Category Archives:

Ferguson pirraður út í Dalglish … Kelly Dalglish

Posted on by

Stundum bara þurfum við að hafa antí-United færslu á síðunni:

Pirraður? Hún spurði hann bara hvort góð frammistaða Lindegaard í kvöld þýddi að hann kæmi til greina gegn Chelsea í deildarleik um helgina. Og eins og venjulega blés gamli Sörinn í stríðslúðrana af nákvæmlega engri ástæðu …

… nema náttúrulega þeirri að sú sem spurði er Kelly Cates, áður Kelly Dalglish. Dóttir Kenny Dalglish.

Ég vona að hún hafi fengið símtal frá pabba sínum í kvöld. Ef Ferguson er svona pirraður út í hana, ímyndið ykkur hvernig hann verður í október þegar Dalglish og Rauði herinn hafa lækkað í honum rostann (í bili) á Anfield! :)

Opinn þráður – Shankly

Posted on by

Jæja. Slúðurdramað búið þetta árið og framundan er landsleikjahelgi, en áður en við horfum til framtíðar er við hæfi að líta um öxl og óska manninum sem gerði Liverpool FC að stórveldi til hamingju með daginn. Bill Shankly hefði orðið 98 ára gamall í dag.

Endilega rifjið upp feril þessa mikla meistara á LFC History í tilefni dagsins.

Annars er orðið laust. Ræðið það sem ykkur sýnist, þetta er opinn þráður. :)

Kóngurinn skrifar undir!!!

Posted on by

Snilldarfréttir voru að berast úr okkar guðlegu borg!

Kóngurinn einiKenny Dalglish hefur skrifað undir þriggja ára samning við Liverpool Football Club!!!!

Í dag gleðjumst við og brosum út fyrir axlir, en um leið rennur kalt vatn niður bak annarra liða.

Alveg ljóst frá því í janúar að kóngurinn er besti maðurinn til að leiða okkur út úr eyðimörkinni!!!

Munum án vafa ræða þetta betur síðar og ítarlegar en full ástæða að láta fréttirnar hríslast út sem allra allra fyrst og alveg snilld að þetta sé á hreinu fyrir leikinn gegn Spurs sem ætti að vera frábært tækifæri til að enda ömurlegan vetur á góðum nótum.

Algerlega frábær dagur!!!

Uppfært (EÖE): Nokkkur góð kvót í fréttatilkynningunni. John Henry segir:

It was obvious to us very early on that the atmosphere surrounding the Club had been transformed by his presence. No one else could have produced such a response. Therefore, I’m delighted we have agreed to a new contract. We didn’t need nor want to look elsewhere for the right man to manage the team.

“Working closely with him, we’ve seen first-hand his love for the Club and his determination to do whatever is necessary to produce a winning side again. He has a unique relationship with our supporters and embodies everything that is special about the Liverpool way of doing things. Liverpool enjoys a global standing within the sport, but having Kenny in the dug-out will help us in our efforts to bring the best available talent to the Club as we continue to move the club forward.

“I’m also pleased we have reached an agreement with Steve Clarke, as his contribution to Kenny’s backroom team has been significant over the past four months.”

Og hérna er fínn pistill eftir Scott Murray á Guardian: Liverpool a club transformed – thanks to the saintly Kenny Dalglish

Ian Ayre og Damien Comolli fá stöðuhækkun

Posted on by

Fenway Sports Group nýjir eigendur Liverpool FC stigu stórt skref í framtíðarplönum félagsins í dag er þeir tilkynntu að Scouser-inn Ian Ayre hefði verið ráðinn Framkvæmdastjóri félagsins sem í raun þýðir að hann verður nánasti tengiliður við eigendur og ábyrgur fyrir rekstri félagsins.

Ayre hefur verið hjá félaginu síðan 2007 er hann var fenginn til að sjá um markaðssetningu félagsins sem hefur snarbatnað í kjölfarið og er honum t.a.m. þakkað sá stóri samningur sem gerður var við Standard Charted aðal styrktaraðila félagsins ásamt mun fleiri sigrum í markaðssetningu félagsins.

Henry tekur í spaðann á Ian Ayre

John W Henry sem fer fyrir hópi eigenda Liverpool (FSG) hafði þetta að segja við ráðningu Ayre í dag:

“Ian has enormous experience gained from his work in the sports and media businesses over the past 15 years and we are delighted today to announce this significant appointment. We conducted an extensive recruitment search and met with outstanding candidates who sought this role but in the end, after having worked with Ian and other top executives within the club, we realised that Ian had all of the attributes necessary to lead the Club forward.

Ian has been doing an outstanding job driving commercial revenues and has a proven track record in successfully leading and developing businesses in a number of different regions and sectors of importance to Liverpool FC. The Standard Chartered kit sponsorship deal, which Ian spearheaded, is but one example of how his prior business experience matches the needs of the Club, and he will help us continue to succeed in the commercial arena going forward.

“But importantly, Ian is also from Liverpool and understands the relationships between the Club, the supporters and the city. He will play a key role in all of our future plans.”

En þarna kemur fram að Ayre hefur eins og við vitum gríðarlega reynslu úr bæði íþrótta og fjölmiðlaheiminum á svæðum sem verið er að reyna að herja á og hefur sannað að hann er mjög hæfur stjórnandi. FSG hefur greinilega ekkert verið að flýta sér að klára þessa ráðningu og ræddi við fjölmarga frábæra kandídata en fundu á endanum engan sem var betri heldur en Ayre sem tikkar í öll réttu boxin hvað þetta starf varðar. Ayre er einnig frá Liverpool og hefur verið stuðningsmaður alla ævi og það skemmdi alls ekki fyrir enda mikilvægt að eigendur skilji félagið og stuðningsmenn þess og því er lykilatriði að hafa mann með þennan skilning í æstu stöðum.

Tíminn mun leiða í ljós hvernig Ayre kemur til með að standa sig í starfi, en hann hefur unnið frábært starf undanfarin ár og hefur verið einn af fáum stjórnarmönnum Liverpool sem ekki hefur verið úthrópaður eða í það minnsta eitthvað umdeildur, raun ótrúlegt miðað við að vera partur af arfleið Hicks og Gillett.

Starf markaðsstjóra félagsins var reyndar líklega eitt af mest spennandi störfum í heiminum árið 2007 fyrir menn í þeim bransa enda endalausir stækkunarmöguleikar með mjög illa nýtt vörumerki Liverpool. Ayre stóð sig mjög vel í þessari deild og því mjög spennandi að sjá hvernig hann kemur til með að standa sig í framhaldinu. Hann átti mjög stóran þátt í því að losa okkur við Gillett og Hicks, hann þekkir Liverpool út í gegn og hefur verið að deila visku sinni með nýjum eigendum sem bera honum vel söguna.

Henry, Werner og FSG treysta Ian Ayre a.m.k. í þetta mjög stóra starf og ég fyrir mitt leyti treysti þeirra vali vel og lýst vel á ráðahaginn, þó ég ætli ekkert að fara ljúga til um að hafa mikið vit á daglegum rekstri Liverpool.

