Fótbolti er ein flóknasta einfalda íþrótt sem til er og fyrir ári síðan var þetta orðið hreint ansi snúið því umræða um liðið, einstaka leikmenn og leikkerfi hreinlega vék fyrir umræðu um eitthvað sem var að gerast innan herbúða félagsins. Raunar hafði þetta verið svona lengi og náði hápunkti fyrir einu ári síðan. Sjóndeildarhringur venjulegs knattspyrnuáhugamanns víkkaði heldur betur og við fórum að lesa okkur til um grautleiðinlega hluti eins og fjármál félagsins og lögfræði.

Stuðningsmenn Liverpool eiga helst ekki að vita nafnið á stjórnarmönnum félagsins í þeim skilningi að þeir skili sínu og þurfi ekki að vera í fréttum og það er enginn sem setur þeirra nafn aftan á búninga eða kaupir varning tengdan félaginu með þeirra nafni. Þetta er partur af hinu svokallaða “The Liverpool Way” og má svo sannarlega komast aftur inn í kerfið hjá félaginu.

Persónulega var ég farinn að lesa allt of mikið af fréttum um eitthvað annað en leiki eða leikmenn félagsins og fékk meira að segja áhuga á hinu frábæra bloggi Arsenal-mannsins Swiss Ramble (og fleiri í hans dúr) sem tekur fjármál félaga gríðarlega ítarlega og vel í gegn. Þ.e.a.s. ég var farinn að lesa mig til um fjárhag hinna ýmsu liða í Evrópu.

Bara með því að velja 0kt 2010 hérna til hliðar og fletta fram í byrjun mánaðar sést vel hvað við vorum að tala um þá:

3. okt 2010 kom síðasta fréttin þá vikuna sem fjallaði eitthvað um liðið þó hún hafi aðallega einblínt á þjálfarann og liðið sem afrekaði það þrekvirki að tapa á Anfield fyrir Blackpool í deildarleik, stuttu eftir tap gegn Northampton Town á sama velli. Sama dag kom könnun hér inn þar sem spurt var hvort reka ætti Hodgson strax (4 mánuðum eftir að hann tók við) og rúmlega 1.300 manns sögðu já.

5. okt var stutt í gjalddaga á lánum RBS til þeirra Gillett og Hicks og stuðningsmenn liðsins sendu frá sér kveðju á YouTube og báðu þá félaga óvinsamlegast að hypja sig.

Um kvöldið 5. okt kom síðan ein magnaðasta frétt sögunnar inn á opinberu heimasíðuna sem var þó á sama tíma fullkomlega eðlileg og viðeigandi sem endir á þeim 44 mánuðum sem Hicks og Gillett „áttu“ félagið. Stjórn félagsins hafði samþykkt sölu eftir margra mánaða leit en tekið var fram í sömu frétt að „eigendurnir“ hefðu gert allt sem þeir gætu til að koma í veg fyrir söluna. Eins og ég segi ótrúlegt … en samt einhvern veginn ekki.

Strax þá vissum við að þetta var ljóstýran sem við höfðum svo lengi beðið eftir að sjá glitta í eftir langa göngu í myrkrinu með hinum ýmsu hyllingum sem m.a. birtust okkur í hetjum eins og Pizzakóngnum Yaya Kirdi og eins greifunum sem eiga Dubai-þrælabúðirnar paradísina.

Allir tóku mjög vel í söluna þrátt fyrir óvissu og ummæli frá 6. okt lýsa mjög vel þeim mánuðum sem á undan höfðu gengið:

105. Ragnar says:
06.10.2010 at 14:15
Guð minn almáttugur hvað ég var búinn að sakna þess að sjá jákvæð komment og broskalla á þessari síðu !

Eins og fréttatilkynningin gaf til kynna var salan á félaginu ekki alveg frágengin þrátt fyrir að meirihluti réttkjörinnar stjórnar hafi samþykkt hana. Á meðan við biðum eftir því að Lord Grabiner, besti leikmaður Liverpool árið 2010 (og einn af mínum uppáhaldsleikmönnum í sögu félagsins) útskýrði fyrir Texas-kúrekanum hvað fælist í því að meirihluti stjórnar ritar firmað gátum við dundað okkur við að lesa stuðningsyfirlýsingar til handa Könunum frá álíka snjöllum viðskiptamanni, Harry “wheeling and dealing” Redknapp:

The outspoken Redknapp summarized, “It’s not often you’ll hear a manager stick up for a chairman or chairmen but I’d love to know what the two Americans have done that is so wrong.”
“I have utmost sympathy for the Reds’ owners, George Gillett and Tom Hicks.”

(Dave Norrish hjá The Telegraph svaraði honum reyndar afar vel: “Perhaps we should give Harry the benefit of the doubt though. After all, if anyone’s the expert on football clubs and administration…”)

8. nokt fórum við að stressa okkur á gjalddaga lánana hjá RBS og veltum fyrir okkur hvort við þyrftum að taka á okkur -9 stig til að losna við H&G (sem var samþykkt einróma að gera ef til þess kæmi).

Næsta vika fór öll í að lesa allar fréttir tengdar dómsmálinu ásamt því að margir reyndu að lesa sér til um (líklega) nýja eigendur félagsins sem biðu í London eftir að fá lyklana. Lánin voru á gjalddaga 15. okt og þá var kveðinn upp sá dómur að salan á félaginu hefði verið lögleg.

