Eftir þessa 210 mínútna óvæntu háspennurimmu er ekki hægt annað en að byrja á að hálfpartinn samhryggjast mótherjunum, þetta belgíska lið spilaði svo sannarlega ekki eins og minna liðið gegn Liverpool í þessu einvígi og Standard Liege virðist vera hörkuklúbbur heilt yfir, með gott og kraftmikið lið og stuðningsmenn sem minna á sjálfan rauða herinn.

En manni líður ekkert betur með frammistöðu Liverpool fyrir því, þeir eru að spila leikkerfi sem þeir virðast ráða afar illa við, vandræðalega illa á köflum með menn í aðalhlutverkum sem passa alls ekki saman. Leikurinn í dag var eiginlega beint framhald af síðustu þremur leikjum og vægast sagt afar pirrandi.

Liðsuppstillingin hjá okkar mönnum í kvöld (og vonandi í síðasta sinn í bili) var svohljóðandi:

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Agger, Plessis, Spearing, El Zhar, Babel.

Aurelio kom inn fyrir Dossena frá Boro leiknum og var það að í góðu lagi mín vegna enda bjóst maður nú við öflugri sóknarleik frá vinstri vængnum, þar sem Babel kæmi jafnvel inná í seinni og setti allt í háaloft. Sú varð nú aldeilis ekki raunin.

Leikurinn byrjaði þó sæmilega hjá okkar mönnum fyrstu mínúturnar, vorum með boltann og af og til sást glitta í ágætis spil. Það breyttist þó eftir ca. 10.mín þegar Liege fær sitt fyrsta færi, hörkuskot fyrir utan frá nemanda ársins 2006 hjá belgíska leiklistarháskólanum Mbokani að mig minnir. Stuttu seinna fengu þeir annað færi sem Jose Reina varði listavel og bjargaði þar með andliti okkar manna enn eina ferðina. Þannig gekk fyrirhálfleikur nokkurnvegin. Liverpool reyndi að byggja upp eitthvað spil en góð pressa gestana á andlausa miðjumenn okkar lét sóknartilburði okkar líta út eins og fólksbíl á sumardekkjum í fljúgandi hálku. Eitt umdeilt atvik átti sér reyndar stað þegar okkar menn heimtuðu víti þar sem boltinn var handleikinn innan teigs af liggjandi manni, læt aðra um að fella dóm á það atvik, ég var allavega ekkert trylltur.

Í hálfleik bjóst maður við að Rafa myndi koma mönnum inn á rétta braut og heimta MIKIÐ BETRI frammistöðu gegn ekki sterkari mótherjum og jafnvel gera bara breytingar strax. Það var auðvitað ekki upp á teningnum og áfram hélt þessi kvöl fyrir okkur stuðningsmenn. Allar okkar sóknaraðgerðir voru svona næstum því, það var varla að við næðum skoti á markið svo heitið geti. Kanntspil Kuyt og Bennayoun var hreinn brandari, rólyndis hlaup þeirra inn á miðju eða jogg þeirra upp í hornin voru afar auðlesin og skiluðu litlu. Á meðan var Gerrard fastur allt of aftarlega á vellinum að passa Alonso sem átti í tómu basli með miðsvæðið gegn reyndar mjög spræku miðjupari gestana, þeim Defour og Fellaini.

Reyndar dró töluvert af Standard í seinni hálfleik og þeir fóru að draga sig aðeins aftar og létu Mbokani hlaupa svolítið, en eftir þetta einvígi er ég gríðarlega feginn því að sá kappi er ekki betri slúttari því þá værum við í sjokki núna. En seinni hálfleikur tók enda um síðir, bæði lið áttu inn á milli sæmilega spretti en ekkert sem fékk mann til að standa upp yfir, meira var um að maður lét út úr sér nokkur vel valin fúkyrði og spyrðist fyrir um það hvar í andskotanum Peter Crouch væri?

Ég bjóst nú samt ekki við öðru en við myndum nú sigla yfir þetta lið í framlengingu enda voru Liege menn farnir að þreytast og ég hreinlega neitaði að trúa að Liverpool gæti fallið út á þessu stigi keppninnar.

Framlengingin var nokkurnvegin framhald af seinni hálfleik, við vorum meira með boltann án þess að skapa mikið og bera fór á mistökum úr ótrúlegustu áttum, Torres var með móttöku sem Sissoko hefði roðnað yfir og hvaðeina. Kuyt átti ágætt skot frá vítateigslínunni eftir að hafa unnið boltan en það fór rétt framhjá, Arbeloa af öllum mönnum kom svo með eina bestu tilraun okkar manna þegar hann smellhittiboltann út við hliðarlínu en Espinoza í marki Liege var með þetta allt á hreinu. Stuttu seinna átti hinn spræki El Zhar svo klárlega að fá víti, en hann hafði tekið varnarmenn Liege listavel á og var klárlega sparkaður niður beint fyrir framan dómarann en fékk ekkert fyrir sinn snúð. Það var semsagt bara ekkert að ganga og mest lítið í spilunum hjá okkar mönnum sem fékk mann til að búa sig undir “flautukörfu”. En á 118. mínútu fær Babel blöðruna og fer með hana út í horn, þar tekur hann bakvörð Liege á og nær góðum bolta inn á fjærstöng, þar gat ekki verið neinn annar mættur en Dirk Kuyt sem laumaði sér á ótrúlegan hátt á bakvið Dante og hamraði boltann í netið. Snilldarmark hjá Kuyt og eitt af því fáa sem hann gerði af viti í sóknarleiknum í kvöld, en það var svo sannarlega vel tímasett hjá honum og hreint hræðilega mikilvægt.

Áfam höldum við því að misnota máltækið “winning ugly”, það er auðvitað þræl pirrandi alveg en á maðan maður veit að það býr MIKLU meira í þessu liði og að það kallast jú auðvitað WINNING ugly þá er maður ekkert farinn að örvænta strax. Liverpool var klárlega að spila gegn mótherjum sem þeir bjuggust ekki við að væru svona sterkir og geta þegar horft er á einvígið í heild þakkað Jose Reina all hressilega fyrir að vera komnir í riðlakeppni UEFA. En það eru sigurvegararnir sem er munað eftir og við eigum líklega lítið eftir að spá í þessum leik þegar fram líða stundir, maður gæti samt ekki verið fegnari að þessar 210 mínútur eru búnar, þetta var allt allt of tæpt.

Til að enda þetta vil ég aðeins pæla í frammistöðu leikmanna og þessu blessaða leikkerfi. Ég skil ekki alveg afhverju við erum aftur farnir að leggja upp með 4-4-2 kerfið og nota í það sömu menn og hafa sannað getuleysi sitt í því fyrir. Það eru 3 ár síðan Gerrard og Alonso combó-ið var rétt búið að klúðra fyrir okkur úrslitaleik þessarar keppni, en þeim var bjargað fyrir horn með því að djúpur miðjumaður var settur inná og Gerrard gefið frelsi. Þetta virðist ekkert hafa breyst, Gerrard vill svolítið hverfa þegar hann fær ekki að leika lausum hala og er að mínu mati vannýttur þegar hann er að spila of langt frá markinu, Alonso hefur bara enganvegin worke rate-ið í að spila sem solo varnartengiliður og það hamlar því að bakverðirnir okkar geti beitt sér í sóknarleiknum eins og maður hefði viljað. Aurelio og Arbeloa voru samt ekkert arfaslakir í kvöld en báðir geta betur.

Kuyt og Bennayoun hafa verið arfaslakir sóknarlega í upphafi tímabils og voru það einnig í kvöld, fyrirsjáanlegir, allt of hægir og hvorugur virðist vera hreinræktaður kanntmaður. Ég er ekki aðáandi þess að Kuyt sé byrjunarliðsmaður hjá okkur en það er á svona momentum sem maður vill að stungið sé upp í mann, líklega tekur Kuyt nú við kyndlinum af norska vini mínum sem sérhæfði sig í að skora þegar ég var búinn að fylla úr blótkvótann. Long may it continue.

Þessir fjórir miðjumenn ná ekki að skapa mikið fyrir sóknarmennina okkar enda í töluverðri fjarlægð frá þeim og það segir sína sögu að við náum Torres aldrei einum í gegn á móti Standard Liege, hvað þá Keane sem í fyrsta skipti á ævinni lítur út fyrir að skorta smá uppá sjálfstraustið!!! Þeirra samvinna á samt ekki eftir að batna mikið fái þeir ekki betri þjónustu.

Aftast erum við svo nokkuð vel settir, Carra stendur ALLTAF fyrir sínu og Skrtel var að spila vel í kvöld, það var nú bara ekki eins hrikalega mikið um þessar ömurlegu löngu spyrnur þeirra í kvöld og þeir koma báðir vel frá leiknum. Á bak við þá er svo eini leikmaðurinn (ásamt Carra kannski) sem virðist vera mættur til leiks þetta tímabilið, Jose Reina. Hann vel ég mann leiksins í kvöld, bæði vegna þess að hann stóð uppúr í dag og einnig vegna þess að það er alfarið honum að þakka að við erum ennþá með í meistaradeild Evrópu.

Af bekknum komu svo þeir fóstbræður Babel og El Zhar, sá hollenski er að að gera sitt allra besta til að dempa væntingarnar sem maður gerði til hans fyrir þetta tímabil með afar ósannfærandi byrjun, á meðan sá marakóski virkar þræl sprækur alveg og rættlætir það ágætlega að vera búinn að slá Pennant út úr hópnum. Babel er þó sá sem getur gert eitthvað óvænt upp úr þurru og það var hann sem náði þessum kross fyrir á 118 mínútu. Þannig að ágæt innkoma hjá báðum þegar á heildina er litið.

Hvað um það, nú er búið að stilla miðið á Róm, það er það eina sem skiptir máli eftir svona rimmu.

Takk fyrir

Einar Babu

Það er ekki alltaf skemmtilegt að skrifa leikskýrslur fyrir þetta blogg. Í fyrra var ég orðinn svo þreyttur á því að við ákváðum að taka inn nokkra nýja penna aðallega til að leysa mig af því ég var duglegastur í leikskýrsluskrifunum á þessari síðu.

Það er oftast gaman að skrifa eftir sigurleiki, en leiðinlegt eftir tapleiki. Stundum hefur það þó verið ágætt að skrifa eftir tapleiki. Eftir langar taphrinur eða þegar að langt er liðið á tímabilið þá hef ég oft fengið eitthvað útúr því að hella mér yfir allt og alla í kringum liðið. Í byrjun tímabils er það hins vegar mun erfiðara að skrifa um tapleiki, sérstaklega fyrsta tapleik tímabilsins. Þá bresta vonir manns og maður hikar við að gagnrýna þá sem spila illa því að tímabilið er kannski nýbyrjað.

Því var ég drullu stressaður þegar um 10 mínútur voru eftir af leiknum í dag því að leikskýrslan hefði svo sannarlega ekki verið skemmtileg og ekki margt ánægjulegt til að skrifa um. En á 10 mínútum tókst þessu Liverpool liði að snúa leiðinlegum tapleik uppí yndislega ánægjulegan sigurleik. Og hverjum var það að þakka? Jú, þeim tveim mönnum sem hafa síðustu árin oftast reddað hlutunum fyrir Liverpool: Jamie Carragher og Steven Gerrard. Það er þeim að þakka að í dag er Liverpool í efsta sæti ensku Úrvalsdeildarinnar í stað þess að við værum um miðja deild, með þá þunglyndustu talandi um að þetta tímabil væri búið eftir tvo leiki.

Byrjum á byrjuninni. Rafa stillti svona upp í byrjun:

Á bekknum: Cavalieri, Aurelio, Agger, Babel, Ngog, El Zhar, Plessis.

Þessi leikur var ekki góður. Í raun var hann slæmur mestallan tímann. Liverpool liðið var vissulega eilítið sterkara mestallan tímann, en þetta Middlesboro lið er líka mjög framværilegt lið, sem spilaði vel og sótti á mark Liverpool en hékk ekki bara í vörn einsog flest lið gera á Anfield. Þeir eru með marga mjög frambærilega menn einsog framherjana þrjá og Downing, sem að gerði varnarmönnum Liverpool oft lífið leitt.

Liverpool náði ekki að skapa sér nein frábær færi mestallan leikinn. Middlesboro fékk sennilega hættulegasta færi leiksins þegar að Reina varði frábærlega eftir meistartakta frá Tuncay. Hjá Liverpool var hins vegar mestallt liðið slappt.

Á 70. mínútu kom svo það sem virtist vera algjört rothögg þegar að Mido (sem kom inná fyrir Alves) skoraði glæsilegt mark með langskoti fyrir Boro. Mínúturnar á undan hafði ég verið að röfla við vin minn sem sat með mér hvað ég yrði fúll yfir jafntefli, en allt í einu virtist jafntefli vera það besta sem við gátum átt von á.

Það benti þó lítið til á að eitthvað myndi breytast. Rafa setti Babel inná þegar um hálftími var eftir, en hann átti einhverja skelfilegustu innkomu sem ég hef séð á ævinni. El Zhar kom svo inn fyrir Arbeloa og Aurelio inn fyrir Dossena.

Þetta breyttist þó allt þegar aðeins fjórar mínútur voru eftir af leiktímanum. Liverpool var með boltann útá hægri kanti þegar að boltinn fór í höndina á einum Boro manni, en (annars arfaslakur dómari leiksins) Mike Reily lét leikinn halda áfram – boltinn barst til **Jamie Carragher**, sem að skaut og skoraði fyrir Liverpool (með smá viðkomu í varnarmann Boro). Afskaplega sjaldgæf sjón, en samt frábært að sjá Carra skora.

Eftir þetta jókst pressan enn meira hjá Liverpool og þegar að **þrjár mínútur voru komnar fram yfir venjulegan leiktíma** gaf Xabi Alonso háa sendingu inná teig þar sem að Robbie Keane tók boltann niður og þar kom fyrirliðinn okkar, **Steven Gerrard** og skoraði með frábæru skoti beint uppí samskeytin. Frábært mark hjá Gerrard, sem var óheppinn að skora ekki úr aukaspyrnu stuttu áður.

Ótrúlega sætur sigur hjá Liverpool þrátt fyrir slaka frammistöðu.

**Maður leiksins**: Liverpool liðið var alls ekki að leika nógu vel í dag. Torres var ágætur, en hann fékk úr litlu að moða. Þriggja manna línan fyrir aftan hann – Keane, Kuyt og Benayoun voru afleitir í dag. Það kom nákvæmlega ekkert útúr þeim.

Fyrir aftan þá var svo Xabi Alonso sem var líka afleitur. Það verður til að mynda að rannsaka það hvernig stendur á því að atvinnumaður í knattspyrnu getur ekki í einhverjum 4 tilraunum komið bolta úr horni framhjá fyrsta varnarmanni. Það var ekki fyrr en að Gerrard fór að taka spyrnurnar að boltinn dreif inná teig.

Ég ætlaði fyrst bara að velja einn mann leiksins, **Jamie Carragher**. Hann var einfaldlega okkar besti maður. Vann sína vinnu frábærlega og reddaði því algjörlega að Boro skoraði bara eitt mark í leiknum. En ég verð hreinlega að gefa **Steven Gerrard** líka nafnbótina, enda voru þeir félagar hetjurnar í dag og þeir minntu okkur enn einu sinni að sama hversu mikið við tölum um nýja menn – að þá eru þessir tveir menn algjörlega ómissandi partur af okkar liði. Gerrard spilaði ekki vel í dag, en hann reyndist okkur gulls ígildi á ögurstundu einsog svo oft áður.

Þannig að núna eftir tvo leiki er Liverpool með fullt hús stiga í **efsta sæti ensku úrvalsdeildarinnar**. Chelsea, Arsenal og West Ham hafa enn tækifæri til að jafna okkur, en við verðum allavegana á toppi deildarinnar næstu tvo klukkutímana. Það er ánægjulegt. Þrátt fyrir að Sunderland og Boro séu ekki mestu glansliðin á Englandi, þá eru þau bæði gríðarlega erfið lið (Tottenham er til að mynda búið að tapa fyrir báðum þessum liðum) og það eru svona lið sem við þurfum að klára til að geta blandað okkur í baráttuna um enska titilinn.

Næst þarf Liverpool að klára pakkann í undankeppni Meistaradeildarinnar og svo er það heimsókn á Villa Park næsta sunnudag og svo Manchester United á Anfield tæpri viku síðar. Já, þetta er byrjað!

Það var heldur bragðdaufur fyrsti leikur Liverpool á þessari leiktíð gegn Standard Liege í Belgíu. Ég átti von á að Liverpool myndi ekki hafa mikið fyrir því að klára þennan leik en annað kom heldur betur á daginn.

Byrjum á því að skoða byrjunarliðið.

Bekkurinn: Cavalieri, Hyypia, Insúa, Gerrard (inn f. Keane ’67), Voronin, Pennant, El Zhar (inn f. Kuyt ´83).

Liverpool hélt boltanum vel á upphafsmínútum leiks og stjórnaði algjörlega öllu sem fór fram á vellinum. En eftir um 10 mínútna leik vöknuðu heimamenn og stressið rann úr þeim. Þeir fengu fljótlega aukaspyrnu við vítateigshornið og uppúr henni kom skalli en hann hafnaði í stönginni og Reina bjargaði því sem bjarga þurfti í framhaldinu af því. Já smá einbeitingarleysi í dekkingu hjá Liverpool. Þetta sáum við oft á síðustu leiktíð vera einn helsta veikleika liðsins, að verjast föstum leikatriðum. En stuttu síðar kom dómarinn heimamönnum til hjálpar þegar hann dæmdi vítaspyrnu á Dossena sem handlék knöttinn vissulega, en hann gerði það utan teigs. En maðurinn sem vann gullhanskann í ensku úrvalsdeildinni í fyrra gerði sér lítið fyrir og varði vítaspyrnuna, Pepe Reina sýnir enn og aftur hversu góður hann er. Eftir þetta gerðist fátt markvert. Liverpool spiluðu boltanum í öftustu línu manna á milli en svo kom oftar en ekki kýling fram á við í átt að fremstu mönnum, sem gékk ekki eftir. Stuttu fyrir hálfleik átti spyrnumeistarinn Alonso aukaspyrnu sem fór hársbreidd yfir. Fleira markvert gerðist ekki í fyrri hálfleik. Tveir nýjir leikmenn ollu mér örlitlum vonbrigðum í fyrri hálfleik og það voru Dossena og Keane. Dossena átti í vandræðum allan hálfleikinn með frískan kantara Standard manna og Keane varla sást í framlínunni. En það er nú algjör óþarfi að dæma þessa leikmenn og liðið eftir 45 mínútur í fyrsta alvöru leik tímabilsins. Ég beið því pollrólegur eftir síðari hálfleik.

En eftir nokkrar mínútur í síðari hálfleik leyst mér ekkert á blikuna. Liverpool gékk illa í uppspilinu og ljótar tæklingar komu í kjölfar þess að þeir misstu boltann. Sóknarleikurinn var lítill sökum langra og hárra kýlinga fram völlinn úr öftustu línu. En vindurinn fór að renna hægt og rólega úr heimamönnum og Liverpool fóru að taka meiri völd inn á vellinum. Gerrard kom inn fyrir Keane og við það hresstist sóknarleikurinn eilítið. Gerrard tók aukaspyrnu rétt fyrir utan teiginn eftir að brotið hafði verið á Alonso en skot fyrirliðans fór rétt yfir. Í næstu sókn kom hár bolti inn fyrir Liverpool vörnina og Standard maður skallaði einn á móti Reina en Reina náði að komast fyrir skotið og Benayoun hreinsaði burt. Leikurinn datt mikið niður eftir þetta og fátt markvert gerðist, Liverpool hélt boltanum betur en lítið sem ekkert kom út úr því. Að lokum flautaði dómarinn bragðdaufan leik af.

Það eru vissulega ekkert slæm úrslit að fara með 0-0 í heimaleik á Anfield en ég lít ekki á málið þeim augum. Ég get ekki hrósað mörgum leikmönnum eftir þennan leik, því miður. Þessi úrslit eru ekki góð miðað við það að Standard Liege er hreint ekki stórlið í evrópskri knattspyrnu og við eigum hreinlega að sigra þá sannfærandi. Í staðinn erum við í bullandi vandræðum með þá og heppnir að tapa ekki leiknum.
Það eru 3 atriði sem mig langar að væla út af eftir þennan leik.
Í fyrsta lagi þá eru varnarmenn okkar í miklum vandræðum með háa bolta sem koma inn fyrir þá. Þó sérstaklega krossa sem koma utan af köntunum. Það er eins og menn sjái ekki mann OG bolta og þetta er klárlega eitthvað sem Rafa og Sammy þurfa að fara yfir með leikmönnum.
Í öðru lagi þá fannst mér við eiga í miklum vandræðum með að skapa almenninleg marktækifæri. Ég veit að leikmenn eru ekkert í formi lífs síns og sumir leikmenn eru nýjir og eiga eftir að komast betur inn í þetta, en að skapa ekki eitt almenninlegt marktækifæri finnst mér slakt.
Í þriðja lagi þá er ég mjög óhress með suma leikmenn hvað varðar hraða og styrk. Báðir bakverðirnir okkar áttu í bullandi vandræðum með fljóta kantmenn Standard og þeir stungu okkur af á fleiri stöðum en bara á köntunum. Ekki nóg með það að þeir hlupu okkur af sér heldur voru þeir að elta okkur uppi og loka á allar sóknarleiðir líka. Ég veit ekki hvort þetta sé bara hausinn á mönnum sem er að klikka eða hvort við séum ekki betri en þetta. Ég vill trúa því að þetta sé hugarástand leikmanna sem þarf að breyta og að menn hafi ekki náð að peppa sig nógu vel upp. Reyndar komu Belgarnir mönnum í opna skjöldu og spiluðu mjög grimmt og spurning hvort að leikmenn Liverpool höfðu bara ekki kraftinn í þetta, maður spyr sig.

En ég ætla svo sem ekkert að missa mig í neikvæðni varðandi þennan leik, þetta er fyrsti leikurinn af löngu tímabili og við skulum halda ró okkar. 0-0 eftir útileikinn, eigum Anfield eftir, þetta er nú ekkert alslæmt þó við höfum oft séð betri leiki hjá okkar mönnum.

Maður leiksins:
Það eru ekki margir sem koma til greina. Mér fannst Carragher spila þokkalega í vörninni en hann gerði nokkur mistök í dekkingu sem kostuðu það að Standard menn komust í ákjósanlega stöðu. Gerrard kom góður inn að mínu mati en var ekkert að brillera. Reina spilaði vel og varði vítið vel en mér fannst einn leikmaður spila betur en Reina í kvöld. Sá leikmaður heitir Plessis. Hann stoppaði oft upphlaup, skilaði boltanum vel frá sér og barðist vel. Margir leikmenn sem spila hans stöðu eru magnaðir tæklarar en vantar oft að geta komið boltanum frá sér eftir að þeir hafa unnið hann. Það getur Plessis gert vel og það gerði hann í kvöld. Hann gerði hlutina einfalt og sýnir mikinn þroska í leik sínum þrátt fyrir að vera ungur útlendingur í stórliði. En hann ásamt öllum öðrum í dag getur hins vegar gert betur. Liðið á helling inni og vonandi að Rafa nái að blása lífi í liðið fyrir komandi átök í úrvalsdeildinni.

Næsti leikur er gegn Sunderland þann 16. ágúst á útivelli. Það verður erfiður leikur og vonandi að menn verði á tánum. En látum þetta duga í bili.

Jæja, þá er það síðasta leikskýrsla vetrarins 2007 – 2008. Lokaleikur tímabilsins hafði litla þýðingu og maður bjóst við talsverðum breytingum á byrjunarliði og kannski skrautlegum leik.

Rafael karlinn kom því mér á óvart með frekar hefðbundnu liði.

Byrjunarlið dagsins var þetta:

Á bekknum: Itandje – Finnan – Hyypia – Lucas og Benayoun.

Insua leyft að spreyta sig áfram, breytingin helsta sú að Gerrard var nú settur inná miðju með Mascherano og vinsælasti vinur okkar hér, Voronin spilaði í holunni milli miðju og sóknar.

Fyrstu mínútur leiksins voru afar rólegar, þó að okkar lið hafi verið meira með boltann í meiri sóknargír. Í raun var lítið að gerast þangað til á 25.mínútu þegar Reina varði vel frá Berbatov eftir horn. Þaðan frá var áfram rólegt og í raun steindautt. 0-0 í hálfleik.

Aðeins lifnaði yfir í þeim seinni. Torres fékk fínt færi sem Cerny varði og Gerrard og Voronin fengu fín skotfæri sem gátu nýst betur. Tottenham fékk líka hálffæri, en tempóið í leiknum var ekki mikið, þó ekki sé nú meira sagt!

Á 69.mínútu brotnaði svo ísinn frægi. Skrtel átti langa sendingu sem Torres nikkaði áfram í gegnum vörnina þar sem leikmaður sem hafði verið ósýnilegur í leiknum fram að því, Andriy Voronin, lagði knöttinn vel fyrir sig og setti undir Cerny í markinu. 0-1, en vonandi dugði þetta mark nú ekki fyrir nýjum vetri hans á Anfield, hann fór svo útaf tveimur mínútum seinna, ef ég fengi að ráða, í sínum síðasta leik fyrir liðið……

En á 74.mínútu kom svo það sem allir biðu eftir. Torres. Bara, rest my case. Michael Dawson skilinn eftir berfættur og markmaðurinn klobbaður. Dawson fór heim að sækja sokka strax að þessu loknu. En án gríns var markið tær snilld, nú á Fernando Torres einn metið yfir flest mörk nýliða í Úrvalsdeildinni. Nistelrooy fucking hvað!!! Deildarmark nr. 24, ekkert úr víti. Í heildina nr. 33 fyrir liðið. Frábært fyrsta season, mun örugglega ekki versna á næsta ári!

Á þeirri 79. setti svo „El Nino“ hann svo í þverslána með markmanninn helfrosinn, en Tottenham voru þarna bara dánir með stæl.

Síðustu mínúturnar var bara spurningin hvort Pepe Reina setti met, sem hann svo sannarlega gerði. Hélt hreinu í 17 leikjum í vetur, sem er árangur með ólíkindum! Lokastaða 0-2, að lokum semsagt 4.sæti með 76 stig og markaskorið endaði í 119.

Þegar kemur að því að velja mann leiks, sem var nú ekki mikil flugeldasýning, valdi ég milli þessara metdrengja, Reina og Torres. Ekki endilega bara út af deginum, heldur líka bara áfanganum sem þeir náðu. Ég ákveð svo núna að Torres situr uppi með það að vera síðasti „maður leiksins“ á kop.is í vetur.

Næsti leikur er ekki tímasettur ennþá, en við munum auðvitað láta vita af því hér á síðunni um leið og það liggur fyrir.

Svona í framhjáhlaupi féllu Reading og Birmingham í dag, samhryggist íslensku stáldrengjunum með það en óska Danny Murphy til hamingju með að halda sínu liði, Fulham, uppi. Ég var sáttur með þá útkomu en ætla ekki að tjá mig um aðra atburði dagsins í Englandi……

Síðasti heimaleikur tímabilsins var leikinn í dag. Eftir áfallið á móti Chelsea í meistaradeildinni, þá vissi maður ekki hvernig mórallinn yrði í liðinu og hvernig Rafa myndi stilla því upp. En hann kom mér dálítið á óvart … eða þannig … með því að stilla upp sterku liði og svona var byrjunarliðið:

Bekkurinn: Itandje, Skrtel, Alonso, Benayoun, Voronin

Leikurinn byrjaði frekar rólega, engin færi litu dagsins ljós fannst mér fyrr en á 20. mínútu þegar Kuyt gaf vel fyrir og Babel skallaði fast en yfir markið. Í endursýningu kom berlega í ljós að Torres var í mun betra færi, en það má ekki kvarta yfir því. Torres átti svo skot úr frekar litlu færi á 23. mínútu en vel framhjá. Nú var þetta aðeins að lifna við fannst manni. Gerrard átti þrumuskot rétt framhjá á 27. mínútu og einnig litlu seinna í hálfleiknum eftir stangarrangstöðuskot City hinumegin.

Í hálfleik var staðan 0:0 og ég verð að segja það að ég hafði alveg sé skemmtilegri knattspyrnuhálfleik á Anfield … 6:0 í skotum fyrir Liverpool og stangarskot City ekki talið með vegna rangstöðunnar. En síðari hálfleikur hófst með góðri sókn og upp úr hornspyrnu átti Kuyt skalla framhjá. Já já, hugsaði ég … núna fáum við almennilega sýningu! Örskömmu síðar átti Gerrard stórkostlega sendingu innfyrir á Torres sem var kominn svolítið utarlega og átti skot rétt framhjá. Já já, hugsaði ég aftur.

City fékk svo aukaspyrnu á 51. mínútu og skotið úr henni sleikti utanverða stöngina. Heyrðu? Hvað erum við að hleypa þessu liði inn í leikinn með svona færum?! Mascherano prjónaði sig svo í gegnum vörn City eftir 10 mínútna leik í síðari hálfleik en slæmt skotið fór framhjá. Á 58. mínútu fær Torres svo boltann fyrir utan teig, sólar fram hjá Richard Dunne og rennir boltanum í markið … frábært!!! 1:0!!

Kuyt átti frábær viðstöðulaust skot stuttu seinna og Lucas Leiva tók skemmtilega hjólhestaspyrnu sem var varin… og sókn Liverpool hélt vel áfram! Kuyt átti svo stórkostlegan skalla í stöng og skömmu síðar skalla beint á markmanninn … hann óð í færum hreinlega á skömmum tíma þarna. 18:1 komin í marktilraunum á þessum tíma. En það er tölfræði sem við höfum séð áður í vetur. Babel fyrir opnu marki (næstum því) skaut svo yfir á 66. mínútu… Á 20 mínútum í seinni hálfleik áttu okkar menn helmingi fleiri marktilraunir en í öllum fyrri hálfleiknum.

Babel fór út af fyrir Benayoun og Lucas Leiva fór af velli fyrir Alonso. Nokkuð góðar sóknir með vippu frá Torres og skoti frá Mascherano komu undir lokin. Voronin inn á fyrir Gerrard var ekki góð skipting, því stakkels Voronin átti ekki góðar mínútur inni á vellinum. Mikið líf síðustu mínúturnar … City átti líka sóknir þá en allt kom fyrir ekki. Við fengum ekki fleiri mörk. 23:4 í marktilraunum, og öruggur 1:0 sigur staðreynd.

Maður leiksins: Persónulega fannst mér fyrirliði vor vera með frábæra baráttu og svo var Carra virkilega traustur ásamt Hyypia. Finnan var ekkert sérstakur en Insúa átti ágæta spretti. Bar ekki mikið á Mascherano en Lucas átti nokkur skot, hvarf þess inn á milli. Babel var sæmilega hress, óheppinn að skora ekki, Reina með hreint í enn einum City leiknum og það er frábær árangur tel ég. Kuyt var Kuyt – óheppinn virkilega að skora ekki og fín barátta í honum allan tímann. Torres jafnaði í dag markametið sem Nistelroy á fyrir mörk skoruð í deildinni á fyrsta tímabilinu. Og mér finnst það ansi sérstakur áfangi. Ég hefði getað valið Gerrard sem mann leiksins en ætla bara enn og aftur að dásama hann Fernando ‘El Nino’ Torres hér og þess vegna hlýtur hann þessa nafnbót. Við erum jú að tala um 32 mörk á þessu tímabili hjá stráknum! Og hann á bara eftir að bæta í!!

Næsti leikur: Verður um leið síðasti leikur liðsins á tímabilinu. Það er útileikur í deildinni gegn Tottenham Hotspur, sunnudaginn 11. maí (nánar tiltekið á hvítasunnu) kl. 14:00. Vonandi tekst strákunum að klára tímabilið með sigri og vonandi nær Torres að hrifsa fyrrnefnt met einn með því að skora. Áfram Liverpool – alltaf!

Undanúrslit Meistaradeildarinnar. Þeirra vegna er það orðið nánast árlegur viðburður að Liverpool spili einn eða tvo tilgangslausa deildarleiki þar sem Rafa Benítez stillir upp algjöru varaliði og nánast hendir leikjum frá sér. Svo fór einnig í dag þar sem varaliðið okkar gerði **2-2 jafntefli** gegn grútlélegu Birmingham-liði í leik sem okkar sterkasta lið hefði unnið. Stórt.

Byrjunarlið Liverpool í dag var svona:

**Bekkur:** Itandje, Insúa, Carragher, Gerrard, Kuyt.

Utan hóps í dag: Torres, Babel, Alonso, Mascherano, Arbeloa.

Meiddir: Aurelio, Agger, Kewell.

Sem sagt, af liðinu sem byrjaði leikinn gegn Chelsea á þriðjudag voru aðeins Reina og Skrtel inná í þessum leik. Aðrir voru fyrir utan hóp eða á bekknum.

Fyrri hálfleikur í þessum leik var vart í frásögur færandi. Crouch átti eina færið okkar með langskoti sem Maik Taylor varði vel. Crouch var annars ósýnilegur eins og flest allir í liði okkar manna og á köflum fannst mér Pennant og Voronin vera þeir einu sem voru allavega að reyna.

Eina mark hálfleiksins kom um hann miðjan þegar Riise horfði á James McFadden tölta með boltann upp að endalínu og gefa fyrir. Þar horfði Hyypiä á Finnan og Skrtel fara í skallabolta gegn sama manninum, en boltinn fór framhjá þeim öllum og til **Mikael Forssell** sem var óvaldaður á fjærstöng og setti boltann framhjá Reina. 1-0.

Fljótlega í seinni hálfleiknum syrti í álinn. Okkar menn voru steinsofandi sem fyrr þegar Birmingham fengu aukaspyrnu af dágóðu færi fyrir utan teig okkar manna. Fyrrum Arsenal-maðurinn **Sebastian Larsson** tók aukaspyrnuna í sönnum Beckham-stíl og sett’ann yfir varnvarveginn, upp í samúelinn, óverjandi fyrir Reina. 2-0.

Við þetta vöknuðu okkar menn aðeins og nokkrum mínútum síðar minnkaði **Crouch** muninn. Jermaine Pennant, sem var okkar langbesti maður í dag, lék upp allan hægri kantinn og inná vítateiginn, sólaði einhverja þrjá eða fjóra Brömmara og lagði boltann svo inná teiginn þar sem Crouch tók hann og smellti í hornið niðri. 2-1 og leikurinn enn á lífi.

Þegar kortér var eftir fengum við svo heppnismark. Boltinn barst enn aftur upp hægra megin, þar gaf Lucas fína fyrirgjöf á teiginn þar sem **Yossi Benayoun**, sem hafði ekkert getað fram að því, skallaði boltann í netið. Boltinn hafði reyndar viðkomu í Radhi Jaidi og breytti um stefnu svo Taylor náði honum ekki í markinu en Benayoun er samt réttilega skráður fyrir þessu. 2-2.

Eftir þetta sóttu okkar menn meira í sig veðrið og sóknirnar fóru nær allar í gegnum Pennant á hægri kantinum. Insúa kom inná fyrir Riise sem hafði lítið gert til að sýna Rafa að hann væri að jafna sig eftir sjálfsmarkið gegn Chelsea. Aðrir komu ekki inná, þannig að það má segja að aðalliðið okkar hafi fengið nær algjöra hvíld í dag á meðan Chelsea-liðið þurfti að nota alla sína sterkustu menn í hreina orrustu gegn United. Kannski reynist það okkur til tekna á miðvikudaginn kemur.

Það fór þó svo að sigurmarkið kom ekki í þessum leik þrátt fyrir pressu okkar manna undir lokin og því var jafnteflið staðreynd í leik sem hefði unnist ef okkar menn hefðu byrjað að spila fyrr en á 60. mínútu, eða ef aðalliðið hefði spilað. En jafnteflið færir okkur allavega stigið sem þurfti til að gulltryggja fjórða sætið.

**Maður leiksins** Jermaine Pennant. Rafa talaði um það fyrir þennan leik að það væri hópur leikmanna hjá Liverpool sem þyrftu að sýna honum að þeir vildu vera áfram hjá félaginu og hefðu þau gæði sem þarf til. Hann setti svo meira og minna alla þessa leikmenn inná völlinn í dag og miðað við svörin sem við fengum fyrstu 60 mínúturnar virtust menn eins og Finnan, Riise, Crouch og Voronin lítinn áhuga hafa á að sanna sig.

Pennant var hins vegar allur af vilja gerður. Leikur hans í fyrri hálfleik var kaflaskiptur, en hann þó bestur okkar manna, en í seinni hálfleik var hann á köflum sá eini sem lék af getu og það var engin tilviljun að aukin pressa okkar manna eftir að lenda tveimur mörkum undir kom á sama tíma og Pennant tók öll völd á sínum væng. Fínn leikur hjá Pennant sem getur fyrir vikið átt von á að fá aðeins meira að gera en samherjar sínir í dag gegn Chelsea á miðvikudaginn kemur.

Nóg af þessu í bili. Fjórða sætið er öruggt, nú berjast menn upp á líf og dauða á Stamford Bridge á miðvikudaginn kemur. Það er nóg eftir af þessu tímabili ennþá.

Jæja, okkar menn fóru á Craven Cottage í London í dag og nánast tryggðu sér fjórða sætið í deildinni. Liverpool eru núna 8 stigum á undan Everton þegar að aðeins 3 leikir eru eftir í deildinni. Auk þess er markatala okkar manna mun betri þannig að okkur dugir 1 stig úr síðustu leikjunum til að komast í Meistaradeildina.

Allavegana, Rafa stillti þessu svona upp í dag.

Fulltaf breytingum og Gerrard ekki einu sinni í hópnum. Hyypia fyrirliði.

Á bekknum: Itandje, Xabi, Aurelio, Carra, Torres

Semsagt, fullt af breytingum og Hyypia var fyrirliði. Í hálfleik kom Carra inn fyrir Hyypia, svo kom Xabi inn fyrir Mascherano.

Ég er viðbjóðslega þunnur og auk þess var þetta hálf bragðdaufur leikur, þannig að ég hef lítið sem ekkert um hann að segja. Pennant kom okkar mönnum yfir í fyrri hálfleik með góðu skoti frá vítateigshorninu úr skyndisókn okkar manna.

Hann átti svo fína sendingu inná Crouch, sem skoraði seinna markið.

Annars voru okkar menn ekkert sérstaklega góðir og Fulham menn fengu nokkur fín marktækifæri. Okkar menn gerðu bara nóg til að vinna leikinn, ekkert meira.

**Maður leiksins**: Ég ætla að velja **Jermaine Pennant**. Hann skoraði fyrra markið og lagði upp hið síðara og átti þátt í flestum sóknum okkar manna.

En allavegana, þetta var fínn sigur og gott að ná að hvíla lykilmenn fyrir Chelsea leikinn. Menn einsog Torres, Gerrard, Kuyt, Babel og fleiri fengu alveg hvíld í dag og ættu því að vera góðir í leiknum gegn Chelsea sem við bíðum öll spennt eftir.

Jæja þá í þetta sinn … Blackburn komu í heimsókn á Anfield í dag og freistuðu þess að ná einhverju út úr þeim leik. En það var aldrei nein hætta á því og niðurstaðan varð öruggur 3:1 sigur á frekar slöppu Blackburn liði. Byrjunarliðið var svona:

Á bekknum sátu Itandje, Riise, Hyypia, Voronin og Benayoun.

Leikurinn byrjaði afar rólega, einhvern veginn þannig stemming – byrjað var á mínútuþögn til að minnast fórnarlamba Hillsborough slyssins og svo hófst leikurinn. Torres átti ágætis skalla eftir hornspyrnu á 9. mínútu. Svo fylgdu á eftir hálf næstumþví færi (Aurelio, Torres) … Það var blautt og kannski gæðin aðeins verri eftir því.

Á 26. mínútu var Gerrard ýtt niður, Samba var hinn seki, og átti hiklaust að dæma brot á það og manninn út af, en dómarinn var ekki á því. Upp úr því kom álitleg sókn sem endaði með hræðilegu skoti fyrirliðans … Liverpool er með mjög rólega og örugga stjórn á leiknum. Ég veit samt ekki af hverju en mikið rosalega fannst mér skringileg deyfð yfir mönnum. Eðlilegt í kjölfar glæsilegs leiks á móti Arsenal? Nei, ég heimta baráttu í hverjum leik.

Litlu dómarnir voru ekki að falla með okkur og pirringur virtist stundum vera í okkar mönnum. En undir lok hálfleiksins komu upp Actim tölur um að Liverpool hefði átt 6 skot að marki og Blackburn eitt … hins vegar var staðan 1:1 í skotum sem hittu á markið. Frekar dapurt að sjá þessar tölur … og ég vonaði að síðari hálfleikurinn yrði miklu skemmtilegri. 0:0 sem sagt í hálfleik.

Síðari hálfleikur byrjaði á löngu skoti Torres … áhugavert, og var þetta eitthvað sem gæfi til kynna að hálfleikurinn yrði skemmtilegur?? Ég vonaði það. Hressandi sóknir hjá liðunum og maður lyfti augabrúnum örlítið hærra … en það tók tæpar 15 mínútur í hálfleiknum að finna netmöskvana. Eftir ágætis fjör og eftir fína skiptingu á Babel fyrir Benayoun, þá nær Benayoun boltanum af Blackburn, rennir á Steven Gerrard sem nippar á Lucas sem kemur honum áfram svo á Gerrard sem klobbar Samba og rennir framhjá Brad í markinu á 60. mínútu – frábært mark!!! 1:0!

Skrtel fékk réttmætt gult spjald þegar hann hindraði Roberts í sókn, en rautt spjald hefði verið fáránlegt í kjölfar atviksins í fyrri hálfleik. Það var hins vegar gaman að sjá Roberts áður reyna að fiska brot á Skrtel og sífellt tuðandi í dómaranum um atvikin.

Torres átti ekki sinn besta leik og stundum fannst mér hann ekki vera á svæðinu, en það sosum gilti um aðra líka. En eftir að hafa verið klipptur niður skömmu áður þá fékk hann glæsilega sendingu frá Gerrard (var á undan Benayoun í boltann) og setur hann fallega inn á 82. mínútu, 2:0!!! 30. markið komið – til hamingju með það!

Það var augljóst í leiknum öllum að það átti bara ekki að gefa Liverpool vítaspyrnu … menn geta deilt um hversu margar við hefðum átt að fá en þær voru alveg örugglega fleiri en engin. Dómarinn var ekki að heilla mig. Torres fór út af og “súpersöbbinn” Voronin kom inn á (hvað kallaði Gummi Ben hann… 4 marka maður inn á fyrir 30 marka manninn!! – frábært!). Stuttu síðar fer Xabi Alonso út af fyrir Riise og talað um það að Riise eigi eftir að skora fyrir félagið á tímabilinu … norsarinn rauðhærði má eiga það að 2 mínútum eftir innkomuna átti hann óeigingjarna sendingu á Voronin, sem potaði honum inn á 90. mínútu – varamenn dauðans að verki – og öruggur 3:0 sigur í höfn! Ekki aldeilis, því sortubrennararnir náðu því miður að skora fínt mark (óþarfi samt að fá það á okkur!) og var þar Santa Cruz að verki.

Niðurstaðan var sem sagt öruggur 3:1 sigur og bilið minnkar tímabundið í Arsenal og við fjarlægjumst Everton. Gott mál.

Maður leiksins: Sko, þegar klukkutími tæpur var liðinn af leiknum og staðan 0:0 þá hafði ég akkúrat engan í huga. Fannst almenn deyfð yfir þessu og boltinn ekki góður. Reina rólegur, Arbeloa ekkert spes, Carra … var hann ekki örugglega þarna?, Skrtel var traustur, Aurelio ekki góður, Lucas la la, Alonso átti sæmilegan leik, Kuyt ekkert spes en jafn baráttuglaður sem fyrr, Babel ekki spes, Torres alltaf hættulegur … þegar hann sást. Varamennirnir voru allir fínir, en hins vegar fannst mér fyrirliði vor sýna góðan karakter, skoraði glæsilegt mark og átti frábæra fyrirgjöf á Torres í öðru markinu. Það er því án hiks sem ég útnefni Steven Gerrard sem mann leiksins.

Næsti leikur: Næst er það útileikur gegn Fulham, laugardaginn 19. apríl kl. 14:00. Það verður virkilega áhugaverður leikur vegna þess að Fulham er í mjög mikill fallbaráttu og þarf á sem flestum stigum að halda til að halda sér uppi. En við sýnum enga miskunn og tökum þann leik, ekki satt? Áfram Liverpool!

Eftir heimsmeistarakeppnina í knattspyrnu sumarið 1978, þar sem heimamenn í Argentínu fögnuðu sigri, gerðu Brasilíumenn mikið úr því að þeirra lið hefði með réttu átt að vinna keppnina þar sem þeir spiluðu fallegri knattspyrnu. Cesar Luis Menotti, stjóri heimsmeistara Argentínu, var spurður um þetta skömmu eftir keppnina og svar hans var einfalt: „Við óskum Brasilíumönnum til hamingju með sinn móralska sigur. Vonandi geta þeir óskað okkur til hamingju með heimsmeistaratitil okkar.“

Í kvöld fór fram seinni leikur Liverpool og Arsenal í 8-liða úrslitum Meistaradeildarinnar. Eftir 1-1 jafntefli í fyrri leiknum var ljóst að þetta stæði á hnífsblaði fyrir þennan leik og það kom á daginn. Arsenal-liðið var í tvígang í kvöld á leiðinni áfram í undanúrslitin, í stöðunni 0-1 og stöðunni 2-2, en Liverpool-menn voru á móti í þrígang á leiðinni í undanúrslitin, í stöðunni 0-0, í stöðunni 2-1 og í stöðunni 3-2 og þar á eftir. Sem betur fer var það forskot okkar manna sem varð ofan á að lokum og okkar menn unnu verðskuldaðan **4-2 sigur** í þessum frábæra leik.

Benítez gerði óvænta breytingu á liðinu úr fyrri leiknum og lét Peter Crouch byrja inná í stað Ryan Babel. Sú breyting átti heldur betur eftir að borga sig:

**Bekkur: Itandje, Riise, Arbeloa, Babel, Benayoun, Voronin, Lucas.

Þessi leikur fór mjög illa af stað hjá okkar mönnum sem virkuðu mjög óstyrkir framan af. Arsenal-liðið geystist út úr startblokkunum og tók öll völd á vellinum og það leið ekki á löngu áður en þeir voru komnir yfir. Á 13. mínútu spiluðu þeir sig tvisvar inn í teig Liverpool en okkar menn bægðu hættunni frá, en í síðara skiptið barst boltinn á Fabregas sem renndi honum inn í teiginn á **Abou Diaby** sem negldi boltanum framhjá Pepe Reina á nærstönginni.

Þetta mark var dæmigert fyrir gang leiksins fyrsta hálftímann. Arsenal-liðið var á undan í alla bolta, hélt boltanum betur innan liðsins og virtist einhvern veginn ákveðnara og tilbúnara í þennan slag. Alonso elti Diaby ekki inní teiginn, þar var Skrtel seinn að taka við sér og Reina lét hann skora hjá sér í nærhornið. Einfaldlega ekki nógu gott hjá Liverpool.

Eftir þetta sat ég með höfuðið í höndunum næsta kortérið og bað til æðri máttarvalda um að Arsenal-liðið næði ekki öðru marki. Á 30. mínútu náðu okkar menn þó loksins að komast fram fyrir miðju, Aurelio fékk boltann frá Alonso og lék honum inná teiginn, gaf þaðan fyrir en boltinn fór í bakið á varnarmanni Arsenal og þaðan að markinu og Almunia þurfti að skutla sér og bægja boltanum frá í horn.

Gerrard tók hornspyrnuna frá hægri og beint inná miðjan vítateiginn, þar sem **Sami Hyypiä** átti laglega gabbhreyfingu til að losa sig við dekkun Philippe Senderos og skallaði boltann glæsilega í stöngina og inn! Staðan orðin 1-1!

Eftir þetta snerist leikurinn eiginlega algerlega við og það sem eftir lifði leiksins var Liverpool í meira og minna stanslausri sókn. Pressan jókst fram að hálfleik en okkar menn náðu ekki að skapa sér nægilega góð færi, á meðan botninn datt algerlega úr leik Arsenal-liðsins. Það var hálf undarlegt að sjá bæði Benítez og Wenger hoppandi af reiði á nánast sama tíma á hliðarlínunni en þannig var fyrri hálfleikurinn eiginlega í hnotskurn; mjög kaflaskiptur og í raun sanngjörn staða í hálfleik, 1-1.

Seinni hálfleikurinn hófst svo eins og þeim fyrri lauk. Liverpool-liðið sótti núna að The Kop og hafði tögl og höld á leiknum en gekk illa að brjóta vörn Arsenal á bak aftur. Arsenal-liðið lá í skotgröfunum og reyndi að sækja hratt með löngum boltum á Adebayor en Skrtel og Hyypiä réðu auðveldlega við flest sem að þeim kom. Fram að þessu hafði Torres verið frekar slakur í leiknum en bróðir minn sagði við mig að menn eins og Torres þyrftu bara eitt færi til að skipta sköpum. Það átti heldur betur eftir að sannast.

Þegar um tuttugu mínútur voru eftir kom langur bolti inn að teig Arsenal. Þar stökk Crouch manna hæst og skallaði boltann hnitmiðað í vasann á milli Senderos og Touré, þar sem enginn annar en téður **Fernando Torres** tók boltann niður, sneri sér með hann út í teiginn og klíndi honum svona líka snyrtilega upp í markhornið fjær, óverjandi fyrir Almunia! Staðan orðin 2-1 fyrir Liverpool og á ljóst að mjög stressandi mínútur voru framundan. Það hvarflaði þó ekki að manni að við ættum eftir að sjá þrjú mörk til viðbótar.

Eftir þetta datt Liverpool-liðið aðeins aftar á völlinn. Rafa Benítez tók Crouch útaf fyrir Ryan Babel til að reyna að fríska uppá sóknarleikinn, en það er skemmst frá því að segja að Loga Ólafssyni, lýsanda á Stöð 2 Sport, tókst að túlka það sem klára varnarskiptingu. Þegar sex mínútur voru eftir af leiknum fékk Theo Walcott boltann rétt fyrir utan eigin teig eftir enn eina þunga sókn Liverpool. Walcott gaf í með boltann og keyrði upp alla 80 metrana inná teig og að marki Liverpool, sólaði svona 4-5 andstæðinga á leiðinni, lagði boltann svo inná markteig framhjá Skrtel þar sem **Emmanuel Adebayor** kom aðvífandi og lagði boltann í nærhornið. Staðan orðin 2-2, sex mínútur eftir, Arsenal á leiðinni í undanúrslit og ég á leiðinni í sturtu í öllum fötunum, háskælandi. Þegar þetta mark kom heyrði maður fyrrnefndan Loga Ólafsson – United-mann með meiru – hrópa af æsingi: „Þetta er það sem gerist þegar menn beita varnarskiptingum til að halda fengnum hlut gegn liði eins og Arsenal!“

Logi átti þó eftir að fá að éta orð sín nokkrum andartökum síðar. Arsenal-menn voru enn að fagna marki sínu þegar Liverpool-liðið tók miðjuna, geystist upp í sókn og boltinn barst að lokum út á vinstri kantinn þar sem Ryan Babel keyrði á Fabregas og Touré, framhjá þeim báðum og inná vítateiginn. Fabregas virtist koma Babel úr jafnvægi með því að toga í hann og svo stökk Touré fyrir hann svo að Babel féll til jarðar og dómari leiksins var skotfljótur að dæma vítaspyrnu! **Gerrard** tók að sjálfsögðu vítið og skoraði örugglega! 3-2 fyrir Liverpool, fimm mínútur eftir og allt að verða vitlaust á Anfield!

Eftir þetta hentu Arsenal-menn öllu fram í örvæntingarfullri leit að jöfnunarmarkinu. Þegar tvær mínútur voru eftir voru þeir í þungri sókn en Hyypiä náði að pota boltanum frá Hleb á vítateignum. Boltinn barst til Dirk Kuyt rétt fyrir utan eigin vítateig og hann negldi honum fram á völlinn. Þar virtist Fabregas vera einn til að hirða boltann þegar eimreiðin **Ryan Babel** kom aðvífandi, tók tvo metra á móti hverjum einum hjá Fabregas, keyrði framhjá honum með boltann, inná teig Arsenal og lagði tuðruna í nærhornið framhjá Almunia. 4-2. Game over. :)

**Maður Leiksins:** Hvar eigum við að byrja? Fyrir fyrstu þrjátíu mínúturnar verðskuldaði þetta í raun enginn, þar sem liðið var svo grútlélegt að það hálfa væri nóg. Fyrir seinni sextíu mínúturnar verðskulduðu þetta samt í raun allir. Vörnin stóð sig frábærlega og þar stóð Hyypiä hæstur á meðal risa, enda skoraði hann markið sem þjófstartaði góðri spilamennsku liðsins og hreinlega át Adebayor í kvöld. Á miðjunni byrjuðu Alonso og Gerrard illa en náðu sér á strik, á meðan Mascherano var okkar besti miðjumaður í kvöld en á köflum hreinlega heppinn að hanga inná vellinum eftir að hafa virst staðráðinn í að ná seinna gula spjaldinu sínu.

Kuyt barðist sem fyrr eins og ljón á meðan Crouch skilaði sínu með nokkrum af hættulegustu færum leiksins, auk þess sem hann lagði upp markið fyrir Torres. Torres sjálfur átti rólegt kvöld, í raun, en það hindraði hann samt ekki í að skora eitt af glæsilegustu mörkum vetrarins. Þvílík negla.

Minn maður leiksins í kvöld er hins vegar Hollendingurinn fljúgandi, **RYAN BABEL**. Fyrir viku síðan var hann grútlélegur í byrjunarliðinu gegn Arsenal og höfðu einhverjir Arsenal-aðdáendur þá á orði að Wenger hefði hreinlega verið „sniðugur“ að kaupa Babel ekki, þegar allir vita að Wenger vildi fá Babel en við nánast stálum honum og að Wenger var pirraður yfir því.

Frammistaða Babel í kvöld var því í raun meira virði en bara fyrir liðið í þessum leik, því hann hafði ákveðið ‘point to prove’ gegn Arsenal í kvöld. Þegar hann kom inná og liðið fékk strax í kjölfarið á sig mark hefði maður getað fyrirgefið þessum unga strák það að hengja haus, en Babel reif sig upp, reif liðið sitt inní leikinn með frábærum einleik gegn Touré og Fabregas og innsiglaði þetta svo með marki sem á eftir að veita Fabregas martraðir um hollenskar eimreiðar næstu vikurnar og mánuðina. Frábær frammistaða hjá Babel!

Nú ætla ég að skrifa málsgrein sem ég hef skrifað tvisvar áður: liðið er komið í undanúrslit … og þar mætum við … (trommur, takk) … CHELSEA! Ta-da! Þetta er í þriðja skiptið á fjórum árum sem þessi lið mætast í undanúrslitum Meistaradeildarinnar, og ég er orðinn svo þreyttur á því að ég hefði gefið nánast hvað sem er ef að Fenerbache hefðu getað klárað Chelsea í kvöld, en svo fór því miður ekki. Í þetta skiptið er fyrri leikurinn á Anfield, sem telst Chelsea eflaust til tekna. Þetta verður … áhugavert. Veit varla hvort leikirnir við Chelsea geta samt nokkurn tímann toppað þennan Arsenal-leik í kvöld. Hann verður aldrei toppaður.

Djók. Istanbúl, maður. :)

Moskva, hér komum við …

Ekki klikkuðu okkar menn á því að bjóða uppá spennu í Meistaradeild Evrópu í kvöld. Benitez mætti með okkar menn á Emirates, þar sem menn sungu “Fields of Anfield Road” af miklum krafti, og náði mikilvægu jafntefli í fyrri viðureign liðanna í 8 liða úrslitum Meistaradeildarinnar.

Rafa stillti upp nokkuð hefðbundnu liði, en þó var uppstillingin frekar varfærnisleg með Carra í bakverðinum:

Bekkur: Itandje, Riise, Voronin, Benayoun, Crouch, Arbeloa, Lucas

Í byrjun var nokkuð jafnræði með liðunum, en á 23 mínútu átti Robin van Persie gott skot að marki Liverpool sem Reina varði vel í horn. Uppúr horninu skoraði svo **Adebayour** gott skallamark þar sem hann gnæfði yfir Liverpool menn í teignum. 1-0 og vinir mínir á barnum voru í háflgerðu losti.

En sem betur fer þá voru Liverpool menn ákveðnir í að svara strax fyrir sig. Boltinn barst til Steven Gerrard við vinstra markteigshornið. Hann tók sig til og lék meistaralega bæði á Eboue og Toure, gaf svo frábæran bolta fyrir markið þar sem að **Dirk Kuyt** skoraði 1-1 og Liverpool búið að ná gríðarlega mikilvægu marki á útivelli.

Það sem eftir lifði af fyrri hálfleik var Liverpool sterkara liðið á vellinum og hélt það að vissu leyti fram svona fyrstu 2-3 mínúturnar í seinni hálfeik. En svo tók Arsenal liðið hreinlega **öll völd** á vellinum og pressuðu gríðarlega á okkar menn alveg til leiksloka. Þeir voru klaufar að skora ekki í nokkur skipti. Skrtel bjargaði glæsilega á marklínu og svo voru okkar menn heppnir að fá ekki dæmda á sig vítaspyrnu þegar að Kuyt dró niður Hleb. Dómarinn hlaut hreinlega að sjá brotið því hann var tveimur metrum fyrir aftan það, en hann ákvað að dæma ekki víti. Reyndar lét dómarinn leikinn ganga mjög mikið og ég man til að mynda ekki til þess að neinn hafi fengið gult í leiknum.

Allavegana, svo kom stjarna leiksins, Daninn Nikolas Bendtner sem tók sig til og bjargaði á marklínu **fyrir Liverpool** í atviki sem var svo ótrúlegt að fólk verður eiginlega að sjá það á vídeói til að trúa því.

En okkar menn héldu þetta út til loka leiksins og náðu 1-1 jafntefli á útivelli. FRÁBÆR úrslit og miðað við pressuna í seinni hálfleik geta okkar menn ekki verið annað en ánægðir. Ég myndi allavegana ekki vilja vera eiginkona Wenger í kvöld (frekar en aðra daga reyndar) og þurfa að hlusta á vælið í honum eftir þennan leik.

**Maður leiksins**: Sko, ég hef lítið komið að vandamálum Liverpool í leiknum. En það sem mér fannst vanta í kvöld (sérstaklega í pressunni í seinni hálfleik) var að einhver af miðjumönnunum næði að róa niður spilið, dreifa boltum á samherja og svo framvegis. En í staðinn fyrir það vorum við með Mascherano og Alonso sem voru fullkomlega ófærir um að spila boltanum á tímum og því fékk Arsenal alltaf boltann fljótt og gat pressað vel. Þeir voru báðir mjög slappir fram á við, sérstaklega Alonso sem var tekinn útaf fyrir Lucas.

Frammi barðist Torres vel og var uppgefinn þegar að leynivopnið Voronin kom inná fyrir hann. Babel var hins vegar lítið áberandi í leiknum og var tekinn útaf fyrir Benayoun. Gerrard var skárri og hann átti náttúrulega markið, en hann getur betur.

Sem betur fer fyrir okkur var vörnin okkar frábær í kvöld. Skrtel, Hyypia, Carra og Aurelio fá allir hrós. Sérstaklega voru reddingarnar hjá Skrtel og Carra frábærar og svo þakkaði ég oft fyrir að sjá Hyypia þarna inná, því hann er með stáltaugar og tókst oft að bjarga okkur útúr erfiðum stöðum. Reina varði ágætlega á tímum, en spurning er hvort hann hefði átt að fara í boltann í markinu.

En ég hvorki meira né minna en fékk leyfi frá félaga mínum, sem hefur gagnrýnt hollenska traktorinn ítrekað á þessari síðu, til að útnefna **DIRK KUYT** sem **mann leiksins**. Þvílíkur leikur hjá Kuyt. Hann skoraði markið og svo barðist hann einsog grenjandi ljón um allan völl, reddaði okkur ótal sinnum í vörninni, braut niður sóknir Arsenal og svo framvegis. Frábær leikur hjá Kuyt!

Nú, svo mætum við Arsenal á Emirates aftur á laugardaginn áður en þeir mæta svo á **ANFIELD** næsta þriðjudag. Á Anfield vita menn hvað Evrópukvöld þýða. Þau þýða að menn standa allan leikinn, syngja sig hása og fara ekki þegar að fimm mínútur eru eftir í jafnri stöðu.

Það jafnast ekkert á við Evrópukvöld á Anfield og ég treysti okkar mönnum fullkomlega til að klára dæmið þar.

Í dag áttust við Liverpool og Everton í 207. derbyleik þessara liða. Eins og við var að búast þá var þetta mikill baráttuleikur, ólíkir hálfleikir samt þar sem Liverpool var yfirburðalið á vellinum í fyrri hálfleik en þetta jafnaðist þó út í seinni hálfleik fannst mér. Úrslitin frekar öruggur 1:0 sigur hjá okkar mönnum.

Byrjunarliðið var svona skipað:

Bekkurinn: Itandje, Finnan, Pennant, Benayoun, Crouch (síðastnefndu þrír fengu svo allir að koma inn á, í mislangan tíma)

Blágubb var bláa liðið kallað í reitnum “Næsti leikur” og fyrir mér var það persónulega mjög gott nafn … akkúrat í dag … en förum ekki nánar í það. Baráttan var strax mikil og leikurinn byrjaði kröftuglega með ágætri sókn hjá báðum liðum, stemmningin góð. En fljótlega komu í ljós algjörir yfirburðir Liverpool og það var oft hrein unun að sjá spilamennskuna þeirra. Eftir hornspyrnu á 7. mínútu misheppnaðist hreinsun hjá Everton, Alonso náði boltanum og Kuyt kom honum svo skemmtilega á Torres, sem auðvitað náði að renna honum í hornið framhjá Tim Howard, flott mark – 1:0!

(mynd fengin frá BBC) Mínútu síðar var Torres sparkaður niður (það gerðist nokkrum sinnum… ) og Gerrard átti ágæta aukaspyrnu rétt framhjá. Eftir 10 mínútur var þunna manninum farið að líða mun betur: mark komið hjá Liverpool og gult spjald á Everton. Eins og fyrr segir þá voru yfirburðir Liverpool augljósir, og þegar varnarmenn höfðu eitthvað að gera þá var það eitthvað minniháttar. Miðjan var traust og Babel og Torres tóku Hibbert reglulega í nefið. Babel var nálægt því að skora á 28. mínútu og hver sóknin á eftir annarri fylgdi í kjölfarið. Pressan fín og baráttan frábær. Tilraunir Everton til einhvers voru afar fáar og fátæklegar. Þeir vildu fá vítaspyrnu dæmda á 38. mínútu en í endursýningu sást það augljóslega að boltinn fór aldrei í hönd Hyypia. Skömmu síðar átti meistari Gerrard frábært skot í stöng.

Staðan í hálfleik var 1:0 og hefði vel getað verið 4:0! Slíkir voru yfirburðirnir. Að vísu voru skotin “ekki nema” átta á móti einu hjá Everton, en blágubbsmennirnir höfðu yfirhöndina í gulum spjöldum: 0-2!

Síðari hálfleikur virtist ætla að byrja jafnvel og sá fyrri, en svo reyndist ekki vera. Yfirburðamaður í fyrri hálfleik, Steven Gerrard, fannst mér ekki sjást nógu mikið og liðið hleypti Everton of mikið inn í leikinn. Hann jafnaðist dálítið út og hálffyndið í leikslok að sjá að Everton voru rétt meira með boltann en Liverpool. Í síðari hálfleik fannst mér mest bera á Hyypia og Skrtel, sem stóðu sig virkilega vel. Það sáust þó nokkrar yndislegar rispur hjá okkar mönnum og ef Babel hefði átt betri leik sendingarlega séð, þá hefði t.d. verið frábært að sjá lokin á stórglæsilegri sókn Liverpool á 67. mínútu þar sem snöggar sendingar og falleg spilamennska fékk mig til að rísa úr sæti.

Fleiri urðu nú ekki mörkin í leiknum, en meistari Gerrard átti stórkostlegt skot að marki undir lok leiksins sem Tim Howard varði vel. Skottilraunir Everton manna tvöfölduðust í seinni hálfleik – þeir áttu sem sagt tvö skot að marki og alls þrjú! Okkar menn létu sér nægja 14 skot.

Maður leiksins: Þetta er nokkuð erfitt val fyrir mér, því í fyrri hálfleik fannst mér nær allir spila vel og yfirburðirnir miklir. Gerrard fannst mér stórkostlegur í fyrri hálfleik en ekki eins áberandi í þeim síðari. Torres var með sífellda ógnun og samspil hans við bæði Kuyt og Gerrard gott. Kuyt var svo hörkuduglegur allan leikinn, og ég veit hvaða álit sumir hafa á þeim manni, en mér fannst það bara lýsandi fyrir þennan knattspyrnumann, að þegar fram var komið yfir venjulegan leiktíma, þá var hann pressandi vörn Everton (tvo varnarmann og markmanninn) sem varð til þess að þeir áttu erfitt með að koma boltanum fram!! Frábær barátta hjá manninum. Skrtel og Hyypia voru öruggir í vörninni, og nokkrir frábærir taktar hjá gamla manninum sáust. Riise meira að segja átti nokkrar sendingar sem skiluðu sér á samherja!! Lucas og Alonso réðu miðjunni. Ég er persónulega með þrjá í sigtinu sem mann leiksins: Torres, Kuyt, Gerrard og Hyypia… (ókei, þetta eru fjórir!) en vegna algjörs asnaskapar hjá Torres í lokin, þegar hann fékk gult spjald fyrir að sparka bolta í burtu, og vegna þess að Gerrard “hvarf” smá í seinni hálfleik, þá ætla ég að taka sénsinn og leyfa Kuyt að hljóta nafnbótina í dag. Baráttan hans var algjörlega einstök.