Henry tók líka í spaðann á Comolli

Önnur stórtíðindi dagsins voru síðan þau að Damien Comolli hefur verið gerður að yfirmanni knattspyrnumála hjá Liverpool F.C. Reyndar verð ég að viðurkenna að ég hélt nú að hann væri nú þegar í því starfi og raunar hef ég ekki hugmynd um það hverju þetta kemur til með að breyta. Ráðning Comolli staðfestir þá allavega að héðan í frá verður hann æðstistrumpur þegar kemur að leikmannakaupum og því að móta stefnu liðsins í heild. Saga Comolli og stefna FSG segja okkur að þetta þýði kaup á yngri leikmönnum sem líklegir eru til þess að bæta sig í bland við dýrari (tilbúnari) leikmenn sem talið er að vanti í byrjunarlið Liverpool. M.ö.o. ekkert sem við vissum ekki fyrir.

Raunar staðfestir Henry þetta er hann segir þetta um Comolli:

“I am also delighted to announce the promotion of Damien Comolli to Director of Football.  In the short time that Damien has been at the Club, he has impressed us greatly with his knowledge of the sport, his work ethic and his incisive intelligence. He is a clear thinker and understands exactly what is needed to form a long-term, consistent approach with the philosophy we all share here.  He has a track record of identifying young talent and has already made significant contributions to the First Team and Academy.

“Damien played a leading role in our January transfer window activity with the recruitment of Luis Suarez and Andy Carroll.  These two additions will play a significant role in the future of the Club.  All of us at Liverpool Football Club who have been working on a day-to-day basis with Damien believe he will be a key contributor for many, many years here as we build a football operation second to none.”

Tom Werner stjórnarformaður Liverpool útskýrir þessa breytingu á starfi Comolli þó aðeins er hann segir:

“Damien has already demonstrated a thorough understanding of what a modern football Club needs to succeed in an ever more competitive environment.  He has made a tremendous contribution to our scouting, recruitment and player development so far.  This promotion will see him assume extra responsibilities including overseeing areas such as performance analysis, medical provision, and team administration.“

Þetta er auðvitað starf sem við höfum ekki þekkt mikið áður hjá Liverpool eða enskum liðum en er vel þekkt á meginlandi Evrópu. Comolli virðist a.m.k. vita hvað hann syngur þó Spurs hafi misst þolinmæði á honum áður en hans staf fór að bera ávöxt og FSG reiknar með honum hjá Liverpool í mörg ár.

Eitt óvissuatriði ætti að verða úr sögunni mjög fljótlega í framhaldi af þessu, núna er leiðin greið þegar kemur að því að ráða nýja knattspyrnustjóra. Upphaflega var planið að hanga á Hodgson þar til búið væri að koma þessum málum á hreint og leyfa nýjum mönnum að fá sinn mann inn. Hodgson var hinsvegar svo óhæfur að þetta var ekki hægt og því fengið Dalglish inn aftur og hann hefur síðan staðið sig með þeim hætti að vonlaust er að reka hann núna.

Þannig að hvort sem Ayre og Comolli líki það betur eða verr, þá þori ég að veðja við ykkur að fréttir af nýjum samningi við King Kenny Dalglish birtist mjög fljótlega á opinberu heimasíðu félagsins.

King Kenny hefur engu gleymt

Posted on by

Það er ekki lengur pólitíkus sem vill halda öllum góðum að stjórna Liverpool og því síður útlendingur sem hefur takmarkaðan orðaforða í ensku sem auðvelt er að túlka að vild. Því miður fyrir Sky og aðra blaðamenn sem sérhæfa sig í heimskulegum spurningum eða ósönnum rógburði þá er King Kenny Dalglish mættur og persónulega myndi ég skrifa hjá mér og hugsa vel út í hvað ég ætla að spyrja hann.

Er ekki réttast að leyfa þessari snilld að lifa fram að upphitun a la SSteinn sem ætti að detta inn á morgun?

Wolves á morgun

Posted on by

Með réttu fólki í kringum sig, áframhaldandi skilyrðislausum stuðningi stuðningsmanna, góðum stuðningi eigenda og góðri samvinnu við yfirmann knattspyrnumála er alveg ljóst að Kenny Dalglish getur léttilega sannfært alla þá sem ekki hafa á honum trú nú þegar að hann geti orðið stjóri Liverpool lengur heldur en bara út  þetta tímabil, miklu lengur.

Um þetta verð ég meira og meira sannfærður með hverjum deginum og það leynir sér ekkert á þessum fyrstu vikum hans í starfi að hann er alveg með þetta ennþá. Það er á hreinu hvernig fótbolta hann stendur fyrir, virðingin sem hann nýtur í fótboltaheiminum og þá sérstaklega í Liverrpool borg er líklega meiri en margir hér á landi gera sér grein fyrir og tilsvör hans á blaðamannafundum gefa allt svo sannarlega vísbendingu um að kóngurinn sé ennþá “með þetta”.

Allir þessir þættir skipta miklu máli og t.a.m. átti fæst af þessu við síðasta stjóra Liverpool. Starfsliðið í kringum félagið er mjög öflugt og ráðning Steve Clarke er eitthvað sem gæti haft litlu minni áhrif á liðið sjálft heldur en ráðning Dalglish. Í honum hefur hann mjög reyndan og afar virtan aðstoðarmann sem hefur verið  á hæsta leveli í boltanum allann þann tíma sem Dalglish var í pásu. Sama á auðvitað við um Sammy Lee en báðir held ég að hafi gleymt meiru gáfulegu um fótbolta heldur en t.d. Mike Kelly stórvinur Roy Hodgson sem fékk að fjúka fljótlega á eftir Hodgson veit um þessa göfugu íþrótt.

Engum, Kenny Dalglish þ.m.t. langar meira að sjá Kónginn rétta félagið af heldur stuðningsmönnum félagsins og enn hafa engar vísbendingar gefið annað í skyn en að eigendur félagsins standi þétt á bakvið hann. Hvað Comolli varðar þá er Dalglish ráðinn eftir komu hans og því fullkomlega meðvitaður um hlutverkaskipti þeirra. Hans verk er að fá spennandi leikmenn á góðum aldri til félagsins og það er eitthvað sem Kenny Dalglish ætti ekki að eiga í vandræðum með að “sætta sig við”. Raunar held ég að hann fagni því svo lengi sem FSG og Comolli standa sig í stykkinu á leikmannamarkaðnum.

Þessu held ég fram þrátt fyrir að hafa fyrir stuttu verið nokkuð skeptískur á það að fá Dalglsih aftur í stjórastólinn. Áhrifin sem hann hefur haft eru bara meiri og jákvæðari en maður þorði að vona og ég fullyrði að enginn annar þjálfari í heiminum hefði fengið mig til að vera svona bjartsýnn fyrir útileik gegn Wolves eins og ég er núna. Hljómar fáránlega að segja þetta enda Wolves í næstneðasta sæti, en miðað við formið hjá okkar mönnum undanfarið og bara þetta hörmulega tímabil í heild er það orðið óraunhæft að spá liðinu sigri og hvað þá á útivelli. Til að toppa það þá höfum við ekki unnið leik á Molineaux síðan Kenny Dalglish var leikmaður Liverpool og það á hans fyrsta tímabili 1978.

En að vissu leiti má segja að stjóratíð Dalglish byrji fyrir alvöru í leiknum gegn Wolves og að sama skapi má færa rök fyrir því að þar með hefjist tímabilið hjá okkur stuðningsmönnum einnig. Fyrir United leikinn var ekkert sem nýr stjóri gat gert nema skipa leikmönnum að hætta strax hinum ömurlega kick & hope bolta sem boðið var uppá fram að þeim leik.