Eftirleikinn þekkjum við og munum vel eftir og á tíma voru stuðningsmenn svo sáttir að Christian Purslow heyrði meira að segja nafnið sitt sungið.

Næsta frétt um eitthvað tengt fótbolta hér á Kop.is, þ.e. leikmönnum liðsins og tuðrusparkinu inni á vellinum kom ekki fyrr en 16.okt … daginn fyrir einn af stærstu leikjum ársins, úti gegn Everton.

17. okt var okkur síðan aftur skellt illa niður á jörðina er nýjir eigendur Liverpool sáu liðið sitt spila sinn besta leik að mati þáverandi stjóra félagsins … í einungis 2-0 tapi í ömurlegum leik gegn Everton. Til að setja hlutina í samhengi er ekki úr vegi að benda á að núna á sama tíma og sama velli vorum við að vinna Everton 0-2 og það ekki í næstum því okkar besta leik á árinu.

Þannig að það liðu 13 dagar milli fótboltatengdra frétta á þessari síðu sem þó var uppfærð nánast á hverjum klukkutíma þrátt fyrir það (með ummælum). Til að toppa þetta voru fótboltatengdu fréttirnar annars vegar um tap gegn Blackpool og svo … eftir laaaanga bið … tap gegn Everton.

Er ekki ágætt að setja hlutina í dag aðeins í samhengi við þetta?

Það er vel hægt að skilja pirring og óþolinmæði margra sem gera mjög miklar kröfur á liðið. Eitt ár kann að virðast langur tími og er það ef maður fylgist eins náið og ítarlega með Liverpool eins og við gerum flest sem hingað sækjum. Mörg okkar skoða fréttir sem eru á einhvern hátt tengdar liðinu á innan við klukkutíma fresti … allt árið um kring.

Nýjir eigendur tóku það engu að síður gríðarlega skýrt fram strax í upphafi að þeir ætluðu að byggja upp samkeppnishæft lið og vörumerki á nokkrum árum, ekki fara all in á fyrsta tímabili. Það eitt að við séum að velta fyrir okkur hvort einhver af þeim 7 (SJÖ) nýju leikmönnum sem við keyptum (flesta á mjög góðan pening) frá því í janúar sé góður eða ekki er ótrúlega mikil og jákvæð þróun frá því sem við vorum að velta fyrir okkur á sama tíma í fyrra og mjög augljóst merki þess að þeir eru þegar komnir af stað með uppbygginguna á félaginu og rétt rúmlega það.

Langflestar breytingar sem orðið hafa á félaginu innan sem utan vallar eru gríðarlega jákvæðar og ef vel er að gáð má sjá það þarf ekki meira til en sigur í næsta leik til þess að við förum að blanda okkur í baráttuna um efsta sætið í deildinni á meðan við vorum á sama tíma í fyrra nær því að vera aðeins tapi í næsta leik frá því að blanda okkur fyrir alvöru í „baráttuna“ um neðsta sætið.

Þetta er engin tölfræði, engir útursnúningar eða neitt í þá áttina, þetta kalla ég að horfa aðeins á heildarmyndina og ímynda mér að glasið sé frekar hálffult heldur en hálf tómt. Á sama tíma í fyrra var ég reyndar búinn að hella niður svo við klárum þessar myndlíkingar með glasið.

Varðandi þessa sjö leikmenn sem við höfum fengið síðan í janúar þá er um að ræða:

• Efnilegasta sóknarmann deildarinnar á síðasta tímabili (Carroll)
• Einn efnilegasta miðjumann Englendinga (Henderson)
• Einn besta leikmann deildarinnar í fyrra (Adam)
• Einn besta vinstri bakvörð deildarinnar og það í stað Konchesky (Enrique)
• Einn besta og áreiðanlegasta kantmann deildarinnar (Downing)
• Eldfljótan, baráttuglaðan og reyndan sóknarmann í stað Ngog (Bellamy)
• Eitt mesta efni S-Ameríku og landsliðsmann meistara Úrúgvæ sem 4. kost í stað Kyrgiakos (Coates)
• og einn besta og skemmtilegasta leikmann í fótboltanum í dag (Suarez).

Á móti höfum við selt 2-3 mjög góða leikmenn og aragrúa af ekki mjög góðum leikmönnum og eigum í dag bara leikmenn sem virkilega vilja spila fyrir Liverpool FC.

Það er álíka heilsusamlegt að afskrifa einhvern af þessum nýju leikmönnum eftir 6-7 leiki eins og það er að bísnast yfir leikmönnum sem við höfðum ekki tök á að fá. Einhverja hefur maður séð gráta leikmenn sem við þó reyndum að fá en vildu greinilega ekki nógu mikið spila með Liverpool. Það hefst ekkert upp úr því að væla yfir þessu núna enda verður þessu ekki breytt.

