Category Archives:

Fyrsta Pub-quiz Kop.is lokið

Posted on by

Á föstudaginn fór fram fyrsta Pub-quiz Kop.is í samvinnu við bjórkvöld Liverpool-klúbbsins á Íslandi. Herlegheitin voru haldin á Players og var þátttaka í þessari fyrstu spurningakeppni okkar ágæt og stemningin enn betri.

Það fór svo að þeir Arngrímur Baldursson og Árni Þór Freysteinsson báru sigur úr býtum. Þeir náðu að svara rétt 21 spurningu af 36 eða einni spurningu meira en liðið í öðru sæti. Þeir voru því réttilega krýndir fyrstu Pub-quiz meistarar Kop.is.

Í verðlaun hlutu þeir félagar glæsimáltíð fyrir tvo á Serrano (gerist ekki betra) og drottningarviðtal á Kop.is. Það viðtal fylgir hér fyrir neðan og eins og þið sjáið reyndi ég að grilla þá og gera þeim eins erfitt fyrir og ég gat:

Þeir Árni Þór og Arngrímur fagna hér sigrinum í anddyri Players í Kópavogi.

Arngrímur, hvernig tilfinning er að vera svona fáránlega fróður um Liverpool?

Það væri byrði að vita svo mikið um Liverpool FC en ég er svo lánsamur að hafa eins vel sóttan vef og LFChistory.net til að létta af mér öllum þeim fróðleik sem hefur safnast saman við rannsóknir mínar á glæstri sögu Liverpool. Framþróun og vinsældir þess vefs hefur farið fram úr mínum björtustu vonum og mjög gaman að finna hversu mikill áhugi hefur skapast á sögu félagsins vonandi að einhverju leyti fyrir tilstilli LFChistory.

Ég viðurkenni þó að mér finnst ég vita fullmikið um leikmenn sem léku fyrir félagið á fyrsta blómatímabili þess frá 1892 -1923. Hver man ekki eftir George Allan, John Miller og Jock McNab? Örugglega enginn nema ég. Það er líka ánægjulegt að geta þess að bókaútgáfa í London ætlar að gefa út afrakstur vinnu okkar Mumma á LFChistory á prenti og því spennandi tímar í vændum. Við látum aldrei staðar numið.

Árni, rúmar heilinn í þér allar þessar upplýsingar áreynslulaust eða þarftu að stunda æfingar til að halda þér í formi?

Ég held að besta æfingin sem maður getur stundað í þessu er að hafa haldið með Liverpool í tæp 40 ár! Þetta er náttúrulega bara vírus sem maður fékk í sig sem barn og losnar klárlega aldrei við hann. Það hefur náttúrulega líka hjálpað mikið að lesa Kop.is á hverjum degi og hafa verið í stjórn Liverpool-klúbbsins síðastliðin ár en auðvitað líka að hafa verið með sveitunga mínum og KA manni í liði, það er frábært að sjá hvað þeir Mummi hafa verið að gera síðustu ár með þessum vef sínum.

Annars er maður búinn að lesa svo ótrúlega mikið um þetta lið síðustu ár og áratugi að það væri óeðlilegt ef það síaðist ekki eitthvað inn! Annars er besta æfingin að vera innan um félaga sína og vini í Liverpool klúbbnum á hverjum einasta leik á Players og fylgjast með Liverpool spila, þar fljúga gullkornin alveg hægri vinstri eins og þegar einn vitringurinn sagði um daginn að „þetta hafi verið gott stig á annars erfiðum heimavelli!“

Arngrímur, er það satt sem sagt er að þú sért fallegasti maður sem nokkurn tímann hefur verið formaður Liverpool-klúbbsins á Íslandi?

Sigursteinn vill meina að hann sé fallegasti formaður í sögu Liverpoolklúbbsins og lýsti því stíft yfir fyrir Pub-quiz keppnina meira svona til að sannfæra sjálfan sig um það og tók ég sérstaklega eftir því að enginn annar tók undir þessa fullyrðingu. Það er ekki að ástæðulausu að á öllum myndum sem fyrirfinnast af Sigursteini á Netinu er andlitið á honum blörrað.

Hvað varðar hina tvo sem hafa verið formenn, Jón Óla og Jón Geir, eru þeir varla að skora hátt á Hot-or-Not kvarðanum. Ég er án efa langfallegasti maður sem hefur verið formaður Liverpool-klúbbsins á Íslandi. Enginn hinna hefur notið eins mikillar kvenhylli sem formaður og grúppíu-hópurinn var orðinn ansi stór undir restina en síðan Sigursteinn tók við hefur náttúrulega sá hópur horfið með öllu og einungis nokkrar vel veðurbarðar sem sýna honum áhuga.

Árni, nú varðst þú Íslandsmeistari í knattspyrnu með KA árið 1989. Íslandsmeistari og Pub-Quiz meistari, er eitthvað meira sem þú átt eftir að afreka í lífinu? Er forsetaframboð næst á dagskrá?

Nei ég held að toppnum sé náð. Pub-quiz meistari Kop.is er nú einhver mesti heiður sem mér hefur hlotnast og ætli maður láti það ekki bara nægja! Ég meina hvað viltu meira?

Við strákarnir á Kop.is erum hæstánægðir með hvernig til tókst. Við sáum að spurningarnar voru í erfiðara lagi og einhverjir kvörtuðu yfir því og er það allt í lagi, batnandi mönnum er best að lifa og við byggjum á þessari reynslu þegar við hrærum saman í næstu Pub-quiz sem verður örugglega haldin á fyrsta fjórðungi ársins 2011. En þangað til geta þeir Arngrímur og Árni Þór borið höfuðið hátt, þetta eru snillingar og þeir vita einfaldlega meira um Liverpool en við hin. Þannig er það nú bara.

Takk fyrir okkur.

Uppgjör ársins: Bestu leikmenn

Posted on by

Þá er komið að síðasta lið ársuppgjörs okkar á kop.is og í þetta sinn gerum við upp frammistöðu leikmanna og teljum til hverjir stóðu sig best að okkar mati.

Það er skemmst frá því að segja að listinn yfir leikmenn sem komu til greina sem leikmenn ársins var stuttur, svo ekki sé meira sagt. Við erum sex sem kusum og gátum hver útnefnt þrjá leikmenn í þrjú sæti. Samt fengu bara sex leikmenn atkvæði og ég myndi segja að tveir þeirra hafi varla átt skilið atkvæði heldur. Þannig að það var greinilega fátt um fína drætti meðal leikmanna í vetur.

Vindum okkur í þetta:

3. sæti – JAFNTEFLI: Daniel Agger og Javier Mascherano (3 stig hvor)

Agger hlaut þriðja sætið á listum þeirra Einars Arnar, Magga og Babú fyrir fína frammistöðu eftir að hann kom (loksins) inn úr meiðslum, og sennilega líka fyrir að vera liðtækur og standa sig vel í bakverðinum undir lok tímabilsins. Mascherano hlaut þriðja sætið á lista SSteins og annað sætið á lista Magga fyrir að vera óþrjótandi baráttuhundur fyrir málstaðinn, svona eftir að hann ákvað að mæta til leiks í október.

2. sæti – Fernando Torres (10 stig)

Torres missti úr svona 30-40% tímabilsins og það sást. Þegar hann spilaði spilaði hann jafnan stórvel og skoraði í heildina 22 mörk í 32 leikjum í öllum keppnum. Við vorum sammála um það að sú staðreynd að hann sé nokkuð örugglega í öðru sæti í þessu vali, þrátt fyrir að hafa misst úr stóran hluta tímabilsins, segi allt um frammistöðu annarra leikmanna í vetur, og eins og SSteinn orðaði það vel þá er engin spurning um að við værum í Meistaradeildinni ef hann hefði verið heill í allan vetur. En svo fór ekki og fjarvera hans á löngum köflum afhjúpaði bæði galla leikmannahópsins og minnti okkur óþægilega á hversu ómissandi hann er.