Það tókst reyndar ágætlega og ef ekki hefði verið fyrir óvenju mikið mótlæti í þeim leik er aldrei að vita hvað hefði gerst. Í kjölfarið tóku við 3 dagar sem fóru í það að kynnast liðinu betur og ráða nýjan aðstoðarmann áður en haldið var með dauðþreytt og óskipulagt lið á útivöll gegn fersku liði Blackpool. Ég viðurkenni að sá leikur kýldi mann hressilega niður í smá tíma og maður hefði viljað sjá meira frá liðinu en það breytir því ekki að þetta var annar leikur Dalglish með liðið á 4 dögum og í miðri leikjahrinu sem hafði boðið upp á leik á 3-4 daga fresti.

Fyrir Everton leikinn var enn á ný kominn trú á liðið og núna fengum við að sjá fótbolta í ætt við það sem við viljum sjá frá okkar mönnum, þann fótbolta sem Dalglish stendur fyrir. Þetta var auðvitað bara sýnishorn gegn Everton en ágæt vísbending um að með meiri tíma nái Dalglish að byggja upp lið sem stendur fyrir skemmtilegan og góðan fótbolta. Hann hefur gert það áður og síðast þegar hann var stjóri félagsins átti hann tímabil þar sem liðið bauð upp á knattspyrnu sem Barcelona lið nútímans er þekkt fyrir í dag. Það er auðvitað ekkert líkt með því Liverpool liði sem hann er að stýra í dag og því sem hann tók við og byggði upp aftur fyrir rúmlega tveimur áratugum síðan.

En þá tók hann við sem fullkomlega reynslulaus þjálfari og fór að stýra félögum sínum sem spilandi þjálfari, eitthvað sem hafði ekki gefist vel hjá öðrum liðum og margir höfðu efasemdir um.

Árangurinn hans sem stjóri var svona:

1985/6 – Tvöfaldir meistarar

1986/7 – 2.sæti á eftir Everton

1987/8 – Meistarar og tap í úrslitum gegn Wimbeldun, liði sem við hefðum unnið í 99 af hverjum 100 leikjum en hittum á þennan eina leik.

1988/9 – Bikarmeistarar stuttu eftir Hillsborough og einni mínútu og einu marki (bókstaflega) frá því að vinna deildina líka.

1989/90 – Meistarar (árið eftir Hillsborough)

1990/1 – 2.sæti

Semsagt, hreint fáránlega nálægt því að vinna tvennuna þrisvar á fjórum árum og stuttu  seinna tók hann við Blackburn liðinu, fékk stuðning eigenda til að vera samkeppnishæfur við þá bestu og skilaði eina titli Blackburn í sögunni. Þannig að það er nú ekki alveg að ástæðulausu að honum hefur verið svona vel tekið af stuðningsmönnum Liverpool enda var maðurinn ennþá sigursælli sem leikmaður og það er engu minni tilvilljun að hnignun Liverpool og Blackburn hófst er hann hvarf á braut. Ef þið flettið upp orðinu sigurvegari í orðabók þá kemur mynd af Kenny Dalglish.

Það er þó ekki margt sem bendir til þess að Liverpool eigi neitt í vændum sem líkist þeim tíma er Dalglish var síðast við stýrið hjá félaginu en endurkoma hans hefur svo sannarlega gefið okkur smá von aftur og aukið trúna til mikilla muna. Ef ferill Dalglish er skoðaður í þessu samhengi ætti öllum að vera ljóst að það er alls ekkert víst að þessi ráðning klikki. Að líkja honum við t.d. Kevin Keegan og endurkomu hans til Newcastle er móðgun við Dalglish enda þarna um að ræða mann sem var bæði betri sem leikmaður og svo sannarlega betri sem framkvæmdastjóri.

En já við erum að tala um leikinn gegn Wolves. Núna hef ég listað upp í mjög stuttu máli ástæðuna fyrir því að ég horfi hæfilega bjartsýnn til þessa leiks, þ.e.a.s. ég hef endurheimt trú mína á framkvæmdastjóra Liverpool og trúi því að liðið eigi eftir að rífa sig upp af rassgatinu. Núna er búið að skipta um eigendur, búið að losa okkur við Hodgson, það er verið að reyna kaupa leikmenn og liðið er farið að spila fótbolta aftur. Núna er bara næsta skref að fara skila þremur stigum í hús og fyrsti sigur King Kenny Dalglish í tæplega tuttugu ár sem stjóri Liverpool verður innsiglaður rétt fyrir þrjú á morgun.

Það er of vægt að segja að þetta sé skyldusigur, það er með öllu óásættanlegt að vinna ekki þennan leik og núna er svo sannarlega komið að leikmönnum Liverpool að drullast til að sýna sitt rétt andlit og sanna fyrir stuðningsmönnum að þeim langi að eiga framtíð á Anfield Road. Leikmenn liðsins hafa getað skýlt sig á bakvið vanhæfni Roy Hodgson og stundum átti sú afsökun alveg rétt á sér en núna er runninn upp sá tími þar sem leikmenn Liverpool þurfa að hætta að leita að afsökunum, hætta að tala um að allt sé svo jákvætt og hætta að valda fokkings vonbrigðum. Núna er kominn tími til að sýna það í verki.

Á Tomkins Times má sjá ógnvænlega töflu sem sýnir í hvernig formi liðin hafa verið undanfarið, hún er svona og ég mæli með að menn lesi þetta með lokuð augun:

Þetta er með öllu fáránlegt að sjá svona svart á hvítu og hreinlega bara erfitt að trúa þessu. Ef þeir leikmenn sem fá það verkefni að spila gegn Wolves á laugardaginn geta ekki fundið hjá sér hvatningu til að snúa þessu gengi við nákvæmlega þá á stundinni  mega þeir líklega fara koma umboðsmönnum sínum í skilning um að þeir séu ekki þess verðugir að spila fyrir Liverpool FC.

Þetta segi ég með fullri virðingu fyrir Wolverhampton Wanderers, þeir hafa ágætt lið sem gefur gjörsamlega allt í sína leiki og hafa verið á sæmilegu skriði undanfarið. Þeir gerðu sér lítið fyrir og unnu á Anfield Road fyrir u.þ.b. þremur vikum í leik þar sem þeir voru betri aðilinn, síðan þá hafa þeir m.a. unnið Chelsea á heimavelli og um síðustu helgi töpuðu þeir naumlega 4-3 gegn Man City í hörkuleik. Þeir eru í næstneðsta sæti deildarinnar en hafa engu að síður sannað það í vetur að ekkert lið getur bókað þrjú stig gegn þeim og allra síst Liverpool.

Raunar hefur Liverpool alls ekki gengið vel með Úlfana undanfarna áratugi hafa liðin t.a.m. skilið jöfn í báðum leikjunum á Molineaux sem þau hafa spilað eftir að Wolves komst upp í úrvalsdeild. Félögin hafa þó mæst mæst í 91 skipti í sögunni og hafa leikar endað með sigri okkar manna í næstum helming leikjanna, n.t.t. 44 leikjum.

Það er stutt síðan Wolves fór að láta til sín taka í ensku úrvalsdeildinni en liðið má engu að síður svo sannarlega muna sinn fífil fegurri. Félagið er eitt af þeim liðum sem tók þátt í að stofna deildarkeppni á Englandi og var stofnað 1877. Þeir urðu meistarar þrisvar um miðja síðusu öld og áttu stórskemmtilegt lið á áttunda áratugnum sem náði langt í bikarnum og var þekkt fyrir skemmtilegan fótbolta.