Eðlilega eru ekki allir sammála um leikmannakaup liðsins, menn hafa mismunandi skoðanir og flestir ef ekki allir mun minna vit á því sem er best fyrir félagið heldur en þeir sem vinna hjá því daglega bara við það að bæta það. Síða sem þessi er þó auðvitað gott svið til að útvarpa sínum skoðunum og rökræða hlutina enda væri ekkert gaman af þessu ef allir væru alltaf sammála. Þó finnst mér stundum að menn fari aðeins fram úr sér og gleymi fulllengi að fylla á „glasið“. Sérstaklega á þeim tímum þegar gengið er bara hreint ekki sem verst og andinn í kringum félagið ekki sem verstur. Ef um væri að ræða börn væri líklega talað um dekraða og freka krakkaandskota.

Menn sem t.d. ekki fagna mörkum í leik gegn Everton eiga að láta leggja sig inn á Heilsubælinu í Gervahverfi sem allra fyrst og panta tíma hjá einhverjum af karakterum Júlíusar Brjánssonar. Ég vil ekki vita af svona vitleysingum að horfa á og „styðja“ liðið eins og staðan er í dag. Hvað þá fólk sem gerir sér þó ferð á veitingahús eða bari til að horfa á leikinn til þess eins að kvarta yfir Everton-sigri.

Ég hvet menn, ef þeir hafa náð sér nógu vel andlega eftir síðasta ár, til að nota #$%# landsleikjahléð aðeins til að kíkja á hvað var að gerast fyrir nákvæmlega ári síðan og setja það í samhengi við stöðuna í dag. Félagið hefur tekið engu minna skref en Neil Armstrong tók á honum Mána gamla árið 1969 og það sem er mest gaman er að maður skynjar það að við séum bara rétt að byrja okkar ferðalag. Hugsanlega má segja að þetta tímabil verði endirinn á upphafi þeirrar enduruppbyggingar sem nýjir eigendur hófu fyrir ári síðan. Við erum allavega í það minnsta farin að blóta landsleikjahelgunum aftur, öfugt við árið í fyrra er maður leit á þetta sem helgi þar sem við a.m.k. töpuðum ekki.

Með því að líta aðeins til baka og bera saman stöðuna á félaginu núna og þá finnst mér við vera komin mun lengra en liðinu og eigendum þess er gefið kredit fyrir. Ég vona það allavega og hvað sem öllu líður þá höfum við lítið talað um annað en fótbolta (leiki, leikmenn og leikkerfi) undanfarna mánuði á meðan pennar eins og Swiss Ramble mæta afgangi.

Það eitt er frábært.

Í því kemur margt áhugavert fram sem kannski er vert að draga saman…

* Comolli er ánægður með innkaupin, þeir leikmenn sem við keyptum voru yfirleitt í topp 2 sætum yfir óskaða leikmenn í hverri stöðu. Hins vegar segir hann réttilega að hægt verði að dæma kaup þeirra í maí því þá komi í ljós hvort innkaupin virkuðu.

* Erfiðustu leikstöðurnar að fylla voru hafsent og vinstri bakvörður, einfaldlega vegna þess að þar eru ekki margir gæðaleikmenn á lausu. Því gladdi það félagið mikið að ná Coates og Enrique í lok gluggans (segir þetta okkur ekki að Cahill og Dann voru ekki hátt á okkar lista, þeir voru báðir til sölu).

* Hann fer yfir feril leikmannakaupa sem fer í gegnum njósnanetið og til hans. Það er svo Comolli sem fer til Dalglish og hann tekur endanlegar ákvarðanir og þegar kóngurinn er glaður fer Comolli og skrifstofustarfsliðið að vinna í flækjunni í gegnum tilboð og samningsgerð. Hann talar sérstaklega um kaupin á Suarez og síðan Coates í sumar sem erfiða leið að markmiðinu sem næst með undirskrift en er sýnilega mjög glaður með njósnanetið og starfsfólk klúbbsins. Frá því hann kom til starfa hefur njósnaranetið verið stækkað töluvert og teygir anga sína um allan heim.

* Hann er mjög ánægður með eigendurna í sumar. Hann fór á fund þeirra og gerði þeim ljóst að ef við ætluðum að verða samkeppnisfær í vetur yrði að byrja á að kaupa leikmenn, hvort sem tækist að selja strax eða bara í lok gluggans. Það sýndi vilja þeirra til að ná langt með félagið að þeir samþykktu það ákaflega fljótt og síðan náðist að hreinsa ótrúlega vel til í “dauðviðnum” undir lok gluggans, þannig að núna er “heilbrigðari” tala við æfingar á Melwood.

* Comolli leitar til leikmanna varðandi umsagnir þegar þeir þekkja til óskaðra leikmanna. Hann talaði við fyrirliðann um Henderson og Carroll, Hollendinginn fljúgandi varðandi Suarez. Þá vill hann vita hvernig þeir leggja sig fram á æfingum og hvernig karakterar þeir eru. Það ræður ekki úrslitum en fer inn í gagnabankann. Þessir þrír fengu góð meðmæli! Þegar kom að því að velja markman var það markmannsþjálfarinn John Achterberg sem hafði mest að segja.