1. sæti – JOSÉ MANUEL “PEPE” REINA (18 stig)

Pepe hlaut fullt hús stiga og er vel að því kominn. Þegar stórlið eins og Liverpool spilar eins og það á að spila fer minna fyrir markverðinum og hann getur einbeitt sér að því að halda sem oftast hreinu. Hlutverk Pepe á undanförnum árum hefur oft verið meira sem aftasti maður í spilamennsku liðsins heldur en einhver stoppari en það breyttist heldur betur í vetur. Ef við getum sagt að við værum í Meistaradeildinni ef Torres hefði verið heill í allan vetur, þá getum við líka sagt að þetta lið hefði endað talsvert neðar en í 7. sæti án Pepe milli stanganna. Hann bjargaði þessu liði ótrúlega oft í vetur, vann inn mýmörg stig upp á sitt einsdæmi og er eini leikmaður liðsins sem bæði getur talist hafa spilað samkvæmt getu og hreinlega skammast sín fyrir samherja sína.

Pepe Reina, sennilega besti … í heimi.

Tveir aðrir leikmenn fengu eitt stig hvor en komust ekki á lista; Kristján Atli setti Sotirios Kyrgiakos í þriðja sæti á sínum lista þar sem honum fannst Kyrgiakos einn örfárra sem lék framar vonum í vetur, og Aggi setti Dirk Kuyt í þriðja sæti á sínum lista þar sem hann var einn fárra sem lögðu sig alltaf 110% fram í vetur, þótt ekki hafi það alltaf gengið eftir.

Vonum svo að úrval frambjóðenda á þennan lista verði aðeins betra og fjölmennara á næsta ári. En uppgjöri tímabilsins 2009/10 er hér með formlega lokið á kop.is og tímabært að horfa fram á veginn.

Uppgjör ársins 09/10 – Þjálfarinn okkar allra

Posted on by

Það kom í minn hlut að draga saman hugleiðingar okkar um frammistöðu þjálfarans og stöðu hans almennt á þessum tímapunkti. Við settum þetta þannig upp að við gáfum honum einkunn á bilinu 1 – 10 og bættum röksemdum við einkunnagjöfina okkar.

Meðaleinkunn Rafa frá okkur pennunum hér og þar með lokaeinkunn hans fyrir tímabilið 2009 – 2010 er:

5,10

Ef ég gríp niður í röksemdir okkar þá talar Einar Örn um að frammistaða Rafa hafi verið eins og hjá liðinu, stórslys. Ég taldi hrokafullt leikmannaval koma fram á köflum og yfirleitt úrræðaleysi til að bregðast við í leikjum og á milli leikja. Aggi taldi Rafa stundum lesa leikmennina okkar vitlaust og nýta því leikmenn vitlaust, t.d. Yossi Benayoun. KAR vitnaði í frægt lag og gaf einkunnina 4,9, Steini taldi stjórann hafa gert mýmörg mistök og Babu taldi hann á köflum of varkárann.

Við tiltökum þó allir það að vinnuumhverfi kallsins hefur verið afar vont og ótryggt. Við áttum okkur auðvitað ekki alveg á ruglinu sem hefur kraumað bakvið tjöldin en við teljum það vera ljóst að það hafa verið frekar vonlitlar aðstæður að vinna með eigendum félagsins og í þeim fjármagnsramma sem ríkir hjá félaginu núna. Við gleðjumst yfir þeim breytingum sem hafa orðið á meðal unglinga- og varaliðanna og erum ekki á því að hann fái alltaf sanngjarna gagnrýni. Babu bendir t.d. á gagnrýni á brosskorti, sem okkur finnst ekki skipta öllu máli ef að vel gengur að öðru leyti!

Nú hef ég unnið við einkunnagjöf ansi lengi. Í próffræðunum myndi einkunnin 5,1 sjaldnast vekja mikla lukku, það þýðir einfaldlega að menn hafi rétt skriðið. Það er enda sameiginlegur tónn okkar allra. Í ljósi þess að Rafael hefur mátt þola ömurlega yfirmenn, í bland við meiðsli og formmeiðsli lykilmanna (jafnvel tognunar á heila eins og Riera, höfundarréttur SSteinn) teljum við enn réttlætanlegt að hann verði við stjórnvölinn áfram. Við heimtum auðvitað fyrst og fremst að lagað verði til í baklandinu og karlinn fái leyfi til að versla það sem þarf til félagsins. Ef illa gengur miðað við það er ljóst að hann þarf að taka pokann sinn fljótt og örugglega. Við erum allir á því að karlinn sé klárlega á síðasta séns næsta vetur ef hann heldur starfinu yfir sumarið en reyndar teljum við litlar líkur á því að hæfari maður fáist til félagsins meðan á þessari orrahríð og eigendaleit stendur.

Það er líka alveg ljóst af þessari einkunn að pennar Kop.is munu ekki missa svefn eða gráta út vasaklútana sína ef að Rafa kveður á næstu vikum. En á meðan hann stýrir skútunni styðjum við hann til góðra verka!

Uppgjör 09/10: Leikur ársins og mark ársins

Posted on by

Þá er komið að lið númer 5 og 6 í uppgjöri okkar hér á Kop.is. Það er synd að segja frá því en í ár eru þetta langt frá því að vera mest spennandi flokkarnir og raun var alveg sorglega lítið í boði sem við gátum valið úr, í hvorugum flokkknum. Tveir leikir skera sig úr sem besti leikurinn og hjá sumum okkar fékk bara eitt Liverpool mark tilnefningu.

Leikur ársins

Það voru bara fimm leikir sem komust á blað hjá okkur sem getur alls ekki talist gott.

3.sæti. Liverpool – Tottenham 2-0 – 4.stig

Maggi gaf sigri þessum leik 2 stig þar sem það var gaman að sjá vængbrotið Liverpool lið yfirspila Spurs, ég og Aggi vorum því sammála og gáfum þessum leik sitthvort stigið. Aðallega þó vegna þess hversu sætt það var að vinna þetta Spurs lið eftir að Spurs vinum okkar hafði fjölgað óeðlilega mikið vikurnar áður.

2.Sæti. Liverpool Benfica 4-1 – 12.stig

Það er ekki gaman að segja frá því að nánast eina alvöru evrópukvöldið á Anfield hafi komið í Europa League en þessi Benfica leikur var klárlega í þeim flokki. Fyrsta skipti í langan tíma sem við púllarar skemmtum okkur eitthvað yfir leik hjá liðinu og það var gaman að sjá Torres klára þetta sterka lið.

1.Sæti Liverpool – United 2-0 – 16.stig

Allir nema EÖE og KAR gáfu þessum leik fulllt hús stiga (2.sæti hjá þeim). Þetta var ekkert besti leikur sem Liverpool hefur spilað og raun fátt merkilegt við þennan sigur utan þess að þetta var gegn United. En það er bara alltaf extra gaman að vinna United leiki og þegar þessi sigur kom var veturinn þegar orðinn allt of langur og strangur. Þessi sigur gaf kannski einhverjum smá falsvonir varðandi tímabilið en þegar upp er staðið virðist hann a.m.k. hafa átt þátt í að kosta United titilinn.
Sjálfur er ég á því að með þessum sigri hafi ég sannað að sigur á United lækni þynnku! Ég horfði á þennan leik á Grænmetispöbbnum sem Carlberg (Birkir) dubbaði upp fyrir okkur púllara á Akureyri og trúið mér, leiðin milli Akureyrar og Selfoss er helvíti löng í þynnku…og hvað þá ef Liverpool tapar fyrir United rétt fyrir brottför. Það gerðist ekki svo maður var skotfljótur heim!

Aðrir leikir sem komust á blað voru manni færri sigurinn á Everton sem þarf ekki að útskýra frekar og eins gaf KAR sigrinum á Aston Villa stig enda var það í ett af fáu skiptunum í vetur sem liðið sýndi einhvern karakter.

Mark ársins

Það var nákvæmlega engin keppni um mark ársins meðal okkar pennana. Átta mörk komust þó á blað og það er kannski lýsandi fyrir veturinn að tvö þeirra voru skoruð á Liverpool.

3. sæti.- Nokkur mörk
Þessi mörk sem komust á blað en voru ekki með meira en 2.stig voru Babel gegn Lyon sem var reyndar flott mark. Torres gegn United, Aquilani gegn A.Matríd, N´Gog gegn United og ég setti svo markið hjá Assou-Ecotto með! Þegar þessi bakvarðartappi hittir svona skot, langt yfir getu í fyrsta leik var líklega aldrei von á góðu!

2.sæti. – Gerrard gegn Hull / Sundboltinn – 3.stig.
Maggi og SSteinn settu á blað markið hjá Gerrard þegar hann klíndi honum í hornið gegn Hull á meðan ég gaf sundboltamarkinu hjá Darren Bent fulllt hús stiga. Fyrir mér var það tímabilið í hnotskurn.