Ferðalagið til Wolverhamton er annars ekki langt fyrir okkar menn enda borgin staðsett í Vestur-Miðlöndum rétt norðan af Birmingham. Þetta er 240.þúsund manna iðnaðarborg sem telst vera 13.fjölmennasti þéttbýliskjarni Englands ef svæðið í kringum borgina er talið með. Þ.e.a.s. þetta eru um 500.þúsund manns ef “höfuðborgarsvæðið” er talið með.

Fyrstu staðfestu heimildir um borgina eru frá 995 er Lady Wulfrun var úthlutað þessum landskika af frændfólki sínu úr konungsfjölskyldunni og af henni er nafnið augljóslega dregið. Borgin er annars bara tíspísk ensk iðnaðarborg og líklega bara lang þekktust fyrir knattspyrnulið borgarinnar.

Eins og áður segir þá á liðið langa og merkilega sögu en engu að síður er erfitt að neita því að Wolverhamton er svo óspennandi eitthvað að sú staðreynd að þeir voru fyrsta liðið til að hafa einn besta leikmann United á launaskrá hjá sér verður merkileg. Þá er ég auðvitað að tala um hin knáa leikmann Own Goal sem skoraði fyrir Wolves í leik nágrönnum sínum í Aston Villa seint á þarsíðustu öld, fyrstur allra.

Eins og flestir  vita þá spilar Wolves heimaleiki sína á Molineaux sem er völlur sem var byggður árið 1889. Í sögulegu samhengi er völlurinn líklega mest þekktur fyrir að vera einn af fyrstu völlunum til að setja upp flóðljós (1953) sem þótti mikil bylting þá og gerði þeim kleyft að fá nokkur af stærstu liðum Evrópu í miðri viku á Molineaux til að spila æfingaleiki á uppljómuðum vellinum (þetta var fyrir tíma evrópukeppninnar). Eins áttu okkar menn lengi metið ásamt heimamönnum yfir flesta áhorfendur á þessum velli er þeir náðu árið 1938 að troða rúmlega 61.þúsund manns inn á völlinn. Eftir að öllum liðum var gert skylt að koma fyrir sætum á heimavöllum sínum var Molineaux tekinn algjörlega í gegn og í dag komast tæplega 30.þúsund manns fyrir á vellinum og uppi eru áform um að fjölga sætum um 6.þúsund á næstu árum.

Þjálfari liðsins er hinn gamalreyndi íri Mick McCarthy. Hann var harður í horn að taka sem leikmaður og gaf gjörsamlega 100% í hvern leik og var hin fullkomna týpa til að vera fyrirliði í skemmtilegu landsliði Írlands sem Jack Charlton leiddi til magnaðra afreka þrátt fyrir afar takmarkaðan hóp. Það kom því ekki mikið á óvart að McCarthy tæki við af Jack Charlton er sá gamli hætti árið 1996 og hélt áfram með liðið á sömu braut. Írar rétt misstu af HM 98 og EM 00 en tókst að komast á HM í Japan 2002.

Þar lenti McCarthy í mesta fjölmiðlasirkhús sem hann hefur lent í er geðsjúklingurinn Roy Keane fékk ekki nógu fagmennlega þjónustu hjá írska knattspyrnusambandinu og gjörsamlega fuðraði upp og rauk á endanum heim í fýlu korteri fyrir mót. Keane var ósáttur við þetta létta og hálf kæruleysislega andrúmsloft sem McCarthy bauð uppá og gleymdi þar alveg að taka inn í reikninginn að helsta vopn íra hefur alltaf verið frábær liðsandi sem hefur hjálpað til að vinna á móti getuleysi liðsins. Roy Keane var auðvitað of merkilegur fyrir þetta og því fór sem fór.  (Keane til varnar þá var hann langbesti leikmaður liðsins, vanur mikið betri aðstæðum……og já, klikkaður).

En nákvæmlega þetta hefur einkennt feril McCarthy síðan, það er aldrei hægt að saka lið sem hann sendir út um að hafa ekki gefið allt sitt í verkefnið og hann nær oft merkilega miklu út úr litlu í liðum sem byggja upp á góðum liðsanda. En hann er engu að síður frekar takmarkaður stjóri og hefur ekki náð að festa sig í sessi í úrvalsdeildinni þrátt fyrir að hafa tvisvar náð að koma liði upp um deild og alltaf verið í toppbaráttu í næstefstu deild.

Árið 2005 rústaði Sunderland lið hans Championship deildinni en styrkti sig ekkert af viti fyrir næsta tímabil og féll aftur. McCarthy var rekinn og til að strá salti í sárin réð Sunderland Roy Keane sem arftaka hans. Árið 2006 tók hann við liði Wolves sem hafði þurft að selja megin þorra leikmanna sinna eftir misheppnaða veru í efstu deild undir stjórn Glenn Hoddle. Hann byggði upp nýtt lið á ungum leikmönnum og leikmönnum sem hann fékk ódýrt frá neðrideildarliðum og lofaði að koma Wolves í efstu deild innan þriggja ára. Þetta loforð var hann grátlega nálægt því að efna á sínu fyrsta ári en Wolves tapaði fyrir WBA í umspili. Árið eftir var Wolves í 7.sæti og óhagstæðri markatölu frá umspilssæti. Í þriðju tilraun vann Wolves síðan deildina og alveg eins og McCarthy lofaði var úrvarlsdeildarbolti aftur á dagskrá á Molineaux. Honum tókst síðan að halda liðinu uppi í fyrra sem verður að teljast magnað afrek útaf fyrir sig.

Núna er Wolves í bulllandi botnbaráttu en með leikmenn innan sinna raða sem geta alveg hjálpað McCarthy að halda sér áfram í deild þeirra bestu. Leikmenn eins og markvörðinn Marchus Hahnemann, skotana Steven Fletcher í sókninni og Berra í vörninni, Ebanks-Blake sem var markahæsti leikmaður næstefstu deildar er liðið fór upp, svo ekki sé talað um kantmennina öflugu þá Matt Jarvis sem hefur verið besti leikmaður Wolves í ár og síðan hinn þræl skemmtilega Adam Hammil sem gekk til liðs við Wolves nú í vikunni. En eins og menn vita er það leikmaður sem uppalinn er hjá Liverpool F.C. og sjá sumir á eftir honum.

Það er að segja Wolves er með fínt lið enda væru þeir ekkert í úrvalsdeildinni annars. Þeir hafa unnið Liverpool á Anfield Road og gerðu það bara fyrir nokkrum vikum. Það breytir því ekki að okkar menn eiga eins og áður segir að skila þremur stigum í þessum leik.

Standið á okkar mönnum er alltaf að batna og það er ljóst að þetta nýja læknateymi sem við fengum er eitthvað að gera rétt. Annaðhvort það eða þá að hópurinn er bara orðinn svona fjandi lítill. Allavega eru bara þrír leikmenn fjarverandi fyrir þennan leik þó reyndar séu tveir af þeim talsmenn klúbbsins. Steven Gerrard á einn leik eftir í banni og Jamie Carragher er ennþá meiddur. Auk þeirra er Jovanovic frá vegna veikinda þó reyndar enginn hefði tekið eftir því hefði það ekki verið gert opinbert. Auk þessara er ekki alveg víst hvort Ryan Babú verði ennþá leikmaður liðsins um helgina.

