannskapinn þar saman og þetta lið er algerlega sýnd veiði en ekki gefin. Líkamlega sterkir, berjast eins og grenjandi ljón, ganga meira að segja svo langt í dag að “dissa” heimamenn aðeins fyrir morgundaginn. Óþarfi að týna upp lykilmenn, þetta er hópur hæfileikaminni manna en við eigum, og Hemmi er þarna. En við erum með betri fótboltamenn.
Svo er að sjá hvort það dugar. Ég held að liðið okkar sé á hægri, afar hægri, uppleið og vonandi fer liðið að ná að nýta þau marktækifæri sem falla því í skaut snemma leikja. Mér finnst yfirleitt sjálfstraustið fjara út ef að ekki hefur verið skorað á fyrstu 30 mínútunum.
Vonandi er að Anfield Road komi og hvetji liðið, nokkuð sem dregið hefur úr að undanförnu.
Skítt með baráttu um 4.sætið sem er auðvitað neðan okkar virðingu í rauninni. Við þurfum að endurreisa ímynd félagsins okkar um risann sem er ákveðinn í að láta taka sig alvarlega, en ekki þann sem skríður skjálfandi niður baunagrasið!
2-1 sigur í baráttuleik, en ég læt mig dreyma um 3-0.
KOMA SVO!!!!!!!!!!!!!
Hvað er eiginlega að gerast hjá Liverpool? Hvernig gat þetta lið, sem fyrir nákvæmlega ári síðan rústaði Real Madrid 5-0 í tveimur leikjum og Manchester United 4-1 á Old Trafford, hrunið svona gjörsamlega á fimmtíu og tveimur vikum? Það er erfitt að standa fyrir utan múrinn sem umlykur Anfield og Melwood þessa dagana og vita ekki nákvæmlega hvað er á seyði en ýmislegt hefur maður heyrt og annað þykist maður hafa séð út undan sér og þessi pistill er í raun tilraun mín til að skilja ástandið.
Fyrst, smá viðvörun: þessi pistill er ekki fyrir óþolinmóða. Ástandið hjá liðinu okkar í dag er ekki aðeins mjög slæmt heldur stórundarlegt og ég hef í nokkrar vikur ætlað mér að reyna að taka saman smá yfirlit yfir stöðuna til að reyna að komast til botns í því hvað er í gangi.
Þið hafið verið vöruð við. Þetta verður ekki stutt lesning. Fyrir þá sem eru forvitnir og vilja komast til botns í því hvað er í gangi í dag þá býð ég ykkur að lesa pistilinn og endilega koma með ykkar kenningar í ummælunum, ef þær eru einhverjar.
Það er engin ástæða til að fegra eða sverta það hver staða liðsins er í dag. Tölurnar tala sínu máli; í fyrra tapaði liðið fimm leikjum allt tímabilið; gegn Middlesbrough og Tottenham í deildinni, Arsenal og Everton í bikar og Chelsea í Meistaradeildinni. Aðeins einn þessara leikja, Chelsea í CL, tapaðist heima. Liðið var frábært mestan hluta leiktíðarinnar og endaði í öðru sæti með 86 stig, stigafjölda sem hefði dugað til að vinna deildina á sex af síðustu tíu leiktíðum þar áður. Aðeins ótrúlegur endasprettur Manchester United í deildinni neitaði okkar mönnum um að vinna loksins titil.
Nú, ári síðar, er staðan önnur. Eftir að meirihluti íþróttafréttamanna í Englandi hafði spáð Liverpool titlinum á komandi tímabili hófst liðið strax handa við að valda vonbrigðum með því að tapa tveimur af fyrstu þremur deildarleikjunum, detta út úr báðum bikarkeppnunum snemma og klúðra riðlakeppni Meistaradeildarinnar. Eftir hvert áfallið á fætur öðru sitjum við því hér, í miðjum marsmánuði, og horfumst í augu við nöturlegar staðreyndirnar: liðið er úr leik í báðum bikarkeppnum, á í besta falli langsóttan séns á að ná 4. sætinu í Úrvalsdeildinni og stendur á barmi þess að falla út úr Evrópudeildinni líka eftir 1-0 tap fyrir Lille í fyrri leiknum.
Á síðustu leiktíð tapaði liðið fimm leikjum í öllum keppnum. Í ár hefur liðið tapað fimmtán. Og á enn erfiða leiki eftir. Eins og liðið er að spila í dag gætum við vel verið að tala um tuttugu tapleiki á einni leiktíð, eitthvað sem ætti ekki með nokkru móti að vera staðreynd hjá klúbbi eins og Liverpool FC.
Hverju er þá um að kenna? Hvernig í ósköpunum lentum við í þessari stöðu? Hvernig gat þetta lið, sem varð fyrir lágmarks leikmannabreytingum síðastliðið sumar, farið frá því að valda skjálftum um alla Evrópu (og á Old Trafford) í það að vera svo slæmt að Manchester United-aðdáendur eru hættir að stríða manni og farnir að sýna manni ósvikna vorkunn í staðinn. Hvernig gat þetta gerst? Hverju(m) er um að kenna?
Ég ætla að fara kerfisbundið yfir þetta, bæði bjóða fram mína skoðun á hverju atriði og reyna að varpa ljósi á hvað fór úrskeiðis.
Áður en ég byrja vil ég taka fram að ég er ekki og hef aldrei verið einhver sérstakur stuðningsmaður Rafael Benítez. Ég hef ávallt litið á sjálfan mig sem stuðningsmann Liverpool FC fyrst og fremst og þótt ég hafi margsinnis verið sakaður um hið andstæða þá myndi ég aldrei fórna hagsmunum Liverpool til að sjá einhvern uppáhalds stjóra eða leikmann fá sínu framgengt innan félagsins. Ég styð Rafa Benítez í hverjum einasta leik á meðan hann stýrir Liverpool en ef/þegar sá tími kemur að það sé rétt fyrir félagið að hann víki mun ég ekki hika við að viðra þá skoðun.
Ég vil biðja menn um að hafa þetta í huga þegar farið er yfir listann hér fyrir neðan. Ég er hvorki að reyna að víkja ábyrgð frá Benítez né fegra gjörðir hans, heldur einfaldlega að segja frá hlutunum eins og ég sé þá.
Ég vil taka þennan flokk fyrir einfaldlega til að koma honum frá. Það er sama hvað menn segja, það er staðreynd að Liverpool hefur verið óheppið á ýmsan hátt í vetur. Menn telja gjarnan til strandboltann margfræga í leiknum gegn Sunderland og þó liðið hafi verið grútlélegt í 85 mínútur í þeim leik eftir að fá á sig markið breytir það ekki þeirri staðreynd að fokking strandbolti skoraði mark hjá okkur. Það. Er. Óheppni. Dauðans. Þarf ekkert að ræða það meira.