1.sæti – Torres gegn Sunderland – 16.stig
Um þetta var engin keppni hjá okkur og settum við allir þetta mark í efsta sæti yfir mörk Liverpool manna. Ég setti þetta í þriðja hjá mér en í raun eina Liverpool markið sem fékk tilnefningu og EÖE og Aggi gáu bara þessu marki stig.

Uppgjör 09/10: Mestu framfarir og bjartasta vonin

Posted on by

Þá er komið að lið númer 3 og 4 í uppgjöri okkar pennanna á Kop.is. Nú er reynt að setja upp jákvæðnis gleraugun og finna þá sem mestar framfarir hafa sýnt á þessu “stórbrotna” tímabili sem var að klárast, og eins að reyna að rýna í hver bjartasti vonarneistinn okkar sé þegar kemur að ungum leikmönnum. Sitt sýnist auðvitað hverjum í þessum málum sem öðrum, en útslitin hjá okkur pennunum voru bara nokkuð afgerandi.

Mestu framfarir

Alls voru 7 leikmenn tilnefndir í þennan flokk, enda voru afar fáir leikmenn liðsins sem sýndu einhverjar framfarir á tímabilinu. Þrjú efstu sætin voru svona:

**3. Alberto Aquilani / Ryan Babel / Emiliano Insúa – 3 stig hver**

Aggi gaf Auilani 2 stig og Einar Örn 1, báðir tilgreindu upprisu Ítalans undir lok tímabilsins sem sína ástæðu. Babú gaf Babel 2 stig og Maggi 1 og það sama var uppi á teningnum hjá þeim, þ.e. breytt viðhorf á seinni hluta tímabilsins. Kristján Atli gaf svo Insúa 3 stigin sín. Ég er nú á því að þriðja sætið í þessum flokki segi afskaplega mikið til um það hversu þunnur þrettándinn var í boði hjá liðinu þegar kom að framförum hjá leikmönnum.

**2. David Ngog – 9 stig**

Kappinn þessi fékk stig hjá öllum pennunum nema Einari Erni, og fékk 3 stig hjá Agga. Það eru allir sammála því að hann er nokkrum númerum of lítill til að fylla í skarð Torres og í rauninni fékk hann of mikla ábyrgð of fljótt. Engu að síður þá sjá menn framfarir hjá honum og mér finnst til að mynda boltamóttaka hjá kappanum vera afar góð. Hann er ungur, en þó ekki á neinum fermingaraldri, og haldi hann áfram að bæta sig, þá gæti hann alveg orðið vel frambærileg varaskeifa á næstu árum. Það sást kannski einna best þegar hann spilaði örfáa leiki með varaliðinu hvað hann var góður þar, var í rauninni í klassa fyrir ofan aðra í því liði (allavega flesta).

**1. Lucas Leiva – 15 stig (af 18 mögulegum)**

Það þarf ekkert að fara mörgum orðum um þetta val, Lucas sigraði þennan flokk með algjörum yfirburðum. Allir pennarnir með tölu gáfu honum stig, og fjórir af sex settu hann í efsta sætið. Lucas hefur líklegast verið umdeildasti leikmaður Liverpool á tímabilinu, og flestir eru sammála um það að hann og Javier eiga engan veginn heima saman á miðjunni. Lucas hefur þó klárlega tekið miklum framförum og við erum virkilega vel settir með hann sem varaskeifu fyrir Mascherano í framtíðinni. Hann er ennþá ungur, með viljann og baráttuna í lagi og það má alveg sjá glitta í fína tækni og sendingar hjá honum inn á milli. Persónulega finnst mér hann hafa fengið fáránlega mikla gagnrýni á tímabilinu, auðvitað margt sem hægt var að gagnrýna hjá honum, en þetta fór oft á tíðum algjörlega langt fram úr öllu sem getur talist til hófs.

(Aðrir sem fengu stig, Kyrgiakos 2 og Ayala 1)

Bjartasta vonin

Aðeins voru 5 leikmenn sem fengu stig í þessum flokki, og eins og í flokknum fyrir ofan, þá voru úrslitin mjög afgerandi:

**3. Daniel Ayala / Martin Kelly – 5 stig hvor**

Ayala kom mörgum að óvörum og fékk nokkra leiki með aðalliðinu á tímabilinu, þrátt fyrir að vera mjög ungur að árum, sér í lagi þegar verið er að tala um miðvörð. Flestir bjuggust við að San Jose yrði næstur miðvarðanna úr varaliðinu til að koma sér upp í aðalliðið, en það var strax ljóst að meiri trú var á þessum pilti og því San Jose sendur út á láni. Aggi gaf honum 2 stig, en Maggi, SSteinn og Kristján Atli gáfu honum 1 stig hver.

Kelly var ákaflega óheppinn með meiðsli eftir frábæran leik gegn Lyon í Meistaradeildinni. Þetta er líklega sá enski leikmaður sem hefur verið hvað næst því að brjótast almennilega inn í aðalliðið í mörg herrans ár. Stór og sterkur, getur bæði spilað vel sem miðvörður og hægri bakvörður. SSteinn og Kristján Atli gáfu honum 2 stig hvor og Babú henti einu í hann (meiddist reyndar við það).

**2. Emiliano Insúa – 8 stig**

Það er öllum ljóst að hlutverk Insúa varð mun stærra en búst var við fyrir tímabilið. Dossena fór tilbaka með skottið á milli lappanna og Aurelio kom öllum algjörlega í opna skjöldu með því að meiðast síðasta sumar við að gróðursetja fræ í garðinum hjá sér og hélt svo uppteknum hætti í allan vetur. Ábyrgðin var því mikil á Insúa og oft á tíðum fékk hann mikla gagnrýni á sinn leik. Það dylst þó fæstum að stráksi kann að bera boltann upp og á ágætis fyrirgjafir oft á tíðum. Hann þarf að vinna betur í varnarleiknum sínum, en klárlega er þetta efnilegur strákur, hann er ennþá ungur að árum af varnarmanni að vera. Maggi og Aggi settu hann í fyrsta sætið hjá sér og gáfu honum þar með 3 stig, og Einar Örn gaf honum 2 stig.

**1. Daniel Pacheco – 14 stig**

Þessi strákur er ákaflega skemmtilegur og spennandi leikmaður og það kemur því lítið á óvart að hann hafi sigrað þessa kosningu okkar með yfirburðum. Ef stuðningsmenn Liverpool FC á Íslandi geta verið sammála um eitthvað, þá er það líklega að þessi strákur eigi að fá mun fleiri tækifæri með aðalliðinu. En hann er ennþá korn ungur og á framtíðina fyrir sér. Hann minnir mig oft á Luis Garcia, en það er reyndar meira en 10 ára aldursmunur á þeim (þ.e.a.s. þegar þeir spila sinn fyrsta leik fyrir Liverpool). Einar Örn, SSteinn og Kristján Atli gáfu honum allir 3 stig, Maggi og Babú gáfu honum 2 stig og Aggi gaf honum 1 stig. Hann fékk sem sagt stig frá öllum pennum Kop.is.

(Ngog var sá eini þess utan sem fékk stig, en Babú grýtti 3 stigum í hann)

Þá er röðin komin að ykkur lesendur góðir að leggja ykkar mat á þessa flokka og hægt er að ræða hversu gáfulegt/vitlaust þetta val okkar var.

Uppgjör 09/10: Mestu vonbrigðin

Posted on by

Við á Kop.is ætlum á næstu dögum að gera upp þetta tímabil til að reyna að átta okkur betur á því hvað gerðist. Við ætlum að veita verðlaun tímabilsins einsog við höfum gert undanfarin ár, en skiptum því hins vegar uppí nokkrar færslur til að fara aðeins dýpra oní hvern flokk. Úrslitin munu birtast á næstu dögum.

Ég tók að mér fyrsta hlutanum, sem fjallar um mestu vonbrigðin. Á næstu dögum munu svo birtast pistlar um leik ársins, mark ársins, kaup ársins, leikmann ársins, mestu framfarirnar, björtustu vonina og svo munum við gera upp hlut framkvæmdastjórans.

Ég bið fólk um að halda umræðunni við viðkomandi flokk, en byrja ekki að ræða um flokka sem eru ekki enn komnir inná síðuna.