Joe Cole er hinsvegar aftur klár í slaginn og svei mér þá er Fabio Aurelio sé ekki bara heill líka og það á sama tíma. Danny Wilson virðist vera afar nálægt því að fá séns í liðinu og spilaði ásamt Cole í varaliðsleik í vikunni þar sem hann stóð sig vel. Auk hans er hávær orðrómur um að Dalglish hafi mjög mikið álit á Dani Pacheco enda leikmaður sem ætti að henta spilastíl skotans vel. Það fer því að verða nokkuð flókið að spá fyrir um líklegt byrjunarlið hjá Dalglish enda margir sem koma til greina og hann alls óhærddur að gera tilraunir með liðið og gefa ungum leikmönnum séns.

Án þess að hafa svo mikið sem grænan grun um það þá tippa ég á þetta byrjunarlið á morgun:

Reina

Kelly – Skrtel – Agger – Johnson

Meireles – Lucas
Kuyt – Cole – Maxi
Torres

Svipað lið og vanalega, Kelly er ekkert að fara úr bakverðinum og frekar held ég að Skrtel víki fyrir Kelly heldur en að Kelly detti út fyrir Johnson fari svo að hann komi aftur í hægri bakvörðinn. Eins tippa ég á að Cole komi inn í byrjunarliðið og róteri mikið stöðu með Kuyt og Maxi.

Spá:

Þetta lið vinnur Wolves 0-1 í nokkuð erfiðum leik og það verður Dirk Kuyt sem skorar og gott ef það verður ekki eftir víti. Eftir síðasta leik sendi ég föður mínum sem haldið hefur með Úlfunum síðan ég man eftir mér eftirfarnandi SMS skeyti: “Wolves vann Liverpool á Anfield, ég heyri bara í þér í næstu viku frekar en á morgun” og mig langar ekki að senda svipað SMS aftur eftir þennan leik.

Nei þakka ykkur fyrir.

Babú

Hodgson talar loksins um sumarið

Posted on by

Eins og Ragnar “Skjálfti” benti á í ummælum er loksins komið á opinberu síðuna álit Roy Hodgson á sumrinu og eru þar nokkrir áhugaverður punktar. Maggi vinur minn hefur ítrekað óskað eftir svörum frá Hodgson og var orðin svo æstur að hann lenti á eldgömlu viðtali og tók það sem svarið sem hann var að bíða eftir en ég held að þetta sé nú nærri lagi.

Fyrir það fyrsta lýsir hann ánægju yfir því að hafa náð að bregðast hratt við brotthvarfi Macsherano með því að fá inn Meireles og að hafa fengið Poulsen rétt áður líka á lítinn pening.

“It was important to sign a quality midfielder when we lost Javier,” said Hodgson. “We had half prepared for his departure by jumping in to sign Christian Poulsen when he became available, but it was important for us to keep strong in that area.”

“We loaned out Alberto Aquilani and so we are pleased to have been able to bring in Meireles. He is experienced in the Champions League, in international football and has had proven success at Porto. He is an all-round midfielder who is capable of playing in all three of the central midfield positions.”

“He has a pedigree which we researched, followed and studied. I followed him at my previous club so it was good when I heard he could be available and that we could do the business quickly.”

Þarna orðar hann kaupin á Pouslen sem svona hálfgerðan arftaka Mascherano og líklega er hann ekki mikið meira en það, m.ö.o. líklega erum við að tala um meira squad rotation leikmann heldur en fyrsta mann á blað. Við skulum allavega vona það eftir Danmörk – Ísland leikinn sem við sáum í vikunni!

Út úr þessu les ég það sem svo að með Poulsen hafi hann ekki alveg fyllt skarðið eftir Mascherano og því hafi kaupin á Meireles verið mjög ánægjuleg fyrir Hodgson. Hann talar um að hann geti leyst allar stöðurnar á miðjunni, s.s. djúpann miðjumann, miðjumann og svo jafnvel sóknarþenkjandi miðjumann sem ég sé hann þó ekki fyrir mér í.

Hann ætti þ.a.l. að vera eðal mótvægi við Gerrard í tveggja manna miðju eða góður kostur í þriggja manna miðju líkt og Liverpool hefur spilað með undanfarin ár. Eins fyllir hann líka að mati Hodgson upp í skarðið sem Aquilani skilur eftir sig á miðjunni þó erfitt sé að lesa út úr þessu viðtali annað en að fyrir Hodgson hafi Aquilani verið lítið annað en deadwood á launaskrá sem væri of high profile fyrir varaliðið en ekki nógu góður fyrir aðalliðið.

“We should be very happy,” he said. “A lot of hard work has gone in and you have to mention Christian Purslow and Eduardo Macia, who both worked really hard during the transfer window to do the deals I wanted to happen but also to do deals for quite a few players to leave the club.”

“We were unbelievably overstaffed when I came to the club and, if the truth be known, we still are overstaffed. It was just as big a job making sure some of the players who never feature for the first team move on and that we limit our squad to players who are either in the frame to play first-team football or who have a bright future who are still anxious to play academy and reserve team football.”

“We don’t want that middle group who are too old for reserve football but are not serving any purpose for the first team because they never feature.”

Þetta er ansi hreint áhugavert hjá kalli enda skilaði liðið ef ég man rétt ekki fullum leikmannalista inn fyrir þetta tímabil og í ljósi þess að á þessu tímabili mikilla meiðsla þá leit Liverpool sjaldan út fyrir að hafa of marga leikmenn! Þó vissulega megi alveg losna við nokkra þá sér maður ekki annað í stöðunni en að það þurfi að fá þá nýja í staðin.

Ef litið er yfir þá sem hafa farið núna í sumar og ættu að falla undir þessi ummæli stjórans er ljóst að Albert Riera er fyrsta sönnunargagn um leikmann sem var of high profile fyrir varaliðið en of heimskur fyrir aðalliðið og var ekki að fara nýtast klúbbunum neitt. Í hans stað kom Jovanovic og því um litla breytingu að ræða nema Milan vonandi betri móralst í það minnsta..

Næst er Aquilani sem var ekki með á síðasta tímabili og var greinilega ofaukið að mati Hodgson í ár. Sjálfur er ég ekki sáttur við það og sé ekki alveg hvað það myndi skaða hópinn að hafa Aquilani upp á að hlaupa en gott og vel.

Í þriðja sæti ætti svo Fabio Aurelio klárlega að vera! Á hann hefur aldrei verið hægt að treysta og hann var þegar farinn frá klúbbnum. En Hodgson vill halda áfram að treysta á hann og losar sig frekar við Insúa á láni. Þetta er í besta falli áhætta og gæti svo sannarlega komið í bakið á kalli.

Benayoun vildi fara og koma Cole jafnar þá brottför alveg út. Babel væri næstur í röðinni og hefði að öllum líkindum farið ef fundist hefði nýr sóknarmaður og hefur nú fram að jólum til að sanna sig fyrir nýjum stjóra. Ég hef lengi haft trú á Babel en verð þó að viðurkenna að ég verð hissa ef hann er ennþá leikmaður Liverpool eftir næsta leikmannaglugga.