Næsti leikur: Jæja, góðir hálsar. Framundan eru þrír leikir gegn Arsenik á sex dögum. Þetta verður svakaleg vika!!! Næsti leikur er einmitt sá fyrsti af þessum þremur og það er fyrri leikur liðanna í 8 liða úrslitum meistaradeildarinnar. Sá leikur fer fram miðvikudaginn 2. apríl kl. 19:45 18:45 á Emirates Stadium og vona ég að Rafa haldi áfram að sýna sömu snilli og hann hefur gert í CL-deildinni. Áfram Liverpool!!!

Úff. Jæja, hvað getur maður svo sem sagt um þennan viðbjóð? Okkar menn mættu vígreifir til leiks gegn Manchester United á Old Trafford í morgun og freistuðu þess að vinna fyrsta sigurinn á United undir stjórn Benítez í deildinni. Það fór þó ekki svo og eftir viðburðaríkan og umdeildan leik fagnaði United-liðið **3-0 sigri** eftir að hafa leikið manni fleiri í 50 mínútur.

Rafa Benítez stillti liði sínu svona upp:

**Bekkur:** Itandje, Hyypiä, Benayoun, Riise, Crouch.

Fyrri hálfleikurinn var ekkert spes, knattspyrnulega séð. Liðin börðust við að ná stjórn á miðsvæðinu en gekk illa. Bæði lið fengu þó nokkur hálffæri en United þó betri færin og virtust líklegri til að skora í fyrri hálfleik. Snemma í leiknum fékk Javier Mascherano gult spjald fyrir tæklingu á Paul Scholes og var lítið yfir því að kvarta. Mascherano kvartaði mikið yfir spjaldinu og virtist ákveðinn í fyrri hálfleik í að láta allt fara í taugarnar á sér.

Allavega, þegar u.þ.b. 10 mínútur voru eftir af hálfleiknum fékk Rooney boltann úti á vinstri væng, gaf hann fyrir og í bakið á **Wes Brown** og þaðan fór boltinn í netið. Hvernig Brown gat skorað með bakinu skil ég ekki alveg, bæði þar sem Skrtel – sem er örugglega höfðinu hærri en Brown – var alveg ofan í honum en náði einhverra hluta vegna ekki að stökkva upp í skallann, og eins af því að Pepe Reina kom aðvífandi en virtist ekki hitta boltann með hnefanum svo að hann hrökk í Brown og inn. Með öðrum orðum, bara týpískt heppnismark United gegn Liverpool og það virðast vera einhver álög á okkar mönnum stundum, því það falla allir boltar með United í teig Liverpool þessa dagana.

Pepe Reina átti annars mjög skrýtinn leik í dag. Hann var frábær einn gegn einum og varði einhvern haug af dauðafærum United glæsilega, sérstaklega virtist hann ákveðinn í að stoppa Wayne Rooney í að skora mark í þessum leik. Rooney náði ekki að skora en var að öðrum kosti besti maður vallarins í dag. Reina var hins vegar *glataður* í föstum leikatriðum í dag, virkaði mjög óöruggur og átti beina sök á tveimur fyrstu mörkum United.

Undir lok fyrri hálfleiksins gerðist svo atvik sem innsiglaði í raun sigur United í þessum leik. Þetta atvik var svo fáránlegt að ég þurfti leikhléð strax í kjölfarið bara til að róa mig. Liverpool **vann aukaspyrnu** eftir að brotið var á Fernando Torres úti á vinstri kantinum. Torres, sem hafði verið sparkaður niður áður í leiknum, gekk pirraður að Steve Bennett dómara og kvartaði undan tuddaskap United-manna. Bennett virtist benda honum á að fara bara í burtu, sem Torres gerði, en um leið og hann gekk í burtu sneri hann sér að Bennett og bætti við svona tveimur orðum í viðbót. Við það reif Bennett upp gula spjaldið.

Það sem gerðist í kjölfarið var síðan svo ótrúlega heimskulegt að ég skil varla hvernig það gat gerst. Javier Mascherano, af öllum mönnum, kom hlaupandi að Bennett. Xabi Alonso reyndi að stöðva hann í að mótmæla, enda vissu allir að Mascherano var bæði á gulu spjaldi og búinn að vera að kvarta í Bennett allan leikinn, en svo sleppti Alonso honum bara. Aðrir leikmenn Liverpool stóðu bara kyrrir og leyfðu Mascherano að fara sínu fram gegn Bennett.

Þetta gat auðvitað bara endað á einn veg. Ef mönnum þótti Bennett vera harður í að spjalda Torres fyrir kvörtun (verðum samt að gefa okkur að Torres hafi sagt eitthvað dónalegt, annars hefði hann aldrei átt að fá spjald þarna) var hverjum manni augljóst hvaða niðurstaða fengist úr mótmælum Mascherano. Bennett hikaði ekki við að draga upp seinna gula spjaldið og reka litla Argentínumanninn útaf. Við það varð allt vitlaust í höfðinu á Mascherano sem þurfti að vera fjarlægður af vellinum með valdi, og það var ekki fyrr en Rafa kom að honum og náði að róa hann að hann fór loks útaf með rauða spjaldið í pokahorninu.

Um þetta er í raun þrennt að segja. Í fyrsta lagi, þá höndlaði Steve Bennett þessa stöðu ekkert sérstaklega vel. Hann var allt of spjaldaglaður í þessum leik, en miðað við tölfræðina braut Liverpool ellefu sinnum á sér í fyrri hálfleik en fóru samt með heil fjögur gul spjöld á bakinu inn í leikhlé. Sem sýnir manni að Bennett var spjaldaglaður í þessum leik og hleypti þessu upp í óefni. Þetta var ekki honum að kenna, en hann lagði vissulega sitt af mörkum í dag.

Í öðru lagi, þá hlýtur maður að spyrja sig hvar í fjandanum samherjar Mascherano voru!? Hvar var fyrirliðinn þegar Torres og svo Mascherano voru að rífast við dómarann? Af hverju sneri Alonso Mascherano ekki bara niður í jörðina, í stað þess að sleppa honum og leyfa honum að tala við dómarann? Menn sáu í hvað stefndi og ég bókstaflega hrópaði á sjónvarpið, „drullið Mascherano í burtu frá þessum manni!“ Maður sá allavega ekki mikið af leiðtogum á vellinum í þessu atviki, svo mikið er víst. Ég er ekki að kenna Gerrard eða öðrum um þetta atvik, en maður getur samt ekki annað en hugsað með sér að alvöru leiðtogi hefði verið mættur til að rífa Mascherano frá dómaranum og segja, „ég skal ræða þetta við Bennett.“ Gerrard sást aldrei.

Í þriðja lagi, þá er Javier Mascherano bjáni dagsins. Honum líður eflaust nógu illa eftir þennan leik, ég þarf ekki að fjölyrða um það hvers vegna. Þetta var heimskulegt og hann eyðilagði leikinn fyrir samherjum sínum með þessu mesta óþarfa spjaldi sem ég man eftir að hafa séð Liverpool-mann fá.

Eftir þetta var úr manni öll spenna og seinni hálfleikurinn bara leið. Okkar menn drógu sig aftar og héldu stöðunni, og freistuðu þess að ná að verða heppnir með færin. Það gekk næstum því á köflum, en vörn United hélt og þegar leið á hálfleikinn sagði liðsmunurinn til sín. Nani tók hornspyrnu þegar um kortér var eftir, Pepe Reina átti enn og aftur ömurlegt úthlaup að boltanum og mér sýndist **Cristiano Ronaldo** skora með bakinu, rétt eins og Brown í fyrri hálfleik. Nokkrum mínútum síðar lagði Rooney upp færi fyrir **Nani** sem lék á Carragher og Skrtel, sem voru daprir í þessum leik, og negldi boltanum í markið. Lokatölurnar 3-0 fyrir United sem verða vart stöðvaðir í leit sinni að sautjánda meistaratitlinum.

**MAÐUR LEIKSINS:** Enginn. Liverpool-liðið var ekkert sérstakt í fyrri hálfleik og átti aldrei séns eftir hlé. Babel, Kuyt og Torres reyndu og reyndu en máttu sín lítils gegn margnum, á meðan mér fannst Aurelio og Alonso allt í lagi. Aðrir voru slakir í dag.

Nú tekur við vikuangist eftir þetta skítömurlega helvítis tap (sorrý, lak smá pirringur út þarna) og svo er hálfgerður úrslitaleikur í baráttunni um fjórða sætið, gegn Everton á Anfield. Enda er Liverpool ekki að berjast um neitt meira en fjórða sætið, þökk sé tapinu í dag. Í raun má segja að við séum ekki að berjast um titil þökk sé leikjunum tveimur gegn United í vetur. Við höfum gert þrjú jafntefli gegn Chelsea og Arsenal í deildinni, og tapað jafn mörgum leikjum og United í deildinni, en ef við hefðum unnið leikinn á Anfield í desember og náð jafntefli í dag, í stað þess að tapa tveimur af þessum svokölluðu „sex stiga leikjum“ gegn United, væri staðan önnur en hún er í dag.

Læt þetta nægja í bili. Gleðilega páska, ég vona að súkkulaðið sé ykkur einhver sárabót!

Eitthvað var verið að draga galdramennsku Ssteins í efa hér að undanförnu. Þó menn geti spáð fyrir CL-drætti, hann spáði rétt fyrir byrjunarliði Rafael Benitez!!!! Flottastur Steini.

Byrjunarlið okkar manna í dag.

Bekkurinn: Itandje – Hyypia – Riise – Crouch – Benayoun.

Leist mjög vel á byrjunarliðið, sannfærður um að Reading yrði rekið til baka og bombarderaðir frá fyrstu sekúndu. Því miður var svo ekki, Aurelio byrjaði á að missa boltann illa eftir 4 sekúndur og gaf tóninn fyrir fyrstu 15 mínúturnar sem voru arfaslakar. Reading skoruðu strax á 5.mínútu upp úr aukaspyrnu sem vissulega ekki átti að dæma, en varnartilburðir rauðliðanna voru skelfilegir. Okkar menn virtust ekki alveg tilbúnir í slaginn í byrjun.

Það var svo á 19.mínútu sem jöfnunarmarkið kom, satt að segja úr óvæntri átt! Argentínumaðurinn Javier Mascherano fékk tíma og pláss til að skjóta, skiljanlega, en smurði hann út við stöng með einu kvikindi. Fyrsta mark hans í Englandi og þar með auðvitað fyrsta fyrir Liverpool, glæsilegt ef hann er að verða sóknarmaður líka, sá knái.

Nú fór Liverpool aðeins í gang, vel varið frá Torres og Babel skoraði mark sem var virkilega á mörkum þess að vera löglegt, en satt að segja var nú ekki leiftrandi leikur í gangi hjá okkar mönnum. Menn virkuðu þreyttir/andlausir/einbeitingarlitlir, hvað sem við viljum kalla þá. Alonso átti þó skot rétt framhjá rétt fyrir hálfleik og með það var flautað til hálfleiks í stöðunni 1-1.

Ég var sannfærður um að liðið kæmi með eldinn í augunum eftir hálfleik, en það varð því miður ekki. Þó skemmdi nú ekki byrjunin, 2-1 strax á 48.mínútu þegar Gerrard sendi á Fernando Torres sem skallaði í markið, virkilega nett útfærsla á aukaspyrnu, nokkuð sem ég hef saknað í vetur. Mark nr. 20 í deildinni hjá Spánverjanum frábæra, þvílíkur klárari!

En liðið náði sér aldrei nokkurn tíma á strik og næstu 40 mínútur var lítið að gerast, maður var skíthræddur að jöfnunarmarkið kæmi, um leið og maður pirraði sig á ruddagangi Reading. Liverpool dró sig smám saman aftar og í uppbótartíma áttum við sennilega að fá á okkur víti þegar Gerrard fórnaði sér fyrir málstaðinn.

En virkilega gladdist maður með stigin þrjú, ekki hefði nú skemmt ef að Alonso hefði enn sett hann frá eigin helmingi í blálokin, en þrjú VIRKILEGA mikilvæg stig í höfn.

Varðandi leik liðsins er nú fátt jákvætt í raun, nema það að taka 3 stig í svo slökum leik. Reina var að skila boltanum illa frá sér, en varði það sem þurfti. Aurelio, Carragher og Skrtel voru að mínu mati að spila vel en ég veit ekki hvaða íþrótt Arbeloa var að spila. Vissulega var hann óheppinn að fá á sig aukaspyrnuna í byrjun, en hann lét fara illa með sig og kom ALDREI held ég upp kantinn til að gefa fyrir. Arfaslakur. Mascherano gerði vel að venju, og Alonso er að komast í gang aftur en mér fannst þeir liggja of aftarlega í leiknum. Babel náði sér ekki á strik, Kuyt vonlaus og Gerrard ekki á tánum, nema í lokin. Torres sparkaður niður allan leikinn, skoraði mjög fallegt mark og var ógnandi, þó ekki sé hægt að segja að hann hafi leikið vel í heildina. Skiptingar Rafael fannst mér koma of seint til að hægt sé að dæma Benayoun og Riise, innkoma Hyypia í lokin sýndi stressið best, hann var settur inná til að verjast síðustu aukaspyrnunni!!!

Ég ætla samt að vara mig á því að vera bara jákvæður, því þrjú stig úr þessum leik var skylda uppá framhaldið! Sjöundi sigurleikurinn í röð, ekki dregur það úr gleðinni.

Þegar kemur að vali á manni leiksins var Mascherano nálægt því og Carra fínn, en mér fannst Martin Skrtel bera af, þvílíkur styrkur og smám saman er hann að skila boltanum betur af sér. Varnartrukkur sem virkar! Hyypia búinn að fá arftaka með meiru.

Næsti leikur er á Over the Top, sunnudaginn 23.mars klukkan hálf tvö. Takið daginn frá, spennið beltin og verið tilbúin í það að nú vinnum við Scum United!!!

SÅDAN DER!

Við erum komnir í 8-liða úrslit Meistaradeildarinnar… hvar væri maður ef við hefðum ekki Meistaradeildina, ár eftir ár. Með því að slá út Inter eru 4 lið frá Englandi í 8-liða úrslitunum og er það í fyrsta skipti sem það gerist að fjögur lið frá sama landinu komast svo langt, segir jafnvel eitthvað um styrk ensku úrvalsdeildarinnar.

En snúum okkur að leiknum, Rafa kom ekki á óvart í kvöld og styllti þessu liði upp:

**Bekkur:** Itandje, Riise, Arbeloa, Pennant, Benayoun, Crouch, Voronin.

Það skipti öllu máli fyrir Liverpool að fá ekki mark á sig á fyrstu 25 mín. og það gekk eftir þrátt fyrir mikla pressu frá heimamönnum. Við vorum einfaldlega heppnir þegar Cruz skaut framhjá úr dauðafæri á 29 mínútu leiksins. Fram af því var Inter miklu meira með boltann og voru með mikla yfirburði á miðjusvæðinu. En þegar tvö góð lið mætast þá þarf heppni og hún var okkar megin í kvöld. Cruz var aftur á ferðinni rétt fyrir hálfleik en Reina var vel á verði og varði vel hælspyrnu Cruz. Heilt yfir voru við að berjast vel í fyrri hálfleik og vorum alltaf að sækja til að skora mark en Inter pressaði vel og hefðu að ósekju átt að vera með yfirhöndina þegar gengið var til búningsherbergja. 0-0!

Í upphafi seinni hálfleiks var ekki sami eldmóður í Inter og Liverpool virstist vera með leikinn í fínu jafnvægi en þegar 4 mínútur voru liðnar af hálfleiknum gerðist vendipunkturinn í leiknum, Burdisso fékk sitt annað gula spjald og þar með voru heimamenn 10 gegn 11 það sem eftir lifði leiks. Röggsamur dómari leiksins, Normaðurinn Tom Henning, ætlaði sér frá upphafi að halda leiknum niðri með gulum spjöldum og tókst honum ágætlega upp heilt yfir. Hins vegar tók hann strax gula spjaldið upp þegar Burdisso braut á Lucas á miðjum vellinum og gat því ekki tekið það tilbaka þegar hann áttaði sig á því að Burdisso var þegar kominn með aðvörun. Ítalarnir urðu náttúrulega brjálaðir en að mínu viti var þetta gult spjald og ekkert við því að segja. Eftir brottvísunina var þetta í raun komið og þótt töluvert væri eftir af leiknum samt fékk Zlatan dauðafæri á 56 mín. eftir mistök Skrtel í vörninni en Svíinn skaut framhjá og hugsaði ég þá með mér að þetta væri komið.

Gullkálfurinn Fernando Torres þurfti hvorki mikinn tíma né mörg færi til að gera út um þennan leik þegar hann skoraði glæsilegt mark á 64 mín. eftir góða sendingu frá Aurelio, 1-0 og áframhaldandi þátttaka okkar í Meistaradeildinni gulltryggð. Eftir markið var eins og Inter blaðran spryngi og Ítalarnir gæfust upp. Það var athyglisvert að Viera, Zlatan og Stankovic voru þeir leikmenn sem voru teknir útaf og segir meira en mörg orð.

Við vorum vissulega heppnir í dag þe. að hvorki Cruz (tvö færi) né Zlatan skyldu nýta dauðafæri sín í leiknum en einhver gáfaður þjálfari sagði að lið skapar sína eigin heppni og það gerðum við í dag. Við slógum út Inter sem er líklega sterkasta lið Evrópu í dag og við gerðum það sanngjarnt! Jújú þeir misstu leikmann útaf í báðum leikjunum gegn okkur en það er ekki hægt að kenna okkur um það.

Liðið spilaði vel í dag og voru allir klárir í verkefnið. Babel var mistækur en ávallt hættulegur með sinn hraða og er óútreiknanlegur. Lucas átti í erfiðleikum á miðjunni og þá sérstaklega í fyrri hálfleik en komst klaklaust í gegnum leikinn. Vörnin var góð fyrir utan slæm mistök Skrtel í færinu sem Zlatan fékk. Mascherano var FRÁBÆR í dag og virðist bara ætla að verða betri og betri. Gerrard var öflugur og virðist ná vel saman með Torres. Kuyt er klaufskur en hörkuduglegur og vinnusamur, sem nýttist vel í dag. En leikmaðurinn sem gerir útslagið og er “Match winner” er Fernando Torres, þvílíkur leikmaður. Ég á ekki til orð til að lýsa yfir aðdáun minni á þessum dreng… Hann er minn maður leiksins!

Ég elska Meistaradeildina!

Það eru feiknarlega sterk lið eftir í pottinum: Arsenal, Manchester United, Chelsea, Roma, Barcelona, Fenerbache og Schalke. Ég er búinn að velja það lið sem ég vill að við mætum og ég er einnig búinn að sjá fyrir hvernig drátturinn verður:

Arsenal – Chelsea

Manchester United – Barcelona
Fenerbache – Schalke
Roma – Liverpool

Hvað segið þið?

Ef ég á að segja alveg eins og er þá bjóst ég nú ekki við neinni rosalegri mótspyrnu gestanna í dag á Anfield. Það rættist því ég hef sjaldan séð jafn slaka frammistöðu og jafn óheilsteypt lið og Newcastle í dag. Þeir voru aldrei líklegir til að gera þennan leik spennandi. En kíkjum á liðið sem byrjaði í dag og svo kemur skýrslan.

Leikurinn fór rólega af stað en klárlega ljóst að Liverpool myndu sækja meira. Fernando Torres átti fyrsta almenninlega færið þegar hann labbaði í gegnum varnarmenn Newcastle en Harper varði vel frá Spánverjanum. Áfram hélt sókn heimamanna og næstur til að þruma á markið var kemur á óvart var Steven Gerrard. Upp úr miðjum hálfleiknum fór að hressast yfir leiknum og Pennant var líflegur fram á við og var ógnandi. Newcastle ákváðu allt í einu að fara fram yfir miðju en það endaði með því að gamli jálkurinn Nicky Butt tók sig til og straujaði Arbeloa og endaði þar með eina svakalegustu sókn sem sést hefur í háa herrans tíð í enska boltanum. Sóknin fór að þyngjast þegar leið á hálfleikinn og skotunum fór að fjölga á Harper í marki Newcastle. Rétt fyrir lok hálfleiksins var spurning um vítaspyrnu þegar að Gerrard var felldur inn í teig. En það breytti ekki öllu því örfáum andartökum síðar skoraði Jermaine Pennant eitt furðulegasta mark sem ég hef séð. Það atvikaðist þannig að Torres sendi boltann inn fyrir vinstri bakvörð Newcastle, sá maður gerði sér lítið fyrir og setti boltann í Pennant og boltinn fór af honum og í netið. Á 45. mínútu átti Steven Gerrard frábæra sendingu, snilldar sendingu, inn á Fernando Torres og hann kláraði færið mjög vel. 2-0 í hálfleik og leikurinn leit mjög vel út.

Kevin Keegan og lærisveinar hans byrjuðu ekki síðari hálfleikinn vel því á 51. mínútu komst Torres á hlaupið, stakk boltanum á Steven Gerrard og hann kláraði vel. Þessir tveir leikmenn eru gjörsamlega potturinn og pannan í sóknarleik liðsins! Svo leið ekki langur tími þangað til Jose Manuel Reina átti eina alfallegustu sendingu fram völlinn á Torres. Hann kastaði boltanum vel inn á vallarhelming Newcastle þar sem Torres tók við boltanum, lagði boltann á hvern? Jú Gerrard alveg rétt, en Harper varði stórkostlega frá Gerrard. Fyrirliðinn var síðan tekinn af velli á 66. mínútu og inn á kom myndarlegur smalahundur frá Hollandi. Spekingar segja að Rafa hafi tekið Gerrard útaf því eigendur klúbbsins eiga ekki nógu mikið fjármagn í að borga Gerrard goal bonus viku eftir viku. Þegar um 20 mínútur voru eftir gerðist enn og aftur óskiljanlegt atvik. Martins átti þrumuskot langt utan af velli, Reina horfði ekki einu sinni á þennan bolta sem hafnaði í þverslánni, ótrúlegt. Fernando Torres var tekin af velli og Peter Crouch kom inn í hans stað, fínt að hvíla þessa lykilmenn fyrir slaginn gegn Inter. Pennant var síðan tekinn útaf þegar lítið var eftir af leiknum og Sami Hyypia kom óvænt inná fyrir hann. Á 82. mínútu fékk Dirk Kuyt dauðafæri en Harper varði vel, Riise tók frákastið og bombaði Taylor niður, tók svo aftur frákast en tókst ekki að koma sér á blað í fyrsta sinn á leiktíðinni.

Maður leiksins: Margir sem spiluðu mjög vel í dag. Reina átti góðan dag í markinu þrátt fyrir eitt vandræðalegt atvik. Carra og Skrtel voru magnaðir í vörninni. Lucas og Gerrard voru flottir á miðjunni en mér fannst Alonso ekk spila vel, hann þarf að fara að ná inn meira sjálfstrausti, sem kemur með meiri spiltíma að sjálfsögðu. En sá maður sem spilaði best að mínu mati var Fernando Torres. Hann skoraði frábært mark, lagði upp mark fyrir Gerrard með stórkostlegri sendingu og ofan á það þá vann hann vel til baka þegar þurfti og sýndi mikla baráttu og sigurvilja. Hvílíkur leikmaður er hverrar krónu virði og að hafa þennan mann innaborðs gefur mér stórar vonir um að ná góðum árangri.

Næsti leikur er stórleikur gegn Inter á þriðjudaginn í Meistaradeildinni. Liverpool vann fyrri leikinn 2-0 þannig að útivallamark á San Siro færi langt með að koma okkur í 8-liða úrslitin.

En ég læt þetta gott heita í bili.

Okkar menn gjörsigruðu lélegt lið West Ham í kvöld og lyftu sér þar með upp í 4. sætið í Úrvalsdeildinni ensku. Þessi leikur var einstefna frá byrjun, en West Ham-liðið átti aðeins tvö skot að marki allan leikinn á móti einhverjum tuttugu slíkum frá Liverpool, og aðeins þrjár hornspyrnur gegn sextán.

Rafa Benítez hefur staðið við loforðið sem hann gaf eftir Inter-leikinn og róterað aðeins minna, og fyrir vikið virðist vera kominn góður rythmi í aðalliðið sem skilar sér í mjög öruggri frammistöðu núna leik eftir leik. Benítez byrjaði með þetta lið í dag:

**Bekkur:** Itandje, Hyypiä, Benayoun, Pennant, Crouch.

Pennant, Benayoun og Crouch komu inná fyrir Kuyt, Torres og Babel þegar líða tók á seinni hálfleikinn, meira til að hvíla þá en eitthvað annað. Þá fór Javier Mascherano útaf meiddur undir lok leiksins eftir fólskubrot Mark Noble, en við vonum að litli hershöfðinginn frá Argentínu sé heill fyrir átökin sem eru framundan.

Um spilamennsku leiksins er eiginlega lítið að segja. Allt frá fyrstu mínútu til þeirrar síðustu var þetta einstefna að marki West Ham og aðeins spurning um hvenær – og svo hversu oft – Liverpool-liðið næði að skora. Þetta var ákveðin þolinmæðisvinna og þrátt fyrir stóran sigur er ekki beint hægt að segja að liðið hafi sýnt einhverja klassíska sóknartilburði, en yfirburðirnir voru algjörir og þessi sigur vannst í hlutlausa gírnum, að því er manni fannst.

Eina sókn West Ham að viti kom á elleftu mínútu, fljótlega eftir að þeir lentu undir. Þá slapp Luis Boa Morte innfyrir vörn Liverpool en Pepe Reina kom á móti og náði að loka á hann. Boa Morte fór framhjá Reina en var þá kominn í þröngt færi, hitti reyndar að markinu en Arbeloa var þar mættur og bægði hættunni frá. Þar með eru sóknir West Ham upptaldar í kvöld.

Á 7. mínútu leiksins gaf Dirk Kuyt fyrirgjöf frá hægri kantinum inná vítateigslínuna. Þar stakk **Fernando Torres** sér fram fyrir þá Upson og Ferdinand í vörn West Ham og stýrði boltanum óverjandi í netið fram hjá hálffrosnum Robert Green. 1-0 fyrir Liverpool og leikurinn í raun þegar búinn, því það var engu líkara en West Ham-liðið nánast gæfist upp eftir þessa byrjun.

Restin af fyrri hálfleiknum var frekar dauf, en í seinni hálfleik var þetta aðeins spurning um hvenær annað markið kæmi. Það kom loks á 56. mínútu. Dirk Kuyt var aftur arkitektinn, í þetta sinn fékk hann boltann inná vinstri væng vítateigsins, sneri á varnarmenn West Ham og gaf hnitmiðaða fyrirgjöf á kollinn á **Torres** sem stóð kyrr og skallaði hnitmiðað í markhornið. 2-0 fyrir Liverpool.

Eftir þetta virtist allt snúast um að láta Torres skora þrennuna. Samherjar hans reyndu hver af öðrum að gefa töfrasendinguna á hann og næst komst Gerrard því þegar hann gaf frábæra fyrirgjöf frá hægri sem Torres skutlaði sér á og skallaði í innanverða stöngina, þaðan skoppaði boltinn yfir línuna og frá markinu hinum megin. Svekkjandi, en Torres var ekki búinn að syngja sitt síðasta. Á 81. mínútu reyndi Riise skot utan teigsins vinstra megin sem fór í bakið á manni West Ham og datt niður inn í teig West Ham. Þar tók **Torres** snilldarlega við boltanum, klobbaði varnarmann West Ham og lagði boltann framhjá Green og í fjærhornið. Staðan orðin 3-0 og þriðja þrenna Torres í vetur fullkomnuð!

Enn átti Liverpool þó eftir að skora eitt mark og eftir að Torres var farinn útaf tók hin markamaskínan okkar, **Super Stevie Gerrard**, það að sér. Hann hlýtur að hafa horft á Fabregas skora gegn AC Milan í gær því hann skoraði mjög svipað mark í kvöld; tók boltann á miðjum vallarhelmingi West Ham, lék á einn andstæðing og klíndi tuðrunni svo upp í þaknetið í nærhorninu. Óverjandi fyrir Green í marki West Ham og lokatölur í þessum leik 4-0!

**MAÐUR LEIKSINS:** Þarf að spyrja að því? Fernando Torres hefur núna skorað 24 mörk í öllum keppnum í vetur, þar af 18 í Úrvalsdeildinni, og hann var með flensu fyrir leikinn í kvöld! Þvílíkur leikmaður og ef það er til betri eða heitari framherji í heiminum í dag bið ég ykkur að benda mér á hann! :)

Aðrir voru misgóðir. Gerrard, Alonso og Mascherano eru farnir að malla eins og her valtara á miðjunni, Arbeloa sótti mjög vel upp sinn væng og eins var gott að sjá gamla, góða Riise sýna sitt andlit aftur, en hann var mjög góður bæði varnar- og sóknarlega í kvöld. Babel var ekki eins góður og gegn Bolton en samt mjög ógnandi á meðan Skrtel og Carra voru einvaldir í vörninni. Þá vil ég minnast sérstaklega á Kuyt sem átti tvær feykigóðar stoðsendingar fyrir Torres í kvöld og var bara mjög góður í þessum leik. Sem sagt, á heildina séð góð frammistaða hjá öllu liðinu en Torres var einfaldlega í sérflokki í dag, sem og hann hefur verið í mestallan vetur.

Næsti leikur er svo um helgina, á Anfield gegn Newcastle í Úrvalsdeildinni, áður en stóri leikurinn gegn Inter verður leikinn í Mílanóborg eftir viku. Það er spennandi að vera Púllari þessa dagana. ;)

Ja hérna! Sigur gegn Bolton á útivelli. Það hefur ekki gerst lengi og er því fagnaðarefni.

Rafa stillti þessu svona upp í byrjun:

Á bekknum: Martin, Riise, Benayoun, Crouch, Arbeloa.

Þetta byrjaði ekki vel því Bolton liðið var sterkara fyrstu 10 mínúturnar. Liðið átti tvö hættuleg færi eftir (surprise!) föst leikatriði. El-Hadji Diouf var m.a. næstum því búinn að skora beint úr aukaspyrnu og Steven Gerrard bjargaði svo á marklínu.

Á 12. mínútu fengu Liverpool menn svo gefins mark. Steven Gerrard fékk boltann á vinstri kantinum, keyrði inn að markin og skaut skoti sem var á leið framhjá, en Jussi Jaaskelainen tókst á einhvern óskiljanlegan hátt að verja boltann inní markið hjá sér. Það er í raun erfitt að lýsa þessu, en meira heppnismark er ólíklegt að Liverpool skori á þessu ári.

Eftir þetta tóku okkar menn völdin betur á vellinum, en Bolton menn fengu þó einhver hættuleg færi. Ryan Babel var gríðarlega ógnandi vinstra megin og hann hefði auðveldlega geta skorað 2-3 mörk í fyrri hálfleik. Eftir hlé róaðist þetta aðeins, en Liverpool liðið var áfram sterkara liðið á vellinum. Þegar um korter var búið af seinni hálfleiknum skoraði svo **Ryan Babel** eftir góða sókn eftir að m.a. Dirk Kuyt hafði birst uppúr þurru á markteignum og skotið í stöngina, en Kuyt hafði eytt fyrri hálfleiknum með Xabi Alonso uppí stúku þrátt fyrir að hafa verið á leikskýrslu.

Eftir þetta þá gáfust Bolton menn algerlega upp og Liverpool liðið hafði öll völd á vellinum. 25 mínútum fyrir leikslok fékk **Fabio Aurelio** svo boltann eftir hornspyrnu og skoraði með glæsilegu skoti. Eftir þetta var þetta auðvitað alveg pottþétt, en Bolton menn náðu að pota inn einu marki eftir hornspyrnu.

—

**Maður leiksins**: Þetta var frekar rólegt í dag. Vörnin var frekar shaky, sérstaklega í föstu leikatriðunum. Á miðjunni var Xabi Alonso aftur frekar daufur og Mascherano þurfti ekki að hafa mikið fyrir hlutunum en Gerrard var bestur af þeim þremur. Frammi sást Fernando Torres varla í leiknum og ég var ekki hrifinn af frammistöðu Dirk Kuyt.

En mest ógnandi maður liðsins náði í fyrsta sinn að klára 90 mínútur í leik fyrir Liverpool: **Ryan Babel**. Hann sýndi oft á tíðum frábæra tækni og gjörsamlega valtaði yfir Grétar Rafn í fyrri hálfleiknum, svo illa að hann fór útaf fyrir hálfleik þótt hann hafi reyndar haltrað eitthvað á leiðinni útaf.

En Babel var bestur í dag og það veit á gott fyrir framtíðina. Á miðvikudaginn spilar Liverpool svo loksins leikinn sem þeir eiga til góða gegn West Ham þar sem að ekki má spila tvo Meistaradeildarleiki í sömu borg í sömu viku og því munu Liverpool og Inter ekki spila fyrr en í þarnæstu viku.

Þá er bara að vona að Everton tapi á eftir.

Maður var hálf máttlaus eftir að hafa horft á Arsenal gera jafntefli gegn Birmingham. Þvílíkur dagur fyrir Arsenal, leikurinn byrjaði einmitt á því að Eduardo fótbrotnaði og er þetta með því ósmekklegra sem maður hefur séð gerast á vellinum í langan tíma. vonum að Eduardo nái sér sem fyrst.

En þá á Anfield. Einungis ein breyting á liði Liverpool frá því í leiknum gegn Inter, Carragher tók út leikbann og Arbeloa kom í stað hans í miðvörðinn.

Liðið leit því svona út:

Bekkur: Martin – Skrtel – Riise – Benayoun – Crouch.

Skiptingar: Benayoun fyrir Babel 62. mín. – Riise fyrir Kuyt 73. mín. – Crouch fyrir Torres 90. mín.

Leikurinn byrjaði hálfundarlega. Liverpool náði 2 ágætisupphlaupum og reyndar gestirnir líka, þeir mættu grimmir til leiks. Á 9. mínútu þá var dæmd hendi á Babel rétt fyrir utan vítateigshorn Liverpool. Downing tók spyrnuna og Sanli Tuncay átti ekki í miklum vandræðum með að skalla boltann í netið eftir hræðilega völdun heimamanna. Liverpool voru slegnir út af laginu og áttu í miklum vandræðum með að byggja upp almenninlegt spil og almenninlegar sóknir. Gestirnir settu 10 menn fyrir aftan boltann og ætluðu greinilega að halda þessu marki. Liverpool reyndu og reyndu og ekkert virtist ætla að láta undan þangað til það kom að þætti Fernando Torres. Hann byrjaði á því að skora á 28. mínútu eftir of lausan skalla til baka frá Arca og Torres kláraði svo færið vel þrátt fyrir að brotið hefði verið á honum. 1. mínútu síðar voru Liverpool að spila boltanum vel á milli sín fyrir utan teig gestanna þegar að Torres fékk boltann og þrumaði honum neðst í markhornið, stórkostlegt mark hjá Spánverjanum. (mynd tekin af vef BBC).

Örstuttu síðar skoraði Sanli Tuncay aftur, en því miður fyrir hann og Boro gerði hann það með höndinni, kjánalegt hjá honum og fékk hann réttilega spjald fyrir vikið, vel gert hjá dómaratríóinu þarna. Enn og aftur skoruðu Boro, að þessu sinni Aliadiere en rangstaða réttilega dæmd og markið stóð því ekki. Fjörugur fyrri hálfleikur fjaraði svo út. 5 mörk litu dagsins ljós í fyrr hálfleik, en 3 voru lögleg og staðan 2-1.

Sá síðari var mjög rólegur framan af og fátt markvert gerðist fyrr en að Mark Schwarzer ákvað að færa Torres þrennuna á silfurfati. Shwarzer kom í mjög svo furðulega skógarferð út úr teignum, missti af boltanum og Torres fullkomnaði þrennuna auðveldlega. Liverpool voru líklegri til að bæta við heldur en Boro að minnka muninn og það er það jákvæðasta við leikinn í dag að mínu mati. Þegar um korter var eftir fengu Boro ódýrustu aukaspyrnu sem undirritaður hefur séð en þeim tókst svo sem ekki að gera sér mikinn mat úr henni. En þeim tókst að klóra í bakkann á 83. mínútu þegar að Stuart Downing fékk sendingu inn fyrir vörn Liverpool og kláraði færið sitt vel. Til að ljúka stórskemmtilegum leik þá tóku Mascherano og Aliadiere lítið boxatriði úr Rocky III sem endaði með því að sá síðarnefndi fékk að líta rauða spjaldið. En leiknum lauk með sigri heimamanna 3-2.

Maður leiksins: Að mínu mati þá var vörnin hjá Liverpool langt frá því að vera sannfærandi í dag. 2 mörk gegn Middlesbrough er allt of mikið og það á heimavelli. Óöryggið var talsvert á köflum enda ekki furða þegar það vantar jafn sterkan mann og Carra til að stjórna. Vörnin átti aðeins verri dag en vanalega en þó ekkert afleitan svo sem. Mascherano vann gott starf inn á miðjunni og ég missti töluna á boltunum sem hann vann, en sendingar hans hefðu mátt vera betri. Gerrard átti engan sérstakan dag, kom bara með solid frammistöðu sem dugði. Lucas olli mér vonbrigðum í dag, virtist ekki vera í takt við leikinn þegar Boro voru með boltann, en þegar Liverpool voru með boltann var hann fínn. Kuyt vann vel en það kemur ekkert alltof mikið úr honum þegar hann er með boltann, en heilt yfir var hann ágætur. En maðurinn sem kláraði leikinn í dag og setti þrennu er maður leiksins. Fernando Torres þefaði færin upp í dag en sást svo ekki þess á milli, hann kláraði það sem þurfti að klára og gerði það vel. Ef þið eruð í vandræðum með að skilja hvað match winner er, þá er Fernando Torres fín þýðing á því fyrirbæri. Ef við hefðum ekki haft hann í dag hefðum við annaðhvort tapað eða gert jafntefli. Hann er leikmaðurinn sem virðist klára ÞESSA leiki, þessa leiki sem við höldum boltanum meira en andstæðingarnir sem liggja aftarlega. En það þarf að klára færin og loksins loksins er kominn maður sem kann það, ómetanlegur.

Næsti leikur er gegn Bolton sunnudaginn 2. mars, á Rebook Stadium. Klára það verkefni, það hlýtur að vera efst í kollinum á Rafa og lærisveinum hans næstu daga.

En mér er sama hvort liðið mitt hafi ekki spilað besta fótbolta í heimi í dag, þeir fengu 3 stig og það er það sem skiptir máli.

Takk fyri kaffið.

Það er búið að vera nánast óbærilegt að vera Liverpool aðdáandi síðustu mánuði. Við höfum þurft að þola tap gegn Man U, rifrildi á milli eigenda og þjálfara, slappt spil, tap gegn Chelsea í deildarbikarnum, ótal jafntefli í deildinni og tap gegn Barnsley í bikarnum. Og svo höfum við á þessari síðu rifist sirka milljón sinnum um það hvort Rafa sé ómögulegur eða ei og hversu margar kartöflupoka við eigum að biðja um í skiptum fyrir Dirk Kuyt.

Þegar ég kom heim af djamminu á laugardagskvöldið, talsvert í glasi, opnaði ég fartölvuna og las kommentin við Barnsley leikinn. Ég lokaði tölvunni og hugsaði með mér: Hvernig nenni ég þessu? Hvernig nenni ég að láta þetta lið hafa svona mikil áhrif á mig? Fæ ég einhverja ánægju útúr þessu?

Svo koma svona kvöld einsog í kvöld. Þar sem ég sit á bar í frábærum félagskap og horfi á **mína menn** vinna frábæran sigur í 16-liða úrslitum í Meistaradeild Evrópu. Og þá rifjast það upp fyrir manni að það er hreinlega afskaplega fátt sem er skemmtilegra en að sjá Liverpool vinna svona leiki. Hvað er skemmtilegra en að hoppa upp og fagna einsog maður gerði þegar að Dirk Kuyt skoraði í kvöld? Hvað er skemmtilegra en að öskra sig hásan af fögnuði yfir velgengi Liverpool?

Fátt skal ég segja ykkur og þess vegna nennum við þessu. Þess vegna gefumst við ekki upp í öllu mótlætinu. Og þess vegna getum við ekki hætt að halda með Liverpool. Við fáum okkur kannski oft fullsödd af þessu liði, en það er alltaf eitthvað sem dregur okkur aftur.

Við einfaldlega elskum þetta lið!

—

Rafa Benitez stillti liðinu upp svona í byrjun:

Þetta var nokkuð djarft hjá Rafa. Að stilla Lucas upp á móti Stankovic og Cambiasso var eitthvað sem gat vel sprungið í andlitið á honum. En þetta gekk upp því Liverpool var EINA liðið á vellinum í kvöld. Liðið byrjaði strax að sækja og var með boltann nánast allan tímann í fyrri hálfleik. Eina svar Inter var að senda langa bolta uppá Cruz og Zlatan, sem að Hyypia og Carra réðu auðveldlega við.

Masche vann allt á miðjunni og Babel og Gerrard voru ógnandi upp kantana og inná miðjuna og svo var Lucas líka mjög góður. Í raun var þetta allt annað Liverpool lið en við höfum átt að venjast. Til að mynda komu nánast engar háar þversendingar frá bakvörðunum á framherja. Þegar að bakverðirnir fengu boltann, þá gáfu þeir uppá vængina eða þá að Lucas eða Masche voru komnir í aðstoð og fengu boltann meðfram jörðinni. Þetta var einfaldlega **allt annað lið**.

Varnarmenn Inter áttu svo í vandræðum með Torres og það fór svo að _fyrrum Everton maðurinn_ Marco Materazzi tókst að fá á sig tvö gul spjöld. Í bæði skiptin væri hægt að segja að það hefðu verið gul spjöld, en dómarnir voru samt *strangir* (ég á reyndar afskaplega erfitt með að vorkenna Marco Materazzi, hann er bæði asni og fyrrum Everton maður). Seinna gula spjaldið kom á þrítugustu mínútu og þar með var restin af leiknum ákveðin. Inter hafði verið í vörn fyrsta hálftímann og það fór svo að síðasta klukkutímann héldu þeir áfram í vörn.

Liverpool liðið náði ekki að skapa sér mörg dauðafæri, en Gerrard komst þó einn á móti markverði eftir frábært samspil við Lucas og Babel (að mig minnir).

Í seinni hálfleik var sama uppi á tengingnum – Liverpool í sókn og Inter í vörn. Rafa breytti hlutunum smám saman. Fyrst kom Crouchy inn fyrir Lucas og við það fór Dirk Kuyt útá hægri kantinn og Crouch fram. Svo kom Jermaine Pennant inn fyrir Babel (sem hafði verið mjög ógnandi í fyrri hálfleik, en hafði horfið í þeim seinni). Smám saman urðu færin betri hjá Liverpool. Hyypia fékk dauðafæri, Vieira varði boltann með hendi inní teig, Crouch skaut rétt framhjá, Torres komst í dauðafæri einn á móti markverði en brenndi af og svo framvegis og framvegis.

Ég var farinn að gefa upp alla von en á 84. mínútu fékk Jermaine Pennant boltann útá hægri kantinum, gaf frábæran bolta fyrir þar sem að enginn annar en uppáhalds Liverpool leikmaður minn fyrr og síðar **DIRK KUYT** var mættur, skaut boltanum í jörðina og uppí markhornið. Frábært mark.

Inter komu eftir það boltanum yfir miðiju, en Liverpool menn áttuðu sig þó á því að þeir gátu gert meira og á 89. mínútu fékk Pennant boltann útá hægri kanti, gaf á **Steven Gerrard**, sem að fór framhjá einum varnarmanni og skaut svo frábæru skoti frá vítateigshorni í fjærhornið hjá Cesar, stöngin INN!

—

**Maður leiksins**: Það eiga ALLIR leikmenn Liverpool hrós skilið, nema kannski Pepe Reina sem að þurfti ekki að verja einn einasta bolta! En það er varla honum að kenna. Hyypia og Carra réðu léttilega við Zlatan og Cruz og bakverðirnir voru verulega góðir, sérstaklega Steve Finnan sem lék einsog það væri 2005. Aurelio var ekki óskeikull, en hann átti samt sem áður verulega góðan leik.

Í fyrri hálfleik var Masche frábær en minna áberandi í þeim seinni. Lucas stóð sig einsog hetja og Gerrard var góður á kantinum (eða aðallega samt á miðjunni) og skoraði frábært mark. Babel var mjög ógnandi í fyrri hálfleik. Frammi var Torres svo fínn, hann klúðraði sínu besta færi, en hann var þeim Materazzi og Cordoba erfiður í leiknum.

Ég ætla hins vegar að velja **Dirk Kuyt** sem mann leiksins. Hann spilaði í þremur stöðum í leiknum, fyrst frammi (þar sem hann var sístur) – svo á hægri kantinum þar sem hann átti frábæra spretti og sendingar fyrir og svo á vinstri kantinum þaðan sem hann skoraði markið sem að kom okkur á blað. Ég hef gagnrýnt Dirk Kuyt ótal sinnum á þessari síðu, en í dag var hann hetja liðsins og þó hann hafi kannski ekki verið okkar besti maður í 90 mínútur, þá finnst mér hann samt verðskulda það að vera valinn maður leiksins.

En allt liðið á líka skilið hrós fyrir að hætta ALDREI. Það virtist fátt ganga í sókninni, en menn gáfust ekki upp heldur héldu áfram að sækja þangað til að Inter menn gáfu sig.

Og einsog svo oft áður í Meistaradeildinni gerði Rafael Benitez nákvæmlega ALLT rétt í þessum leik. Liverpool stjórnaði leiknum frá fyrstu mínútu, það virkaði frábærlega að hafa Lucas og Masche saman á miðjunni og skiptingarnar virkuðu fullkomlega. Það virkaði meira að segja fullkomlega að hafa framherjann Dirk Kuyt á vinstri kantinum þar sem hann náði að skora mark. Liverpool var með boltann **68% í leiknum**. SEXTÍU OG ÁTTA PRÓSENT. Og það gegn liðinu sem er að rústa ítölsku deildinni.

—

Núna fara okkar menn til Mílanó 11.mars og geta klárað Ítalíumeistarana. Hvað sem að menn segja um þetta Liverpool lið og Rafel Benitez, þá er hreinilega ekki hægt að þræta fyrir það að betra lið og þjálfari í Meistaradeild eru vandfundin.

Njótum kvöldsins og sigursins. Við Liverpool aðdáendur höfum haft alltof fáar ástæður til að fagna undanfarna mánuði.

Þessi leikur er með þeim erfiðari að skrifa um! Eins gott að klára það bara af.

Liðið.

**Bekkur:** Martin – Arbeloa – Gerrard – Kewell – Pennant.

Fyrri hálfleikurinn leit ekkert svo illa út. Við virtumst ekki vera í miklum vandræðum með það sem Barnsley var að gera í fyrri hálfleik og uppskárum fínt mark þegar Kuyt kláraði vel fínt færi sem Ryan Babel lagði upp. Markvörður Barnsley fór á kostum þennan hálfleik en vissulega áttum við að geta skorað fleiri mörk.

En Liverpool-liðið mætti ekki til leiks fyrstu 15 mínútur seinni hálfleiks og fengu auðvitað á sig mark. Skelfilegt mark að öllu leyti, fengum tvisvar fín færi til að hreinsa boltann frá en tókst ekki, Riise horfði á sinn mann senda boltann inn í teig og skallamaður skoraði yfir illa staðsettan markmanninn.

Þá kom mesta bullskipting Benitez í sögunni. Ryan Babel, LANGBESTI leikmaður liðsins var tekinn útaf og inn í staðinn kom Harry Kewell. Bullshit eitthvað að hvíla og ruglið algert. Kewell kom inn og spilaði eins og að undanförnu. Gat ekkert.

Önnur skipting. Gerrard inn fyrir Lucas sem var að spila 180-sinnum betur en Alonso. Önnur bullskipting. Mesta bullið var svo að ekki urðu skiptingarnar fleiri, sennilega verið að hvíla Pennant fyrir þriðjudaginn. RUGL!!!!!

Fengum mýmörg dauðafæri sem við kláruðum hrikalega illa eins og jafnan áður í vetur. Pressan þyngdist frá okkur en í uppbótartíma áttum við að fá á okkur víti, sluppum við það en fengum á okkur mark í staðinn. Tap staðreynd og niðurlæging liðsins okkar í vetur er að verða algerlega fullkomin. SKAMMARLEG frammistaða, algerlega sama um tölfræði í dag, þetta er óásættanlegt með öllu og alveg ljóst að þessi vetur er orðinn mestu vonbrigði í mínum augum síðustu 10 ár allavegana.

Ef við förum yfir liðið lék vörnin ekki vel í því sem máli skipti. Hyypiä var skástur og Finnan var fínn fram á við en við áttum erfitt. Markvörðurinn Itandje var ekki að virka traustur á mig.

Miðjan var ekki að leika vel, einungis Babel sýndi eitthvað af viti. Benayoun var ekki góður og fór aldrei upp kantinn, Alonso er algerlega týndur miðað við það sem við áður höfum af honum þekkt. Lucas fannst mér skárri en þó alls ekki að spila vel.

Frammi voru Kuyt og Crouch. Léku vel í fyrri hálfleik, sennilega var fyrri hálfleikur Kuyt það besta sem við höfum séð til hans lengi. Seinni hálfleikur var hins vegar slakur hjá þeim félögum. Afar slakur.

Þá að þætti Benitez. Jesús minn! Hann virðist að mínu viti ákveða skiptingar í liði sínu fyrirfram. Það að taka Babel útaf var óskiljanlegt og óafsakanlegt, enda var mikið baulað á þá skiptingu. Svo það að nota einungis tvær skiptingar allan leikinn finnst mér óafsakanlegt með öllu og kostaði okkur tap. Ég hef varið hann lengi, en mér virðist því miður staðreyndin vera sú að Benitez ráði ekki við „enska stílinn“. Það er óheppni að tapa einum og einum leik gegn svona liðum en þetta er slök frammistaða. Ef hann er að horfa til þriðjudagsins vona ég að eitthvað verði varið í þann leik liðsins því staðan er sú núna, 16. febrúar að í Englandi vinnum við enga titla og erum að berjast við alls konar jókerlið um 4. sætið. Liðið í heild rúið sjálfstrausti og baulið í lok leiks sagði mér allt um dvínandi trú okkar allra á Rafael Benitez. Er handviss um það núna að hann stjórnar í mesta lagi til vors, verður látinn fara um leið og við dettum út úr CL.

Maður leiksins var tekinn útaf í 1-1 stöðu. Mér fannst Hollendingurinn ungi allavega langbestur á meðan á honum naut og sá hlýtur að vera farinn að spá í hvað hann þarf að gera til að haldast inni á vellinum í 90 mínútur! Semsagt, Ryan Babel hlýtur mitt atkvæði sem maður leiksins.

Næsti leikur okkar er á þriðjudagskvöldið kl. 19:45. Ég satt að segja veit ekki á hverju við eigum von. Liðið er hreinlega úti á túni þessa dagana og ætti ekki að eiga séns í Internazionale. Ef við stöndum okkur aftur á móti vel í þeim leik og gerum eitthvað gott í Evrópu í vor vil ég að hugsað verði hvort það er eina keppnin sem Benitez vill vinna?

Uss hvað kvöldið er ónýtt og hryllilegt verður að mæta í vinnuna. Þessi leiktíð í FA-bikarnum hlýtur að vera ein sú slakasta í sögu okkar félags!

Jæja, þetta verður stutt leikskýrsla þar sem ég er að fara í fótbolta eftir hálftíma og mér fannst það meira spennandi áðan að spila Fifa með vini mínum eftir leik heldur en að skrifa um þetta jafntefli. Svona er forgangsröðunin hjá mér.

En allavegana, Rafa Benitez fór með Liverpool til London í dag og náði í **fyrsta skipti** stigi gegn stóru liðunum þremur í deildinni. Það er í sjálfu sér mjög gott og einsog einhver sagði hér í kommentunum, þá tapast titlarnir ekki með jafntefli á Stamford Bridge. Rafa stillti svona upp

Það má kalla þetta 4-5-1 en Kuyt fór oft fram í sókninni, en datt niður á hægri kant í vörninni.

Liverpool var slapppt í upphafi og ég og vinur minn vorum orðnir hálf geðveikir á feilsendingum okkar manna, sem virtust gefa boltann oftar útaf eða á mótherja en samherja. En smám saman náðu okkar menn völdum á vellinum og sköpuðu sér nokkur góð færi. Crouch fékk tvisvar gott skallfæri og einu sinni gott skotfæri þegar hann skaut með vinstri rétt framhjá.

Chelsea náði sér aldrei inní þennan leik, hvorki í fyrri né seinni hálfleik og þeir voru slappir. Okkar menn náðu þó aldrei að nýta sér það. Í fyrri hálfleik var það klaufaskapur að klára ekki færin, en í þeim seinni voru færin einfaldlega afskaplega fá. Þar átti afspyrnu slakur dómari leiksins mikla sök, því hann lét leikinn **aldrei** ganga heldur flautaði einsog óður maður eftir hvert einasta návígi. Það drap niður allt tempó í leiknum. Liverpool menn voru líka heppnir þegar að Mascherano braut á Joe Cole og hefði auðveldlega verið hægt að dæma víti þar.

—

**Maður leiksins**: Reina hafði **nákvæmlega ekkert** að gera í leiknum. Bakverðirnir okkar voru fínir í leiknum, mun betri en við eigum að vonast. Á köntunum var Babel verulega ógnandi og ég varð fyrir vonbrigðum þegar hann var tekinn útaf. Á hinum kantinum sýndi Dirk Kuyt nákvæmlega ekki neitt. Það sem mér fannst sérstaklega pínlegt var hversu slök móttaka boltans hjá Kuyt er. Hann fékk til að mynda fínt færi þegar stutt var til leiksloka en missti boltann alltof langt frá sér og klúðraði færinu. Það má vel vera að honum sé spilað útúr stöðu, en grundvallarmálið er að góður framherji á ekki að vera svona slappur að taka á móti bolta.

Crouch var sæmilega ógnandi frammi, en hann hefði mátt skora mark til að eiga einhver frekari hrós skilið. Á miðjunni voru þeir Gerrard og Lucas afskaplega daufir og það er einsog að Gerrard hálfsofni þegar að hann mæti Chelsea. Það var alloft, sem ég öskraði á Gerrard að keyra almennilega á þetta Chelsea lið því tækifærin voru nóg. Mascherano var hins vegar góður.

Í vörninni vour svo þeir Carra og Skrtel góðir. Ég ætla að velja **Skrtel** mann leiksins. Hann kom þarna á einn erfiðasta útivöllinn og hafði Anelka í vasanum allan tímann. Skrtel spilaði víst hálf illa í sínum fyrstu leikjum, en í dag sáum við hvað Rafa sér í þessum strák.

Semsagt, ágætt jafntefli en miðað við spilamennskunni, þá hefði Liverpool átt að vinna. Það er ljóst að baráttan um 4. sætið verður erfið.

Jæja þetta hafðist þótt við hefðum ekki sýnt neinn stjörnuleik. Í hálfleik var mér næstum óglatt yfir því að þurfa að skrifa leikskýrslu um ennþá eitt ömurlegt jafntefli en guð sé lof þá varð það ekki raunin. Öruggur sigur á heimavelli gegn liði sem kom með einu hugarfari, að ná jafntefli, er staðreynd og vonandi erum við komnir á réttu brautina.

Jæja klárum formsatriðin, byrjunarliðið í dag:

Bekkur: Itandje, Finnan, Benayoun, Babel, Kuyt.

Innáskiptingar:
46. mín: Aurelio út – Finnan inn.
61. mín: Lucas út – Benayoun inn.
83. mín: Crouch út – Kuyt inn.

Mörkin:
1-0, Crouch á 57. mín eftir frábæra sendingu frá Carragher.
2-0, Torres á 69 mín. Skoraði gott mark með harðfylgi.
3-0, Gerrard á 89 mín úr vítaspyrnu sem Pennant fékk.

Fyrri hálfleikurinn var ömurlegur og í beinu framhaldi við frammistöðu liðsins undanfarnar vikurnar og ég nenni ekki að ræða hann frekar.

Það sáust strax batamerki á liðinu í seinni hálfleik og þetta var bara spurning um að ná að troða tuðrunni yfir marklínuna. Þegar markið loksins kom þá kom þá var það auðvitað Crouch sem skoraði frábært skallamark en sendingin kom úr ólíklegri átt, JAMIE CARRAGHER. Ég held að fyrirgjöfin hans Carra hafi verið sú besta hjá Liverpool í allan vetur (reyndar fáir nema Finnan sem virðast geta gefið fyrirgafir í Liverpool í dag). Núna leið mér þannig að sigurinn var í höfn en spurning hvort við myndum setja fleiri mörk til að fá smá sjálfstraust í komandi átök.

Það liðu ca. 12 mín. þangað til staðan var 2-0 og það var að sjálfsögðu hinn framherjinn í liðinu, Torres, sem skoraði gott mark með miklu harðfylgi. Sky is the limits hjá þessum dreng og þakka ég Guði fyrir að hann skuli vera í Liverpool! Sigurinn gulltryggður (eitthvað sem við höfum átt í miklum vandræðum með í allan vetur) og sjálfstraustið allt að koma. Þriðja og síðasta markið kom síðan úr vítaspyrnu sem Pennant fékk og Gerrard skoraði úr. Gordon var með hendur á knettinum en skotið var fast og hnitmiðað. 3-0 sigur staðreynd og fyrri hálfleikurinn löngu gleymdur.

Það sem skiptir ÖLLU máli er að við unnum í dag og ekki skemmdi fyrir að skora nokkur mörk. Þessi sigur var ótrúlega mikilvægur fyrir liðið því ef við hefðum ekki náð að vinna Sunderland á heimavelli þá hefði allt sturlast. EN þetta var alls ekki góður leikur og við þurfum að laga ótrúlega mikið í leik okkar ef við ætlum að ná 4.sætinu í deildinni (já hugsa sér, við erum í tómu basli við að ná því). Tempóið í leiknum var hægt og færin komu ekki á flæðiskeri úps færibandi (takk Bjarni) en við gáfumst ekki upp, sem er gott. Við getum aldrei sótt upp kantana og svo virðist sem annað hvort Gerrard eða Torres eigi bara að sóla sig í gegn eða skora með langskoti. Sóknarlega erum við slappir í dag en loksins leit vörnin þokkaleg út og hélt hreinu. Skrtel spilaði fínan leik og var þetta örugglega mikil sigur fyrir hann eftir slæma byrjun gegn Havant í bikarnum. Svo má einnig bæta við að við skoruðu heldur ekki sjálfsmark enis og virtist vera orðin regla hjá okkur.

Maður leiksins: Mér fannst enginn spila neitt frábærlega í dag, þetta var frekar svona “solid” frammistaða hjá flestum. Ég ætla að velja Crouch mann leiksins því hann skoraði MARKIÐ sem kom okkur á bragðið og hann hlýtur að vera orðinn framherji nr.2 í þessu liði.

Rafa sagði eftir leikinn:

“As soon as we scored the first goal the game was open. When you have your confidence low it is important to win, so there are a lot of positive things today.”

Kórrétt hjá Spánverjanum og vonandi getum við byggt á þessum sigri. Framundan er erfiður útileikur gegn Chelsea eftir viku…

Þetta er leikskýrsla, en þar sem þessi leikur bauð ekki upp á margt sem líkist þeirri knattspyrnu sem við viljum sjá liðið spila ætla ég að sleppa því að fjalla um leikinn og gefa í staðinn nokkrum ágætum einstaklingum umsögn:

**Sami Hyypiä og Jamie Carragher** eru skínandi góðir varnarmenn, en þeir verða að hætta að negla boltanum í loftið um leið og þeir nálgast miðlínuna. Það að negla háum skallaboltum af eigin vallarhelmingi fram á Torres er álíka mikil sóun og að hafa Jessicu Alba sjóðheita í rúminu en fróa sér samt bara í koddann.

**Fabio Aurelio og Steve Finnan** þurfa að horfa á nokkra leiki með brasilíska landsliðinu, þegar Roberto Carlos og Cafú léku með þeim. Það hefur greinilega gleymst að segja þeim að bakverðir eigi að geta ógnað marki andstæðinganna.

**Xabi Alonso** getur ekki endalaust falið sig á bakvið meiðsli haustsins. Nú á hann að vera kominn í leikform. Nú þarf hann að fara að sýna sitt gamla andlit. Engar afsakanir.

Talandi um afsakanir, þá er **Harry Kewell** álíka ógnandi upp kantinn og línuvörðurinn sem stingur hann iðulega af þegar þeir elta boltann saman meðfram hliðarlínunni. Eins og staðan er í dag eru svona 99,9% líkur á að Kewell endi hjá Fulham, Bolton eða einhverju álíka liði í sumar. Enga rafsakanir, hann bara getur ekki rassgat lengur.

**Steven Gerrard** er besti miðjumaður í heimi, en hann er líka fyrirliði liðsins. Hann má ekki vera fyrsti maður til að hengja haus og ranghvolfa augum, leik eftir leik eftir leik.

**Dirk Kuyt**þarf að gera eitthvað annað en að vera byrjunarmaður hjá Liverpool FC næstu vikurnar. Hann er svo slakur að það hálfa væri nóg og það segir sitt að framherji sem var sjálfkrafa fyrsti kostur inn í liðið fyrir ári síðan er núna orðinn fremstur manna á lista yfir þá sem nær allir aðdáendur vilja losna við í sumar.

**Fernando Torres** þarf að sýna smá þolinmæði. Nando, ég veit að liðið í kringum þig er í skítnum en plííís, okkar vegna, ekki fara í sumar.

Fokk … í þessum töluðum orðum er dæmd vítaspyrna á Carragher. … fokking hell, ég sem hélt ég væri nógu svartorður vegna jafnteflis. Dauði og djöfull!!!

Jæja, ljúkum þessu helvíti af.

**Ryan Babel og Lucas Leiva** þurfa að byrja næstu leiki liðsins. Leiva er tvítugur miðjumaður frá Brasilíu og hann var okkar hættulegasti maður í dag. Þeir þurfa báðir að aðlagast enska boltanum, eins og Babel viðurkenndi í viðtali um daginn, en einhverra hluta vegna er þjálfarinn okkar ekki búinn að átta sig á því að menn aðlagast ekki rassgat sitjandi á bekknum.

**Rafa Benítez** þarf að átta sig á því að starf hans er í hættu, ekki bara vegna mála utan vallar heldur einnig vegna þess að liðsuppstillingar hans eru að koma honum í koll í nær hverjum einasta leik nú orðið. Hvers vegna er Kuyt alltaf í liðinu á kostnað Crouch og Babel? Hvernig réttlætirðu að Crouch, sem bjargaði okkur gegn Aston Villa, hafi ekki fengið eina mínútu í kvöld? Hvernig færðu það út að Babel geti ekki mögulega ógnað andstæðingunum jafn mikið og Kewell? Hvers vegna í ósköpunum, miðað við stöðu liðsins í deildinni, sérðu ekki að þú þarft að spila þeim sem skora í hverjum einasta helvítis FOKKING leik?

**Alan Wiley (dómari)** þarf að fá sér gleraugu. Ég er ekki að gefa í skyn að dómgæsla hans hafi riðið baggamuninn í kvöld, né að hann hafi haft rangt fyrir sér í vítaspyrnudómnum undir lokin, en þetta var virkilega slöpp dómgæsla.

**Tom Hicks og George Gillett** þurfa að skammast sín. Liðið var ósigrað í deildinni þegar sápuóperan hófst síðla nóvembermánaðar síðasta árs … nú er tímabilið búið og raunhæfur möguleiki fyrir hendi að Everton hirði enn einu sinni af okkur fjórða sætið í deildinni. Benítez hefur bara gert sér erfiðara fyrir með stórfurðulegum ákvörðunum undanfarnar vikur, og hann einn ber á endanum alltaf ábyrgðina á gengi liðsins, en þið trúðarnir hafið ekki fokking hjálpað til, er það?

Góðar stundir. Það gerist ekki mikið verra en þetta.

Jæja.

Sögulegur leikur á Anfield í dag, daginn eftir að við vonuðumst eftir því að gráu skýin væru horfin á Anfield, um sinn allavega.

Byrjum á byrjunarliðinu.

Tek fram að ég sá leikinn með Sopcast, og með ágætum árangri eftir fyrstu fimmtán. Sá svo highlights í hálfleik og eftir leik. Liverpool byrjaði með látum og Benayoun skallaði framhjá í agalegu dauðafæri strax á þriðju mínútu, það hefði hugsanlega breytt einhverju.