Hvar á maður að byrja pistil um mestu vonbrigði tímabilsins 2009-2010. Tímabilið allt var vonbrigði. Undirbúningstímabilið var meira að segja ömurlegt, svo byrjaði tímabilið og við töpuðum fyrsta leik, töpuðum okkar fyrsta leik á Anfield í þriðja leik, duttum svo útúr riðlakeppni Meistaradeildarinnar, duttum útúr bikarnum fyrir Reading og svo duttum við út í framlengingu í undanúrslitum Evrópudeildarinnar. Við töpuðum tvisvar fyrir Chelsea, þrisvar fyrir Arsenal og einu sinni fyrir Man U. Við komumst ekki í Meistaradeildina fyrir næsta tímabil. Strandbolti skoraði mark gegn okkur. Aðdáendur annara liða hættu nánast að gera grín að okkur.

Þetta tímabil var vonbrigði frá A-Ö. Það eina magnaða er að við fengum aldrei stóra skítaleikinn þar sem eitthvað lið tók sig til og pakkaði okkur saman. Ég held að þrátt fyrir allt þá hafi stærsta tapið verið með tveim mörkum.

Mestu vonbrigðin (leikmaður)

En allavegana, byrjum á mestu vonbrigðunum meðal leikmanna. Það var gríðarlega hörð keppni í þessum flokki (öfugt við flokkinn leikmaður ársins til dæmis) og margir tilnefndir. Við ákváðum að “allt liðið” væri ekki valmöguleiki, heldur þyrftum við að velja einstaka leikmenn. Þrjú efstu sætin voru svona:

**3. Dirk Kuyt – 5 stig**
Það hefur verið rifist um Dirk Kuyt og hans framlag til liðsins í sirka hverri einustu leikskýrslu tímabilsins. Ég get ekki ímyndað mér leiðinlega umræðuefni (nema kannski Icesave (muniði eftir því!)) og ætla því ekki að eyða fleiri orðum í þetta. Maggi setti hann í efsta sæti hjá sér og vill fá hann í burtu. Kuyt var okkar reyndasti framherji þegar að Torres var meiddur og hann olli svo miklum vonbrigðum í því hlutverki að orð fá því varla lýst.

**2. Albert Riera – 10 stig**
Riera spilaði oft á tíðum virkilega vel á síðasta tímabili og var í spænska landsliðinu í Álfukeppninni síðasta sumar. Svo meiddist hann og (einsog SSteinn orðaði það) tognaði svo illa á heila – dissaði liðið og þjálfarann, vildi fara til Rússlands en hafnaði svo að fara þangað því að launin voru svo lág.

Hvað þessi annars ágæti leikmaður var að spá get ég hreinlega ekki skilið. Hann átti að ég held sirka 60 góðar mínútur í vetur og verður seldur í sumar.

**1. Steven Gerrard – 14 stig (af 18 mögulegum)**
Leikmaðurinn sem var valinn leikmaður ársins af okkur í fyrra er aftur valinn í efsta sætið, en núna bara í vitlausum flokk. Fjórir af okkur (ég meðtalin) völdum hann í efsta sætið (Riera og Kuyt fengu fyrstu sætin hjá SSteini og Magga).

Hvað kom eiginlega fyrir Steven Gerrard á þessu tímabili? Ég veit það ekki almennilega. En hann var lélegur nánast allt tímabilið. Það kom nánast ekkert útúr honum, hann skoraði örfá mörk og lítið annað kom útúr honum af viti. Það nennir ekki nokkur maður að deila um það hvor sé betri þessa dagana, Gerrard eða Lampard – slíkur var munurinn á þeim.

Ekki nóg með það að Gerrard hafi leikið illa, heldur hefur hann verið afleitur fyrirliði. Hann er nánast undantekningalaust sá sem fyrst gefst upp og hengir haus í leikjum. Þegar hann hefur ekki haft Torres sér við hlið þá er nánast einsog hann gefist upp fyrir leiki og hann virðist hafa gleymt því að hann var frábær leikmaður áður en sá spænski kom til liðsins.

Ömurlegt tímabil hjá Steven Gerrard og í fyrsta skipti á hans ferli eru ansi margir Liverpool aðdáendur, sem vilja sjá hann seldan. Slíkt hefði verið fullkomlega óhugsandi fyrir 12 mánuðum.

(aðrir sem fengu stig: Carra 2, Babel 1, Aurelio 4, Aquilani 1)

Mestu vonbrigðin (annað)

Hérna kom ansi margt til greina, en röðin endaði svona:

**3. Gengið í Meistaradeildinni – 4 stig**
Við duttum út í riðlakeppninni fyrir Fiorentina og Lyon. Við áttum ekki einn góðan leik í keppninni. Loksins þegar við fengum að sleppa við forkeppnina þá léku okkar menn hryllilega. Lélegasta tímabil Rafa í Evrópu.

**2. Gengið í deildinni – 13 stig**
Við spáðum Liverpool 1. sæti í deildinni – við enduðum í því sjöunda. Vonbrigðin eru gríðarleg og þau hafa verið að síast inní hausinn á manni í smáum skömmtum í allan vetur.

**1. Eigendur og þjálfari – 16 stig**
Öll umgjörð liðsins hefur verið í rugli og þjálfarinn hefur staðið sig afleitlega. Allt frá því að enginn sóknarmaður var fenginn til liðsins síðasta sumar til upplýsinga um gríðarlega slæma skuldastöðu, sem upp hefur komið núna á síðustu mánuðunum.

Það eru kannski þessi mál öðru fremur sem valda því að Liverpool aðdáendur eru ekki beint uppfullir af bjartsýni þessa dagana. Óbreytt staða í þessum eigendamálum í sumar mun væntanlega þýða að lítið muni gerast í leikmannamálum. Vissulega á þessi hópur, sem Liverpool á í dag, að geta gert meira en hann gerði á nýliðnu tímabili – en fyrir þetta sumar er maður ekki einu sinni viss um að hópurinn haldist jafn sterkur, hvað þá að hann styrkist.

Allt batteríið í kringum liðið hefur valdið okkur sífelldum vonbrigðum á þessu tímabili. Það er sennilega heistasta ósk flestra Liverpool stuðningsmanna að félagið verði selt í sumar. Við skulum vona að slíkt gerist fyrr en síðar.

Uppgjör: Tímabilið 2008/09

Posted on by

Jæja, tímabilið er víst búið og því ekki úr vegi að birta niðurstöður okkar Kop.is bloggarana um það hverjir þóttu skara fram úr á þessu ári.

Einsog áður þá kusu allir pennarnir á kop.is menn í þrjú sæti í eftirfarandi flokkum og ég tók svo saman valið. Ég er of latur til að setja atkvæði allra bloggarana, en þeir gera ábyggilega grein fyrir sínu atkvæði í kommentum við þessa færslu.

En þá að verðlaununum:

Leikmaður ársins.

1. Steven Gerrard – 16 stig
2. Xabi Alonso – 14 stig
3. Yossi Benayoun – 4 stig

Þetta árið var valið óvenju jafnt – mun jafnara en í fyrra þegar að Torres var með fullt hús stiga. Gerrard og Alonso voru í 1-2 sæti hjá okkur öllum en Steven Gerrard hafði aðeins betur. Í þriðja sæti kemur Yossi Benayoun skemmtilega á óvart.

Mestu framfarir

1. Yossi Benayoun – 17 stig
2. Emiliano Insúa – 6 stig
3. Fabio Aurelio – 5 stig

Þetta var öruggt hjá Yossi – hann var í fyrsta sæti hjá öllum nema einum, þar sem hann var í öðru. Ísraelinn myndarlegi var hetja okkar á seinni hluta tímabilsins og bjargaði ansi mörgum stigum fyrir okkar lið, sérstaklega á því tímabili þegar við virtumst ekki geta skorað.

Bjartasta vonin

1. Emiliano Insúa – 17 stig
2. N’Gog – 13 stig
3. Aðrir fengu fá stig

Insúa vann þetta örugglega. Hann kom sterkur inn á þessu tímabili og þrátt fyrir að vera að keppa við tvo reynda leikmenn í stöðu vinstri bakvarðar, þá stóð hann sig vel og vann sig vel inn í liðið.