En það er ekki eina óheppnin, og ef eitthvað er er strandboltinn aðeins vísir að stærri óheppni sem hefur elt okkur í vetur. Í fyrra vann Liverpool að ég held nokkuð margar vítaspyrnur, sennilega vel yfir meðaltali fyrir síðustu ár, og hlaut einnig þann heiður að vera það félag sem oftast í Úrvalsdeildinni sá andstæðingi vísað af velli með rautt spjald. Þar munaði mest um Xabi Alonso sem var svo oft fórnarlamb rauðspjaldatæklinga að það var farið að vera gangandi brandari á þessari síðu.
Í vetur er staðan hins vegar allt önnur. Xabi er horfinn á braut og með honum virðist hafa horfið samúð dómara í garð Liverpool. Það er langt því frá að ég kenni dómurum um gengi Liverpool í vetur en þeir hafa klárlega ekki hjálpað til. Í vetur er Liverpool búið að fá fæstar vítaspyrnur allra liða sér í hag í deildinni (aðeins tvær) og hefur verið meinað um einhverjar tólf aðrar sem endursýningar sýna að hefðu átt að vera klár víti skv. pistli Paul Tomkins á lokaðri síðu sinni.
Að sama skapi höfum við fengið fleiri rauð spjöld í deildinni í vetur heldur en á síðustu þremur leiktíðum á undan samfleytt. Auðvitað er hægt að tala um að sum rauð spjöldin í vetur séu réttlætanleg en ef við kíkjum á einstaka leiki – t.d. Everton-leikinn þar sem Pienaar og Fellaini sluppu með hroðatæklingar en Kyrgiakos var svo (réttilega) rekinn af velli fyrir að sýna takkana í tæklingu, þá er augljóst að dómgæslan hefur ekki verið okkur hliðholl í vetur.
Þriðja atriðið á eftir strandboltanum fræga og dómgæslu í óheppnispakka okkar í vetur eru svo meiðslin. Við vissum fyrir leiktíðina að hópurinn væri ekki eins breiður og hjá hinum toppliðunum og því byggðist mat flestra á mögulegum titilvæntingum Liverpool sennilega á þeirri von að lykilmenn liðsins gætu haldið sér tiltölulega heilum í vetur. Það hefur einfaldlega ekki ræst.
Fernando Torres og Steven Gerrard hafa, annað árið í röð, verið þrálátlega meiddir í vetur og auk þeirra höfum við saknað leikmanna eins og Glen Johnson, Daniel Agger, Alberto Aquilani, Fabio Aurelio, Albert Riera, Yossi Benayoun og nú síðast Martin Skrtel á leiðinlega löngum tímabilum í vetur. Það er einfaldlega staðreynd að Rafa Benítez hefur ekki getað stillt upp sínu sterkasta liði með alla leikmenn í leikformi í eitt einasta skipti í vetur.
Auðvitað er hægt að tala um æfingaprógramm og slíkt og alveg jafnt og með aukninguna á rauðum spjöldum hljóta meiðslavandræðin í vetur að vera ástæða fyrir þjálfarateymið að setjast niður og taka alvarlega naflaskoðun á æfingaprógrammið sitt fyrir næsta tímabil. Það er gífurleg óheppni að missa svona marga lykilmenn í meiðsli en kannski er þetta meira en bara óheppni. Kannski er þjálfaraprógrammið ekki rétt.
Og þá kemur að næsta þætti, þætti framkvæmdarstjórans. Ég ætla að biðja menn að anda rólega áður en þeir lesa þetta því eins og umræðurnar á síðunni hafa verið undanfarnar vikur verður það þáttur stjórans í þessu öllu saman sem á eftir að skipta álitum hvað mest.
Rafael Benítez er frábær framkvæmdarstjóri. Ferilskrá hans talar sínu máli og um hana rífst enginn. Fyrir nákvæmlega ári síðan hefði ég sagt að hann væri hárréttur maður fyrir Liverpool því þá var hann búinn að stjórna liðinu í fimm ár og allan þann tíma hafði liðið verið að taka stórstígum framförum. Hann hafði unnið Evróputitil, búið til lið sem var efst í evrópskum styrkleikaflokki, lið sem meirihluti íþróttafréttamanna á Englandi taldi að væri að fara að vinna titilinn á þessum vetri.
Svo fór að halla undan fæti. Sumir vilja meina að hann hafi klúðrað þessu frá byrjun með því að stilla upp rangri taktík frá upphafi tímabils og frysta leikmenn eins og Babel og nota leikmenn eins og Lucas og Kuyt. Það er að mínu mati ekki réttmæt gagnrýni því hann hóf þetta tímabil á nákvæmlega þeirri taktík sem skilaði honum svo langt tímabilið á undan. Leikmannabreytingarnar voru líka í lágmarki – í stað Arbeloa var kominn Johnson, í stað Alonso var kominn Lucas og von var á Aquilani þar inn.
Þannig að nei, hann hóf tímabilið rétt hvað taktík og leikmenn varðar að mínu mati.
Sú umræða skiptir samt litlu máli því jafnvel þótt við gefum honum það að hann hafi gert allt rétt í upphafi og leiktíðin hafi byrjað illa vegna þess að leikmenn, heppni og dómarar brugðust liðinu, þá breytir það ekki þeirri staðreynd að hann getur ekki fengið neitt annað en algjöra falleinkunn fyrir þetta tímabil.
Ég viðraði strax í haust þá skoðun mína að einhverra hluta vegna væru leikmennirnir ekki að fúnkera í núverandi leikkerfi. Ég kallaði eftir breytingum hjá Benítez, sagði að hann þyrfti að sjá að það sem virkaði í fyrra væri ekki að virka núna, hverjar svo sem ástæðurnar væru, og hann yrði að reyna að finna eitthvað annað sem virkar.
Það var í október. Nú er mars, fimm mánuðum síðar, og hann er ennþá að spila nákvæmlega sömu taktíkina með sama mannskapnum. Það er engu líkara en að hann hafi frosið við hrunið hjá liðinu í haust og ákveðið að það væri best að rugla liðið ekkert í ríminu með því að reyna eitthvað nýtt.