* Raul Meireles bað um að fá að fara. Það er greinilega sameiginleg stefna allra yfirmanna félagsins að þegar leikmaður sýnir ákveðinn vilja í að fara þá sé honum veitt sú ósk. Portúgalinn knái hefur talað um ástæður þess að hann óskaði eftir að fara og þar með held ég að við sjáum skýringuna klára, svo er annað hvort við erum öll sátt við þessa stefnu. Ég er sammála henni, ef einhver vill fara frá Liverpool FC finnst mér ekki réttlætanlegt að halda honum, þó vissulega þurfi að ræða það hvort alvara liggur á bakvið ákvörðunina eða hvort um smá fýlu er að ræða.

* Alberto Aquilani vildi fá mikinn spilatíma, en Dalglish og þjálfarateymið töldu hann bara geta leyst eina stöðu á miðjunni, og í þeirri stöðu væri ákveðinn Steven Gerrard fyrsti kostur. Þá varð ljóst að vilji allra aðila var að finna nýtt lið fyrir Alberto. Aftur eitthvað sem við getum rætt töluvert en þá er allavega ljóst hver ástæða lánsins var og getum velt því fyrir okkur.

* Engin klásúla er að við höfum einhvern rétt á Edin Hazard. Helv****!

* Dani Pacheco og Peter Gulasci eru á “þróunarláni” í vetur. Ljóst að þeir ráða báðir vel við að spila með og við jafnaldra sína en félagið vill sjá þá spila í aðalliðum og þannig sjá hvort þeir eru tilbúnir í hlutverk hjá okkur. Hingað til hefur Pacheco ekki spilað mínútu fyrir Rayo Vallecano og Gulasci búinn að missa sæti sitt hjá Hull City svo ekki kannski mikil gleði þar. Aðra lánsmenn ræðir Comolli ekki.

* Comolli segir liðið ekki vera búið að marka sér stefnu í næstu innkaupum, nú þurfi að sjá frammistöðu leikmanna og liðsins á næstu mánuðum, hvar séu veikleikar sem þá þarf að fylla – en núna sé fókusinn á þá leikmenn sem eru hjá félaginu.

* Viðtalið endar hann á því að segja samband sitt við Kenny Dalglish frábært og staða Yfirmanns knattspyrnumála (Director of football) hjá liðinu sé að virka vel.

Svo, ýmislegt sem hægt er að ræða!

Myndin kemur frá www.liverpoolfc.tv

En það er líka gaman svona þegar ekkert er að gerast í enska að skoða helstu keppinauta Liverpool og hvað þau lið eru að gera. Við enduðum erfiðasta tímabil í sögu Liverpool í 6. sæti og stefnum hærra næst og því einblíni ég auðvitað aðallega á þau lið sem voru fyrir ofan okkur í ár og í fyrra. Eins og staðan er núna trúi ég því meira en áður að baráttan geti orðið ansi jöfn á toppnum og ljóst að þrátt fyrir að okkar menn séu að styrkjast er ekki þar með sagt að liðin sem enduðu fyrir ofan okkur hafi ekki verið að því líka.

Arsenal

Arsene Wenger er þekktur fyrir að vera frábær í að nýta sálfræði eins og hann getur til að hvetja leikmenn sína og eitthvað segir mér að hann sjái alveg tækifæri í þeirri umræðu sem hefur verið í kringum Arsenal-liðið í sumar. Vonandi fyrir þá þjappar frekar neikvæð leikmannasöluumræða hópnum saman og að þeir sanni það (enn og aftur) að þetta er mjög gott lið. Arsenal gæti a.m.k. byrjað mótið furðu pressulaust enda lítið sem ekkert spáð í neinu varðandi þeirra menn fyrir utan hugsanlega sölu á Nasri og/eða Fabregas, ásamt auðvitað Clichy sem er þegar horfinn á braut.

Staða Arsenal í sumar og raunar undanfarin sumur er engu að síður ansi furðuleg miðað við félag af þessari stærð. Þeir eiga einn flottasta og arðbærasta völl í heimi, einn virtasta stjóra í heimi, lið sem er ALLTAF í Meistaradeildarsæti og þar fram eftir götunum og á samt í tómum vandræðum með það á hverju ári að halda sínum bestu leikmönnum og þurfa jafnvel að selja þá til liða sem þeir eru annaðhvort að keppa við eða liða sem eru að reyna að keppa við þá (City). Því síður skil ég af hverju þeir hafa ekki fyrir lifandis löngu styrkt liðið almennilega og stigið það skref sem þarf að stíga til að fara aftur að vinna titla. Þeir ná því ekki með því að selja bestu leikmenn liðsins án þess að fá jafngóða eða betri menn í staðinn. Það er engin tilviljun að liðið hefur brotnað undir lok tímabils undanfarin ár og alltaf vantað herslumuninn uppá.
Það er auðvitað erfitt að keppa við eða neita City og Chelsea þegar þau lið ákveða að kaupa leikmann og raunar hafa City menn styrkt Arsenal vel fjárhagslega undanfarið. Ef maður skoðar samt hópinn hjá Arsenal þá eru þeir með þrusu lið og enn eitt árið eiga þeir unga leikmenn sem eru að koma upp árinu eldri og verða lykilmenn á næsta tímabili. Menn eins og Wilshere, Ramsey, Gibbs og Walcott sem er ekki beint gamall þrátt fyrir að vera mjög leikreyndur. Engu að síður hefur það komið á óvart að sjá Arsenal fara ekki af meiri krafti inn í sumarið og þeir bara verða að fara skrúfa endanlega fyrir fréttir af Nasri og Fabregas. Missi þeir þessa menn sem klárlega eru burðarásar í liðinu þurfa þeir tíma til að byggja upp leik liðsins á ný án þeirra. Haldi þeir þessum mönnum og styrkja hópinn enn frekar þá eru þeir til alls líklegir í öllum keppnum frá upphafi til enda þetta árið. Þetta held ég líka að haldist vel saman, kaup á “proven” alvöru leikmönnum og færri fréttir af lykilmönnum sem langar í burtu.