Að auki er næsta víst að markmennirnir Itjande og Cavallieri eru á leið í burtu frá klúbbnum ef þeir eru ekki þegar farnir og Nabil El Zhar ætti kannski að bjalla í umboðsmanninn sinn. En þar fyrir utan er ég ekki alveg að sjá hvar við erum svona mikið overstaffed. Þ.e.a.s. ef einhver verður seldur er ég á því að liðið þurfi að fá annan í staðin. Ef meiðslasaga Liverpool undanfarin ár heldur áfram er ekki sniðugt að vera með tiltölulega lítinn hóp.

Á móti gæti kannski verið puntur að það sé ekki gott upp á liðsmóralinn að hafa of marga og þar með nokkra sem spila nánast ekki neitt og hafa þ.a.l. slæm áhrif á hópinn í heild. Minni hópur skapar kannski betri liðsheild,  hver veit!

Að lokum kemur Hodgson inná að Meireles þurfi líklega að fá smá tíma til að aðlagast deildinni og verði því kannsi ekki alveg lykilmaður strax. Öfugt við hinn leikmanninn sem kom á lokasprettinum, Paul Konchesky. Um kaupin á honum hafði Hodgson þetta að segja:

“It was difficult because Fulham were anxious to keep him and were against letting him go,” he said. “Our good fortune was he was in the last year of his contract and he made it clear that if they didn’t let him go he wouldn’t sign a new contract. That was useful for us because otherwise it would have been very difficult to get him.”

“There aren’t many quality left-backs around in the world, never mind in England – so to find an English one who can go straight into the team without any adjustment problems is a big advantage.

“He is a player I know, a player I have worked with and he knows the way we try to play and the things we try to do. That’s another little advantage, but the main reason for bringing him here is because we think he’s a good player and he’s the right man for the job.”

Þetta gæti ekki verið mikið skýrari útskýring frá þeim gamla og í raun eitthvað sem alltaf lá í augum uppi. Vonum bara að Konchesky verði minnst á svipað jákvæðum nótum og t.d. Steve Finnan, traustur og góður leikmaður sem nýttist klúbbnum mjög vel í x mikinn tíma. Því flestir gera sér nú grein fyrir að þetta er enginn Roberto Carlos.

Það sem kannski vantaði í þetta viðtal og svarar líklega ekki spurningum Magga er umræða um nýjan framherja, gaman hefði verið að fá eitthvað um það mál og t.d. hvort rétt sé að Gomez hafi verið svo gott sem kominn.  En engu að síður er kallinn ennþá góður í viðtölum, hreinn og beinn eins og Jón Gnarr og er ekki mikið að reyna að tala undir rós. Viðtal á opinberu síðunni er heldur líklega ekki besti staðurinn ef maður er að leita að svörum við erfiðu spurningunum og líklega takmarkað hvað þeir geta pumpað upp úr kallinum hvað honum finnst í raun og veru, t.d. um að ekki hafðist að fá inn nýjan framherja.

Hodgson tjáir sig og Carra líka…

Posted on by

Eins og margir hafa séð hef ég beðið rólegur eftir því að heyra hvað Hodgson hefur að segja um stöðuna sem hann og félagið er í þessa dagana og ég ætla að leyfa mér að setja hér inn nokkrar setningar úr viðtali við hann í “The manager” sem er blað framkvæmdastjóranna í Englandi.

Því miður finn ég ekki link á viðtalið í heild, ef einhver finnur það væri flott að fá hann!

Hodgson told the LMA’s magazine The Manager: ‘The club is up for sale and nobody knows what direction it will take if and when new owners are found.

‘A few years ago when the situation was far more stable, the money to buy new players was available.

‘I hope the situation will change when the club is eventually sold and owners who are prepared to invest in the club come in.

‘When that situation arises I’m pretty sure that it won’t be difficult for us to start achieving things again but at the moment the task is really to hang on to the players we’ve got and make certain we don’t have a situation where we have got a total rebuilding process.’

Hodgson insists however that Liverpool can achieve success and he will not attempt to dampen fans’ expectations.

‘The stature, traditions and ability of Liverpool to attract players certainly makes it an achievable task even though we are in strange times,’ he said.

‘You should never try and dampen people’s enthusiasm and optimism. Furthermore every season we see teams not expected to win titles winning them. It doesn’t always go to the favourite in any country.

‘So we should never play down the Liverpool fans’ incredible desire and passion to keep winning trophies – and the Barclays Premier League in particular – and keep their noses in front of Manchester United.’

Af því ég beið eftir viðbrögðum hans og var fúll ætla ég að lýsa því að ég gleðst með þetta útspil hans. Staðan er nákvæmlega þannig að óvissuástandið hjá félaginu er jafn mikið og ég óttaðist og hann er fyrst og síðast í því að “halda í leikmenn á meðan ástandið er óbreytt” og viðurkennir að enginn veit hvað gerist þegar nýir eigendur birtast.

Ég gleðst alls ekki yfir þeirri stöðu en gef Hodgson kredit, mikið fyrir að koma hreint fram og staðfesta það sem við sum höfum haft áhyggjur af, því félagið okkar er svo langt frá því að vera á öruggu svæði og ég er glaður að sjá að Hodgson áttar sig á þeirri stöðu og er tilbúinn að vinna við slík skilyrði.

Hans hlutverk er alls ekki öfundsvert, ekkert frekar en fyrirrennara hans og mikið verð ég nú glaður ef ég sé hann snúa hjólinu í rétta átt þrátt fyrir algerlega ömurlegt vinnuumhverfi. Hann á allan minn stuðning, vildi að hann hefði sagt þetta strax daginn eftir gluggann…

Jamie Carragher hafði svo þetta að segja um það sem Hodgson náði að gera í glugganum:

“I think he has done very well but time will tell. You have to judge signings after Christmas – good or bad,” the 32-year-old defender said.

“We’ve started quite nicely and hopefully the couple of players we have brought in (late on) will help.

“Everyone realised we needed a left-back so Konchesky came in and Raul Meireles coming in is something we can all look forward to.

“Maybe he can replace the Xabi Alonso/Aquilani-type of player so I think it is looking okay.”

Mikið af ef-um auðvitað en við vonum öll það besta

Næsti stjóri?

Posted on by

Núna höfum við farið aðeins yfir brotthvarf Rafa Benitez og verðum líklega að því með einum eða öðrum hætti í sumar. Eins er búið að fara yfir skoðanir manna á eigendunum og stjórnarmönnum eða í það minnsta búa til þráð sem tekur á því.

Þessa færslu langar mig að tileinka þeim sem við teljum sem mögulega arftaka Benitez. Núna er þetta orðið staðreynd, Liverpool FC þarf nýjan stjóra og stóra spurning þessa mánaðar verður einfaldlega hver?

Núna er reyndar alls ekki vitað hversu mikið aðdráttarafl Liverpool hefur, aðstæður eru að því er virðist allt annað en glæsilegar þegar leggja á upp í leit að nýjum stjóra á eitt stærsta félag í heiminum, allar íþróttir með taldar. Kenny Dalglish og Christian Purslow fronta þessa leit að nýjum arftaka og við skulum nú gefa okkur að þeir hafi fengið eitthvað meira til að vinna úr og bjóða heldur en gefið hefur verið upp í fjölmiðlum, enda virðist stefnan hjá klúbbnum vera að leka aðeins því allra neikvæðasta í blöðin í einni innanhúspólitíkinni eða annari.