Þess vegna, öðru fremur, erum við í þeirri stöðu sem liðið er í í dag. Rafa hefur haft 5-6 mánuði til að koma með eitthvað nýtt inn í þetta lið en það hefur ekkert gerst. Það sem gerist í staðinn er að leikmennirnir verða þreyttir á að berja höfðinu við steininn. Liðið er farið að hengja haus snemma í hverjum leik, rífast innbyrðis og svo berast áreiðanlegar fregnir af því að það sé ákveðinn hluti aðalliðsmanna Liverpool búinn að fá sig fullsaddan af Benítez.
Staðreyndin er einfaldlega sú að jafnvel þótt það sé ekki Benítez að kenna hvernig tímabilið hófst, hversu þunnskipaður hópurinn var, hvernig dómararnir hafa dæmt gegn okkur og hvernig jafnvel strandboltar hafa haft áhrif, þá er það honum að kenna að liðið er í dag að gera nákvæmlega sömu mistök og virðist hugmyndasnautt á sama hátt og það var fyrir hálfu ári síðan.
Hálft ár. Það eru næstum því eitt og hálft tímabil í íslenskri knattspyrnu. Ekki segja mér að það sé ekki hægt að breyta mörgu á þeim tíma. Það er enginn að segja að hann eigi að fara í 2-4-4 taktík með Torres, Ngog, Pacheco og Kuyt alla frammi en það er að mínu mati alveg klárt að Rafa Benítez hefur brugðist nær algjörlega í vetur.
Að því sögðu, þá kemur um gamla, góða umræðan: hvenær er nóg komið? Á að segja honum strax upp, á hann að fá að klára tímabilið eða á hann rétt á öðru tímabili til að rétta liðið við?
Mín skoðun er sú fyrst og fremst að það eigi ekki að segja honum upp strax. Ég sé ekki hvernig við getum fengið betri stjóra inn til að klára síðustu ellefu vikur tímabilsins og því sé alveg jafn gott að hann klári þær.
Það er svo sumarið sem vefst fyrir mér. Sumir, eins og Paul Tomkins, halda því fram að stjóri eigi alltaf að fá annað tímabil til að laga það sem fór aflaga, á meðan aðrir vilja helst reka eftir nokkra slæma leiki. Á sama tíma og maður reynir að ákveða hvort maður vill skipta um stjóra í sumar koma þær fréttir að eigendurnir hafi hreinlega ekki efni á að reka hann. Það er að mínu mati það versta sem gæti gerst, þ.e. að menn vilji skipta um stjóra en geti það ekki fjárhagsins vegna. Það er engan veginn uppbyggilegt umhverfi fyrir nokkurn mann að vinna í og ef það verður niðurstaðan í sumar tel ég nákvæmlega engar líkur á að næsta tímabil verði betra.
Mín skoðun er sú að ef Rafa fer í sumar mun ég ekki sjá eftir þeirri ákvörðun. Hann hefur brugðist í vetur og þarf að taka ábyrgð á því. Fari hins vegar svo að hann verði áfram vona ég að það sé af réttum ástæðum (þ.e. að eigendurnir styðji hann enn, ekki af því að þeir hafa ekki efni á að reka hann) og mun styðja hann áfram eins lengi og hann er stjóri Liverpool. Ég mun þá vona að hann afsanni hrakspárnar næsta tímabil, en um leið verður ljóst að hann fær engan veginn sömu þolinmæði frá aðdáendum ef liðið á annað svona tímabil og ég sé hæglega fyrir mér, verði hann áfram, að við verðum farnir að skrifa pistla á þessari síðu þar sem við grátbiðjum hann um að hætta áður en langt verður liðið á næsta tímabil.
Það er mitt álit á Benítez í hnotskurn: ég styð hann eins og alla sem gegna stjórastöðunni hjá Liverpool á meðan þeir gegna henni, en ég er líka á því að hann ber mikla ábyrgð á genginu í vetur. Ég styð það að hann fari í sumar að því gefnu að það sé einhver áætlun í gangi sem skili okkur betri stjóra og jákvæðara umhverfi í kringum klúbbinn því eins og staðan er í dag er umhverfið allt of neikvætt (meira um það síðar).
Það er hins vegar eitt sem er alveg ljóst í þessu: Rafa Benítez ber engan veginn einn ábyrgð á gengi liðsins. Rennum yfir næstu atriði.
Meiðslin geta undanskilið ákveðna menn ábyrgð. Við höfum t.a.m. ekki fengið jafn mikið út úr Aquilani og Johnson og við ætluðumst til vegna þess að þeir hafa verið meira meiddir en gert var ráð fyrir.
Svo eru það ungu strákarnir sem eru oft gagnrýndir, svo sem Insúa, Ngog og Babel. Ég hef gagnrýnt Babel sjálfur, látið hina meira vera, en það er staðreynd að það er ekki hlutverk ungu strákanna að bera liðið uppi, en það hlutverk hafa þeir sumir haft allt of oft í vetur. Ef vörnin t.a.m. spilar öll illa dettur mér ekki í hug að skamma Insúa því hann er sá sem þarf umfram allt stöðugleika í kringum sig. Hann er ungur. Þeir eru ungir, og eiga að vera viðbót við kjarnann frekar en hluti af honum. Þannig að við skulum undanskilja þá frá þessari umræðu …
… alla nema einn. Lucas Leiva er ungur og í vetur hefur hann í fyrsta sinn verið hluti af kjarna liðsins, þ.e. leikmaður sem leikur nær alla leiki. Ansi margir eru á þeirri skoðun að Lucas sé ekki nógu góður til að spila fyrir Liverpool en ég er ósammála því. Reyndar þori ég að ganga svo langt að lýsa því yfir að hann hafi verið eitt af fáum björtum ljósum liðsins í vetur, því á meðan allir landsliðsfyrirliðarnir í kringum hann hafa verið með hugann annars staðar, fengið á sig óþörf rauð spjöld og/eða verið með hangandi haus hefur hann alltaf barist eins og ljón fyrir málstaðinn.
Lucas er ekki hinn fullkomni miðjumaður og ég er ekki sáttur við allt hjá honum. Hann átti að vera sókndjarfari, Benítez talaði um hæfileika hans til að skora og skapa mörk þegar hann kom til liðsins og hann getur bætt sig mikið í þeim efnum. Þá skortir hann oft styrkinn til að berjast við sum af miðjutröllunum í Úrvalsdeildinni. En hann hefur margt annað sem er frábært, t.a.m. er hann með frábæran leikskilning, góðar sendingar (skoðið prósenturnar hans, þær eru hærri en hjá öðrum miðjumönnum liðsins) og eins og ég hef nefnt virðist hann bara styrkjast við mótlæti sem er góður kostur að hafa undir þeirri pressu sem menn vinna við hjá Liverpool.
Þannig að slökum aðeins á hörkunni í garð Lucas. Hann er ekki vandamálið heldur.