Á 8.mínútu gaf svo nýliðinn Skrtel skelfilegt horn. Boltinn inní og þar stökk Richard Pacquette ALEINN upp og algerlega án dekkunar og skallaði í markið! GAME ON!!!!!

Havant hefði svo átt að komast í 0-2 stuttu seinna upp úr horni þegar Itandje var í fullkomnu tjóni út um allan teig en alfie nokkur Potter brenndi af í DAUÐAFÆRI.

Liverpool var ekki mikið að sækja en skyndilega kom jöfnunarmark þega Lucas Leiva setti sitt fyrsta mark fyrir félagið með frábæru skoti vel utan við teiginn, efst í fjærhornið, óverjandi fyrir markmann utandeildarliðsins. Game over hlaut að vera!

ÓNEI. Barnaskólamistök Steve Finnan gáfu mark! Verður skrifað sem sjálfsmark á Martin Skrtel eftir skot umrædds Alfie Potter en var hryllilegt í alla staði!

Undir lok hálfleiksins jafnaði svo Benayoun eftir góðan undirbúning Jermaine Pennant, sem var eini maðurinn sem hefði átt að leika seinni hálfleikinn. Hinir tíu gátu ekkert í lélegasta hálfleik í sögu LFC!!!!! Stóru nöfnin á bekknum voru farnir að hita upp eftir kortér og Rafa virtist ætla að skipta Carragher inná rétt áður en Lucas jafnaði. Alger hörmung!

Upphaf seinni hálfleiks var besti kafli okkar manna, sem spiluðu eins og úrvalsdeildarliðið sem þeir eiga að vera í 15 mínútur. Á 55.mínútu skoraði Benayoun eftir flotta vinnu hjá Pennant og síðan fullkomnaði hann þrennuna á 59.mínútu eftir mistök markvarðar Havant, sem hafði nóg að gera!

Eftir þetta róaðist leikurinn mikið, leikmenn Liverpool hægðu á ferðinni og Havant menn börðust eins og ljón. Mesta fjörið varð þegar aðdáendur Havant sungu einum rómi „if you hate Man U stand up“ og uppskárum MIKIÐ klapp á Anfield fyrir, svona í kringum mínútu 75.

Kuyt, Carragher og Gerrard komu svo inná til að lífga upp á dæmið, og á 90.mínútu skoraði Crouch eftir undirbúning Gerrard, 5-2. Reyndar örugglega rangstaða, en við þáðum það auðvitað með þökkum. Lokatölur 5-2 og við í hattinum áfram. Gaman var að fylgjast með viðbrögðum eftir leik, allur völlurinn reis úr sætum og klappaði fyrir Havant mönnum, sem stukku auðvitað á leikmenn Liverpool til að ná í treyjur. Þeir eru stóra sagan í FA bikarnum og umræðan í kvöld mun snúast um þá. Þetta virkar hið besta fólk, syngur á pöllunum níð um ákveðin lið og klöppuðu svo fyrir okkar lagi í lokin, þeir verða mínir menn í Blue Square South deildinni í vetur!

Mörkin úr leiknum eru á þessum tengli hér Reyndar vantar markið hans Crouch í þetta safn.

Held við verðum að fara aðeins yfir leik okkar manna áður en ég vel mann leiksins, sennilega margir sem ekki sáu leikinn, honum náði ég í bara fínum gæðum, þó skjástærðin hefði mátt vera stærri.

Markmaðurinn okkar leit illa út, varði reyndar vel í lokin, en hann var ekki að standa sig vel, þó sem betur fer utandeildardrengirnir hefðu ekki náð að refsa honum fyrir stærstu mistökin. Ef við drögumst næst á Emirates eða Stamford vill ég sjá Reina í markinu.

Vörnin var algert grín. Hyypia stóð sig vel, en aumingja Skrtel þarf meiri tíma. Inn á milli sá maður að hann er sterkur skallamaður og fínn takklari en svo leit hann afar illa út með boltann og virtist ekki átta sig á hraðanum í leiknum. Riise og Finnan eru á leið út úr þessu liði. Riise er einfaldlega vonlaus, varnar- og sóknarlega og Finnan gerði mörg mistök, verst voru hrikaleg mistök hans sem gáfu Havant annað markið sitt.

Á miðjunni var Mascherano. Ég SKIL EKKI hvers vegna. Í svona leikjum þar sem lið liggja til baka er hann einn af mótherjum okkar. Hann skilaði mörgum sendingum á mótherja, var auðvitað engin hætta fram á við og þær mínútur, 7 talsins, sem Gerrard fékk sást hvað við fáum í svona leikjum þegar sex leikmenn sækja. En Masch var vorkunn, svona leikir verða ekki til þess að hann kostar 17 millur. Hvers vegna Alonso var ekki látinn spila þennan leik með Lucas? Lucas var fínn í heildina, er góður sendingamaður og duglegur, setti frábært mark. Benayoun setti þrennu, en var arfaslakur fyrstu 35 mínúturnar, Pennant var líflegur allan leikinn og maðurinn á bakvið flest það sóknarlega sem við sköpuðum.

Sóknarmennirnir Crouch og Babel eru vonbrigði þessa leiks að mínu mati. Crouch virðist eins og hann hafi misst allt touch á boltann og tók rangar ákvarðanir frá mínútu 1 – 90, sem betur fer fattaði aðstoðardómarinn það þó ekki og hann skoraði, nokkuð sem hann átti ekki skilið. Ryan Babel er mikið efni og hefur margt til að bera sem fótboltamaður. Í dag sýndi hann ekki neitt. Að undanförnu hefur hann fengið að byrja gegn Derby, tvisvar gegn Luton og nú gegn Havant. Ef hann snýtir ekki leikmönnum þessara liða finnst mér ekki ástæða til að reikna með að hann sé bjargvætturinn okkar frammi að svo stöddu, en ég er jafn sannfærður að þessi strákur verður hrein snilld í framtíðinni. Kuyt kom inná og fékk enga þjónustu til að sýna hvort hann gæti eitthvað eða ekki.

Semsagt, í raun margir að spila illa í dag, sérstaklega í ömurlegum fyrri hálfleik, en öruggur sigur og við erum í 16 liða úrslitum í FA bikarnum. Sem er auðvitað aðalatriðið. Til að vinna þá keppni þarf að vinna alla leiki sem maður spilar, óháð mótherja og frammistöðu. Dregið verður í hádeginu á mánudag í næstu umferð, ég vill fá heimaleik gegn einhverjum þeirra stóru.

Að þessu sögðu vel ég mann leiksins. Veit að Benayoun setti þrjú og sýndi hvað í honum býr, en mér fannst Jermaine Pennant bestur í dag, sýndi allan tímann áræðni og áhuga, skapaði mikið og var duglegur í sókn og vörn.

Næsti leikur er svo í deildinni þegar við heimsækjum Björgúlf og félaga í West Ham á miðvikudagskvöldið, þann 30.janúar kl. 19:45. Þar er leikurinn sem við eigum inni á liðin fyrir ofan okkar, leikur sem auðvitað þarf að vinnast.

Ég á ekki til eitt aukatekið orð. Ég tók rúmar 5 mínútur eftir leikinn í að slökkva reiðibálið inn í kollinum á mér svo að skýrslan gæti orðið málefnaleg og marktæk, það mistókst og var tímasóun, ég er enn brjálaður. Liverpool átti 19 marktilraunir í þessum leik gegn 4 tilraunum gestanna, en það var ekki nóg til að taka öll stigin, enn eitt jafnteflið niðurstaða og ég hreinlega veit ekki hvernig við eigum að bjarga þessu tímabili. Ég er gjörsamlega stjarfur fyrir framan tölvuna, þegar þið lesið þessa skýrslu þá skulið þið ímynda ykkur að ég sé á a.m.k. 9. bjór og búinn með allavega 5 white russian.

En að skýrslunni. Byrjum á að skoða byrjunarliðið og breytingar Rafa.

Bekkur: Itandje – Skrtel (f. Arbeloa ´70) – Alonso – Babel (f. Kewell ´74.) – Crouch (f. Benayoun ´80).

Leikurinn fór rólega af stað og jafnræði var með liðum á upphafsmínútunum. Það var ekki fyrr en eftir 15 mínútur sem að Torres fékk hálffæri en skot hans rataði ekki í netið. Villa menn voru lítið að ógna marki heimamanna en heldu vel miðjunni og gerðu fá mistök varnarlega. Þarna var maður farinn að sjá fram á varnarmúr sem erfitt væri að brjóta á bak aftur og ef menn ætluðu sér 3 stig yrðu þeir að nýta færin. Það gerði Ísraelinn Yossi Benayoun eftir 19. mínútna leik. Hann fékk boltann inn á teig eftir frábæra sendingu frá Dirk Kuyt, skot hans fór af varnarmanni, en Benayoun var fljótur að átta sig og náði frákastinu og kom sér á blað. Vel gert hjá honum og mikilvægt að fá mark snemma í leikinn. Heimamenn heldu yfirburðunum áfram og sóttu að krafti. Næstur til að munda skotfótinn var Aurelio en skot hans fór rétt framhjá, fastur Brassinn. Meira markvert átti sér ekki stað í fyrri hálfleik og ágæt 1-0 forysta í hálfleik. Liverpool réðu lögum og lofum í fyrri hálfleik og allt sem Villa menn reyndu að gera sóknarlega drap Sami Hyypia í fæðingu, frábær fyrri hálfleikur hjá honum og útlitið fyrir síðari hálfleik gott.

Heimamenn hófu seinni hálfleikinn eins og þeir enduðu þann fyrri. Heldu boltanum meira og voru líklegri aðilinn. Fyrstur til að fá færi í síðari hálfleik var Kuyt en það færið fór til spillis. Pressan (á dagskrá Stöðvar 2 á sunnudögum) að marki Villa jókst og þeir Kewell, Aurelio og Torres komust allir nærri því að skora. Kewell tók frábæra fintu á varnarmanninn og þrumaði svo boltanum á markið en skotið fór því miður ekki inn. Ég er viss um að Kewell hefði brotist í gegnum hvaða handboltavörn sem er með þessum tilþrifum. Heimamenn heldu áfram að sækja að krafti og fyrirliðinn argaði sína menn áfram, staðráðinn í að bæta við og klára leikinn. Villa menn sóttu í sig veðrið smám saman og John Carew átti gott skot sem Reina varði vel. Skömmu síðar fengu gestirnir aukaspyrnu rétt fyrir framan miðju, boltinn barst til Marlon Harewood sem gerði sér lítið fyrir og jafnaði metin af stuttu færi. Rafa leyst ekkert á blikuna og skipti Martin Skrtel inná fyrir Arbeloa og fyrsti leikur Skrtel fyrir félagið því staðreynd. Svo á 72. mínútu fengu Villa menn aðra aukaspyrnu, nú hægra megin á vallarhelmingi Liverpool sem endaði með því að Fabio Aurelio skoraði sjálfsmark og Villa menn því komnir yfir 1-2. Rafa ákvað að gera aðra skiptingu strax eftir að gestirnir komust yfir og skipti arfaslökum og steingeldum Kewell útaf fyrir Babel. Fernando Torres komst í gott færi á 80. mínútu en Stuart Taylor varði skalla hans vel. Liverpool rembdust við að jafna metin á heimavelli gegn Aston Villa (hversu sorglega hljómar það?) en sá rembingur bar einmitt árangur á lokamínútu venjulegs leiktíma þegar að Carragher lagði boltann á Peter Crouch sem jafnaði metin með frábæru marki frá vítateigslínu.
Lokatölur 2-2. Hvað getur maður sagt?

Ég nenni ekki enn eina ferðina að fara að ræða það sem er í gangi utan vallar hjá Liverpool Football Club. Það er rugl og þið getið rætt það ykkar á milli, ég nenni því ekki, er kominn með algjört ógeð á þessari þvælu.

Maður leiksins: Þar sem að ég finn nákvæmlega engann leikmann sem stóð upp úr í kvöld þá ætla ég að velja engan sem mann leiksins. Engin átti stórleik í kvöld og lék frábærlega á köflum. Annars þá fannst mér Carragher spila ágætis leik, Skrtel kom sæmilegur inn, Hyypia var allt í lagi og Crouch skoraði flott mark en það stóð engin afgerandi upp úr að mínu mati, því miður.

Næsti leikur er gegn H&W á laugardaginn, 26. janúar. Hef ekkert um meira um það að segja. Bless.

Í kvöld var stór stund á Anfield og ekki bara vegna þess að stórlið Luton voru að koma í heimsókn heldur líka vegna þess að Jamie Carragher var að spila sinn 500. leik fyrir Liverpool. Hann bar því fyrirliðabandið eins og Steven Gerrard hafði beðið um fyrir leikinn. En leikurinn var bráðfjörugur og við skulum byrja á því að skoða byrjunarliðið.

Bekkur: Martin, Aurelio(inn f. Torres ´73) , Lucas(inn f. Gerrard ´73) , Kuyt(inn f. Crouch ´65) , Kewell.

Já gríðarsterkt byrjunarlið sem tók á móti Luton í kvöld og það dugði ekkert minna en sannfærandi sigur í kvöld. Leikmenn Liverpool byrjuðu af krafti og byrjuðu strax að skapa sér færi. Fyrstur til að fá eitt slíkt var Crouch. Stuttu síðar fékk Babel boltann á vítateigshorninu og skaut í stöngina. Yfirburðirnir voru það miklir að Carragher var farinn að leika sér úti á hægri kanti með skemmtilega snúninga og hann náði að koma sendingu sinni fyrir kallinn, vel gert það. En rétt áður en dómarinn flautaði til leikhlés náðu Liverpool skyndisókn þar sem Torres óð upp völlinn, renndi boltanum á Babel sem kláraði færið glæsilega! 1-0 í hálfleik.

Xabi Alonso hóf síðari hálfleik með þrumuskoti beint úr miðju sem reyndar stefndi í markvínkilinn en markmaður Luton varði skotið frekar auðveldlega. Gaman af þessu hjá Spánverjanum. Ekki var langt liðið af síðari hálfleik þegar að Pennant tók frábæran sprett upp hægri kantinn, sendi góða fyrirgjöf á Crouch, sem skallaði boltann á Gerrard sem skallaði svo boltann í netið af stuttu færi og kláraði færið vel. Frábær hreyfing án bolta hjá Gerrard og staðan orðin vænleg og þægileg. Örfáum mínútum síðar eða á 57. mínútu tók Gerrard hornspyrnu, boltinn barst á kollinn á Hyypia og þá gat aðeins eitt gerst, jú Hyypia skoraði í stöng og inn. Liverpool héldu áfram að pressa og um var að ræða algjöra einstefnu. Stuttu eftir mark Hyypia sendi Riise boltann fyrir og Torres reyndi að koma sér í færi en boltinn barst að lokum til Gerrard sem lagði boltann snyrtilega í netið og staðan því orðin 4-0. Luton menn voru heillum horfnir og veittu heimamönnum enga mótspyrnu. Ekkert virtist vera að gerast þegar að rauðhærði Norðmaðurinn sendi boltann enn eina ferðina á Gerrard sem þrumaði boltanum í netið af löngu færi og fullkomnaði þar með þrennuna, stórglæsilegt mark hjá Gerrard. Strax eftir markið fékk Gerrard heiðursskiptingu og Lucas leysti hann af hólmi. Eftir þetta róaðist leikurinn og fátt markvert gerðist. Liverpool heldu reyndar áfram að sækja og hefðu getað bætt svo sem einu marki við þetta en 5-0 voru lokatölur í kvöld og ekki ónýtt fyrir Carragher að bursta 500. leikinn sinn fyrir Liverpool með þessum hætti.

Maður leiksins: Það voru margir sprækir í kvöld og ætla ég að minnast á 3 leikmenn sem mér fannst spila best í kvöld. Ryan Babel var mjög frískur í kvöld og hraði hans og kraftur er eitthvað sem varnarmenn dreymir ekki beint um. Hann átti reyndar nokkra feila í sóknarleiknum af og til en þessi hraði sem maðurinn býr yfir gerði honum kleift að stinga varnarmenn Luton af og búa til fullt af möguleikum. Svo skoraði hann gott mark auk þess að hann kom sér í fullt af færum. Pennant kom sterkur inn og að mínu mati er hann okkar besti kantmaður í augnablikinu. Hann var síógnandi og fyrirgjafir hans voru frábærar. Þetta er sá leikmaður sem við þurfum á að halda á síðari hluta tímabilsins því hann getur opnað varnir með tækni sinni og hraða, hann átti toppleik að mínu mati. Svo er það maður leiksins og það val skal engum koma að óvörum. Steven Gerrard spilaði enn einn draumaleik sinn fyrir félagið. Hann setti þrennu og ég held ég þurfi ekkert að hafa fleiri orð um hans spilamennsku í kvöld, óaðfinnalegur leikur hjá honum.

Það gengur mikið á utan vallar hjá Liverpool þessa dagana og hafa hinir ýmsu menn tengdir klúbbnum, bæði leikmenn sem og gamlar goðsagnir á borð við Ian Rush komið fram í fjölmiðlum og gagnrýnt eigendur félagsins. Gagnrýnin á fullan rétt á sér því þeir Gillet og Hicks gerðu engum greiða þegar þeir sögðust hafa rætt við Jurgen Klinsmann til að taka við starfi Rafa. Þegar ósætti á milli Rafa og eigendanna virtist vera komið í gott lag þá koma þeir með svona rugl í fjölmiðlum og þetta getur ekki haft góð áhrif á stjórann og leikmennina. Þess vegna er þessi 5-0 sigur í kvöld gríðarlega mikilvægur fyrir framhaldið. Ég veit vel að þetta Luton lið er ekki frábært knattspyrnulið, en það að sigra 5-0 gefur mönnum sjálfstraust og trú á komandi verkefnum. Næsti leikur er gegn Aston Villa á mánudaginn þann 21. janúar. Nú fá menn viku hvíld og ég trúi ekki öðru en að við förum að sigra aftur og hætta þessum eintómu jafnteflum. En flottur leikur í kvöld hjá okkar mönnum og frábært afrek hjá Carragher að spila sinn 500. leik í kvöld.

YNWA.

Eins og Einar Örn útskýrði fyrir leikinn munu birtast tvær leikskýrslur fyrir þennan leik; Einar mun sjálfur skrifa neikvæða skýrslu um leikinn en ég ætla að skrifa mjög jákvæða skýrslu. Mín skýrsla er hér fyrir neðan, en ef þið viljið vera þunglyndir asnar er skýrslan hans Einars hérna.

Continue reading →

Þessi leikur í dag var ömurlegur. Ef þú ert ósammála þessari fullyrðingu farðu þá og lestu skýrsluna hans Kristjáns. Ef þú vilt hins vegar velta þér uppúr því hvað þetta lið er mikið drasl og hvað lífið er ósanngjarnt, vertu þá velkominn. Stóri dómur kemur inn eftir svona 20 mínútur.

Continue reading →

Deildin fékk frí í dag og okkar drengir héldu á Kenilworth Road í Luton að eiga þar við League One-deildarlið Luton Town.

Byrjunarlið Liverpool var sko alls ekkert byrjendalið, það var svona skipað:

Semsagt, allt þaulvanir menn, nema kannski Lucas.

Bekkurinn: Martin, Hobbs, Mascherano, El Zhar, Voronin.

Við hefðum hæglega getað verið komnir yfir eftir 20 sekúndur þegar Babel dansaði í færi en flottur markmaður Luton, Brill að nafni, varði vel. Heimamenn komust svo í sannkallað dauðfæri á 4.mínútu þegar Itandje bjargaði okkur í stöðunni einn á móti einum.

Áfram hélt fjörið og Kuyt skaut himinhátt yfir á 8.mínútu eftir flottan undirbúning Crouch og síðan skallaði hann framhjá eftir horn á þeirri 18. Heimamenn voru alveg tilbúnir í þennan slag, pressuðu með miklum látum og fengu á fyrstu 20.mínútunum sóknarmöguleika, sem ansi margir enduðu á höfði Hyypia, eða í fótum Carragher.

Leikurinn breyttist í heljarinnar bardaga án færa eftir 20 mínútur. Þar með misstu Liverpool fótboltafæturna og ekki var auðvelt að sjá hvort lið var úr úrvalsdeild og hvort var í League One. Hálffæri og hættulegar sendingar á báða bóga, en staðan í hálfleik 0-0. Ekki gott!

Liverpool kom aðeins hressara úr hálfleiknum og Benayoun átti að skora á 49.mínútu eftir misheppnað skot Kuyt sem varð góð sending inn í markteiginn og síðan varði Brill besta skot Riise á þessu tímabili á 51.mínútu. En á móti virtust varnarmenn okkar ekki eiga auðvelt með hraðann og lætin í Luton mönnum og þeir fengu sannkallað dauðafæri á þeirri 54. Þar með byrjuðu lætin aftur og jafn baráttuleikur hófst á ný.

Fyrsta skipting Rafael Benitez kom á 70.mínútu. Hún var frá Mars eða Júpíter. Babel sem var reyndar ekki að spila vel, en u.þ.b. 18 sinnum betur en t.d. Kuyt og Benayoun, var tekinn útaf og inn á kom Voronin. Luton þá orðnir mun sterkari og við ekki fengið færi í 20 mínútur, varla sókn.

En svo kom gjöfin sem við þurftum. Þrír leikmenn Luton gerðu barnaleg mistök sem hleyptu Voronin í gegn. Brill varði vel en risinn Crouch hirti frákastið og skoraði fimmta mark sitt á leiktíðinni, 0-1 á 73.mínútu. Eftir fagnaðarlætin varð manni ljóst að Mascherano var kominn inná í stað Alonso.

En við vorum nú ekki lengi að kvitta á þetta. Hroðaleg vörn Finnan, sem var arfaslakur í dag, gaf Luton manni færi á sendingu inn í teiginn sem Riise, sem var hræðilegur í dag, sendir í eigið mark. 1-1 á 77.mínútu. ÖMURLEGT!

Þar með var orðið ljóst að gamaldags bikarhasar var framundan. Riise fékk færi til að kvitta út sjálfsmarkið en skaut framhjá á 80.mínútu í dauðafæri og Luton áttu skot rétt yfir stuttu síðar. Á 86.mínútu kom svo Nabil El Zhar inn fyrir Benayoun í síðustu tilraun til að gera eitthvað. Hvernig stóð á því að Dirk Kuyt spilaði allan þennan leik er mér allavega ráðgáta!

En engin urðu færin fleiri, lokastaðan 1-1 og það þýðir bara eitt. Annar leikur milli þessara liða, á Anfield þriðjudaginn 15.janúar kl 20:00. Luton semsagt bara búnir að tapa fyrir einu liði á heimavelli eftir 90 mínútur í vetur, Bristol Rovers þann 7.september!

Í raun bara vel sloppið úr slökum leik, við áttum ekki meira skilið í dag að mínu mati, gegn ofboðslega baráttuglöðu liði Luton sem kannski verður orðið gjaldþrota á morgun! En ekki má maður gleyma því að enski FA-bikarinn er engum keppnum líkur og á gullaldartímabilinu okkar í den áttum við oft erfitt gegn litlum liðum sem börðust af krafti, sem Luton sannarlega gerði í dag.

Maður leiksins: Erfitt að velja einn leikmann úr liðinu í kvöld, Alonso og Lucas léku vel og greinilegt er að við erum í góðum málum í markmannsstöðunni, Itandje stóð sig vel, hvort sem hann var að verja, fara út í teig eða skila af sér boltanum. Ég ætla að vel íhuguðu máli að velja markaskorarann Peter Crouch mann leiksins og vona hreint innilega að hann fái að spila með alvöru senter í næsta leik, þurfi ekki að sprikla með sprellikörlunum Kuyt og Voronin!

Næsti leikur er á Riverside Stadium í Middlesboro‘ á laugardaginn kl. 15. Ljóst að þá verður Torres kominn og vonandi Gerrard og Agger, það er alger nauðsyn tel ég að fá þá inn í liðið okkar. Árangurinn að undanförnu, þrjú jafntefli í þremur leikjum, er skelfilegur og við verðum að fá 3 stig í norðaustrinu í næsta leik. Svo einfalt!

Sælt veri fólkið.

Ekki verður sagt að árið 2008 byrji með glans á Anfield. Hreint skelfileg úrslit í hrikalega slökum leik staðreynd og nú svífur stórt spurningamerki yfir rauða hernum frá Liverpool. En byrjum á skýrslunni, ákvað að drífa bara í því, ekki bíða af mér pirringinn.

Byrjunarliðið í kvöld leit svona út:

Ég viðurkenni alveg að mér leist afar vel á þetta byrjunarlið, fannst góð hugmynd að láta Gerrard hreyfa sig frjálst undir Torres og Pennant og Kewell fengju að vaða upp kantana.

Fyrri hálfleikurinn var einn hægasti hálfleikur sem ég hef horft á. Liðið leit afar illa út fram á við og varnarmennirnir voru allt annað en samstíga. Mikið var um feilsendingar og í raun alveg ferlegt að sjá viðvarandi hugmyndasnauðan leik okkar manna. Gerrard fékk þó fínt færi eftir sendingu Torres, en Wigan sættu sig fullkomlega við að sitja og bíða rólegir.

Ég reiknaði alveg með breytingum í hálfleik, Kewell var slakur og Pennant var ekki í leikæfingu þannig að engin ógn datt á bakverði Wigan.

Benitez las augljóslega yfir mönnum í hálfleik því fyrstu 15 mínútur hálfleiksins var eini kafli leiksins þar sem eitthvert tempó var í leik Liverpool. Enda uppskárum við mark eftir fína sókn upp hægri vænginn sem endaði með snilldarsendingu Finnan á Torres sem kláraði sitt færi afskaplega vel.

Eftir um 60 mínútur fannst mér hraðinn aftur detta niður hjá okkar drengjum og Wigan náði smátt og smátt aðeins að komast inn í leikinn. Ekki að þeir væru að skapa sér færi en Arbeloa og Carragher áttu mjög erfitt með að eiga við háar sendingar á senterana mössuðu og því miður jöfnuðu þeir eftir alveg skelfilega hreinsun Gerrard upp úr aukaspyrnu frá miðjunni. Enn eitt markið sem við fáum á okkur upp úr aukaspyrnum vel utan við teiginn.

Enn voru 11 mínútur eftir af leiknum og maður gerði sér vonir um endurkomu eins og gegn Derby. Eitt færi uppskárum við, á 83.mínútu þegar Kirkland varði tvívegis ótrúlega frá Gerrard, en síðan ekki söguna meir.
Semsagt, 1-1 jafntefli gegn skelfilegu liði Wigan, Benitez brjálaður út í lélegan dómara, en hans ákvarðanir höfðu engin lykiláhrif á leikinn.

Maður leiksins: Erfitt að velja úr slöku Liverpoolliði. Duglegur Mascherano, örþreyttur Gerrard og skásti sóknarlega Torres ekki langt frá því en ég vel Steve Finnan, stóð sig vel varnarlega og eina ógn okkar í þessum leik var þegar hann kom upp kantinn. Flott stoðsending í markinu.

Næsti leikur svo bikarleikur gegn Luton Town. Á útivelli næsta sunnudag klukkan 16:00.

Ég ætla hér að skýrslugerð lokinni að segja aðeins hvað býr mér í brjósti eftir þennan leik. Það er eitthvað að á Anfield Road. Ég veit ekki hvað það er en í kvöld fannst mér öllu liðinu leiðast að spila fótbolta, stemmingin á vellinum var grátleg og Benitez er búinn að missa coolið. Í kvöld voru inná leikmenn sem eru í engri leikæfingu (Alonso, Pennant og Aurelio), þreyttir menn (Torres, Carragher og Gerrard) og svo Arbeloa að spila út úr stöðu og Kewell sem er bara á hálfum hraða. Fínt lið á pappírnum en skelfingin réð í kvöld.

Aldrei fannst mér þetta lið vera að stefna á það að komast nær meistaratitli. Það höfðu ansi fáir þarna inná trú á því að þeir verði meistarar, sást best á því að við náðum aldrei pressu á þetta Wiganlið og Kirkland þurfti ekki að hafa mikið fyrir leik kvöldsins.
Ég hef áður lýst því að mér finnst vanta frumkvæði og áræðni í leik liðsins frá 1.desember og jólatörnin er ansi slök, Manchester City er keppinautur okkar þetta árið, um 4.sætið. Eins og liðið okkar spilaði í kvöld er ekki nokkur ástæða til að horfa á meira í bili.

Og ég verð bara að segja það að Spánverjinn geðþekki þarf að hrista fram ása úr erminni. Strax!!!

Nóg í bili, vona að ég hafi ekki gengið of langt í neikvæðninni að sinni. Vona innilega að ég fái hana alla í andlitið hið fyrsta, þangað til gegn Reading var ég sannfærður um að allt væri á réttri leið. Nú býr mikill efi í mínu brjósti…

Jæja félagar. Síðasti leikur ársins endaði markalaus og okkar menn eru nú 10 stigum frá toppliði Arsenal, en þó með leik til góða. Liverpool átti 20 markskot í leiknum, þar af fóru 11 á markið, en ekkert af þeim 11 skotum fór inn fyrir marklínuna. Þetta er algjörlega óþolandi. En byrjum á að renna yfir byrjunarlið Liverpool og svo ætla ég að láta gamminn geysa í umfjöllun minni um leikinn.

Bekkur: Itandje – Riise – Alonso – Babel (74. mín fyrir Kewell) – Voronin.

Ég hafði góða tilfinningu fyrir þessum leik og eiginlega hafði ég aldrei áhyggjur um að City menn myndu skora. Vörnin okkar var þétt og hetjan okkar Reina stóð sig vel að venju í markinu. Áhyggjurnar sem ég hafði voru þær að við myndum ekki ná að skora, sem varð svo raunin. City menn hófu leikinn betur og veru sterkari fyrstu 15 mínúturnar eða svo. Þeir náðu ekki að skapa sér neitt afgerandi marktækifæri en þegar leit út fyrir að þeir myndu fá sénsa þá kom Carragher og kæfði þá draumóra. Mikill barningur var í leiknum framan af og liðin áttu erfitt með að halda boltanum og byggja upp góðar sóknir. En fljótlega tóku Liverpool menn völdin og fóru að sækja meira. Kewell fékk gott færi sem markmaður City Joe Hart átti erfitt með að halda. Fabio Aurelio lét 2 þrumuskot ríða af, annað þeirra fór rétt framhjá en hitt var varið mjög vel. Liverpool áttu fleiri marktilraunir og voru líklegri til að skora en markalaust í hálfleik 0-0.

Liverpool komu mjög grimmir inn í síðari hálfleik og vissu sjálfsagt að 1 mark myndi duga því heimamenn voru lítið að ógna okkar marki. Þegar þeir gerðu það þá einhvern veginn klúðruðu þeir möguleikum sínum eða vörnin okkar hreinlega át þá. Aurelio fór í flott þríhyrningsspil og lagði boltann inn á teig en Torres misnotaði gott færi. Nokkrum sekúndum síðar slapp Torres í gegn, klobbaði markmanninnn en boltinn fór rétt framhjá stönginni. Torres var mikið í boltanum og það var brotið á honum rétt fyrir utan teig illilega. Gerrard tók aukaspyrnuna en boltinn fór rétt framhjá. Það var greinilegt að heimamenn voru komnir í skotgrafirnar og myndu sætta sig fyllilega við markalaust jafntefli. Þeir náðu þó ágætis sókn sem Gerrard batt enda á, hann snéri vörn í sókn, fann Benayoun sem hamraði á markið en enn eina ferðina varði Joe Hart frá okkur. Það var svo sem fátt markvert sem gerðist þangað til nokkrar mínútur voru eftir en þá kemur frábær bolti inn á teiginn þar sem 3 liverpool menn voru allir í dauðafæri. Dirk Kuyt skallaði á markið, Hart náði að slæma hönd í boltann og ég hélt að þetta væri komið hjá okkur því boltinn var á leið yfir línuna en nei. Richard Dunne fyrirliði heimamanna bjargaði á línu, sá átti stórleik. Örfáum andartökum síðar sendi Gerrard á Benayoun en Richard Dunne var enn og aftur fyrir til að bjarga sínu liði. Eftir þetta fjaraði leikurinn út og þegar dómarinn flautaði til leiksloka tók Torres á sprettinn og var fljótur af vellinum, klárlega ósáttur við sitt framlag.

Mér fannst við eiga meira skilið að vinna þennan leik, fengum fleiri og betri marktækifæri en náðum ekki að nýta þau. Menn virkuðu margir hverjir svolítið þreyttir enda hefur mikið gengið á að undanförnu. Ef ég horfi á þennan leik og ekki á töfluna þá er ég svo sem sáttur með eitt stig, en þegar ég horfi á töfluna og sé að Arsenal eru 10 stigum fyrir ofan okkur er ég hundfúll og langt frá því að vera sáttur. Enn og aftur hefst þessi eltingaleikur. Það væri í lagi ef þetta væru 3 stig til eða frá, en 10 stig er of mikið bil. Ég er ekki að segja að þetta sé búið, alls ekki, þetta verður aldrei búið fyrr en það er tölfræðilega ómögulegt að sigra deildina, en útlitið er ekki bjart hvað varðar að hreppa 1. sæti deildarinnar eftir 38 leiki. Við megum að sjálfsögðu ekki gleyma því að Man City eru að spila vel og eru stigi fyrir neðan okkur, en hvað með það? Við sáum það í dag að það er miklu meiri munur en 1 stig á þessum liðum. Við erum klárlega með sterkara byrjunarlið og miklu breiðari hóp. En það sem háir okkur er að við gerum of mörg jafntefli og náum oft ekki að klára leikina. Við höfum gert 7 jafntefli í 20 leikjum, aðeins eitt lið hefur gert fleiri jafntefli og það er Fulham með 9. Heimavöllur okkar Anfield hefur ekki reynst vel í deildinni í vetur því þar höfum við náð í 16 stig, á meðan við höfum fengið 21 á útivöllum, það er mjög óvanalegt. Mig langaði aðeins að benda mönnum á þessa tölfræði, fyrir mér er þetta óásættanlegt, ef markmiðið er að berjast um titilinn þá þarf að klára þessa leiki sem stefna í jafntefli eins og í dag.

Maður leiksins: Tjahh hvern ætti maður að velja? Ég er að renna yfir byrjunarliðið og það spilaði enginn afgerandi vel í dag. Yossi átti fína spretti og spilaði vel. Aurelio átti 2 mjög góð skot að marki og var hættulegur í spilinu, en hann var hins vegar oft að klúðra einföldum hlutum sem menn í Liverpool klassa eiga að gera betur. Torres spilaði alls ekki nógu vel og misnotaði nokkur færi og hann virkaði pínu þreyttur í dag. Mascherano spilaði venjulegan leik og stóð upp úr að mínu mati ásamt Jamie Carragher sem stoppaði margar sóknir City manna. Hann spilar yfirleitt eins og klettur í vörninni og ég er því að spá í að velja hann mann leiksins annan leikinn í röð.

Næsti leikur er heimaleikur á móti Wigan. Hann fer fram kl. 20:00 á miðvikudaginn 2. janúar og það er leikur sem verður að vinnast. Núna þurfum við langa og góða sigurhrynu og draga á Manchester United og Arsenal, við höfum mannskapinn og breiddina í það, það er á hreinu.

YNWA.

Maður bjóst ekki við neinu öðru en sigri gestanna þegar að Derby og Liverpool leiddu saman hesta sína á Pride Park í ensku úrvalsdeildinni í dag. En þrátt fyrir 3 stig í dag er ég hundfúll með spilamennsku minna manna.

En við skulum byrja á byrjuninni og renna yfir byrjunarlið Liverpool í dag.

Bekkur: Itandje – Benayoun (fyrir Hyypia á 54. mín) – Lucas (fyrir Voronin á 90. mín) – Mascherano – Kuyt (fyrir Babel á 72. mín).

Leikurinn hófst fjörlega í dag og ljóst að dagskipun Rafa var að klára leikinn eins fljótt og auðið var. Xabi Alonso mynnti á sig með frábærum sendingum og það var gott flæði í leik liðsins á upphafsmínútunum. En strax á 12. mínútu dró til tíðinda. Leikmenn Liverpool voru að gaufa eitthvað fyrir framan teig Derby þegar að Fernando Torres tók málin í sínar hendur. Hann tók á sprettinn, klobbaði einn, rakti boltann til hliðar og hamraði hann snyrtilega í fjærhornið. Frábært mark hjá þessum magnaða framherja og þetta var mark númer 15 á leiktíðinni hjá honum. Eftir markið þá tóku gestirnir öll völd og það var eins og þeir væru búnir að sætta sig tap, andleysið í þeim var algjört. Þegar þarna var komið við sögu var bara eitt lið inn á vellinum, Xabi Alonso stjórnaði öllu spili hjá okkur og var að venju kóngurinn inn á miðjunni. Jamie Carragher af öllum mönnum fékk svo sannkallað dauðafæri eftir hornspyrnu frá Gerrard, en það var ekki við öðru að búast en að Carra kláraði ekki það færi. Skemmtilegt þetta og atvikið hjá Carra álíka vandræðalegt og að sjá menntaðan mann í jakkafötum upp á dekki að hífa í norðvestan 18. Eftir þetta færi róaðist leikurinn niður og við fórum inn í hálfleik eftir þægilegan fyrri hálfleik.

Síðari hálfleikur hófst vel og ekkert virtist koma í veg fyrir sigur. En þegar um 10 mínútur voru liðnar af honum kom hræðilegur kafli hjá okkar mönnum sem átti eftir að endast út leikinn. Kæruleysið var algjört í Liverpool liðinu. Menn voru lítið að hugsa um að bæta við og klára leikinn og það leit út fyrir að leikmenn ætluðu að hanga á þessu frábæra marki Torres. Sendingar voru að klikka og maður varð nett pirraður á að horfa á liðið sitt. Derby menn gengu á lagið og fóru að halda boltanum betur. Þeir fengu svo aukaspyrnu út á velli og út frá henni kom jöfnunarmarkið. Boltinn datt fyrir James McEveley sem hamraði boltann í fjærhornið. Eftir mark Derby hélt maður að við færum að sækja og það af krafti, en nei. Menn heldu áfram í andleysi og hægu spili sem skilaði litlu. Þegar að nálgast fór leikslok þá kom smá neisti og Xabi Alonso átti þrumuskot sem Price varði vel. Ef að Price hefði ekki varið þetta skot hefði stjórn Derby þurft að fá vanan netagerðarmann af dýrari gerðinni til að stoppa upp í rifið netið! Stuttu síðar átti Steven Gerrard bylmingsskot í þverslánna og ekkert gékk í að koma tuðrunni í möskvana. Það var ekki fyrr en á 90. mínútu þegar að kóngurinn tók málin í sínar hendur og því hafði ég beðið eftir allan síðari hálfleik. Hann tók á mikinn sprett upp kantinn og leikmenn spiluðu vel sín á milli sem endaði með að Torres fékk færi, Price varði, en Gerrard náði frákastinu og setti boltann örugglega í markhornið og fagnaði ógurlega. Hann hóf sóknina og lauk henni og kláraði leikinn fyrir okkur. Ef við hefðum ekki fengið 3 stig úr þessum leik þá værum við í hræðilegum málum, en það er stutt á milli gleði og fýlu í knattspyrnunni og við höfðum sem betur fer heppnina með okkur í þessum leik.

Maður leiksins: Ég er hundfúll með liðið í dag þrátt fyrir sigur og þegar ég horfi til baka þá finnst mér enginn standa beint upp úr. Mér fannst Carragher ágætur í vörninni og standa fyrir sínu að venju, hann var eini leikmaðurinn sem barðist allan tímann, það duttu allir leikmenn liðsins niður í seinni hálfleik og Carra var þar engin undantekning. Hann vann vel með Hyypia sem meiddist og fór af velli en Riise kom í miðvörðinn og Carra náði að leysa þá samvinnu vel með Norðmanninum. Það lá svo sem ekkert voðalega á þeim tveimur en ef að Riise gerði mistök var Carra mættur á nóinu og reddaði málunum. Því fannst mér fannst hann standa plygtina best í dag. Ég gæti svo sem valið Alonso mann leiksins, hann átti nokkrar frábærar sendingar og stóð upp úr á miðjunni, en Carragher sýndi og sannaði enn eina ferðina að hann er eins og Öræfajökull þarna í vörninni og skipulagning hans á okkar vallarhelmingi var til fyrirmyndar.

Ef maður tekur leikinn í dag saman og horfir á heildarmyndina þá getur maður ekki verið sáttur. Andleysi og kæruleysi réðu ríkjum í síðari hálfleik og það voru í rauninni 2 einstaklingsframtök hjá Torres og Gerrard sem kláruðu Derby. Auðvitað vorum við óheppnir með nokkur færi í þessum leik en við eigum að valta yfir þetta lið, sérstaklega með svona sterkt lið eins og við stylltum upp í dag.

Næsti leikur okkar manna er á sunnudaginn kl. 16:00 á útivelli gegn Manchester City og það er á hreinu að menn verða að gíra sig betur upp fyrir þann leik. Það er hins vegar frábært að fá 3 stig úr leiknum í dag og vonandi að við sínum fólki að við erum að berjast um 1. sæti í þessari deild. Við höfum engan áhuga á 2., 3. eða 4. sæti, við viljum 1. sæti og ekkert annað. Til þess þurfum við að ná góðu rönni í næstu leikjum og einfaldlega sigra Man City á sunnudaginn og kveðja árið 2007 með góðum leik. Takk fyrir mig.

YNWA.

Jæja, okkar menn unnu í dag sannfærandi **4-1 sigur á Portsmouth** á Anfield og komu sér því aftur á beinu brautina í Úrvalsdeildinin eftir tvo tapleiki í röð. Það átti sér víst stað einhver bilun hjá tæknimönnum á Anfield og því misstum við af tæpum hálftíma í byrjun leiksins, þannig að þessi leikskýrsla verður eitthvað rýr og ber þess merki.

Rafa Benítez stillti upp eftirfarandi liði í dag:

**BEKKUR:** Itandje, Aurelio (Kewell), Lucas (Torres), Babel (Benayoun) og Voronin.

Við rétt náðum að sjá Riise fá aðvörun fyrir tæklingu á John Utaka á annarri mínútu leiksins áður en útsendingin datt út. Í staðinn, á meðan við biðum eftir að tæknimálin á Anfield kæmust í lag, var okkur boðið upp á þrautleiðinlegan leik Fulham og Wigan í tæpan hálftíma svo að maður var nálægt því að gefa þetta upp á bátinn og fara og skreyta jólatréð í staðinn. Ef þið viljið pynta ykkur um jólin, horfið á Fulham eða Wigan spila knattspyrnu.

Allavega, það var pirrandi að missa af fyrsta hálftímanum en það var víst ekkert við því að gera og ekkert sem þeir á Sýn2 gátu gert heldur, þannig að maður bara beið rólegur, og þegar útsendingin frá Anfield datt aftur inn eftir tæplega hálftíma leik var staðan orðin 2-0 fyrir Liverpool. Í hálfleik sá maður mörkin endursýnd; fyrst skoraði **Yossi Benayoun** eftir góða sókn Torres inn í teiginn og svo fyrirgjöf frá Kewell frá vinstri, og svo skoraði **Sylvain Distin** algjört slysamark eftir að Sol Campbell reyndi að hreinsa boltann frá fótum Torres en skaut beint í hnéð á Distin og framhjá James í marki Portsmouth. Staðan í hálfleik 2-0 fyrir Liverpool.

Í seinni hálfleik minnkaði **Benjani** muninn fyrir Portsmouth með góðu marki eftir slakan varnarleik Liverpool, en þar var John Arne Riise í aðalhlutverki með vægast sagt skelfilega varnartilburði. Portsmouth-menn komust þó ekki lengra en það þar sem **Fernando Torres** innsiglaði sigur Liverpool með tveimur mörkum á síðustu tuttugu mínútunum; fyrst skoraði hann í tómt markið með frákasti eftir að Babel hafði sloppið innfyrir og James rétt náð boltanum á undan honum og svo skoraði **Torres** aftur með góðu vinstrifótarskoti, viðstöðulaust utan úr teignum eftir að Gerrard hafði skallað boltann niður á hann. Lokatölur í þessum leik 4-1 fyrir Liverpool.

Spilamennska liðsins var ekki upp á marga fiska. Þar sem ég er í jólaskapi ætla ég ekki að agnúast yfir því hversu illa liðið lék þann tíma sem maður sá þá á skjánum, heldur ætla ég að taka því sem merki um styrk að liðið skuli hafa getað verið jafn andlaust og það virkaði í dag en samt skorað fjögur mörk.

Þó dylst engum að liðið var lélegt í dag. Sumir virkuðu áhugalausir (Gerrard, Carra, Kewell) á meðan aðrir virtust varla vita hvaða íþrótt þeir voru að spila (Riise, Kuyt). Arbeloa, Hyypiä og Benayoun voru ágætir í dag en að mínu mati voru aðeins tveir menn að spila af eðlilegri getu í dag; Javier Mascherano og Fernando Torres. Ég var kominn langt með það að gefa Mascherano nafnbótina Maður Leiksins, en …

**MAÐUR LEIKSINS:** … það er bara engin leið að gera lítið úr því hversu mikilvægur ‘El nino’ er orðinn fyrir þetta lið. Hann var hálf ósýnlilegur mest allan leikinn í dag og fékk minna en enga þjónustu frá samherjum sínum, en hann skoraði samt tvö mörk og var auk þess lykilmaður í báðum mörkum liðsins í fyrri hálfleik. Til að gera langa sögu stutta, þá er Liverpool-liðið einfaldlega nokkrum klössum betra þegar Fernando Torres er á vellinum. Svo einfalt er það bara.

Torres, fyrir þá sem ekki vita, er núna búinn að skora 14 mörk í öllum keppnum, þar af 8 í Úrvalsdeildinni. Þetta hefur hann gert í aðeins 21 leik, enda missti hann úr heilan mánuð vegna meiðsla í haust. Og það eru ekki enn komin jól. :)

Næsti leikur liðsins er á útivelli gegn Derby County á annan í jólum, en það er leikur sem liðið bara á að vinna og engar afsakanir verða teknar gildar ef það ekki hefst.

En fyrst slökum við aðeins á og njótum hátíðarinnar sem gengur í garð. Við hér á Liverpool Blogginu óskum ykkur, lesendum okkar, gleðilegra jóla, og sjáum ykkur vonandi með umfjöllun um sigurleik á annan í jólum! ;)

Þá er þátttöku okkar manna í deildarbikarnum lokið leiktímabilið 2007 – 2008. Henni lauk á Stamford Bridge í kvöld. Rennum okkur í leikskýrsluna snöggvast.

Byrjunarliðið í kvöld var:

Eiginlega bara nokkuð eins og við var að búast. 4-3-3 þegar við sóttum, 4-5-1 þegar við vörðumst. Spegilmynd af Chelsea liðinu sem var feykivel mannað í kvöld. Ég tek það skýrt fram að ég ætla ekki að tala um varalið okkar manna í kvöld. Trúi ekki lengur á svoleiðis, mér fannst í kvöld bara vera hægt að tala um Hobbs sem leikmann sem ekki er klárlega hugsaður sem leikmaður sem á að vera tilbúinn í alla leiki aðalliðsins. Hvort þeir eru það er spurning, en mér leiðist tal um kjúklinga- og varalið.
Þetta lið var nógu vel mannað til að taka vel á Chelsea.

Sem varð raunin. Leikurinn byrjaði hægt, Chelsea kannski meira að reyna fyrstu 15 mínúturnar, án stórra færa og það sem upp kom sá Itandje karlinn vel um.

Upp úr fyrstu 15 jafnaðist leikurinn vel út og við fórum að gera okkur líklega til að sækja. Fengum enda fyrsta dauðafærið þegar Lucas komst einn gegn Cech, en kláraði færið illa og því miður sá Tékkinn með púðahúfuna við honum. Áfram hélt jafnræðið og í blálokin áttum við flotta sókn þangað til að aumingja Momo karlinn Sissoko steig á boltann í upplögðu færi. Voronin reyndar náði skoti upp úr því, en framhjá.

Hálfleikur, 0-0, allt í fínu. Hafði reyndar smá áhyggjur af Lucasi sem mér fannst frábær í hálfleiknum. Var eilítið á því að hann fengi nú annað gult.

Fyrstu 15 í seinni vorum við áfram sterkari, reyndar tók Itandje sig til og sýndi þvílíka blaðamannavörslu frá Essien. En við fengum svo þvílíkt dauðafæri þegar Crouch gerði vel að komast inn í sendingu Carvalho til markmannsins áðurnefnda. Varð svo djarfur að reyna að vippa, bara nokk vel gert, en Cech varði. Málið er bara það að þegar maður fær svona færi gegn Chelsea eins og Lucas og Crouch fengu er bara skylda að klára. Annars er manni refsað.

Og það varð. Frekar meinlaus sókn endaði á löppunum á Lampard sem skaut í Carragher á þann hátt að boltinn skrúfaðist upp í loftið og yfir algerlega hjálparlausan Itandje í markinu. 1-0 fyrir Chelsea.

Það verður alltaf erfitt að vinna svoleiðis upp. Hvað þá þegar örfáum andartökum seinna Crouch vinur okkar missti sig eftir að Mikel var búinn að vera brjótandi pirrandi brotum allan leikinn. Missti það í augnablik, klaufatækling og auðvitað sá dómarinn um rest.

Skoðið hvað Rafa sagði um málið í kvöld

Eftir þetta varð málið afar erfitt. Rafa tók Alonso útaf og setti Nabil El Zhar inná, Babel upp á topp. Chelsea lokuðu bara og sóttu á fáum. Eina færið sem við fengum féll fyrir fætur El Zhar sem skaut framhjá eftir fína sendingu Voronin. Chelsea virtust nokkuð sáttir, en á 90.mínútu fékk Wayne Bridge alltof mikinn tíma við endalínuna, sendi hann fyrir og Úkraínumaðurinn ósýnilegi þrumaði í markið. 2-0 staðreynd og við út.

Svo var dregið í undanúrslitin. Chelsea spilar á móti Everton. Viðurkenni alveg að ég er feginn að losna við að spila tvo “derbyleiki” í janúar!

Drögum saman, byrjum á neikvæðu. Sissoko. Er á útleið úr þessu liði held ég hljóti að vera. Arbeloa og Aurelio fannst mér slakir og Voronin er ekki að virka alveg finnst mér.

Ef við förum svo í jákvæðnina, ég var mjög glaður með fyrstu 60 mínúturnar. Liðið átti í fullu tré við Chelsea á öllum sviðum og átti að komast yfir. Eftir mark Chelsea og það rauða í kjölfarið var málið úr sögunni. Mér fannst Itandje mjög flottur í markinu, Lucas átti enn einn fínan leikinn og Crouch og Babel voru líflegir. En það er engin spurning í mínum huga, fyrirliðinn Jamie Carragher var bestur í kvöld. Bara einfalt.

Þannig var nú það, enn eitt tapið fyrir Chelsea staðreynd, ekki of alvarlegt samt, nema fyrir þá yngri sem sennilega verða sendir í lán í janúar fyrst svona fór.

En nú er það bara að einbeita sér að jólaprógramminu í deildinni og leyfa öðrum að keppa um þennan bikar. Næst er það Portsmouth á Anfield, það er algerlega klár „must win“ leikur!

Liverpool tapaði í dag gegn Manchester United á Anfield. Vægast sagt arfaslakur árangur Liverpool gegn hinum 3 toppliðunum undir stjórn Rafa Benitez heldur því áfram.

Rafa ákvað að stilla upp óbreyttu liði frá leiknum gegn Marseille.

BEKKUR: Itandje, Babel, Crouch, Aurelio, Lucas.

Ég er að skrifa þessa leikskýrslu núna rúmum tveimur tímum eftir leik þar sem ég var með hóp af strákum í heimsókn yfir Man U leiknum og Chelsea-Arsenal leiknum, sem var að klárast. Því hef ég haft tvo tíma til að hugsa og ræða um leikinn.

Ég geri ráð fyrir að flestir hafi séð leikinn, eða viti það helsta sem gerðist í honum, þannig að ég ætla svo sem ekki að kafa djúpt í það.

Beisiklí þá var þetta Liverpool lið betra liðið á vellinum í 90 mínútur. Ronaldo sást ekki, Rooney ógnaði lítið sem ekki neitt og að mínu mati unnu Liverpool menn miðjubaráttuna. Liverpool stjórnaði spilinu nær allan tímann, áttu 19 skot gegn 5 skotum Manchester United.

Hvernig tókst okkur þá að tapa leiknum? Ég ætla að leyfa mér að nefna 3 ástæður.

1. Ein varnarmistök í leiknum kostuðum okkur mjög ódýrt mark. Yossi klikkaði á að hlaupa út í horninu og spilaði Tevez því réttstæðan í markinu. Auk þess virtist enginn fatta það að dekka Rooney og því gat hann skotið óáreittur.
2. Liverpool var í dag að spila gegn besta miðvarðarpari sem þetta lið hefur leikið gegn. Ferdinand og Vidic gerðu einfaldlega engin mistök og voru bestu menn Man U í leiknum. Liverpool menn gerðu ein mistök, Ferdinand og Vidic engin. Því fór sem fór.
3. Liverpool liðið var einfaldlega óheppið í dag.

Nú munu eflaust einhverjir fara í allsherjar þunglyndi og segja að þetta sýni að Rafa eigi ekki skilið að verða þjálfari og ámóta svartsýni.

Ég horfði hins vegar á þetta Liverpool lið vera mun sterkara liðið gegn ensku meisturunum. Ég horfði á John Arne Riise hafa besta hægri kantmann í heiminum í vasanum í dag. Ég horfði á Liverpool skapa öll hættulegu færin í leiknum.

Hvað er hægt að biðja um meira af Liverpool liðinu? Við vorum betri en United og það er ekki raunsýnt að ætlast til að liðið sýni meiri yfirburði en þetta gegn fullskipuðu liði Manchster United. Stundum vinna einfaldlega lélegri liðin leiki vegna heppni og það gerðist að mínu mati í dag. Liverpool liðið var einfaldlega óheppið að vinna þennan leik ekki.

Við getum horft á leikina gegn Chelsea og Man U á tvenna vegu. Annars getum við sagt að við náðum bara einu stigi af 6 mögulegum gegn þessum tveim liðum og að það sé alls ekki nógu gott og sýni að Rafa sé ekki að klára málið gegn stóru liðunum. Þannig hugsa eflaust mjög margir.

En svo getum við líka horft á það hvernig við lékum í þessum leikjum. Að við vorum betri aðilinn í báðum leikjum og að ef ekki hefði verið fyrir dómaraskandal og smá heppni, þá hefðum við sennilega tekið öll 6 stigin.

**Maður leiksins**: Vörnin spilaði að mínu mati mjög vel í dag. Riise átti Ronaldo og almennt séð voru Rooney / Tevez og Ronaldo ekki að skapa mikla hættu fyrir framan mark Liverpool. Ég man t.a.m. ekki eftir því að Reina hafi varið eitt skot í leiknum. Í sókninni áttu Torres og Kuyt einfaldlega ekki nógu mikið í þá Vidic og Ferdinand. Mestu vonbrigðin voru frammistaða kantmannana. Það hafa sennilega allir verið ánægðir með að sjá Kewell í byrjunarliðinu, en eftir að hafa séð leikinn getur maður auðvitað spurt sig af hverju Babel var ekki inná frá byrjun. En það kallast að vera vitur eftirá. Benayoun var líka ekki góður í dag og ég hefði miklu frekar viljað sjá Jermaine Pennant þarna inná. Hann getur allavegana gefið almennilega bolta fyrir úr ótrúlegustu stöðum.

Að mínu mati hefði það verið sterkara að spila með 3 inná miðjunni, Lucas og Mascherano með Gerrard fyrir framan þá og sleppa því að hafa Kuyt inná. En ég sagði líka í byrjun að ég hefði verið sáttur við byrjunarliðið og þetta er því bara eftirá besserviss hjá mér.

En ég ætla að velja **Javier Mascherano** sem mann leiksins, því hann var einfaldlega frábær í leiknum.

Núna erum við komnir 10 stigum á eftir Arsenal, 9 á eftir Man U og 4 á eftir Chelsea með leik til góða á öll þessi lið. Það er einfaldlega mjög slæmt, sérstaklega þegar litið er til þess að við erum búin að spila við öll þessi lið á Anfield og eigum eftir að fara á Emirates, Old Shithouse og Stamford Bridge.

Er þetta þá búið?

Nei, ég er ekki á því. En leikjaprógrammið lítur svona út í deildinni

Portsmouth H
Derby Ú
Man City Ú
Wigan H
Boro Ú
Astong Villa H
West Ham Ú
Sunderland H

Áður en við förum svo á Stamford Bridge í deildinni. Til þess að við eigum að eiga sjens í deildartitilinn, þá verðum við einfaldlega að ná 22 stigum af þeim 24 sem eru í boði úr þessum leikjum. Erfiðasti leikurinn er Man City á útivelli, en við eigum einfaldlega að klára hina leikina.

Þetta er langt frá því að vera búið og það er fullt jákvætt við leikinn í dag. En mikið afskaplega er þetta samt svekkjandi.

Einsog Steingrímur Sævarr (sem er besti gestur sem ég hef séð í settinu hjá Sýn) sagði, þá er ég einfaldlega **hundfúll**.

*At the end of a storm there’s a golden sky*

Bjuggust menn við einhverju öðru? Ég bara spyr.

Fyrir tveimur mánuðum kom þetta Marseille-lið á Anfield og lék gegn okkar mönnum í Meistaradeildinni. Í þeim leik gekk bókstaflega allt upp fyrir Frakkana, á meðan Liverpool-liðið lék sinn lélegasta leik undir stjórn Rafa Benítez. Samt var bara eitt sem skildi liðin af eftir þann leik, óverjandi langskot Valbuena sem kom upp úr engu var það sem þurfti til að þeir gætu unnið Liverpool FC á sínum besta degi, og okkar lélegasta degi.

Þess vegna ætti það ekki að koma neinum á óvart að í kvöld, með bæði lið að leika af „eðlilegri getu“, hreinlega pökkuðu okkar menn franska liðinu saman og lokaniðurstaðan var **4-0 útisigur** í leik sem hafði fyrirfram verið kallaður brjálaður úrslitaleikur, en var í raun þegar á daginn kom ekkert annað en taktísk aukaæfing fyrir Rafa og lærisveina hans.

Benítez stillti þessu liði upp í kvöld:

**BEKKUR:** Itandje, Hobbs, Finnan, Aurelio, Lucas, Babel, Crouch.

Leikurinn var vart byrjaður þegar Kuyt átti glæsilega, háa sendingu innfyrir vörn Marseille þar sem Gerrard kom aðvífandi, náði þeim köldum og var einn á auðum sjó. Einhver varnarmaður þeirra náði að hlaupa Gerrard uppi og skutla sér á hann inní teig og dómari leiksins, Terje Hauge frá Noregi, gat ekkert annað en dæmt vítaspyrnu. Reyndar gat slakur dómari kvöldsins ekki sleppt því að senda Marseille-varnarmanninn útaf með beint rautt fyrir að vera síðasti maður, en hann gerði það nú samt.

Allavega, **Gerrard** tók vítaspyrnuna sjálfur en markvörður Marseille varði slaka spyrnu frá honum. Gerrard fékk boltann þó strax aftur og skoraði örugglega úr frákastinu og staðan orðin 1-0 fyrir Liverpool.

Rétt fimm mínútum síðar kom glæsilegasta mark kvöldsins. Torres tók glæsilega við háum bolta á vallarhelmingi Marseille og sendi hann á Kewell í fyrstu snertingu. Kewell lék honum inn að teig Frakkanna en í stað þess að leika á andstæðing sinn, eins og flestir bjuggust við, gaf hann hárfínan bolta inná Torres sem kom á fluginu inná teiginn. Sá spænski, sem er sennilega besti framherji í heiminum *í dag* miðað við núverandi form, spratt framhjá einum með boltann og lék svo glæsilega á annan, inn að markteig þar sem hann lagði boltann auðveldlega í fjærhornið framhjá varnarlausum markverði Frakkanna. Staðan orðin 2-0 eftir tíu mínútur og Frakkarnir hreinlega strax búnir að tapa fyrir klassísku „sucker punch“-i okkar manna.

Um gang leiksins þarf í raun ekkert að fjölyrða. Rafa stillti þessu hárrétt upp og vann enn einn taktíska stórsigurinn í Evrópukeppni í dag. Okkar menn stjórnuðu leiknum, drógu sig aðeins aftar eftir annað markið og létu sér nægja að halda Marseille í hæfilegri fjarlægð frá eigin teig. Marseille-menn blésu og blésu en steinhúsið stóð sem fastast á sínu, og það segir sitt að þeirra hættulegasta færi kom þegar Hyypiä skallaði háan bolta lengst utan af kanti í öxlina á Carragher og þaðan rétt framhjá marki Liverpool, um miðjan seinni hálfleik. Fleiri voru færi Marseille í kvöld varla.

Í upphafi seinni hálfleiks gerðu okkar menn út um leikinn. Markvörður Marseille hreinsaði stungubolta frá marki sínu en hreinsunin var slök og endaði beint hjá Harry Kewell úti á vinstri kanti. Sá ástralski sendi boltann strax aftur inná teiginn þar sem hann flaug framhjá Torres og sofandi varnarmönnum Marseille og endaði í fanginu á **Kuyt**, sem þakkaði fyrir sig og skoraði örugglega úr opnu færi inná miðjum teig. Staðan orðin 3-0 eftir 47 mínútur og restin af leiknum orðin nánast tilgangslaus.

Eftir þetta létu okkar menn tímann bara líða í rólegheitunum, þetta minnti að vissu leyti á útisigurinn gegn PSV í 8-liða úrslitum keppninnar á síðasta tímabili, nema hvað í þetta sinn fengum við rúsínu í pylsuendanum. Rafa hvíldi menn þegar leið á leikinn og tók þá Torres, Kewell og loks Kuyt útaf fyrir Babel, Aurelio og Lucas og þegar komið var eina mínútu fram yfir venjulegan leiktíma átti Aurelio stórgóða stungusendingu frá vinstri vængnum innfyrir þar sem **Babel** náði fyrstur til boltans, lék honum sniðuglega framhjá markverði Marseille og renndi honum svo í autt markið. Lokatölur **4-0 fyrir Liverpool** og annað sætið í A-riðli Meistaradeildarinnar staðreynd!

**MAÐUR LEIKSINS:** Það eru margir til kallaðir sem maður leiksins í þetta sinn. Í fyrsta lagi þá kenndi Rafa Benítez Eric Gerets, belgískum þjálfara Marseille, taktíska lexíu í kvöld en auk þess að vera með taktíkina á hreinu nutu okkar menn þess að vera með yfirburðamenn í hverri einustu stöðu á vellinum. Í fullri alvöru, þá var gæðamunur liðanna í kvöld svo mikill að maður hálf trúir því varla hvernig heimaleikurinn gegn þessu liði gat tapast, en það er alveg klárt í mínum huga að þau úrslit kostuðu okkur sigur í þessum riðli.

Á köntunum voru Benayoun, Arbeloa og Riise mjög góðir en Harry Kewell var alveg frábær og lagði upp tvö mörk. Á miðjunni var Mascherano algjörlega einvaldur og gerði Gerrard lífið mjög auðvelt með því að vinna allt sem datt niður í kringum hann. Gerrard sjálfur er bara klassi og sá sem sagði í einhverri blaðagrein sem ég las nýlega að hann og Torres væru eins og Dalglish og Rush 21. aldarinnar hafði talsvert til síns máls. Vörnin steig ekki feilspor í kvöld, né Reina, á meðan Torres hélt í kvöld áfram að sanna að það er vart til betri framherji í heiminum í dag, miðað við spilamennsku.

Ég ætla hins vegar að velja **Dirk Kuyt** sem mann leiksins í kvöld. Sá hollenski hefur átt ansi misjafna daga í Liverpool-liðinu það sem af er tímabilinu en í kvöld minnti hann okkur á það hvernig hann getur spilað og hvernig við ætlumst til að hinn svokallaði „afturliggjandi framherji“ (second striker á ensku) á að spila. Vinnslan í þeim hollenska var alveg mögnuð og það var fyrst og fremst pressan frá honum út um allan völl og mjög góðar sendingar í allar áttir sem gerðu það að verkum að Kewell, Benayoun, Gerrard og sérstaklega Torres fengu boltann iðulega í góðu plássi. Kuyt átti stoðsendinguna á Gerrard í fyrsta markinu og skoraði svo þriðja markið sjálfur, sérlega góður leikur hjá honum og hann stóð að mínu mati uppúr í annars stórgóðu liði Liverpool í kvöld.

**HVAÐ ER NÆST?** Það er ekki laust við að maður sé hálf vantrúaður á þá staðreynd að það er virkilega hægt að hugsa um Meistaradeildina í vor með tilhlökkun. Alveg síðan við horfðum á liðið tapa gegn Marseille og Besiktas, og koma sér í stórkostlega vond mál í þessum riðli, hefur maður blótað því í hljóði að þurfa líklega að forðast að horfa á Meistaradeildina eftir áramót en eftir að liðinu tókst með stæl að vinna síðustu þrjá leikina örugglega og tryggja sér annað sætið í riðlinum getum við spáð aðeins í framhaldinu.