Mestu vonbrigðin

1. Robbie fokking Keane – 16 stig
2. Ryan Babel – 9 stig
3. Harry Degen – 6 stig

Robbie Keane var dýrasti leikmaðurinn sem var keyptur síðasta sumar og hann olli vonbrigðum. Hið sama gerði Ryan Babel, sem náði alls ekki að fylgja eftir góðu fyrsta tímabili.

Leikur ársins

1. Útisigur 1-4 á Old Shithouse – 16 stig
2. Stórkostlegur sigur á Real Madrid á Anfield 4-0 – 13 stig
3. Útisigur á Stamford Bridge þar sem við bundum endi á taplausa hrinu þeirra 0-1 – 2 stig

Þarna eru þrír frábærir sigurleikir, sem allir eru minnistæðir. Við unnum Manchester United á Old Trafford stærsta sigur sem þar hefur verið unnin af útiliði í áratugi. Svo unnum við stórkostlegan sigur á Real Madrid í Meistaradeildinni þar sem þeir voru niðurlægðir á Anfield. Og svo bundum við endi á taplausa hrinu Chelsea á Stamford Bridge, sem höfðu ekki tapað þar í einhver ár.

Mark ársins

1. Torres gegn Man U á Old Trafford – 8 stig
2. Torres gegn Blackburn – 4 stig
3. Slatti af öðrum mörkum fékk stig, þar á meðal Agger gegn Blackburn, Aurelio gegn Chelsea í CL, Riera gegn PSV o.s.frv.

Hér dreifðust stigin mikið. Markið hans Torres á Old Trafford er efst og stórkostlegt skot hans gegn Blackburn var í öðru sætir.

Kaup ársins

1. Albert Riera – 18 stig (fullt hús)
2. David N’Gog – 8 stig
3. Aðrir fengu fá stig. EÖE tilnefndi bara Riera, Kristján tilnefndi Guðlaug Victor og svo framvegis.

Og að lokum erfiðasti flokkurinn. Riera fékk fullt hús, en samkeppnin var býsna lítil þetta árið.

Uppgjör: Tímabilið 2007/08

Posted on by

Í gær lauk í raun enska knattspyrnutímabilinu í efstu deildinni með úrslitaleik Bikarkeppninnar ensku. Það var lið **Portsmouth** sem vann bikarinn að þessu sinni og óskum við á Liverpool-blogginu þeim að sjálfsögðu innilega til hamingju (þá sér í lagi Hemma Hreiðars sem átti þetta fyllilega inni eftir að hafa verið að ég held þrisvar í falliði í Úrvalsdeild), alveg eins og við óskum (með semingi þó) stuðningsmönnum **Manchester United** einnig til hamingju með að hafa borið sigur úr býtum í ensku Úrvalsdeildinni þetta tímabilið, eins og í fyrra.

Í þessu uppgjöri ætlum við þó að líta okkur nær og gera upp tímabilið hjá okkar eigin liði, Liverpool FC.

Eins og við höfum vanið okkur á hér á Liverpool Blogginu höfum við tekið okkur til og kosið um sum af helstu atriðum tímabilsins í vetur, um allt það besta og versta. Þetta virkar þannig að við erum sjö sem skrifum á Liverpool Bloggið, við kusum í átta flokkum í ár og hver okkar mátti setja 1.-3. sæti í hverjum flokki. Nú, við kusum, stigin hafa verið talin og niðurstaða kviðdómsins er sem hér segir:

LEIKMAÐUR ÁRSINS:

  1. Fernando “El Nino” Torres – 21 stig
  2. Steven Gerrard – 9 stig
  3. José Manuel “Pepe” Reina – 4 stig

MESTU FRAMFARIR:

  1. Alvaro Arbeloa – 9 stig
  2. Javier Mascherano – 8 stig
  3. Martin Skrtel – 7 stig

BJARTASTA VONIN:

  1. Ryan Babel – 12 stig
  2. Emiliano Insúa – 6 stig
  3. Martin Skrtel/Krisztián Nemeth – 5 stig

MESTU VONBRIGÐI (LEIKMAÐUR):

  1. John Arne Riise – 13 stig
  2. Harry Kewell – 9 stig
  3. Andriy Voronin – 6 stig

MESTU VONBRIGÐI (Annað):

  1. Sjálfsmark Riise gegn Chelsea í ECL – 10 stig
  2. Eigendasápuópera Hicks & Gillett – 7 stig
  3. Árangur í Úrvalsdeild / fjöldi jafntefla í vetur – 5 stig

LEIKUR ÁRSINS:

  1. Arsenal, 4-2 sigur á Anfield í ECL – 21 stig
  2. Besiktas, 8-0 sigur á Anfield í ECL – 9 stig
  3. Marseille, 0-4 sigur á Stade Velodrome í ECL – 7 stig

MARK ÁRSINS:

  1. Steven Gerrard gegn Aston Villa á útivelli í EPL – 10 stig
  2. (jafnt) Fernando Torres gegn Marseille á útivelli í ECL – 7 – stig
  3. (jafnt) Fernando Torres gegn Chelsea á Anfield í EPL – 7 stig

KAUP ÁRSINS:

  1. Fernando Torres – 21 stig
  2. Ryan Babel/Martin Skrtel – 8 stig
  3. Lucas Leiva/Javier Mascherano – 2 stig

Einstaklingslistar eru birtir hér fyrir neðan:

Continue reading →

Uppgjör Liverpoolbloggsins á tímabilinu 2005/06

Posted on by

LEIKMAÐUR ÁRSINS: FERNANDO MORIENTES!

gerrardshot400.jpg

Nei djók.

Það er erfitt að segja til um það hvenær nákvæmlega það gerðist, í vetur, að áhugamenn um knattspyrnu almennt hættu að sleikja skóförin eftir Frank Lampard og áttuðu sig á því sem við Púllararnir höfðum haldið fram lengi, að **STEVEN GERRARD** væri einfaldlega svo miklu, miklu betri leikmaður. Var það í Istanbúl, þar sem fyrirliðinn okkar gaf tóninn með stórkostlegu marki og sýndi það að hann er leikmaður sem stendur undir pressunni þegar hún er sem mest? Var það þegar hann hélt snakki á lofti með tánum og gaf það svo á Roberto Carlos í Pringles-auglýsingu? Eða var það kannski þegar Lampard hvarf, enn og aftur þegar Chelsea þörfnuðust hans mest, í undanúrslitum FA Bikarsins í vor, þar sem Gerrard var einn þeirra sem fór á kostum? Eða var það þegar hann skoraði *mark ársins* og gerði nánast allan heiminn agndofa með stórleik sínum í úrslitaleiknum gegn West Ham?

Hvenær sem það var, þá er ljóst að leikmennirnir áttuðu sig á því fyrr en hlutlausir áhugamenn. Þeir kusu víst í kringum áramótin og þá var það Stevie G sem hlaut kosningu þeirra sem leikmaður ársins. Ekki Thierry Henry, ekki Wayne Rooney, ekki John Terry … já og ekki einu sinni “leikmaður númer tvö í heiminum,” Frank Lampard. Það segir mikið um það hvernig þeir sem spila gegn honum tvisvar á ári meta fyrirliðann okkar.

Það segir líka kannski mikið um ofurmennsku hans á knattspyrnuvellinum að ég held að við hér á Liverpoolblogginu höfum ekki fjallað um neinn annan leikmann nokkurs liðs jafn mikið og Stevie G. Ég hugsa að ef við gætum talið færslurnar væru þær sennilega hátt í svipað margar bara um hann og um alla hina leikmenn Liverpool til samans. Og jafnvel þótt við höfum fjallað svona mikið um hann, svona ótrúlega oft, þá þarf yfirleitt lítið til að mig klæji í fingurna og ég hrökkvi inná þessa síðu í leit að nýrri leið til að lýsa því fyrir ykkur lesendunum hversu HROTTALEGA GÓÐUR knattspyrnumaður Steven Gerrard er.

Hvað sem því líður, þá er tilefni til að segja það, skrifa, hrópa ofan af húsþökum og jafnvel syngja það sem oftast: STEVEN GERRARD ER LAAANGBESTUR, og hann er Liverpool-maður í gegn! Stundum er eins og menn gleymi því hversu heppnir þeir eru að njóta snilli hans í okkar tíð og tíma, því þegar börnin okkar og/eða barnabörn vaxa úr grasi munu þau nær örugglega spyrja okkur um Gerrard, ef þau á annað borð hafa áhuga á fótbolta. “Pabbi, hvernig leikmaður var Steven Gerrard? Var hann góður? Skoraði hann þá mikið? Hvernig leit hann út?”