Að mínu mati hafa leikmenn á borð við Carragher, Agger, Skrtel, Mascherano, Aurelio, Gerrard, Riera, Benayoun og Kuyt verið vandamálið í vetur.
Of margir af þessum þaulreyndu lykilmönnum liðsins hafa einfaldlega ekki verið svipur hjá sjón í vetur. Riera var misjafn en heilt yfir góður í fyrra en hefur varla verið með í ár. Dirk Kuyt hefur verið góður og haldið uppi markaskorun liðsins í fjarveru Torres eftir ármaót en hann var einfaldlega ekki með fyrstu 3-4 mánuði tímabilsins. Benayoun, Agger og Skrtel áttu einnig erfitt uppdráttar í haust og hafa líka verið í vandræðum með meiðsli, á meðan Mascherano virtist ekki mæta til leiks af fullum hug fyrr en HM-forkeppni Argentínu var búin í október.
Fabio Aurelio fær svo Harry Kewell-verðlaun vetrarins sem leikmaður sem við höfum ekki efni á að borga laun. Allt, allt, allt of mikið meiddur, því miður.
Þá eru tveir leikmenn eftir: Jamie Carragher og Steven Gerrard. Leikmenn sem hafa verið þessu liði nær allt undanfarin ár, leikmenn sem eru gangandi goðsagnir og við getum með sönnu sagt að án þeirra hefði Benítez ekki unnið einn einasta titil með þetta lið á fyrstu tveimur árunum.
Vandamálið er að í dag er ekki árið 2005 eða 2006 heldur árið 2010. Og árið 2010 finnst mér vera að koma æ betur í ljós að ef Liverpool-liðið á að geta haldið áfram að bæta sig, hver svo sem knattspyrnustjórinn verður, þá verða þessir tveir menn að víkja.
Hvað Carragher varðar þá hef ég haft þá skoðun í laumi talsvert lengi að hans tími sé liðinn undir lok. Hann er 32ja ára gamall, það er vitað mál að hann er ekki vel liðinn af samherjum sínum vegna meints hroka. Hann á það til að ganga of langt í gagnrýni á aðra leikmenn, frægasta dæmið varð í fyrra þegar hann át Arbeloa lifandi í leik gegn W.B.A. á útivelli og úr urðu stympingar þeirra á milli. Þar gekk Carra augljóslega allt of langt í skömmunum og fljótlega eftir það voru bæði Arbeloa og Alonso farnir, og vilja sumir meina að þeir hafi viljað yfirgefa Liverpool af því að þeir höfðu skoðanir og sáu að þeir myndu aldrei koma þeim á framfæri á meðan Carra og Gerrard réðu öllu í búningsklefanum.
Í vetur hefur aldurinn svo náð Carra líka. Hann er orðinn hægur og hefur dottið niður um svona tvo gæðaflokka í spilamennsku sinni. Það er engin tilviljun að liðið hafi farið að halda hreinu og leika betur þegar hann þurfti að fara í bakvörðinn, og svo fór það að fá aftur á sig mörk þegar hann fór á ný í miðvörðinn. Að mínu mati er kominn tími til að við tökum Carra úr byrjunarliðinu og gefum honum meiri Hyypiä-rullu á bekknum, eitthvað sem ég geri fastlega ráð fyrir að hann sætti sig aldrei við (hann er þegar byrjaður að hóta því í viðtölum vegna samningaviðræðna) og þá er kannski bara alveg eins best að selja hann fyrir 3-5m punda í sumar og nota þann pening í annan miðvörð með minna egó.
Um Gerrard þarf eiginlega ekki að fjölyrða, þótt undarlegt megi virðast. Hann er þrítugur núna í maí, er enn okkar besti maður en hann verður það ekki mikið lengur sökum aldurs. Hann nýtur hins vegar svo mikillar virðingar innan klúbbsins að menn vilja meina að Rafa hafi áður viljað selja hann hæstbjóðanda en ekki getað það því hann veit að það myndi kosta hann starfið að fara gegn Gerrard. Það var frægt hér fyrir rúmum áratug þegar Ruud Gullit tók Alan Shearer út úr byrjunarliði Newcastle og var sagt upp með það sama. Ég tel að Benítez sé í svipaðri stöðu, hann geti ekki með neinu móti tekið Gerrard út úr liðinu eða sýnt honum hver ræður … því það er ekki Benítez sem ræður heldur Gerrard. Fari Benítez gegn Gerrard mun það kosta hann starfið. Slíkt hefði verið óhugsandi hjá Shankly eða Dalglish, slíkt væri óhugsandi hjá Ferguson eða Wenger.
Gerrard er orðinn stærri en klúbburinn og það er aldrei hollt fyrir fótboltalið. Hann er þrítugur og slúðrið segir að Mourinho muni reyna allt til að fá hann til Internazionale í vor. Leyfum þeim það. Mjólkum einhverjar 25-30m punda út úr þeim fyrir Gerrard og notum peninginn í tvo leikmenn sem pirra sig ekki í sífellu út í samherja sína. Gerrard hefur verið einn af svona þremur verstu leikmönnum okkar í síðustu tveimur leikjum en hann er sá eini sem hefur sést skamma aðra reglulega fyrir mistök í þeim leikjum.
Gerrard og Carra hafa verið frábærir leikmenn fyrir Liverpool en ég er að komast meira og meira á þá skoðun að eina leiðin fyrir þetta lið að halda áfram að þróast er ef þeir hverfa á braut.
Þetta verður stutt: þeir hafa logið, þeir hafa rifist innanborðs, þeir hafa gert félagið að sápuóperu og aðhlægi, þeir ógna framtíð félagsins með lélegri stjórn sinni, þeir hafa svikið Benítez um að geta styrkt hópinn í þremur leikmannagluggum í röð núna og staðan er einfaldlega sú að við erum kannski best sett með Benítez áfram því ég sé ekki hvaða annar toppstjóri gæti mögulega haft áhuga á að stíga inn í þessa sápuóperu á meðan þessir tveir eigendur eru enn við stjórnvölinn.
Staðan er einföld: hvort sem Benítez verður áfram eða ekki verður næsti vetur áframhald á sama veseninu og við höfum horft upp á síðustu misserin ef Gillett & Hicks eiga klúbbinn áfram. Það sem þarf umfram allt annað að gerast í sumar er að þeir selji klúbbinn og að í staðinn komi inn menn sem hafa fjármagn til að hefja byggingu nýs vallar og leyfa knattspyrnustjóranum (Rafa eða öðrum) að styrkja liðið.
Menn sem tala ekki bara heldur framkvæma líka.