Staðan er þessi: Liverpool endaði í öðru sæti á eftir Porto og fer því í seinni pottinn fyrir dráttinn í 16-liða úrslit á föstudag. Eins og reglurnar gefa til kynna getur Liverpool ekki mætt liðinu úr sínum riðli (Porto) né liðum frá eigin landi í 16-liða úrslitunum. Eins og staðan er í dag eru þessi átta lið á leið í fyrri pottinn fyrir dráttinn:

Porto, Chelsea, Real Madrid, AC Milan, Barcelona, Manchester United, Internazionale og Sevilla.

Fjögur fyrstu liðin tryggðu sér sigur í sínum riðlum í kvöld og í síðustu viku en í þeim fjórum riðlum sem klárast á morgun er bara Sevilla-liðið enn í einhverri baráttu um sigur í sínum riðli, hafa tveggja stiga forskot á Arsenal fyrir lokaumferðina.

Við getum því mætt eftirfarandi liðum: Real Madrid, AC Milan, Barcelona, Internazionale og Sevilla, að því gefnu að þeir klári sinn riðil.

Það er alveg ljóst, hvernig sem drátturinn í 16-liða úrslit fer, að við eigum rosalega rimmu fyrir höndum. En það er bara gaman, við viljum vera á meðal þeirra bestu og það hafðist í kvöld. Ég segi, við óttumst ekkert lið – BRING THEM ON! :)

Fyrsta tapið í deildinni staðreynd eftir dapra frammistöðu á Madjeski leikvanginum. Þar sem Reading hefur ekki fundið sig á þessu tímabili og við verið í góðu formi átti ég alls ekki von á þessari frammistöðu.En svona er boltinn, það er aldrei hægt að bóka neitt fyrir fram. Jack Hobbs fékk tækifæri frá upphafi eftir góða innkomu gegn Bolton um síðustu helgi, félagarnir frammi fengu áfram að vera saman í byrjunarliðinu, Torres og Crouch. Sissoko og Mascherano komu inná miðjuna og Voronin kom einnig inní liðið. Ljóst er að Rafa var með hugann við komandi leiki þegar hann valdi þetta lið. En skoðum leikinn:

Svona var byrjunarliðið í dag:

Bekkurinn: Itandje, Hyypia, Kewell, Kuyt og Babel.

Við hófum leikinn vel og uppskárum óvænt dauðafæri strax á 7 mín. þegar Torres fékk boltann óvænt á markteig en var aðþrengdur og skaut beint á Hahnemann. Eftir færið var leikurinn í jafnvægi en ljóst var strax að drengirnir hans Steve Coppell ætluðu ekki að gefa neitt eftir. Á 17 mín. brýtur Carragher klaufalega á Brynjari fyrir utan teiginn. Slakur dómari leiksins, Marriner, dæmir vítaspyrnu þrátt fyrir að hafa ráðfært sig við aðstoðardómarann. Úr vítaspyrnunni skoraði Hunt örugglega, 0-1. Ég var á þessum tímapunkt ekkert stressaður yfir þessu og hélt kannski að þetta mark myndi vekja okkar menn og við myndum taka leikinn föstum tökum. Það leið ekki meira en ca. 10 mín. þangað til Gerrard jafnaði leikinn með góðu marki, 1-1. Það sem eftir lifði fyrri hálfleiks var lítið um færi og ég var ennþá fullviss um að við myndum skora næsta markið og vinna þennan leik. Við vorum ekki að skapa nein færi né gefa færi á okkur, ef við hefðum sett eitt mark og komist yfir þá er ég fullviss um að við hefðum unnið þennan leik en… S.s. 1-1 í hálfleik.

Engar breytingar voru gerðar í hálfleik og bæði liðin buðu uppá endurtekið efni frá fyrri hálfleik. Barátta og lítið um marktækifæri. Það voru reyndar 2-3 skipti sem dómarinn hefði vel getað flautað vítaspyrnu á Reading þegar Torres var felldur inní teignum en hann var líklegri til að gefa honum gult spjald fyrir leikaraskap en gefa okkur eitthvað í þessum leik. Síðan kemur uppúr engu mark á okkur úr föstu leikatriði þar sem vörnin er illa á verði. Doyle rétt nær að snerta tuðruna með hárbroddunum og boltinn syngur í netinu, 1-2 og 58 mín liðnar af leiknum. Þetta var vont mark og einhvern veginn var algjört andleysi eftir markið, það vantaði eittvað. Reading tvíefldist við markið og fann að okkar menn lágu vel við höggi. Við fengum samt okkar færi og m.a. átti Gerrard hörkuskot í slána og Torres átti að fá víti mínútu áður en Reading fær skyndisókn þar sem Harper gerir vel og leikur á Reina og skorar í tómt markið, 1-3 og 67 mín. búnar. Þegar þarna var komið hafði ég gefið upp alla von um að við myndum vinna þennan leik. Það var deyfð yfir liðinu á meðan Reading lagði 150% orku og baráttu í þennan leik. Við áttum nokkur hálffæri og fína möguleika en allt kom fyrir ekki.

Torres, Gerrard og Carragher fóru allir út af í dag og segir það okkur að Rafa er að hugsa um leikina gegn Marseille og Manchester United í næstu viku. Eftir að Torres fór út af datt sóknarkraftur okkar mikið niður þrátt fyrir að Torres hafi alls ekki átt góðan dag en hann djöflaðist og er fljótur.

Heilt yfir var þetta á endanum alveg sanngjarn sigur og ljóst að hugarfarið hjá okkar mönnum var ekki í lagi í þessum leik. Það var enginn í raun góður í dag en sumir voru verri en aðrir. Gerrard var sprækur og reyndi, Mascherano vinnur gríðarlega vel en er ekki sókndjarfur (enda varnarsinnaður miðjumaður), Crouch fann sig ekki í dag, Carragher og Hobbs voru fínir ásamt Arbeloa. Sissoko var alls ekki versti leikmaðurinn í dag og er algjörlega fjarstæðukennt að fara að kenna honum um þetta tap. Kewell og Babel áttu fínar innkomur og komu með meiri vídd í sóknarleikinn en það var samt alltaf eitthvað sem vantaði, þennan kraft og ákveðni sem hefur einkennt Liverpool undanfarið. Versti leikmaður Liverpool í dag endaði leikinn með fyrirliðabandið og í raun má segja að það segi allt sem segja þarf. John Arne Riise getur skorað dúndur mörk og hlaupið en hann getur líka EKKI gefið fyrirgjafir og er undravert hversu illa hann getur stundum spilað. Ég vissi ekki hvert ég ætlaði þegar Carragher var skipt út af og hann rétti Riise fyrirliðabandið, úff! En já en þá er ekki hægt að kenna neinum einum um þetta tap. Liðið spilað sem heild illa í dag á meðan Reading mætti tilbúið í þennan bardaga og hafði Coppell unnið heimavinnu sína vel þar sem lærisveinar hans náði að halda Gerrard, Torres, Crouch o.s.frv. vel niðri.

Ég er vel pirraður yfir þessu tapi og þá aðallega vegna þess að við erum miklu betra lið og við eigum ekki að láta það gerast að spila svona illa. Það eru framundan gríðarlega mikilvægir leikir en fjandinn hafi það menn hljóta að geta mætt andlega klárir í svona hörkuleik. Þetta tap gæti orðið okkur dýrkeypt í vor og ef við mætum svona til leiks á þriðjudaginn kemur þá förum við ekki áfram í meistaradeildinni.

Maður leiksins: Það er erfitt að taka einhvern einn út eftir svona frammistöðu en ég ætla að hafa það Harry Kewell að þessu sinni þar sem hann spilaði vel í þann hálftíma sem hann fékk.

Gangur leiksins:
17 mín: 1-0, Hunt (víti)
28 mín: 1-1, Gerrard.
60 mín: 2-1, Doyle.
61 mín: Torres út – Kewell inn.
67 mín: 3-1, Harper.
71 mín: Gerrard út – Babel inn.
82 mín: Carragher út – Hyypia inn.

Ákvað að senda hérna inn smá pistil um sigur varaliðsins okkar á varaliði þeirra bláu í kvöld. Var sestur fyrir framan imbann klukkan 19:30 til að horfa nú á fyrsta leikinn á LFC TV í beinni, en þá voru skilaboð uppi um að vegna tæknilegra vandræða þá væri ekki hægt að sýna leikinn. Ég var fúll og svekktur og fór að gera bara eitthvað allt annað. Seinna rambaði ég svo inn til að tékka hvað væri á stöðinni og viti menn, leikurinn var þá kominn á. Staðan var 1-0 fyrir okkar menn, sjálfsmark Everton. Ég náði að sjá dauðafæri í lok hálfleiksins þar sem Nemeth átti frábæran skalla (flikk) innfyrir vörnina á Brouwer sem var nánast kominn einn í gegn, en afgreiddi boltann illa.

Ég ætla ekki að rekja seinni hálfleikinn í einhverju leikskýrsluformi, enda afburða slakur leikskýrslu penni. Ég get þó sagt ykkur það að ég var alveg hrikalega heillaður af mörgum leikmönnum þarna og hreinlega af liðinu í heild sinni. Ég hef lesið mikið um þessa ungu og efnilegu stráka sem hafa verið að ganga til liðs við okkur, en come on. Skoðum liðið:

Varamenn: Stubhaus, Darby (inná fyrir Kelly á 61. mín), Duran (inná fyrir Spearing á 76. mín), Pacheco (inná fyrir Brouwer á 65. mín) og Putterill

Ég tók lítið eftir þeim Kelly og San Jose. Spearing baráttuhundur þarna á miðjunni, en Plessis fannst mér hreint út sagt frábær í hlutverki varnartengiliðs. Þvílíkt yfirvegaður, gerir hlutina einfalt, harður í tæklingum og mikil yfirferð. El Zhar er algjört tæknitröll og tók menn á hægri vinstri og sýndi þvílíka takta. Óheppinn að fá ekki víti og var næst besti maðurinn á vellinum (ásamt Plessis). Leto var skeinuhættur en stóð ekki neitt upp úr, en greinilegt að hann hefur þetta allt í sér. Ég var ekkert sérlega hrifinn af Brouwer, en þeir Huth og Insua virkuðu hrikalega vel. Huth var með tvær stoðsendingar og Insua eina. En þá kemur að rúsínunni í pylsuendanum, Krisztian Nemeth. Váá hvað ég hreifst af þessum framherja og ekki bara vegna þess að hann setti tvö kvikindi í leiknum, heldur var hann bara hrikalega öruggur á bolta og erfiður við að eiga. Virkilega efnilegur strákur, sem var að spila sinn 2 leik með liðinu.

Darby virkaði vel á mig eftir að hann kom inná, Duran einnig (var að koma tilbaka eftir 9 mánaða fjarveru) og þar er á ferðinni líkamlega sterkur strákur sem var afar öruggur á boltann. Pacheco er svo skemmtilegur tittur sem er hrikalega kvikur og með mikinn hraða.

Eins og áður sagði þá sá ég bara lok fyrri hálfleiks og svo allan síðari hálfleik. Við áttum víst mjög góðan fyrri hálfleik eftir því sem ég hef lesið, en ég var impressed, mjög impressed. Ungt lið og afar spennandi, ég spái því að við eigum eftir að sjá all nokkra þeirra fá séns í aðalliðinu á næstu árum. 3-0 sigur.

Það er brosandi maður sem situr hér og skrifar leikskýrslu. Yfirburðirnir hjá Liverpool voru hreinlega bara svo miklir. First thing‘s first, byrjunarliðið í dag var þannig skipað hjá okkar mönnum:

Allt frá byrjun var augljóst að yfirburðir Liverpool yrðu miklir í leiknum. Liðið stjórnaði leiknum, og gaman að sjá Harry Kewell svona ferskan. Frábær til dæmis klobbinn hjá honum í byrjun inn á Yossi sem sendi fyrir og Crouch náði skoti en því var bjargað á línu. Skömmu síðar kemur ágætis færi hjá Bolton, og stuðleikur gat verið í uppsiglingu. En yfirburðirnir maður! Við létum það ekki gerast. Diouf var svo heppinn að fjúka ekki út af eftir fáránlega tæklingu og brot á Arbeloa á 11. mínútu. Peter Crouch átti gott skot skömmu síðar og svo var komið að „þeim gamla“ að skora: Á 17. mínútu fær Liverpool aukaspyrnu vel fyrir utan vítateiginn og meistari Gerrard tekur hana frábærlega, rangstöðugildra Bolton bregst og Sami Hyypiä stýrir boltanum inn með hausnum í hornið fjær, frábært mark – 1:0.

Á 28. mínútu kemur fín hornspyrna frá Gerrard þar sem mér fannst að Crouch hefði átt að ná að stýra betur boltanum. Torres kemst fyrir sendingu varnarmanna Bolton og splundrar vörninni á 34. mínútu en skýtur framhjá og Crouch var í ákjósanlegu færi líka. Næstumþvísjálfsmark Arbeloa kom svo rétt á undan flottustu brennslu keppnistímabilsins hingaðtil! Á 38. mínútu er hæg sókn Bolton í vinnslu og sending inn fyrir virkar ekki hættuleg, en Carra og Reina í úthlaupi rekast saman og skilja Anelka eftir fyrir innan, sem skýtur svo framhjá fyrir opnu marki! Yndislegt! Enn yndislegra var að sjá svo snilldarmark hjá okkar mönnum á 45. mínútu, rétt fyrir leikhlé: Steven Gerrard átti frábæra langa sendingu inn fyrir vörn Bolton og galdramaðurinn Torres skorar – virkilega flott mark! 2:0!

Þannig var staðan í hálfleik og sóknarþunginn hvarf ekkert í þeim síðari, gott færi t.d. hjá Crouch í byrjun og áfram var gaman að lifa. Þvílíkir yfirburðir hjá Liverpool. Glæsileg sókn svo á 50. mínútu þar sem Steven Gerrard fékk flott tækifæri á að skora (eftir að hafa átt tvær stoðsendingar) en finnski markmaðurinn varði vel. Upp úr því horni átti Riise gott langskot en framhjá. Jack Hobbs kom inn á fyrir Carragher á 51. mínútu. Á 55. mínútu var svo dæmt víti eftir að Peter varð jarðaður niður af varnarmönnum Bolton og Steven Gerrard skoraði af öryggi – 3:0. Þvílíkur leikur hjá honum!

Skömmu síðar ágætis skot hjá Kewell … 14:2 voru tölur sem birtust þá og það voru skottilraunir liðanna. Var ég búinn að minnast á yfirburði? Jú heyrðu, Anelka átti fyrsta skot Bolton á markið eftir klukkutíma leik, sem Reina tók létt. Stuttu síðar brýtur svo Campo á Benayoun rétt fyrir utan teig og fær gula spjaldið fyrir, Riise þrumar í varnarvegginn og þung sókn Liverpool heldur stöðugt áfram. Diouf átti að vísu laufléttan skalla á markið sem Reina tók en Torres átti svo stórkostlega rispu sem endaði með flottri vippu yfir markið. Og enn aftur er flott færi þegar þrír Liverpool eiga tækifæri á að skjóta á markið, en skot Kewell var varið.

Babel kemur inn fyrir Kewell á 67. mínútu og á 77. mínútu kemur Kuyt inn á fyrir Torres. Persónulega hefði ég viljað taka Crouch út af vegna þess að Torres hafði verið betri – en Torres uppskar mikið lófaklapp enda verið ógnandi allan leikinn. Yfirburðirnir voru slíkir að Bolton menn virkuðu bara ruglaðir og á 85. mínútu á Gerrard frábæra rispu fram, rennir boltanum á Kuyt sem tekur fljótlega gott skot fyrir utan, markvörðurinn ver en heldur ekki boltanum og Babel fylgir vel á eftir og skorar – 4:0! Og 2 mínútum síðar er svo snilldarsókn hjá okkar mönnum sem endar með skoti Babel sem er varið á línu.

Leikurinn endaði 4:0 og hefði sigurinn hæglega geta orðið stærri. Liverpool átti fimmfalt fleiri skot en Bolton og spilamennska liðsins einkenndist af öryggi og leikgleði og baráttu. Takið líka eftir því að veðrið var ekkert sérstaklega skemmtilegt og finnst mér flott spilamennska liðsins þar af leiðandi enn aðdáunarverðari fyrir vikið. Fyrir utan árekstur Carra og Reina, þá virkaði vörnin vel, enda reyndi nær ekkert á Reina og vörnina. Liðsuppstilling Rafa fyrir þennan leik vakti hrifningu mína og þrátt fyrir aðdáun á Mascherano, þá fannst mér æðislegt að sjá Lucas Leiva koma í hans stað og standa sig frábærlega. Sóknin var hættuleg hjá okkur alltaf!

Maður leiksins … Allt liðið var að leika vel. Mér fannst móttakan stundum hjá Crouch ekki nógu góð, en Harry Kewell virkaði eitraður á kantinum, hinum megin var Yossi góður líka og Arbeloa traustur fyrir aftan. Meira að segja Riise olli mér engum sérstökum áhyggjum í dag. Leiva var frábær. Allir varamennirnir áttu líka frábærar innkomur: Hobbs stóð sig vel sem varamaður Carra, Babel tók við ógnunarhlutverki Kewell með glæsibrag og skoraði mark, og Kuyt lét vel af sér kveða eftir að snillingurinn Torres fór út af. En fyrir mér er þetta hreinlega engin spurning í mínum huga, maður leiksins stjórnaði spilinu eins og kóngur í ríki sínu, átti tvær stoðsendingar, skoraði af öryggi úr víti og átti svo upphafið að fjórða markinu: Maður leiksins er Steven Gerrard.

Næsti leikur liðsins er 8. desember á útivelli gegn Reading. Miðað við gang mála hjá liðunum, þá er varla hægt að búast við öðru en áframhaldandi sigurgöngu liðsins okkar, sem gerir ekki annað þessa dagana en að skora helling af mörkum!

Frábær endasprettur okkar manna í Liverpool tryggði feykilega flottan sigur á sterku liði Porto á Anfield í kvöld!

Liverpool byrjaði vel, hélt áfram þeim leik sínum frá laugardag að halda boltanum vel innan liðsins og síðan skella inn hraðabreytingum sem virtust ætla að ógna Porto. Voronin og Torres hreyfanlegir og Babel og Benayoun fengu mikið að sjá af boltanum.

Ekki gekk þó vel að skapa opin færi, þrátt fyrir mikla stöðuyfirburði úti á vellinum.

Á 19.mínútu hófst þó fjörið! Fín hornspyrna Gerrard endaði á kollinum á Torres vini hans sem stangaði hann af krafti niður í markið, óverjandi fyrir líflegan Porto-markmanninn. Að vísu voru dekkararnir ekki alveg í vinnunni, en Torres kláraði dæmið virkilega vel.

Nú hélt maður að allt væri komið í fínan gír. Porto virkuðu ekki sterkir og okkar menn héldu dampi aðeins áfram.

Torres hefði hugsanlega geta gert betur þegar hann datt óvænt einn í gegn og átti möguleika að nýta sér skógarskokk markmannsins þangað til að varnarmaður komst á milli og bjargaði í horn.

En á 33.mínútu jöfnuðu Porto. Slakur varnarleikur Finnan og Mascherano hægra megin leiddu til þess að Pólverji með langt nafn sem betur fer var stytt niður í Kaz náði að komast inn að endalínu þar sem hann sendi boltann inní. Arbeloa misreiknaði sendinguna (var kannski ýtt) en Lisandro náði flottum skalla þar á markið sem Reina réð ekki við. Mér fannst hann ekki alveg á tánum.

Þarna misstum við eilítið vindinn úr seglunum. Vorum kannski bara heppnir að fá ekki á okkur mark á 36.mínútu þegar að Hyypia átti skelfilega sendingu sem svo leiddi það af sér að Lisandro komst einn í gegn, en sem betur fer skaut hann framhjá úr dauðafæri.

Lítið gerðist fram að hálfleik, þó átti Gerrard fína aukaspyrnu rétt framhjá. En staðan 1-1 í hálfleik og maður reiknaði með Liverpool liðinu albrjáluðu í seinni hálfleik!

En það varð nú eiginlega ekki. Porto virtust sáttir með jafntefli og okkar menn náðu ekki upp tempóinu, Gerrard og Mascherano voru ekki að ná saman, bakverðirnir komu lítið upp og Babel og Benayoun náðu ekki að komast fram hjá bakvörðunum sínum.

Á 63.mínútu var svo gerð skipting. Kewell kom inn fyrir Voronin sem var orðinn algerlega út úr korti og látinn spila senter. Það stóð þó bara í 8 mínútur þangað til að Crouch kom inn fyrir þreyttan Benayoun og gamla Benitez brellan að rótera leikstöðum varamannanna var reynd einu sinni enn. Skiptingarnar skiluðu svo sannarlega árangri.

Það var svo á 78.mínútu að við duttum í gír. Þ.e.a.s. Kewell og Torres. Kewell vann sig flott framhjá varnarmanni út á kanti við miðlínuna, tók 30 metra hlaup og stakk boltanum inn á Torres. Hann sneri sig í gegn, var reyndar alveg heppinn með snúninginn en kláraði færið frábærlega í fjærhornið, 2-1 og 12 mínútur eftir. Kom upp úr litlu, en þarna voru á ferð miklir snillingar sem þurfa jú ekki mikið rými til að skora. Þá kviknaði í frekar hljóðlátum vellinum á ný!!!

Aftur var sungið um Rafa – Rafael – Rafa – Rafael – Rafa – Rafael – Rafael Benitez. Sem hófst af krafti en hafði aðeins dottið niður eftir að Porto virtist hafa svæft leikinni.

Liðið fann nú aftur sjálfstraustið. Á 83. mínútu fengum við aukaspyrnu þegar gæðadrengurinn Stepanovs hljóp Crouch hressilega um koll þegar sá ætlaði að skalla boltann rétt utan teigs Porto. Dómarinn, helsætur töffari, dæmdi aukaspyrnu og gaf Stepanovs gult spjald. Gerrard tók boltann, stillti honum upp og sendi inní. Þá rifu sig upp gamlir blaktaktar hjá Stepanovs, enda Serbar mikil blakþjóð! Víti dæmt en sólbrúnn kallinn þorði þó ekki að gefa Stepanovs gult eins og reglurnar segja, enda stíllinn og smassið flott!!!

Gerrard gerði engin mistök af vítalínunni, 3-1 og game over. Hélt maður, en þá vildi Crouch auðvitað vera með og setti mark nr. 4 eftir fína hornspyrnu Gerrard. Markmanninum féllust fætur þegar hann sá tröllið nálgast og eftirleikurinn auðveldur. Duttu svo ekki í gegn þessar fínu fréttir um það að Besiktas hefðu skorað gegn Marseille og allt komið í hnút!!!
Semsagt. 4-1 sigur og fyrir síðasta leik riðilsins geta öll liðin komist áfram, öll dottið út og öll endað í UEFA cup. En verkefni Liverpool er einfalt. Sigur í Frakklandi tryggir okkur áfram. Þar er alvöru verkefni á ferð, en miðað við leiki liðsins að undanförnu er ýmislegt hægt!

Fyrir þá sem vilja sjá stöðuna í riðlinum:
er hægt að kíkja hingað

Aðeins að velta upp liðinu. Lítið reyndi á Reina, en mér fannst hann ekki líta nógu vel út í markinu. Sendingarnar hans frábærar. Vörninni skipti ég í tvennt, Carragher og Finnan léku vel, Hyypia og Arbeloa fannst mér ekki líta vel út í kvöld. Mascherano náði “í lagi” einkunn hjá mér, bara vegna varnarvinnunnar, en mér finnst ennþá erfitt að hafa svo fatlaða miðjumenn sóknarlega eins og hann og Sissoko í liðinu. Gerrard lék ágætlega, en er ekki enn að sannfæra mig inni á miðsvæðinu í 4ra manna miðju. Benayoun byrjaði vel en datt niður, Babel var lengi í gang en gerði margt vel, sendingar hans og skot í skrefinu finnast mér mögnuð. Torres var eilítið eigingjarn en sýndi svo að það er vel þess virði. Voronin byrjaði vel en hvarf svo algerlega. Kewell og Crouch komu flott inná og ég spái þeim í byrjunarliðið á sunnudag gegn Bolton. Ég vona sannarlega að menn fari að klára nýjan samning við Kewell. Frábær leikmaður!

Maður leiksins í kvöld var að mínu viti Fernando Torres. Kannski erfitt að gera upp á milli liðsins sem mér fannst jafnt, en Torres vann vel, var ógnandi allan leikinn og gerði mikilvægustu mörkin. Flott hjá Spánverjanum.

Liðið var í góðum gír fyrstu 25 og síðustu 15, í jafnvægi þess á milli. Flott úrslit og maður hlakkar til að sjá liðið spila. Er orðið urrandi af sjálfstrausti og klár sigurvegari síðustu vikna hlýtur að vera þessi hér.

Það verður bjart yfir honum næstu daga, vonandi sjá fleiri ljósið!!!!!!

Það er ekki oft sem Liverpool vinnur á St. James Park eins afgerandi sigur og í dag og má segja að „aðeins“ 3-0 gefi ekki rétt mynd af yfirburðum okkar í dag. Liverpool spilaði vel í dag og allt liðið var gott á meðan Newcastle-liðið hefur sjaldan eða aldrei verið jafn lélegt og í dag. Þeir töpuðu 1-4 gegn Portsmouth í síðasta heimaleik og átti ég því von á grimmu Newcastle-liði, en nei, „Big“ Sam Allardyce er í djúpum skít með þetta lið á meðan Liverpool-liðið er byrjað að sýna af hverju það er taplaust í deildinni í ár.

Gerrard virtist vera með algjörlega frjálst hlutverk og var næstum allsstaðar á vellinum. Sissoko var oft á hægri kantinum í varnarvinnunni og Lucas á miðjunni. Þetta virkaði vel því Gerrard átti í fyrri hálfleik fínan leik og Newcastle náði aldrei að sækja hratt upp hægri kantinn. Newcastle átti eitt færi í fyrri hálfleik, þegar Smith átti skot örfínt framhjá, og þá er það upptalið. Liðið virkaði óöruggt og í raun var það eina sem liðið gerði að senda langar sendingar fram á Viduka og Martins (það gekk ekki vel). EN við náðum ekki að skapa okkur nein afgerandi færi og var kannski lýsandi fyrir leikinn að fyrsta mark leiksins kom úr aukaspyrnu, og þvílíkt mark. Svo virðist sem Gerrard geti ekki potað boltanum í netið því hann skorar ávallt stórglæsileg mörk og var þetta mark eitt það fallegasta sem ég hef séð lengi. 1-0 eftir 28 mín. leik.

Skömmu eftir markið fékk Torres dauðafæri eftir skógarferð hjá Given, skaut að tómu marki en boltinn endaði í stönginni og út. Þetta færi átti Torres að nýta og leikurinn hefði þá í raun verið búinn. Fyrir mér var samt sem áður aðeins eitt lið á vellinum í fyrri hálfleik og þetta var bara spurning um að setja næsta mark á „Big“ Sam og félaga.
Staðan í hálfleik 1-0.

Engar breytingar voru gerðar í hálfleik en áhorfendur voru ennþá að koma sér fyrir þegar Kuyt var loksins markheppinn og fékk skot frá Hyypiä í sig eftir hornspyrnu og yfir marklínuna fór boltinn, 2-0. Ekki fallegt en gott framherjamark og afar mikilvægt fyrir Kuyt sem hefur ekki verið sá heppnasti fyrir framan markið að undanförnu. Það var ljóst að fyrir Newcastle var þetta mark mikið áfall og örugglega öll ræðan hans „Big“ Sam í hálfleik þegar orðin marklaus.

Spurningin var hvort við myndum sækja áfram, eða bakka og róa leikinn, og hvað Newcastle myndu gera, 0-2 undir á heimavelli. Svarið: Við sóttum og sóttum og sóttum á arfaslaka Newcastle-vörnina og var hún eins og sjálfvirkar dyr í Magasin. Torres hefði getað skorað fjögur eða fimm mörk í dag en hafði alls ekki heppnina með sér. Kewell sem hafði átt fínan dag og sýndi að hann er á réttri leið fór út af eftir tæplega 60 mín. og inná fyrir hann kom Babel. Hann hafði ekki verið lengi inná þegar hann skorað fallegt mark eftir glæsilegt samspil við Gerrard, 3-0 eftir 66 mín.

Þegar þarna var komið voru yfirburðir Liverpool algerir og stuðningsmenn Newcastle búnir að fá nóg. „Big“ Sam reyndi breytingar sem engu skiluðu og átti Newcastle ekki eitt einasta færi í seinni hálfleik. Spurning hversu langa tíma Sam Allardyce fær með þetta Newcastle-lið? Kæmi mér ekki á óvart ef að Alan Shearer hafi símann nálægt sér næstu vikurnar.

Það er langt síðan ég hef séð Liverpool spila jafn yfirvegað og í dag. Það var mikið jafnvægi í leik liðsins, sóknarlega vorum við ávallt hættulegir og fengum við urmull af fínum færum eftir góðan samleik í seinni hálfleik. Miðjan var traust með Sissoko tæklandi allt sem hreyfðist og Lucas dreifandi boltanum eins og skítadreifari. Vörnin komst aldrei í vandræði með Carra í gamla góða forminu og Hyypiä sýndi að hann getur vel staðið undir því álagi sem hefur verið á honum undanfarið. Torres var sívinnandi frammi og eins og áður sagði hefði átt að skora fimm mörk í dag. Bottom line: þetta var rúst og tölfræðin lýgur ekki; við áttum 11 skot á markið á meðan Newcastle átti heil 2 og þeir fengu ekki einu sinni horn.

Maður leiksins: Allt liðið átti góðan leik en Gerrard skoraði fyrsta markið, lagði upp þriðja og var út um allan völl. Klassa leikur hjá fyrirliðanum.

Byrjunarliðið:

**BEKKUR:** Itandje, Riise, Mascherano, Babel, Crouch.

Mörkin:
1-0, Gerrard á 27 mín.
2-0, Kuyt á 46 mín.
3-0, Babel á 66 mín.

Innáskiptingar:
58 mín, Kewell út – Babel inn.
76 mín, Kuyt út – Riise inn.
80 mín, Gerrard út – Crouch inn.

Framundan er leikur gegn Porto í Meistaradeildinni og með svona frammistöðu er ég vongóður um að við vinnum þann leik örugglega og höldum í vonina um að komast uppúr riðlinum.

Það var sérstakur leikur á Anfield á laugardag því Rafael Benítez var að stýra liðinu í 200. skipti. Hann hélt upp á það með að stilla óvænt upp óbreyttu byrjunarliði frá því í Meistaradeildinni gegn Besiktas. Gamla keflið Danny Murphy var mættur á Anfield en hann lék vel með Liverpool í sjö ár á sínum tíma og sérhæfði sig í að setjann gegn Manchester United.

Byrjunarlið Liverpool var eftirfarandi:

Bekkurinn: Martin, Babel (inn fyrir Riise 62. mín), Torres (inn fyrir Voronin 70. mín), Lucas (inn fyrir Mascherano 81. mín).

Fulham byrjaði með markskoti eftir einungis 13 sekúndur, það var gamli refurinn Danny Murphy. Liverpool tók leikinn föstum tökum og stjórnuðu öllu sem fram fór á vellinum (öryggisgæslunni og öllu saman! Æjæj, slappur…). Á 6. mínútu kom Sami nokkur Hyypia öllum að óvörum og átti gott langskot en Niemi varði vel, gaman að sjá að Hyypia er farinn að átta sig á að hann á að setjann í mark andstæðinganna. Hyypia átti svo skalla að marki 2 mínútum síðar og gamli gaukur greinilega staðráðin í að skora. Á 12. mínútu átti Liverpool frábæra sókn sem endaði með þrumuskoti Gerrard, rétt yfir. Skömmu síðar fékk Danny Murphy gott færi eftir að Arbeloa tapaði skallaeinvígi við vítateigslínuna, en eins og oft áður bjargaði Jose Reina með góðri vörslu. Liverpool stjórnaði öllu eftir þetta og Voronin slapp m.a. inn fyrir vörn Fulham en var dæmdur rangstæður. Mikill vandræðagangur var á vörn Fulham og þeir voru heppnir að Liverpool nýttu ekki tækifærið og refsuðu þeim. Rétt undir lok fyrri hálfleiks var brotið á Aurelio eftir góðan sprett töluvert fyrir utan vítateig. Aurelio tók spyrnuna sjálfur og Crouch skallaði í þverslánna. En það var alveg ljóst að heimamenn þurftu að mæta í seinni hálfleikinn með fleiri og betri hugmyndir á síðasta þriðjungi vallarins. Yossi bjó til margt í fyrri hálfleik og gaman að sjá hvað hann er kominn með mikið sjálfstraust. Liverpool voru miklu meira með boltann en það vantaði alltaf örlítið upp á til að fullkomna sóknarloturnar. Líkt og á Anfield í fyrra var staðan 0-0 í hálfleik.

Seinni hálfleikur byrjaði vel og Voronin átti gott skot sem Niemi varði vel eftir magnaða sókn. Liverpool hélt boltanum vel en sóknirnar líkt og í fyrri hálfleik full hægar. Gerrard vann boltann á miðjunni á 53. mínútu en fyrrum félagi hans Danny Murphy braut á honum með lélegustu tæklingu sem undirritaður hefur séð. Aurelio tók aukaspyrnuna en Niemi varði glæsilega og svo klikkuðu Poolararnir á frákastinu. Miðað við leikstíl Fulham þá komu þeir á Anfield til að spila upp á 0-0 jafntefli, hræðileg spilamennska og skelfilegt að horfa upp á þennan bleyðugang. Það var reyndar einn leikmaður í þeirra liði sem sýndi eitthvað og það var Dempsey, en hann er virkilega sprækur og var svo tekin útaf. Voronin átti sem fyrr gott skot að marki en Niemi bjargaði. Fulham voru klaufar í hreinsunum sínum og það var hægt að hlægja af mörkum “tilþrifum” leikmanna í þessum leik. Ryan Babel kom inn á fyrir Riise og þá fagnaði undirritaður mikið. Babel kom með meiri hraða í sóknina og lagði boltann á Þrennayoun sem átti gott skot en enn sem fyrr varði Niemi. Skömmu síðar átti Voronin glæsilegt þverhlaup, Benayoun kom boltanum á hann en Voronin klikkaði enn og aftur í fínu færi. Liverpool áttu allt í leiknum og við þurftum að bíða eftir því að snillingurinn Fernando Torres kæmi inná til að redda okkur og á 81. mínútu kom Torres okkur yfir með frábæru marki. Torres sýndi þarna og sannaði að hans hefur verið sárt saknað. Á 84. mínútu átti Ryan Babel frábæra sendingu á Crouch og dómarinn dæmdi víti. Steven Gerrard fór á punktinn og kláraði vítið örugglega. Eftir þetta fjaraði leikurinn út og mjög sanngjarn sigur Liverpool gegn slöku liði Fulham 2-0 staðreynd.

Ég vissi allan tímann að mörkin ættu eftir að koma þó þau hafi komið seint. Fulham menn vildu ekkert nema að halda fengnum hlut og fara frá Anfield með stigið. Sóknarleikur þeirra var skelfilegur og það leit ekki út fyrir að sjálfstraustið væri mikið hjá þeim. Liverpool voru einfaldlega sjálfum sér verstir fyrir framan ramman alveg þangað til “El Nino” kom inná og sýndi hversu megnugur hann er.

Jose Reina átti góðan leik að venju í markinu.

Vörnin var að spila fínan leik. Carragher og Hyypia voru fínir og ekkert hægt að kvarta yfir þeim. Aurelio var færður á kantinn fyrir Riise í fyrri hálfleik og Arbeloa lék vel. Vörnin hafði ekki mikið og gera og það reyndi lítið á fjórmenningana í dag en ég hlakka mikið til þegar Agger kemur aftur inn í byrjunarliðið og fer að bera boltann upp fyrir okkur.

Miðjan spilaði vel. Reyndar fannst mér Riise okkar slakasti maður í dag og það er ekkert nýtt svo sem. Þrennayoun átti góðan leik og gaman að horfa á þennan skemmtilega leikmann, hann er búinn að koma á óvart og virðist vera að bæta sig með hverjum leiknum. Mascherano og Gerrard voru solid á miðjunni, en ég hefði þó viljað sjá Maskarann skila fleiri sendingum á samherja.

Framherjarnir spiluðu ágætlega, Crouch átti fínan leik og var ógnandi. Voronin var var fínn, en það var synd að sjá hann fara jafn illa með góð færi og raun bar vitni, hann og Kuyt eru mjög svipaðir leikmenn að mínu mati. Báðir sterkir, hraðir og vinna vel fyrir liðið en þeir fara báðir tveir illa með dauðafæri.

Skiptingarnar hjá Rafa í dag breyttu leiknum og komu með ferskan blæ inn í spilið hjá okkur. Fyrstan skal nefna Ryan Babel sem kom með með mikinn kraft og var gríðarlega ógnandi allan tímann sem hann var inná.
Fernando Torres þarf ekki að hafa mikið fyrir hlutunum. Hann kom inná og kláraði leikinn fyrir Liverpool. Þetta er það sem öll topplið þurfa, mann sem getur gert út um leikina þegar enginn á von á því. Torres er með frábærar hreyfingar, góðar móttökur og er öskufljótur og virðist ekki eiga í miklum vandræðum með að plata menn og skora mörk.
Lucas kom ekki mikið við sögu því Liverpool einbeitti sér bara að því að halda boltanum innan liðsins síðustu mínúturnar og Lucas stóð sig vel í því að vanda.

Maður leiksins: Það er ekki svo auðvelt að velja mann leiksins í dag því mér fannst enginn skara beint framúr. Torres kláraði náttúrlega leikinn fyrir okkur og gerði það sem þurfti, ef ekki hefði verið fyrir hans þátttöku í leiknum hefðum leikurinn alveg eins getað endað 0-0.
En ég ætla að velja Steven Gerrard sem mann leiksins. Hann skoraði mikilvægt mark úr vítaspyrnu, mjög örugglega, barðist vel og átti magnaðar sendingar á félaga sína. Hann er að koma upp eftir mikla lægð og það er vel.

En mjög mikilvæg 3 stig í dag í skyldusigri á Anfield og nú er bara vonandi að Torres byrji inná í næsta leik og að liðið fari á siglingu!

YNWA.

“Fáum úrslitaleiksstemmningu í þetta” vs. “Enginn heimsendir þó við komumst ekki upp úr riðlinum” … þetta eru kannski viðhorf sem áhangendur Liverpool hafa verið að tala um, alla vega eru þetta orð sem Gerrard, Carra og Rafa höfðu látið frá sér, fyrir þennan leik. Og ég er ánægður með það að fyrra viðhorfið var svo sannarlega við lýði!

Byrjunarliðið var svona:

Það var engin hörkubyrjun hjá okkar mönnum, frekar virkuðu Besiktas tilbúnir, með tvær góðar sóknir á fyrstu rúmu tveimur mínútunum. En með rólegheitunum kom þetta. Og kom heldur betur! Crouch lét strax að sér kveða og fleiri færi fylgdu í kjölfarið. Mér leið vel og liðið var að spila betur en oft áður. Pressan varð meiri og meiri. Og auðvitað kom svo mark!!! Á 19. mínútu kom mark eftir góða baráttu, Voronin á sendingu sem varnarmaður sendir inn fyrir, Crouch með vinstrifótarskot sem er varið en fylgir vel á eftir og leggur hann inn með vinstri, 1:0!

Þremur mínútum síðar á Riise!! skalla að marki sem Ibrahim fyrirliði Besiktas varði á línu. Crouch átti skemmtilega skottilraun nokkru síðar … það var á þessu augnabliki sem ég var svo þakklátur fyrir símtal Einars til Rafa! Það var hreinlega frábær ógnun í Crouch allan tímann!!!

Og svo kom flott innkast frá Riise á Voronin, sem kemst inn fyrir og sér allan tímann Benayoun, sendir á hann og Benayoun leggur hann vel fyrir sig og skorar öruggt og flott mark á 32. mínútu, 2:0!! Eftir þetta færðist smá kyrrð yfir spilið og leikinn, en yfirvegunin var algjör í leik Liverpool. Mér fannst boltinn ganga vel, þrátt fyrir auðvitað að feil-sendingar hafi sést og stundum fannst mér móttakan á boltann hæpin. Þulirnir töluðu um að greddu hefði vantað dálítið í leikmenn Liverpool, en sem graður maður að eðlisfari, þá var ég ánægður með það sem ég sá. Auðvitað hefði maður ekkert á móti því að sjá 5:0 í hálfleik, en 2:0 og flott spilamennska var nóg til að gera mig ánægðan. Maður vonaði bara að sama yrði upp á teningnum í seinni hálfleik.

Síðari hálfleikurinn byrjaði vel, fastar sóknir og flottur baráttuandi strax í byrjun. Þriðja markið kemur svo á 53. mínútu eftir flotta sókn, þar sem Voronin á Riise, með skotið og Benayoun vakandi og leggur hann í netið, 3:0!!! Mínútu síðar hefði Crouch átt að bæta sínu öðru marki við, en sóknarboltinn var að virka, maður fyrirgefur það. Aukaspyrna stuttu síðar sem meistari Gerrard tekur, markmaðurinn ver en greddan var sko nóg í Benayoun, og hann leggur hann í netið, 4:0!!!! Benayoun að brillera!!

Á 63. mínútu kemur svo Babel inn á fyrir Aurelio. Yfirburðir Liverpool voru miklir. Gerrard prjónar sig svo í gegnum vörnina og skýtur en það er varið, Babel fylgir á eftir og nær skoti sem er varið. Og á þessum tímapunkti birtist skemmtileg tölfræði: 20 skot hjá Liverpool og 2 hjá Besiktas … Við höfum svosem átt skotyfirburði áður í leikjum og tapað þeim, en þarna fylgdust þessi atriði að. Á 69. mínútu kemur svo frábær sókn þar sem Gerrard sendir á Voronin sem hælar á hann glæsilega inn fyrir vörnina og Gerrard þrumar svo í markið, með viðkomu í varnarmanni Besiktas, 5:0!!!!! Harry Kewell kemur svo inn á fyrir Voronin við mikinn fögnuð áhorfenda á 72. mínútu og Voronin fékk verðskuldað klapp líka. Lucas Leiva kom inn fyrir Steven Gerrard! Ferlega leið manni vel eitthvað … ! Leiva sýndi strax kraft og stuttu síðar átti Kewell skot (ekkert sérstakt, en skot engu að síður). Á 79. mínútu kemur svo stórkostlegt mark. Frábær sending yfir frá Leiva á Benayoun, sem sendir vel fyrir og Babel nikkar honum í markið skemmtilega, 6:0!!!!!! Og á 81. mínútu þjarmar Babel að vörninni, varnarmaður Besiktas þrumar boltanum í hann, sem í frákasti stýrist glæsilega í markið yfir markmanninn, 7:0!!!!!!! Maður hafði varla við að nótera niður mörkin og færin, Babel stuttu seinna með sláarskot … lífið bara ultra-skemmtilegt! Og á 89. mínútu átti Benayoun glæsilega sendingu inn á teiginn þar sem Crouch skallar hann örugglega í netið, 8:0!!!!!!!!

Þrátt fyrir augljósar tafir á leiknum, þá blés þýski dómarinn leikinn af eftir venjulegan leiktíma. Stærsti sigur liðs í Meistaradeildinni staðreynd og Liverpool að sýna mátt sinn og megin. Hvar er sóknarboltinn? hafa margir spurt. Hann var hér í kvöld allsráðandi, og ég trúi ekki öðru en að þetta þétti mannskapinn til frábærra verka í deildinni. Að vísu fengum við ekki hentugustu úrslitin úr leik Porto og Marseille þar sem Porto vann og er núna í toppsætinu með 8 stig, Porto svo með 7 stig, Liverpool með fjögur og … æi, Bes-eitthvað… á botninum með þrjú stig. Ef við vinnum Porto heima og náum hagstæðum úrslitum gegn Marseille úti, þá erum við komnir áfram. Höldum frábærri knattspyrnu áfram.

Maður leiksins? — Mér fannst liðið allt frábært bara. Reina átti náðugan dag, vörnin var í léttri vinnu, en persónulega myndi ég velja Benayoun fram yfir frábæran Mascherano, sem er bara flottastur, vegna þess að Benayoun skoraði þrennu, átti þátt í öðrum mörkum og var frábær. Það var Crouch líka, og Voronin var virkilega flottur. Innkoma varamannanna var svo hin besta … já, liðið allt stóð sig frábærlega, en til að skorast ekki undan, þá vel ég Benayoun sem mann leiksins.

Það er gaman núna … ég trúi því að þetta sé byrjunin á frábæru gengi okkar á knattspyrnuvellinum í vetur og áfram. Látum kné fylgja kviði og sýnum að þessi sigur var engin tilviljun. Liverpool sló met í kvöld, stærsti sigur í Meistaradeildinni staðreynd, og við gleðjumst yfir því!! Til hamingju Púllarar!

Liverpool gerðu í dag jafntefli gegn Blackburn á Ewood park.

Nota bene, ég skal hafa þann formála fyrir þessa skýrslu að ég var í **verulega vondu skapi** þegar að leikurinn hófst.

Lið Liverpool var svona:

Ok, jákvæðu punktarnir fyrst

* Jafntefli á Ewood Park eru í hinu stærra samhengi ekki slæm úrslit. Mér líður akkúrat núna einsog Liverpool liðið hafi verið að tapa, en þetta er einn af 5 erfiðustu völlunum í ensku deildinni.
* Harry Kewell kom inná og virtist vera nokkuð sprækur.
* Momo Sissoko lék sinn besta leik á tímabilinu. Hann vann gríðarlega vel og dreifði spilinu með hreinum ágætum. Maður leiksins.

Og þá að þessu neikvæða.

* Hvernig á maður að lýsa frammistöðu einsog hjá Dirk Kuyt í leiknum? Ég hef aldrei falið það á þessari síðu að mér finnst Peter Crouch vera miklu, miklu betri framherji en Kuyt. Þessi frammistaða í dag hjá Kuyt var nánast einsog skrípamynd af því hvernig Dirk Kuyt getur verið lélegastur. Hann hljóp útum allan völl, en var algerlega bitlaus. Hann náði jú að skapa sér færi, en það hvernig hann kláraði færin var **til skammar!** Ég á bágt með að muna eftir jafn hræðilegum afgreiðslum og Kuyt kom með í dag. Af hverju hann fékk að spila 92 mínútur í þessum leik er ofar mínum skilningi.
* Sá Rafa Benitez ekki leikinn gegn Arsenal? Sá hann ekki hver var **áberandi besti** framherjinn okkar í þeim leik? Af hverju í andskotanum er Crouch settur á bekkinn? Hvað gerði Kuyt gegn Arsenal til að verðskulda það að vera í liðinu í dag? Ég er á því að einsog staðan er í dag, þá sé Dirk Kuyt fjórði besti framherjinn okkar. Ég get ekki hugsað til þess ógrátandi að Rafa hafi ákveðið að eyða peningunum í Dirk Kuyt í stað þess að kaupa Dani Alves. Þvílík sóun á 10 milljónum punda.
* Það getur enginn okkar varnarmanna spilað boltanum almennilega. Þetta var skárra í vörninni en gegn Arsenal, en samt afskaplega slappt.
* Ég hef oft haldið því fram að Steve Finnan sé afburðar hægri bakvörður. Einsog hann er að spila í dag, þá gæti ég sennilega nefnt 10 bakverði í ensku deildinni, sem ég myndi frekar vilja sjá í Liverpool liðinu heldur en Steve Finnan. Það er einsog hann sé í öðrum gír en leikurinn, áhuga- og baráttulaus. Sendingarnar hans eru í 90% tilfella aftur í átt að eigin marki. Ég get ekki fyrir mitt litla líf skilið af hverju Arbeloa er á bekknum.
* Af hverju fær Lucas ekki að spila í svona leik? Hélt Rafa að Liverpool liðið myndi spila blússandi sóknarbolta með Masche og Momo á miðjunni? Að mínu mati spiluðu þeir báðir vel í leiknum. Lucas eða Xabi Alonso hefðu hins vegar getað dreift spilinu almennilega. Víst að Fergie treystir Anderson á útivelli gegn Arsenal, af hverju treystir Rafa ekki Lucas gegn Blackburn?
* Babel var afleitur í leiknum, hann virðist enga hugmynd hvað hann á að gera inná.

Margir sem lesa þessa síðu (sérstaklega nýir lesendur) halda að við Kristján Atli styðjum Rafa Benitez í einhvers konar blindni. Það er hins vegar langt frá sannleikanum. Ég skrifaði til að mynda fyrir rétt rúmum tveimur árum [þennan pistil](http://www.kop.is/gamalt/2005/10/22/16.15.34/) um Benitez. Þar sagði ég:

>Þetta Liverpool lið, sem mætir til leiks í ensku úrvalsdeildinni getur ekki talist neitt nema hörmung. Í Evrópu erum við frábært lið. Í ensku úrvalsdeildinni getum við hreinlega ekki talist meira en miðlungslið. Svo einfalt er það.

Þá vorum við í afleitri stöðu, búnir að spila 8 leiki, vinna 2, tapa 2 og gera 4 jafntefli og við vorum í 12.sæti. Rafa tókst hins vegar heldur betur að snúa hlutunum við, því eftir þennan leik þá vann Liverpool liðið 10 leiki í röð í deildinni og í lok tímabils vorum við ansi nálægt því að ná öðru sætinu.

Í dag er staðan mun betri, en samt alls ekki ásættanleg. Rafa getur auðvitað enn gert svipaða hluti, en ef árangurinn og spilamennskan batna ekki þá verður hann ekki dæmdur fallega í lok leiktíðar. Andleysið í Liverpool liðinu er einfaldlega algjört og liðið virðist aldrei byrja að spila sóknarbolta fyrr en síðustu mínútur leikja. Við vitum vel að þessir leikmenn eru engir aumingjar, en það er alveg ljóst að það er eitthvað mikið að í þessu liði.

Þrátt fyrir að hann virki örugglega rólegur á fréttamannafundum, þá einfaldlega neita ég að trúa öðru en að Rafael Benitez sé alveg jafn hundfúll yfir þessari spilamennsku og við erum. Þetta gengur ekki svona lengur.

Það var stór stund á Anfield í kvöld þegar Robbie Fowler mætti til leiks með félögum sínum í Cardiff. Sannkallaður skyldusigur hjá okkar mönnum og eðlileg krafa gerð um áframhaldandi þátttöku í deildarbikarnum.

Svona var byrjunarliðið:

Bekkurinn: Martin, Riise, Benayoun (´63 fyrir Leto), Kewell (´71 fyrir El Zhar), Mascherano (´87 fyrir Lucas).

Leikurinn byrjaði fjörlega í kvöld og bæði lið mjög frísk. Brotið var á Fowler snemma í leiknum rétt fyrir utan teig. Fowler tók góða aukaspyrnu en Itandje varði vel. Cardiff pressaði stíft, Fowler og Hasselbaink spiluðu vel saman og gömlu brýnin ollu smá usla í byrjun. Liverpool átti góða sókn þar sem El Zhar átti góða fyrirgjöf en Lucas náði ekki að klára í fínu færi. Aftur góð sókn hjá Liverpool, Crouch með fallegan snúning en skotið hans fór rétt framhjá.
Aurelio var nálægt því að skora með mjög óvæntu skoti af löngu færi, frábært skot á nærstöng en góð varsla og gaman að sjá að Aurelio hefur sjálfstraust í að hamra á markið því hann er virkilega góður skotmaður. Babel fékk færi en skalli hans rataði ekki í möskvana. Liverpool voru mun meira með boltann og stjórnuðu leiknum í fyrri hálfleik. Cardiff áttu nokkrar sóknir og Paul Parry átti frábæran skalla en Itandje varði í utanverða stöngina. Liverpool með frábæra sókn, en Leto endaði hana með slöku skoti framhjá. Fyrirliðinn tók málin í sínar hendur með góðum spretti, en það var brotið á honum. Aukaspyrnan fór að sjálfsögðu á kollinn á Crouch sem skallaði á Leto en Leto þrumaði yfir, það virtist vanta mikið upp á sjálfstraust Leto í leiknum en vonandi að það komi fljótlega með fleiri leikjum.

Cardiff hljóta að hafa farið sáttir inn í hálfleik, staðan 0-0, en Liverpool gátu varla verið sáttir því þeir höfðu klúðrað nokkrum góðum færum. Jack Hobbs átti fínan fyrri hálfleik og virkaði öruggur með Carragher við hlið sér, maður beið og beið eftir markinu því það lá sannarlega í markinu, en 0-0 í hálfleik.

Eitthvað hefur Rafa sagt við sína leikmenn í hálfleik því Liverpool byrjaði seinni hálfleik með látum. Gerrard lék boltanum út á kantinn til El Zhar sem gerði sér lítið og þrumaði boltanum í netið, frábært skot hjá honum og stórkostlegt mark fyrir framan The Kop, 1-0. Cardiff áttu varla séns í upphafi síðari hálfleiks og stuttu eftir mark El Zhar fékk Steven Gerrard algjört dauðafæri en inn fór boltinn ekki. Cardiff sótti í sig veðrið og vann sig aftur inn í leikinn, fengu dauðafæri en Itandje varði glæsiglega.

Á 65. mínútu dró til tíðinda þegar að fyrirliði Cardiff Darren Purse átti góðan skalla og jafnaði metin 1-1, ágætis mark hjá buddunni. En nokkrum andartökum síðar átti Benayoun frábæran sprett og sendi magnaða sendingu á Steven Gerrard og Steingerði brást ekki bogalistann í þetta skiptið og skoraði frábært mark, 2-1. Frábært svar við jöfnunarmarkinu og frábært hjá Yossi Benayoun að koma inná og breyta leiknum. Stuttu síðar fékk Babel gott færi en Hollendingurinn náði ekki að skora, virðist erfitt hjá honum að klára færin sín. Á 71. mínútu var markaskoraranum El Zhar skipt útaf og inná kom Ástralinn skemmtilegi Harry Kewell, hann kom inn í framlínuna við hlið Crouch og Babel datt niður á kantinn. Kewell kom mjög frískur inn í spilið og virkaði mjög ferskur og graður, átti skot á markið stuttu eftir að hann kom inná. Peter Crouch lét verja frá sér í góðu færi og stuttu síðar snéri Guð sjálfur Carragher af sér, en Itandje varði skot hans.
Cardiff pressuðu vel í lok leiks en vörnin hélt vel og góð barátta kom í veg fyrir jöfnunarmark. Liverpool áttu góða skyndisókn undir blálokin þegar Mascherano sendi boltann á Benayoun en hann klikkaði. 2-1 Lokatölur í fjörugum leik sem var vel sóttur á Anfield í kvöld. Eftir leikinn fór Robbie Fowler og þakkaði fyrir sig fyrir framan The Kop og allt ætlaði um koll að keyra þegar Guðinn var hylltur í sennilega sínum síðasta leik á Anfield.

Ég er virkilega sáttur við mína menn eftir leikinn í kvöld þrátt fyrir harðlifi í markaskorun í fyrri hálfleik. En leikmenn mættu í seinni hálfleik miklu kraftmeiri og gerðu leikinn skemmtilegann.

Itandje stóð sig mjög vel í markinu og átti nokkrar gríðarlega mikilvægar og góðar vörslur. Hann gat því miður lítið gert þegar gamla brýnið Darren Purse þandi möskvana, en heilt yfir átti Itandje góðan leik.

Arbeloa átti svosem engan stórleik í bakverðinum hægra megin og spurning hvort hann sé sterkari vinstra megin á vellinum. Hann er að upplagi hægri bakvörður en virðist spila betur í þeim vinstri, sem er frekar skrýtið.

Carragher átti venjulegan leik, klassískur og solid leikur hjá honum.

Hobbs kom frábærlega inn í vörnina og átti stórleik. Hann bjargaði okkur nokkrum sinnum og tók hárréttar ákvarðanir. Virkaði öruggur á boltanum og er framtíðarmiðvörður hjá okkur. Ég vona svo sannarlega að hann fái tækifæri í deildinni fljótlega.

Aurelio átti ágætisleik. Hann þrumaði einu sinni á markið langt fyrir utan teig og sýndi okkur enn og aftur að hann ef með magnaðann vinstri fót.

El Zhar kom sér hægt og rólega inn í leikinn og tókst að nýta hraða sinn vel á kantinum, hann náði líka nokkrum fyrirgjöfum og var frískur. Hann skoraði fyrra mark Liverpool með bylmingsskoti og það var hans fyrsta mark fyrir aðalliðið. Frábært hjá honum og spurning hvort hann fari á bekkinn í næstu leikjum.

Gerrard átti mjög góðann leik og hann virkar núna betri og betri með hverjum leiknum sem líður, skorar mikið og berst vel. Hann skoraði seinna mark okkar og þótti það afar glæsilegt. Gerrard dró vagninn í kvöld og átti nokkur góð skot að marki, hann heldur vonandi áfram að skora fyrir okkur og sýna að hann er með betri miðjumönnum í heiminum.

Lucas spilaði sæmilega, lenti í vandræðum í seinni hálfleik og braut oft klaufalega af sér. Hann uppskar spjald og var í kjölfarið skipt útaf.

Leto olli nokkrum vonbrigðum með spilamennsku sinni. Hann virkaði óöruggur í dauðafæri sem hann fékk og tapaði boltanum nokkrum sinnum klaufalega á kantinum, hann haltraði af velli í síðari hálfleik en vonandi er það ekkert alvarlegt.

Crouch spilaði fínan leik, kom sér í nokkur færi og nýtti hæð sína í að leggja upp færi með kollinum. Hann reyndar tapaði tveimur skallaeinvígjum gegn Darren Purse en hvað um það.

Babel átti góða spretti og nokkrar marktilraunir. Hann fékk góð færi en kláraði þau ekki, en nýtti hraðann og leiknina vel í að skapa hættu.

Benayoun kom frábær inn í leikinn og sýndi okkur að hann getur breytt leiknum, mjög góður leikmaður sem spilaði vel í kvöld.

Kewell er að stíga upp úr meiðslum en spilaði að venju vel í kvöld, átti skot á mark og virkaði hress í framlínunni.

Mascherano kom inná í nokkrar mínútur og komst eðlilega lítið inn í leikinn.

Maður leiksins: Steven Gerrard…

hér má nálgast tölfræði úr leiknum.

Ég mun reyna að nálgast video af mörkunum eins fljótt og ég mögulega get og set þau þá inn.

Þrumufleygur El Zhar

Sigurmarkið hjá Gerrard

YNWA.

Í dag mættust þau tvö lið í Úrvalsdeildinni sem höfðu ekki tapað leik fyrir umferðina á Anfield og í leikslok varð ljóst að svo yrði það um sinn, er Liverpool og Arsenal **gerðu 1-1 jafntefli** í toppslag umferðarinnar. Fyrir leikinn hafði mikið verið ritað um sigurhrinu Arsenal-liðsins, sem kom á Anfield með tólf sigra í röð í öllum keppnum í farteskinu, og lægð Liverpool-liðsins, sem hafði aðeins unnið þrjá sigra í síðustu níu leikjum í öllum keppnum.

Rafa Benítez stillti upp sókndjörfu liði í dag:

Arsene Wenger stillti upp nær óbreyttu liði frá því í síðasta leik:

Leikurinn fór fjörlega af stað og okkar menn byrjuðu betur. Rafa Benítez hafði greinilega unnið heimavinnuna sína og lét sitt lið mæta Arsenal-liðinu mjög ofarlega á vellinum, sem bæði klippti Fabregas og Flamini út úr spili Arsenal-manna og stuðlaði að óöryggi í vörn þeirra, auk þess sem Liverpool-liðið spilaði hnitmiðuðum, háum boltum úr eigin vörn í átt að Touré og Gallas, þar sem Torres var duglegur að pressa og miðjumenn Liverpool unnu hvern boltann á fætur öðrum eftir skallaeinvígi.

Þetta skóp fyrstu hálffæri leiksins og varð til þess að Liverpool fékk aukaspyrnu rétt fyrir utan teig Arsenal á áttundu mínútu. Johnny Riise renndi boltanum til hliðar og þar kom fyrirliðinn **Steven Gerrard** aðvífandi og negldi í gegnum glufu á varnarvegg Arsenal og í tómt netið, óverjandi fyrir Almunia í markinu og staðan orðin 1-0 fyrir Liverpool!

Eftir þetta kom Arsenal-liðið framar á völlinn og náði smám saman að byrja að spila sinn bolta. Fljótlega eftir mark Gerrard slapp Adebayor í gegnum vörn Liverpool en Reina kom vel á móti og varði skot hans, einn gegn einum. Þrátt fyrir góða spilamennsku og þunga sókn Arsenal í fyrri hálfleik átti það eftir að vera eina markskotið sem Pepe Reina þurfti að verja, þar sem það skorti helst hjá Arsenal-liðinu að ná að klára sóknir sínar með markskotum.

Þar réði mestu um að vörn Liverpool, sem hefur verið mjög óörugg í síðustu leikjum, var frábær í þessum leik í kvöld og þótt liðin hafi verið með svipað margar marktilraunir í þessum leik var munurinn sá að flest skot Liverpool rötuðu að marki þar sem Almunia þurfti nokkrum sinnum að taka á sínum stóra til að halda sínu liði aðeins einu marki undir þá enduðu flest skot Arsenal-manna í fótum þeirra Sami Hyypiä og Jamie Carragher sem virtust glaðir henda sér fyrir öll skot gestanna.

Sóknarlega dró Liverpool-liðið sig aðeins of aftarlega fyrir minn smekk í fyrri hálfleik en beitti þó sterkum skyndisóknum inn á milli, og þá sérstaklega upp vinstra megin þar sem Torres og Voronin voru iðulega með boltann í góðu svæði til að sækja. Voronin fann sig þó aldrei í þessum leik, þrátt fyrir þrotlausa vinnu, auk þess sem það var ljóst frá fyrstu mínútu að Torres gekk ekki heill til skógar eftir meiðsli sín undanfarið og því voru sóknir okkar frekar bitlausar eins og sóknir gestanna.

Það fór svo að Torres fór útaf í hálfleik, í stöðunni 1-0 fyrir Liverpool, og inná fyrir hann kom Peter nokkur Crouch sem vildi ólmur sanna sig í þessum toppleik, enda skoraði hann þrennu síðast þegar Arsenal komu á Anfield. Hann lék mjög vel í síðari hálfleik og hefði með smá heppni getað skorað a.m.k. eitt mark, var síógnandi upp við mark Arsenal og strax í upphafi síðari hálfleiks átti hann frábært langskot sem minnti á sigurmark Neil Mellor fyrir þremur árum síðan (vá, hvað tíminn er fljótur að líða) en Almunia náði að slæma hendi í boltann og bægja honum í horn.

Annars gekk síðari hálfleikurinn svipað og sá fyrri nema hvað mér fannst bæði lið spila enn betur; Arsenal-menn fóru að sýna meira bit í sóknum sínum en þó án þess að ná að skjóta mikið á mark Liverpool á meðan okkar menn komu framar á völlinn, náðu betri tökum á miðjunni og voru nokkrum sinnum nálægt því að bæta við marki. Maður hafði á tilfinningunni þegar leið á leikinn að bæði lið gætu skorað án nokkurs fyrirvara og þetta var eiginlega bara spurning hvar næsta mark lenti.

Þegar tíu mínútur eða svo voru eftir af leiknum kom svo seinna markið, en því miður fyrir okkur féll það Arsenal-megin. Aleksandr Hleb, sem hafði dottið aðeins út úr spili Arsenal þegar leið á leikinn, fékk boltann á vinstri vængnum fyrir framan vörn Liverpool og vippaði sannkallaðri snilldarsendingu innfyrir, þar sem **Francesc Fabregas** kom aðvífandi og skaut framhjá Pepe Reina og í markið. 1-1 og tíunda mark þessa unga miðjumanns sem virðist vera að springa út á fyrstu mánuðum þessa tímabils.

Það var súrt að sjá á eftir jöfnunarmarkinu til Arsenal-liðsins svona stuttu fyrir leikslok en í sannleika sagt var bara sanngjarnt að sjá þá jafna og eftir leik gat maður lítið annað en tekið undir með mönnum að jafntefli var sanngjarnasta niðurstaðan. Við höfum rætt mikið um svokallaðan andfótbolta á þessari síðu (og víðar) síðustu daga og því var það mjög ánægjulegt að sjá tvö lið í dag sækja hart til sigurs í toppslag í ensku Úrvalsdeildinni. Bæði lið voru að spila mjög vel – Arsenal-liðið á pari við það sem þeir hafa verið að sýna í undanförnum leikjum, Liverpool-liðið talsvert betur en síðasta mánuðinn – og þetta hefði getað dottið hvorum megin sem er (sérstaklega í tveimur stangarskotum Arsenal (og í kjölfarið þegar Fabregas skaut yfir fyrir opnu marki eftir fyrra stangarskotið) og í tveimur rosaskotum Gerrard og Crouch í sitt hvorum hálfleiknum) en eftir svona opinn, skemmtilegan og hraðan sóknarleik beggja liða held ég að allir geti unað sáttir við jafnteflið.