Með það að leiðarljósi að eitt stærsta félag í heimi hafi ennþá töluvert aðdráttarafl ætla ég að brainstorma yfir þau nöfn sem manni dettur helst í hug eða hafa verið í umræðunni. Endilega takið svo þátt í ummælum, engin hugmynd  er of vitlaus, ekki meðan við erum að tala um reyndan mann og raunverulega kosti. Reynum þó að halda þessu gáfulegu og að mestu laust við svona Gauja Þórða hugmyndir sem eru alltaf jafn ógeðslega fyndnar.

Þeir sem maður getur séð fyrir sér sem mjög líklega kosti:

Martin O’Neill

Þau verða ekki mörg tækifærin sem O´Neill mun fá til að taka við einum af stærstu klúbbunum í Evrópu og ef honum býðst að taka við Liverpool yrði ég afar hissa á að sjá hann segja nei við því. Hann var frábær hjá Leicester er hann var að koma upp sem stjóri, vann deildarbikar með þeim, kom þeim eins langt og hægt var og er svo góður man managment stjóri að Stan Collymore eitt heimskasta eintak jarðar elskar hann og Emile Heskey blómstraði undir hans stjórn, í den.

Hjá Celtic var hann í stórum klúbbi og þeir unnu Rangers á meðan, en meiri var samkepppnin ekki. Það er alveg pointless að þjálfa í Skotlandi fyrir svona stórt nafn. Hjá Aston Villa hefur hann náð að byggja upp mjög sterkt lið sem erfitt er að brjóta á bak aftur. Þeir virðast þó vera eins hátt í töflunni og þeir komast og sama hvernig þið lítið á þetta þá er Aston Villa bara ekki neitt Liverpool og verður vonandi aldrei.

Sem leikmaður var hann t.d. fyrirliði Nottingham Forrest og varð Evrópumeistari með þeim ásamt því að eiga mjög marga landsleiki fyrir Norður Íra. Stjórinn hans hjá Forrest og eitt af hans aðal átrúnaðargoðum var auðvitað goðsögnin Brian Clough og er O´Neill einn af fáum sem Clough gamli drullar ekki yfir í ævisögu sinni.

O´Neill hefur náð að byggja upp gríðarlega sterkt nafn í Englandi og það yrði ekkert rosalegt sjokk ef hann yrði ráðinn. Hann er líka ágætur að gera mikið fyrir lítið og því draumur eigenda Liverpool að því leiti. En það sem vinnur gegn honum er að hann er alls ekki eins þekktur fyrir utan England og ég sé ekki stjörnur La Liga og Seria A (o.s.frv.) sannfærast um að koma að spila undir hans stjórn. Það er samt ekkert sem á að horfa of mikið í enda hafa margir verið mun grænni á bak við eyrun og með minni sambönd er þeir tóku við stórum liðum í sínu heimalandi.

Þar fyrir utan vill O´Neill að því er virðist helst versla breta sem yrði ekki óvinsælt í Liverpool borg og eins yrði hans leikstíll enginn voðaleg bylting fyrir Liverpool liðið.

Viðurkenni að áður en ég byrjaði að skrifa um hann þá leyst mér verr á hann heldur en eftir að hafa sett þetta svona niður! Samt notaði ég engar heimildir nema það sem ég veit fyrir um hann!

Við gætum gert mun verr en að fá hann, kenna honum smá squad rotation og við erum á grænni grein enda hefur Villa jafnan verið bensínlaust eftir 3/4 hluta mótsins.

Didier Deschamps

Sjálfur er ég ekki mikill aðdándi Frakka almennt, en Deschamps er klárlega undantekning sem ég væri til í að skoða að fá til Liverpool. Hann er auðvitað stjóri Marseille í heimalandinu en gæti alveg eins viljað komast í ensku úrvalsdeildina.

Feril hans þarf ekkert mikið að ræða, frábær leiðtogi hjá öllum sínum liðum og gríðarlega virtur í Frakklandi (og víðar) enda fyrirliði liðsins er þeir urðu heimsmeistarar 1998 og Evrópumeistarar 2000. Lék með Marseille þegar hann var ungur og varð m.a. yngsti fyrirliði til að lyfta evrópumeistaratitlinum er Marseille vann 1993. Hann fór þaðan til Juventus og var í fimm sigursæl ár. Þaðan fór hann til Chelsea og varð bikarmeistari og hann endaði svo ferilinn hjá Valencia sem komst í úrslit CL það ár.

Sem þjálfari byrjaði hann með látum og tók sitt fyrsta lið, Monaco alla leið í úrslit CL 2004 þar sem þeir töpuðu fyrir Jose Morinho og Porto, árið áður unnu þeir frönsku deildina. Eftir það fór hann til Juventus og reif þá upp úr Seria B en var snöggur þaðan eftir ósætti við stjórnina hjá Juve. Í fyrra tók hann við Mareille þar sem hann er núna. Það þarf varla að taka það fram að á hans fyrsta tímabili unnu þeir deildina, fyrsti titill Mareille í 18 ár.

Þessi drengur er bara fáránlegur winner, svona nagla vill ég sjá hjá Liverpool næst og hef fulla trú á honum. Hann tikkar í flest öll boxin hjá manni, er nokkuð ungur og ferskur en samt með fína reynslu hjá nokkuð stórum klúbbum. Er með sambönd út um allann knattspyrnuheiminn og það er erfitt að finna mann sem hefur áunnið sér meiri virðingu í fótboltaheiminum.

Helsti gallinn sem ég sé er að hann hætti hjá Monaco eftir ósætti við stjórn félagsins og hann hætti líka hjá Juventus eftir ósætti við stjórnina þar!! Þeir meira að segja reyndu að fá hann aftur í fyrra. Miðað við það þá þyrfti kraftaverk til að hann sé ekki nú þegar kominn upp á kant við stjórn Liverpool, jafnvel þó þeir hafi ekki einu sinni talað við hann.

Slaven Bilic

Algjört wild card og gjörsamlega reynslulaus þegar kemur að því að stýra félagsliði, hvað þá mjög stóru félagsliði. Engu að síður hefur maður það á tilfinningunni með Bilic að hann hafi þennan X-factor sem þarf til að verða farsæll stjóri og hann er klárlega einn allra allra efnilegasti stjórinn í boltanum í dag og það er í raun bara tímaspursmál þar til hann tekur við stórum klúbbi.

Hann er auðvitað núna þjálfari Króata og hefur vakið athygli þar, sló t.a.m Englendinga eftirminnilega út á Wembley fyrir EM. Þar áður var hann með U-21 árs lið Króata.

Sem leikmaður var hann að mestu í miðlungsliðum á Englandi (Everton, West Ham) og í Þýskalandi en var engu að síður alltaf talinn mjög góður miðvörður og alveg hreint snar geðveikur. Fékk ansi oft gul og rauð spjöld og kallaði ekki einu sinni ömmu sína ömmu sína.

Það segir kannski smávegis um karakterinn að mjög fljótlega eftir að hann kom til Karlshrue í Þýskalandi var hann gerður að fyrirliða, fyrsti útlendingurinn til að vera fyrirliði í Bundeslígunni.

Sem þjálfari grunar manni að honum sé alveg nákvæmlega sama um hversu stórt nafn hann er að díla við og ég efa að hans leikmenn séu mikið að mótmæla honum.