Og við munum brosa og taka okkur góóóóðan tíma í að lýsa honum, eins og gömlum vini sem hefur veitt okkur endalaust margar gleðistundir og góðar minningar. Sem er einmitt það sem hann er. :)

p.s.
Ef einhver er til í að veðja við mig um að hann hljóti þessi verðlaun Liverpoolbloggsins líka að ári þá er ég til. Hver ætti mögulega að geta hirt þetta af honum? :)

**STIGIN FÉLLU SVO:**
1. Steven Gerrard – 12 stig (fullt hús)
2. – 3. Momo Sissoko og Jamie Carragher – 4 stig hvor

**EINSTAKLINGSLISTAR:**

**Einar Örn:**
1. Steven Gerrard
2. Momo Sissoko
3. Harry Kewell

**Kristján Atli:**
1. Steven Gerrard
2. Momo Sissoko
3. Pepe Reina

**Hjalti:**
1. Steven Gerrard
2. Jamie Carragher
3. Xabi Alonso

**Aggi:**
1. Steven Gerrard
2. Jamie Carragher
3. Xabi Alonso

Hvert er svo ykkar álit?

Uppgjör Liverpoolbloggsins á tímabilinu 2005/06

Posted on by

Leikur og mark tímabilsins: Liverpool-West Ham og Steven Gerrard:

Laugardagurinn 13. maí og ég er að vinna, eins og svo oft áður. Ég hef varla haft tíma til að leggja hugann að stærsta leik míns liðs á tímabilinu þegar klukkan slær tvö og adrenalínið tekur öll völd í líkamanum. Ég hef alltof mikið að gera til að horfa á allan leikinn en ég er svo heppinn að vinna við það að skrifa um íþróttir að ég fylgist með með öðru auganu.

1-0 fyrir West Ham. Fagnaðaröskur heyrðist innan af skrifstofu og stuðningsmenn Man U og annarra liða fagna yfir óförum Jamie Carragher sem skoraði sjálfsmark. Frábært! Hugsaði ég og í mér blundaði að þetta yrði ekki okkar dagur. Ég hef þó alltaf trú á mínum mönnum og hvað gerist næst? 2-0! Enn meira er fagnað og í þetta sinn hleyp ég ekki fram til að sjá markið sem þeir skoruðu.

Ég sný mér aftur að vinnunni og heyri engin fagnaðarlæti þegar Djibril Cisse minnkar muninn eftir snilldar sendingu frá Steven Gerrard. Ég hef aðeins einu sinni séð þetta mark, og ekki einu sinni séð sendinguna. Því hélt ég í tuttugu mínútur að staðan væri 2-0 í hálfleik fyrir West Ham.

Eftir að hafa verið duglegur yfir fyrri hálfleikinn ákvað ég að horfa á þann síðari. Gladdist mjög við að sjá að staðan var 2-1 í hálfleik en ekki 2-0. Engum datt samt í hug að láta mig vita! Skrýtið með meiru…

Þegar Liverpool er að keppa stressast ég upp. Þegar bikar er í húfi þá naga ég á mér neglurnar. Þegar Steven Gerrard jafnaði með frábæru marki þá stökk ég upp og fagnaði en var fljótlega skotinn niður á jörðina aftur, eftir að hafa gert mér vonir um sigur, þegar West Ham komst aftur yfir.

Það voru tvær mínútur eftir af venjulegum leiktíma. Ég ákvað að tala við vinnufélaga minn og vinkonu sem ég þurfti að hafa orð við fyrir utan húsið og rölti því þangað, svekktur og búinn að gefast upp. Hvað var ég að spá? Ég man alveg eftir Istanbúl sko :)

Vinnufélagi minn og vinur, harður Man U maður, rölti í rólegheitum til mín og bað mig vinsamlegast um að kíkja aðeins inn. Ég varð hvumsa, en hlýtti og átti ekki orð við öskur lýsanna undir stórskotlegu marki besta miðjumanns heims, sem jafnað hafði leikinn í 3-3. Þetta ótrúlega mark skoraði Gerrard með þrumufleyg af 30 metra færi, í ómögulegri stöðu á Þúsaldarvellinum í Cardiff á lokasekúndum leiksins og tryggði okkur framlenginu. Mark ársins, að sjálfsögðu!

Ég fór aftur við skrifborðið í framlengingunni og átti ekki orð yfir markvörslu tímabilsins, sem ég útnefni hér með sem aukaverðlaun Liverpoolbloggsins, þegar Reina varði boltann í stöngina og út. Við tók vítaspyrnukeppni, þar sem ég var mjög sigurviss, enda með frábæran markmann sem er þekktur vítabani.

Við vorum nokkrir að horfa á vítaspyrnukeppnina og öskruðum hver ofan í annan, ég, Man U maðurinn og æstur stuðningsmaður Tottenham sem hatar Liverpool meira en Arsenal. Við vorum meira að segja vinsamlegast beðnir um að halda kjafti þar sem fólk væri að reyna að vinna í kringum okkur en þegar titillinn var í augsýn þá lét ég það sem vind um eyru þjóta og tók eitt gott YEEEEESSSSCCCCCHHHH!!!!!!!!!!

Þetta var lesendur góðir, leikur ársins samkvæmt okkur á Liverpoolblogginu, séð út frá mínum bæjardyrum.

Uppgjör Liverpoolbloggsins á tímabilinu 2005/06

Posted on by
5703-morientes.jpg

Mestu vonbrigðin: Fernando Morientes

Þann 13. janúar 2005 var ég ótrúlega ánægður þegar [Fernando Morientes var keyptur frá Real Madrid á 6.3 millj. punda](http://www.kop.is/gamalt/2005/01/13/17.46.35/) og skrifaði undir 3,5 ára samning (til ársins 2008).

Kaupin á Morientes eru þau stærstu við LFC hefur gert í langan langan tíma ásamt kaupunum á Xabi Alonso.
Rafa keep up the good work!!!!
Aggi sendi inn – 13.01.05 19:41 – (Ummæli #1)

Já ekki hægt að segja annað að ég hafi verið bjartsýnn…

Árið áður hafði Morientes verið hreint út sagt frábær með Monaco í meistaradeildinni og skoraði 9 mörk í 12 leikjum. Hann hafði verið leikmaður hjá Real Madrid síðan 1997, spilað 179 leiki og skorað 72 mörk, og m.a. unnið Meistaradeildina 2000 og 2002 með þeim og tapaði í úrslitum 2004 þá með Monaco. Morientes hefur einnig spilað 43 landsleiki fyrir Spán og skorað í þeim 26 mörk! Þetta allt segir okkur að Liverpool var að kaupa toppklassa framherja til næstu 3ja ára eða hvað?

Þegar Fernando kemur til okkar í janúar 2005 þá var hann ekki í neinu leikformi og var það ljóst að það tæki hann smá tíma að komast í spil form. Hann spilaði [sinn fyrsta leik gegn Man U á Anfield](http://www.kop.is/gamalt/2005/01/15/15.00.57/) en gerði lítið til að koma í veg fyrir 0-1 tap þar sem Dudek fór á “kostum”. Síðan skoraði hann gegn [Charlton í 2-1 sigri þann 1.febrúar 2005.](http://www.kop.is/gamalt/2005/02/01/22.41.34/)
Morientes mátti ekki spila með okkur í meistaradeildinni en spilaði þetta tímabil 15 leiki og skoraði 3 mörk, alls ekki frábær byrjun en ég ásamt flestum stuðningsmönnum Liverpool vorum tilbúin að sjá Morientes í almennilegu formi og þegar hann væri búinn að aðlagast enska boltanum sem og Englandi sjálfu. ÚÚÚÚFFFFF!!!
Tímabilið sem núna var að ljúka spilaði Morientes 46 leiki og skoraði 9 mörk… og í heildina hefur hann þá spilað 61 leik og skorað heil 12 mörk. Það er ekki sá Morientes sem ég þekkti. Langt frá því.
Það má vel vera að Morientes geti ennþá spilað í topp deild og skorað búnka af mörkum en ég tel af og frá að það gerist með Liverpool eða í ensku deildinni. MESTU VONBRIGÐIN: **Fernando Morientes.**

**STIGIN FÉLLU SVO:**
1. Fernando Morientes – 11 stig
2. Benfica – 5 stig
3. Tapleikir gegn Chelsea í deildinni – 4 stig

**EINSTAKLINGSLISTAR:**

**Aggi:**
1. Tapið á heimavelli gegn Chelsea þar sem Hyypia var veikur og leit illa út gegn Drogba. Óþolandi leikur og mér verður beinlínis óglatt að hugsa um þetta.
2. Fernando Morientes. Hann hefur nákvæmlega ekkert getað frá því að hann kom til okkar og ég hef gefið honum of mikinn séns. Hann er búinn og Rafa hlýtur að láta hann fara.
3. Leikirnir gegn Benfica. Við erum betri og ég skil ekki ennþá afhverju við unnum þá ekki. Mikið svekkelsi að láta þá slá okkur út. Var þunglyndur í viku eftir þetta tap og missti áhugann á meistaradeildinni. Hef ekki horft á leik síðann!