Hvað Arsenal-liðið varðar, svo ég tjái mig stuttlega um þá, verð ég að segja að þeir stóðust væntingarnar í dag. Það hefur mikið verið rætt um lið Arsene Wenger undanfarið og talað um að þeir þyrftu að sýna að þeir gætu spilað eins gegn stóru liðunum og þeir hafa gert gegn minni spámönnum undanfarið og í dag komu þeir á Anfield og spiluðu frábærlega. Þetta lið verður vissulega erfitt viðureignar í vetur og það er ljóst að lið eins og Liverpool, Manchester United og Chelsea þurfa að vera í toppformi til að fjarlægja Nallarana af toppnum.

Hvað okkar menn varðar var þessi leikur mjög hughreystandi fyrir mig. Við munum sennilega bara spila einu sinni enn í vetur gegn jafn góðu sóknarliði og Arsenal er, og það verður í útileiknum gegn Wenger & Co., þannig að sú staðreynd hversu vel okkar menn léku var mjög hughreystandi fyrir okkur Púllarana að sjá okkar menn rífa sig af krafti upp úr lægð undanfarinna leikja.

Ljúkum þessu á leikmannamati:

**Pepe Reina:** Varði vel frá Adebayor í fyrri hálfleik og virkaði öruggur í fyrirgjöfum. Gat lítið gert við markinu.
**Steve Finnan:** Allt annað að sjá til hans í kvöld eftir hörmungina gegn Besiktas. Varðist vel og sótti mjög vel fram, en vantaði aðeins upp á fyrirgjafirnar hans.
**Johnny Riise:** Góður varnarlega og hélt aftur af Eboue allan leikinn utan eitt skipti í síðari hálfleik þegar Eboue komst óvaldaður framhjá honum og skaut í stöng. Var hins vegar skelfilega lélegur í sendingum fram á við og eyðilagði þó nokkrar sóknir liðsins í síðari hálfleik. Betur má ef duga skal.
**Sami Hyypiä:** Sá gamli var að spila gegn liði þar sem hver einasti leikmaður er helmingi fljótari en hann, en samt fann maður ekkert fyrir því í þessum leik. Þessi leikur var gott dæmi um það hvernig Sami getur bætt sér upp hraðaskortinn með góðum lestri á leiknum og oftar en ekki steig hann menn eða sendingar út í stað þess að láta teyma sig út í eltingarleik. Flottur leikur hjá þeim gamla.
**Jamie Carragher:** Hvað get ég sagt? Goðsögnin er mætt aftur. Hann var frábær í þessum leik, henti sér fyrir hvert skot og hélt alveg aftur af Adebayor. Þarna þekkjum við hann!
**Javier Mascherano:** Masche var frábær í þessum leik, braut hverja sóknina á fætur öðrum á bak aftur og var oftar en ekki byrjunarmaðurinn að hröðum sóknum Liverpool. Frábær leikur og hefði verið maður leiksins ef ekki hefði verið fyrir næsta mann.
**Steven Gerrard:** Frábært mark, frábær leikur. Gerrard hefur eins og aðrir verið frekar misjafn undanfarnar vikur en í dag var hann aðaldrifkrafturinn í sóknarleik Liverpool og algjör yfirburðamaður á miðsvæði beggja liða. Eins góðir og Mascherano og Alonso voru hjá okkur, og Fabregas hjá Arsenal, þá bar fyrirliðinn einfaldlega höfuð og herðar yfir aðra í dag og fær því að mínu mati titilinn **MAÐUR LEIKSINS**.
**Xabi Alonso:** Er það tilviljun að Gerrard hrekkur í gang um leið og Xabi kemur aftur inná miðjuna? Er það tilviljun að boltinn byrjar loksins aftur að flæða hjá liðinu? Mitt svar: nei! Xabi, við söknuðum þín! Ég vona bara að meiðslin sem neyddu hann til að fara útaf í seinni hálfleik séu ekki alvarleg.
**Andriy Voronin:** Vann eins og skepna út um allan völl en tókst aldrei að koma sér inn í spil liðsins. Hefur verið betri.
**Dirk Kuyt:** Eins og Voronin vann hann ótrúlega vel í þessum leik en hann spilaði talsvert betur og var miklu hættulegri en sá úkraínski. Það er kannski af því að Kuyt er vanari að spila sem svona útherji fyrir hollenska landsliðið. Hefði með smá heppni getað skorað mark undir lokin en allt kom fyrir ekki.
**Fernando Torres:** Var augljóslega ekki tilbúinn í þennan leik og fór útaf meiddur í hálfleik.
**Peter Crouch:** Mjög góður í síðari hálfleik, hélt bolta vel og var síógnandi. Hann hefði haft gott af því að skora en fyrst það tókst ekki verður hann að hugga sig við að hafa enn og aftur strítt þeim Gallas og Touré í vörn Arsenal.
**Yossi Benayoun:** Kom vel inn í þennan leik en náði ekki að skapa þessa “killer”-sendingu sem hann var augljóslega að leita að. Hefur verið betri, hefur líka verið verri.
**Alvaro Arbeloa:** Kom inn á miðjuna fyrir Alonso og var greinilega óvanur þeirri stöðu því hann komst aldrei inn í leikinn.

Þannig er það nú. Ég gæti skrifað miklu meira um þennan leik en lokaniðurstaðan er sanngjarnt jafntefli í opnum og skemmtilegum leik þar sem Arsenal sýndu að þeir ætla að vera á toppnum áfram og okkar menn minntu á sig eftir slæmt gengi undanfarið.

Jafntefli. Það gæti verið betra, það gæti verið verra.

Það er erfitt að ná sér niður og skrifa skýrslu eftir svona leik. Bæði liðin þurftu nauðsynlega á sigri að halda til að halda voninni um áframhald í keppninni betur á lífi. Eins og þessi leikur spilaðist, þá fannst mér að af þessum fjórum liðum í riðlinum, þá voru þau tvö slakari að keppa í kvöld. En, byrjum á því að renna yfir byrjunarliðið:

Ég hefði haldið að þetta lið gæti sýnt baráttu og barist vel. “The time for mistakes is over” – sagði Riise í viðtali fyrir leikinn. Gerrard vildi derby-stemmningu í þennan leik … ég er búinn að vera í Liverpool-bolnum mínum í allan dag … mér fannst mórallinn vera Liverpool-megin. Og … þegar danski dómarinn, Claus Bo, flautaði leikinn á þá fannst mér flott jú að sjá sókn ljúka með skoti strax, þó svo að kapteinninn hafi ekki skotið vel. En svo kom smá hristingur og það var smá hikst í vörninni. Jafnræði var með liðunum þó svo að Liverpool hafi hægt og bítandi virkað sterkara. Svo á 13. mínútu kemur ótrúlegasta mark sem ég hef séð lengi! Engin hætta virðist vera í sókn Besiktas, stungusending jú en Carra er með þetta allan tímann fannst mér, nær að hreinsa en skýtur í Finnan og boltinn berst til Serdar Özkan sem skýtur í Hyypia og inn í markið – óverjandi fyrir Reina 1:0. Ég er ekki alveg sammála því að skrifa þetta sem sjálfsmark á Hyypia.

En okkar menn virtust ekki láta það á sig fá og héltu ágætri sókn áfram, þó bitið hefði mátt vera meira. Hins vegar fannst mér nokkur dofi yfir leiknum og sendingargeta okkar manna var alveg að gera mig gráhærðan, og ég er sköllóttur! Nokkur skipti líka í leiknum virtust benda til þess að samskipti leikmanna á milli væru ekki að virka. Hver á að fá boltann? Hvar? Ha? Átti ég að hlaupa þarna inn? Vinstri löppin var ekki að virka í sendingum hjá Kuyt og almennt voru sendingar fyrir mark ekki að skila sér til samherja. 1:0 í hálfleik og stemmningin í tyrknesku áhorfendunum mikil.

Síðari hálfleikur byrjaði ágætlega. Mér fannst andinn virka betri, en einhvern veginn var andleysið þarna líka. Þetta var ótrúlegt að horfa upp á. Nokkur færi litu dagsins ljós, Gerrard átti gott skot fram hjá, en aldrei myndaðist rosaleg stemmning og hætta. Benayoun, sem kom inn á 59. mínútu fyrir Pennant, skaut í mark en það var dæmt af vegna rangstöðu Voronins. Benayoun og Gerrard þríhyrninguðust svo í gegnum vörnina en markvörðurinn varði frá Gerrard.

Eftir 72 mínútur kom tölfræði á skjáinn: 6 skot hjá Besiktast, 18 hjá Liverpool. Mér leið ekkert betur. 10 mínútum síðar labbar Bobo í gegnum vörnina hjá okkar mönnum, chippar yfir Hyypia, er vel á undan Leiva, sem hafði leyst ósýnilegan Mascherano af velli, og klobbar Reina: 2:0 og 16 liða úrslitin að hverfa. Peter Crouch kemur inn á og Sami Hyypia fer út af. Það skilar sér í marki á 85. mínútu: Gerrard skallar í mark eftir að Crouch vann skallaeinvígi – flott mark, 2-1. Vonin lifir? Allt í einu er kominn smá kraftur í Liverpool og pressa að myndast, EN ALLT OF SEINT!!!

Niðurstaðan er því tap og neðsta sætið er okkar í þessum riðli. Hvað þarf að gerast til að við komumst upp úr riðlinum? Svo ótrúlega, ótrúlega margt. En hugarfarsbreyting fyrst og fremst. Það hefði hentað okkur betur ef Marseille hefði unnið Porto, en það gerðist ekki, og nú eru fjögur stig á milli Liverpool og sætis í 16 liða úrslitum. Við þurfum að vinna þá þrjá leiki sem eru eftir og treysta á að önnur úrslit séu hagstæð.

En að liðinu og frammistöðunni: Það er … vitiði hvað, ég er bara dolfallinn, ég á varla orð. En leyfi mér að segja þetta: Sendingargetan var í fríi í kvöld, Mascherano sást varla í leiknum, Pennant var ekki að virka, vörnin virkaði veik, miðjan var ekki sterk og sóknin algjörlega bitlaus. Carra var jú með baráttu, en hún einhvern veginn hverfur þegar maður skoðar leikinn í heild sinni. Reina hafði í sjálfu sér lítið að gera, Liverpool átti þrisvar sinnum fleiri skot en Besiktast, en það er ekki það sem telur: það eru mörkin, og þau skoruðu Besiktas fleiri.

Ég get ekki valið mann leiksins … jú, hápunkturinn var þegar amma hringdi í mig í hálfleik og við vorum að ræða aukaverkanir á lyfunum hennar, en … Carra sýndi smá baráttu og varðist vel – var óheppinn með hreinsunina, og Gerrard átti fjölmörg skot og færi, … ég skal tilnefna Carragher og Gerrard sem skástu mennina. Innkoma Benayoun, Leiva og Crouch virkaði ágætlega en ég hefði viljað sjá Crouch fyrr.

Nú er leikur á móti eldheitu liði Arsenal næstur í leikjaröðinni. Hvernig á Rafa eftir að rífa upp liðið til árangurs í þeim leik? Ég bara spyr.

Það var mikið í húfi á Goodison Park í dag þegar Everton mætti Liverpool. Ég var frekar smeykur þegar ég sá byrjunarliðið rétt fyrir leik og gerði mér grein fyrir því að við höfðum engan Torres, engan Agger og engan Alonso. En byrjum á byrjuninni.

Lið Liverpool var eftirfarandi:

Á bekknum voru Itandje – Pennant (inn fyrir Sissoko ´88) – Lucas ( inn fyrir Gerrard á ´71) – Crouch – Babel (inn fyrir Benayoun ´68).

Lið Everton var eftirfarandi:

Á bekknum voru Wessels – Baines – Carsley – Pienaar – McFadden.

Mörk Liverpool: Kuyt ´54, 90´+2
Mörk Everton: Hyypia sjálfsmark ´38.

Spjöld Liverpool: Kuyt (gult), Carragher (gult).
Spjöld Everton: McFadden (gult), Hibbert (rautt), Neville (rautt).

Leikurinn á Goodison Park byrjaði á mjög háu tempói og greinilegt að Liverpool ætlaði að hefja leikinn af krafti og koma marki á Everton sem fyrst. Þeir voru ansi nálægt því þegar að Benyoun gerði vel, hefði getað þrumað á markið en ákvað að leggja boltann á Voronin sem harmaði beint á Howard, Kuyt hefði svo sannarlega getað náð þessum bolta en amma gamla hefði hugsanlega verið nær því að ná þessum bolta þó hún hefði verið í vöðlum! Ég var mjög ósáttur við Kuyt þarna því menn eiga alltaf að vera á tánum, t.d. var Lescott miklu fjær Howard heldur en Kuyt, hann var komin á vettvang á sama tíma og Kuyt.

Eftir þetta datt leikurinn niður og Liverpool spilaði þokkalega, Voronin dró sig mikið út til hægri og skipti stundum um kant við Benayoun. Þegar líða tók á fyrri hálfleikinn tók kæruleysið við hjá Liverpool og Everton gengu á lagið. Þeir voru miklu betri og virkuðu miklu meira lið heldur en Liverpool, allir að berjast fyrir alla. Erfitt að var að byggja upp spil fyrir Liverpool því Everton voru klikkaðir inn á miðjunni og því fórum við að beyta háum boltum sem skiluðu nákvæmlega engu! Mikill hiti var farinn að koma í leikinn strax eftir 20 mínútur og greinilegt að ákveðnum aðilum var farið að hitna í hamsi. T.d. þá tapaði Alan Stubbs geðheilsunni við Clattenburg og Carragher virkaði mjög pirraður í þessum leik.

Liverpool komu sér aftur inn í leikinn og fengu aukaspyrnu á hættulegum stað en Riise nelgdi rétt framhjá. En svo kom tuskan framan í okkur. Hornspyrna kom á 38. mín frá Arteta (sem er frábær spyrnumaður), boltinn barst hægra meginn í teiginn þar sem hinn funheiti Stubbs sendi fyrir og **Sami Hyypia** gerði sér lítið fyrir og sendi boltann í stöng og inn, óverjandi fyrir Reina. Spurning hvort Hyypia hefði ekki átt að fagna þessu marki því það var stórglæsilegt og fallegasta mark leiksins að mínu mati.

Síðari hálfleikur byrjaði hræðilega. Liverpool leikmennirnir voru eins og vagínur aftast og menn virkuðu hálf kærulausir í tæklingum, ef þeir tækluðu þá á annað borð. En svo kom að vendipunkti leiksins. Voronin fékk boltann á miðjunni, sendi frábæra sendingu á Gerrard sem hljóp í átt að teignum. Þá kom Tony Hibbert og ýtti við Gerrard og bað hann um treyjuna sýndist mér, allavega togaði pínu í treyju Gerrards og Clattarinn ekki í vafa um að þetta væri víti og rautt, þar sem Hibbert var aftasti maður. **Dirk Kuyt** kom og settann örugglega og jafnaði metin. Í fagninu þeyttust krullurnar um og minntu óneitanlega á vindasaman dag í Hríseyjarhöfn, myndrænt augnablik það (þarna datt ég út í smá stund og fór að dreyma um heimahaga). Eftir markið var Kuyt eini leikmaðurinn sem virkaði ferskur og var að skapa eitthvað af viti. Svo átti hann eina sérstökustu tæklingu sem ég hef séð í fótbolta þegar hann var úti við hliðarlínuna og tók eina flugtæklingu, ef svo má að orði komast, og nauðlenti á Everton manni og uppskar gult spjald.

Við vorum einum fleiri frá 54. mín en það var sko ekki að sjá. Við kannski vorum meira með boltann eftir þetta rauða spjald, en við sköpuðum lítið sem ekki neitt, með Sissoko sem farþega á miðjunni. Svo á 71. mín brá mér rosalega. Rafa tók Gerrard útaf og setti Lucas inn. Ég átti ekki orð. Að taka fyrirliðann útaf á þessum tímapunkti fannst mér hneyskli, ég var að fara fagna því að Sissoko væri búinn í dag, en nei, þá gékk fyrirliðinn af velli. Ótrúlegt.

Liverpool fengu nokkur færi og þ.á.m fékk Sissoko deddara sem hann klikkaði og það var eins og hann væri að reyna að skora ekki. Hikandi og eins og hann væri villtur.

Í uppbótartíma þá ákvað Phil Neville að bregða sér í hlutverk markmanns, verst að hann hafði ekki tíma til að setja á sig hanskana. En hinn ungi og krúttlegi Lucas átti þrumuskot sem litli Neville varði á frábæran hátt og spurning hvort Steve McLaren, landsliðseinvaldur Englands, skoði það ekki að velja Neville í stað Robinson í markið gegn Króötum. En víti var dæmt og aftur rautt. **Kuyt** fór aftur á punktinn og synd að Neville hafi farið af velli því hann hefði pottþétt varið vítið líka. En Kuyt skoraði í sama horn og í fyrra vítinu og fagnaði ógurlega.

Nokkrum andartökum fyrir lok leiksins stigu Lescott og Carragher vangadans inn í teig Liverpool sem endaði með hælkrók Carraghers, en dómarinn dæmdi ekkert. Ég er ekki viss með þetta atvik, var þetta víti eða ekki? Gylfi Orra gat því miður ekki hitt mig eftir leik en allavega þá dæmdi Clattenburg ekki neitt og Moyes stjóri Everton lét öllum illum látum á hliðarlínunni, enda svekkjandi fyrir hann og hans menn að tapa þessu á lokamínútunum.

Það eru nokkrir hlutir sem er þarft að ræða eftir þennan sæta leik. Í fyrsta lagi þá er það val Rafa á miðjunni. Í hálfleik fór ég að velta vöngum yfir ýmsu, ég spurði mig, er ég sáttur við þetta lið sem er að byrja þennan leik. Svarið var einfalt: NEI. Ég ætla að lýsa yfir mikilli óánægju með það að Rafa skuli oft velja fáránlega miðju fyrir leiki. Í fyrsta lagi finnst mér ekki hægt að hafa Sissoko og Mashcerano saman á miðjunni. Þeir eru afturliggjandi miðjumenn báðir tveir, nema Mascherano er mun betri leikmaður og Sissoko hefur nákvæmlega ekkert sjálfstraust. Þeir eru báðir leikmenn sem stoppa sóknir andstæðingsins, en hvorugur leggur mikið upp úr því að sækja fram á við. Þeir geta ekki brotið upp leikinn eins og Gerrard og Alonso, en það er það sem þarf til að skora mörk. Koma með eitthvað óvenjulegt, eitthvað sniðugt sem kemur andstæðingunum í opna skjöldu. En þessir tveir eru fyrirsjáanlegir sóknarlega að mínu mati og virka engan veginn saman sem miðjupar. Þeir eru fínir til síns brúks með þá manni sem getur sótt af viti, Alonso eða Gerrard. Akkúrat núna þurfti eitthvað svona óvenjulegt til að brjóta upp mynstur Liverpool, hætta jafnteflum og fara að vinna. Það þurfti sókndjarfa miðju og leikmenn sem geta komið andstæðingnum á óvart. Getur vel verið að ég sé að bulla en ég sé þetta svona, tveggja manna miðja er þannig uppbyggð að þar spili tveir ólíkir leikmenn, annar spilar aftarlega og hinn framarlega.

Svo að hafa Voronin þvælandi þarna út á köntunum?? Því í ósköpunum velur hann ekki Babel eða Pennant og setur annanhvorn þeirra á kantinn? Gerrard var í einhverskonar “free role” fyrir framan miðjumennina og ekkert við því að segja svosem, engin föst staða sem hann lék. En ég fer að verða frekar þreyttur á þessum furðulegu miðju-uppstillingum hjá Rafa.

Ég var ánægður með Lucas Leiva sem kom inn á og breytti leiknum fyrir okkur því hann fór að halda boltanum betur innan liðsins og kom svo og kláraði þetta. Þetta er leikmaður sem mun skipta sköpum í framtíðinni og frábært að sjá svona ungan og efnilegann leikmann í rauðu treyjunni. Ég vona að hann fái fleiri sénsa í næstu leikjum og Sissoko verði hvíldur. Svolítið fyndið var reyndar að sjá hvað Lucas var hissa á hörkunni í leiknum, en hann mun vonandi aðlagast fljótt með fleiri tækifærum á næstunni.

Vörn Liverpool lék ágætlega, engin brilliant leikur hjá þeim en Everton fengu heldur ekki mikið af marktækifærum. Carragher og Finnan stöðugir að vanda og Hyypia átti ágætan leik fyrir utan sjálfsmarkið, sem var hrein og klár ólukka. Riise var ágætur og svo sem ekkert yfir honum beinlínis að kvarta.

Miðjan var sæmileg, mér fannst Mascherano leika vel, öruggur og flottur á miðjunni. Sissoko var hræðilegur og ég hreinlega skil ekki af hverju þessi maður er í byrjunarliði Liverpool, en læt bara Rafa um það. Benayoun átti nokkra fína spretti og kom vel frá leiknum sem og Gerrard, hann er allur að braggast kallinn.

Sóknin var betri en ég átti von á. Voronin fór illa með eitt eða tvö færi en átti ágætis leik. Hins vegar var Dirk Kuyt frábær og sýndi mikla fagmennsku í báum mörkunum, hann skapaði nokkur færi og virkaði mjög líflegur og sá leikmaður sem var hættulegastur.

**Maður leiksins:** Ég ætla að velja **Dirk Kuyt** því hann var bersýnilega sá maður sem maður man mest eftir úr þessum leik. Hann kláraði Everton í dag og átti fullt af góðum sprettum og sendingum í leiknum. Hann berst alltaf eins og ljón og gefur allt í leikina og það kann ég að meta.

Tilþrif leiksins: 3 atriði sem verða í minnum höfð eftir viðureignina. Það eru, sjálfsmark Hyypia, glæsileg markvarsla Phil Neville og flugtækling Kuyt. Ég er viss um að margir flugstjórar hefðu skammast sín að taka á loft við hliðina á Kuyt þarna við hliðarlínuna!!

Dómarinn Mark Clattenburg sem var fjórði dómari á leik Íslands og Letta hér fyrir viku stóð sig mjög vel og átti fínan dag. Leikurinn flaut vel og þannig viljum við hafa þetta í grannaslögum sem þessum.

Sanngjarnt eða ekki sanngjarnt? Mér er alveg skítsama hvort þetta var sanngjarnt eða ekki. Við fengum 3 stig og það var það sem þarf! Jafntefli hefði orðið hræðileg úrslit því við verðum, hreinlega verðum að sigra þessi meðallið í deildinni, það er ekkert flóknara. Ef við töpum stigum á móti þessum liðum þá þurfum við að vinna þau til baka í stóru leikjunum, sem er erfitt. Ég hef trú á því að nú sé sjálfstraustið að koma aftur, eigum Torres inni sem og Agger og Alonso þannig að þetta liggur bara upp á við héðan af.

Næsti leikur í deildinni er gegn Arsenal á sunnudaginn eftir viku og það verður rosaslagur. Leikurinn verður á Anfield og þá verðum við að sýna Wenger og félögum hverjir ætla að vinna þessa deild!!

YNWA.

Ja hérna.

Í dag gerði Liverpool jafntefli gegn Tottenham, 2-2 á heimavelli. Í dag lauk skelfilegri leikjahrinu liðsins á milli landsleikja. Í dag lauk einni ömurlegustu heimaleikjaviku sem ég man eftir. Í dag vorum við heppnir að ná stigi á heimavelli gegn þriðja neðsta liði deildarinnar, hvers þjálfari var klukkutíma frá því að missa starf sitt í dag. Ég veit ekki með ykkur, en Martin Jol mun að mínu mati skála fyrir Liverpool-liðinu í kvöld fyrir að tryggja honum gálgafrest í starfi.

Ég ætla að koma tæknilegu atriðunum frá, og svo ætla ég aðeins að gera þennan leik upp, og um leið vikuna sem er að líða:

**Liverpool:** Reina – Finnan, Carragher, Hyypiä, Arbeloa – Pennant, Gerrard, Mascherano, Riise – Torres, Voronin. **Bekkur:** Itandje, Benayoun (inn fyrir Voronin), Lucas, Babel (inn fyrir Arbeloa), Kuyt (inn fyrir Pennant).

**Tottenham:** Robinson – Chimbonda, Dawson, Kaboul, Lee – Tainio, Jenas, Zokora, Bale – Keane, Berbatov. **Bekkur:** Malbranque (inn fyrir Tainio) og einhverjir aðrir sem komu ekki inná.

**Mörk Liverpool:** Voronin (12′) og Torres (92′).
**Mörk Tottenham:** Keane 2 (45′ og 47′).

Mörk Tottenham voru skoruð svona: Sitt hvorum megin við hálfleikinn tók Paul Robinson langar spyrnur út úr eigin vítateig og hátt fram völlinn. Þar náði Dimitar Berbatov boltunum á undan Sami Hyypiä og náði að framlengja þá inn á teig Liverpool. Þar var Robbie Keane annars vegar á undan Jamie Carragher og Steve Finnan og hins vegar á undan Jamie Carragher og Pepe Reina og náði að setja boltann í fjærhornið/þaknetið. Að horfa á seinna markið var eins og að horfa á fyrra markið í spegli.

Vörn Liverpool lék svona: illa. Það er nóg að menn skuli hafa verið sofandi framan af leiknum, og það segir sitt um gang leiksins í fyrri hálfleik að jöfnunarmark Tottenham var ekki gegn gangi leiksins og kom mér ekki vitund á óvart, því hann og Berbatov höfðu fengið að leika lausum hala frá byrjun og oft valdið usla gegn slakri vörn okkar manna. Í síðari hálfleik, auk þess að gera sig að fífli með því að fá á sig náááákvæmlega eins mark við upphaf hálfleiksins, máttu menn þakka fyrir að Keane og Berbatov skoruðu ekki fleiri mörk. Ég horfði á þennan leik með bróður mínum og hann sagði um miðjan seinnihálfleikinn að hann hefði viljað eiga Gabriel Paletta til að setja inná í þessum leik, af því að hann gæti ekki mögulega gert verr en Carragher og Hyypiä. Það segir allt sem segja þarf.

Kantmenn Liverpool léku svona: illa. Þegar leið á fyrri hálfleikinn var orðið ljóst að ekkert sem Jermaine Pennant reyndi myndi ganga upp. Hann var að rembast við að komast í gegnum þá Lee og Bale á hægri kantinum en oftar en ekki endaði það með því að hann þurfti að elta þá til baka er þeir unnu af honum boltann og geystust upp kantinn og sköpuðu hættu. Ég var orðinn verulega pirraður út í Pennant fyrir allt klúðrið þegar skringilegri hugsun laust niður í huga minn: hvar í fjandanum var Johnny Riise búinn að vera?!? Því eins illa og Pennant var að spila í þessum leik var hann allavega að reyna; Riise horfði á þennan leik úr leðursófa á vinstri kantinum. Þeir áttu báðir skilið að vera teknir út af í þessum leik en Rafa hlífði Riise og tók Arbeloa út fyrir Babel í staðinn. Ég hefði haldið Arbeloa inná, enda hann sem bakvörður búinn að ógna meira upp vinstra megin en Riise sem kantmaður.

Miðjumenn Liverpool léku svona: illa. Ég á í stökustu vandræðum með að gera upp við mig hvor var lélegri, Javier Mascherano eða Steven Gerrard. Þessir tveir menn, sem að því er virðist flestir Liverpool-aðdáendur heimta að spili alla leiki saman á miðjunni, spiluðu í dag eins og þeir hefðu aldrei hist fyrir leikinn. Á tímabili virtust þeir varla vita af hvor öðrum inná vellinum, og þegar liðið lenti undir og þurfti að pressa upp völlinn til að jafna var eins og þeir væru ekki með það á hreinu hvor ætti að pressa upp og hvor ætti að bíða. Þannig að ég veit ekki hvor þeirra var skárri en hinn, þeir léku báðir ömurlega. Segið þið mér, hvor leikur verr; argentínski varnartengiliðurinn sem reynir og reynir en getur ómögulega sent boltann á samherja og er alveg steingeldur sóknarlega, eða hinn svokallaði besti miðjumaður heims sem horfir á leikinn fljúga hjá frá miðjuhringnum og virðist lítið geta gert nema hengt haus og yppt öxlum?

Framherjar Liverpool léku svona: illa og frábærlega, en þeir skoruðu þó báðir. Andryi Voronin var einfaldlega yfirburðamaður í þessu liði í dag og sá eini sem mig langaði ekki til að sparka í að leik loknum. Hann mætti grimmur og tilbúinn í slaginn frá byrjun og skoraði snemma með góðu frákasti eftir að Robinson í marki Spurs hafði misst auðvelda aukaspyrnu Gerrard frá sér. Sá úkraínski fagnaði markinu mikið og hélt svo áfram að skapa hættu. Nánast hver einasta sókn okkar manna fór upp í gegnum hann og oftar en ekki var það hann sjálfur sem kláraði með skoti líka, því það virtist á tímabili eins og hann væri sá eini sem var vakandi til að gera eitthvað í málunum. Torres, hins vegar, skoraði jöfnunarmarkið með góðum skalla og bjargaði fyrir vikið andliti liðsins upp að vissu marki, en þess fyrir utan var hann hreinlega lélegur í þessum leik og er það eiginlega þriðji leikurinn í röð þar sem hann spilar langt undir getu. Það er erfitt að gagnrýna mann sem er búinn að skora fjögur mörk í fjórum síðustu leikjum liðsins, sérstaklega þar sem nær allir í kringum hann eru að spila enn verr, en Torres getur miklu betur en hann sýndi í dag.

Varamenn Liverpool létu lítið fyrir sér finna. Þeir komu allir með baráttu inní þetta og ef ég man rétt var það sending frá Kuyt frekar en Finnan sem Torres skoraði úr, en annars höfðu þeir lítil áhrif á leikinn.

Rafa lék svona í dag: sæmilega. Ég sagði eftir að liðið lenti undir að það væri varla hægt að sakast við Rafa í þessu tilfelli. Hann er ekki undanþeginn gagnrýni, en hann valdi sterkt byrjunarlið í dag sem komst í 1-0 og hafði nær öll völd á vellinum í um hálftíma. Menn skutu í stöng og klúðruðu dauðafærum og virtist sem liðinu væri fyrirmunað að skora annað markið og gera út um þennan leik fyrir hlé. Svo hætti liðið bara að spila knattspyrnu og leyfði Tottenham-liðinu að vaða yfir sig alveg fram á lokamínútur leiksins. Það er auðvitað alltaf hægt að setja spurningarmerki við það hvort þjálfarinn sé að ná að mótívera liðið nógu vel þegar það leikur illa, en að mínu mati verða leikmennirnir að taka ábyrgð á því hvers vegna þeir höfðu yfirburði í hálftíma en hættu svo að spila knattspyrnu. Það er lítið sem þjálfarinn getur gert í því, og því ætlaði ég mér ekki að gagnrýna Rafa fyrir þessa SKELFILEGU frammistöðu …

… en þá tók hann Andryi Voronin útaf fyrir Yossi Benayoun. Ég ætla sem minnst að segja, en þegar þú ert að horfa upp á ellefu leikmenn inná vellinum og tíu af þeim eru að spila eins og þeir séu með buxurnar á hælunum og þurfi að fá kopp í snatri, meikar þá eitthvað sens að taka ellefta manninn, sem er að brillera, útaf? Ég hélt ekki.

Raunveruleikinn er sá að jöfnunarmark Torres í dag nær ekki að mála yfir sprungurnar sem voru augljósar allt fram á 92. mínútu leiksins. Liðið skortir sjálfstraust, leikmenn eru bæði að leika illa og illa stemmdir, pirringurinn er áþreifanlegur bæði innan vallarins og á meðal áhorfenda, og þessa stundina virðast hvorki framkvæmdarstjórinn né leikmennirnir hafa hugmynd um hvernig á að snúa þessu við. Rafa heldur áfram að velja sterk byrjunarlið og gæðin sem eru til staðar, á pappírnum, eiga að duga til að leggja lið eins og Portsmouth, Birmingham, Marseille og Tottenham að velli, en þetta bara einfaldlega er ekki að virka.

Það er hægt að tala um trú; sumir hafa trú á því að Rafa sé rétti maðurinn til að vinna deildina fyrir Liverpool en aðrir tala um að þeir hafi misst trúna eða jafnvel aldrei haft trú á að hann geti komið liðinu í fremstu röð. Ég ætla ekki að tala við ykkur um trú í dag, heldur raunveruleikann. Raunveruleikinn er sá að þótt maður trúi að liðið sé nógu gott til að vinna titla og þótt velgengnin hafi verið mikil í öðrum keppnum en deildinni á síðustu árum, þá virðist þetta lið eins og staðan er í dag vera langt frá því að geta ýtt heilum nítján liðum niður fyrir sig í þrjátíu og átta leikjum. Það er bara staðreynd.

Mér finnst liðið vera nógu gott til að vinna deildina, og mér finnst Rafa vera stjóri sem er nógu hæfur til að fara á toppinn með þetta lið, en það bara er ekki að gerast. Ég er ekki að segja að það eigi að reka eða selja nokkurn mann, ekki að svo stöddu og það er mín skoðun að slíkt er algjörlega ótímabært á þessum tímapunkti. En ég var líka búinn að segja á þessari síðu í sumar að Rafa yrði látinn taka ábyrgð á frammistöðu liðsins á þessu tímabili, hvort sem hún yrði góð eða slæm. Hann hefur þetta tímabil og svo verður hann metinn og þótt ég hafi haft trú á honum og jafnvel varið hann gegn ósanngjarnri gagnrýni á tímum síðustu þrjú árin, þá er traust til stjórans ekki eitthvað sem hann á víst heldur eitthvað sem hann verður að halda áfram að verðskulda. Hann hefur verðskuldað traust okkar síðustu árin en í dag er eðlilegt að menn efist. Hann verður að lifa með því og berjast í næstu leikjum fyrir því að breyta þeirri skoðun manna.

Í dag er Liverpool sex stigum á eftir Arsenal í deildinni, eftir jafn marga leiki, og fjórum stigum á eftir United, með leik til góða. Í dag er Liverpool fjórum stigum á eftir liðinu í öðru sæti riðilsins í Meistaradeildinni. Í dag er vörnin hjá okkur skítléleg, miðjan gjörsamlega stefnu- og kraftlaus og sóknartilburðirnir stirðir í besta falli. Í dag virðist Rafa ekki geta snúið sér við án þess að það sé gagnrýnt. Í dag er liðið statt í vítahring sem aðeins verður rofinn með einhverju róttæku. Það er undir Rafa Benítez komið að brjótast út úr þessum vítahring, en hann verður að bíða í hálfan mánuð áður en hann fær tækifæri til þess.

Til hamingju með það, Liverpool-stuðningsmenn, og munið að það besta sem þið getið gert er að hvíla ykkur algjörlega á öllum pirringi í garð liðsins og stjórans næstu tvær vikur. Það ætla ég að gera. Á miðvikudaginn horfði ég á liðið tapa gegn Marseille í einni lélegustu frammistöðu síðustu ára, og ég var alveg rólegur. Ég hugsaði með mér að þetta væri kannski sparkið í rassgatið sem liðið þyrfti til að rífa sig upp úr lognmollu síðustu leikja. Í dag horfði ég á liðið gera jafntefli gegn Tottenham, og leika á köflum alveg jafn illa og á miðvikudag, og ég var svo hoppandi brjálaður að ég gat vart klárað að horfa á leikinn til enda.

Af hverju var ég svona rólegur á miðvikudag en brjálaður í dag? Af því að á miðvikudaginn átti botninum að hafa verið náð og eftir þann leik var ástæða til bjartsýni, enda er upp eina áttin sem hægt er að fara af botninum. Í dag hins vegar virtist ekkert hafa breyst, ekkert batnað, ekkert gerst. Reiði mín stafaði af mjög einfaldri spurningu: ef tapið gegn Marseille nægði ekki til að menn tækju sig saman í andlitinu, hvað þarf þá til?

Jæja, okkar menn náðu að vinna **0-1 útisigur** gegn Wigan Athletic í Úrvalsdeildinni í dag og í kjölfarið lýkur jafnteflishrinu sem náði upp í heila tvo leiki í efstu deild enska boltans. Þessi sigur var langt því frá fallegur og í raun smávegis heppnisstimpill yfir þessu, en það þarf líka að vinna svona leiki og það gerðist í dag.

Rafa stillti upp þessu liði:

**Bekkur:** Itandje, Finnan, Sissoko, Benayoun, Voronin.

Rafa setti Benayoun inn fyrir Aurelio um miðjan síðari hálfleik og undir lokin tók hann Torres og Pennant út fyrir Voronin og Sissoko.

Fyrri hálfleikur í þessum leik var drepleiðinlegur. Mark Clattenburg, slappur dómari leiksins, virtist ætla að vera aðalstjarna dagsins og hafði bæði löglega vítaspyrnu af Liverpool, þegar Titus Bramble hljóp Sami Hyypiä niður í vítateig Wigan, og Wigan, þegar Jamie Carragher braut á Julius Aghahowa en línuvörðurinn dæmdi rangstöðu á einhvern allt annan Wigan-mann. Þess fyrir utan var Torres nálægt því í tvígang að skora en í fyrra skiptið varði Kirkland frá honum og svo hljóp frákastið nokkrum sentímetrum til hliðar við stöngina, en í seinna skiptið skaut Torres rétt framhjá með góðri hjólhestaspyrnu. Torres var í færunum í dag en ekki á skotskónum eins og í síðasta leik. Hann hefði getað skorað allavega tvö í dag en skoraði því miður ekki, þrátt fyrir að spila frá byrjun.

Seinni hálfleikur var næstum því jafn drepleiðinlegur og sá fyrri. Okkar menn sluppu með skrekkinn um miðjan hálfleikinn þegar Clattenburg dómari dæmdi aftur ranga rangstöðu, en í þetta skiptið var það Marcus Bent sem skoraði löglegt mark en flautuð var rangstaða á einhvern annan Wigan-mann. Ótrúleg dómgæsla en okkar menn önduðu léttar. Stundum er maður heppinn með dóma, eins og í þetta skipti, og stundum er maður óheppinn (sjá Chelsea-leikinn í ágúst).

Þegar kortér var eftir af leiknum kom svo eina markið. Pennant lék frá vinstri kanti og gaf boltann inn á varamanninn **Yossi Benayoun** sem lék Titus Bramble upp úr skónum og skoraði svo yfir Chris Kirkland í marki Wigan. Laglegt mark hjá þeim ísraelska sem fagnaði vel og innilega enda hetja Liverpool-liðsins í dag. Wigan-liðið reyndi í kjölfarið að pressa en lítið gekk, þó átti Aghahowa skalla framhjá úr dauðafæri í uppbótartíma en allt kom fyrir ekki og lokastaðan varð sigur Liverpool, 1-0.

**Maður leiksins:** Í raun var ekki mikil batamerki að sjá á Liverpool-liðinu; sama andleysið ríkti og gegn Birmingham og það var hreinlega ekki annað að sjá en að menn eins og Gerrard, Riise, Torres, Kuyt og Pennant væru annað hvort of þreyttir til að leggja sig 100% fram í þessum leik eða of áhugalausir. Ég ætla að giska á að það hafi verið sitt lítið af hvoru.

Það var hins vegar varamaður sem breytti leiknum í dag og gerði gæfumuninn og því ætla ég að velja **Yossi Benayoun** mann leiksins. Hann lék kannski bara í 25 mínútur eða svo, en hann gerði það sem til þarf (vonandi sjá menn í dag af hverju Rafa talaði um hann sem staðgengil Luis García – þeir gera óvæntu hlutina svo vel) til að tryggja liðinu þrjú stig, auk þess sem hann virtist koma með baráttu inn í miðjuna sem vantaði í flest alla aðra leikmenn liðsins.

Nú, hin toppliðin unnu flest í dag – United, Arsenal og Man City þar á meðal – þannig að staða fjögurra efstu er óbreytt að sinni. Það vekur þó athygli að Chelsea náðu aðeins 0-0 jafntefli á heimavelli gegn Fulham og því eru fyrrum meistarar Englands nú staddir um miðja deild í frekar vondum málum.

Næsti leikur er á miðvikudag gegn Marseille í Meistaradeildinni, og svo á sunnudag eftir rúma viku mætast Liverpool og Tottenham í næstu umferð deildarinnar. Báðir leikirnir fara fram á Anfield.

Ókei, okkar menn komust í næstu umferð ensku Deildarbikarkeppninnar með góðum sigri á Reading, 2-4 á útivelli, í kvöld. Frammistaða liðsins var á köflum stórgóð, á köflum frekar slöpp, en haugur af góðum marktækifærum og fjögur mörk ættu að gefa mönnum ástæðu til að trúa að nýleg “markaþurrð” sé yfirstaðin.

Fyrst, smáatriðin. Liðið í kvöld var svona:

**Bekkur:** Martin, Hobbs, Riise, Gerrard, Threlfall.

Rafa gerði þrjár breytingar í síðari hálfleik; þegar um tuttugu mínútur voru eftir tók hann Aurelio og Crouch útaf fyrir Riise og Gerrard, í stöðunni 2-2, og svo tók hann Lucas Leiva út undir lok leiksins fyrir Jack Hobbs sem spilaði sinn fyrsta aðalliðsleik.

Mörk Reading: Bobby Convey (1-1) og John Halls (2-2).

Mörk Liverpool: Yossi Benayoun (1-0) og Fernando Torres 3 (2-1, 3-2, 4-2).

Leikurinn fór hægt af stað og okkar menn virtust vera í sömu rólegheitunum og andleysinu og hrjáði liðið gegn Birmingham um helgina. Það breyttist þó smám saman, okkar menn náðu tökum á miðjunni og um miðjan fyrri hálfleik voru drengirnir í rauðu komnir með völdin á vellinum. Fyrsta markið kom upp úr klafsi á hægri kantinum en það var **Yossi Benayoun** sem tók boltann niður, klobbaði varnarmann Reading á leið inn í teiginn og þrumaði svo upp í þaknetið. Adam var þó ekki lengi í paradís, en **Bobby Convey** jafnaði nokkrum mínútum síðar með kolólöglegu marki – boltinn barst til hans utan teigs eftir hornspyrnu Reading og hann negldi honum í fjærhornið. Skotið var gott og markið flott en sú staðreynd að það voru þrír leikmenn Reading fyrir innan sem skyggðu á Charles Itandje í marki Liverpool, og þar af tveir í beinni skotlínu knattarins, fór alveg framhjá dómaranum og ólöglegt markið fékk að standa.

Það var jafnt í hálfleik en í upphafi seinni hálfleiks komust okkar menn aftur yfir. Sebastian Leto vann boltann á miðjum vellinum og lék honum innfyrir vörn Reading þar sem **Fernando Torres** stakk Michael Duberry af, skýldi boltanum vel og sett’ann niðri í fjærhornið. En enn var skammt stórra högga á milli því nokkrum mínútum síðar fór Charles Itandje í skógarferð úr fyrirgjöf, boltinn datt dauður niður í teig Liverpool og **John Halls** skoraði í tómt markið. 2-2 og allt útlit fyrir spennandi bikarleik. En þá …

… sagði Fernando Torres hingað og ekki lengra. Þegar um tuttugu mínútur voru eftir af leiknum lék Johnny Riise, þá nýkominn inná, upp vinstri kantinn, klobbaði varnarmann Reading og óð inná teiginn með boltann, lagði hann út á **Torres** sem opnaði líkamann og skaut glæsilegu innanfótarskoti upp í fjærhornið, óverjandi fyrir markvörð Reading! Frábært mark hjá þessum frábæra framherja, en hann var ekki hættur!

Nokkrum mínútum síðar vann Sissoko boltann á miðjunni og lék honum á Gerrard á vallarhelmingi Reading. Hann þræddi boltann í gegnum vörn Reading þar sem **Torres** skaust innfyrir einn og óvaldaður. Hann lék í rólegheitum inná teig Reading, lék á markvörð þeirra og rúllaði boltanum svo með vinstri í tómt markið. Fyrsta þrenna þessa stórkostlega leikmanns fyrir Liverpool!

**Maður Leiksins:** Er það einhver spurning? Liðið átti frekar kaflaskiptan leik – ég var t.d. ekkert sérstaklega hrifinn af frammistöðu Finnan og Aurelio í bakvörðunum í kvöld, á meðan Benayoun og Sissoko voru góðir á köflum en duttu alveg út þess á milli. Crouch vann rosalega vel og gerði fá mistök en hefði mátt vera grimmari inní teignum. Á heildina litið lék liðið þó vel og það er ljóst að Rafa Benítez þarf að vanda valið á milli leikmanna fyrir næsta leik.

En besti maður vallarins var klárlega **Fernando El Nino Torres**! Þvílíkur leikmaður, og þegar maður horfir á hann spila svona vel spyr maður sig hreinlega hvernig við komumst nokkurn tímann af án hans. Hann mætti miklu mótlæti í kvöld – strax í upphafi leiks tæklaði Andrew Bikey hann illa inní eigin vítateig og hefði getað stórslasað hann en Torres hristi það af sér og virtist bara ákveðnari í að láta hina grófu Bikey og Michael Duberry finna til tevatnsins. Honum tókst það svo sannarlega; þrjú mörk, stanslaus hlaup upp og innfyrir vörnina með boltann, frábær barátta og síðast en ekki síst neitaði slappur dómari kvöldsins honum um klára vítaspyrnu þegar Bikey braut tvisvar á honum er hann keyrði innfyrir með boltann. Fyrst reif Bikey í höndina á honum en dómarinn gerði ekkert, svo stökk Bikey sér á hann og felldi hann klárlega inná miðjum vítateig … en dómarinn gerði ekkert. Það kom þó ekki að sök, Torres skoraði þrjú og hefði með almennilegri dómgæslu getað haft þau fjögur. Þvílíkur leikmaður!

Næsti leikur er á útivelli gegn Wigan Athletic í Úrvalsdeildinni á laugardag. Rafa, gangi þér vel að réttlæta það ef ákveðinn spænskur framherji byrjar ekki inná í þeim leik.

Ég nenni ekki að skrifa leikskýrslu um þriðja jafnteflisleikinn í röð þar sem Liverpool leikur illa. Ég hef margt þarfara við tíma minn að gera. Þar sem hinir þrír bloggararnir gátu ekki tekið skýrslu þá neyddist ég til að taka hana, þrátt fyrir að ég hefði bent á að ég hefði þurft að skrifa um alla þrjá jafnteflisleiki tímabilsins.

Liðið var svona:

Ég er einfaldlega ekki í stuði til þess að eyða tíma mínum í þá fjórðu. Nógu slæmt er að hafa eytt síðustu 90 mínútum í að horfa á þessa hörmung. En ég efast ekki um að kommentaþráðurinn við þessa skýrslu verði ljómandi hressandi.

En þetta var ömurlegt. Leikmennirnir sem spiluðu í dag ættu að skammast sín fyrir hundleiðinlegan fótbolta, baráttuleysi og algert hugmyndaleysi í sókninni. Arsenal er þar með komið fjórum stigum á undan okkur og Liverpool hefur ekki skorað mark í deildinni í þrjár vikur. Góða helgi.

Jæja, ég nenni nú ekki að eyða miklum tíma í þessa leikskýrslu.

En það sem skiptir öllu máli er að Liverpool spilaði í kvöld þann leik, sem fyrirfram hefði talist erfiðasti leikurinn í þessari riðlakeppni Meistaradeildarinnar. Niðurstaðan var jafntefli þrátt fyrir afleitan leik hjá okkar mönnum.

Rafa stillti upp sínu sterkasta liði:

Og það var nú aldeilis sem það borgaði sig fyrir Rafa að spila sínu sterkasta liði. Liðið var afleitt og nánast allir leikmenn spiluðu undir getu.

Porto komst yfir eftir að Reina hafði brotið á leikmanni Porto, sem hafði stungið sér fram fyrir Sami Hyypia. Sanngjörn vítaspyrna og Porto menn komust yfir. Fram að þessu höfðu Porto verið mjög ógnandi.

Þvert gegn gangi leiksins náðu Liverpool menn þó að jafna metin, nánast uppúr engu. Steve Finnan gaf háa sendingu inná teiginn, Hyypia skallaði boltann áfram á **Dirk Kuyt**, sem að skallaði í markið. 1-1 eftir 17 mínútur.

Það sem eftir lifði leiks þá var Porto betra liðið á vellinum, án þess að skapa sér þó einhver rosaleg færi. Að mig minnir þá endaði leikurinn 14-2 í markskotum, Porto í hag.

**Maður leiksins**: Það væri alltogf langt mál að fara yfir þá sem spiluðu illa, en það má alveg benda á það að þeir leikmenn, sem menn voru að fríka yfir að hafi ekki spilað um helgina, voru ömurlegir í kvöld.

Ég ætla að velja **Dirk Kuyt** sem mann leiksins. Hann skoraði markið og barðist einsog ljón það sem eftir lifði leiksins. Vörnin okkar stóð sig ágætlega í leiknum, en miðjan og Torres voru afleit í leiknum. Kuyt á þó hrós skilið.

En allavegana, þetta voru góð úrslit á þessum erfiða stað, sérstaklega í ljósi þess að þetta var sennilega lélegasti Evrópuleikur Liverpool undir stjórn Rafa Benitez. Eftir viku spilar Liverpool við Marseille á Anfield og þá væntanlega verður annað uppá teningnum.

Jæja, Liverpool gerðu sitt annað jafntefli á leiktíðinni gegn Portsmouth í dag.

Rafa treysti greinilega ekki þeim mönnum, sem að spiluðu mest með sínum landsliðum í vikunni og því voru t.a.m. Torres og Gerrard á bekknum á meðan að Javier Mascherano var ekki einu sinni í hópnum enda var hann að spila leiki í Ástralíu í vikunni.

Byrjunarliðið var svona:

Á bekknum: Itandje, Hyypia, Torres, Gerrard, Babel

Nú eiga margir sennilega eftir að kenna Benitez um þessi úrslit, en það vekur athygli að Carlos Tevez byrjaði inná fyrir Man U þrátt fyrir væntanlega sama ferðalag og Masche og Ronaldo, Vidic og Ferdinand spiluðu allan leikinn fyrir það sama lið þrátt fyrir að hafa spilað með sínum landsliðum jafnmikið og Gerrard.

Hjá Liverpool voru það hins vegar bara Voronin og Agger, sem spiluðu báða leikina með sínum landsliðum í vikunni og þeir voru þó bara að spila hálftíma í öðrum leikjanna (Agger tekinn útaf og Voronin var varamaður).

En allavegana, Liverpool liðið var mun betra liðið á vellinum í fyrri hálfleik, sérstaklega fyrstu 20 mínúturnar. Að mínu mati var Momo Sissoko besti maður liðsins í fyrri hálfleiknum og flestar hættulegar sóknir komu í gegnum hann. Marktækifærin voru mörg, en svo sem engin dauðafæri. Á 30. mínútu fengu svo Portsmouth furðulega vítaspyrnu þegar að Arbeloa togaði í peysu sóknarmanns Portsmouth (að mér sýndist) utan teigs. Gríðarlega strangur dómur og ef það á að dæma á svona brot, þá er hætt við því að vítaspyrnum fjölgi all svakalega í fótboltanum.

En Reina kom okkur til bjargar og varði frá Kanu.

Í seinni hálfleiknum komst Portsmouth betur inní leikinn. Smám saman komu kanónurnar af bekknum inná. Fyrst Torres fyrir Crouch og svo Gerrard fyrir Pennant. En allt kom fyrir ekki og leikurinn endaði markalaus. Voronin var nálægt því að skora og auk þess fengu Benayoun og Torres góð færi. Portsmouth liðið fékk svo 2-3 dauðafæri og hefðu klárlega geta stolið sigrinum.

**Maður leiksins**: Vörnin virkaði ekki nægilega sterk í dag og menn áttu oft í erfiðleikum með sóknarmenn Portsmouth. Voronin og Crouch börðust frammi, en náðu ekki að skapa neitt að ráði. Kantmennirnir voru svo slakir. Pennant rifjaði upp hvernig hann spilaði sína fyrstu mánuði fyrir Liverpool og það kom ekkert sérlega mikið útúr Benayoun.

Ég ætla því að tilnefna **Momo Sissoko** besta mann leiksins fyrir frammistöðuna í fyrri hálfleik. Hann vann boltann gríðarlega vel og auk þess var hann mjög ógnandi fram á við. Átti hættulegar sendingar og vann aukaspyrnur í hættulegum stöðum.

En niðurstaðan er jafntefli og Liverpool er því komið aftur uppí efsta sætið. Þegar þetta er skrifað er Arsenal að tapa fyrir Tottenham og nema að þeir skori tvö mörk þá halda Liverpool því sæti þangað til að Chelsea spilar á móti Blackburn seinna í dag.

Heimavöllur Portsmouth er sennilega einn erfiðasti útileikurinn, sem að Liverpool á eftir að spila á í vetur. Það er vissulega svekkjandi að ná ekki að vinna, en það er samt ljóst (svo maður sjái eitthvað jákvætt við þetta) að jafntefli á þessum erfiða útivelli er ekki alslæmt. En það er hins vegar ljóst að Rafa hefur ekki enn tekist að leysa það hvernig hann á að spila fyrsta leik eftir landsleikjahlé. Enn einu sinni reynast þeir leikir okkur erfiðir.

En við þurfum ekki að tala mjög lengi um þennan leik því að MEISTARADEILDIN byrjar á þriðjudagskvöld þegar að Liverpool menn fara til Portúgal til að spila við Porto.

Okkar menn unnu í dag **auðveldan 6-0 sigur á Derby County** á Anfield og skelltu sér þar með á topp Úrvalsdeildarinnar, að minnsta kosti þangað til á morgun. Í raun var hálfgerður Toulouse-bragur á þessum sigri, þ.e. að liðið náði að innbyrða öruggan stórsigur án þess að þurfa nokkurn tímann að smella sér í gír. Þetta var einfaldlega auðveldur sigur.

Rafa gerði flestar þær breytingar sem maður bjóst við fyrir leik og byrjunarliðið var svona:

**Bekkur:** Itandje, Riise, Sissoko, Benayoun, Voronin.

Í síðari hálfleik tók Rafa svo Pennant út fyrir Benayoun á 61. mínútu, Babel út fyrir Voronin á 73. mínútu og á 77. mínútu kom Sissoko inn fyrir Mascherano.

Fyrri hálfleikur þessa leiks var satt best að segja ekkert sérstakur. Liðið var ekki að spila neitt sérstakan bolta og það var eins og menn ættu erfitt með að einbeita sér að því að stjórna boltanum og senda einföldustu bolta. Derby-liðið var hins vegar ekki mikið skárra og þrátt fyrir dapra spilamennsku framan af höfðu okkar menn stjórn á þessum leik allt frá fyrstu mínútu. Það var svo á 26. mínútu að fyrsta mark leiksins kom; Jermaine Pennant, sem var langbesti maður vallarins í fyrri hálfleik, vann aukaspyrnu inná miðjum vallarhelmingi Derby og **Xabi Alonso** tók hana, lyfti boltanum inná fjærstöngina þar sem Kuyt reyndi að skalla hann. Boltinn var hins vegar of hár fyrir Kuyt og hreinlega of erfiður fyrir markvörð Derby líka því hann endaði í fjærhorninu. Ég man ekki hvenær, en ég sver að ég hef séð Alonso skora svona mark áður, af sama stað á sama vallarhelmingi á Anfield. :)

Eftir markið jókst sókn Liverpool aðeins og sérstaklega var Pennant duglegur að búa til dauðafæri fyrir Kuyt (skalli og skot) og Torres (skalli) en þeim tókst ekki að nýta færin sín. Undir lok hálfleiksins kom svo annað markið; Agger átti frábæra stungusendingu upp vinstri kantinn á Arbeloa sem hafði hlaupið upp kantinn. Hann lék boltanum inná teiginn og lagði hann svo út á **Ryan Babel** sem þóttist ætla að skjóta en tók í staðinn snertingu, lét tvo varnarmenn Derby leggjast og setti hann svo upp í markhornið nær. Frábært mark hjá Babel sem hafði annars verið dapur í fyrri hálfleik. Staðan í leikhléi var sem sagt 2-0.

Okkar menn hófu síðari hálfleikinn af krafti og eftir um 55 mínútur var staðan orðin 3-0. Einhver Derby-maðurinn var með boltann á miðjum eigin vallarhelmingi og hélt að hann hefði smá tíma til að vega og meta stöðuna og velja besta sendingarkostinn. Það þýðir hins vegar ekkert þegar þú ert með andstæðing eins og Javier Mascherano á sama grasvelli. Mascherano kom aftan að Derby-manninum, henti sér á boltann og tæklaði hann að **Fernando Torres** sem var kominn í stöðuna einn gegn tveimur til móts við vítateig Derby. Hann lék framhjá þeim vinstra megin og inná teiginn, nýtti sér hraða sinn til að komast undan þeim og lagði boltann svo í fjærhornið með vinstri. Óverjandi fyrir markvörð Derby og staðan orðin 3-0. Rétt eins og hjá Babel hafði Torres ekki átt góðan dag fram að markinu sínu en hann kláraði af krafti og fær plús í kladdann fyrir flott mark, þótt oft hafi hann leikið betur en í dag.

Á 69. mínútu kom svo fjórða markið; Liverpool-liðið lék upp hægra megin og boltinn barst á Yossi Benayoun inní teignum. Hann reyndi að skjóta en var tæklaður og boltinn barst út að vítateigslínunni þar sem **Xabi Alonso** kom aðvífandi og lagði boltann í markið. Annað mark hans í leiknum og staðan orðin 4-0 fyrir Liverpool og þegar hér var komið sögu var löngu orðið ljóst að eina spurningin var hversu mörg mörk okkar menn myndu skora í dag.

Fimmta markið kom á 76. mínútu; Torres fékk boltann úti við vítateigslínuna vinstra megin en missti boltann, vann hann svo aftur og sendi á Mascherano sem sendi boltann strax inní teiginn á Kuyt. Hann skaut föstu skoti sem markvörður Derby varði en hélt ekki og **Andriy Voronin**, nýkominn inná, fylgdi vel á eftir og skoraði sitt þriðja mark í vetur!

Á 78. mínútu skoraði **Fernando Torres** sitt annað mark í leiknum, þriðja í vetur og sjötta mark leiksins. Hann nýtti sér kæruleysi varnarmanna Derby og vann af þeim boltann við vítateigslínuna, lék honum framhjá markverði Derby og skaut í tómt netið. Sex-núll fyrir okkar menn!

Eftir sjötta markið róaðist leikurinn aðeins, það var eins og okkar menn hefðu fengið nóg … í bili. Það skal líka tekið fram að liðið hefði getað verið búið að skora fleiri þegar sjötta markið kom; til að mynda átti Kuyt að skora allavega eitt í hvorum hálfleik en hann nýtti ekki nógu vel, auk þess sem Alonso klúðraði algjöru dauðadauðafæri á markteig í upphafi síðari hálfleiks. En lokatölurnar voru 6-0 fyrir okkar menn og var sá sigur síst of stór!

**Maður leiksins:** Eins og ég sagði áðan fannst mér liðið í raun ekki spila neitt sérstaklega vel, en þeir spiluðu samt alls ekki illa. Getumunurinn á þessum liðum var bara slíkur að þetta var allan tímann möguleiki, að svona stór sigur ynnist. Í liði okkar manna las Pepe Reina nokkur Andrésblöð í markinu og vörnin gerði vel það litla sem þeir þurftu að gera. Pennant var frábær í fyrri hálfleik en fór snemma útaf á meðan Babel var slappur í fyrri hálfleik en skoraði gott mark og var ögn skárri eftir hlé. Torres og Kuyt voru ekkert sérstakir á það heila í þessum leik en Torres skoraði þó tvö sem er mjög gott. Benayoun, Voronin og Sissoko áttu fínar innkomur og þá sérstaklega Voronin sem skoraði enn og aftur í dag. Á miðjunni voru að mínu mati okkar bestu menn í dag; Mascherano er svo góður að það hálfa væri nóg og hann sýndi enn og aftur í dag hvers vegna hann á eftir að vera lykilmaður í þessu liði í vetur.

Ég ætla hins vegar að velja **XABI ALONSO** mann leiksins í dag. Hann stjórnaði spili liðsins eins og kóngur frá miðsvæðinu og það er ekki á hverjum degi sem spænski sendingarmeistarinn skorar tvö mörk í einum leik. Hann gerði það þó í dag, kom liðinu á bragðið og skoraði svo gott mark í síðari hálfleik sem kórónaði góðan leik.

Nú tekur við tveggja vikna landsleikjahlé áður en liðið spilar á útivelli gegn Portsmouth, en við getum þó huggað okkur við að okkar menn eru á toppi Úrvalsdeildarinnar, að minnsta kosti þangað til á morgun og jafnvel þótt úrslit verði okkur óhagstæð þá verðum við örugglega í einu af þremur efstu sætunum yfir landsleikjahléið. Það, gott fólk, kallast góð byrjun á deild. ;)

Okkar menn komu sterkir undan landsleikjahléinu og unnu í dag sinn annan útileik í röð, **0-2 gegn Sunderland** í miklum baráttuleik. Fyrir vikið eru okkar menn komnir með 7 stig eftir þrjá leiki og aðeins dómaraskandall síðustu helgar kemur í veg fyrir að liðið sé með fullt hús stiga. Þetta er einfaldlega byrjunin sem við vorum að vonast eftir, frábær byrjun í deildinni sem gefur tóninn fyrir titilbaráttu á komandi vetri. Þar að auki var einfaldlega hrein unun að horfa á liðið í dag; menn voru flest allir að leika fantagóða knattspyrnu, nær allt sem Rafa lagði upp með gekk upp og þetta var svona klassískur útisigur sem við höfum síðustu tímabil horft öfundaraugum á Chelsea og Manchester United innbyrða. Ekki lengur, í dag voru það okkar menn sem létu ljós sitt skína.

Rafa Benítez stillti liðinu upp svona í dag:

**BEKKUR:** Itandje, Agger, Riise, Mascherano, Kuyt.

Liverpool varð fyrir blóðtöku í þessum leik en liðið missti báða miðherja sína útaf meidda; Hyypiä fékk olnbogaskot í upphafi leiks og fór útaf eftir 15 mínútna leik með það sem virtist vera brotið nef og kom Daniel Agger inná í hans stað. Eftir rúmlega 60 mínútna leik fékk Carragher svo slysaspark í rifbeinin frá Pepe Reina í úthlaupi og þurfti að fara útaf. Það verður að koma í ljós hversu alvarleg meiðsli þeirra eru, en við vonum það besta. Undir lokin tók Rafa svo Babel útaf fyrir Dirk Kuyt.

Leikurinn:

Fyrri hálfleikurinn var einfaldlega stórkostlegur hjá okkar mönnum. Það var vart liðin mínúta þegar Andriy Voronin slapp í gegn en Craig Gordon varði vel frá honum og hélt Sunderland-liðinu á jöfnu. Hann átti eftir að reynast erfið lokahindrun fyrir okkar menn en hann var klárlega maður leiksins hjá báðum liðum og án hans hefði Torres sennilega skorað þrennu og Liverpool unnið svona 6-0. Það er þó ekkert nýtt að markverðir Sunderland eigi stórleiki gegn Liverpool. :)

Það er einfaldlega langt síðan ég sá Liverpool spila jafn vel á útivelli í deildinni. Sérstaklega í fyrri hálfleik var pressan á vörn Sunderland algjör; um miðjan hálfleikinn sá maður tölfræði á skjánum sem sagði að Liverpool voru búnir að vera með boltann 79% leiksins, sem eru náttúrulega sláandi miklir yfirburðir, enda komust Sunderland-menn vart fram yfir miðju fyrir hálfleikshléið.

Pressan var mikil; auk dauðafæris Voronin í byrjun voru hann, Torres og Alonso drjúgir upp við mark Sunderland en Gordon sá við öllu sem kom að marki. Á köntunum sýndu bæði Babel og Pennant góða takta – Pennant skilaði kannski meiru af sér inn í teig og sýndi manni enn og aftur að hann er orðinn með hættulegustu kantmönnum í deildinni í dag, en Babel var einnig stórgóður og fyrirgjafnirnar og framleiðnin hjá honum eiga bara eftir að batna. Framtíðin er björt með þessa ungu stráka á köntunum.

Það var svo á 37. mínútu að fyrsta mark leiksins leit dagsins ljós, og það kom sko úr óvæntustu mögulegu átt. Liðið átti góða sókn upp hægri kantinn og boltinn barst inn á teiginn þar sem Torres lét hann fara og Voronin náði honum utarlega, renndi honum út úr teignum þar sem **MOMO SISSOKO** kom aðvífandi og negldi þrumufleyg niðri í hægra hornið, óverjandi fyrir Gordon og Liverpool komið í 1-0! Þetta var fyrsta mark Momo fyrir Liverpool og miðað við að það hefur verið hálfgerður brandari að horfa á skottilraunir hans fyrstu tvö árin hjá félaginu verður að segjast að það var heldur betur óvænt að sjá hann skora svona glæsimark. En hann er allavega kominn á blað, loksins, og nú er bara að vona að hann geti byggt á þessu og skorað nokkur í viðbót í vetur.

Eftir hlé jafnaðist leikurinn aðeins; okkar menn höfðu áfram yfirburði á miðsvæðinu og stjórnuðu leiknum algjörlega í seinni hálfleik en sóttu ekki af jafn miklum þunga og Sunderland-menn fóru smám saman að koma framar á völlinn. Það verður að segjast þessu liði Roy Keane til hróss að þeir börðust frábærlega í dag og léku í raun alls ekki illa. Okkar menn voru ekki að vinna lélegt lið í dag, þetta Sunderland-lið sýndi það fyrir tveimur vikum að þeir geta velgt toppliðum eins og Tottenham undir uggum með baráttugleði sinni og ákveðni á heimavelli, en gæði Liverpool-liðsins í dag var einfaldlega of stór biti fyrir þá.