Verða þeir áfram á Emirates í vetur?

Gervinho ætti að verða öflug viðbót og í anda þess sem ég er að meina. Varnartengiliður sem vit er í myndi gera mjög mikið og er líklegur inn myndi maður ætla þar sem Denilson er farinn aftur heim til Brasilíu. Markvarðastaðan er enn á ný hulin ráðgáta hjá Arsenal. Szczecesny er mjög efnilegur og gæti loksins leyst þessa stöðu, en það er þó áhætta að treysta á svo ungan markmann og þá eru þeir bræður Fabianski og Almunia eftir sem hafa ekki verið nógu góðir undanfarin ár til að réttlæta lykilstöðu í liði Arsenal. Hvað Almunia hefur á Wenger mun ég reyndar aldrei skilja en ég held að þetta hafi eitthvað með strípurnar að gera.

Ef Arsenal myndi bæta við sig leikmönnum af sama kalíberi og t.d. Reina og Lucas litist mér strax ekkert á þá. Þó held ég að þeir þurfi hreinlega að styrkja allar þrjár stöðurnar í aftasta hluta hryggsúlunnar, byrja á því að kaupa alvöru miðvörð, svo varnartengilið, skoða svo markvörð og loks vinstri bakvörð fyrir Clichy. Sóknarmaðurinn er kominn í Gervinho. Ef maður skoðar hópinn samt sést vel að þetta er ennþá hörkulið og þessar viðbætur eru alls ekkert óhugsandi neitt. Ég bjóst við meira lífi í Arsenal í upphafi sumars en útiloka heldur ekkert að þeir taki stóran ágústmánuð. Fabregas- og Nasri- sögurnar tefja þetta auðvitað eitthvað hjá þeim en eftir breytingar á eignarhaldi félagsins bjóst ég við og býst ennþá við að þeir setji meiri kraft í leikmannakaup í sumar.

Chelsea

Góðu fréttirnar úr herbúðum Chelsea er að þeir þurfa að byrja nýtt tímabil á því að venjast nýrri leikaðferð, nýjum stjóra og nýjum aðferðum. Einnig eru þeirra lykilmenn ennþá nær því að vera komnir á aldur og meiðsli leikmanna eins og Essien hjálpa þeim ekki. Vondu fréttirnar (fyrir okkur hin) eru þær að þessi nýji stjóri sem þeir þurfa að venjast er Villas Boas og þessar nýju leikaðferðir eru að öllum líkindum mun meira sóknarþenkjandi og öflugri en þeir sýndu á síðasta ári. Þessi stjóri virðist vera þvílíkur winner og eitthvað segir mér að hann verði ekki í miklu basli með að hafa stjórn á leikmannahópi Chelsea og gera þær breytingar á liðinu sem nauðsynlegt er að gera. Ég hef mikla trú á að honum fylgi mjög ferskur vindur og liðið verði a.m.k ekki verra í ár heldur en á síðasta ári, sem var nú engin hörmung ef út í það er farið. Án þess að þekkja persónu Villas Boas þá virkar þetta á mig sem gæji með nógu mikið sjálfstraust til að missa engan svefn yfir því að særa prímadonnur/stjörnur Chelsea-liðsins og trúi ég að hann fari gjörsamlega eigin leiðir í stjórnun sinna liða.

Villas Boas mættur aftur á Stamford Bridge, nú sem "kallinn í brúnni".

Chelsea hefur svo sem ekki ennþá hafið leik á leikmannamarkaðnum í sumar þó þeir séu jafnan orðaðir við stærstu bitana. Villas Boas er greinilega að koma sér fyrir og að meta hópinn en lætur pottþétt til skarar skríða á næstu vikum. Hann erfir einn besta sóknarmann í heiminum sem ég efast ekkert um að muni finna sig mikið mikið betur hjá Villas Boas heldur en Ancelotti í fyrra. Ramires og Luiz eru einnig nýkomnir til félagsins og hópurinn var ekkert slor fyrir.
Ég tippa á að Chelsea verði svo sannarlega með í vetur og mig grunar að þeir vinni annaðhvort Meistaradeildina eða Úrvalsdeildina.

Manchester United

Early favorites að mínu mati þó auðvitað sé allt of snemmt að fara að spá fyrir næsta tímabili. Ferguson hjólaði eins og skot í það að fylla upp í þau skörð sem vitað var að þyrfti að fylla og heldur þrátt fyrir það kjarnanum af liðinu sem vann deildina í fyrra og fór í úrslit Meistaradeildarinnar. Skarð Edwin Van Der Sar er gríðarlega erfitt að fylla, hann var algjörlega frábær í fyrra og ég er ekki viss um að Lindegaard eða De Gea, sem keyptur var á stórfé, fylli það skarð eins og skot. De Gea er engu að síður einn efnilegasti markvörður í heiminum og með mikla reynslu úr toppliði í spænska boltanum. Hann er kannski enginn VDS eins og er, en þetta er klárlega enginn Taibi heldur.