**Einar Örn**
1. Fernando Morientes
2. Benfica
3. Sao Paulo

**Hjalti:**
1. Fernando Morientes
2. Að sýna það ekki alltaf í leikjum gegn Chelsea að við erum ekki lakara
lið :)

**Kristján Atli:**
1. Fernando Morientes. Þarfnast ekki útskýringar.
2. Tapið fyrir Benfica á Anfield.
3. Tapið fyrir Sao Paulo í Tokýó.

Ársuppgjör 2005!

Posted on by

Jæja, þá er árið senn á enda og ekki úr vegi fyrir okkur Púllarana að líta um öxl. Við gerum það flestir af fúsum og frjálsum vilja í ár, enda ljóst að ársins 2005 verður minnst með brosi aftur fyrir eyru hjá Liverpool-aðdáendum nær og fjær. Við hér á Liverpool-blogginu ákváðum að líta aðeins til baka yfir farinn veg og spyrja; hvað stóð upp úr, á ýmsum sviðum, á árinu 2005?

Hér fylgir okkar skoðun á málunum, og svo viljum við að sjálfsögðu heyra **ykkar álit** í ummælunum við lok færslunnar. En sem sagt, *svona* var árið 2005:
Continue reading →

Bestu leikmenn Englands (og Liverpool) 04/05: okkar val!

Posted on by

Jæja, nú þegar tímabilinu í Englandi er formlega lokið (eftir sl. miðvikudag) höfum við Einar ákveðið að taka okkur til og veita smá “verðlaun” – eða öllu heldur viðurkenningu til þeirra leikmanna sem okkur finnst hafa skarað fram úr í vetur. Þetta er að sjálfsögðu aðeins okkar mat, og er ykkur lesendum frjálst að bæta við ykkar vali í ummælum fyrir þessa færslu. En hér kemur allavega okkar val:

  • Okkur þykir einstaklega gaman að myndskreyta færslur með myndum úr úrslitaleiknum. Þessi mynd af Gerrard finnst mér vera ÆÐI – eöe

KRISTJÁN ATLI VELUR:

BESTU KAUPIN: Tim Cahill
Það eru margir vel að þessum titli komið í vetur, og er rétt að minnast á leikmenn á borð við Petr Cech hjá Chelsea, Gabriel Heinze hjá Manchester United og Luis García hjá Liverpool. Einnig er ég sannfærður um að ef annar hvor af Arjen Robben hjá Chelsea og Xabi Alonso hjá Liverpool hefði náð að spila heilt, meiðslalaust tímabil í vetur hefði viðkomandi hiklaust hlotið þennan heiður.

En … eins og staðan er í lok tímabils, þá náðu Everton-menn 4. sætinu og unnu sér inn þátttökurétt í Meistaradeildinni, þrátt fyrir að selja bestu leikmenn sína, þá Gravesen og Rooney. Ég er ekki hrifinn af Everton-liðinu, finnst þeir ekki hafa sýnt góða knattspyrnu í vetur utan þess að geta barist fyrir stigunum, en einn leikmaður hjá þeim hefur heillað mig verulega. Tim Cahill kom til Everton síðasta sumar fyrir 1 milljón punda og hefur nú þegar aflað klúbbnum margfalt meiri tekna en hann kostaði. Stórkostleg kaup fyrir hlægilega lága upphæð og ef Moyes getur endurtekið þennan leik svona tvisvar, þrisvar í sumar á markaðnum er full ástæða til að taka þetta Everton-lið alvarlega. En nýafstaðið tímabil var Cahill stjarnan á ólíklegu jólatré, engin spurning, og mín bestu kaup ársins!

MESTU FRAMFARIR: Jamie Carragher
Það er freistandi að láta Peter Crouch hafa þessi verðlaun, þar sem hann var álíka nothæfur sem knattspyrnumaður og sem ljósastaur áður en hann kom til Southampton, en ég held að – algjörlega hlutlaust – sé ekki hægt að neita því hversu góður leikmaður Jamie Carragher er orðinn. Ekki misskilja mig, Carra hefur alltaf verið mjög góður leikmaður og ávallt skilað góðu starfi fyrir Liverpool. Þegar hann kom fyrst upp sem varnarsinnaður miðjumaður, og fór síðan í vörnina þar sem hans helsti styrkur – og um leið mesti veikleiki – var sá að hann gat spilað hvaða stöðu sem er, olli því að Gérard Houllier notaði hann hvar svo sem þörf var á. Fyrir vikið var Carra alltaf í liðinu hjá Houllier, en á móti kom að hann var aldrei nógu öruggur með neina eina stöðu í liðinu til að geta gert hana að einhverri sérgrein. Það breyttist í vetur, og ó hvað það átti eftir að hafa miklar afleiðingar!

Í vetur spilaði Jamie Carragher 38 leiki í Úrvalsdeildinni, sem og alla leiki okkar í Meistaradeildinni og flestalla leiki okkar í bikarkeppnunum, í hjarta varnarinnar. Hvort Sami Hyypiä, Mauricio Pellegrino, Zak Whitbread eða Djimi Traoré var við hliðina á honum var breytilegt en það eina sem maður gat alltaf treyst á í vetur var að Carra var í miðri vörninni. Þá gat maður líka treyst á að hann myndi leiða liðið á vellinum, berjast fyrir hverjum bolta og hverju stigi og jarða hvern þann framherja sem hann mætti. Sá maður sem Thierry Henry hafði að fífli fyrir ári síðan er löngu horfinn á braut, og í stað hans er kominn maður sem er einfaldlega stórkostlegur leikmaður og að mínu mati einn af tveimur bestu miðvörðum í ensku Úrvalsdeildinni, ásamt John Terry! Mestu framfarir ársins? Prófum frekar mestu framfarir áratugarins!

BJARTASTA VONIN: Dennis Bergk… ehhh, Francesc Fabregas
Það var ágúst 2004 að ég sá Arsenal sigra Man U í leiknum um Samfélagsskjöldinn. Að Arsenal, yfirburðalið tímabilið áður, skyldi hafa sigrað United var ekki það sem var fréttnæmt. Nei, það sem mér þótti fréttnæmt var að Arsenal-miðjan – sem leidd var af sextán ára gömlum Spánverja í fjarveru Patrick Vieira – skyldi hafa rúllað yfir United-miðjuna á jafn sannfærandi hátt og raun bar vitni. Þetta var í fyrsta sinn sem ég sá hinn unga Francesc Fabregas spila en þarna strax varð mér ljóst að þessi ungi piltur á ekki aðeins eftir að vera lykilmaður í Arsenal-liði framtíðarinnar heldur gætu Spánverjar, undir forystu Fabregas og Xabi Alonso, kannski náð að landa stórtitli í framtíðinni, loksins!

Síðustu 9 mánuðina hef ég svo lítið séð sem hefur minnkað álit mitt á þessum gutta, hann einfaldlega blómstrar á miðjunni fyrir Arsenal og nú í vor, þegar hann fer að nálgast 18 ára afmælið sitt, finnst mér augljóst að hann er bjartasta vonin í vetur. Augljóst, sama hvað enskir Rooney-dýrkendur eða Robben-aðdáendaklúbburinn segja. Þeir tveir eru leikmenn sem geta unnið leiki upp á eigin spýtur – en Fabregas er miklu meira, hann er leikmaður sem getur stjórnað miðjunni ár, eftir ár, eftir ár, eftir ár…

LEIKMAÐUR ÁRSINS:

5: ANDY JOHNSON (Crystal Palace)
Næst markahæstur í Úrvalsdeildinni í vetur, á sínu fyrsta tímabili í Úrvalsdeildinni, fyrir lið sem féll í vor? Það getur varla verið satt, er það? En jú, AJ var einfaldlega það góður í vetur að nú þegar Palace eru fallnir er hann orðaður við meira og minna öll liðin sem eftir eru í Úrvalsdeildinni! Frábært tímabil hjá manni sem enginn kannaðist við fyrir 9 mánuðum, en er nú orðinn fastamaður í enska landsliðshópnum og þekktur sem sá eini sem getur haldið í við Thierry Henry í markaskorun. Ekki slæmt.