Mæli með frábærri grein eftir Rory Smith hjá Telegraph um eigendamálin og Benítez hjá Liverpool.
Við erum hluti af vandamálinu. Auðvitað geta menn sagt hvað sem er án þess að það hafi áhrif fjarri liðinu en örvænting stuðningsmanna eftir Englandsmeistaratitli er orðin svo mikil að það er farið að smita frá sér inn á völlinn. Ég man eftir öðrum heimaleiknum í haust, gegn Aston Villa. Liðið tapaði fyrsta leiknum gegn Tottenham en rústaði svo Stoke í annarri umferð. Í þriðju umferðinni mættu Villa á Anfield og eftir að okkar menn höfðu verið í þungri sókn allan fyrri hálfleikinn skoruðu þeir fyrsta markið með heppnisaukaspyrnu.
Örvæntingin, pirringurinn og vonbrigðin í stúkunum var svo mikil að það var áþreifanlegt. Stemningin á vellinum var engin, menn voru farnir að púa á köflum og fórna höndum í hvert sinn sem liðið missti boltann.
Í þriðja leik. ÞRIÐJA LEIK!
Ekki það að ég hafi hugmynd um hvernig hægt er að laga þetta „vandamál“, þar sem örvænting okkar minnkar ekki beint með hverju árinu sem líður, en menn verða að muna að á meðan þeir eru á vellinum verða þeir að styðja liðið, og það er jafnvel enn mikilvægara að styðja liðið þegar illa gengur í stað þess að púa, dæsa og fórna höndum. Við erum ekki kallaðir gagnrýnendur, við erum kallaðir stuðningsmenn og á meðan menn geta sagt það sem þeim sýnist utan vallar finnst mér að það eigi að vera lágmarkskrafa að menn séu ekki að vinna gegn liðinu á Anfield á meðan á leik stendur. Það er nógu erfitt að vinna þennan titil án þess að hafa 45 þúsund manns á bakinu í hvert sinn sem sending nær ekki á samherja.
Paul Tomkins fjallaði um það í góðum pistli um daginn að þótt það sé brjálæði að halda því fram að enskir fjölmiðlar séu á móti Liverpool (sammála því) þá sé það staðreynd að margir íþróttafréttamenn innan fjölmiðlasamtakanna ytra séu mjög mikið á móti Rafa Benítez (sammála því).
Vandamálið er náttúrulega þá það að á meðan Rafa Benítez er stjóri Liverpool er gagnrýni á hann og Liverpool sami hluturinn. Fyrir vikið hafa fjölmiðlar ytra svoleiðis hamast á liðinu í vetur að það er ekki furða þótt menn séu farnir að kalla þá hrægamma. Bíða eftir að hræið verði andvana svo þeir geti byrjað að éta. Núa saman höndunum í eftirvæntingu í hvert sinn sem Liverpool lenda undir – „nú fæ ég sko að skjóta á Benítez“.
Rétt eins og með aðdáendurna á Anfield þá er þetta ekki beint vandamál sem hægt er að laga með umræðum á íslenskri vefsíðu, en það er vert að benda á að þetta er enn eitt atriðið sem hefur unnið (ötullega, óþreytandi) gegn liðinu okkar í vetur.
Eina lausnin á þessu „vandamáli“ er náttúrulega það að skipta Benítez út fyrir stjóra sem blaðamönnunum líkar vel við, en svoleiðis vinnubrögð myndu aldrei ganga upp. Sá eini sem þeir gagnrýna aldrei og er nógu hæfur til að stýra Liverpool FC er að upptekinn við að stýra Manchester United. Þannig að jafnvel þótt skipt verði um bæði stjóra og eigendur í sumar getum við búist við að þetta „vandamál“ haldi áfram, því hver sem kemur inn mun alltaf eiga ákveðna fjölmiðlunga sem einfaldlega líkar illa við hann.
Eins og ég sagði í upphafi pistilsins erum við ellefu vikum frá því að þessu tímabili ljúki. Ég man ekki hvenær ég upplifði síðast tímabil með Liverpool þar sem ég óskaði þess að því lyki sem fyrst en það hefur gerst í vetur. Liðið hefur tapað fimmtán sinnum og ég hef séð þá alla og óttast að þeir geti orðið allt að tuttugu áður en yfir lýkur.
Liðið mun líklega ekki ná 4. sætinu (þótt kraftaverkin geti alltaf gerst) og er ekki beint líklegt til að vinna Evrópudeildina. Líklegt er því að við sitjum uppi í vor með lið sem vann engan titil, náði aðeins inn í Evrópudeildina fyrir næsta tímabil og er á botninum móralskt séð.
Með öðrum orðum, eins mikil vonbrigði og hægt var að hugsa sér í upphafi leiktíðar.
Augljós lausn er að losa sig við neikvæðnina í kringum liðið. Brottrekstur Rafa myndi losa okkur við mikið af þeirri neikvæðni en allt myndi þá velta á því hver kæmi inn í staðinn.
Þá er ljóst, hvort sem Rafa verður kyrr eða ekki, að það verða breytingar á leikmannahópnum í sumar. Menn sem ekki hafa staðið sig verða látnir fara (mér dettur Aurelio, Riera og sennilega Babel fyrst í hug, og hver veit hverjir fleiri) og jafnvel verður Rafa eða annar stjóri hugrakkur og ræðst í algjöra andlitslyftingu á liðinu (les: bless Carra og Gerrard).
Vandinn við leikmannasölur er hins vegar sá að það er nákvæmlega ekkert sem segir að knattspyrnustjórinn fái það fé til að styrkja hópinn aftur. Kannski lendum við í því að Gillett & Hicks fá frestun á lánunum sínum, eða tryggja sér auka fjárfestir til að rétta skútuna aðeins við, svo að leikmenn verða seldir og ódýrari kostir koma inn í staðinn og liðið minnkar enn og aftur um eitt skónúmer.
Það gæti alveg gerst: Rafa verður kyrr því það er of dýrt að reka hann, Gillett & Hicks halda félaginu en eiga enn ekkert fé til að styrkja liðið, svo að við seljum 3-5 leikmenn og kaupum 1-2 í staðinn og tölum svo um að nota ungu strákana meira.
Slíkt yrði að mínu mati skelfilegt. Ef það verður raunin, ef menn selja Riera og Babel og ætla að henda Pacheco út í djúpu laugina í þeirra stað, þá fyrst mun ég örvænta.
