Með réttu fólki í kringum sig, áframhaldandi skilyrðislausum stuðningi stuðningsmanna, góðum stuðningi eigenda og góðri samvinnu við yfirmann knattspyrnumála er alveg ljóst að Kenny Dalglish getur léttilega sannfært alla þá sem ekki hafa á honum trú nú þegar að hann geti orðið stjóri Liverpool lengur heldur en bara út þetta tímabil, miklu lengur.
Um þetta verð ég meira og meira sannfærður með hverjum deginum og það leynir sér ekkert á þessum fyrstu vikum hans í starfi að hann er alveg með þetta ennþá. Það er á hreinu hvernig fótbolta hann stendur fyrir, virðingin sem hann nýtur í fótboltaheiminum og þá sérstaklega í Liverrpool borg er líklega meiri en margir hér á landi gera sér grein fyrir og tilsvör hans á blaðamannafundum gefa allt svo sannarlega vísbendingu um að kóngurinn sé ennþá “með þetta”.
Allir þessir þættir skipta miklu máli og t.a.m. átti fæst af þessu við síðasta stjóra Liverpool. Starfsliðið í kringum félagið er mjög öflugt og ráðning Steve Clarke er eitthvað sem gæti haft litlu minni áhrif á liðið sjálft heldur en ráðning Dalglish. Í honum hefur hann mjög reyndan og afar virtan aðstoðarmann sem hefur verið á hæsta leveli í boltanum allann þann tíma sem Dalglish var í pásu. Sama á auðvitað við um Sammy Lee en báðir held ég að hafi gleymt meiru gáfulegu um fótbolta heldur en t.d. Mike Kelly stórvinur Roy Hodgson sem fékk að fjúka fljótlega á eftir Hodgson veit um þessa göfugu íþrótt.
Engum, Kenny Dalglish þ.m.t. langar meira að sjá Kónginn rétta félagið af heldur stuðningsmönnum félagsins og enn hafa engar vísbendingar gefið annað í skyn en að eigendur félagsins standi þétt á bakvið hann. Hvað Comolli varðar þá er Dalglish ráðinn eftir komu hans og því fullkomlega meðvitaður um hlutverkaskipti þeirra. Hans verk er að fá spennandi leikmenn á góðum aldri til félagsins og það er eitthvað sem Kenny Dalglish ætti ekki að eiga í vandræðum með að “sætta sig við”. Raunar held ég að hann fagni því svo lengi sem FSG og Comolli standa sig í stykkinu á leikmannamarkaðnum.
Þessu held ég fram þrátt fyrir að hafa fyrir stuttu verið nokkuð skeptískur á það að fá Dalglsih aftur í stjórastólinn. Áhrifin sem hann hefur haft eru bara meiri og jákvæðari en maður þorði að vona og ég fullyrði að enginn annar þjálfari í heiminum hefði fengið mig til að vera svona bjartsýnn fyrir útileik gegn Wolves eins og ég er núna. Hljómar fáránlega að segja þetta enda Wolves í næstneðasta sæti, en miðað við formið hjá okkar mönnum undanfarið og bara þetta hörmulega tímabil í heild er það orðið óraunhæft að spá liðinu sigri og hvað þá á útivelli. Til að toppa það þá höfum við ekki unnið leik á Molineaux síðan Kenny Dalglish var leikmaður Liverpool og það á hans fyrsta tímabili 1978.
En að vissu leiti má segja að stjóratíð Dalglish byrji fyrir alvöru í leiknum gegn Wolves og að sama skapi má færa rök fyrir því að þar með hefjist tímabilið hjá okkur stuðningsmönnum einnig. Fyrir United leikinn var ekkert sem nýr stjóri gat gert nema skipa leikmönnum að hætta strax hinum ömurlega kick & hope bolta sem boðið var uppá fram að þeim leik.
Það tókst reyndar ágætlega og ef ekki hefði verið fyrir óvenju mikið mótlæti í þeim leik er aldrei að vita hvað hefði gerst. Í kjölfarið tóku við 3 dagar sem fóru í það að kynnast liðinu betur og ráða nýjan aðstoðarmann áður en haldið var með dauðþreytt og óskipulagt lið á útivöll gegn fersku liði Blackpool. Ég viðurkenni að sá leikur kýldi mann hressilega niður í smá tíma og maður hefði viljað sjá meira frá liðinu en það breytir því ekki að þetta var annar leikur Dalglish með liðið á 4 dögum og í miðri leikjahrinu sem hafði boðið upp á leik á 3-4 daga fresti.