Allavega, áfram héldu yfirburðir Liverpool og Torres var í tvígang óheppinn að skora ekki eftir að hafa sloppið í gegn. Eins og ég sagði áður hefði hann átt að skora allavega eitt í dag en klaufagangur hans og stórleikur Gordon í marki Sunderland kom í veg fyrir það.

Á 89. mínútu innsigluðu okkar menn svo sigurinn. Þá áttu Babel og Sissoko góða sókn upp völlinn og Babel gaf svo boltann inná Torres við vítateiginn og hann renndi honum áfram á **ANDRIY VORONIN** úti við vinstri hlið vítateigsins. Hann lék að marki og sneri á varnarmanninn fyrir framan sig og sendi svo hnitmiðað skot í fjærhornið, óverjandi fyrir Gordon. Staðan orðin 2-0 fyrir Liverpool og þrjú stigin í höfn!

**MAÐUR LEIKSINS:** Sko, það lék ekki einn maður illa í þessu liði í dag. Reina þurfti ekki að verja skot í allan dag en greip vel inní það litla sem þurfti, á meðan Agger og Carragher voru öryggið uppmálað í vörninni og Finnan og Arbeloa bæði vörðust og sóttu vel upp völlinn líka. Babel og Pennant voru sem fyrr segir hættulegir á köntunum og Alonso stjórnaði spilinu eins og hann gerir best. Frammi voru Torres og Voronin svo í fantagóðu formi; Torres er fyllilega að standa undir væntingum okkar og ef hann spilar í allan vetur eins og hann hefur gert í fyrstu þremur leikjum vetrarins á hann eftir að raða inn mörkum. Hann skoraði ekki í dag en það kemur, á betri degi hefði hann skorað þrennu með þessum færum sem hann fékk í dag. Þá er alveg ljóst að Voronin er kominn til að vera í þessu liði. Þvílíkur leikmaður, hann er þegar búinn að skora í báðum þeim leikjum sem hann hefur leikið frá byrjun og hann er einfaldlega að spila það vel að Dirk Kuyt getur ekki verið bjartsýnn á stöðu sína við hlið Torres í okkar sterkasta byrjunarliði.

En maður leiksins var klárlega **MOMO SISSOKO**. Þessi ungi malíski miðjumaður lenti í mikilli leiklægð þegar hann kom inn úr meiðslum í vor og sumir héldu jafnvel að framtíð hans hjá Liverpool væri búin, en svo er nú aldeilis ekki. Eftir að hafa verið utan hóps í upphafi tímabils kom hann inn í byrjunarliðið í dag og minnti okkur algjörlega á það hvers vegna Rafa stal honum frá Everton fyrir tveimur árum. Hann gerði það sem hann gerir best; vann endalaust af boltum, var alls staðar út um allan völl að angra Sunderland-menn, setti gríðarlega pressu á þá ofarlega á vellinum sem var oftar en ekki ástæða þess að okkar menn náðu að halda sóknarpressu langtímum saman, og svo var hann duglegur að mata þá Pennant og Babel á köntunum á góðum boltum. Þar í ofanálag skoraði hann stórglæsilegt mark í dag sem setti liðið á leið að þremur stigum. Frábær dagur hjá þessum miðjumanni sem á fáa sína líka þegar hann spilar svona vel.

Næst er leikur gegn Toulouse á Anfield á þriðjudag og svo heimaleikur gegn Derby County um næstu helgi. Gæti þetta tímabil byrjað betur? :)

Það er auðvelt að segja að fótbolta-unnendur kenni dómurum alltaf um ófarir síns liðs. Ég tel hins vegar að í gegnum árin höfum við á Liverpool blogginu sannað það að við erum miklu líklegri til að kenna okkar leikmönnum um ófarir liðsins fremur en dómurum.

Í raun eru þau örfá skiptin þar sem við höfum kennt dómurum um ófarir Liverpool liðsins, sem hafa þó verið talsverðar síðustu 3 árin.

Í dag hins vegar ætla ég að gera á þessu undantekningu því að ástæða þess að Liverpool vann ekki Chelsea í dag er einfaldlega sú að Rob Styles GAF Chelsea mönnum jöfnunarmarkið með einhverri allra fáránlegustu ákvörðun sem ég hef séð.

Rafa stillti þessu svona upp.

Á meðan að Mourinho stillti svona upp.

Mörk: Liverpool: Torres. Chelsea: Styles.

Liverpool menn voru betra liðið nánast allan tímann. Fyrstu fimm mínúturnar var þetta í jafnvægi, en smám byrjaði Liverpool að pressa vel á Chelsea. Á 16.mínútu vann Dirk Kuyt boltann af Chelsea mönnum. Hann barst á Steven Gerrard, sem gaf frábæra sendingu inná **Fernando Torres**, sem að niðurlægði Tal Ben-Haim og skoraði svo framhjá Petr Cech. Frábært mark og Fernando Torres kominn á blað fyrir Liverpool.

Liverpool héldu áfram að pressa vel, án þess að skapa sér nein brjáluð færi. Hins vegar á svona 10 mínútna kafla í lok fyrri hálfleiks þá voru Chelsea sterkara liðið og voru þeir nálægt því að skora eftir aukaspyrnu. Í hálfleik var staðan 1-0 fyrir Liverpool.

Jose Mourinho tók sína dæmigerðu hálfleiks-skiptingu og tók Salomon Kalou (sem hafði ekki getað rassgat) útaf fyrir Claudio Pizzarro.

Þetta virtist breyta einhverja því að Chelsea byrjaði ágætlega í seinni hálfleik og fengu færi. En smám saman komust Liverpool menn inní leikinn og tóku yfirhöndina. Gerrard átti einhver skot á markið og Liverpool var mun meira með boltann.

Þangað til að á 60. mínútu þegar að **ROB STYLES** eyðilagði leikinn. Chelsea fékk boltann í skyndisókn og Wright-Phillips gaf inná teiginn. Þar var Florent Malouda, sem að hoppaði upp og á Steve Finnan (sem virtist m.a.s. vera að reyna að fara frá honum) og lét sig svo detta niður. Af einhverjum ástæðum, sem ég mun ALDREI NOKKURN TÍMANN Á ÆVINNI skilja þá dæmdi Rob Styles vítaspyrnu. Algjörlega og fullkomlega óskiljanlegur dómur. Styles var um fimm metra frá Malouda og því með hreinum ólíkindum hvernig hann gat fengið það út að þetta væri víti.

En Styles var ákveðinn og Frank fokking Lampard skoraði úr vítinu.

Chelsea liðið hafði þó sennilega unnið sér inn fyrir þessum vítaspyrnudómi með sínum típíska nöldri. Þeir voru gjarnir á að hópast í kringum dómarann og setja pressu á hann margoft í leiknum. Það magnaða var svo að eftir að dómarinn hafði GEFIÐ ÞEIM MARK þá héldu þeir því áfram. Alvöru dómarar gefa ekki eftir undan slíkri pressu, en Rob Styles gerði það.

Rafa gerði einhverjar breytingar eftir markið. Jermaine Pennnat var tekinn útaf fyrir Ryan Babel (Pennant hafði að mínu mati verið góður) og svo var Crouchy settur inná fyrir Riise. Ég hélt að Babel hefði tryggt Liverpool sigur þegar hann *dúndraði* boltanum í hliðarnetið. Riise fékk einnig færi eftir góða sendingu fyrir frá Babel.

Chelsea liðið pakkaði hins vegar bara í vörn eftir markið og settu meira að segja inná 5. varnarmanninn þegar að Alex kom inná.

—

**Maður leiksins**: Þetta er svo sem ekkert auðvelt val því að Liverpool liðið spilaði vel og við áttum svo sannarlega skilið að vinna í dag. Liverpool liðið var mun betra liðið í dag og jafntefli eru alls ekki sanngjörn úrslit. Vörnin var mjög sterk og Drogba sást varla í leiknum. Reina gat svo auðvitað lítið gert í markinu, enda var spyrnan frá Lampard góð.

Frammi var Torres góður, en Kuyt var ekkert voðalega spennandi. Hann vann auðvitað vel fyrir liðið einsog alltaf, en það er bara ekki nóg. Á köntunum voru Riise og Pennant fínir. Á miðri miðjunni var Xabi Alonso stundum óöruggur, en á heildina þá unnu Gerrard og Alonso klárlega baráttuna gegn þremur miðjumönnum Chelsea, Essien, Lampard og Mikel.

Ég ætla þó að velja **Steven Gerrard** mann leiksins. Hann var enginn yfirburðamaður í liðinu, en hann lék mjög vel.

Hann fær vonandi frí í vikunni, en um næstu helgi á Liverpool svo útileik gegn Sunderland.

Ég sagði það fyrir leiktíðina að það væri algjört lykilatriði að Liverpool næði 4 stigum útúr þessum erfiðu tveimur leikjum. Það hefur tekist, en samt getur maður ekki verið sáttur því að Liverpool átti svo sannarlega skilið að vinna í dag. En Chelsea, Arsenal og Liverpool hafa núna tapað tveimur stigum og United hefur tapað sjö stigum, svo að eftir allt er þetta ekki alslæmt. Auk þess hefur Liverpool að mínu mati verið að spila best af þessum liðum núna í upphafi móts. Þannig að það eru margar ástæður til bjartsýni fyrir þetta tímabil.

En Rob Styles má skammast sín.

Okkar menn unnu í dag **góðan 1-0 sigur** gegn franska liðinu Toulouse á útivelli í þriðju umferð forkeppni Meistaradeildar Evrópu. Seinni leikurinn er á Anfield á þriðjudegi eftir hálfan mánuð en það er ljóst eftir sigurinn í dag að það þarf eitthvað skelfilegt að gerast til að okkar menn tryggi sér ekki farseðilinn í riðlakeppni Meistaradeildarinnar á Anfield.

Eins og búist hafði verið við gerði Rafa Benítez nokkrar breytingar á liði sínu í dag og notaði breiddina vel, enda stórleikur við Chelsea eftir fjóra daga og hann hefur eflaust tekið tillit til þess. Liðið sem hann stillti upp í dag var sem hér segir:

**BEKKUR:** Itandje, Agger, Riise, Sissoko, Alonso, Kuyt, Torres.

Í síðari hálfleik skipti Rafa Riise inná fyrir Benayoun, Sissoko inná fyrir Gerrard og Torres inn fyrir Voronin.

Þessi leikur var leikinn í rúmlega þrjátíu stiga hita og steikjandi sól í suður-Frakklandi þannig að það var ekki við hröðum og spennandi leik að búast. Það kom líka á daginn að þetta var einhver tíðindaminnsti og hreinlega leiðinlegasti Evrópuleikur sem Liverpool hefur spilað í mörg ár. Það var nánast ekkert um færi í þessum leik, bæði liðin um sig fengu nokkur hálffæri en mestallan tímann gekk báðum liðum illa að fá flæði í leik sinn og skipulagður varnarleikur var því í fyrirrúmi. Liverpool-menn voru meira með boltann og sóttu ögn meira, en náðu lítið að skapa sér, á meðan þeir Carragher og Hyypiä voru í stuði á hinum endanum og héldu hinum heita Johan Elmander niðri í liði Toulouse.

Það fór á endanum svo að einn nýju framherjunum okkar gerði gæfumuninn í þessum leik. Þegar 43 mínútur voru liðnar af leiknum vann Peter Crouch skallabolta á miðjum teignum og skallaði boltann á **Andriy Voronin** sem lagði hann fyrir sig og sendi boltann svo af um 35 metra færi upp í markhornið, óverjandi fyrir markvörð Toulouse. Sannarlega glæsilegt mark og ekki ónýtt fyrir Voronin að stimpla sig inn í lið Liverpool með þessum hætti.

Í síðari hálfleik drógu okkar menn sig aðeins aftar á völlinn og héldu stjórn á leiknum úr hæfilegri fjarlægð, ef svo má segja. Maður hafði á tilfinningunni að liðið væri að innbyrða sigur í þessum leik í hlutlausum gír, bæði vegna hitans og líka sennilega með auga á leiknum við Chelsea um helgina, þannig að það er vart hægt að gagnrýna menn fyrir að hafa ekki leikið neitt sérstaklega vel. Crouch, Benayoun og Babel voru til dæmis ekkert sérstakir í dag en þeir, eins og aðrir, kláruðu sínar skyldur í dag og það er vart hægt að biðja um meira í þessum hita.

Sem sagt, skyldusigur og mjög prófessjónal verk sem okkar menn unnu í dag. Nú er bara að hlaða upp öllum skotvopnum í næstu tvo deildarleiki og klára þetta Toulouse-lið svo á Anfield eftir þrettán daga.

**MAÐUR LEIKSINS:** Andriy Voronin. Var jafn en ekki stórkostlegur, eins og aðrir í liðinu, en stórflott mark hans gerði gæfumuninn og fyrir það fær hann verðskuldað hrós. Þetta mark hans er sennilega með þeim dýrari sem hann hefur skorað, en með því færði hann Liverpool fleiri milljónir punda fyrir að komast í riðlakeppnina, nánast einsamall. Ekki slæmt dagsverk það. :)

Annar desember 2006.

ANNAR DESEMBER! Vitiði hvað gerðist annan desember í fyrra? Jú, Liverpool vann þá [sinn fyrsta deildarleik á útivelli tímabilið 2006-2007](http://www.kop.is/gamalt/2006/12/02/16.46.34/). Liðið var þá búið að leika 6 leiki á útivelli án þess að ná að vinna.

Í dag, 11.ágúst náðu okkar menn hins vegar að vinna sinn fyrsta útisigur á tímabilinu í fyrsta leik. ÞAð veit svo sannarlega á gott fyrir leiktíðina.

Rafa byrjaði svona:

Á bekknum: Charles Itandje, Sami Hyypia, Andriy Voronin, Ryan Babel, Momo Sissoko

**Mörk**: Liverpool: Laurssen (sjálfsmark), Gerrard. Aston Villa: Barry

Liverpool var betra liðið í fyrri hálfleik, en náði þó aldrei að sýna nein stórkostleg tilþrif. Gerrard var lengi að ná sér í takt við leikinn og á tíðum var vörnin mjög óstyrk. John Carew virtist vera erfiður biti fyrir varnarmenn Liverpool, enda er hann gríðarlega sterkur skallamaður.

Liverpool náðu þó að skora fyrsta markið í leiknum. Torres, sem hafði verið ógnandi í upphafi leiks fékk góðan bolta innfyrir og í dauðafæri lét hann Taylor verja frá sér. Kuyt náði frákastinu og gaf fyrir þar sem að Martin Laurssen setti boltann í eigið mark. 0-1 fyrir Liverpool.

Eftir þetta voru Liverpool ögn sterkari aðilinn, en náðu þó ekki að bæta við marki.

Í seinni hálfleik var Liverpool áfram sterkara og sóknin þyngdist smám saman. Kuyt og Torres voru að vinna vel saman frammi og Gerrard kom æ meira inní leikinn. Ryan Babel kom svo inná fyrir Pennant (sem var ekki nógu góður og var auk þess nálægt því að fá rautt spjald) og var Babel mjög góður á þeim stutta tíma sem hann var inná. Babel átti tvö góð færi og auk þess varði Taylor vel frá Gerrard.

Liverpool átti í raun að bæta við öðru marki, en það gekk ekki. Og það virtist ætla að reynast dýrkeypt því fimm mínútum fyrir leikslok fengu Aston Villa menn vítaspyrnu þegar að boltinn fór í höndina á Jamie Carragher. Gareth Barry setti boltann örugglega í netið, enda fór Pepe Reina í vitlaust horn.

1-1 og það virtist vera sem svo að Liverpool myndu tapa á því að hafa ekki nýtt færin sín.

En örstuttu seinna fékk Steven Gerrard aukaspyrnu eftir að hann hafði verið hindraður. Hann tók sjálfur aukaspyrnuna og skaut algjörlega ótrúlega skoti uppí markskeytin. Algjörlega stórkostlegt mark hjá fyrirliðanum og Liverpool vann því sinn fyrsta útileik 1-2. Gríðarlega mikilvægt mark og sigur.

—

**Maður leiksins**: Pepe Reina hafði ekki mikið að gera þrátt fyrir að vörnin hafi virkað óstyrk. Carra lék vel í vörninni, en vörnin yfirhöfuð virkaði of óörugg. Riise og Pennant voru slappir á köntunum, en Kuyt og Torres voru að mínu mati mjög góðir í framlínunni. Svo átti Ryan Babel mjög góða innkomu á hægri kantinn og hefði vel getað skorað.

En það eru miðjumennirnir sem eiga mest hrós skilið. Xabi Alonso var góður, en ég get ekki annað en valið **STEVEN GERRARRD** sem mann leiksins. Hann var lítið áberandi í fyrri hálfleik, en lagði þó að vissu leyti upp fyrra markið. Í seinni hálfleik var hann hins vegar mun meira ógnandi og svo var sigurmarkið hans náttúrulega algjörlega frábært.

En allavegana, 3 stig komin í hús strax í fyrsta leik. Frábær byrjun á þessu tímabili og gefur manni ástæðu til bjartsýni fyrir tímabilið. Baráttusigur á útivelli gegn sterku Aston Villa liði er frábær byrjun.

Okkar menn gerðu í dag jafntefli við Feyenoord í leik sem ég hvorki sá né hlustaði á, þannig að ég ætla ekki að þreyta ykkur með því að þykjast vita eitthvað um leikinn. En miðað við það sem ég hef lesið á netinu og þau ummæli sem Rafa lét falla á opinberu síðunni var einhver dómaraskandall í gangi; löglegt mark tekið af Kuyt í fyrri hálfleik, víti dæmt á Arbeloa fyrir hendi þegar boltinn fór framan í hann og svo einhverjar stympingar undir lokin þar sem Theo Lucius á víst að hafa hrint Agger og Gerrard svarað fyrir sinn mann með því að löðrunga Lucius. Held ég. En eins og ég segi sá ég þetta ekki, en ég er bara glaður að:

1. Liverpool tapaði ekki síðasta leik fyrir mót. Það hefði haft í för með sér óþarfa pressu og svoleiðis vitleysu.

2. Enginn meiddist.

Hér eru mörkin. Fyrst kom Royston Drenthe hollenska liðinu yfir eftir að Riise gleymdi hvernig á að spila rangstöðugildru rétt sem snöggvast:

Í síðari háfleik jafnaði Stevie Gerrard svo eftir góðan samleik við Ryan Babel:

Og þar við sat. Pepe Reina varði svo vítið sem aldrei hefði átt að vera víti frá Roy Makaay í síðari hálfleik. En það er ekkert nýtt að Pepe verji víti. Spyrjið bara Chelsea-menn, sem eru enn að jafna sig eftir slátrun spænska nautabanans í maí sl., eins og sást greinilega í Samfélagsskildinum í dag. ;)

Framundan er áhugaverð vika, bæði í enskum fjölmiðlum og hér á blogginu. Það eru sex dagar í fyrsta deildarleik Liverpool, á útivelli gegn Aston Villa, og væntanlega mun breska pressan titra af æsingi fyrir upphaf tímabilsins. Við getum því búist við að heyra alls konar vitleysu frá gulu pressunni næstu daga. Við hér á blogginu munum reyna að halda tánum á jörðinni, en þó munum við reyna að hita upp fyrir tímabilið sem er framundan, og svo á föstudag kemur loksins fyrsta alvöru upphitun tímabilsins!

Já, en gleymum því ekki að Liverpool-liðið skoraði bara tvöeitt mark í dag og lék ekki blússandi knattspyrnu, þannig að við getum eiginlega sleppt því að horfa á deildarkeppnina sem er að hefjast eftir tæpa viku. Ég meina, sáu ekki allir samba-boltann sem Arsenal buðu uppá í gær gegn Ajax Amsterdam, liði sem er svipað Feyenoord að getu? Og hver sá ekki sóknarknattspyrnuna sem var til sýnis hjá Manchester United og Chelsea í dag? Ég er að segja ykkur það, við eigum ekki séns í þessi ofurlið …

Liverpool hóf þátttöku sína í Asian Trophy 2007 í dag með leik gegn South China. Fyrr um daginn hafði Porstmouth marið Fulham 1-0 þar sem Benjani skoraði sigurmarkið. En byrjum að líta á byrjunarliðið:

Bekkurinn: Reina, Martin, Finnan, Hyypia, Pennant, Kuyt og Threlfall.

Nokkrar stjörnur voru annað hvort hvíldar, meiddar eða (skv. lýsendum Setanta) ekki með alþjóðlega leikheimild. Þetta voru þeir Babel, Gerrard, Torres og Lucas.

Leikurinn hófst rólega en það var ljóst frá upphafi að þetta yrði ekkert “walk in the park” fyrir Liverpool. Heimamenn voru tilbúnir í þennan leik og börðust vel. Það var síðan á 9 mín. leiksins að Sissoko fær fríspark á stórhættulegum stað. Riise hamrar tuðruna efst í markhornið beint úr spyrnunni. Glæsilegt mark frá Norðmanninum.
Eftir markið róaðist leikurinn töluvert og lítið um góð færi. Voronin og Alonso náðu vel saman í sínu spili og var eftirtektarvert að fylgjast með því hversu góðan leikskilning Voronin er með. Lítur fantavel út þessi úrkaníski landsliðsmaður.

Það var svo á 27 mín. sem Alonso á góða sendingu inn fyrir vörn China og þar er Voronin í baráttu við varnarmann heimamanna. Voronin fellur og víti er dæmt. Þetta var að mínu viti “soft” víti en víti samt. Alonso fór á vítapunktinn og afgreiddi það örugglega í markið, 2-0 fyrir Liverpool og tæpur hálftími búinn. Þarna hélt ég að við myndum afgreiða þennan leik örugglega og án mikillar fyrirhafnar en það átti eftir að breytast.

Lítið markvert gerðist fyrr en Sissoko fékk dæmt á sig ódýra aukaspyrnu ca. 40 metra frá markinu. Fyrirliði heimamanna, HQU, tekur spyrnuna og boltinn flýgur beint inn í markið. Ákaflega klaufalegt af hálfu Carson en að sama skapi vel gert hjá fyrirliðanum. 2-1 og núna var þetta allt í einu orðinn leikur aftur. Þetta mark skrifast á reikning Carson og hjálpar honum ekki í baráttunni við Reina um markmannsstöðuna. Eftir markið er leikurinn í góðu jafnvægi og dómari leiksins flautar til hálfleiks, 2-1.

Engar skiptingar voru gerðar í hálfeik hjá okkur en á 55 mín. var tvöföld skipting, þeir Pennant og Kuyt komu inná fyrir Kewell og Crouch. Benayoun færði sig þá yfir á vinstri kantinn. Leikurinn var annars tíðindarlítill en það var einna helst lífsmark með Pennant, Sissoko og Voronin. Á 65 mín kom Finnan inná fyrir Benayoun, Arbeloa fór í vinstri bakvörðin og Riise á kantinn. Það var síðan ekki fyrr en á 73 mín. sem næsta mark leit dagsljósið og var það ákaflega fallegt eftir gott samspil Agger, Riise og Kuyt. Markið skoraði Agger með föstu skoti frá vítateignum, 3-1.

Strax eftir markið kom skipting, Thurfall kom inná fyrir Alonso og þá gerðist svolítið athyglisvert. Síðustu 10 mín af leiknum voru þeir Hyypia og Arbeloa á miðri miðjunni hjá okkur þar sem Thurfall fór í vinstri bakvörðinn. Þeir stóðu sig hreint út sagt ágætlega og komumst við oft í fín færi en náðum ekki að bæta við fjórða markinu. Voronin, Kuyt og Pennant áttu allir upplagt marktækifæri. Á 82 mín. var síðasta skipting okkar en þá kom David Martin inná fyrir Carson í markið.

Heilt yfir var þetta fín frammistaða við erfiðar aðstæður en það er gríðarlegur hiti og raki í Hong Kong. Það stóðu sig allir ágætlega í leiknum en fyrir mér var Voronin maður leiksins og heldur hann áfram að koma mér skemmtilega á óvart. Það er ljóst, ef eitthvað er að marka þessa æfingaleiki, að Rafa ber traust til Voronin og hann mun spila reglulega í vetur. Benayoun sást lítið og Carson gerði sig sekan um klaufaleg mistök. Það var ánægjulegt að sjá Kewell sprækan á kantinum og ljóst er að Sissoko mætir 100% klár í þetta tímabil. Pennant átti góða innkomu og Agger er klárlega verða einn af bestu ungu varnarmönnum í heiminu í dag. S.s. góður sigur á spræku South China liði þrátt fyrir að mikilvæga hlekki vantaði í liðið í dag.

Næsti leikur í Asian Trophy er því gegn Portsmouth á föstudaginn kl: 12:30.

Liverpool heldur sigurgöngu sinni áfram á þessu undirbúningstímabili og vann í dag Auxerre 2-0 í Sviss. Mörkin skoruðu þeir Gerrard á lokamínútu fyrri hálfleiks og síðan gulltryggið Agger sigurinn með marki á 69 mínútu leiksins. Í þessum leik byrjuðu m.a. Babel og Benayoun í fyrsta skipti sem og búlgarski markvörðuinn Mihaylov spilaði í fyrsta skipti fyrir Liverpool.

Þar sem ég sá ekki leikinn þá megið þið gjarnan koma með stutta lýsingu á honum í kommentum.

Þetta var síðasti æfingaleikurinn hjá liðinu áður en það heldur til Asíu á morgun. Þar tekur liðið þátt í Asian Trophy 2007 ásamt Fulham, Portsmouth og South China FC.

Byrjunarliðið í fyrri hálfleik:
Mihaylov – Arbeloa, Carragher, Paletta, Finnan – Babel, Gerrard, Hobbs, Benayoun – Voronin og Kuyt.

Byrjunarliðið í seinni hálfleik:
Mihaylov – Arbeloa, Agger, Paletta, Riise – Pennant, Alonso, Hobbs, Benayoun – Crouch og Torres.

Aðrar skiptingar:
60 mín: Nabil El Zhar inná fyrir Yossi Benayoun.
68 mín: Stephen Darby inná fyrir Alvaro Arbeloa.

Mörk:
Gerrard á 44 mín.
Agger á 69 mín.

Leikskýrsla official síðunnar: GERRARD AND AGGER MAKE IT FOUR OUT OF FOUR

Liverpool vann í kvöld Werder Bremen 3-2. Rauða eldingin skoraði eitt mark og Voronin skoraði TVÖ MÖRK. Ég sem hélt að hann ætti ekki að geta nokkurn skapaðan hlut.

Liverpool byrjaði svona:

Carson, Hobbs, Hyypia, Paletta, Finnan, El Zhar, Gerrard, Riise, Pennant, Crouch, Voronin (captain).

Bekkur: Agger, Babel, Kuyt, Benayoun, Carragher, Darby, Arbeloa, Torres, Mihaylov, Alonso, Sissoko

Nú sá ég ekki leikinn og ég held að enginn af okkur bloggurunum hafi séð hann (Aggi ætlaði að reyna, en hann var í einhverju basli). En endilega notið ummælin til að segja okkur hinum hvernig leikurinn var.

Uppfært (Aggi): Liverpool vann í kvöld Werder Bremen í æfingaleik sem fram fór í Sviss 3-2 eftir að staðan var 2-1 í hálfleik. Vegna tæknilegra vandamála þá sá ég einungis síðasta hálftímann. En ég reyni að gera leiknum eins góð skil og kostur er.

Byrjunarliðið í fyrri hálfeik: Carson, Riise, Hyppia, Paletta, Finnan – El Zhar, Gerrard, Hobbs, Pennant – Crouch, Voronin.
Byrjunarliðið í seinni hálfeik: Carson, Arbeloa, Carragher, Agger, Darby – El Zhar, Sissoko, Alonso, Benayoun – Kuyt, Voronin.

Aðrar skiptingar: á 63 mín kom Torres inná fyrir Voronin og á 73 mín kom Babel inná fyrir El Zhar

Mörkin: Vornin (3 mín.), Riise (13 mín.) – Voronin (60 mín).

Maður leiksins (skv. official síðunni): Voron

Af því sem ég sá þá var ekki hátt tempó í leiknum og en samt klárt að Liverpool var mun betra. Voronin skoraði sitt annað mark í leiknum á 60 mín. með góðu skoti en hafðu stuttu áður lagt upp gott færi fyrir Kuyt. Svo virðist sem þessi úkraníski landsliðmaður ætli að smellpassa inní leikstíl Liverpool og lofar hann gríðarlega góðu. Ég náði einnig að sjá “debut” leik Benayoun, Torres og Babel. Þeir komust allir ágætlega frá sínu og hefði Torres auðveldlega getað skorað 2 mörk í leiknum. Hann virðist vera duglegur að koma sér í marktækifæri sem og að spila boltanum á samherja. Babel fékk einungis um korter til að sýna sig en sýndi ágætis takta.

Ég sá öll mörkinn í endursýningu og skoraði Voronin fyrsta markið í tómt markið eftir (sem mér sýndist) góðan samleik. Riise setti síðan annað markið með þrumuskoti sem markvörður Werder Bremen náði ekki verja. Seinni mark W. Bremen kom eftir slappa tæklingu Agger og var það sjálfsmark Darby en hann átti samt enga sök á því.

Sem sagt allir nýju leikmennirnir okkar eru búnir að spila sínar fyrstu mínútur fyrir Liverpool. Það var flott að sjá Torres í Liverpool treyjunni.

Hérna er nánari lýsing á leiknum frá official síðunni: VORONIN OFF THE MARK AS REDS BEAT BREMEN

Og þeir sem sáu allan leikinn mega endilega tjá sig í kommentunum um leikinn.

Lið Liverpool:

Fyrri hálfleikur: Reina – Finnan, Hyypiä, Roque, Riise – Peltier, Spearing, Gerrard, El Zhar – Crouch, Voronin.

Seinni hálfleikur: Martin – Carragher, Paletta, Agger, Arbeloa – Pennant, Alonso, Sissoko, Putterill – Kuyt, Lindfield.

Mörkin: Peltier ’20, Crouch ’23, Putterill ’58.

Okkar menn unnu í dag auðveldan sigur á Crewe í öðrum æfingaleik tímabilsins. Leikurinn fór fjörlega af stað og Liverpool-liðið lék virkilega vel í fyrri hálfleik en náði sér aldrei almennilega á strik í þeim seinni. Sigurinn hefði getað orðið stærri, en Gerrard og Riise skutu báðir í tréverkið í fyrri hálfleik, báðir eftir góðan undirbúning frá nýja leikmanni dagsins, Andriy Voronin. Í síðari hálfleik voru Liverpool enn með yfirburði á vellinum og þurfti hvorugur markvörður eða hvorug vörn dagsins hjá Liverpool að hafa mikið fyrir hlutunum, en einhverra hluta vegna náði sókn liðsins aldrei flugi í seinni hálfleik.

Almennt séð virkuðu menn ferskir í dag og það var gaman að sjá tvo af unglingunum, þá Peltier og Putterill, skora mörk. Dirk Kuyt og Momo Sissoko virkuðu einna ryðgaðastir af aðalliðsmönnum Liverpool, á meðan Jermaine Pennant var ekki nærri því jafn góður og fyrir viku gegn Wrexham. Einnig var undarlegt að Besian Idrizaj – sem skoraði þrennu gegn Wrexham – var ekki í hópnum í dag en hans í stað fékk Craig Lindfield að spila með Kuyt í seinni hálfleik. Þá vantaði Sebastian Leto í hópinn í dag en hann hefur æft með liðinu frá fyrsta degi í sumar og héldu margir að hann myndi spila þennan leik.

Menn leiksins: Gerrard og Voronin í fyrri hálfleik, Alonso í þeim seinni. Sérstaklega gaman að sjá til Voronin sem var sískapandi fyrir félaga sína og barðist á eftir hverjum bolta, út um allan völl. Einnig skoraði Peltier úr frákasti eftir að markvörður Crewe varði gott skot frá Voronin, þannig að það er ljóst að þessi síðhærði Úkraínumaður er ekki kominn hingað til að láta sitt eftir liggja.

Næsti æfingaleikur er á þriðjudag gegn Werder Bremen og þá gætu Torres, Benayoun, Babel og Leto leikið sína fyrstu leiki í rauðu treyjunni.

Lið Liverpool:

Fyrri hálfleikur: Martin – Arbeloa, Hobbs, Paletta, Finnan – Hamill, Sissoko, Peltier, Pennant – Idrizaj, Brouwer.

Seinni hálfleikur: Martin (Hansen) – Threlfall, Huth, Roque, Darby – El Zhar, Flynn, Spearing, Hamill (Simon) – Lindfield, Idrizaj (Nemeth)

Mörk Liverpool: Idrizaj 3 (’7, ’15, ’23)
Mörk Wrexham: Williams 2 (’63, ’88)

Ahhh … fyrsta leikskýrsla nýs tímabils lítur dagsins ljós. Þetta er alltaf jafn góð tilfinning, eftir eins og hálfs mánaðar fráhvörf frá Liverpool-leikjum tekur maður fyrsta æfingaleik alltaf jafn fegins hendi. Eins og hefð hefur skapast fyrir fór liðið í heimsókn til nágrannanna í Wrexham í fyrsta leik og í ár vannst 3-2 sigur eftir að liðið leiddi 3-0 í hálfleik. Rafa sat við hlið nýja stjóra varaliðsins, Gary Ablett, og höfðu þeir eflaust um margt að ræða yfir leiknum.

Liðið sem lék fyrri hálfleikinn var talsvert sterkara, enda vanir aðalliðsmenn þar á milli. Við upphaf leiks var tvennt öðru eftirsóknarverðara; flottir nýjir varabúningar liðsins (hvítar treyjur, svartar buxur, hvítir sokkar) komu vel út og þá er Gabriel Paletta búinn að klippa hárið á sér stutt, sennilega í örvæntingarfullri tilraun til að sannfæra Rafa um að hann sé í raun og veru Gabriel Heinze. :)

Það er skemmst frá því að segja að austurríska ungstirnið Besian Idrizaj stal senunni í dag, en hann skoraði þrennu í fyrri hálfleik. Fyrst skaut hann í þaknetið af stuttu færi og svo átti hann tvo feykigóða skalla til að fullkomna þrennuna. Hin stjarna dagsins var Jermaine Pennant sem ætlar greinilega að berjast með kjafti og klóm fyrir sinni stöðu í þessu liði, þrátt fyrir yfirvofandi komu eins eða tveggja stjörnukantara. Hann var allt í öllu í sóknarleik liðsins í fyrri hálfleik og bjó til eitt gott skotfæri fyrir sjálfan sig, þrjú önnur góð færi auk þess sem hann var arkitektinn af öllum þremur mörkum Idrizaj, en þau voru öll skoruð eftir góð einhlaup Pennant upp hægri kantinn og fyrirgjafir hans.

Í síðari hálfleik kom reynsluminna lið inná og þar á meðal mátti sjá paragvæska miðvörðinn Ronald Huth sem stóð sig vel og ungversku leikmennina Krisztian Nemeth og Andras Simon sem leystu þá Idrizaj og Hamill af velli þegar um hálftími var eftir af leiknum. Þá kom einnig inná markvörðurinn Martin Hansen, en hann varð fyrir því óláni að gefa beint á Eifion Williams með sinni fyrstu snertingu fyrir Liverpool, en Williams þakkaði fyrir sig og skoraði í tómt markið. Undir lok leiksins skoraði Williams svo aftur með góðu skoti sem Hansen réði ekki við.

Menn leiksins: Jermaine Pennant og Besian Idrizaj. Fyrstu æfingaleikirnir hvert sumar eru jafnan gott tækifæri fyrir unga stráka að stimpla sig inn og Idrizaj gerði það heldur betur í dag, á meðan Pennant spilaði af slíkri grimmd og ferskleika í dag að skilaboðin hljóta að hafa náð eyrum Rafa Benítez: Ég ætla að halda sæti mínu í þessu liði!

Næsti æfingaleikur er á laugardag eftir viku gegn Crewe Alexandra. Þá munu aðalliðsleikmenn liðsins, utan Torres og þeirra sem eru að spila með landsliðum sínum, bætast í hópinn og því fáum við klárlega að sjá sterkara lið þá.

Við munum uppfæra þessa færslu með YouTube-klippu af mörkunum úr þessum leik um leið og þau berast.

Þetta átti bara ekki að verða hjá Gerrard og félögum í kvöld …

Þannig fór um sjóferð þá. Í kvöld mættu okkar menn AC Milan í annað skipti á þremur árum í úrslitaleik Meistaradeildarinnar og það fór svo að Ítalirnir náðu fram hefndum og innbyrtu 2-1 sigur á Ólympíuleikvanginum í Aþenu. AC Milan eru því Evrópumeistarar árið 2007 og við óskum þeim að sjálfsögðu hjartanlega til hamingju með það. Þetta var langur og strembinn vetur en eftir kvöldið í kvöld getum við ekki annað sagt en að Milan-liðið hafi átt sigurinn skilinn, og ég skal segja ykkur af hverju hér á eftir.

Ég nenni ekki að fara yfir byrjunarliðin í kvöld og allt það, þið getið lesið allt um það í dagbókarfærslunni hér fyrir neðan. Taktískt séð gekk leikurinn mjög vel hjá Liverpool; Rafa lagði upp með að okkar menn pressuðu varnarmenn Milan mjög hátt á boltanum og neyddu þá til að fara í langar sendingar sem þýddi að Pirlo, Seedorf og Kaká voru ekki mikið í boltanum í kvöld. Pressan skilaði sér í því að við vorum að fá feykimargar sóknir í fyrri hálfleik og sérstaklega var Pennant hættulegur upp hægri kantinn. Þó hafði ég áhyggjur af því að við værum ekki að nýta færin og það kom í ljós, enn einu sinni í vetur, að við töpuðum leik þrátt fyrir yfirburðastöðu á vellinum.

Munurinn á Liverpool og AC Milan er einfaldur: þeir skoruðu mörkin, við ekki. Pirlo skaut í öxlina á Inzaghi undir lok fyrri hálfleiks og þaðan fór boltinn inn, og svo í síðari hálfleik þéttu þeir vörnina og miðjuna hjá sér og héldu okkar sóknartilraunum í skefjum og svo þegar tækifærið kom setti Kaká Inzaghi í gegn og hann innsiglaði sigur Milan. Kuyt skoraði mark undir lok leiksins sem var lítið annað en sárauppbót, Milan-liðið landaði sigri sem verður að teljast sanngjarn fyrir þá einu, einföldu reglu sem er algild í fótbolta: þeir skoruðu mörkin, við ekki.

Ég vil meina að þeir Bolo Zenden og Craig Bellamy hafi spilað síðustu leiki sína fyrir Liverpool í kvöld. Zenden berst vel og það má rökstyðja það að hann átti sæti sitt í byrjunarliðinu skilið en hann er ekki kantmaður af því kalíberi sem þarf og við sáum muninn á sóknarleik liðsins þegar Kewell kom inn. Það að Bellamy skuli ekki hafa fengið að koma inná í stöðunni 1-0 eða 2-0 fyrir Milan segir allt um traust Rafa til hans. Þá sat Dudek á bekknum og kvaddi í hljóði, auk þess sem ferli Robbie Fowler hjá Liverpool er núna opinberlega lokið.

Það sem okkur vantar var gert svo ljóst í kvöld af tveimur leikmönnum. Harry Kewell verður sennilega aldrei sá leikmaður sem við væntumst af honum, þar sem hann er allt of mikið meiddur til að geta borið liðið uppi, en hann sýnir okkur svo ekki verður um villst hversu mikilvægt er að hafa góða ógn upp báða kantana. Pennant var góður hægra megin en gæðakantmenn, helst báðum megin en allavega vinstra megin, hljóta að vera forgangur #2 í sumar.

Forgangur #1 verður hins vegar framherji. Ég hef ekkert út á Dirk Kuyt að setja en hann þarf að fá mann með sér sem skorar mörk og vinnur leiki. Ef Rafa treystir Crouch ekki til að vera sá maður er augljóst að við þurfum slíkan mann í sumar, sama hvað hann kostar. Þessa Ruud van Nistelrooy-týpu, þessa Samuel Eto’o-týpu, þessa … Filippo Inzaghi-týpu. Inzaghi sást ekki í kvöld, var ekki með í leiknum og var stálheppinn í fyrra markinu en hann er samt sem áður leikmaður sem virðist skora mörk alveg sama hvernig viðrar eða hvernig hann er að spila. Hann bara skorar. Við þurfum slíkan leikmann.

Ojæja. Ég verð að viðurkenna að ég finn ekki sömu örvæntingu og ég hélt ég myndi finna við tapið í kvöld. Við töpuðum úrslitaleik Meistaradeildarinnar og það er ótrúlega svekkjandi, sérstaklega þar sem menn geta bara kennt sjálfum sér um, en eftir þennan leik getum við loksins litið til framtíðarinnar og leyft þætti þeirra Tom Hicks og George Gillett Jr. hjá félaginu að hefjast. Ég hef þegar tínt til fjóra eða fimm leikmenn sem munu yfirgefa liðið í sumar og þeir gætu orðið fleiri. Það mun mikið velta á því hverjir koma í staðinn.

Ég ætla að ljúka þessari ótrúlega óskipulögðu leikskýrslu á spádómi. Rafael Benítez mun fara aftur með þetta Liverpool-lið í úrslitaleik Meistaradeildarinnar á næstu þremur árum. 2008, 2009 eða 2010 munum við sjá Liverpool spila annan úrslitaleik og hver veit nema Milan-liðið verði enn og aftur mótherjarnir. Ég er í öllu falli sannfærður um að Steven Gerrard á eftir að lyfta Evrópubikarnum allavega einu sinni í viðbót.

MAÐUR LEIKSINS: Fandel dómari. Fyrir rúmlega tveggja tíma frammistöðu sem sóló-flautukonsertleikari í kvöld. Það sem hann blés í flautuna var ótrúlegt. Hann átti engar stórar ákvarðanir sem breyttu öllu í leiknum, og mér fannst hann ekki endilega halla á annað liðið, en hann drap niður allt tempó í leiknum með flauti á ótrúlegustu hluti og endalaus tiltöl við alla leikmenn, og þar sem okkar menn voru að reyna að sækja meira en Milan-liðið þá kom skorturinn á tempói meira niður á okkar mönnum. Þá var algjör farsi að sjá hann flauta leikinn af eftir 92:42 þegar fjórði dómarinn var búinn að gefa til kynna að það ætti að bæta þremur mínútum við. Auðvitað er hæpið að halda því fram að Liverpool hefði náð að jafna á þessum 18 sekúndum, en þú getur aldrei útilokað það og sem dómari áttu að hafa þessa hluti á hreinu.

Hjá okkar mönnum var ég hrifnastur af Jermaine Pennant og Xabi Alonso í kvöld en hvorugur þeirra náði þó að skipta sköpum. Maður kvöldsins er hins vegar vafalítið Pippo Inzaghi, maðurinn sem vann Evrópubikarinn fyrir Milan í kvöld. Það verður fróðlegt að fylgjast með þessu Milan-liði næstu misserin því þetta er háaldrað lið á köflum sem þarf að endurnýja. Er þetta kveðjustundin fyrir hetjur eins og Maldini, Cafú og jafnvel Inzaghi sjálfan? Kemur í ljós.

Nóg af þessu í bili. Þetta hefur verið langur og frábær dagur en endalokin voru miður glötuð. Við gerum bara eins og Rafa og liðið – söfnum kröftum næstu dagana og vikurnar og komum svo að fullum krafti inn í nýtt tímabil. At the end of the storm, there’s a golden sky …

Jæja, Úrvalsdeildartímabilinu á Englandi lauk í dag með tíu leikjum og var það helst að frétta að Chelsea jöfnuðu met Liverpool frá áttunda áratugnum er þeir léku 63. heimaleik sinn í röð án taps, á meðan Sheffield United féll á dramatískan hátt eftir tap á heimavelli gegn Wigan, á meðan West Ham Carlos Tevez vann 1-0 útisigur á Man U og tryggði þátttöku sína í Úrvalsdeild að ári.

Já, og okkar menn í Liverpool tryggðu sér víst þriðja sætið í dag með stórglæsilegu … eeeh … jafntefli á Anfield gegn botnliði Charlton Athletic. Leikurinn endaði 2-2 eftir að Charlton komust tvisvar yfir en þeir Xabi Alonso og Harry Kewell björguðu okkar mönnum fyrir horn. Það varð okkur til happs að Arsenal nenntu ekki heldur að spila sinn leik í dag og rétt meikuðu jafntefli gegn grútlélegu liði Portsmouth á Fratton Park í dag. Nei, bíddu, Portsmouth unnu okkur um daginn …

Ég sat fyrir framan sjónvarpið í dag og reyndi að afsaka spilamennsku okkar manna. “Það rignir” var vinsæl afsökun meðal sessunauta minna, “allir að reyna að gefa á Fowler” var önnur. “Þetta er þýðingarlaus leikur” var líka vinsæl setning … þangað til við föttuðum að Charlton-liðið er fallið og þessi leikur var enn þýðingarlausari fyrir þá. Og við vorum á fokking Anfield!

Liðið: Padelli, Finnan, Carragher, Agger, Riise, Arbeloa, Gerrard, Mascherano, Zenden, Kuyt, Guð. Bekkur: Einhver markvörður, einhver varnarmaður, Alonso, Kewell, Crouch.

Sko, mörkin voru varla Padelli að kenna. Í fyrra markinu gefur Mascherano boltann beint inná miðjuna þar sem Charlton-maður tekur hann og hefur skyndisókn, þeir leika allt of auðveldlega upp í gegnum Riise og Agger vinstra megin og svo er Finnan steinsofandi í fyrirgjöfinni. Maður gat lítið annað en vorkennt þeim ítalska sem var að spila sinn fyrsta leik fyrir Liverpool og fyrsta snertingin var að hirða boltann úr netinu eftir tæpar tvær mínútur. Það var Matt Holland sem skoraði auðveldasta mark helgarinnar.

Eftir það fengu bæði lið svona sautján dauðafæri en náðu ekki að skora. Sérstaklega var Zheng hjá Charlton mistækur í dauðafærum en Fowler, Kuyt, Gerrard og Arbeloa voru líka sekir. Sér í lagi Arbeloa sem klúðraði dauðafæri áratugarins í fyrri hálfleik … var kominn einn í gegn og með Fowler með sér, hefði getað gefið á manninn sem að ALLIR vildu sjá skora í dag en þess í stað skaut hann langt framhjá. Ótrúlegt.

Allavega, í síðari hálfleik komu Kewell og Alonso snemma inná fyrir Zenden og Arbeloa og leikur liðsins batnaði strax. Kewell var ekki lengi að setja mark sitt á leikinn; hann fékk boltann úti á vinstri kanti, tók tvöföld skæri framhjá Luke Young og gaf boltann fyrir. Þaðan skallaði Kuyt hann út í teiginn og Alonso kom aðvífandi og skoraði. Adam var þó ekki lengi í paradís því nokkrum mínútum síðar skilaði enn meiri aulaskapur í vörn okkar manna, þar sem Carragher og Agger sérstaklega voru sofandi, því að Hughes fékk skot sem Padelli varði vel og Darren Bent skoraði í tómt markið.

Þegar þrjár mínútur voru til leiksloka kom svo heiðursskiptingin; Crouch kom inná fyrir Robbie Fowler sem fékk mikið klapp frá áhorfendum á Anfield. Hann náði ekki að skora markið sem hann langaði svo mikið að fá í kveðjugjöf en virtist þreyttur og sáttur þegar hann fór af velli. Kaldhæðni örlaganna getur verið grimm, því mínútu eftir að hann fór útaf fengu okkar menn vítaspyrnu þegar einhver Charlton-lolli handlék boltann í svona fjögurra metra hæð í eigin vítateig (sniðugur) og Harry Kewell tók vítið og skoraði. 2-2 og þar við sat í dag.

MAÐUR LEIKSINS: Harry Kewell. Steven Gerrard og Dirk Kuyt virtust á köflum vera þeir einu sem nenntu að spila þennan leik, þeir einu sem lögðu sig eitthvað fram um að búa til eitthvað fyrir Fowler, en um leið og Harry Kewell kom inná fann maður hvernig leikur liðsins batnaði til muna. Þótt Bolo Zenden hafi staðið sig ágætlega í síðustu leikjum var gæðamunurinn á þeim tveimur augljós um leið og sá ástralski kom inná. Ég segi þetta ekki oft, en ómægawd hvað við höfum saknað hans gífurlega mikið!

Allavega, hreint út sagt grútlélegri leiktíð í Úrvalsdeildinni er lokið. Okkar menn innbyrtu 68 stig, fjórtán minna en í fyrra en það dugði okkur samt í þriðja sætið. Hef svo sem ekki meira um það að segja í bili, það er á leiðinni pistill frá mér um gengi liðsins í Úrvalsdeildinni sérstaklega en ég segi bara í bili að ég er feginn að þetta er búið og að við getum farið að einbeita okkur að sjálfum gleðigjafanum; stærsta leik Evrópuboltans.

Góða helgi.

Nýja kerfið er með einhverja stæla svo að færslan sem ég var búinn að skrifa um þennan leik glataðist. Og þar sem ég nenni varla að skrifa aðra færslu ætla ég að gera þetta eins fljótlega og ég get. Biðst afsökunar á því, en menn skilja vonandi af hverju ég nenni ekki að eyða nema takmörkuðum tíma í að fjalla um þennan skítaleik. En allavega, okkar menn töpuðu 0-1 í frekar daufum leik í dag.

Byrjunarliðið:

Bekkurinn: Padelli, Hobbs, Finnan, El Zhar, Kewell.

GOTT:

• Sóknin í fyrri hálfleik. Verst við náðum ekki að skora úr öllum þessum færum.
• Kewell kom inná síðustu 10 mínúturnar og meiddist ekki.
• Pepe Reina. Án hans hefðum við tapað 2-0 en ekki 1-0.

SLÆMT:

• Palletta. Lánum hann til Watford eða e-ð í ár, leyfum honum að læra á boltann þar.
• Gonzalez. Hann skortir sjálfstraust og er farinn að minna mig á Bruno Cheyrou. Enough said.
• Fowler. Á ekkert erindi í byrjunarliðið lengur. Kveðjum kallinn um næstu helgi og þökkum minningarnar.
• Rafa. Skiljanlegt hjá honum að hvíla aðalliðið um síðustu helgi en það var algjör óþarfi í dag. Þegar menn sýna metnaðarleysi í uppstillingu skilar það sér í metnaðarleysi á vellinum. Rafa átti skilið að tapa í dag.
• Michael Brown og Papa Boupa Diop. Diop fékk rauða spjaldið á 90. mínútu, eða klukkutíma seinna en hann hefði átt að fjúka, og hvernig Michael Brown fékk að spila meira en kortér skil ég ekki. Menn hljóta að skoða skallann hans á Alonso eftir leik og dæma hann samt í leikbann.

Maður Leiksins: Enginn. Liðið var lélegt og ég er ekki í stuði til að hrósa neinum í dag, þannig að ég beiti neitunarvaldinu í þetta skiptið.

Næst: Charlton á Anfield um næstu helgi. Verður vonandi skemmtilegur endir á annars grútlélegu tímabili í Úrvalsdeildinni. Vonum að Rafa verði í þeirri stöðu næsta vor að verða að berjast til sigurs í hverjum einasta deildarleik, vonandi í baráttu um eitthvað merkilegra en þriðja fokking sætið.

LIVERPOOL ERU KOMNIR Í ÚRSLIT
MEISTARADEILDAR EVRÓPU
Í AÞENU VORIÐ 2007!!!

Þetta verður aðeins öðruvísi leikskýrsla, einfaldlega af því að það sem gerðist í kvöld er þegar komið í svo mikla móðu í hausnum á mér að ég á erfitt með að ætla að rekja gang leiksins í kvöld. En byrjum á því sem ég man:

Lið Liverpool

Bekkur: Padelli, Hyypiä, Alonso, Arbeloa, Gonzalez, Bellamy, Fowler.

Lið Chelsea

Bekkur: Hverjum er ekki sama?

Ókei, þetta gengur ágætlega hingað til hjá mér. Höldum okkur við það sem ég man. Í punktaformi:

• Markið. Einhvern tímann á 23. mínútu eða svo tók Steven Gerrard aukaspyrnu frá vintri kanti. Fyrir leikinn hafði José Mourinho sakað Liverpool um að spila fyrirsjáanlegan bolta og að negla boltanum bara alltaf í loftið á þann stóra við hvert tækifæri. Heldur betur, asninn þinn! Gerrard hljóp að boltanum og á meðan augu allra Chelsea-manna beindust að Crouch á fjærstönginni renndi Gerrard boltanum inná miðjan teiginn þar sem Daniel Agger kom aðvífandi og negldi í nærhornið. Rafa Benítez 1 – José Mourinho 0.

• Didier Drogba. Mig langar bara til að koma einu kvörtun kvöldsins frá. Þessi gæji er einhver albesti framherji í heiminum um þessar mundir, en hann er líka einhver almesti asni í fótboltanum í dag. Hann ákvað greinilega fyrir þennan leik að hann ætlaði að fá víti á Carragher, sama hvað það kostaði. Leikaraskapur hans, látalæti, sífellt væl í dómaranum og bolabrögð (sáuð þið þegar hann sló Reina í hnakkann í framlengingunni?) gerðu það að verkum að hann tapaði ekki aðeins knattspyrnuleik í kvöld, heldur gerði hann sig að fífli. Honum hefði eflaust gengið betur ef hann hefði bara ákveðið að standa í lappirnar og reyna að skora mark … þetta er ekki svo flókið, Didier! Now fuck off back to London!

• Dirk Kuyt. Ef hægt er að tala um einvígi framherja í kvöld, þá var Kuyt frábær á alla þá vegu sem Drogba var ekki í kvöld. Ég var að verða brjálaður á því að Kuyt væri ekki búinn að skora þegar hann skoraði loks í framlengingunni – en þá var markið dæmt ranglega af. Gaman að sjá Mourinho væla yfir þeim dómi næstu tvö ár. Kuyt var búinn að skalla í slá, skjóta tvisvar rétt framhjá og láta Cech verja frá sér úr dauðafæri þegar hann skoraði loks mark sem dæmt var af. Aðstoðardómaranum til varnar var mjög erfitt að sjá rangstöðuna og þótt hann hafi dæmt vitlaust þarna var ég ekki brjálaður út í hann – svona gerist bara stundum. En ó hvað það var mikið réttlæti í því að Kuyt fengi að setja síðustu vítaspyrnuna og tryggja okkur farseðilinn til Aþenu! Dirk, þú ert snillingur!

• Fyrri hálfleikur = yfirburðir. Seinni hálfleikur = yfirburðir. Framlenging = þreyta og þrátefli. Vítaspyrnur = aðeins eitt lið á vellinum. Látið engan segja ykkur annað, Liverpool átti það svo þúsund sinnum meira skilið en Chelsea að vinna í kvöld. Annað liðið sótti í hálftíma á heimavelli og lá svo í vörn í 150 mínútur + framlengingu, á meðan hitt liðið sótti í heila þrjá hálfleika og sýndi allan þann karakter sem einkennir sigurlið. Fuck off Chelsea, you ain’t got no history …

• Javier Mascherano og Steven Gerrard. Það var vissulega huguð ákvörðun hjá Rafa að hafa Xabi Alonso á bekknum í dag, en sú ákvörðun var réttlætt. Miðjumennirnir okkar voru tveir gegn þremur á Chelsea-miðjunni í nær allt kvöld (þangað til Alonso kom inná) og þeir sýndu Makelele, Mikel og Lampard hvar Davíð keypti ölið! Byrjum á Gerrard: hann var leiðtogi í kvöld, barðist eins og ljón út um allan völl og leiddi liðið áfram eins og sannur fyrirliði. Ég var stoltur af honum í kvöld. Mascherano: hvað vann hann marga bolta? Hvað braut hann oft af sér á lykilstöðum án þess að vera bókaður? Þessi litli orkubolti er þyngdar sinnar virði í gulli – þvílíkur snillingur! Og á meðan Carlos Tevez berst fyrir lífi sínu hjá West Ham mun perluvinur hans frá Argentínu dansa stríðsdans í Aþenu! Hvernig í ósköpunum fengum við þennan gæja án baráttu við hin stórliðin?

• José Mourinho. Ég spái því að hann taki við stjórn Internazionale á næsta tímabili og að Guus Hiddink verði næsti þjálfari Chelsea. Hann skaut því að Benítez fyrir viku að ef hann léki þrjú tímabil án þess að vinna deildina yrði hann rekinn. En vitiði hvað? Eftir mánuð verður Rafa með jafn marga Meistaradeildartitla og Mourinho með sigra í Úrvalsdeild, og aðeins annar þeirra verður atvinnulaus …

Þá er því næstum lokið í bili. Mig langar til að geyma besta punktinn þangað til síðast. Í liði Liverpool er leikmaður sem:

• varði sjö af níu vítaspyrnum með sínu gamla liði á Spáni
• varði þrjár af fjórum vítaspyrnum gegn West Ham í úrslitum FA bikarsins í fyrra
• á metið yfir að halda hreinu í Englandi – 20 sinnum í 34 leikjum í fyrra
• hefur haldið oftast allra markvarða hreinu í vetur í Englandi
• varði í kvöld tvær af þremur vítaspyrnum Chelsea-manna

Þessi leikmaður er ekki aðeins maður leiksins. Þessi maður er SNILLINGUR VIKUNNAR. Hann heitir

JOSÉ MANUEL “PEPE” REINA

og ég myndi ekki vilja skipta á honum og neinum öðrum markverði í heiminum í dag! Þvílík hetja!!!

Jæja, okkar menn töpuðu í dag á útivelli fyrir Portsmouth, 2-1, í mjög kaflaskiptum leik. Rafa hvíldi næstum því alla þá sem munu væntanlega byrja leikinn gegn Chelsea á þriðjudaginn og fyrir vikið fengum við að sjá lið sem var blanda af ungum og óreyndum leikmönnum og gömlum reynsluboltum. Það lið þurfti of langan tíma til að samstilla sig í dag og það kostaði okkur þrjú stig.

BEKKUR: Padelli, Hobbs, Pennant (Gonzalez, 67. mín), El Zhar (Sissoko, 82. mín), Kuyt.

MÖRKIN: 1-0 Benjani 27. mín., 2-0 Kranjcar 32. mín., 2-1 Hyypiä 58. mín.

ÞAÐ SLÆMA

* Fyrri hálfleikurinn. Einfaldlega versti hálfleikur sem Liverpool hefur spilað í nokkrum leik í vetur. Og þá tel ég með afhroðin gegn Arsenal í janúar, þegar Dudek og Paletta voru síðast í liðinu. Liðið spilaði einfaldlega skelfilega fyrir hlé.

* Jerzy Dudek. Af hverju kom það manni ekki á óvart að sjá Jerzy verja stórvel um miðjan fyrri hálfleikinn en fá svo á sig algjört aulamark? Þegar boltinn kom langur innfyrir frá James og Benjani elti hann hugsaði ég með mér “Reina myndi sparka þessu í innkast,” en Dudek ákvað að bíða eftir að boltinn kæmi innfyrir teiginn til að geta gripið hann, og það gaf Benjani nægan tíma til að stinga sér á undan í boltann og skalla hann svo í tómt markið. Jerzy, þess vegna færðu ekki að spila meira.

* Sami Hyypiä. Þessi gamli snillingur, þessi goðsögn í sögu Liverpool, átti sök í báðum mörkum Portsmouth. Í fyrra markinu var Dudek reyndar algjörlega sekur, en í báðum tilfellum er það Hyypiä sem situr eftir í rangstöðuvörn liðsins og spilar framherjana réttstæða, fyrst Benjani og svo Krancjar í seinna markinu, þar sem hann elti boltann innfyrir og lagði hann svo framhjá Dudek til að koma Pompey í 2-0.

* Gabriel Paletta. Sorrý, en það verður að dæma þennan strák að einhverju leyti. Þegar hann kom til liðsins í haust var hann kallaður ‘óslípaður demantur’ en það er orðið alveg ljóst að hann vantar talsvert uppá til að gera tilkall í aðalliðið. Berið saman frammistöðu hans í dag, í sínum fjórða eða fimmta leik fyrir Liverpool, og frammistöðu Insua í sínum fyrsta leik. Pælið svo aðeins í því að Insua er þremur árum yngri. Annar þeirra er stórefnilegur, hinn þarf að bæta sig talsvert til að eiga séns.

* Craig Bellamy. Jú, hann byrjaði úti á kanti og komst betur inní leikinn í seinni hálfleik þegar hann var færður í framlínuna, en hann er samt sem áður gjörsamlega heillum horfinn þessa dagana. Fyrir tveimur mánuðum þótti það óljóst hvort honum eða Crouch yrði fórnað fyrir nýjan framherja í sumar. Í dag er það alveg klárt mál að ef einhver framherji (utan Fowler) verður látinn fara í sumar til að rýma fyrir nýjum manni, þá verður það Craig. Hann einfaldlega verður að sýna meira en þetta.

* Robbie Fowler. Hugurinn er ennþá til staðar og hann er ennþá einn besti klárarinn í deildinni, en líkaminn er fyrir löngu síðan dottinn niður á lægra plan en hugurinn. Það er hálf pínlegt að horfa uppá þetta, og enn pínlegra að þurfa að segja það, en Robbie Fowler á ekkert erindi í topplið lengur. Kveðjum hann með tár í vanga í vor og horfum svo fram á veginn.

ÞAÐ GÓÐA

* Seinni hálfleikurinn. Eftir hlé var einfaldlega ekki hægt að sjá mun á varaliði Liverpool og heimaliði Portsmouth, sem eru í sjöunda sæti deildarinnar. Rafa hefur lagt mönnum línurnar í hléi því að boltinn vann vel manna á milli allan seinni hálfleikinn og við vorum hreinlega óheppnir að ná ekki að jafna. Ef liðið hefði nú bara spilað af sama krafti frá byrjun værum við að fagna þremur stigum.

* Skotið hans Bolo Zenden. Undir lok fyrri hálfleiks fékk hann boltann talsvert langt fyrir utan vítateig Portsmouth, tók hann á lofti og negldi að fjærhorninu. Boltinn fór hátt yfir David James í markinu og söng í slánni og þaðan niður á grasið í markteignum. Staða hans á vellinum, hvernig hann skaut, þetta var næstum alveg eins og mark Luis García gegn Juventus fyrir rúmum tveimur árum, nema því miður fyrir Bolo fór þessi bolti ekki í netið heldur slána. Hefði verið eitt af mörkum ársins í Englandi, hefði skotið verið tveimur sentímetrum neðar. Því miður fyrir Bolo.

* Emiliano Insua. Fyrsti leikur þessa átján ára Argentínumanns og hann spilaði hreinlega eins og hann væri 27 ára og búinn að spila í tíu ár í liði Liverpool. Þetta er greinilega framtíðarleikmaður, ef þessi leikur er marktækur. Frábær innkoma.

* Momo Sissoko. Momo hefur verið slakur síðan í útileiknum gegn Barcelona, en hann var frábær í dag. Ég fylgdist sérstaklega með honum og hann skilaði öllum sendingum sínum í dag á samherja, auk þess að vera duglegur við sína sterkustu iðn, að vinna boltann framarlega á vellinum og vinna eins og berserkur út um allan völl. Þriggja leikja hvíldin hefur gert honum gott og það er gaman að sjá hann ferskan á ný.

* Á meðan Ballack og Carvalho voru staðfestir sem fjarverandi fyrir leikinn á þriðjudaginn sátu nær allir aðalliðsmenn okkar uppí stúku eða heima í Liverpool og slökuðu á. Þetta er auðvitað okkar mönnum í hag, en það á enn eftir að leggja þann gróða inn. Ég segi bara, það er eins gott að þessi hvíld lykilmanna borgi sig á þriðjudaginn, því Rafa hreinlega fórnaði stigum í dag til að geta komist í úrslit Meistaradeildarinnar.

MAÐUR LEIKSINS: Momo Sissoko og Emiliano Insua deila þessu með sér í dag. Annar þeirra er einn efnilegasti leikmaður klúbbsins og stóð sig stórvel í fyrsta leiknum með aðalliðinu, hinn hefur verið einn mikilvægasti leikmaður liðsins sl. tvö tímabil og hristi af sér slenið í dag. Flottur leikur hjá báðum.

Næsti leikur: Chelsea á Anfield í Meistaradeildinni á þriðjudag. Let the countdown begin …

Jæja, þessi ferð okkar manna á Stamford Bridge var ekki til fjár frekar en fyrri daginn.

Liverpool tapaði núna áðan fyrir Chelsea 1-0 í London og eru því í skítsæmilegri stöðu fyrir seinni leikinn á Anfield. Það er erfitt að vera ekki alveg hræðilega vonsvikinn eftir þennan leik, þar sem að Chelsea mark á Anfield mun nánast klára þessa viðureign. En ég ætla allavegana að reyna.

Rafa stillti þessu svona upp í byrjun

Á meðan að Mourinho stillti liðinu sínu svona:

Allan fyrri hálfleikinn var Chelsea mun betra liðið. Chelsea menn pressuðu gríðarlega ofarlega gegn Liverpool og sóknir Liverpool runnu útí sandinn á frekar ódýran hátt. Aðallega fannst mér vanta að eitthvað gerðist á hægri kantinum, en oftar en ekki var Ashley Cole eini maðurinn á þeim kanti. Gerrard leitaði alltof mikið inná miðjuna og skiljanlega þá var Arbeloa ekki mjög gjarn á að spila mjög ofarlega á vellinum.