Eins og ég sagði í yfirferðinni hér að ofan skiptir að mínu mati ekki höfuðmáli hvort skipt verður um knattspyrnustjóra eða ekki. Ef Benítez fer mun ég ekki sjá á eftir því vegna þess að hann hefur brugðist algjörlega og fær falleinkunn fyrir veturinn. Ef hann fer ekki mun ég ekki örvænta, svo lengi sem það sé á réttum forsendum.
Það eru þessar réttu forsendur sem skipta öllu máli að mínu mati: eigendamálin. Fyrst og fremst þarf að vera til staðar skipulag innan félagsins sem gerir knattspyrnustjóranum kleift að gera jákvæðar breytingar á leikmannahópnum. Hver sá sem sá stjóri er.
Þess vegna ætla ég að taka blaðsíðu úr bók þeirra sem hafa á þessari síðu gagnrýnt Rafa hvað harðast og enda þennan pistil á þeirra orðum, með mínu ívafi, því hvað svo sem verður um knattspyrnustjórann eða leikmennina þá eru tveir menn sem þurfa öllum öðrum fremur að yfirgefa félagið í sumar til að það geti enn á ný talist til fremstu liða í Englandi:
Burt með Gillett & Hicks – áfram Liverpool!
Eftir að hafa djúp hugsað málið vel og lengi og reynt að finna hvað orsakar hörmulegt gengi Liverpool FC á þessari leiktíð, þá kom loksins svarið. Mikið getur maður nú verið einfaldur, því svarið við þessari spurningu hefur legið fyrir frá því í haust. Það liggur hreinlega í sólgleraugum uppi, svo augljóst er það.
Hvað er að?
?
?
?
?
?
?
?
Jú, leikmenn og þjálfarateymi liðsins hafa verið algjörlega miður sín allt tímabilið vegna þess að sá er ritar þennan pistil hefur ekki ennþá mætt á völlinn á þessari leiktíð. Ég bið hér með alla stuðningsmenn liðsins, leikmenn þess og starfsmenn innilegrar afsökunar á þessu öllu saman. Ég er með breitt bak og mun taka þetta algjörlega á mig. Leiktíðin er nánast búin og þó er hún ekki alveg búin. Nú þarf að snúa hlutunum við, turning a corner.
Lausnin er einföld. Ég mun af minni einskæru fórnfýsi skunda til Liverpool borgar á mánudaginn, mæta í The Kop á mánudagskvöldið og syngja úr mér lungun og önnur innyfli. Nú fara hjólin sem sagt að snúast og liðið (með minni hjálp) mun bjarga því sem bjargað verður. Til að tryggja það að þetta eigi ekki bara við um deildarkeppnina, þá mun ég einnig fórna mér í það að mæta aftur á svæðið næstkomandi fimmtudag og tryggja áframhaldið í hinni keppninni sem við erum ennþá í. Ég reikna ekki með öflugum raddböndum um aðra helgi eftir þessi ósköp, en liðið verður þó allavega komið á beinu brautina.
Ykkar fórnfúsi penni á Kop.is blogginu, SSteinn
P.S. Þið megið kalla mig Fúsa héðan í frá, eða bara kalla mig fullu nafni, Fórn-Fúsa
Jæja, okkur menn fóru til Frakklands í kvöld og töpuðu þar fyrir Lille.
Rafa stillti þessu svona upp í byrjun.
Á bekknum: Cavalieri, Aquilani, Riera, Kyrgiakos, Ngog, El Zhar, Kelly.
Riera kom inná fyrir Babel, Kuyt fór útaf fyrir El Zhar
Fyrri hálfleikurinn var nokkuð jafn. Lille var betra liðið til að byrja með og voru meira með boltann án þess þó að skapa mikil færi. Þeirra besti maður var Eden Hazard, 18 ára gamall Belgi sem lék á hægri kantinum. Þeagr leið á fyrri hálfleikinn fór þó Liverpool að stjórna leiknum meira og voru betra liðið í seinni partinum af hálfleiknum. Ryan Babel fékk m.a. upplagt færi, sem var ekki langt frá því að vera jafngott og færið hans Lisandro í gær, en hann náði ekki að skora.
Í seinni hálfleik var þetta svipað – liðin voru jöfn. Á 84. mínútu náði Lille að skora og það var þeirra besti maður, Hazard. Markið var þó ferlega klúðurslegt (einsog flest á þessu tímabili) því hann tók aukaspyrnu af kantinum og gaf sendingu fyrir markið, sem enginn náði að skalla og boltinn fór því framhjá Reina í markið. Skelfilegt mark.
Eftir það voru Lille óheppnir að skora ekki aftur og Liverpool fengu tækifæri til að jafna, en þeim tókst það ekki.
Ég nenni svo sem ekki að greina þetta neitt frekar. Við hefðum alveg getað unnið þennan leik, en einsog alltaf í vetur ef það er ekki einskær aumingjaskapur hjá okkur þá eru það aulamörk eða einhver annar kjánaháttur sem veldur tapi. Sjálfstraustið hjá þessu liði virðist vera í algjörum mínus.
Núna hafa okkar menn eitt tækifæri í viðbót til að bjarga því sem er eftir af andlitinu þegar að Lille mætir á Anfield eftir eina viku. Getum við klárað þetta Lille lið á Anfield? JÁ, klárlega – við eigum að geta unnið hvaða lið sem er á Anfield! En ég myndi svo sem ekki veðja háum upphæðum á að það takist. Erum við dottnir útúr þessari keppni? Nei, langt því frá.
YNWA
Jæja, liðið gegn Lille er komið og lítur svona út:
Á bekknum: Cavalieri, Aquilani, Riera, Kyrgiakos, Ngog, El Zhar, Kelly.
Mér líst ágætlega á þetta. Það eru svo sem ekki margt sem ég hefði gert öðruvísi, nema kannski sett Aquilani á miðjuna. Ég vona bara að þetta verði ekki leiðinlegt svo að ég freistist ekki til að leyfa kærustunni að horfa á Svenska Hollywoodfruar í staðinn fyrir leikinn, sem gæti eða gæti ekki hafa gerst yfir Wigan leiknum.
KOMA SVO! Það er bara mars og ég verð að vera spenntur yfir einhverju varðandi þetta Liverpool lið fram til sumars. Europa League er eini sjensinn á því.
Áður en ég hef þessa upphitun vil ég benda þeim sem hug hafa á því að tjá sig í ummælum við hana að mér og líklega flest öllum öðrum er nokkuð slétt sama um skoðun þína á Benitez, Kuyt, Lucas o.sv.frv. og við höfum mjög líklega þegar lesið hana nokkrum sinnum nú þegar. M.ö.o. reynum að hafa þetta á hærra plani heldur en þessi viðbjóðslega, leiðinlega og neikvæða umræða undanfarið hefur verið og í guðanna bænum reynum frekar að tala niður til Frakka heldur en okkar liðs og leikmanna, þrátt fyrir að það gangi eins illa og það hefur gengið undanfarið.