Smalling og Jones, ansi gott miðvarðapar að eiga til vara.

Annað merki þess að United ætlar svo sannarlega ekkert að slaka á klónni voru kaupin á Phil Jones, einum af stærstu bitunum á markaðnum í ár. Vörnin hjá þeim hefur oft verið tæp þegar Ferdinand eða Vidic eru frá en það að hafa Smalling og núna Jones upp á að hlaupa sýnir að miðvarðarstaðan verður ekkert vesen í vetur. Rio og Vidic eru farnir að eldast og því öflugt að hafa Smalling og Jones sem eru framtíðarmiðvarðarpar bæði United og Englands. Sterkt hjá United að hafa tryggt sér þá strax og geta gefið þeim nokkur tímabil til að taka við keflinu endanlega. Reyndar fór Wes Brown loksins en hann hafði verið á leið frá félaginu eftir að hafa drullað yfir Ferguson í fyrra (gáfulegt) og John O´Shea sem hefur reynst þeim betri en enginn í gegnum tíðina en þeirra skörð verða þó fyllt eins og skot, bæði með kaupum á leikmönnum eins og Jones og síðan strákum úr unglingastarfi félagsins sem er engu minna öflugt en okkar.

Ashley Young fyrir Paul Scholes er síðan bæting á hópnum að mínu mati, a.m.k. getulega en kannski ekki heilt yfir enda Scholes gríðarlega reyndur og virtur sigurvegari. En 36 ára er hann ekki betri í fótbolta heldur en Young sem verður öflugur með Nani og Valencia fyrir aftan sóknarmennina.

United eru örugglega ekkert hættir á leikmannamarkmaðnum í sumar og verða líklega sterkari í ár heldur en fyrra ef eitthvað er.

Man City

Líklega eru eigendur City-liðsins nákvæmlega á áætlun með uppbyggingu sína og þeir eru pottþétt ekki hættir. Þeir ætluðu sér klárlega að komast í Meistaradeildina og eru komnir þangað og sigur í FA Cup var líklega upphitun fyrir komandi titlaár. Þetta lið er bara ekki að keppa á jafnréttisgrundvelli og getur gert nánast það sem þá langar til að gera. Þeir hafa aldrei spilað í Meistaradeildinni og strögglað í hálfa öld en geta samt keypt bestu leikmenn Arsenal, lánað liðum eins og Real Madrid og AC Milan sóknarmenn og gert einhvern stærsta auglýsingasamning sögunnar svo gott sem upp úr þurru þar sem þeir þurfa að koma pening inn í rekstur félagsins sem falla að nýjum reglum UEFA. M.ö.o. eru peningar nákvæmlega engin fyrirstaða þrátt fyrir nýjar FFP reglur og sem betur fer fyrir City-menn eru það peningar sem tala í fótbolta líkt og öðrum íþróttum.

Hvað verður um Tevez?

Ef allt er eðlilegt ættu þeir að verða í 1. eða 2. sæti á næsta tímabili og þetta segi ég áður en þeir byrja að styrkja hópinn að einhverju ráði. Það liggur fyrir að fyrirliði liðsins og besti leikmaður, Carlos Tevez, er að öllum líkindum að fara frá félaginu sem er áfall fyrir þá en alls ekki óyfirstíganlegt. Eins hafa þeir misst Shay Given og hjá einhverjum liðum hefði það nú verið slæm frétt. Jo fór síðan loksins frá félaginu í dag á frjálsri sölu.
Þegar þetta er skrifað hafa tveir leikmenn skrifað undir hjá City í sumar og ef eitthvað er að marka fréttir þá bauð Liverpool í þá báða, Gael Clichy og Stefan Savic. Reyndar grunar mig stundum að City sé nánast að spila live útgáfu af Football Manager með svindlinu og hreinlega kaupi leikmenn svo önnur lið kaupi þá ekki. OK kannski ekki alveg, það er margt í starfi City sem er mjög áhugavert og afar vel gert, en það er stundum erfitt að skilja hvernig þeir ætluðu að nota Emmanuel Adebayor, Mario Balotelli, Craig Bellamy, Edin Dzeko, Jo, Roque Santa Cruz, Alex Tchuimeni-Nimely og Carlos Tevez alla á sama tíma. Þetta eru allt leikmenn sem voru ennþá á skrá hjá City í vetur og við erum bara að tala um sóknarmenn. Allt leikmenn sem kostuðu gríðarlegar fjárhæðir þó vissulega láni þeir megnið af þeim. Engu að síður stjórna þeir þannig hvert þessir leikmenn fara og þá er kannski hægt að færa rök fyrir því að þeir kaupi leikmenn bara til að þeir styrki ekki keppinautana?