Hinum megin beittu Chelsea menn einni leikaðferð allan leikinn. Sú var að dúndra háum boltum inná Didier Drogba. Og það er svo sem erfitt að gagnrýna þá leikaðferð þar sem að Drogba vann **alla** þá bolta, sem hann fékk. Ef ekki í fyrsta, þá tók hann aðra snertinguna.

Hættulegustu sóknir Chelsea komu uppúr mjög hröðum sóknum. Pepe Reina varði glæsilega frá Frank Lampard í einni sókninni, sem var besta færi Chelsea þangað til að þeir skoruðu. Á 25. mínútu voru Liverpool menn í sókn, en Ricardo Carvalho vann boltann og tók boltann með sér upp völlinn og gaf svo langa sendingu innfyrir á Didier Drogba. Drogba sparkaði boltanum á undan sér og hljóp svo fyrir framan Daniel Agger. Þegar að Agger hafði náð honum, þá plataði Drogba hann uppúr skónum, gaf svo fasta sendingu fyrir þar sem að **Joe Cole** hafði komist framfyrir Arbeloa og skoraði þar glæsilegt mark. Einkar ömurlegt að þrír mest óþolandi leikmenn þessa Chelsea liðs hafi átt markið.

Eftir þetta batnaði leikur Liverpool að einhverju leyti, en samt ekki mikið og Chelsea var áfram sterkari aðilinn út fyrri hálfleikinn.

—

Í seinni hálfleiknum snerist þetta við og Liverpool var mun betri aðilinn. Alonso náði smá taki á miðjunni og Zenden var ógnandi á vinstri kantinum, en eftir sem áður kom lítið frá hægri, enda var Gerrard mikið inná miðjunni. Crouch kom svo inná fyrir Bellamy (sem hafði ekki getað neitt) og við það batnaði spilið enn frekar.

Hættulegasta færi Liverpool átti Gerrard, sem átti frábært skot að marki, sem að Cech varði frábærlega. Hinum megin á vellinum varði Reina svo aftur frábærlega frá Lampard. Því miður fyrir Lampard voru engir varnarmenn, sem gátu breytt um stefnu boltans.

Rafa gerði svo eina breytingu í viðbót þegar að Jermaine Pennant kom inná fyrir Alonso. Hann fékk hins vegar bara örfáar mínútur, svo lítið gerðist meira markvert. Liverpool var meira með boltann, en síðustu 10 mínúturnar náðu Chelsea aftur yfirtökunum, þrátt fyrir að hvorugt liðið væri líklegt til að skora.

—

**Maður leiksins**: Þetta er frekar erfitt. Reina varði frábærlega í tvö skipti, en gerði svo lítið annað en að pikka boltann úr netinu. Arbeloa var ótraustur og Carra ekki nógu öflugur. Einsog 99,9% allra miðvarða í heiminum átti Daniel Agger í miklum vandræðum með Didier Drogba og hafði Drogba mun betur í þeirri viðureign. Það er kannski sárt að segja það, en Didier Drogba er einfaldlega stórkostlegur framherji – og það er fáránlega erfitt fyrir varnamenn að ráða við hann. Munurinn á liðunum var oft sá að þegar að háar sendingar komu að Chelsea vörninni þá vann vörnin **alla bolta** en hinum megin var það svo Drogba sem tók alla bolta. Carra var skástur í vörninni, en yfir það heila má segja að öll varnarlínan hafi átt slæman dag.

Á miðjunni voru Gerrard, Mascherano og Alonso ágætir – en samt fannst mér einsog Chelsea hafi unnið baráttuna á miðjunni. Gerrard var alltof sjaldan úti hægra megin og sá kantur var oft einsog eyðimörk. Frammi gerðu svo framherjarnir afskaplega lítið, sérstaklega Bellamy – sem hefði mátt sleppa því að mæta (af hverju Crouch byrjaði ekki inná mun ég sennilega aldrei skilja.).

Og því er maður leiksins sá ólíklegasti á vellinum, nefnilega **Bolo Zenden**. Já, hann lék engan draumaleik og sumar sendingarnar mistókust. En hann var **nánast eina ógnun Liverpool** á löngum köflum í þessum leik. Eflaust eiga margir eftir að æpa yfir þessu og segja að Gerrard eða Carra eigi skilið að fá nafnbótin, en ég geri einfaldlega meiri kröfur til Gerrard og Carra.

—

Og þannig er það. Núna fyrst reynir á þetta Liverpool lið. Þetta voru ekki alslæm úrslit, en þau eru heldur ekki góð – sérstaklega þar sem Liverpool náðu ekki útivallarmarkinu. Ef að Chelsea skorar á Anfield þá er þetta nánast búið, því það er ólíklegt að Liverpool skori 3.

En maður veit þó aldrei hvað gerist á Anfield. 3000 Liverpool aðdáendur sungu hærra en 40.000 Chelsea menn í kvöld og það er alveg ljóst að stemningin á Anfield verður 100 sinnum betri en í kvöld. Við unnum þá 2-0 í deildinni og það sama getur alveg gerst.

Liverpool hefur farið í gegnum þessa Meistaradeild án þess að vera í verulegri pressu fyrir seinni leikina, en núna er það breytt. Liverpool menn geta klárað þetta, en það verður erfitt.

Jæja, okkar menn unnu sennilega sinn næstauðveldasta sigur á tímabilinu í dag í sannkölluðum æfingaleik. Lokatölur urðu 2-0 gegn Wigan Athletic á Anfield, en eini leikur vetrarins sem hefur verið auðveldari var, fullyrði ég, 4-0 útisigurinn gegn sama liði í haust.

Rafa hvíldi slatta af lykilmönnum í dag og stillti upp eftirfarandi liði:

BEKKUR: Dudek, Agger, Mascherano, Gerrard, Bellamy.

Þegar leið á leikinn skipti Rafa nokkuð snemma útaf þeim Carragher, Zenden og Crouch fyrir Agger, Gerrard og Bellamy. Hann var greinilega að hvíla Carragher og Crouch sem segir manni að þeir muni byrja inná á miðvikudag. Þá fengu þeir Finnan og Sissoko algjöra hvíld í dag, voru ekki einu sinni á bekknum, enda býst maður við að þeir spili báðir frá byrjun á miðvikudag.

En sigurinn í dag var auðveldur. Allt frá fyrstu mínútu sá maður að Wigan-liðið ætlaði bara að liggja í vörn og hanga á markaleysinu, rétt eins og Middlesbrough á miðvikudag. Munurinn var hins vegar sá að Wigan-liðið er með talsvert slappari vörn en Boro og því var sigurinn ekki jafn tvísýnn í dag, þótt hann hafi vart verið það á miðvikudaginn heldur.

Eftir rúmlega 30 mínútna leik gaf Jermaine Pennant háan bolta fyrir frá vinstri og Dirk Kuyt skallaði hann í fjærhornið. Um miðjan seinni hálfleikinn léku Bellamy og Riise svo upp vinstri vænginn og inná teiginn, þaðan sem boltinn barst til Kuyt sem nýtti sér það litla pláss sem hann hafði til að leggja boltann fyrir sig og setja hann í fjærhornið. Lokatölur 2-0 í auðveldum leik.

MAÐUR LEIKSINS: Kuyt. Ekki spurning. Af öðrum leikmönnum var Jermaine Pennant enn og aftur okkar hættulegasti maður, auk þess sem Bellamy kom ferskur inn, á meðan greyið Gonzalez gerði nánast ekkert rétt í dag. Aðrir voru bara svona í rólegheitunum – Alonso og Zenden stjórnuðu án mikilla vandkvæða á miðjunni og vörnin hafði ekki mikið að gera. En Kuyt var okkar besti maður í dag, skoraði tvennu og hefði getað haft þau þrjú en var klaufi undir lok leiksins.

En allavega, auðveldur sigur í sólinni á Anfield og þar með erum við komnir með fjögurra stiga forskot á Arsenal í baráttunni um þriðja sætið og búnir að tryggja okkur allavega fjórða sætið í deildinni. Sem sagt, Meistaradeildarsætið að ári er tryggt – nú getum við farið að snúa okkur að Chelsea. ;)

Okkar menn unnu í kvöld ágætan sigur á Middlesbrough í frekar daufum leik. Á endanum var það besti leikmaður vallarins sem réði úrslitum í 2-0 sigri.

Rafa Benítez gerði nokkrar breytingar á liði sínu í kvöld og gaf m.a. Xabi Alonso og Steve Finnan algjört frí, auk þess sem Dirk Kuyt og Mark Gonzalez voru á bekknum. Liðið í kvöld var sem hér segir:

Bekkur: Dudek, Hyypiä, Gonzalez, Fowler, Kuyt.

Fyrri hálfleikurinn var leiðinlegur. Liverpool voru með boltann, Boro-menn héngu í vörn en okkar menn náðu ekkert að lyfta leik sínum og þau tvö eða þrjú hálffæri sem fengust féllu til lélegasta skotmanns deildarinnar, Sissoko. Þannig að staðan var markalaus í hálfleik.

Glöggir menn halda kannski að ég hafi gleymt að nefna Peter Crouch í byrjunarliði kvöldsins. Ég gerði það viljandi, því hann var kannski í byrjunarliðinu en engu að síður ekki með í fyrri hálfleiknum. En eins og Einar Örn sagði mér í SMS-i um miðjan seinni hálfleik ákvað Crouch greinilega að skipta sjálfum sér inná í hálfleik og það var allt annað að sjá til hans.

Fyrstu fimm mínútur síðari hálfleiks voru alveg jafn daufar og leiðinlegar og allur fyrri hálfleikurinn og maður óttaðist að þetta stefndi í sömu taumlausu leiðindin og gegn City um helgina. En þá gerði Rafa taktíska breytingu sem breytti öllu. Hann tók Sissoko, sem hafði barist vel og verið ágætur á miðjunni en gjörsamlega vonlaus sóknarlega, útaf á 50. mínútu og setti Dirk Kuyt inn í staðinn. Í leiðinni breytti hann kerfinu úr 4-5-1 í 4-4-2 og færði Gerrard aftar á völlinn, en hann hafði ekki fundið sig fyrir aftan Crouch fram að því.

Rúmu kortéri síðan var staðan orðin 2-0. Fyrst fékk Gerrard boltann á miðjum vallarhelmingi Boro, lék aðeins að teig þeirra og lét svo vaða á fjærhornið. Mark Schwarzer, ágætur markvörður Boro í kvöld, átti ekki séns og boltinn söng í horninu – enn eitt glæsimarkið frá fyrirliðanum.

Fimm mínútum eða svo síðar var svo brotið á Peter Crouch inní teig er hann reyndi að skalla fyrirgjöf Jermaine Pennant, sem var okkar mest ógnandi maður í kvöld. Dómarinn dæmdi réttilega vítaspyrnu og úr henni skoraði Gerrard örugglega. Staðan orðin 2-0, game over Middlesbrough.

Eftir þetta datt leikurinn aftur aðeins niður, enda sigurinn unninn, og þetta fjaraði svona nokkurn veginn út. Okkar menn hefðu þó getað bætt við mörkum en þeir Zenden og Kuyt voru ekki á skotskónum, auk þess sem Mascherano átti góðan skalla í slána. Þannig að leik lauk 2-0 og var sá sigur meira en lítið sanngjarn, þrátt fyrir hálf andlausan leik Liverpool.

Fyrir leikinn hafði Rafa eiginlega varað suma af sínum minni spámönnum að leikirnir sem eftir eru í deildinni myndu vera notaðir til að dæma mannskapinn fyrir sumarið. Það að leikmenn eins og Zenden og Pennant skyldu vera í liðinu kom því ekki á óvart, og það verður að segjast um þá tvo að niðurstöðurnar voru skýrar.

Jermaine Pennant er að mínu mati búinn að sanna það eftir áramót að hann á erindi í hóp Liverpool. Hvort hann verður fastamaður í liðinu eða kantmaður á heimsmælikvarða mun tíminn einn leiða í ljós, en hann er búinn að vera okkar mest ógnandi maður í mörgum leikjum undanfarið og hefur átt margar stoðsendingar. Berið hann saman við landsliðskantmanninn Stewart Downing hjá Boro í kvöld og þá sjáið þið augljóslega hvor þeirra á meira tilkall til sætis í landsliðshópi hins staurblinda Steve McClaren.

Hið sama verður ekki sagt um Bolo Zenden. Við hér á Liverpool Blogginu höfum oft varið hann og gerum enn. Við höfum sagt (réttilega) að hann er mjög góður kostur af fjórða miðjumanni að vera (fimmta, nú þegar Mascherano er kominn) en í leikjum eins og þessum, þar sem menn á borð við Riise og Gonzalez eru heilir til að manna vænginn, á hann ekki að fá að spila. Hann gerði einfaldlega ekki neitt rétt í leiknum, nema kannski það að honum tókst að renna boltanum þrjá metra til hliðar á Gerrard í fyrra markinu.

Ég skil ekki alveg hvers vegna Zenden fékk að spila allan leikinn í kvöld en Gonzalez aðeins tíu mínútur, þegar annar þeirra á sér augljóslega enga framtíð hjá Liverpool eftir vorið en hinn þarf hverja mínútu til að hjálpa sér að aðlagast fyrir framtíðina.

Annars voru menn á heildina góðir. Carra var góður fyrir utan eitt glappaskot í fyrri hálfleik þar sem hann gaf Fabio Rochemback næstum því mark, og Riise og Sissoko börðust vel og unnu mikið af boltum en voru báðir steingeldir fram á við í kvöld. Ég hef ekki áhyggjur af Carra en Riise og Momo veitir sennilega ekki af fríinu sem kemur eftir mánuð.

Annars voru menn eins og Agger, Arbeloa, Mascherano, Kuyt og Crouch (í seinni hálfleik) mjög góðir, auk þess sem Reina var öryggið uppmálað í markinu og “sópaði” vel fyrir aftan vörnina allar stungusendingar og slíkt.

MAÐUR LEIKSINS: Eins og ég hef áður sagt var Jermaine Pennant okkar mest ógnandi leikmaður í kvöld en hann missir af nafnbótinni. Það þarf ekki að koma neinum á óvart að Steven Gerrard var maður leiksins, enda vann hann leikinn og var í raun það sem skildi liðin að í kvöld. Við vanmetum oft hversu mikilvæg nærvera hans í liðinu er en erum þó minnt á það reglulega og það gerðist í kvöld. Án hans hefði þetta orðið enn eitt steindautt jafnteflið. How hard? Gerr-ard!

Markalaust jafntefli við Manchester City niðurstaðan.

Byrjunarliðið var svona:

Okkar menn báru sorgarbönd í dag þar sem átján ár eru liðin frá Hillsborough slysinu á morgun. Það var frábært hjá Joey Barton fyrir leik þegar hann lagði blóm fyrir framan stuðningsmenn Liverpool sem voru með fullt af borðum til minningar um þá 96 sem létust. Einnig flaggaði City í hálfa stöng. Góðir gestgjafar þarna á ferð.

Að leiknum. Pennant fékk fyrsta færið, algjört dauðafæri en honum var greinilega haldið þegar hann ætlaði að skjóta. Vel gert hjá honum samt að reyna að skjóta og ekki leika eitthvað enda tæplega víti fannst mér. Annars fór leikurinn nokkuð vel af stað, við náðum að byggja upp smá spil og City komu sér líka í hættulegar stöður.

City voru bara rólegir og leyfðu okkar mönnum að halda boltanum við miðjuna og buðu upp á þéttan varnarpakka. Þeir beittu svo skyndisóknum og gerðu það mjög vel. Alonso reyndi sitt þriðja mark á tímabilinu frá eigin vallarhelmingi, skotið var rétt yfir og það er eiginlega ótrúlegt hvað maðurinn er nákvæmur í þessu! Spyrnutækni hans er einstök.

Carra komst líka nálægt því að skora eftir lélega varnarvinnu City en hann skaut í hliðarnetið í fyrri hálfleiknum þar sem það vantaði nauðsynlega mark til lífga aðeins upp í þessu, leiknum og þögulum stuðningsmönnum City. Fyrri hálfleikur var tíðindalítill í meira lagi og endaði markalaus. Leikurinn var hægur og bara leiðinlegur eiginlega. Skotið frá Alonso var besta færið okkar og ekki sekúndu bætt við.

Mér fannst hreinlega ekkert koma út úr Kuyt þarna frammi. Crouch er svo miklu betri í að taka á móti “erfiðum” sendingum og mér fannst við þurfa á því að halda til að brjóta upp ljósbláan varnarmúrinn. Ég hefði viljað hann inn sem fyrst.

Það lifnaði þó aðeins við þessu í upphafi seinni hálfleiks. Gerrard skallaði yfir, átti svo ágætt skot sem Isaksson greip og Riise skaut rétt framhjá. Ég hélt samt áfram að pirra mig á Kuyt. Af hverju er hann að senda fyrir af kantinum strax eftir hornspyrnu? Af hverju er hann ekki í markteignum að bíða eftir tækifærinu?

Jæja, okkar mönnum gekk lítið að koma sér í góð færi. Ég skil ekki af hverju Crouch kom ekki fyrr inn til að hrista upp í þessu. Hann kom inn eftir að einhver leikmaður City skaut í slánna á 75 mínútu. Það breyttist nú kannski ekki mikið við komu Crouch, mér finnst hann samt alltaf líklegur til að gera hluti, taka á móti boltanum, vinna aukaspyrnur og skila sínu vel.
Leikurinn fjaraði bara út, ómerkilegt 0-0 jafntefli. Ef ég hefði ekki skrifað leikskýrsluna jafn óðum leiknum hefði ég eflaust ekki nennt að skrifa svona mikið einu sinni.

Maður leiksins? uuuuuu….. veit nú ekki. Gerrard reyndi sitt, Kuyt hljóp mikið en skapaði ekkert og eiginlega skaraði enginn frammúr. Carra var öruggur og Reina sýndi að hann er einn sá besti í bransanum. Öryggið uppmálað. Alonso var líka fínn.

LIVERPOOL KOMIÐ Í UNDANÚRSLIT
MEISTARADEILDAR EVRÓPU 2007!

Jæja jæja, púlsinn er við það að komast niður á eðlilegt stig eftir hreint magnað fótboltakvöld þar sem ég og vinur minn horfðum á eina mest spennandi Evrópuviðureign í sögu Liverpool.

**DJÓK!**

Það er varla að ég nenni að skrifa leikskýrslu. En svona byrjaði Rafa með þetta:

Semsagt, Gerrard og Carragher fengu frí auk Steve Finnan – en þessir leikmenn hafa spilað nánast alla leiki Liverpool í vetur.

Það var alveg ljóst frá upphafi að PSV var búið að gefast upp fyrir þennan leik og þeir reyndu aldrei að keyra á Liverpool liðið. Og Liverpool menn voru ekkert sérstaklega æstir í því að keyra sig út, þannig að úr varð afskaplega daufur leikur. Á 10. mínútu meiddist Craig Bellamy og þurfti að fara útaf og inná kom eldingin Robbie Fowler.

Peter Crouch fékk ágætis færi í fyrri hálfleik sem að Gomes varði. Fleira markvert gerðist varla í fyrri hálfleik.

Í þeim seinni var lítið meira í gangi, en um miðjan hálfleikinn fékk einn leikmaður PSV rautt spjald fyrir að fara í sólatæklingu á Bolo Zenden. Kannski full strangt að gefa rautt spjald, en gult spjald hefði verið sanngjarnt.

Stuttu seinna komst Zenden upp kantinn og gaf hann fyrir markið þar sem Gomes bjargaði sjálfsmarki – Fowler fékk boltann og gaf fyrir á hinn óstöðvandi **Peter Crouch**, sem að skoraði auðveldlega.

Rafa byrjaði þá að hvíla fleiri leikmenn. Fyrst fór Xabi Alonso útaf fyrir Speedy Gonzalez og svo koma Agger útaf fyrir Paletta. Það eina markverða sem gerðist það sem eftir lifði leiks var að Jermaine Pennant tókst á einhver óskiljanlegan hátt að láta Gomes verja frá sér tvisvar í röð.

—

**Maður leiksins**: Úff, þetta var svo auðvelt hjá Liverpool að það stóð enginn sérstaklega uppúr. Ég ætla þó að velja **Jermaine Pennant** því að hann var nánast sá eini, sem ógnaði alvarlega vörn PSV. Jú, og svo fær **Peter Crouch** auðvitað prik fyrir að skora. Hann er núna ásamt Kaká og Drogba líklegastur til að verða markakóngur Meistaradeildarinnar árið 2007 (Kaká með 7, Drogba, Crouch, Morientes og van Nilsteroy með 6). Hverjum hefði dottið það í hug sumarið 2005?

En allavegana, þetta var eins auðvelt og hægt er að hafa það. 4-0 á móti hollensku meisturunum og nú bíða okkar tveir leikir gegn Chelsea í undanúrslitum Meistaradeildarinnar. Verður þetta endurtekning á 2005 tímabilinu með Chelsea í undanúrslitum og Milan í úrslitum, eða fáum við draumaúrslitaleik gegn Manchester United. Já, eða þá dettum við bara út í undanúrslitunum? Fyrri leikurinn verður á Anfield þriðjudaginn 24.apríl og sá seinni á Stamford Bridge þann 1.maí. (uppfært EÖE: Sjá komment við þessa færslu, en UEFA og LFC.tv segja bæði að fyrri leikurinn verði á Stamford Bridge).

Það verður allavegana spennandi að sjá hvað gerist á Anfield eftir 2 vikur. Ég get varla beðið.

Jæja, Liverpool liðið sýndi í dag að okkar menn geta unnið leiki þrátt fyrir að leika illa. Liverpool vann í dag Reading 2-1 á útivelli þrátt fyrir að hafa leikið skelfilega stóran part leiksins. Rafa stillti liðinu svona upp í byrjun leiks:

Þarna vakti athygli að líkt og í Aston Villa leiknum voru Momo og Javier á miðjunni og Gerrard á kantinum. Það virkaði ekki vel í þeim leik og það má segja að það hafi heldur ekki virkað vel í dag.

Fyrri hálfleikurinn var einfaldlega **dapur** hjá Liverpool. Reading byjruðu betur og pressuðu vel á Liverpool liðið. Eftir korter var Reading liðið í sókn. **Alvaro Arbeloa** vann boltann upp við vítateig Liverpool og keyrði upp völlinn. Hann gaf hann svo á Peter Crouch, sem gaf boltann aftur á Arbeloa, sem að var kominn einn innfyrir og kláraði færið sitt frábærlega. 1-0 fyrir Liverpool.

Það sem eftir lifði af fyrri hálfleiknum var Liverpool liðið verulega slappt. Reading skapaði sér svo sem ekki mörg færi, en það gerði Liverpool ekki heldur og ég man ekki eftir skoti frá Liverpool fyrir utan markið. Miðjan var alls ekki að virka og þrátt fyrir að Mascherano væri sterkur, þá gerði Momo ekkert til að sannfæra efasemdamenn um ágæti sitt þegar að Liverpool liðið er með boltann.

Í upphafi seinni hálfleiks fékk Liverpool liðið það sem það átti skilið. Brynjar Björn fékk boltann inní vítateig og skoraði glæsilegt mark úr ólíklegri stöðu. Virkilega vel gert hjá honum.

Eftir þetta byrjuðu Liverpool menn þó að spila betur. Stuttu eftir mark Reading var Bellamy tekinn útaf fyrir Kuyt og nokkru seinna kom svo Pennant inn fyrir Peter Crouch. Við þetta batnaði spilið hjá Liverpool umtalsvert (enda var það ekki merkilegt fyrir). Liðið skapaði sér einhver færi, meðal annars komst Kuyt einn innfyrir en skaut framhjá og svo náði Ívar Ingimarsson að bjarga frábærlega frá Steven Gerrard við markteiginn.

En nokkrum mínútum fyrir leikslok náði svo Liverpool að stela sigrinum. Jermaine Pennant fékk boltann útá hægri kantinum, plataði varnarmann Reading algjörlega og gaf svo himneska sendingu fyrir á **Dirk Kuyt**, sem skoraði fyrsta mark sitt fyrir Liverpool í langan tíma.

—

**Maður leiksins**: Það var enginn sem stóð sérstaklega uppúr. Ég ætla því þá bara að tilnefna mennina, sem sköpuðu mörkin okkar í dag. Arbeloa er búinn að byrja Liverpool ferilinn verulega vel. Gleymum því ekki að hann er bara 24 ára gamall (þrátt fyrir að hann líti nú út fyrir að vera eldri).

Svo fá varamennirnir **Pennant** og **Kuyt** hrós fyrir sigurmarkið. Kuyt hefur verið slappur að undanförnu að mínu mati og varla skapað sér nokkur færi, enda er hann að spila alltof aftarlega á vellinum. Í dag var hann einn frammi og því var hann að spila mjög framarlega. Og það skilaði sér í þrem færum og einu marki.

Og Jermaine Pennant fær líka hrós frá mér. Ég er orðinn afskaplega hrifinn af Pennant sem leikmanni. Undantekningalaust finnst mér sóknarleikur Liverpool lyftast uppá annað plan þegar að hann kemur inná. Ég bjóst við honum í byrjunarliðinu eftir Arsenal frammistöðuna, en þess í stað var hann á bekknum. Að mínu mati þá batnaði sóknarleikurinn í dag þegar að hann kom inná.

—

En það sem skiptir máli er að Liverpool tók 3 stig í dag á meðan að Arsenal skutu 28 sinnum að marki West Ham án þess að skora og töpuðu því fyrir nágrönnum sínum. Liverpool er því komið **5 stigum** fyrir ofan Arsenal (60 á móti 55) og Arsenal á bara einn leik til góða, þannig að þriðja sætið er í okkar höndum.

Gleðilega páska!

Höddi Magg á Sýn kom glottandi inní stúdío eftir leikinn í kvöld og sagði við þá sem voru þar fyrir: *”Ef það er eitthvað lið að spila betur í Meistaradeildinni en Liverpool, þá bara bjalliði í mig.”*

Liverpool fóru í kvöld til Hollands og tóku þar hollensku meistarana í kennslustund í fótbolta. Þvílíka yfirburði man ég ekki eftir að hafa séð í 8 liða úrslitum Meistaradeildarinnar lengi. PSV átti aldrei sjens og fyrir utan fyrstu 10 mínúturnar var bara eitt lið á vellinum.

En allavegana, byrjum á byrjuninni. Rafa stillti þessu svona upp:

Semsagt, Aurelio í bakverðinum, Mascherano og Alonso á miðjunni líkt og gegn Arsenal og svo Kuyt og Crouch frammi.

Fyrstu mínúturnar þá var nokkuð jafnræði með liðunum en Liverpool þó sterkara liðið. Eftir korter átti Jamie Carragher góðan skalla eftir horn, sem að Gomes varði á ótrúlegan hátt. Stuttu síðar þá var Carra nálægt því að skora sjálfsmark og má í raun segja að það hafi verið besta færi PSV í leiknum.

Það var svo á 27 mínútu sem Liverpool komust yfir. Finnan gaf á Mascherano á miðjum vellinum, benti uppí hornið og fékk boltann frá Mascherano þar – gaf svo frábæra sendingu á **Steven Gerrard**, sem skallaði boltann örugglega í markið.

Fram að markinu höfðu PSV menn legið í vörn og ekki sett neina pressu á Liverpool. Það breyttist aðeins við markið og leikmenn PSV sóttu aðeins meira, en þó án mikils árangurs. Aðallega vegna þess að allar sendingar stoppuðu á miðjunni þar sem að Xabi Alonso og **Javier Mascherano** stjórnuðu **öllu!**

—

Í seinni hálfleik var þetta svo enn ójafnara, vörnin hjá PSV var í molum og bara spurning hversu fljótt Liverpool myndu bæta við marki. Það gerðist nánast strax því eftir mistök í vörninni hjá PSV fékk **John Arne Riise** boltann á lofti og þrumaði honum glæsilega uppí samskeytin. Algjörlega frábært mark.

Eftir þetta hélt einstefnan áfram og um korteri seinna skoraði **Peter Crouch** svo virkilega gott skallamark eftir frábæra stoðsendingu frá Steve Finnan. Það sem eftir lifði leiks virtust PSV menn algjörlega hafa gefið upp alla von og Liverpool menn kláruðu leikinn á hálfum hraða. Það eina, sem skemmdi fyrir var að Fabio Aurelio meiddist. Dirk Kuyt var meira að segja svo öruggur með sig að hann ákvað að ná sér í gult spjald, svo hann verður í banni í seinni leiknum, en hann var auðvitað farinn að hugsa strax til undanúrslitanna.

—

**Maður leiksins**: Það lék nánast allt Liverpool liðið ágætlega í kvöld. Það var samt alltaf einsog liðið ætti **fullt** inni. Í vörninni var það Steve Finnan sem stóð uppúr með sínar tvær stoðsendingar, en Reina, Carra og Agger höfðu nákvæmlega EKKERT að gera. Ástæðan fyrir því hversu lítið þeir höfðu að gera var að Liverpool rústaði hreinlega miðjubaráttunni. Frammi skoraði Crouch gott mark, og kantmennirnir báðir skoruðu fyrir okkur í kvöld, þrátt fyrir að Riise hafi nú ekki gert mikið meira en það af viti.

En maður leiksins er að mínu mati **Javier Mascherano**. Hann hefur verið að vaxa með hverjum Liverpool leiknum og í kvöld var ekki erfitt að skilja af hverju Rafa vildi fá þennan strák til liðsins. Hann vann boltann ótal sinnum af PSV mönnum og skilaði honum (ég leyfi mér að fullyrða alltaf) til samherja. Hann var kannski ekki mest áberandi leikmaðurinn á vellinum, en hann vann sitt hlutverk fullkomlega. Hann og Xabi Alonso hafa verið frábærir í síðustu leikjum.

—

En semsagt, 3-0 sigur á útivelli og seinni leikurinn hlýtur því að vera nánast formsatriði. Liverpool tapar einfaldlega ekki niður 3-0 forystu á Anfield. Við getum því verið ansi bjartsýn á að við fáum að sjá Liverpool spila gegn annaðhvort Chelsea eða Valencia í **undanúrslitum Meistaradeildarinnar**.

Frábært mál.

Svona eftir á að hyggja þá lá þetta einfaldlega í loftinu. Eftir 3-0, 3-1 og 6-3 töp gegn Arsenal í vetur einfaldlega skulduðum við þeim ærlega flengingu. Þeir áttu þetta algjörlega inni hjá okkar mönnum og í dag varð það svo að Liverpool rústaði Arsenal, 4-1, á heimavelli í Úrvalsdeildinni ensku.

Rafa kom mönnum á óvart með liðsuppstillingunni í dag, en liðið var sem hér segir:

Bekkur: Dudek, Riise, Zenden, Kuyt, Fowler.

Leikurinn var varla byrjaður þegar besti framherji Englands, Peter Crouch, var búinn að koma okkar mönnum yfir. Jermaine Pennant byrjaði vel á hægri kantinum og var nærri því búinn að fífla Gael Clichy á annarri mínútu, en upp úr því fékk Liverpool aftur boltann og eftir að Arbeloa hafði gefið hælsendingu á Pennant svaraði hann með enn betri hælspyrnu innfyrir Clichy. Arbeloa tók boltann þar, kominn á auðan sjó, og sendi hann beint fyrir þar sem Crouch kom aðvífandi og renndi sér á boltann, setti hann beint í nærhornið, óverjandi fyrir Lehmann.

Það var einfaldlega hressandi eftir síðustu leiki að sjá liðið nýta fyrsta færi sitt í leik og sérstaklega að sjá framherja ráðast á bolta á markteignum, en það hefur skort tilfinningalega í leik þeirra Kuyt og Bellamy síðustu vikur.

Eftir þetta var tónninn gefinn og okkar menn börðust grimmilega um boltann út um allan völl við Arsenal-liðið sem virtist hálf slegið yfir grimmd okkar manna. Það er oft sagt að lið spili ekki betur en andstæðingurinn leyfi og í dag einfaldlega leyfðu okkar menn Arsenal-mönnum ekki að spila fótbolta í svona 80 af 90 mínútum.

Eftir mikla yfirburði út fyrri hálfleikinn kom annað markið á 34. mínútu. Þá gaf Alonso boltann út á Fabio Aurelio, sem átti sinn besta leik fyrir Liverpool í dag. Hann var óvaldaður úti á kanti og leit upp, miðaði og gaf svo fyrnafasta fyrirgjöf inná miðjan teig Arsenal þar sem meistari Crouch kom aðvífandi og negldi boltann með höfðinu efst í markhornið fjær. 2-0 fyrir Liverpool, og hver segir að Crouchinho kunni ekki að skalla! :)

Í síðari hálfleik virtist það sama vera uppi á teningnum; okkar menn unnu alla bolta, lokuðu á allar tilraunir Arsenal til að sækja og það var aðeins Emanuel Adebayor sem virtist ná eitthvað að ráði að angra varnarmenn Liverpool. Hann átti eina færi þeirra í fyrri hálfleik með skalla sem fór naumlega yfir slána og í upphafi síðari hálfleiks var hann óheppinn að minnka ekki muninn þegar hann skaut í stöngina, en inn vildi boltinn ekki.

Þegar tæpur hálftími var svo til leiksloka kom þriðja markið. Enn var það Fabio Aurelio sem gaf fyrir, nú frá hægri úr aukaspyrnu, og það var miðvörðurinn Daniel Agger sem sneyddi boltann í fjærhornið með fínum skalla. 3-0 fyrir Liverpool og menn farnir að syngja!

Adam var þó ekki lengi í paradís; fljótlega eftir markið átti Pepe Reina eina bestu markvörslu tímabilsins þegar hann varði góðan skalla Adebayor í stöngina úr nær ómögulegri stöðu. Þegar tæplega tuttugu mínútur voru eftir náði óþarflega þung sókn Arsenal-manna svo hámarki þegar þeir minnkuðu muninn. Sofandaháttur í vítateignum varð til þess að William Gallasnáði að pota boltanum yfir línuna. Staðan orðin 3-1 og Gallas er þá búinn að skora þrjú mörk á síðustu tveimur tímabilum gegn Liverpool.

Á þessum tímapunkti óttaðist maður að okkar menn ætluðu að gera óþarfa spennu úr unnum leik, en þeir höfðu hreinlega hætt að spila eftir þriðja markið og leyft Arsenal að komast inní þetta aftur, en eftir mark Gallas vöknuðu okkar menn og náðu aftur yfirburðum á vellinum. Arsenal-sóknin varði aðeins í svona tíu mínútur, restin af leiknum tilheyrði Liverpool.

Á 83. mínútu kom svo það sem allir höfðu beðið eftir. Eftir fína sókn upp hægri kantinn gaf Jermaine Pennant boltann fyrir, Dirk Kuyt – sem hafði komið inn fyrir Gerrard – lét hann fara og kóngurinn Crouch tók við honum, lék á Kolo Touré eins og hann væri smástelpa og negldi boltanum svo með vinstri upp í þaknetið. 4-1 var staðan orðin og Crouch fyrsti maðurinn til að skora þrennu gegn Arsenal síðan Robbie nokkur Fowler afrekaði það um miðjan síðasta áratug!

Þar með var leikurinn úti og menn Arsene Wenger hafa sennilega verið því fegnastir þegar dómarinn, Steve Bennett, flautaði til leiksloka. Lokatölur 4-1 fyrir Liverpool og við því komnir tveimur stigum upp fyrir Arsenal í deildinni, en þeir eiga þó enn leik til góða.

MAÐUR LEIKSINS: Þetta er ekki erfitt val. Vörnin eins og hún lagði sig var frábær í dag en uppúr stóð Fabio Aurelio, á miðjunni börðust menn eins og ljón en Jermaine Pennant var okkar helsta ógn og Pepe Reina hélt forskotinu á mikilvægu augnabliki með flottustu markvörslu sem ég hef séð í langan tíma.

En maður leiksins er að sjálfsögðu markakóngurinn PETER CROUCH. Eftir markaþurrð bæði Liverpool og enska landsliðsins í síðustu leikjum gat þessi þrenna hans ekki komið á betri tíma og ég vona að þeir sem efist enn um gildi slánans fyrir liðið (eða landsliðið) hafi endanlega sannfærst í dag. Það var ekki bara það að hann væri stór; í dag skoraði hann potaramark með hægri, skallamark utan úr teig og einleiksmark með vinstri – sannarlega hin fullkomna þrenna!

Lengi lifi Peter Crouch! Lengi lifi Liverpool! Ég get ekki beðið þangað til á þriðjudag! :)

Dömur mínar og herrar, þið sem þolduð þessa hörmung frá upphafi til enda, til hamingju. Þið voruð að enda við að horfa á lélegasta leik Liverpool á tímabilinu, sem og leiðinlegasta knattspyrnuleik Úrvalsdeildarinnar tímabilið 2006-07. Það þori ég að fullyrða.

Rafa byrjaði með þetta lið:

Bekkur: Dudek, Hyypiä, Alonso, Pennant, Fowler.

Það er tilgangslaust að segja frá gangi leiksins sem slíkum, þannig að ég ætla að gera þetta í punktaformi:

* Dómarinn var lélegur í dag, sem betur fer fyrir okkur. Hann var svona dómari sem flautaði gjarnan of snemma og leyfði leiknum ekki að fljóta, en stærsta dæmið var undir lok fyrri hálfleiks þegar hann dæmdi ekki augljósa vítaspyrnu á Liverpool þegar Steve Finnan braut á Stilian Petrov í miðjum teignum. Sem betur fer fyrir okkur var dómarinn slappur.

* Robbie Fowler er gamall, hægur og úr sér genginn. En eins og Kuyt og Bellamy eru að spila vill ég sjá Robbie Fowler byrja inná í næsta leik. Það gerðist trekk í trekk gegn United í síðasta deildarleik að boltinn kom fyrir utan af kanti og hvorki Bellamy né Kuyt réðust á hann. Í dag sá maður það aftur, í þau fáu skipti sem Gerrard, Pennant eða Aurelio náðu fyrirgjöfum var ENGINN mættur til að a.m.k. reyna að trufla Sorensen. Svo kom Robbie Fowler inná og í næstu fyrirgjöf, frá Aurelio, rétt náði Sorensen boltanum áður en Fowler potaði í hann á markteig og svo tveimur mínútum síðar kom hættulegasta færi okkar manna þegar Pennant gaf fyrir frá hægri og Fowler átti góðan skalla niður í markhornið nær sem Sorensen varði vel. Fowler er gamall, hægur og úr sér genginn en hann er eini framherjinn sem við eigum í dag sem ræðst á helvítis markið.

* Jamie Carragher og Daniel Agger eru menn leiksins. Af því að þeir héldu John Carew niðri og skiluðu sínu. Aðrir voru slakir – jú, liðið hélt hreinu og var aldrei undir pressu varnarlega en það er ekki nóg fyrir lið sem ætlar að vera á toppnum. Þetta Villa-lið var grútlélegt í dag og Chelsea og/eða United hefðu slátrað þeim. En ekki okkar menn, neibb, markalaust jafntefli er staðreynd.

* Og að lokum. Rafa hlýtur að hafa lært það í dag að það gengur ekki að hafa Mascherano og Sissoko eina á miðjunni. Þetta eru tveir frábærir leikmenn en hvorugur þeirra býr til sóknir eða ógnar marki andstæðinganna. Sáuð þið muninn á flæðinu áður og eftir að Sissoko fór útaf fyrir Alonso? Eins og svart og hvítt. Ef annar hvor af Gerrard eða Alonso er inná miðjunni með þeim er í lagi að spila öðrum þeirra eða báðum, en það mun aldrei skila árangri sóknarlega að hafa Sissoko og Mascherano eina á miðjunni. Það er augljóst.

Nóg komið af þessu helvíti í bili. Maður bíður tólf fokking daga á milli leikja til þess eins að fá þessa hörmung og þetta metnaðarleysi, bæði á bekknum og inná vellinum, og þarf svo að bíða tvær fokking vikur eftir næsta leik. Og það er Arsenal á Anfield, þar sem þeir hafa þegar skorað níu mörk í vetur. Oh brother …

Þetta var rosalegt taugastríð í kvöld. Ég gat varla hreyft mig yfir leiknum þar sem ég var svo stressaður… maður getur aldrei verið rólegur gegn Barcelona. ÚFF

Lítum aðeins yfir þetta, við byrjuðum leikinn hreint út sagt frábærlega og áttum án sekju að hafa sett í það minnsta eitt ef ekki tvö mörk í fyrri hálfleik. Riise átti frábæran fyrri hálfleik og var óheppinn að setja´ann ekki en hann átti meðal annars skot í slána. Sissoko átti einnig skot í slána eftir vont spark frá markinu en þar gerði Valdes sig sekan um klaufaleg mistök.

Við komum Barcelona greinilega á óvart og pressuðum þá hátt frá fyrstu mínútu og voru klárt betra liðið inná vellinum. Á tímabili var tölfræðin 10 skot á markið frá Liverpool gegn einu frá núverandi evrópumeisturunum. Ótrúlegt. En ég var samt aldrei rólegur því ef við virðumst ekki geta skorað sem stendur og ég hefði ekki getað hugsað það til enda ef svipaður endir og gegn Man U myndi endurtaka sig. Því þótt þú sért betri í leiknum þá ÞARF AÐ SKORA til að vinna. Mér var einnig órótt yfir því að Arbeloa og Sissoko fengu gult spjald snemma því Arbeloa var að spila gegn Messi og var hann besti maður Barcelona í fyrri hálfeik. Sissoko er náttúrulega gríðarlega aggresívur leikmaður og því oft tæpur ef hann spilar með spjald á bakinu. Það dregur úr honum vígtennurnar sem og hann er stundum ekki sá klókasti.

Alla vega þá vorum við ótrúlega óheppnir að vera ekki yfir í hálfleik.

Það var ljóst að Barca myndi henda í stórsókn frá fyrstu mínútu í þeim síðar en einhvern vegin gerðist það ekki og er klárt að Eto´o er engan veginn klár til að spila ennþá. Hann var skugginn af sjálfum sér í þessum leik og aldrei til vandræða fyrir þá Carragher og Agger.

En smátt og smátt þá komst Barcelona betur inní leikinn og það lá í loftinu að þeir myndu setja eitt mark. Eiður Smári kom inná fyrir Thuram og áður hafði Guily komið inná fyrir Eto´o. Barca var byrjað að spila 2-5-3 og var allt sett í gang til að ná marki. Það gerðist síðan stuttu eftir að Eiður kom inná en hann lék á rangstöðuvörn okkar, fór auðveldlega framhjá Reina og setti boltann í netið. Vel gert hjá honum og raun óskiljanlegt af hverju hann kom ekki fyrr inná (en ég var afar ánægður með það).

Uppúr markin hófst mikil pressa sem stóð næstum alveg til leiksloka en í raun síðustu mínútur leiksins var eins og Barcelona hefði gefist upp og var bæði Gerrard og Crouch nálægt því að skora.

Eftir stendur er að við erum búnir að slá út núverandi Evrópumeistarana og komnir áfram í 8-liða úrslitin.

Sådan der!!!

Maður leiksins: Fyrir mér er það Jamie Carragher (já en og aftur) en hann var frábær í leiknum. Hreint út sagt ótrúlegt hvað þessi drengur er góður varnarmaður.

Svona í lokinn er vert að minnast þess að drengirnir voru í kvöld á Anfield og heyrði ég í KAR í hálfleik og var erfitt að skilja hann, bæði vegna hávaðar sem og hann var gríðarlega hás. Skiljanlega! Drenigr njótið kvöldsins í Liverpoool… Yndislegt!

Góðar stundir

Þetta er ÓTRÚLEGT helvítis rassgat! Við eigum allan leikinn og töpum samt… og hver skorar sigurmarkið John O´Shea sem kom inná fyrir Rooney!

Til að gera langa sögu stutta þá áttum við allan leikinn. Sköpuðum okkur fullt af færum og vorum gjörsamlega með þennan leik. Vantaði bara að nýta færi (hefur nú reyndar gerst áður) og þegar maður skorar ekki mörk þá vinnur maður víst ekki. Síðan kemur loka mínútan og fast leikatriði og einhvern vegin grunaði mér þetta… bara alltof týpískt fyrir okkur að gera svona mistök eða vera svona óheppnir.

Strákarnir voru á leiknum og eru væntanlega á leið á pubbinn að drekka sorgum sínum. Þeir sendum mér eina mynd fyrir leikinn og er hún hérna:

En ég bendi þeim sem vilja fá lýsingu á hvernig leikurinn gekk og var á [Sky Sports](http://home.skysports.com/football/) eða [BBC Sport](http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/default.stm).

Allt liðið átti góðan leik og skipulagið gekk fullkomlega upp hjá Rafa í 89 mín. nema hvað okkur vantaði mörkin. Bellamy, Crouch, Riise o.s.frv. fengu færi til að klára leikinn en ekki vildi boltinn inn. Bellamy skoraði reyndar mark en það var dæmt af vegna rangstöðu. Það var réttur dómur.

Scoles fékk rautt spjald fyrir að slá til Alonso eða réttara sagt að hóta því. Hann mun því væntanlega vera á leið í 3ja leikjabann.

En núna er Man U búið að vinna 3 leiki í röð á meistaraheppni (Lille og Fulham) og væntanlega endar þetta með því að þeir vinna titillinn.

Maður leiksins: Ég vel Carragher fyrir að vera hann sjálfur og spila ALLTAF vel. Snillingur!

Jæja, okkar menn unnu öruggan sigur á Sheffield United rétt í þessu. 4-0 var það og mörkin skoruðu Fowler, úr tveimur vítum, Sami og Gerrard.

Byrjunarliðið var svona skipað:

Bekkurinn: Padelli, Agger, Alonso, Sissoko og Kuyt.

Rafa gerði alls sjö breytingar á byrjunarliðinu sem lagði Barcelona í síðustu viku. Pepe Reina er uppi á fæðingarstofu en Finnan, Carra, Riise og Gerrard eru þeir sem byrjuðu á Nou Camp og byrjuðu á Anfield áðan. Mascherano byrjaði sinn fyrsta leik og Fowler fékk tækifæri í framlínunni.

Fyrsta færið okkar kom eftir tólf mínútur þegar Gonzalez tekur boltann á kassann eftir langa sendingu frá Hyypia en hann hitti boltann ekki alveg nægilega vel og skotið fór yfir markið. Það virtist vera erfitt fyrir okkar menn að ná upp einhverju spili og langar sendingar fram völlinn, sérstaklega frá Hyypia, voru áberandi í byrjun leiks.

Ég hef aldrei séð jafn stórkostlega fiskun á víti og hjá Steven Gerrard á sautjándu mínútu. Varnarmaður hélt höndunum út fyrir framan hann þegar þeir voru að bíða eftir hornspyrnu, hann horfði á dómarann og sýndi honum þetta, hljóp svo áfram á hendina á varnarmanninum, datt og búmm – víti. Í sömu andrá var sparkað í hausin á Crouch svo úr blæddi. Crouchy þurfti að fara útaf og Dirk Kuyt kom inn á.

Deja Vu – Robbie Fowler skoraði úr vítinu, eins og hann gerði á opnunardegi tímabilsins þegar Gerrard fiskaði vítið. Frábærlega tekið víti hjá Robbie og sjötta markið hans á tímabilinu staðreynd. 1-0 og grunnurinn að sigrinum lagður.

Fimm mínútum síðar – Frábær sókn, Pennant sendi inn í boxið, Kuyt skallaði boltann á Gerrard sem var að fara að skjóta þegar hann var togaður niður og ekki um annað að ræða en að dæma vítaspyrnu. Deja Vu númer tvö – Fowler tók spyrnuna, smá gabbhreyfing og Paddy Kenny vissi ekkert hvað hann var að gera áður en Fowler var farinn að fagna öðru marki sínu úr vítaspyrnu í dag.

Sheffield kom á Anfield í dag til að gera sitt besta í því að fá eitt stig, þeir spiluðu með Rob Hulse einan frammi og innan við 25 minútum eftir að leikurinn var flautaður á var Neil Warnock búinn að fá nóg og skipti strax inná. Hann var líklega bara að vonast eftir því að sjá ekki neinar risatölur í tapinu í dag. Ekki einu sinni dúllustyttan af einhverjum gullbirni sem foreldrar Hulse komu með frá Kína gátu bjargað United í dag. Á að vera einhver happastytta sem var færð aftur fyrir auglýsingaskiltið þegar leið á leikinn. Þeir sem sáu þetta skilja þetta, aðrir skulu bara gleyma þessu :)

Eftir aðra langa sendingu frá Hyypia hefði Gonzalez getað skorað fallegt mark eftir að Riise skallaði boltann til hans en það tókst því miður ekki. Eins og búast mátti við stjórnuðu okkar menn leiknum á meðan stuðningsmenn United fögnuðu sem óðir ef sínir menn komust yfir miðju og fengu jafnvel aukaspyrnu. Dudek hafði samt ekkert að gera í markinu.

Mér fannst við ekki eiga neitt sérstakan fyrri hálfleik. Það gekk lítið að spila og í raun fengum við bara eitt gott færi fyrir utan mörkin úr vítaspyrnunum. Völlurinn var þungur og blautur og það spilaði líklega inn í auk þess sem tíu manna varnarmúr Sheffield var augljóslega nokkuð þéttur fyrir. Staðan í hálfleik þó auðvitað mjög viðunandi, 2-0.

Eftir uppistandskeppni, þar sem Gerrard og Kuyt fóru að mér sýndist á kostum, byrjaði síðari hálfleikurinn bara ekkert vel eiginlega. Mér finnst að lið eins og Sheffield United eigi ekkert að fá að spila svona mikið á Anfield og gestirnir gerðu hosur sínar grænar yfir því að pota inn marki. Engin hætta svosem og við stjórnuðum þessum leik alveg.

3-0: Sami Hyppia! Eftir horn já, en ekki með skalla…. Boltinn skoppaði í jörðinni og síðan í varnarmann, þaðan barst hann til Hyypia sem þrumaði honum með vinstri í markmanninn og inn. Ekki fallegasta markið en svo sannarlega gott og gilt eins og öll önnur. Þetta var fyrsta markið hans á tímabilinu.

Dudek varði frábærlega strax eftir markið en ég hafði það á tilfinningunni að allir vildu hjálpa Fowler í leit að fyrstu þrennunni sinni í sex ár fyrir Liverpool, sinni tíundu fyrir félagið. Hann átti nokkrar ágætar tilraunir, gott skot og ágætan skalla en því miður tókst það ekki að þessu sinni. Þrennan bíður :)

4-0: Frábært mark hjá okkar mönnum. Gott einfalt samspil, sending af miðjunni á Fowler sem sendi á Gerrard, hann plataði varnarmann upp úr skónum og þrumaði boltanum svo í fjærhornið. Glæsilega gert og Anfield stóð upp í heild sinni og hyllti fyrirliðann sem var skipt útaf strax eftir markið fyrir Alonso. Fínt að hann fái smá hvíld og Carra fékk svo að kasta mæðinni og Agger kom inn á.

United skaut í slánna eftir slakan varnarleik en sem betur fer náðum við að halda hreinu. Sigurinn var í raun aldrei í hættu, þetta var bara spurning um að brjóta ísinn og eftir að það tókst opnuðust flóðgáttirnar.

Mascherano spilaði vel í leiknum fannst mér. Hann vann fullt fullt af boltnum, stöðvaði sóknir og átti nokkrar frábærar tæklingar en mátti kannski skila boltanum aðeins betur frá sér. Minnti mjög á Sissoko auðvitað…. Frábært að fá hann til okkar. Bolo Zenden er í dag sterklega orðaður við PSV, liðið sem hann byrjaði feril sinn hjá. Kæmi mér ekki á óvart að hann fari þangað í sumar.

Maður leiksins: Ég get ekki annað en valið Gerrard. Fowler kláraði bæði vítin en Gerrard fiskaði þau, tók hornið sem Hyypia skoraði upp úr og skoraði svo sjálfur. Hann var gjörsamlega úti um allan völl, sívinnandi fram og aftur. Mikið rosalega er ég ánægður að þessi maður er í liðinu mínu…

Næst: Man U á Anfield. Ég hlakka til að vera á pöllunum :)

YNWA

Hvað sem það er hægt að segja um þá lífsreynslu að vera Liverpool aðdáandi, þá mun ég ALDREI segja að það sé leiðinlegt.

Þetta Liverpool lið hefur einstakt lag á að koma manni á óvart. Þegar að allt virtist vonlaust, þegar að sögurnar um liðið fjölluðu um það að Bellamy var að berja Riise með golfkylfu, þegar að við erum að mæta Evrópumeisturunum á Camp Nou og maður heldur að allt sé vonlaust…

Þá vinnum við! Og ekki nóg með það heldur skora Craig Bellamy og John-Arne Riise mörkin. Og seinna markið var einsog úr Twilight Zone þætti. Bellamy leggur upp fyrir Riise, sem dúndrar viðstöðulaust með **hægri löppinni** í markið.

Ja hérna.

Allavegana, Rafa byrjaði með þetta svona:

Þegar ég sá liðið hélt ég að Arbeloa væri í hægri bakverði og Finnan á kantinum, en reyndin var sú að Arbeloa var í vinstri bakverði og Riise á kantinum. Alvaro Arbeloa var að spila sinn fyrsta leik í byrjunarliði Liverpool og það á móti Leo Messi á Camp Nou… og hann stóð sig frábærlega.

Barcelona var svona:

Liverpool byrjaði leikinn betur, héldu boltanum vel og sóttu. En smám saman komst Barca inní leikinn og þeir áttu nokkrar fínar sóknir. Ein þeirra endaði svo með marki. Gerrard missti boltann klaufalega á hægri kantinum, Zambrotta náði honum og gaf frábæra sendingu fyrir, sem fór yfir Arbeloa og á kollinn á **Deco** sem skoraði með góðum skalla. 1-0 eftir 14 mínútur og fór eflaust um marga Liverpool aðdáendur.

Það sem eftir lifði hálfleiks var Barca hiklaust sterkara liðið. Þeir voru miklu, miklu meira með boltann en eyddu furðulega miklum tíma á eigin vallarhelmingi. Oft juku þeir þó hraðann og nokkrum sinnum tókst þeim að spinna sig í gegnum vörnina. Besta færið fékk Deco, en Reina varði vel frá honum. Einnig átti Saviola skot á markið en það var slappt.

Kaflaskipti urðu svo í leiknum aðeins 3 mínútum fyrir lok fyrri hálfleiks. Boltinn barst til Steve Finnan (sem er snillingur!!!), sem gaf frábæra sendingu fyrir markið og á fjærstöng var **Craig Bellamy** frír og hann skallaði að marki. Valdez varði en hélt boltanum ekki fyrir framan línuna og því var dæmt mark. Valdez reyndi í örvæntingu að blaka boltanum út en þar var Dirk Kuyt mættir og hann setti boltann í netið, en Bellamy á þó auðvitað markið.

—

Þannig að í hálfleik var staðan orðin 1-1 og staða Liverpool vænleg. Í seinni hálfleik var Liverpool svo eiginlega betri aðilinn. Barca reyndu að sækja, en miðjan hjá Liverpool var gríðarlega sterk með Xabi Alonso og hinn ótrúlega magnaða **Momo Sissoko**. Meira um hann síðar.

Barca náði lítið að skapa sér af almennilegum færum, en Liverpool fékk eiginlega betri færin. Liverpool fékk óbeina aukaspyrnu inní teignum hjá Barca þegar að Valdez tók upp baksendingu frá Guily. Gerrard átti gott skot á markið, sem að Valdez varði en boltinn barst útá vinstri kantinn þar sem að Arbeloa átti frábæra sendingu fyrir markið þar sem Kuyt var í dauðafæri en hann skallaði í slána.

Stuttu seinna náðu Liverpool menn svo boltanum á hægri kantinum. Gerrard gaf frábæra sendingu inná Kuyt, sem brenndi af í dauðafæri. Boltinn barst á Marquez, sem reyndi af einhverjum óskiljanlegum ástæðum að skalla boltann aftur fyrir sig en boltinn rataði á Craig Bellamy. Hann rúllaði á perluvin sinn **John-Arne Riise**, sem að dúndraði boltanum með hægri í þaknetið.

Eftir þetta fékk Saviola ágætt færi, sem að Reina varðist vel með vel tímasettu úthlaupi en fyrir utan það þá gerðist lítið að ráði og niðurstaðan var frábær útisigur hjá Liverpool.

Liðið lék allt frábærlega og það þrátt fyrir að dómarinn væri alveg úti að aka í leiknum.

—

**Maður leiksins**: Sko, það væri hægt að halda langa tölu um þetta. Agger og þá sérstaklega Carra voru frábærir. Bakverðirnir Finnan og Arbeloa voru magnaðir og héldu sóknarmönnum Barca algjörlega niðri. Ronaldinho og Messi hafa ekki verið minna áberandi í langan tíma.

Á miðjunni var Gerrard góður sem og Xabi Alonso. Riise skoraði svo frábært mark sem tryggði okkur sigurinn og Kuyt barðist vel frammi.

Næstmesta hrósið fær Craig Bellamy. Hann notaði greinilega atvikið í Portúgal á réttan hátt og svaraði gagnrýnendunum á hárréttan hátt með því að skora frábært mark og leggja svo upp mark fyrir Riise.

Eftir leikinn fékk ég SMS frá Kristjáni Atla: *”Ef þú kýst ekki Momo mann leiksins þá þurfum við að tala alvarlega saman”*. Þetta SMS var óþarfi. Við sögðum það fyrir einhverjum vikum að það væri gríðarlega mikilvægt fyrir Liverpool að fá Momo inn fyrir leikinn á Camp Nou. Það var rétt ályktað.

**MOMO SISSOKO** er maður leiksins. Á því leikur enginn vafi. Hann sýndi okkur svo sannarlega í kvöld af hverju við elskum þennan leikmann. Hann er ekki sá leiknasti, skotvissasti eða með bestu sendingarnar. En þegar að þarf að verjast góðri miðju einsog hjá Barca þá er ENGINN LEIKMAÐUR Í HEIMI betri en Momo Sissoko í að ná boltanum af andstæðingunum.

Hann vann boltann sirka þúsund sinnum í leiknum. Það væri einsog hann væri alltaf í boltanum. Dómari leiksins gerði sitt besta í því að eyðileggja fyrir Momo með því að dæma alltof oft á hann, en hann lét þetta ekki á sig fá og hélt sínu striki. Þvílíkur leikmaður!!! Momo var reyndar borinn af velli í lokin (Zenden kom inn) en vonandi er hann ekki meiddur alvarlega.

—

Auka hrós fær svo maðurinn á hliðarlínunni, **Rafa Benitez**. Að undanförnu hefur hann þurft að þola fáránlega gagnrýni hér og á fleiri stöðum. En það er einfaldlega þannig að ef ég gæti valið úr öllum þjálfurum heims fyrir liðið mitt í Meistaradeildinni þá væri enginn sem ég vildi sjá þar frekar en Rafa Benitez. Í kvöld sýndi hann enn einu sinni snilli sína með því að stöðva algjörlega þetta frábæra Barcelona lið og það sem meira er, við skoruðum tvö mörk og unnum leikinn.

—

En allavegana, þetta var frábært kvöld. 2-1 útisigur gegn Barca er betra en bjartsýnustu menn þorðu að vona. Frábær leikur og frábær sigur. Ég get ekki beðið eftir því að mæta á Anfield eftir 13 daga.

**Ég elska þetta lið!!!**

Varalið Liverpool spilaði í gær [æfingaleik gegn Preson North End](http://www.liverpoolfc.tv/news/drilldown/N154980070213-1550.htm) þar sem nýliðarnir hjá Liverpool, þeir Insua, Brouwer og Huth klæddust Liverpool treyjunni í fyrsta skiptið í leik. Þeir Duran og Padelli spiluðu ekki í gær. Duran meiddist í leik með U-19 ára landsliði Spánverja í vikunni og Padelli er í Portúgal með aðalliðinu.

Þetta hafði official síðan um frammistöðu nýliðanna að segja:

Insua - showed a willingness to get forward throughout. Displayed good aerial ability and composure on the ball. With a bit of work on his positional play, he could soon be joining up with the first team.

Brouwer – the lanky striker looked like an out-and-out forward. A good touch and able to hold up the ball.

Huth – watched by his mum and little brother, he grew in composure as the game wore on. Will be given time to adapt to the English lifestyle.

Þess má geta að leikurinn tapaðist 3-1 og skoraði Neil Mellor eitt marka Preston.

Í dag tapaði Liverpool 2-1 fyrir Newcastle á útivelli í ensku Úrvalsdeildinni. Eftir markalaust jafntefli gegn Everton um síðustu helgi má því segja að það sé komið hikst í vélina eftir tæpa þrjá frábæra mánuði í deild.

Fyrir leikinn var ekki víst hvort af honum yrði vegna úrhellis í Newcastle en á endanum stytti aðeins upp svo að hægt var að hefja leik. Rafa gerði nokkrar breytingar á liðinu frá því um síðustu helgi, en Xabi Alonso var í leikbanni í dag. Liðið var sem hér segir:

Bekkur: Dudek, Hyypiä, Arbeloa, Guthrie, Crouch.

Strax frá upphafi leiks var greinilegt að blautur völlurinn yrði í aðalhlutverki en menn áttu erfitt með að fóta sig. Það skilaði strax marki en aðeins örfáar mínútur voru liðnar þegar Steve Harper markvörður Newcastle klúðraði frásparki, Jermaine Pennant tók boltann og lék framhjá varnarmanni og inní teiginn, gaf hann þaðan út á Craig Bellamy sem skoraði í tómt markið. 1-0 fyrir okkar menn og maður bjartsýnn á framhaldið.

Restin af fyrri hálfleiknum var frekar villimannslega leikin, en þó var leikurinn aldrei grófur. Menn hentu sér í tæklingar og börðust grimmilega og bæði lið reyndu að sækja hratt og nýta sér hröðu leikmenn sína, Bellamy og Obafemi Martins, á blautum vellinum. Okkar menn höfðu þegar uppskorið með marki Bellamy en um miðjan hálfleikinn fengu Newcastle-menn jöfnunarmarkið á silfurfati. Boltinn kom innfyrir vörn Liverpool og Daniel Agger barðist við Martins og náði að skýla honum frá boltanum svo að Pepe Reina gæti hreinsað frá. Reina kom askvaðandi út úr vítateignum en í stað þess að hreinsa boltann fram völlinn eða upp í stúku skaut hann í Agger og þaðan lak boltinn inn í vítateiginn þar sem Martins skaut óvaldaður í tómt markið. Sérlega kómískt mark og sjaldséð mistök hjá hinum sparkvissa Reina.

Í kjölfarið á jöfnunarmarkinu kom ótrúlegur leikkafli hjá okkar mönnum. Craig Bellamy slapp þrisvar í gegnum vörn Newcastle-manna með boltann; í fyrsta skiptið gaf hann slaka sendingu á Kuyt sem Harper markvörður greip inní, í annað skiptið var hann búinn að leika á Harper en hitti ekki boltann fyrir opnu marki og í þriðja skiptið skaut hann í þverslána úr opnasta færinu. Stuttu síðar slapp Bolo Zenden einn innfyrir en Harper varði slakt skot hans úr dauðafæri og því var enn jafnt þegar Mark “Headlines” Halsey dómari flautaði til leikhlés, heimamönnum til mikils léttis.

Síðari hálfleikur var svo alveg jafn opinn og hraður og sá fyrri og okkar menn fengu haug af sóknum til að gera út um þetta. Dirk Kuyt og Steven Gerrard klúðruðu báðir skotum og fyrirgjöfum úr kjörstöðum á meðan Craig Bellamy hélt áfram að láta Steve Harper verja frá sér.

Þegar tuttugu mínútur voru til leiksloka dró svo til tíðinda. Steven Taylor, bakvörður Newcastle, lék með boltann inní teiginn og framhjá John Arne Riise sem rétti út löppina til að reyna að ná til boltans. Taylor hljóp framhjá honum án snertingar, steig eitt skref í viðbót og renndi sér svo til jarðar. Í endursýningunni sást að hann gerði sér grein fyrir að þetta var of augljós leikaraskapur því hann stóð upp án þess að biðja um nokkuð og virtist alveg jafn hissa og varnarmenn Liverpool þegar Mark “Headlines” Halsey dæmdi fáránlega vítaspyrnu. Sannarlega skelfileg dómgæsla hjá dómara leiksins. Úr vítinu skoraði svo Nolberto Solano sigurmark leiksins.

Eftir þetta setti Rafa Arbeloa (í sínum fyrsta leik), Guthrie og Crouch inná fyrir Pennant, Zenden og Finnan en allt kom fyrir ekki, Newcastle-menn pökkuðu í vörn og héldu forskotinu nokkuð auðveldlega út leikinn og lokatölur urðu því 2-1.