Fyrir Everton leikinn var enn á ný kominn trú á liðið og núna fengum við að sjá fótbolta í ætt við það sem við viljum sjá frá okkar mönnum, þann fótbolta sem Dalglish stendur fyrir. Þetta var auðvitað bara sýnishorn gegn Everton en ágæt vísbending um að með meiri tíma nái Dalglish að byggja upp lið sem stendur fyrir skemmtilegan og góðan fótbolta. Hann hefur gert það áður og síðast þegar hann var stjóri félagsins átti hann tímabil þar sem liðið bauð upp á knattspyrnu sem Barcelona lið nútímans er þekkt fyrir í dag. Það er auðvitað ekkert líkt með því Liverpool liði sem hann er að stýra í dag og því sem hann tók við og byggði upp aftur fyrir rúmlega tveimur áratugum síðan.
En þá tók hann við sem fullkomlega reynslulaus þjálfari og fór að stýra félögum sínum sem spilandi þjálfari, eitthvað sem hafði ekki gefist vel hjá öðrum liðum og margir höfðu efasemdir um.
Árangurinn hans sem stjóri var svona:
1985/6 – Tvöfaldir meistarar
1986/7 – 2.sæti á eftir Everton
1987/8 – Meistarar og tap í úrslitum gegn Wimbeldun, liði sem við hefðum unnið í 99 af hverjum 100 leikjum en hittum á þennan eina leik.
1988/9 – Bikarmeistarar stuttu eftir Hillsborough og einni mínútu og einu marki (bókstaflega) frá því að vinna deildina líka.
1989/90 – Meistarar (árið eftir Hillsborough)
1990/1 – 2.sæti
Semsagt, hreint fáránlega nálægt því að vinna tvennuna þrisvar á fjórum árum og stuttu seinna tók hann við Blackburn liðinu, fékk stuðning eigenda til að vera samkeppnishæfur við þá bestu og skilaði eina titli Blackburn í sögunni. Þannig að það er nú ekki alveg að ástæðulausu að honum hefur verið svona vel tekið af stuðningsmönnum Liverpool enda var maðurinn ennþá sigursælli sem leikmaður og það er engu minni tilvilljun að hnignun Liverpool og Blackburn hófst er hann hvarf á braut. Ef þið flettið upp orðinu sigurvegari í orðabók þá kemur mynd af Kenny Dalglish.
Það er þó ekki margt sem bendir til þess að Liverpool eigi neitt í vændum sem líkist þeim tíma er Dalglish var síðast við stýrið hjá félaginu en endurkoma hans hefur svo sannarlega gefið okkur smá von aftur og aukið trúna til mikilla muna. Ef ferill Dalglish er skoðaður í þessu samhengi ætti öllum að vera ljóst að það er alls ekkert víst að þessi ráðning klikki. Að líkja honum við t.d. Kevin Keegan og endurkomu hans til Newcastle er móðgun við Dalglish enda þarna um að ræða mann sem var bæði betri sem leikmaður og svo sannarlega betri sem framkvæmdastjóri.
En já við erum að tala um leikinn gegn Wolves. Núna hef ég listað upp í mjög stuttu máli ástæðuna fyrir því að ég horfi hæfilega bjartsýnn til þessa leiks, þ.e.a.s. ég hef endurheimt trú mína á framkvæmdastjóra Liverpool og trúi því að liðið eigi eftir að rífa sig upp af rassgatinu. Núna er búið að skipta um eigendur, búið að losa okkur við Hodgson, það er verið að reyna kaupa leikmenn og liðið er farið að spila fótbolta aftur. Núna er bara næsta skref að fara skila þremur stigum í hús og fyrsti sigur King Kenny Dalglish í tæplega tuttugu ár sem stjóri Liverpool verður innsiglaður rétt fyrir þrjú á morgun.