Þeir sem verða fyrir því að setja inn ummæli sem þykja of neikvæð og leiðinleg verða meis-aðir (",)
En jæja, þá að næsta leik. Andstæðingar okkar í Evrópu að þessu sinni hafa það framyfir stórlið Debrechen og Unirea að það hafa fleiri en einn heyrt á þetta lið minnst áður og raunar er þetta bara nokkuð þekkt franskt lið. Þó ekki svo þekkt að ég fari ekki smá yfir sögu félagsins:
Olympique Sporting Club Lille Métropole eins og það heitir í sveitinni var stofnað árið 1944 þegar tvö lið frá sama svæði voru sameinuð, stórliðin Olympique Lillois og SC Fives. Lille er staðsett í norðurhluta Frakklands, ekki svo ýkja langt frá landamærum Belgíu og helstu erkifjendur þeirra eru þ.a.l. lið eins og Reims og Lens, en Lille hefur löngum staðið í skugga síðarnefnda liðsins.
Í kjölfar seinni Heimsstyrjaldarinnar unnu Lille tvo titla og fimm bikarmeistaratitla ásamt því að lenda fjórum sinnum í öðru sæti í deildinni en upp frá því fór að halla aðeins undan fæti og liðið féll svolítið í skuggann á nágrönnum sínum Í Lens, bæði hvað varðar frammistöðu á vellinum og eins í vinsældum á svæðinu. Vinsældir Lens fram yfir Lille má líka líklega að einhverju leyti rekja til þess að Lens er venjuleg verkamannaborg á meðan Lille var aðeins meira í Chelsea-ish aðdáendunum ef svo má segja.
Uppgangur félagsins hófst að einhverju leiti fyrir um áratug síðan er þeir komust upp í Úrvalsdeild eftir þrjú ár þar á undan í annarri deild. Við höfum svolítið séð og heyrt af þessu liði í Evrópukeppnum undanfarin ár og t.a.m. töpuðu þeir fyrir Manchester United og dómaranum í 16-liða úrslitum Meistaradeildarinnar árið 2007.
Dómarinn, Braamhaar (sem dæmdi fyrri leik okkar gegn Unirea) leyfði Giggs að taka spyrnuna áður en Lille-liðið var búið að stilla upp! Leikmenn Lille voru rétt búnir að ganga af velli í mótmælaskyni vegna þessa, enda mótmæli þjóðaríþrótt Frakka. Þeir kláruðu þó leikinn og kvörtuðu til UEFA sem aðhafðist ekkert af ótta við að Ferguson myndi ekki fara sér að voða með HubbBubba-tyggjóið sitt.
Lille liðið hefur reyndar komist tvisvar í Meistaradeildina þrátt fyrir að besti árangur þeirra undanfarin ár í deildinni sé 2. sæti árið 2005. Síðasti titill í sögu félagsins kom árið 1955 að ég held.
Núverandi heimavöllur Lille er Stade Lille Métropole og er hann staðsettur í nágrannabænum Villeneuve d’Ascq. Eins og sjá má er þetta fjölnota völlur sem þó er að mestu notaður fyrir fótboltann. Þó skal tekið fram að sá sem hannaði þennan rúmlega átján þúsund manna völl á alls ekki skilið Thule og fær engar 2.000 kr. þó hann fari yfir byrjunarreitinn því það á aldrei að setja þessar asnalegu hlaupabrautir í kringum fótboltavelli.
Blessunarlega fyrir Lille er fyrirhugað að flytja liðið á nýjan og glæsilegan leikvang árið 2012 sem kemur til með að rúma yfir fimmtíu þúsund áhorfendur og verður þar að auki með þaki.
Ólíkt okkur hafa Frakkarnir komist þetta langt með því að spila í keppninni sjálfri (ekki í CL eins og við) og hafa leikirnir spilast eins og hér segir:
Sevojno (Serbia) 2-0,2-0 (Þriðja umferð, umspil)
Genk 4-2,2-1 (undanúrslit, umspil)
Valenica 1-1,1-3 (Riðalakeppni)
Genoa 3-0,2-3 (Riðlakeppni)
Slavia Prague 3-1,5-1 (Riðalakeppni)
Fenerbahce 2-1,1-1 (32.liða úrslit)
Þeir sem sagt slógu Fenerbahce út í síðustu umferð og það í Tyrklandi.
Í deildinni er Lille í sjötta sæti fjórum stigum frá toppliði Bordaux en hafa spilað einum leik meira og því er sæti í Europa League raunhæfast í stöðunni fyrir þá eins og staðan er núna (þó CL sé ekkert úr myndinni), því miður ekki ósvipað okkur. Eftir áramót hafa þeir spilað fimm leiki í deildinni, skorað í þeim öllum en bara haldið markinu hreinu einu sinni þannig að líklega má gera ráð fyrir mörkum á morgun.
Líklegt byrjunarlið hjá Lille gæti litið svona út:
Verð þó að játa að ég er nokkurn vegin alveg skák og mát hvað þekkingu á þessum leikmönnum varðar og hélt t.d. að Chedjou væri bara stafarugl. Líklega er ég að gleyma einhverjum þarna því þeir Gervinho og Vittek hafa verið að skora mörkin fyrir Lille ásamt Frau.
Þjálfari Lille er Rudi Garcia sem áður hafði þjálfað minni lið í Frakkandi. Hann tók við af Claude Puel sem stjórnaði liðinu frá 2002 – 2008. Sá kappi stjórnar núna Lyon.
Liverpool
Hvaða lið kemur til leiks frá Bítlaborginni er bara alls kostar óvíst, ekkert hefur gengið i vetur og var síðasti leikur hreinasta hörmung svo vægt sé til orða tekið. Þar sem þetta er eina keppnin sem við eigum einhvern möguleika á verðlaunum í er vonandi að okkar menn rífi sig ærlega upp á rassgatinu og komi af miklum krafti til leiks í Frakklandi.
Það er mjög erfitt að spá fyrir um byrjunarlið enda margir sem verðskulda sannarlega bekkjarsetu eftir síðasta leik, tippa á að þetta verði svona:
Gæti reyndar alveg séð fyrir mér að Riera kæmi inn líka en hef þó Benayoun þarna. Kuyt er auðvitað líklega í liðinu en eftir síðasta leik held ég að hann hefði gott af hvíld. Hef þetta allavega svona og er ekkert að orðlegja þetta frekar. Benayoun er meiddur og fór ekki með og því er líklegt að Kuyt byrji þennan leik.