Eins pirrandi og það er að tapa með tveimur jafn kómískum mörkum og í dag (ein jólagjöf í febrúar og einn blindur vítaspyrnudómur) þá er ekki hægt að kenna óheppni eða dómgæslu um tapið í dag. Þessi leikur átti að vera kominn í svona 4-1 eða 5-1 áður en flautað var til leikhlés og það er hreint skelfilegt að horfa upp á liðið klúðra jafn ótrúlegum dauðafærum og það gerði í dag. Fyrir viku síðan gegn Everton gat liðið ekki skapað sér eitt einasta færi til að sigra leikinn – í dag voru færin jafn mörg og regndroparnir en mönnum virtist bara fyrirmunað að nýta þau. Newcastle-menn áttu fjögur skot á rammann og skoruðu tvö, okkar menn áttu níu skot á rammann og skoruðu bara eitt. Niðurstaðan = verðskuldaður sigur heimamanna. Þeir vinna sem nýta.

Maður leiksins: Ef Craig Bellamy hefði drullast til að skora úr einhverjum af færum sínum eftir jöfnunarmark Newcastle væri hann hiklaust maður leiksins, því hann var alveg jafn góður og hættulegur í dag og Kuyt var litlaus og glataður. En af því að hann klúðraði nokkrum af dauðafærum ársins fær hann þann titil ekki.

Þess í stað ætla ég að velja Jermaine Pennant, sem var eini leikmaður liðsins fyrir utan Bellamy sem spilaði af einhverri sóknargetu í dag, lagði stórvel upp markið fyrir Bellamy og hefði getað átt svona þrjár stoðsendingar í dag ef framherjarnir hefðu nýtt sín færi betur. Pennant stóð upp úr annars miðlungsgóðu Liverpool-liði í dag.

Liðið okkar er búið að spila frábærlega síðustu tæpa þrjá mánuðina í deildinni, hefur verið nánast óstöðvandi. Þannig að þótt leikurinn í dag hafi verið dapur ætla ég ekki að tapa mér í svartsýni, liðið er ennþá í mikilli sveiflu á heildina litið og ég sé enga ástæðu til að vera annað en bjartsýnn á vormánuðina.

Hins vegar … er þessi eini helvítis, djöfulsins, fokking leikur svo pirrandi að ég hef ákveðið að skrifa eftirfarandi leikskýrslu:

1. Everton fá besta færi leiksins. Ef Andy Johnson hefði verið heill heilsu væri ég að skrifa um 1-0 tap á Anfield, ekki hundleiðinlegt markalaust jafntefli. Og AJ fékk ekki færið sitt vegna góðrar spilamennsku Everton (sem héngu í vörn allan leikinn og fengu það sem þeir vildu, markaleysi) heldur vegna klaufalegrar sendingar hjá Alonso.

2. Peter Crouch, Dirk Kuyt og Craig Bellamy spiluðu ALLIR sína slökustu leiki fyrir Liverpool í dag. Ef þetta væri eini leikurinn sem maður hefði séð til þeirra myndi maður hreinlega efast um að þeir væru nógu góðir fyrir lið í næstefstu deild. Hibbert, Yobo og Stubbs einfaldlega jörðuðu þá. Já, þið lásuð rétt: stórkostlegu, snilldarlegu, goðsagnakenndu leikmennirnir Hibbert, Yobo og Stubbs!

3. Vörnin okkar var góð en það er erfitt að hrósa þeim fyrir að vinna það sem var nokkurn veginn hálfur framherji. Everton-liðið hékk með níu menn í eigin vítateig allan leikinn og eins og komið hefur fram var AJ ekki heill heilsu í þessum leik.

4. Steven Gerrard og Xabi Alonso voru lélegir í þessum leik. Ekki grútlélegir – þeir voru samt betri en Tim Cahill og Mikel Arteta – en lélegir engu að síður.

5. Hugmyndaleysi. Þetta er í raun ekki flókið. Þegar menn eru búnir að reyna í einhverjar áttatíu mínútur að dæla háum boltum inní teiginn, og sóknarlínan hefur ekki unnið einn einasta slíkan bolta (hefur það gerst áður að Peter Crouch tapi öllum skallaeinvígum í leik?) … er þá ekki kominn tími til að breyta til? Hugmyndaleysi liðsins í dag var skelfilegt. Það eina sem gerðist af viti var þegar Jermaine Pennant og Steve Finnan sóttu saman upp hægri vænginn, enda reyndu þeir virkilega að komast framhjá mönnunum sínum, í stað þess að negla inní frá miðlínu. En í þau fáu skipti sem þeir náðu að skila ágætis boltum inní teiginn var enginn nógu grimmur til að ráðast á hann. Sorglegt.

6. Hugmyndaleysi Benítez. Hann á sömu gagnrýnina skilið og liðið sjálft. Þegar þú ert búinn að spila í sjötíu mínútur á sömu taktíkinni og hún er greinilega ekki að virka, af hverju í ósköpunum breytirðu ekki um taktík? Ég var farinn að öskra á að hann fórnaði einum af hinum grútlélegu framherjum okkar fyrir Gonzalez um miðjan seinni hálfleikinn, bara svo að við fengjum kannski ógn af báðum vængjunum og teygðum aðeins á vörn Everton. En nei … ekkert gerðist, fyrr en á 83. mínútu þegar Robbie Fowler kom inná fyrir Bellamy. Engin taktísk breyting, ekkert nýtt reynt til að brjóta upp vel skipulagða vörn Everton-manna, bara hugmyndaleysi. Menn uppskera eins og þeir sá.

MAÐUR LEIKSINS: Everton-vörnin eins og hún leggur sig. Já, þið lásuð rétt. Eins mikið og ég hata Everton verð ég að vera samkvæmur sjálfum mér, og þetta er í fyrsta sinn sem ég gef andstæðingi þennan heiður enda erum við vanir að einbeita okkur að okkar mönnum í þessum lið leikskýrslunnar. En þeir einu sem geta borið höfuð sín hátt eftir þennan leik eru Tony Hibbert, Joseph Yobo, Alan Stubbs, Joleon Lescott, Lee Carsley og Tim Howard. Þeir mættu á völlinn, brilleruðu í hverju einasta atriði í 93 mínútur, og fóru með hreint mark í farteskinu frá Anfield.

Ég ætla að vona að ég þurfi aldrei að skrifa svona leikskýrslu aftur. Alan Stubbs að jarða Craig Bellamy á sprettinum? Joseph Yobo að vinna svona tuttugu skallaeinvígi gegn Peter Crouch? Everton-vörnin frábær? Markalaust jafntefli gegn bláskítnum á Anfield? Úff … ég held ég fari bara að sofa. Langar ekkert sérstaklega að njóta helgarinnar eftir þessa hörmung.

Vika í næsta leik, og hann getur ekki komið nógu fljótt fyrir mér.

Jæja, Liverpool unnu í kvöld fínan **úti**sigur á Íslendingaliði West Ham í London.

Það þýðir að liðið hefur unnið 5 leiki í röð í deildinni og að forskot Chelsea á Liverpool er komið niður í **tvö stig**, en Chelsea eiga leik til Blackburn á morgun til góða.

Nú verð ég eiginlega að játa mig sekan með það að ég var ansi duglegur við að skipta á mill stöðva í kvöld. Landsleikurinn gegn Dönum var auðvitað í gangi og einnig var fyrri hálfleikurinn á Upton Park einfaldlega frekar slappur og lítið í gangi.

Liðin voru nokkuð jöfn, og lítið markvert gerðist.

Allavegana, Rafa byrjaði með 3-4-3 líkt og gegn Watford.

Í byrjun seinni hálfleiks breyttist svo allt því eftir 11 sekúndur var **Dirk Kuyt** búinn að skora. Crouch tók boltann glæsilega niður eftir langa sendingu og sendi á Kuyt, sem skoraði með bogaskoti yfir Carroll af löngu færi. Frábært mark.

Eftir þetta stjórnaði Liverpool leiknum næstu 25 mínúturnar og gátu oft bætt við. Það gerðist svo að liðið komst í 2-0. Það mark kom eftir glæsilega sókn, sem byrjaði með samspili hjá Xabi og Gerrard, sem gaf svo langa sendingu fram á Bellamy sem gaf innfyrir á Riise, sem gaf svo boltann fyrir á **Peter Crouch** sem setti boltann í skeytin. Glæsilegt spil og glæsilegt mark hjá okkar mönnum.

Eftir þetta hélt ég að þetta yrði auðvelt, en svo datt spil Liverpool niður í eitthvað kæruleysi og eftir að liðið missti boltann klaufalega náði West Ham að minnka muninn þegar að Kepa Blanco skoraði eftir hraða sókn. West Ham var eftir það meira með boltann, án þess þó að ógna Reina að ráði.

—

**Maður leiksins**: Það er erfitt að velja einhvern sem stóð uppúr í kvöld. Ég ætla þó að veita heiðursverðlaun, sem að **Pepe Reina** fær í kvöld. Ég segi það og skrifa að mér hefur **aldrei** liðið jafnvel með mann í marki Liverpool einsog með Reina. Hann er einfaldlega stórkostlegur markvörður og að mínu mati er hann búinn að vera besti markvörðurinn í enska boltanum á þessu tímabili. Hann stjórnar vörninni, grípur inní skyndisóknir andstæðinganna, er öruggur í fyrirgjöfum og ver þá bolta sem koma á markið. Hann gat ekki neitt gert í marki West Ham í kvöld en hann hafði ekki fengið á sig mark allan janúar mánuð og núna hefur hann fengið á sig 2 mörk í síðustu 13 deildarleikjum.

Það er líka svo að annað árið í röð stefnir í það að Reina verði sá markvörður sem heldur oftast hreinu í úrvalsdeildinni. Hann hefur allavegana forskot í þeirri keppni núna.

Núna er bara að vona að Chelsea og Man U hiksti á mrgoun svo við getum minnkað forskotið á þau lið enn frekar. Munurinn er núna 2 stig í Chelsea og 8 stig í Man U.

Svo á laugardaginn koma Everton menn í heimsókn. Xabi verður í banni í þeim leik, þannig að vonandi verður Javier Mascherano orðinn leikmaður Liverpool fyrir þann tíma.

Jæja LOKSINS LOKSINS sögðu skáldin og á það við núna… öruggur sigur á Chelsea og héldum markinu hreinu!

Það er ekki hægt að segja annað en ég hafi bara verið ánægður með byrjunarliðið sem Rafa stillti upp, hraði í vörninni en jafnframt líkamlegur styrkur.

Bekkurinn: Dudek, Bellamy, Hyypia, Gonzalez, Fowler.

Fyrir leikinn hafði ég það á orði að það lið sem myndi skora fyrr í leiknum myndi vinna sérstaklega í ljósi þess að þegar Liverpool lendir undir töpum við (á þessu tímabili). Hins vegar var það á hreinu þegar maður sá byrjunarlið Chelsea að ef við myndum ekki vinna þá í dag þá vinnum við þá aldrei! Geremi – Feirrera – Essien – Cole í vörninni!!! Ekki einn einasti eiginlegur miðvörður og enda kom það á daginn að það vantaði mikið! En lítum á byrjunarliðið þeirra:

Við byrjuðum þennan leik fantavel og skoruðum strax á 3 mín., var þar að verki Dirk Kuyt með gott framherja mark. Það kom há sending á Crouch sem skallaði boltann aftur fyrir sig, þar tók Kuyt við knettinum. Hann stóð af sér Feirrera og Geremi og setti boltann örugglega framhjá Cech í markinu! 1-0 og nóg eftir af leiknum.

Eftir markið óðum við í færum og m.a. átti Riise dauðafæri eftir frábæra sendingu frá Alonso en tók illa á móti boltanum og skot með hægri fæti var slakt. Eftir sem áður var algjör einstefna í upphafi leiksins og spiluðum við “vörnina” þeirra illa trekk í trekk. Það kom að því að eitthvað myndi gefa eftir og kom markið frá næstum ólíklegasta leikmanni Liverpool eða Pennant en hann tók boltann niður rétt fyrir utan teig og hamraði knettinum sláinn inn! Frábært mark og gott fyrir hann að skora svona mark og í þessum leik.

2-0 og ennþá aðeins um 20 mínútur liðnar af leiknum.

Chelsea gerði snemma breytingu á sínu liði í fyrri hálfleik vegna meiðsla Robben og kom þá Shaun Wright-Phillips inná. Leikurinn datt aðeins niður eftir seinna markið en Chelsea átt samt aldrei nein hættuleg færi í fyrir hálfleik. 2-0 í hálfeik og mjög sanngjörn staða!

Engar breytingar voru gerðar á liðunum í hálfleik. Við sóttum á færri mönnum á meðan vörnin hjá Chelsea með Essien fremstan í flokki stóð sig mun betur. Crouch átti að fá víti eftir frábært skot Riise í slána en þá fór Essien vel undir risann en ekkert dæmt. Kuyt fékk einnig dauðafæri eftir sendingu frá Gerrard en skaut rétt yfir markið.
Chelsea fékk aldrei nein hættuleg færi í leiknum og voru mjög ósannfærandi en enginn spilar betur en andstæðingurinn leyfir! Við spiluðum einfaldlega vel í dag, allstaðar á vellinum.

Vörnin var öflug með Carragher fremstan í flokki, miðjan var sterk þar sem Alonso stjórnaði spilinu ótrúlega vel og frammi vann Kuyt á við tvo menn. Það var einnig gaman að sjá hvernig Aurelio og Riise skiptu með sér verkum á kantinum og bakverðinum.

Þessi sigur gefur liðinu mikið sjálfstraust og vonandi verður áframhald á svona frammistöðu. Lið spilaði sem ein heild og barðist eins og ljón. Núna erum við 5 stigum á eftir Chelsea og 11 stigum á eftir Man U (þeir eiga leik inni á morgun gegn Arsenal).

Maður leiksins: Mér fannst heilt yfir allt liðið leika vel og má segja að klisjan að velja liðsheildina eigi vel við hérna en ég ætla að taka út Jamie Carragher fyrir klókann varnarleik og halda Drogba niðri næstum allan leikinn. Góður leikmaður og frábær caragh(t)er!

Okkar menn töpuðu í dag fyrir Man U á Old Trafford, 2-0, og má að vissu leyti segja að þar með hafi titilbaráttunni endanlega lokið. Það er auðvitað ennþá góður möguleiki tölfræðilega séð á að okkar menn geti náð toppliðunum að stigum – 11 stig skilja að okkur og Chelsea/United og 90 stig eru enn eftir í pottinum – en það er bjartsýni að ætla að ná öðru þessara liða að stigum yfir veturinn, algjört brjálæði að þykjast ætla að ná þeim báðum. Líkurnar á því að bæði Man U og Chelsea tapi niður ellefu stiga forskoti á okkur eru nánast engar, því miður.

Byrjunarliðin voru sem hér segir. Fyrst, lið heimamanna:

Bekkur: Kuszczak, Brown, O’Shea, Ronaldo, Solskjær.

Og lið okkar manna í dag:

Bekkur: Dudek, Paletta, Warnock, Pennant, Crouch.

Paul Scholes og Rio Ferdinand skoruðu mörkin í sitt hvorum hálfleiknum, en bæði mörkin urðu til vegna fádæma aulaskaps og sinnuleysis í vörn okkar manna. Á hinum endanum voru okkar menn einfaldlega getulausir.

Ég hreinlega nenni ekki að endurtaka allt það sem við höfum þegar sagt eftir þrjá tapleiki gegn erfiðum liðum á útivelli í vetur. Þess í stað bendi ég á leikskýrslur þar sem þetta hefur allt verið sagt áður: 3-0 fyrir Everton – 1-0 fyrir Chelsea – 2-0 fyrir Bolton.

Þetta eru einfaldlega staðreyndirnar. Af því að við förum til Everton og látum negla okkur, af því að við förum til Bolton og látum vaða yfir okkur, af því að við förum til Chelsea og stjórnum leiknum en erum samt bitlausir og þeir hirða stigin, af því að við förum til Manchester og látum erkifjendurna vinna okkur svo til áreynslulaust. ÞESS VEGNA eru Chelsea, Arsenal og Man U með betri lið en við í dag.

Það er einfaldlega staðreynd sem við verðum að horfast í augu við. Menn voru að vonast til að á þriðja tímabilinu undir stjórn Rafael Benítez yrði liðið orðið nógu sterkt til að geta barist um titilinn en raunin er alls ekki svo góð. Þetta lið okkar á einfaldlega langt í land ennþá, hverju svo sem um er að kenna. Menn eru að leika illa, liðið þjáist af skorti á sjálfstrausti og menn virðast ekki alveg vita hvaða hlutverkum þeir eiga að gegna á vellinum. Þar að auki virðist þjálfarinn vera að ganga of langt í róteringunni – Alex Ferguson er eini þjálfarinn í deildinni sem hefur gert fleiri mannabreytingar á milli leikja í níu deildarleikjum en við, en hann hefur þó alltaf haldið tryggð við þá sem eru að spila hvað best, á meðan Crouch var enn og aftur settur á bekkinn að ástæðulausu í dag – og fyrir vikið eykst óvissan og minnkar sjálfstraustið á meðal leikmanna.

Það þarf ansi margt að lagast til að þetta lið okkar geti barist um titilinn. Þessu tímabili má vel bjarga, til að mynda erum við núna búnir með alla erfiðustu útileikina (og eigum Arsenal á Emirates Stadium eftir þrjár vikur) og því er full ástæða til að sjá liðið loksins ná sér á almennilegt flug fram á vorið án þess að lenda nokkurn tímann í toppliði á útivelli, þannig að ég er ekki farinn að örvænta um sæti okkar meðal fjögurra efstu eða pláss í Meistaradeildinni að ári. Og auðvitað eru ennþá þrír aðrir bikarar til að berjast um; Meistaradeildin og tvær bikarkeppnir, en við verðum að sætta okkur við að sigla inn í sautjánda árið án sigurs í efstu deild Englands.

Svo einfalt er það nú bara.

—

**Uppfært (Einar Örn)**: Þar sem ég hef verið á ferðalagi þá hef ég lítið tjáð mig á þessari síðu, en núna bara verð ég: Ég ætlaði upphaflega að fara að ráði Kristjáns og sleppa því að horfa á þennan leik, því ég var nokkuð viss um tap. Ætlaði að vera staddur í rútu á meðan að leiknum stæði, svo ég myndi ekki frestast.

En ég fékk ekki rútumiða á réttum tíma, þannig að freistingin var of mikil.

Ég á varla til orð til að lýsa þessari hörmung.

Voru Sami Hyypia og Xabi Alonso á launum hjá Man U í þessum leik? Hversu oft gáfu þeir boltann frá sér til Man U manna? Hversu margar sendingar voru hnitmiðaðar beint á Man U leikmann? Og það er ekki einsog þeir hafi verið einir, því ekki voru menn einsog Momo og Garcia betri.

Þetta var algjörlega bitlaust, það var engin barátta í liðinu og Man U voru einfaldlega betri á öllum sviðum, jafnvel þótt að Rooney hafi lítið sýnt og Ronaldo ekki einu sinni með. Kuyt fékk lítinn sem engan stuðning, kantspilið var gjörsamlega ómögulegt (vissuð þið að Garcia var inná allan tímann?!!!) og þrátt fyrir að við værum með 3 miðjumenn á móti 2, þá breytti það engu.

Steve McMahon, sem er einn af sérfræðingum ESPN í Asíu var álíka brjálaður og ég í leikslok. Þegar hann var spurður: “Hvað núna fyrir Liverpool?”, þá kom hann með ráð sem ég er nokkuð sammála:

**VELJA SAMA HELVÍTIS FOKKNIG LIÐIÐ TVO LEIKI Í RÖÐ**

…og jafnvel lengur. Hætta þessu bulli, hætta að setja EINA MANNINN SEM SKORAR á bekkinn. Þetta er einfalt. Rafa þarf að hætta að spara menn svo þeir verði í góðu formi í maí. Þetta tímabil er að glatast Í OKTÓBER. Hann verður að velja besta liðið leik eftir leik. Að mínu mati ætti það að vera svona:

Prófa þetta, hætta þessum endalausu breytingum. Setja Gerrard á skotæfingu, segja Alonso að reyna að rifja það upp fyrir okkur af hverju við héldum því einu sinni fram að við værum með bestu miðju í Evrópu.

Leyfa Crouch og Kuyt að vera saman frammi, hætta þessu rugli varðandi Crouch. Setja Agger inn og leyfa honum og Carra að finna sig saman.

—

Fyrir **nákvæmlega** einu ári skrifaði ég [þessa leikskýrslu](http://www.kop.is/gamalt/2005/10/22/16.15.34/) eftir tap gegn Fulham. Svo ég vitni í sjálfan mig:

>Við erum í 12 sæti í ensku úrvalsdeildinni. Við höfum leikið 8 leiki, unnið 2, tapað 2 og gert 4 jafntefli. Úr 8 leikjum erum við með 10 stig. ALLS EKKI NÓGU GOTT!

Í dag höfum við leikið 9 leiki í deildinni, unnið 3, gert 2 jafntefli og **tapað fjórum**. Við erum með 11 stig eftir 9 leiki og höfum skorað 9 mörk í þessum 9 leikjum á meðan við höfum fengið á okkur 11 mörk. Þetta er fokking ótrúlegt.

11 stig eftir 9 leiki, markatalan 9-11. Þetta er grátlegt.

Og í leikskýrslunni fyrir nákvæmlega ári skrifaði ég eftirfarandi:

>Ég er að missa trúna. Svo einfalt er það. Ég er hreinlega að missa trúna á að Rafael Benitez sé rétti maðurinn fyrir Liverpool. Ég mun seint efast um að hann sé rétti maðurinn til að stýra Liverpool í Evrópukeppnum. Eeeen, alveg einsog sumir frábærir leikmenn finna sig ekki í enska boltanum, þá er að mínu mati vel hugsanlegt að sumir frábærir þjálfarar finni sig ekki í enska boltanum. Kannski er Rafael Benitez einn af þeim.

Rafa sannaði sig að mínu mati eftir Fulham leikinn, sem reyndist vera lægsti punkturinn í fyrra. Ég veit að auðvitað væri það engin lausn að breyta um þjálfara, en það verður *eitthvað* að breytast. Við getum ekki horft uppá svona spilamennsku. Við getum ekki sætt okkur við að við höfum skorað eitt mark á útivelli og það gegn Sheffield United! Við getum ekki sætt okkur við að hafa tapað fjórum leikjum á útivell í röð með markatölunni 0-8!

Eitthvað verður að breytast. Það er ekki hægt að bjóða okkur uppá svona hörmung.

Jæja við unnum mikilvægan úti sigur gegn Bordeaux í kvöld og er ekki hægt að segja að þessi leikur hafi verið mikið fyrir augað en mikilvæg 3 stig í húsi.

Ég var spurður í dag hvernig þessi leikur færi og var ég eiginlega skíthræddur um við myndum tapa eða í besta falli yrði þetta steindautt 0-0 jafntefli. Þegar ég sá byrjunarliðið þá var ég ánægður með sókndjarfa uppstillingu en nú sem endra nær ekki spenntur fyrir því að sjá Zenden á miðri miðjunni. En já byrjunarliðið var svona:

BEKKUR: Dudek, Paletta, Warnock, Pennant, Kuyt, Peltier og Sissoko.

Það var klárlega snemma ljóst að Bordeaux var mætt til leiks til að skora mark úr föstu leikatriði. Leikmenn liðsins hrundu niður við minnsta tilefni og reyndu ítrekað að blekkja dómara leiksins. Þeir fengu eitt gullið færi úr föstu leikatriði en boltinn strauk stöngina utanverða eftir að sóknarmaður Bordeaux náði ekki að stýra skallanum að marki. Crouch fékk okkar bestu færi í fyrri hálfeik en náði ekki að setja´ann og raunar var það frekar slappt honum í fyrra færinu en þá tók Bellamy stutta hornspyrnu og gaf síðan góða fyrirgjöf. Boltinn hrökk af leggnum á Crouch eins og borðtenniskúla og framhjá markinu. Annars var þetta frekar daufur fyrri hálfleikur og var ég aðallega að pirra mig á því hve stór munur er á Zenden og Hamann og það sást berlega í leiknum í dag. Af hverju fór ekki Zenden og við héldum Hamann? (djöfull)

Engar breytingar voru gerðar á liðunum í hálfleik og hófst sá síðari með hörku færi Bordeaux-manna. Síðan róaðist leikurinn og gáfu okkar menn lítið færi á sér. Hyypia var grimmur í vörninni og Alonso duglegur á miðjunni en frammi gekk illa hjá Crouch og Bellamy að ná boltanum niður til að tengja betur saman sókn og miðju. En síðan kom vel uppbyggð sókn hjá okkur, Garcia var hægra megin í vítateignum með boltann, sólaði varnarmann Bordeaux og skaut góðu skotu að marki sem markvörður þeirra varði. Gonzalez náði boltanum á vinstri kantinum, gaf fyrir góða fyrirgjöf sem endaði með horni. Hornið tók hinn knái Bellamy og hitti hann beint á kollinn á Crouch sem stangið boltann á beint markið – beint inn! Annað markið í röð úr horni (hvað tókum við mörg áður?) 0-1.

Bordeaux tók á það ráð að skipta inn sínum varamönnum smátt og smátt og breyttu þeir gangi leiksins töluvert fyrir þá en einnig varamennirnir okkar þeir Kuyt, Sissoko og Warnock. Það sást vel hversu mikilvægir þeir Sissoko og Kuyt eru okkur því þeir komu með mikið jafnvægi inní leik liðsins og loksins var kominn framherji sem tók boltann niður, skýldi honum vel og gat snúið sér við. Reyndar var Warnock næstum búinn að gera út um leikinn með frábærum einleik en slakt skot hans beint í fætur markmansins kom í veg fyrir eftirminnilegt kvöld hjá honum.

Bordeaux sótti töluvert í lokinn og áttu eitt hættulegt færi úr föstu leikatriði (ekki ósvipað því í fyrri hálfeik) en heilt yfir stóð vörnin sig vel í kvöld með Hyypia í toppformi. Við loksins skoruðum og unnum á útivelli! Ég fer samt ekki kokhraustur á Old Trafford á sunnudaginn kemur heldur vona að allt gangi upp og við stelum sigri…

Maður leiksins er ekkert sjálgefið. Varamennirnir Kuyt og Sissoko kom vel inní leikinn en Hyypia sýndi í kvöld að hann er gæða leikmaður sem á ennþá 1-2 ár eftir hjá Liverpool. Hann er minn maður leiksins.

Núna er bara að vona að Sissoko, Kuyt og Gerrard séu 110% klárir í leikinn gegn Man U á sunnudaginn… djöfullinn verið verðum að spila betur en í kvöld til að vinna þar!

Ég hélt að Liverpool-liðið gæti varla spilað verr og verið andlausara en það gerði gegn Bolton fyrir tveimur vikum síðan, en þeir afsönnuðu það í dag þegar þeir gerðu grútlélegt 1-1 jafntefli við Blackburn á Anfield. Þrátt fyrir að hafa náð að jafna í dag var leikur liðsins einfaldlega ekki upp á marga fiska.

Rafa Benítez gerði óvenju fáar breytingar frá því í síðasta leik, tvær talsins og þær komu báðar til vegna meiðsla; Dirk Kuyt og Momo Sissoko eru frá og því komu Peter Crouch og Fabio Aurelio inn í liðið í þeirra stað. Liðið í heild sinni var sem hér segir:

Bekkur: Dudek, Palletta, Zenden, García, Gonzalez.

Um fyrri hálfleikinn er nánast ekkert hægt að segja. Leikurinn var jafn í upphafi og hvorugt liðið virtist geta tekið boltann niður og spilað að viti, en þegar leið á náðu Blackburn-menn þó frekar að athafna sig og þeir komust yfir á sautjándu mínútu með góðu marki. Bentley sendi boltann hátt fyrir úr djúpri stöðu á hægri kantinum, boltinn datt niður í teig okkar manna þar sem þeir Carragher og Finnan leyfðu honum bara að fljóta yfir á fjærstöngina. Pepe Reina ætlaði út í úthlaupið en hætti við og því fór enginn í boltann nema Benny McCarthy sem var óvaldaður á fjærstöng og skaut í tómt markið. Makalaust klúður hjá vörn okkar og markverði og það sást klárlega í þessari sókn hvað er að há liðinu þessa dagana: skortur á sjálfstrausti.

Þess utan gerðist fátt markvert í fyrri hálfleik. Riise átti eitt gott skot sem Friedel varði og í kjölfarið bjargaði varnarmaður Blackburn á línu frá Crouch, en að öðru leyti gerði liðið lítið af viti í fyrri hálfleik og var verðskuldað marki undir í hléi.

Seinni hálfleikurinn byrjaði svipað og sá fyrri, bæði lið virtust í hlutlausum gír og ekkert gekk hjá okkar mönnum að setja saman sóknir. Það skánaði aðeins þegar leið á hálfleikinn og þegar tæplega hálftími var eftir fengum við hornspyrnu úti við hægri kantinn fyrir framan The Kop. Fabio Aurelio sendi góðan bolta fyrir sem datt niður á fjærstöng þar sem Craig Bellamy var óvaldaður og skallaði í netið. Vörn Blackburn-manna hafði verið feykigóð í þessum leik en klikkaði í þetta eina sinn og það var nóg til að Bellamy næði að skora gegn sínum gömlu félögum og bjarga stigi fyrir okkur.

Eftir þetta kom svona fimm mínútna kafli þar sem Liverpool-liðið sótti af auknum krafti og maður hélt að þeir myndu sennilega innbyrða sigur en svo bara dó sá sóknarþungi út og leikurinn fjaraði út í hálfgerðu kæruleysi. Okkar menn voru að reyna en það var bara ekkert að ganga upp og jafnvel einföldustu hlutir virkuðu ofurerfiðir í þessum leik. Á endanum lauk leiknum með 1-1 jafntefli og það verður að segjast að það voru sanngjörn úrslit í dag.

Nú, eftir þennan leik erum við í tíunda sæti með ellefu stig eftir átta leiki. Man U eru á toppnum með nítján stig en Chelsea eiga leik seinna í dag og geta náð þeim að stigum, á meðan Arsenal eru í fjórða sætinu með fjórtán stig en eiga leik til góða. Þannig að við erum sennilega átta stigum á eftir Man U og Chelsea og sex stigum á eftir Arsenal, eftir aðeins átta umferðir.

Og næsti leikur er á Old Trafford, gegn Man U og það er ljóst að ef við töpum þeim leik getum við kvatt titilbaráttuna í ár. Jafntefli er algjört lágmark á Old Trafford, og það er vissulega djöfullegt að þurfa að gera slíkar kröfur á þessum erfiða útivelli en liðið er einfaldlega búið að mála sig út í horn með slæmri byrjun á deildarkeppninni. Ég hef ekki hugmynd um það hvers vegna liðið er ekki að ná að spila betur en þetta, þarf að melta það aðeins betur en sjálfsagt hafið þið lesendurnir ykkar að segja um gengi liðsins. Hlakka til að lesa það í ummælunum.

Maður leiksins: Xabi Alonso, sá eini sem spilaði eitthvað nálægt sinni bestu getu í dag. Og fyrir þá sem eru að telja, þá er þetta annar heimaleikur liðsins í röð sem Gerrard og Alonso spila saman á miðjunni, og Gerrard gat nákvæmlega ekkert …

Næsti leikur: Bordeaux í Meistaradeildinni í miðri viku.

Ælan sem situr í hálsinum á mér hindrar mig í að skrifa almennilega leikskýrslu í dag. Þess í dag ætla ég að koma með tíu dagsannar fullyrðingar eftir að hafa horft á þennan leik:

1. Aukaspyrnan sem dæmd er á Pepe Reina í fyrsta markinu er dómaraskandall ársins. Hann var ekki nærri vítateigslínunni, auk þess sem endursýningin sýndi hversu illa staðsettur aðstoðardómarinn var. Samt var hann handviss og flautaði á Reina, og þeir fengu aukaspyrnu á hættulegasta stað fyrir vikið.

2. Pepe Reina, hins vegar, gleymdi gullnu reglu markvarða í öllum hamagangnum í kjölfarið: varnarveggurinn tekur annað hornið, markvörðurinn hitt. Hvar var Reina þegar Speed skoraði?

3. Það er svo mikið kraftaverk að Faye skuli hafa fengið að klára þennan leik að það liggur við að ég fari að ákalla hann sem næsta frelsara mannkyns. Hvernig í ósköpunum gat dómarinn ekki gefið honum seinna gula spjaldið sitt þegar hann blóðgaði Kuyt með olnbogaskoti í fyrri hálfleik, eða þegar hann kom alla leið niður að miðju vallarins til að strauja Momo Sissoko aftan frá í þeim seinni? Hefði einhver dómari hlíft Momo við spjaldi fyrir slíka tæklingu?

4. Kolrangir rangstöðudómar, heilir þrír talsins. Og tvær augljósar vítaspyrnur í fyrri hálfleik. Ég segi þetta ekki oft, enda ekki mikið fyrir að kalla “úlfur! úlfur!” þegar dómarar eiga í hlut … en … HVER MÚTAÐI ÞESSUM HÁLFVITUM?!?

5. Við lendum 1-0 undir á útivelli í deildinni … og sækjum og sækjum … en þau fáu skotfæri sem við náum að skapa okkur enda nær undantekningarlaust uppi í stúku. Af hverju geta menn ekki (a) skilað almennilegum fyrirgjöfum inn í teiginn og (b) HALLAÐ SÉR YFIR HELVÍTIS BOLTANN ÞEGAR ÞEIR SKJÓTA!?! Þetta er ekki flókið, Alonso, ef þú ert búinn að þrykkja þrisvar upp á þakið á stúkunni hallarðu þér fram næst þegar þú skýtur. Andskotans dauði og djöfull.

6. Steven Gerrard úti á vinstri kanti. Peter Crouch, sem skoraði tvennu í síðasta leik, á bekknum. Rafa, hvað ertu að spá?!?!?

7. Hér kemur bomba, töluð beint frá hjartanu og byggt á boltanum almennt en ekki bara leiknum í dag: Það er ekki til leiðinlegra knattspyrnulið í heiminum en Bolton Wanderers!!!

8. Everton. Chelsea. Bolton. Á útivelli. Þrjú töp. Getum við ekki alveg eins gefið leikinn á Old Trafford eftir hálfan mánuð? Við vinnum aldrei deildina ef við ekki getum drullast til að hanga allavega á 0-0 jafntefli á þessum völlum. Aldrei. Munurinn á okkur og Chelsea á síðasta tímabili var sá að þeir unnu Arsenal og Man U á heimavelli og okkur í tveimur leikjum. Við hins vegar töpuðum á Highbury, Old Trafford og Stamford Bridge. Í ár, árið sem við ætluðum að bæta okkur enn frekar og vinna titilinn, getum við bætt Goodison Park og Reebok Stadium við þá tölfræði.

9. Eltingarleikur. Ég veit að liðinu okkar finnst gaman að mála sig út í horn og bjarga sér svo á ævintýralegan hátt, en það gengur einfaldlega ekki í deildarkeppni að ætla alltaf að gefa keppinautunum í toppbaráttunni 5-10 stig í forgjöf. Það er ljóst í mínum huga, þótt það sé langt því frá að vera tölfræðilega ómögulegt, að við munum ekki vinna titilinn í ár. Á næsta hausti þarf eitt að breytast, við þurfum að vinna okkar fyrstu leiki! Þetta er svo leiðinlegt að láta sig hlakka til allt sumarið og mæta svo bara vonbrigðum í ágúst og september að það hálfa væri nóg. Ég er búinn að fá nóg af þessu!

10. Í dag léku fjórtán leikmenn fyrir Liverpool. Í dag léku fjórtán leikmenn illa fyrir Liverpool. Enginn maður leiksins í dag, og ekki heldur neinn skúrkur. Rafa og leikmennirnir fá falleinkunn í dag og verða að taka sig á í næstu útileikjum til að þetta tímabil fari ekki bara í vitleysu. Dómarinn og aðstoðarmenn hans, hins vegar, ættu að skammast sín.

Hef ekki meira um þetta að segja. Mun ekki horfa meira á knattspyrnu þessa helgina, og er því eiginlega fegnastur að við skulum fá tveggja vikna frí eftir þennan hroðalega, andstyggilega, hryllilega, ömurlega, fáránlega, gufusoðna, dragúldna, illa lyktandi og mölétna viðbjóð sem okkur var boðið upp á í dag.

Við tókum á móti Galatasary á Anfield í kvöld í mjög fjörugum leik þar sem 5 mörk litu dagsins ljós. Leikur var mjög skemmtilegur á að horfa þótt maður hafi oft orðið æði pirraður á varnarleik okkar og stressaður síðustu 10 mínútur leiksins. En byrjum á byrjuninni eða byrjunarliði okkar í kvöld:

Bekkurinn: Dudek, Gonzalez, Bellamy, Sissoko, Riise, Zenden og Hyypia.

Leikurinn fór fjörlega af stað og eftir 15 mín. var Liverpool komið í 2-0 með mörkum frá Crouch og Garcia. Bæði mörkin komu eftir gott kantspil og góðar fyrirgjafir. Ég hélt á þessari stundu að við myndum einfaldlega rústa Galatasary í þar sem þeir virtust heillum horfnir en reyndin varð önnur. Galatasary náði að jafna sig á þessari byrjun og komstu betur inní leikinn. Við hefðum hæglega getað skorað fleiri í fyrri hálfleik en einnig Gala hefðu einnig getað sett eitt eða tvö. Við fórum inní búningsherbergin með 2-0 forystu í hálfleik.

Eric Gerets virðist hafa lesið vel yfir sínum mönnum sem og hann gerði mikilvægar breytingar þegar hann setti Hasan Sas og Umit Karan inná. Gestirnir komust strax í færi og lá mark hjá þeim í loftinu þegar Pennant stal boltanum vel af varnarmanni Gala og gaf fyrir markið. Þar var Peter Crouch sem tók boltann á lofti og klippti hann snyrtilega í netið (a la Van Basten), FRÁBÆRT MARK! Þetta gerðist á 52. mín leiksins og hélt ég jafnvel að Gala myndi kasta hvíta handklæðinu inná og gefast upp. En nei þeir fengu aukakraft og á 6 mín. kafla náðu þeir að setja tvö góð skalla mörk á okkur (frá Umit Karan) þar sem Aurelio var gjörsamlega út að aka varnarlega, 3-2 og 25 mín. eftir af leiknum. Leikurinn var áfram opinn og við gátum vel sett fleiri mörk en einnig Gala og þeir hefðu hæglega getað stolið stigi undir lok leiksins. Sissoko, Gonzalez og Bellamy komu inná á þessum 25 mín. en létu ekki mikið af sér kveða en klárt að Sissoko kom inná til að verja forystuna.

Þetta var þrælskemmtilegur leikur á að horfa og mikið um færi en mér fannst við ótrúlega opnir tilbaka og Gala náði að opna vörnina alltof oft á auðveldan hátt og fannst mér Aurelio í vinstri bakverðinum slakur varnarlega en sterkur sóknarlega. Hann verður að halda sér innan leikkerfisins og ef t.d. Riise hefði verið þarna þá er ég vissum að Gala hefðu fengið færri færi.

Crouch átti góða innkomu inní liðið og skoraði 2 góð mörk. Garcia heldur uppteknum hætti að vera hættulegur og átti prýðisgóðan leik. Varnarlega vorum við tæpir og þá títtnefndur Aurelio oft út á þekju. Miðjan er góð en tæp varnarlega þegar Sissoko er ekki að verja vörnina. Sóknarlega erum við öflugir og Crouch og Kuyt virðast ná vel saman. Við unnum þennan leik og skilst mér að þetta sér fyrsti sigur okkar í 5 leikjum í röð í meistaradeildinni, s.s. 3 stig en margt sem þarf að athuga fyrir næsta leik.

Maður leiksins: Peter Crouch. Skoraði tvö góð mörk, sérstaklega það síðara og sýndi klárlega í kvöld að hann er betri framherji en Bellamy og hlýtur hann að byrja inná í komandi leikjum.

Liverpool vann í dag góðan 3-0 sigur á Tottenham með mörkum frá Mark Gonzalez, Dirk Kuyt og John Arne Riise.

Það þurfti ekki að koma neinum á óvart að Rafa stokkaði aðeins upp í liðinu sínu, þrátt fyrir góðan leik og sigur gegn Newcastle. Þrjár breytingar, Carragher út og Hyypia inn, Aurelio út og Riise inn, og það sem kom mér mest á óvart, Luis Garcia út og Mark Gonzalez inn.

Liðið var því svona:

Bekkurinn: Dudek, Carragher, Aurelio, Garcia, Crouch.

Það er skemmst frá þvi að segja að okkar menn tóku samstundis öll völd á vellinum. Fyrsta korterið var alveg okkar eign en því miður gekk okkur illa að skapa okkur færi. Bellamy átti skot yfir markið og Alonso skaut rétt framhjá fyrir utan teig en í byrjun leiks öskruðu áhorfendur á hann “Shoot!” í hvert skipti sem hann snerti boltann, skiljanlega!

Gestunum gekk aðeins betur að spila saman eftir það og fengu frábært færi þegar Sissoko braut af sér úti á kanti, “okkar maður” Danny Murphy tók spyrnuna en King hitti ekki boltann úr dauðafæri. Smá snerting og við hefðum lent undir. Sem betur fer gerðist það ekki.

Loksins kom svo líf í leikinn eftir ansi bragðdaufar mínútur. Boltinn hrökk í stöngina og út af hendinni á Chimbonda eftir hættulega hornspyrnu Gonzalez og þar hófst mikil sóknarlota en því miður vildi boltinn ekki inn. Boltinn fór meðal annars greinilega í hendina á King eftir skot frá Gerrard en enga fengu við vítaspyrnuna.

Undir lok hálfleiksins komu svo færi á báðum endum, fyrst var Reina fljótur af línunni til að bjarga og svo komst Bellamy í fínt færi en Robinson varði vel. Staðan í hálfleik var því markalaus.

Fyrri hálfleikurinn var ekki meira en ok að okkar hálfu. Við sköpuðum alltof fá færi miðað við hversu mikið við vorum með boltann og var nokkuð ljóst að Gerrard var ekki að komast í takt við leikinn úti á kantinum, en hann getur ekki alltaf spilað vel.

Við byrjuðum síðari hálfleikinn svipað og þann fyrri en sköpuðum litlar hættur áður en Jenas klúðraði einu besta færi sem ég hef séð í knattspyrnuleik en ég var nánast búinn að henda fjarstýringunni frá mér þegar hann renndi boltanum á óskiljanlegan hátt úr markteignum rétt framhjá markinu. Tottenham var refsað grimmilega á sömu mínútunni.

Meistari Alonso átti frábæra sendingu út á KANTINN á Gerrard, hann tók Chimbonda og gerði grín að honum, sendi svo fyrir þar sem Bellamy klúðraði, einu besta færi sem ég hef séð í knattspyrnuleik, og aftur var ég nánast búinn að missa mig þegar hann setti boltann í stöngina af markteignum en Mark Gonzalez af öllum mönnum tók frákastið og setti boltann í netið! Þungu fargi létt af mér og líklega öllum stuðningsmönnum Liverpool.

Gerrard gerði mjög vel í markinu sem kom út frá því að hann var á kantinum. Þar með er það réttlætt, að hluta til í það minnsta, en fyrirliðinn vann sig reyndar meira inn á miðjuna í síðari hálfleiknum og við það breyttist leikur liðsins til hins betra, að mínu mati í það minnsta.

Dirk Kuyt skoraði svo FRÁBÆRT mark skömmu síðar. Garcia sendi skemtilega inn á hann en Kuyt tímasetti stunguna sína fráærlega og í staðinn fyrir að leggja boltann fyrir sig þrumaði hann boltanum bara í bláhornið af fídonskrafti og staðan orðin 2-0. Frábærlega gert hjá Kuyt hvernig hann afgreiddi þetta og Robinsson vissi ekkert hvað hann átti að gera í markinu enda stóð hann bara og horfði á, án þess að hreyfa sig.

Við þetta luku Tottenham bara keppni og við kláruðum leikinn eins og Liverpool sæmir. Við fengum skyndisókn og ég öskraði á Riise sem kom askvaðandi upp völlinn að senda boltann á Kuyt en auðvitað hlustaði hann ekkert á mig heldur þrumaði hann boltanum bara að marki og boltinn söng í netinu. Glæsilegt mark af um 30 metra færi hjá Norðmanninum!

3-0 og liðið okkar farið að spila eins og það á að gera!

Það er frábært að sjá hvað hópurinn okkar er breiður og góður. Pennant var reyndar meiddur og því ekki í hóp en Fowler, Bolo Zenden og Gabriel Palletta voru til dæmis allir utan 16 manna hópsins. Það munar miklu að geta hvílt mann eins og Carragher fyrir stórleikinn gegn Galatasaray á miðvikudaginn en það er ljóst að Rafa breytir liðinu sínu, 94 leikinn í röð.

Ég tel líklegt að Bellamy missi sæti sitt í byrjunarliðinu, að öllum líkindum til Crouch auk þess sem mér finnst líklegt að Garcia komi inn fyrir Gonzalez þrátt fyrir markið hans í dag. Carra kemur svo inn fyrir Hyypia.

Tveir hlutir sem kæta mann sérstaklega, við héldum markinu hreinu og Kuyt skoraði. Bæði gerðist núna annan leikinn í röð….

Maður leiksins: Ég ætla að gefa Xabi Alonso þann heiður. Maðurinn er svo mikill snillingur að hálfa væri nóg. Hann átti miðjuna og dreifði spilinu með sínum frábærum sendingum allan leikinn. Hann er kominn aftur og það munar um minna fyrir okkur.

Liðið spilaði reyndar mjög vel og hvar voru eiginlega sóknarmenn Tottenham? Ekki veit ég það og af hverju byrjaði Davids ekki þennan leik? Mér er reyndar alveg sama. Ég verð samt aðeins að vorkenna Jenas sem sefur ekkert næstu dagana líklega, hann var vendipunkturinn í leiknum þegar hann klúðraði færinu sínu…

Í hnotskurn: Frábær sigur hjá okkar mönnum, 3-0, og mann er þegar farið að hlakka til að sjá leikinn gegn Galatasaray!

Okkar menn réttu aðeins úr kútnum í kvöld eftir tvö töp í röð í deildinni og unnu góðan **2-0 sigur á Newcastle** á Anfield. Þessi leikur var frekar rólegur yfir það heila, maður fékk á tilfinninguna að menn væru rétt í öðrum gírnum í þessum leik og varla það, en á endanum lauk markaþurrðinni með tveimur góðum mörkum og Reina hélt hreinu í annað sinn á leiktíðinni. Eftir þennan leik eru okkar menn komnir í 7 stig um miðja deild eða svo, fimm stigum á eftir Chelsea og Man U og sex á eftir toppliði Portsmouth. Þannig að þetta er alls ekkert jafn slæmt og menn vilja meina, okkar menn eru fyllilega inní þessu ennþá.

Rafa gerði fáar breytingar frá því í leiknum við Chelsea á sunnudag. Jermain Pennant og Stephen Warnock véku fyrir Luis García og Fabio Aurelio, en fullt lið var sem hér segir:

**BEKKUR:** Dudek, Hyypiä, Pennant, Gonzalez, Crouch.

Leikurinn fór frekar hægt af stað en eftir því sem leið á fyrri hálfleikinn tóku okkar menn öll völd. Frá og með svona fimmtu mínútu var þetta orðin algjör einstefna að marki Newcastle sem entist út leikinn. Um miðjan fyrri hálfleikinn kom svo fyrsta markið; Xabi Alonso átti frábæra sendingu innfyrir vörn Newcastle á Steve Finnan sem skilaði honum rakleitt fyrir markið þar sem **DIRK KUYT** kom aðvífandi og setti boltann í markið af stuttu færi. Fyrsta mark Hollendingsins knáa fyrir Liverpool orðið staðreynd og maður sá að það voru fleiri en bara hann fegnir að skora þetta mark, enda var þetta í fyrsta sinn í vetur sem Liverpool skorar fyrsta markið í deildarleik.

Eftir markið gengu okkar menn á lagið en gekk erfiðlega að skora. Luis García fór mikinn í sókninni og Craig Bellamy var klaufi að skora ekki einn gegn markverði Newcastle, Steve Harper, og á endanum var staðan 1-0 í hálfleik.

Fyrstu fimmtán mínútur síðari hálfleiks snerist þetta algjörlega við. Newcastle-menn komu miklu ákveðnari til leiks og hefðu hæglega getað jafnað á fyrsta kortérinu – á móti voru okkar menn alveg skelfilegir. Shola Ameobi var óheppinn þegar Agger braut á honum og svo skaut hann strax í næstu sókn tvisvar í hönd Carragher, þannig að hann hafði ástæðu til að pirra sig það sem eftir lifði leiks. Okkar menn voru þar heppnir að fá ekki á sig allavega eina vítaspyrnu, en það jafnaðist þó út síðar í leiknum þegar samskonar hendi átti sér stað hinum megin á vellinum.

Eftir þetta stressaða kortér náðu okkar menn sér rólega á strik á ný og þegar tæpt kortér var eftir af leiknum innsiglaði **XABI ALONSO** sigurinn með sannarlega stórkostlegu marki. Hann vann knöttinn af Damien Duff fyrir framan vítateig Liverpool og lék með hann að miðjuhringnum. Þar leit hann upp og sá sér færi og lét vaða, af um 60-65 metra færi, og boltinn sveif yfir allan völlinn og í bláhornið á marki Newcastle. Steve Harper, markvörður þeirra svarthvítu, hafði verið staddur of framarlega og ég er ekki viss um að hann hefði náð boltanum ef hann hefði staðið í fæturna, en hann rann við að reyna að elta knötinn aftur að marklínunni sinni og þar með var leikurinn tapaður fyrir hann og gestina.

Eftir þetta tóku okkar menn fótinn af bensíngjöfinni og innbyrtu sigurinn í nær hlutlausum gír. Rafa tók Dirk Kuyt og Steven Gerrard útaf undir lokin fyrir Peter Crouch og Mark Gonzalez en þeir bættu litlu við.

En allavega, sigurinn í höfn og það er gott að hugsa til þess að liðið sé komið á beinu brautina á nýjan leik. Næsti leikur er gegn Tottenham á Anfield um helgina og það er alveg jafn mikilvægt að innbyrða sigur þar og var í kvöld. En þetta er fín byrjun, við erum alls ekkert búnir að gefa deildarkeppnina upp á bátinn!

**MAÐUR LEIKSINS:** Í annars jöfnu og góðu liði fannst mér helst Steven Gerrard og Momo Sissoko frekar daprir, allavega miðað við það sem maður er vanur að sjá til þeirra. Luis García, Dirk Kuyt og Craig Bellamy voru allir mjög frískir í sókninni og þeir García og Bellamy voru óheppnir að ná ekki marki eins og Kuyt. Vörnin stóð vel fyrir sínu fyrir utan þetta stresskortér í upphafi síðari hálfleiks á meðan Reina sinnti sínu af öryggi og virðist vera kominn yfir óöryggið sem hrjáði hann í upphafi tímabils.

**XABI ALONSO** svaraði gagnrýnendum sínum hins vegar með stórum hvelli í dag. Frá fyrstu mínútu stjórnaði hann miðjuspilinu algjörlega, var allt í öllu bæði varnar- og sóknarlega hjá okkar mönnum og kórónaði þessa frábæru frammistöðu sína með frábærri sendingu á Finnan í fyrra markinu og svo einu af mörkum tímabilsins í seinni hálfleik. Það segir meira en margt annað um fótboltaheila mannsins að þetta var ekki í fyrsta skipti á árinu 2006 sem hann skorar mark frá eigin vallarhelmingi. Alonso er kominn í gang og við vitum að þá fer liðið strax að spila betur.

Ég hlakka til að sjá næsta leik. :)

“Þeir eru með einstaklinga sem klára leiki.”
-Willum Þór

Okkar menn fóru á Stamford Bridge í dag og **töpuðu 1-0** fyrir ríkjandi Englandsmeisturum Chelsea, og þótt þessi tapleikur svona snemma á tímabilinu þýði alls ekki að titilbaráttan sé þegar töpuð þýðir þetta vissulega það að það verður fáránlega erfitt að ætla að eiga séns í vetur og að miklu betur má ef duga skal. Miklu, miklu betur.

Báðir þjálfarar stilltu upp nokkurn veginn þeim liðum sem menn bjuggust við, þó með örfáum undantekningum. Rafa Benítez stillti liði Liverpool í dag svo upp:

**BEKKUR:** Dudek, Hyypiä, Aurelio, Zenden, Crouch.

José Mourinho stillti Chelsea-liði dagsins svo upp:

**BEKKUR:** Cudicini, Ferreira, Robben, Kalou, Obi Mikel.

Fyrri hálfleikurinn spilaðist nákvæmlega eins og maður átti von á – þessi lið hafa leikið svo oft á undanförnum tveimur árum að þau eru farin að gjörþekkjast og því eru leikir þessara liða aldrei mjög opnir. Þetta var mjög taktískt, bæði lið lögðu ofurkapp á að loka svæðum andstæðinganna og gefa ekkert færi á sér og reyna svo að nýta alla sénsa til skyndisókna. Liverpool-liðinu gekk öllu betur að halda boltanum og reyndu að beita löngum sendingum í svæði á fljótu mennina, sérstaklega þá Bellamy, Kuyt og Pennant.

Á 15. mínútu kom fyrsta dauðafæri leiksins þegar Alonso sendi boltann innfyrir á Kuyt sem skaut hörkuskoti einn gegn Cech en okkur til mikilla vonbrigða söng boltinn í þverslánni. Þetta var besta færi leiksins og ef Kuyt hefði skorað hefði þetta eflaust spilast öðruvísi en því miður fyrir okkar menn féll þetta ekki okkur í hag.

Eftir þetta gerðist fátt markvert annað en taktískt miðjuspil beggja liða þangað til á 42. mínútu. Þá fékk **Didier Drogba** háa fyrirgjöf til móts við vítateig Liverpool. Hann var með Jamie Carragher í bakinu og tók boltann á bringuna út úr teignum, enda undir pressu, en svo um leið og boltinn lenti á hálfboganum sneri Drogba upp á líkamann og skaut viðstöðulaust með vinstri fæti þessu þvílíka bylmingsskoti sem söng í markhorninu hjá Liverpool. Óverjandi fyrir Reina og í raun er hálf djöfullegt að hafa tapað fyrir marki sem var engum að kenna, en Drogba á mikið hrós skilið fyrir þetta mark. Okkur Púllurum er sérstaklega illa við hann en honum þykir greinilega gaman að spila gegn Liverpool og þetta mark var einfaldlega í algjörum heimsklassa. Frábært mark.

Í kjölfar marksins fékk Momo Sissoko gult spjald og braut svo aftur í kjölfarið klaufalega af sér á Lampard og Mike Reilly hefði alveg getað rekið hann útaf. En hann kaus að gefa honum tiltal og róa hann niður og maður óttaðist hreinlega þegar liðin gengu til leikhlés að við myndum enda leikmanni færri fljótlega eftir hlé. Annað átti þó eftir að koma á daginn.

Síðari hálfleikur var vart byrjaður þegar Michael Ballack var rekinn útaf með beint rautt spjald. Momo Sissoko vann af honum boltann á heiðarlegan hátt en eitthvað virtist Ballack pirrast yfir því, því hann skaust á fætur og stökk á Sissoko og steig harkalega ofan á lærið á þeim síðarnefnda. Reilly var vel staðsettur og gaf Ballack beint rautt fyrir þetta fólskubrot.

Við tóku fjörutíu mínútur þar sem okkar menn voru einum fleiri og í sókn nær allan tímann. Rafa setti þá Aurelio, Zenden og Crouch inná fyrir Warnock, Sissoko og Bellamy til að reyna að bæta sóknarleikinn en allt kom fyrir ekki.

Á 65. mínútu fékk Steven Gerrard dauðafæri, aleinn inni í teig Chelsea-manna en hann skaut beint á Cech. Nokkrum mínútum síðar gerðist umdeilt atvik þar sem Aurelio gaf fyrir og Gerrard féll í teignum eftir viðskipti við Frank Lampard. Mike Reilly dæmdi ekkert og mér fannst erfitt að sjá á endursýningum hvort þetta var brot eða ekki þannig að ég læt það vera. Kannski vorum við rændir, kannski ekki, ég get ekki dæmt um það. En í kjölfarið á þessu broti fékk Craig Bellamy boltann óvaldaður í teignum og skaut föstu skoti en aftur fór boltinn beint á Cech sem varði.

Á 75. mínútu gaf Pennant háan bolta fyrir á Peter Crouch sem skallaði hann niður fyrir fætur Kuyt, sem var enn og aftur óvaldaður í teignum en hann hitti boltann illa og skóflaði honum yfir þegar það virtist auðveldara að hitta á rammann.

Á 92. mínútu kom svo síðasta færi leiksins þegar Crouch fékk gott skallafæri óvaldaður í teig Chelsea-manna við markteig … en skallinn hans var máttlaus og fór beint í hendur Petr Cech og þar með var sigur þeirra bláklæddu innsiglaður.

Þetta tap er náttúrulega alveg ferlegt. Við spilum betur en þeir ef eitthvað er í jöfnum fyrri hálfleik en erum samt marki undir. Kuyt skýtur í þverslánna úr dauðafæri, Drogba skorar glæsimark upp úr engu. Í síðari hálfleik lenda þeir í því að missa mann útaf og einfaldlega þétta vörnina sína og halda markinu hreinu, á meðan við fáum hvert dauðafærið á fætur öðrum en skjótum alltaf beint á markvörðinn.

Og þar liggur munurinn á þessum liðum í hnotskurn. Við erum með leikmannahóp sem jafnast alveg á við hóp Chelsea-manna, við erum með jafn sterka vörn, miðju og sókn á pappírnum og þeir en munurinn er einfaldlega sá að í þessum leikjum við stórliðin í deildinni höfum við einfaldlega ekki það sem þarf til að innbyrða sigur. Því virðist vera öfugt farið í bikar- og Evrópukeppnunum, einhverra hluta vegna, en í deildinni vantar okkur þetta bit í sóknina sem þarf til að sigra stórleikina. Í dag höfðum við öll tækifæri á að skora allavega eitt mark og ná því í að minnsta kosti jafntefli, það eina sem vantaði var það að menn skytu boltanum í markið en ekki aftur, og aftur, og aftur, og aftur beint í hendurnar á Petr Cech.

Eins og Willum Þór sagði í lýsingu sinni á SkjáSport – og hafði aldrei þessu vant mikið til síns máls – þá eru Chelsea einfaldlega með leikmenn sem klára leiki. Við getum haft þá skoðun sem við viljum á Didier Drogba sem knattspyrnumanni en hann er þó leikmaður sem klárar sín færi í stórleikjunum. Arsenal, Man U og Liverpool eru öll til vitnis um það. Hvað gera Peter Crouch, Dirk Kuyt og Craig Bellamy? Skjóta beint á markvörð andstæðinganna.

Þetta tímabil er langt því frá að vera búið, en við erum núna átta stigum á eftir Chelsea og Man U – sem eru að spila við Arsenal í þessum töluðum orðum – og eigum leik til góða. Þetta verður feykilega erfitt en það er ljóst að ef menn eru að gera sér einhverjar vonir um að berjast um titilinn erum við komnir í þá stöðu að við hreinlega verðum að vinna meira og minna alla deildarleiki okkar næstu 2-3 mánuðina. ALLA! Við getum ekki tapað fleiri stigum og því síður megum við við fleiri tapleikjum fyrir áramót ef við ætlum okkur að vera með í þessari baráttu.

**MAÐUR LEIKSINS:** Liðið lék ekki illa en það lék heldur ekkert frábærlega vel. Mér fannst Pennant skila sínu á vængnum þrátt fyrir að hafa verið eilítið mistækur en enn og aftur fannst mér **Daniel Agger** bera af í annars þéttu og vel skipulögðu varnarteymi okkar manna. Hefði ekki verið fyrir töframark Drogba hefðum við getað fagnað algjörri lokun á hann og Schevchenko í dag, en þetta er í annað sinn í röð sem Agger hreinlega pakkar Andryi Schevchenko saman. Það er ekki lítið afrek.

Næsti leikur: Newcastle í deildinni á miðvikudag og svo Tottenham á laugardag. Báðir þessir leikir eru á heimavelli og það er ljóst að ef við eigum ekki að afskrifa titilinn strax í septemberlok (rétt eins og í fyrra) einfaldlega verðum við að hirða sex stig úr þessum leikjum. Ekkert annað dugir!

Okkar menn léku í kvöld fyrsta leik sinn í Meistaradeild Evrópu þetta tímabilið og gerðu **0-0 jafntefli á útivelli** við hollenska liðið PSV Eindhoven. Leikurinn var yfir heildina nokkuð jafn en tíðindalítill og á endanum er ekki hægt að segja annað en að jafntefli hafi verið sanngjörn niðurstaða.

Eftir slæman tapleik um helgina gegn nágrönnunum í Everton gerði Rafa Benítez heilar sex breytingar á liði okkar manna fyrir leikinn í kvöld. Crouch, Fowler, Gerrard, Alonso, Hyypiä og Luis García misstu allir stöður sínar í byrjunarliðinu og í þeirra stað komu þeir Warnock, Agger, Pennant, Zenden, Bellamy og Kuyt. Liðið í heild sinni var því sem hér segir:

**Bekkur:** Dudek, Hyypiä, Gerrard, Alonso, Luis García, Gonzalez, Crouch.

Fyrri hálfleikur fór frekar hægt af stað. Stemningin á vellinum var gríðarleg og myndaði kannski frekar stressandi andrúmsloft fyrir okkar menn, en fyrsta kortérið sá maður greinilega að þeir voru enn með skjálfta eftir útreið helgarinnar og var því ofurkapp lagt á þéttan varnarleik framan af. Eftir því sem líða tók á náðu okkar menn þó tökum á leiknum og þeir Sissoko og Zenden réðu algjörlega yfir miðjunni. Samt var hálfleikurinn tíðindalítill, þeir Bellamy og Kuyt fengu sitt hálffærið hvor en hinum megin átti Farfan hættulegasta færi PSV-manna í leiknum (og nánast það eina almennilega í leiknum) þegar hann komst í gott færi fyrir utan teig, Carragher var of langt frá honum til að loka á hann og hann negldi í slána. Þar voru okkar menn heppnir að lenda ekki undir en eftir það ógnuðu heimamenn frekar lítið og voru ekkert sérstakir í fyrri hálfleik.

Í síðari hálfleik snerist þetta eilítið við, þar sem PSV-menn voru betri aðilinn á heildina litið og náðu upp góðri spilamennsku á köflum, en okkar menn fengu hættulegri færin. Kuyt átti gott skot um miðjan hálfleikinn sem fór rétt framhjá á meðan Bellamy var tvisvar nærri því sloppinn í gegn en fékk í bæði skiptin mjög slappa sendingu frá Pennant sem rataði ekki alla leið.

Þegar líða tók á hálfleikinn setti Rafa svo þá Alonso, Gerrard og loks Gonzalez inná fyrir Sissoko, Bellamy og Aurelio en allt kom fyrir ekki. Gerrard fékk svo undir lok leiksins besta færi okkar manna þegar Kuyt gaf á hann í góðu færi utan teigs og hann skaut góðu bogaskoti yfir markvörð PSV og í innanverða stöngina en þaðan skoppaði hann þvert fyrir opið markið og út úr markteignum. Einn sentímetri til hægri og við hefðum unnið þennan leik en stundum einfaldlega falla hlutirnir ekki með manni.

Á heildina litið var þetta mjög mikilvægur leikur fyrir Liverpool. Þetta er í fyrsta sinn á tímabilinu sem okkar menn halda hreinu og það gerir bæði vörninni og Pepe Reina í markinu gott fyrir næstu leiki, á meðan liðið virkaði aðeins rólegra og yfirvegaðra á boltanum en um helgina gegn Everton.

Hins vegar fannst mér liðið ferlega bitlaust fram á við. Eftir slappan sóknarleik á laugardag vildu menn meina að Rafa ætti að gefa mönnum eins og Luis García, Fowler, Crouch og Alonso frí en þeir voru allir fjarri góðu gamni í dag og ekki gátu þeir Kuyt, Bellamy, Pennant, Aurelio og Gonzalez skapað neitt meira en hinir gerðu í síðasta leik. Á sterkum grunni byggir maður gott hús og eftir að Rafa hefur vonandi náð að skapa smá öryggi í vörninni í þessum leik hlýtur næsta forgangsverkefni að vera að koma flæði á spilamennskuna í sókninni og stefna á að liðið fari að skora fleiri mörk í næstu leikjum.

Nú, hinn leikur riðilsins á milli Bordeaux og Galatasaray endaði einnig með markalausu jafntefli þannig að þessi riðill er einfaldlega galopinn fyrir næstu umferð og verður spennandi að sjá næsta leik á Anfield gegn Bordeaux.

**MAÐUR LEIKSINS:** Það stóð svo sem enginn sérstakur upp úr fyrir einhvern stjörnuleik en í jöfnu, þéttu en óspennandi Liverpool-liði í kvöld fannst mér Daniel Agger og Dirk Kuyt fremstir meðal jafningja. Agger er einfaldlega búinn að vera okkar besti leikmaður það sem af er tímabili og sýndi enn og aftur í kvöld að han ner að mínu mati fyllilega tilbúinn að vera bara áfram fastamaður í byrjunarliðinu, allavega um sinn, á meðan Kuyt var síógnandi og óheppinn að ná ekki að skora eins og eitt mark í heimalandi sínu í kvöld. Það verður gaman að sjá hann spila þegar flæðið á liðinu fyrir aftan hann verður orðið betra.

Næsti leikur: Chelsea. Hlakkar menn til? ;)