Það er of vægt að segja að þetta sé skyldusigur, það er með öllu óásættanlegt að vinna ekki þennan leik og núna er svo sannarlega komið að leikmönnum Liverpool að drullast til að sýna sitt rétt andlit og sanna fyrir stuðningsmönnum að þeim langi að eiga framtíð á Anfield Road. Leikmenn liðsins hafa getað skýlt sig á bakvið vanhæfni Roy Hodgson og stundum átti sú afsökun alveg rétt á sér en núna er runninn upp sá tími þar sem leikmenn Liverpool þurfa að hætta að leita að afsökunum, hætta að tala um að allt sé svo jákvætt og hætta að valda fokkings vonbrigðum. Núna er kominn tími til að sýna það í verki.
Á Tomkins Times má sjá ógnvænlega töflu sem sýnir í hvernig formi liðin hafa verið undanfarið, hún er svona og ég mæli með að menn lesi þetta með lokuð augun:
Þetta er með öllu fáránlegt að sjá svona svart á hvítu og hreinlega bara erfitt að trúa þessu. Ef þeir leikmenn sem fá það verkefni að spila gegn Wolves á laugardaginn geta ekki fundið hjá sér hvatningu til að snúa þessu gengi við nákvæmlega þá á stundinni mega þeir líklega fara koma umboðsmönnum sínum í skilning um að þeir séu ekki þess verðugir að spila fyrir Liverpool FC.
Þetta segi ég með fullri virðingu fyrir Wolverhampton Wanderers, þeir hafa ágætt lið sem gefur gjörsamlega allt í sína leiki og hafa verið á sæmilegu skriði undanfarið. Þeir gerðu sér lítið fyrir og unnu á Anfield Road fyrir u.þ.b. þremur vikum í leik þar sem þeir voru betri aðilinn, síðan þá hafa þeir m.a. unnið Chelsea á heimavelli og um síðustu helgi töpuðu þeir naumlega 4-3 gegn Man City í hörkuleik. Þeir eru í næstneðsta sæti deildarinnar en hafa engu að síður sannað það í vetur að ekkert lið getur bókað þrjú stig gegn þeim og allra síst Liverpool.
Raunar hefur Liverpool alls ekki gengið vel með Úlfana undanfarna áratugi hafa liðin t.a.m. skilið jöfn í báðum leikjunum á Molineaux sem þau hafa spilað eftir að Wolves komst upp í úrvalsdeild. Félögin hafa þó mæst mæst í 91 skipti í sögunni og hafa leikar endað með sigri okkar manna í næstum helming leikjanna, n.t.t. 44 leikjum.
Það er stutt síðan Wolves fór að láta til sín taka í ensku úrvalsdeildinni en liðið má engu að síður svo sannarlega muna sinn fífil fegurri. Félagið er eitt af þeim liðum sem tók þátt í að stofna deildarkeppni á Englandi og var stofnað 1877. Þeir urðu meistarar þrisvar um miðja síðusu öld og áttu stórskemmtilegt lið á áttunda áratugnum sem náði langt í bikarnum og var þekkt fyrir skemmtilegan fótbolta.
Ferðalagið til Wolverhamton er annars ekki langt fyrir okkar menn enda borgin staðsett í Vestur-Miðlöndum rétt norðan af Birmingham. Þetta er 240.þúsund manna iðnaðarborg sem telst vera 13.fjölmennasti þéttbýliskjarni Englands ef svæðið í kringum borgina er talið með. Þ.e.a.s. þetta eru um 500.þúsund manns ef “höfuðborgarsvæðið” er talið með.
Fyrstu staðfestu heimildir um borgina eru frá 995 er Lady Wulfrun var úthlutað þessum landskika af frændfólki sínu úr konungsfjölskyldunni og af henni er nafnið augljóslega dregið. Borgin er annars bara tíspísk ensk iðnaðarborg og líklega bara lang þekktust fyrir knattspyrnulið borgarinnar.
Eins og áður segir þá á liðið langa og merkilega sögu en engu að síður er erfitt að neita því að Wolverhamton er svo óspennandi eitthvað að sú staðreynd að þeir voru fyrsta liðið til að hafa einn besta leikmann United á launaskrá hjá sér verður merkileg. Þá er ég auðvitað að tala um hin knáa leikmann Own Goal sem skoraði fyrir Wolves í leik nágrönnum sínum í Aston Villa seint á þarsíðustu öld, fyrstur allra.