4: PETR CECH (Chelsea)
38 leikir í Úrvalsdeildinni, 15 mörk fengin á sig, nýtt met. Og það hjá markmanni sem enginn þekkti fyrr en á EM í fyrra. Cech er að mínu mati alveg jafn stór þáttur í meistaratign Chelsea og hver annar. Besti markvörður Úrvalsdeildarinnar í vetur og seinnilega einn af svona þremur bestu markvörðum í heiminum.

3: JAMIE CARRAGHER (Liverpool)
Eins og ég sagði þegar ég veitti honum viðurkenningu fyrir mestu framfarir, þá er Carra einfaldlega orðinn lykilmaður í Evrópumeistaraliði Liverpool. Hann, öllum öðrum fremur, er fyrsta nafn á blað þegar Rafa Benítez velur byrjunarlið sitt og þótt liðið hafi valdið vonbrigðum í deildinni og endað í 5. sætinu, þá er það allavega ljóst fyrir mitt leyti að án Carra hefði liðið endað mun neðar en það. Dæmi: Hver er munurinn á Liverpool og Newcastle á þessu tímabili breytinga? Svar: Jamie Carragher. Er það að furða að aðdáendur liðsins kalli hann “Legend” (goðsögn) ???

2: JOHN TERRY (Chelsea)
Í raun á allt það sama og ég sagði um Jamie Carragher líka við um John Terry. Hann er lykilmaður, fyrsta nafn á blað þegar José Mourinho velur byrjunarlið Chelsea – sem er ekki slæmt miðað við að menn töldu daga hans hjá Chelsea talda þegar Roman Abramovitch keypti liðið. En annað hefur komið á daginn, hann er núna fyrirliði þessa meistaraliðs og fyrsti miðvörður á blað hjá Sven Göran Eriksson, landsliðsþjálfara Englendinga. Hefur átt nákvæmlega jafn gott tímabil og Carra fyrir Liverpool, en ég set hann ofar þar sem hann hefur skorað meira og af því að lið hans endaði fjórum sætum ofar í deildinni.

1: FRANK LAMPARD (Chelsea)
Við skulum hafa eitt á hreinu: ég tel ennþá að Steven Gerrard sé betri leikmaður en Frank Lampard. En ef ég var 1,000,000% viss um þá staðreynd fyrir ári síðan, þá er ég einungis nokkuð viss um hana í dag. Á meðan Gerrard átti erfitt tímabil, litað af misjöfnum frammistöðum og þrálátu slúðri, þá hefur Lampard gjörsamlega blómstrað. Hann skoraði einhver 20+ mörk fyrir Chelsea í öllum keppnum í vetur, spilaði nánast hvern einasta leik í öllum keppnum fyrir þá og hefur einfaldlega verið stórkostlegur. Að sjálfum Ronaldinho undanskildum myndi ég segja að Lampard hafi spilað best allra þeirra miðjumanna í Evrópu sem ég hef séð spila í vetur. Þvílíkur vetur hjá honum, og þvílíkur leikmaður! Ef hann spilar jafn vel næsta vetur og hann gerði í ár finnst mér erfitt að ímynda mér annað en að Chelsea nái 90+ stigunum aftur að ári. Leikmaður ársins, ekki spurning!

EINAR ÖRN VELUR:

Ég sé að ég er frekar sammála Kristjáni í þessu flestu. Þannig að ég er að spá í að takmarka mig einungis við leikmenn Liverpool.

**BEST KAUPIN**: Að mínu mati **Luis Garcia**ok. Við Kristján vissum báðir hvað Xabi Alonso gæti gert fyrir tímabilið og hann hefur að langflestu leyti staðið undir okkar væntingum. Hann var hins vegar gríðarlega óheppinn með meiðsli og missti út stóran hluta tímabilsins. Framtíðin getur líka vel sýnt það seinna að Cisse eða Morientes verði taldir betri kaup.

En staðreyndin er einfaldlega sú að það væri ekki fræðilegur möguleiki á því að við værum Evrópumeistarar án Luis Garcia. Trekk í trekk hefur hann haldið sóknarleik okkar á floti og hann hefur skorað helling af gríðarlega mikilvægum mörkum. Ég er hundrað prósent viss um að hann eigi eftir að vera ennþá sterkari á næsta tímabili og muni leggja varnir í ensku úrvalsdeildinni í rúst.

**MESTU FRAMFARIRNAR**: Það er ekki nokkur spurning, **Jamie Carragher**. Ég hef aldrei verið sérstaklega hrifinn af Jamie Carragher. Í raun má segja að ég hafi ekki gert mér grein fyrir mikilvægi hans fyrr en hann meiddist í fyrra. Breyting hans úr bakverði í miðvörð hefur svo náttúrulega heppnast fullkomlega og það er hverjum manni augljóst að þetta er hans besta staða. Verður ómetanlegur fyrir okkur næstu ár.

**BJARTASTA VONIN**: Þarna koma nú ekki margir til greina. Benitez hefur vissulega notað yngstu leikmennina í Deildarbikarnum, en í deildinni hafa fáir fengið að spreyta sig. Að mínu mati er **Florent Sinama-Pongolle** þeirra sterkastur. Ég held að menn hafi ekki almennilega gert sér grein fyrir mikilvægi hans fyrr en hann einmitt meiddist. Um mitt tímabil átti hann mjög margar verulega fínar innkomur og skoraði nokkur mörk. Meiðslin komu á mjög slæmum tíma, en ég hef það á tilfinningu að hann eigi eftir að spila stórt hlutverk fyrir okkur strax á næsta ári.

  • No PASARÁN

**LEIKMAÐUR ÁRSINS**:

5: STEVE FINNAN
Byrjaði tímabilið illa og virtist vera á leið frá liðinu. Josemi var valinn í bakvörðinn og Finnan fór á kantinn, þar sem hann var alls ekki nógu sterkur. En meiðsli hjá Josemi gerðu það að verkum að bakvarðarstaðan var eign Finnan mestallt tímabilið og hann byrjaði að spila einsog sá leikmaður, sem var valinn besti hægri bakvörðurinn í ensku deildinni þegar hann spilaði fyrir Fulham.

4: XABI ALONSO
Erfið meiðsli gerðu það að verkum að hann er ekki ofar á þessum lista. Ég er sannfærður um að Xabi Alonso er hæfileikaríkasti leikmaður Liverpool. Ef hann og Gerrard halda sér heilum á næsta tímabili, þá verða þeir án nokkurs efa besta miðjupar í enska boltanum.

3: LUIS GARCIA
Sama og hér að ofan. Hefur verið sá eini í okkar sóknarleik, sem hefur staðið sig leik eftir leik. Okkar leiknasti leikmaður og er alltaf óhræddur við að reyna eitthvað óvænt. Þurfum fleiri leikmenn einsog Luis Garcia í hópinn.

2: STEVEN GERRARD
Gerrard hefur sjálfur sagt að hann hafi ekki spilað vel á þessu tímabili og við erum flestöll sammála um það. En Gerrard er einfaldlega svo stórkostlegur leikmaður að hálf slappt tímabil hjá honum er samt helvíti gott. Það er engin spurning um að meiðslin og stanslausar Chelsea sögur höfðu veruleg áhrif á hann. Ef honum tekst að losa sig við slúðrið, þá á hann eftir að blómstra á næsta tímabili.

1: JAMIE CARRAGHER
Hefur breyst úr því að vera meðal bakvörður yfir í að vera einn af bestu miðvörðunum í deildinni. Okkar besti leikmaður allt tímabilið. Brást aldrei trausti okkar.

**Annað:**
Besta markið: Gerrard á móti Olympiakos
Mestu vonbrigðin: Meiðslin hans Kewell
Leikur ársins: Hmmmmmm…. Milan-Liverpool kannski?