Eigendur Man City virðast vera tilbúnir til að setja nánast hvaða upphæð sem er í þetta verkefni sitt í Englandi. Ég sé ekki hvernig þeir koma til með að fá þessa fjárfestingu sína til baka og þeir hafa „sóað“ töluvert „of mikið“ af peningum í leikmenn sem þeir hafa fengið lítið fyrir til baka. En ef við horfum aðeins framhjá því og lítum kannski á þetta með augum stuðningsmanna City þá vita þessir menn mjög vel hvað þarf til að ná árangri í fótbolta og virðast svo sannarlega vera að byggja upp til framtíðar. Liðið er þegar komið í hóp þeirra bestu og virðast ekkert vera fara úr þeim hópi í bráð. Að auki hafa þeir ráðið til sín toppfólk í flestar stöður innan félagsins.

Ný akademía City verður m.a. með 7.000 sæta stúku

Hvað þennan samning við Etihad-flugfélagið varðar þá má vera að hann hljómi stórfurðulega frá bæjardyrum þessa flugfélags, en þetta er ekkert nema spennandi fyrir stuðningsmenn City. Þeir ætla moka pening í uppbyggingu á svæðinu í kringum völlinn, byggja stórglæsilega akademíu og skilja þannig eftir spor sem lifa löngu eftir þeirra tíma hjá félaginu. Ofan á það verður síðan eftir upphæð sem hægt er að nota til að rétta af rekstur félagsins til að uppfylla skilyrði FFP.

Það sér það auðvitað hvert heilvita mannsbarn að þessi samningur er tilraun eigenda til að fara framhjá nýjum reglum FFP, m.ö.o. svona fjárhæðir kæmu aldrei frá Etihad-flugfélaginu (lesist: eigendum City) hefði ekki komið til FFP relgur UEFA. Ég er ekki að segja að þetta sé ólöglegt enda hafa þeir pottþétt kannað reglur FFP frá öllum hliðum.

Tottenham

Við ættum að sjá það vel eftir sumarið 2011 hver staða Tottenham er í raun og veru meðal toppliða deildarinnar. Núna eru þeir búnir að fara í Meistaradeildina, stóðu sig svo sem vel þar en komust ekki aftur í hana á þessu tímabili og virðast eiga í einhverju basli með að halda stærstu nöfnunum ánægðum. Luka Modric langar í burtu og getur líklega fengið mikið meiri pening annars staðar. Það er klárlega áhyggjuefni fyrir stuðningsmenn Tottenham enda liðið að hluta til byggt upp í kringum hann þegar hann er inná og reyndar alveg ljóst að Levy & co hafa nákvæmlega engan áhuga á því að selja hann. Þar fyrir utan eiga þeir stóran hóp af góðum leikmönnum sem kannski verður erfiðara að halda ánægðum og er líklega nokkuð dýr hvað launakostnað varðar.

Sex ára samningur í fyrra, hvað gerðist síðan?

Það má samt ekkert útiloka það að Spurs bæti við sig nokkrum sterkum leikmönnum eins og þeir hafa verið að gera undanfarin ár og mæti sterkir og ferskir til leiks, en ég hef það á tilfinningunni að nýjabrumið sé svolítið farið af þeim og Harry Redknapp er ekki alveg eins ofboðslega snjall á leikmannamarkaðnum og hann heldur sjálfur.

Eins og staðan er núna býst ég a.m.k. ekki við þeim sterkari í ár heldur en í fyrra og Brad Fridel var ekki sú lausn sem þeir þurftu í markvarðarstöðunni. Þeir eru engu að síður vel settir í öllum stöðum og ekki hægt að sjá neinn greinilega veikleika hópnum. Þeir mega auðvitað við fleiri hágæða mönnum í sama klassa og Modric og sóknarlínan þarf líklega nýtt blóð eftir dapurt síðasta tímabil.

Þetta eru þessi lið sem fyrirfram er talið sem topp 6 á næsta tímabili. Spurs og Liverpool þurfa auðvitað að brjóta sér leið í Meistaradeildarsætin á ný og það er ljóst að það verður ekkert grín.

Ekki má gleyma að mörg af minni liðunum eru einnig mjög vel mönnuð og líkleg til að taka fullt af stigum frá toppliðunum yfir allt tímabilið. Stoke virðist hafa fundið fjársjóð og styðja vel við bakið á Tony Pulis við að byggja upp sterkt og hundleiðinlegt lið á Brittania. David Moyes nær alltaf að stilla Everton af þegar líður á tímabilið. Blackburn er með nýja og fjársterka eigendur þó enn eigi eftir að heyrast eitthvað frá þeim, Newcastle og Sunderland eiga slatta af peningum og hafa styrkt sín lið mjög vel. Villa á helling af pening og ríkan eiganda … svona er svo hægt að telja áfram.

Hvað sem viðskiptum og stöðu keppinauta Liverpool líður þá er ljóst að okkar menn eru á hraðferð í rétta átt, bæði hvað varðar núverandi byrjunarlið og auðvitað uppbyggingu á ungum leikmönnum. Er FSG keypti félagið var greinileg þörf á að leggja áður óheyrðar upphæðir í leikmannakaup og þeir hafa gert nákvæmlega það. Leikmannasölur rétta bókhaldið eitthvað af, en það er klárlega verið að styrkja hópinn í hverju tilviki og alltaf á okkar forsendum.

Vonandi særi ég ekki stuðningmenn annarra liða sem lesa síðuna reglulega of mikið með þessum vangaveltum og gaman væri að fá þeirra sjónarmið á temmilega málefnalegum nótum.