Eins og flestir vita þá spilar Wolves heimaleiki sína á Molineaux sem er völlur sem var byggður árið 1889. Í sögulegu samhengi er völlurinn líklega mest þekktur fyrir að vera einn af fyrstu völlunum til að setja upp flóðljós (1953) sem þótti mikil bylting þá og gerði þeim kleyft að fá nokkur af stærstu liðum Evrópu í miðri viku á Molineaux til að spila æfingaleiki á uppljómuðum vellinum (þetta var fyrir tíma evrópukeppninnar). Eins áttu okkar menn lengi metið ásamt heimamönnum yfir flesta áhorfendur á þessum velli er þeir náðu árið 1938 að troða rúmlega 61.þúsund manns inn á völlinn. Eftir að öllum liðum var gert skylt að koma fyrir sætum á heimavöllum sínum var Molineaux tekinn algjörlega í gegn og í dag komast tæplega 30.þúsund manns fyrir á vellinum og uppi eru áform um að fjölga sætum um 6.þúsund á næstu árum.
Þjálfari liðsins er hinn gamalreyndi íri Mick McCarthy. Hann var harður í horn að taka sem leikmaður og gaf gjörsamlega 100% í hvern leik og var hin fullkomna týpa til að vera fyrirliði í skemmtilegu landsliði Írlands sem Jack Charlton leiddi til magnaðra afreka þrátt fyrir afar takmarkaðan hóp. Það kom því ekki mikið á óvart að McCarthy tæki við af Jack Charlton er sá gamli hætti árið 1996 og hélt áfram með liðið á sömu braut. Írar rétt misstu af HM 98 og EM 00 en tókst að komast á HM í Japan 2002.
Þar lenti McCarthy í mesta fjölmiðlasirkhús sem hann hefur lent í er geðsjúklingurinn Roy Keane fékk ekki nógu fagmennlega þjónustu hjá írska knattspyrnusambandinu og gjörsamlega fuðraði upp og rauk á endanum heim í fýlu korteri fyrir mót. Keane var ósáttur við þetta létta og hálf kæruleysislega andrúmsloft sem McCarthy bauð uppá og gleymdi þar alveg að taka inn í reikninginn að helsta vopn íra hefur alltaf verið frábær liðsandi sem hefur hjálpað til að vinna á móti getuleysi liðsins. Roy Keane var auðvitað of merkilegur fyrir þetta og því fór sem fór. (Keane til varnar þá var hann langbesti leikmaður liðsins, vanur mikið betri aðstæðum……og já, klikkaður).
En nákvæmlega þetta hefur einkennt feril McCarthy síðan, það er aldrei hægt að saka lið sem hann sendir út um að hafa ekki gefið allt sitt í verkefnið og hann nær oft merkilega miklu út úr litlu í liðum sem byggja upp á góðum liðsanda. En hann er engu að síður frekar takmarkaður stjóri og hefur ekki náð að festa sig í sessi í úrvalsdeildinni þrátt fyrir að hafa tvisvar náð að koma liði upp um deild og alltaf verið í toppbaráttu í næstefstu deild.
Árið 2005 rústaði Sunderland lið hans Championship deildinni en styrkti sig ekkert af viti fyrir næsta tímabil og féll aftur. McCarthy var rekinn og til að strá salti í sárin réð Sunderland Roy Keane sem arftaka hans. Árið 2006 tók hann við liði Wolves sem hafði þurft að selja megin þorra leikmanna sinna eftir misheppnaða veru í efstu deild undir stjórn Glenn Hoddle. Hann byggði upp nýtt lið á ungum leikmönnum og leikmönnum sem hann fékk ódýrt frá neðrideildarliðum og lofaði að koma Wolves í efstu deild innan þriggja ára. Þetta loforð var hann grátlega nálægt því að efna á sínu fyrsta ári en Wolves tapaði fyrir WBA í umspili. Árið eftir var Wolves í 7.sæti og óhagstæðri markatölu frá umspilssæti. Í þriðju tilraun vann Wolves síðan deildina og alveg eins og McCarthy lofaði var úrvarlsdeildarbolti aftur á dagskrá á Molineaux. Honum tókst síðan að halda liðinu uppi í fyrra sem verður að teljast magnað afrek útaf fyrir sig.