Ég er ekki að segja að ég vilji sjá hann taka við Liverpool, en furðulegri hlutir hafa gerst og það er ekkert víst að það myndi klikka.

Manuel Pellegrini

Hef hann með þó ég efi stórlega að hann sé eitthvað sem verið er að horfa til. Hann er frá Chile og spilaði allann sinn feril í Chile. Er hann fór út í þjálfun byrjaði hann í heimalandinu en fór seinna til Aregntínu og vann t.d. titilinn með River Plate og San Lorenzo.

Árið 2004 fór Pellegrini í La Liga og til Villareal, lið sem er ekki mjög stórt á spænskan mælikvarða en var afar sterkt flest öll árin undir stjórn Pellegrini. Fyrsta tímabilið hans á Spáni enduðu þeir í þriðja sæti í deildinni og komust í 8-liða úrslit í UEFA Cup. Árið eftir voru þeir í meistaradeildinni en  féllu úr leik fyrir Arsenal. Síðasta tímabil sitt með Villareal náðu þeir öðru sæti í deildinni og komust í 16 liða úrslit í CL þar sem þeir féllu aftur út fyrir Arsenal.

Þetta var auðvitað nóg til að hann væri gjaldgengur í Real Madríd og fékk hann óvenju langan tíma þar, heilt tímabil!!! Það verður þó ekki litið hjá því að í Real tók hann við ….já Real fokkings Madríd, bætti við það Kaka, Ronaldo, Alonso, Benzema og fleirum á einu bretti og vann ekki baun í bala.

Bara get ekki sagt að ég vilji fá hann á Anfield.

Jürgen Klinsmann

Þrátt fyrir að hafa ekkert til saka unnið þannig séð hjá Liverpool er hann bara of óvinsælt val til að geta talist raunhæfur kostur. Eigendunum hefur aldrei verið fyrirgefið að tala við hann er Benitez var ennþá stjóri Liverpool og ekki var árangur hans hjá Bayern að byggja upp miklar væntingar um að fá hann.

Hann var engu að síður mjög flottur sem þjálfari Þjóðverja og spilaði fótbolta sem við myndum alveg vilja sjá okkar menn spila. Hann þekkir vel til á Englandi eftir veru sína hjá Spurs og talar ensku mjög vel.

Hann er þó búsettur í Bandaríkjunum núna og það er erfitt að sjá hann fyrir sér fara frá Kaliforníu til Liverpool eins og staðan á liðinu er í dag.

Klinsmann ætti að vera mjög spennandi kostur, en eins og er núna efa ég að hvorki hann né aðdáendur Liverpool hafi áhuga á því að fá Klinsmann á Anfield.

Michael Laudrup

Einn flottasti leikmaður sem spilað hefur þessa íþrótt, einn besti erlendi leikmaður sem spilað hefur á Spáni og á topp 10 yfir það besta sem komið hefur frá Danmörku (á eftir Carlsberg t.d.).

Sem þjálfari byrjaði hann 36 ára sem aðstoðarstjóri Morten Olsen sem var með danska landsliðið. Þeir spiluðu svipað og Ajax, síðasti klúbbur Laudrup, 4-2-3-1 með fljóta kantmenn og stutt spil sem byggist upp á því að stjórna leiknum og sækja.

Stuttu seinna tók hann við Bröndby og hristi vel upp hjá þeim, lét nokkra sleða hverfa og fékk inn unga og spræka skapandi leikmenn. Það virkaði vel og Bröndby fór að spila flottann bolta (þó FCK sé auðvitað frekar málið, allann daginn).

Árið 2007 tók hann við Getafe, þriðja liðinu í Madríd og breytti leikkerfinu í mun meira free flowing sóknarbolta sem var að virka vel og komst þetta skemmtilega Getafe lið í úrslit í bikarnum og undanúrslit í UEFA Cup þar sem þeir töpuðu í vító fyrir Bayern.

Hann hætti heinsvegar eftir bara eitt tímabil hjá Getafe og tók Bernd Schuster við keflinu hjá Getafe og endaði hjá Real í kjölfarið. Síðan þá hefur hann verið orðaður við flest öll lið sem ætla að ráða þjálfara og tók meira að segja við Spartak Moskva í Rússlandi en tókst ekki að gera neitt að viti þar og var rekinn.

Það er alls ekki mikil reynsla kominn á hann sem stjóra og alls ekki hjá stórliði, eins er ekki mikið vitað um karakterinn en mig grunar að hann myndi ekki vinna lengi með Gillett og Hicks allavega.

Væri engu að síður spennandi kostur og stendur fyrir fótbolta sem væri afar velkominn á Anfield.

Felix Magath

Þar sem búið er að prufa frakka og spánverja hlítur að vera komið núna að þjóðverja eða ítala til að taka við klúbbnum! Er það ekki einföld stærfræði bara?

Sjálfur væri ég gríðarlega spenntur fyrir því að fá Magath enda frábær stjóri og afar sigursæll í heimalandinu. Hann gæti líka alveg verið til í nýja áskorun í nýju landi enda á hann ekki eftir að gera mikið með Schalke sem hann hefur ekki gert áður í Þýskalandi.

Magath var helst þekktur sem leikmaður fyrir feril sinn hjá Hamburg þar sem hann spilaði í 10 ár og var m.a. evrópumeistari með þeim. Sem þjálfari ávann hann sér fyrst virðingu fyrir dvöl sína hjá Stuttgart þar sem hann tók við vængbrotnu liði 2001 en byggði fljótt upp ungt og ferskt lið sem varð í öðru sæti tímabilið 2002-03.

Í Þýskalandi er sama lögmál og á Spáni og í hvert skipti sem þjálfari gerir góða hluti endar hann fyrr en seinna hjá FC Bayern (Real á Spáni). Þanngað fór okkar maður 2004 og varð að ég held fyrsti maðurinn til að vinna tvennuna tvö ár í röð! Árið eftir endaði Bayern í 4.sæti í deildinni og gáfnaljósin hjá Bayern ráku hann enda komst liðið ekki í meistaradeildina. Skandall og atburðarrás sem við ættum að kannsat við.

Magath fór því til Wolfsburg sem seint verður talið stærsta eða mest spennandi liðið í Þýskalandi, þar náði hann fínum árangri fyrsta árið, sérstaklega í evrópukeppninni og seinna árið gerði hann sér lítið fyrir og vann Bayern og raunar öll hin liðin í deildinni er hann gerði Wolfsburg, af öllum liðum, að meisturum. Það var í fyrsta skipti í sögu þess ágæta félags sem það gerðist.

Enginn bjóst við þessum árangri hjá Wolfsburg, þeir þar með taldir og var Magath búinn að skrifa undir samning um að taka við Schalke eftir tímabilið. Afar heimskulegt en ekki óvanalegt í Þýskalandi.

Sem sagt þetta er eitt af mest spennandi nöfnunum “í boði”. Hann er þekktur sem rosalegur harðstjóri og hefur haft nickname eins og Hussein í Þýskalandi. Hans lið æfa svakalega mikið og eru í standi og eins og CV-ið segir þá ná þau árangri.

Við gætum gert marga mun verri hluti heldur en að gefa honum tækifæri. Hef samt ekki hugmynd um það hvort hann sé eitthvað inn í myndinni.

Ýtið á lesa meira til að sjá afganginn af færslunni
Continue reading →