Þetta fer 1-2 fyrir Liverpool.
Minni menn að lokum á upphafsorðin og óska eftir að umræðan verði á hærra plani heldur undanfarið (ég sjálfur meðtalinn).
Babú
Hér með er þessi Wigan leikskýrsla ekki það fyrsta sem maður sér á Kop.is
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Vanalega reynir maður að finna eitthvað skemmtilegt til að skrifa um, en ég fann bara afskaplega lítið til að gleðjast yfir. En allavegana, við eigum enn möguleika á einum bikar í ár – það er þó allavegana eitthvað.
Verkefni kvöldsins var hið misjafna lið Wigan á HRÆÐILEGUM heimavelli þeirra sem lætur mýrarboltavöllinn á Ísafirði líta vel út. Þeir eru nýbúnir að leggja nýtt gras á völlinn því hann var svo slæmur hjá þeim!! Ef hann var verri en þetta ætti vallarstjórinn líklega að fara leita sér að vinnu þar sem söngs ei krafist er, ef svo má segja.
Niðurstaðan var ÖMURLEGUR leikur okkar manna gegn slöppu Wigan liði sem við náðum þó að láta líta sæmilega út.
Að eiga skýrslu núna er ekki alveg málið því líklega væri best að slökkva á internetinu í 1-7 daga og láta renna af sér reiðina. En það er ekki í boði.
Byrjunarliðið var svona:
Bekkur: Cavalieri, Johnson, Aquilani, Agger, Riera, Babel, N’Gog
Okkar menn byrjuðu leikinn betur en heimamenn og áttu nokkrar misgóðar sóknir. Besta færið kom á 8. mínútu þegar hornspyrna frá Gerrard var skölluð á fjærhornið þar sem Fernando Torres beið einn á auðum sjó en viðstöðulaust skot hans fór í utanverða stöngina og framhjá.
Eftir kortersleik fóru leikmenn Wigan að láta meira til sín taka og voru þar með Charles N´Zogbia af öllum önnum í algjörum sérflokki. Mjög mjög mjög mikið var um misheppnaðar sendingar hjá báðum liðum og erfitt fyrir liðin að fóta sig á vellinum en virtust þau þó bæði vera að reyna að spila fótbolta eins og þau gátu.
Á 30.mínútu tók Benayoun mjög góðan sprett inn á teiginn og reyndi að finna Gerrard í teignum en varnarmenn Wigan náðu að verjast fyrirliðanum. Gerrard var annars með öllu ömurlegur á miðjunni í fyrrihálfleik og raunar var það aðeins Dirk Kuyt sem toppaði slæman leik hans í fyrri hálfleik. Það gerði hann er hann tók sína færgu móttöku á boltann eftir saklaust innkast, sendi beint á N´Zogbia (eina heppnaða sending Kuyt í dag) sem var í kjörstöðu á kantinum og sendi strax fyrir á Hugo Rodallega sem kláraði færið auðveldlega, 1-0 Wigan. Ömurleg mistök hjá Kuyt sem gerði fátt af viti í fyrri háflleik og kórónaði slæman fyrri hálfleik hjá flestum leikmönnum Liverpool.
Seinni hálfleikur var ekki mikil bæting þó ég hafi nú misst áhugann á því að punkta það niður sem var að gerast. Við vorum öllu sterkari en Wigan sem varðist af krafti og það var eins og nokkrir leikmanna Liverpool væru í keppni hver gæti spilað verst. Eftir fyrri hálfleikinn verð ég að viðurkenna að ég var hissa að sjá óbreytt byrjunarlið koma til leiks í seinni hálfleik! Engu að síður fékk þjálfarateymi Liverpool það út að líklega væri best að eyða aðeins meiri tíma með þessa tréhesta inná vellinum.
Fyrsta skiptingin kom ekki fyrr en Lucas meiddist og hann hafði líklega verið okkar skásti maður á miðsvæðinu, Johnson kom inná sem eru góðar fréttir en hann náði ekki að setja mark sitt á leikinn og líklega var þetta ekki góður leikur til að koma inn í eftir meiðsli.
Aquilani leysti Benayoun af hólmi um miðjan seinni hálfleikinn og var öllu ferskari og hefði eins og fleiri mátt koma mun fyrr inná.
Það tók Benitez síðan 82.mínútur að átta sig á því að Dirk Kuyt væri að spila einn sinn versta leik á ferlinum og jafnvel í sögu fótboltans (frá upphafi) og skipti þá Babel loksins inná. Hraði Babel hefði svo sannarlega getað nýst okkur betur fyrr í leiknum heldur en labbitúrar Kuyt og Maxi á köntunum.
Torres átti 3-4 mjög góð færi í þessum leik og hefði alveg getað reddað okkur í dag, það gerðist ekki og það sem var inná með honum gat ekki blautan skít og var alls ekki líklegt til að skora í leiknum. Hann dró sig mjög mikið út til hægri en líklega var það bara til að komast eitthvað í boltann.
Ef við skoðum aðeins liðið þá var Reina fínn í markinu og ekki hægt að kenna honum um neitt. Mascherano var líka að spila ágætlega í þessum leik bæði sem bakvörður og miðjumaður. Insúa var sæmilegur en eins og flestir aðrir með allt og mikið af vafasömum sendingum. Carragher og Kyrgiakos gerðu ekki mikið af sér þannig í leiknum Kyrgiakos þá klárlega sterkari heilt yfir en við hefðum alveg þegið Agger í dag.
Á miðjunni var Lucas skítsæmilegur en Gerrard með öllu ömurlegur, sérstaklega í fyrri hálfleik sem verður að teljast einn hans versti hjá klúbbnum. Völlurinn hjálpar ekki en er ekki næg afsökun.
Hvað Maxi Rodriguez varðar þá hugsaði ég á tímabili í leiknum um að hvað ég væri feginn að hann hafi ekki komið fyrir síðasta tímabil þegar hann var orðaður við okkur, hann hefur sýnst allt of lítið og alls ekki komið með kraft inn á kantinn eins og maður var að vona að hann myndi gera er hann kom í janúar.
Dirk Kuyt var síðan með öllu vonlaus í leiknum og líklega bara næst besti leikmaður Wigan í dag.
Torres átti hættulegustu færin og var sá eini hjá okkur sem virtist hæfur til að skora, það gerðist ekki.
Niðurstaða:
Ömurlegt kvöld, ömurlegur leikur, ömurlegt tímabil og meistaradeild ólíkleg á næsta ári.
Ég hata mánudaga.
Babú
