Þegar ég vaknaði í gær fann ég fyrir mjög mikilli spennu, skrýtin tilfinning í maganum. Ég vissi strax hvað þetta var. Þetta var ekki spenningur fyrir leikinn gegn Birmingham. Þetta var ekki spenningur fyrir því að sjá Voronin og Riise spila fótbolta saman og ég var ekki á túr. Þetta er spenningur sem fer stigvaxandi dag frá degi, mér fer að verða mjög illt í maganum og ég veit ekki hvað skal taka til bragðs. Ég held það sé best að leggja sig þangað til á miðvikudagskvöldið þegar að einn alstærsti leikur Liverpool á tímabilinu fer fram á Stamford Bridge. Ég hef sjaldan verið jafn spenntur fyrir leik!! Ég eyði vanalega miklum tíma á degi hverjum til að lesa fréttir og sjúga í mig allt sem er að gerast í knattspyrnuheiminum. Það er ekki heppilegt þessa dagana því stressið og spennan eru að éta mig upp lifandi. Því hef ég verið að dreifa huganum og einbeita mér að öðru en þessum leik.
Mig langar að byrja á að fjalla um fallbaráttuna í Premier League. Það eru tvær umferðir eftir, 6 stig í pottinum, eitt lið er fallið en hin tvö fallsætin eru óráðin ennþá. Ótrúleg úrslit helgarinnar hafa sett gríðarlega spennu á botninn og ljóst er að síðustu tvær umferðirnar verða magnaðar.
Um helgina var mikil dramantík á botninum þar sem Sunderland bjargaði sér frá falli í ótrúlegum leik.
Fulham komu svo til baka gegn Man. City í fáránlegum leik og hrepptu öll stigin.
Botninn lítur svona út eftir helgina:
Bolton – 33 stig…
Reading – 33 stig…
Birmingham – 32 stig…
Fulham – 30 stig…
Derby – 11 stig…
Um næstu helgi leika þessi lið eftirfarandi leiki:
Fulham – Birmingham…
Reading – Tottenham…
Bolton – Sunderland…
Ræða þetta eitthvað?
Mér þykir oftar en ekki frábær skemmtun að horfa á þessa fallslagi því það er bókstaflega allt undir. Þetta er ekki falleg knattspyrna en þvílík barátta, dramantík og læti. Þessir leikir fara sjaldan eins og menn spá fyrir um og ef fólk nennir ekki að horfa á 90 mínútur af þessum leikjum þá bendi ég þeim á að uppbótartíminn er frábær skemmtun og háspenna lífshætta, jafnvel þótt maður haldi ekki með þessum liðum. Þetta verða oft eins og bikarleikir og að mínu mati er þetta svo stór og fallegur partur af enska boltanum, þessir brútal fallslagir þar sem allt er gert til að sigra, algjörlega enskt.
Eins og ég sagði áðan þá er ekki möguleiki að spá í þetta en ég ætla að reyna. Ef spáin reynist rétt þá fer ég fram á hvorki meira né minna en dans við SStein. Derby eru náttúrlega fallnir en mín tilfinning er sú að Birmingham og Reading fylgi þeim niður í 1. deild. Fulham eru með byr í seglum eftir magnaðan útisigur um helgina svo ég held að þeir nái að bjarga sér og Bolton eru að mínu mati besta liðið þarna og ég hef litla trú á að þeir falli.
Yfir í annað. Er ég sá eini sem er kominn með nóg af þessu skollans tuði í Ferguson? Það er ótrúlegt hvað hann er harðorður og kemst upp með mikið þegar kemur að gagnrýni hans til dómara. Það var kjánalegt að sjá til United manna í gær eftir leik í slagsmálum við vallarstarfsmenn Stamford Bridge og í kjölfarið heyra viðtalið við Ferguson þar sem hann fer í saumana á því þegar hann var 11 ára og fékk ekki dæmt víti í frímínútum í grunnskólanum sínum, þetta er orðið svo lúið þetta væl. Hann virðist ekki mega tapa stigum þá verður hann brjálaður út í dómarana og sá hefur ekki verið að spara það í viðtölum eftir leiki. Svo verður það athyglivert að sjá hvernig FA mun taka á þessum sandkassaleik leikmanna United eftir leik. Ótrúlegt, ég myndi allavega skammast mín ef ég myndi sjá leikmenn Liverpool í svona rugli eftir tapleik. En jæja jæja.
Ég fór svo aftur að hugsa um mitt lið og datt í draumaheima. Mér finnst við hæfi að enda þessa færslu á tveimur skemmtilegum video-um sem ég fann á youtube. Annað þeirra sýnir
samleik og snilli tveggja leikmanna í Liverpool sem hafa skorað samtals 51 mark á tímabilinu. Hitt sýnir að karlmannleg ást er hluti af þessu líka.
Menn geta horft á þetta og látið sig dreyma um góð úrslit á miðvikudagskvöldið, þangað til, lifið heil.