Núna er Wolves í bulllandi botnbaráttu en með leikmenn innan sinna raða sem geta alveg hjálpað McCarthy að halda sér áfram í deild þeirra bestu. Leikmenn eins og markvörðinn Marchus Hahnemann, skotana Steven Fletcher í sókninni og Berra í vörninni, Ebanks-Blake sem var markahæsti leikmaður næstefstu deildar er liðið fór upp, svo ekki sé talað um kantmennina öflugu þá Matt Jarvis sem hefur verið besti leikmaður Wolves í ár og síðan hinn þræl skemmtilega Adam Hammil sem gekk til liðs við Wolves nú í vikunni. En eins og menn vita er það leikmaður sem uppalinn er hjá Liverpool F.C. og sjá sumir á eftir honum.
Það er að segja Wolves er með fínt lið enda væru þeir ekkert í úrvalsdeildinni annars. Þeir hafa unnið Liverpool á Anfield Road og gerðu það bara fyrir nokkrum vikum. Það breytir því ekki að okkar menn eiga eins og áður segir að skila þremur stigum í þessum leik.
Standið á okkar mönnum er alltaf að batna og það er ljóst að þetta nýja læknateymi sem við fengum er eitthvað að gera rétt. Annaðhvort það eða þá að hópurinn er bara orðinn svona fjandi lítill. Allavega eru bara þrír leikmenn fjarverandi fyrir þennan leik þó reyndar séu tveir af þeim talsmenn klúbbsins. Steven Gerrard á einn leik eftir í banni og Jamie Carragher er ennþá meiddur. Auk þeirra er Jovanovic frá vegna veikinda þó reyndar enginn hefði tekið eftir því hefði það ekki verið gert opinbert. Auk þessara er ekki alveg víst hvort Ryan Babú verði ennþá leikmaður liðsins um helgina.
Joe Cole er hinsvegar aftur klár í slaginn og svei mér þá er Fabio Aurelio sé ekki bara heill líka og það á sama tíma. Danny Wilson virðist vera afar nálægt því að fá séns í liðinu og spilaði ásamt Cole í varaliðsleik í vikunni þar sem hann stóð sig vel. Auk hans er hávær orðrómur um að Dalglish hafi mjög mikið álit á Dani Pacheco enda leikmaður sem ætti að henta spilastíl skotans vel. Það fer því að verða nokkuð flókið að spá fyrir um líklegt byrjunarlið hjá Dalglish enda margir sem koma til greina og hann alls óhærddur að gera tilraunir með liðið og gefa ungum leikmönnum séns.
Án þess að hafa svo mikið sem grænan grun um það þá tippa ég á þetta byrjunarlið á morgun:
Reina
Kelly – Skrtel – Agger – Johnson
Meireles – Lucas
Kuyt – Cole – Maxi
Torres
Svipað lið og vanalega, Kelly er ekkert að fara úr bakverðinum og frekar held ég að Skrtel víki fyrir Kelly heldur en að Kelly detti út fyrir Johnson fari svo að hann komi aftur í hægri bakvörðinn. Eins tippa ég á að Cole komi inn í byrjunarliðið og róteri mikið stöðu með Kuyt og Maxi.
Spá:
Þetta lið vinnur Wolves 0-1 í nokkuð erfiðum leik og það verður Dirk Kuyt sem skorar og gott ef það verður ekki eftir víti. Eftir síðasta leik sendi ég föður mínum sem haldið hefur með Úlfunum síðan ég man eftir mér eftirfarnandi SMS skeyti: “Wolves vann Liverpool á Anfield, ég heyri bara í þér í næstu viku frekar en á morgun” og mig langar ekki að senda svipað SMS aftur eftir þennan leik.
Nei þakka ykkur fyrir.
Babú
Loading ...
Þannig að ef við reynum að spá fyrir um líklegt byrjunarlið þá held ég að Hodgson komi til með að stilla upp sterku liði þó með tillit til stórleiksins á mánudaginn gegn City.