Undanfarið hef ég lesið nokkrar góðar greinar sem fjalla um þetta en sú besta kom nýlega inn á The Tomkins Times frá Dan Kennett sem skrifar reglulega á þá frábæru síðu. Hann fjallar ásamt nokkrum sérfræðingum á eins einfaldan hátt og þeim var unnt um sinn skilning á þessum reglum og hvaða áhrif þær koma mögulega til með að hafa á Liverpool.

Það er því miður “möst” að vera sæmilega að sér í ensku til að lesa þetta en þessi grein á TTT er algjör skyldulestur fyrir lengra komna stuðningsmenn.

Það er strax bent á að þessar reglur eru ein af meginástæðum þess að John W Henry og co. ákváðu að taka slaginn í þessum brjálaða peningaheimi sem fótboltinn er. Fljótlega eftir að FSG (þá NESV) keypti Liverpool sagði Henry við Guardian að félögin þyrftu á endanum að koma út á sléttu og það væri lykilatriði fyrir FSG:

Henry said UEFA’s impending financial fair play rules, which will be introduced in 2012-13 and eventually require clubs to break even on football operations, had been a key factor in persuading NESV[now FSG] to buy the club. He said they would leave Liverpool much better-placed to compete with such clubs as Manchester City and Chelsea: “They are operating under the current rules. The rules are going to change.”

Seinna í öðru viðtali á Guardian sem Kennett bendir á talar Henry um þeir hafi alltaf notað þá peninga sem félögin afla til að bæta þau lið sem þeir stjórni og hygðust gera það hjá Liverpool líka:

“We’ve always spent money we’ve generated rather than deficit-spending and that will be the case in Liverpool…it’s up to us to generate enough revenue to be successful over the long term. We have not and will not deviate from that.”

Hvað þetta varðar eru þessar FFP reglur líklega mjög góðar fréttir því að þrátt fyrir að Liverpool sé mikið stærra félag á heimsvísu og með mun meiri möguleika á að afla meiri tekna þannig heldur en t.d. Man City og Chelsea þá eigum við litla möguleika gegn þeim miðað við óbreytt ástand og þessa hugsun FSG. Það verður auðvitað fróðlegt að sjá hvað þessar reglur ná vel yfir þessar stjarnfræðilegu upphæðir sem eru í gangi hjá City og Chelsea og þeir reyna svo sem ekki að svara þeirri spurningu.

En aðalatriðið er að þau lið sem standast ekki FFP fá ekki inngöngu í Evrópukeppnir á vegum UEFA. Raunar er til eitthvað í dag sem heitir UEFA-leyfi sem öll lið þurfa að fá til að geta keppt í Evrópukeppni og FFP er í raun ekkert nema flókin viðbót við það kerfi. Nú þegar hefur það komið fyrir að nokkur lið hafi ekki fengið UEFA leyfi, t.d. Real Mallorca og Timisoara frá Rúmeníu.

Kíkið endilega á þetta, enda höfðu þeir þessa grein opna öllum.

…

Að auki bendir Kennett á á tvær greinar sem eru ekki síður mikill skyldulestur fyrir þá sem hafa áhuga á því sem gerist utan vallar hjá Liverpool.

Swiss Ramble tók Liverpool fyrir í síðasta mánuði í stórkostlegri grein þar sem hann fer bæði yfir fyrri eigendur og ekki síður hvaða sóknartækifæri FSG hafa með Liverpool eins og hann sér það.

Hin greiningin sem Kennett bendir á er einnig mjög góð og fer ítarlega yfir fjármál Liverpool sl. ár og sýnir aðeins fram á hvernig okkur hefði t.d. gengið að koma út á sléttu tímabilið 09/10 eins og FFP gerir kröfu um. Höfundur þeirrar greinar er ótrúlegt er satt að því er virðist nokkuð vel gefin United maður og hvað þekktastur fyrir að stúdera Glazer feðgana, eigendur Manchester United, hvað best.

Þessar greinar fara vel yfir það sem við höfum verið að sólunda peningum okkar í undanfarin ár og eins hvernig við erum líklegir til að eyða þeim á næstu árum.

…

En svo er ein enn frábær grein enn sem kemur úr ennþá óvæntari átt heldur en frá Arsenal manninum á bakvið Swiss Ramble eða United manninum á bakvið The Andersred blog.

Sú grein kemur frá blaðamanni á Financial Times, Simon Kuper að nafni sem fer mjög vel yfir þá hlið fótboltans sem FSG og Damien Comolli eru taldir ætla að nýta sér mjög vel hjá Liverpool rétt eins og önnur félög hafa verið að gera í mjög auknum mæli undanfarin ár. Það er að vinna með, greina og nota tölfræði mikið meira í fótboltanum heldur en áður var talið vera mögulegt, rétt eins og var gert í hafnarbolta í Bandaríkjunum.

Kuper segir m.a. frá heimsókn sinni á æfingasvæði Man City þar sem hann hitti Gavin Fleig sem er yfirmaður yfir þeirri deild sem sér um að greina frammistöðu leikmanna, bæði Man City sem og annarra leikmanna sem þeir hafa áhuga á að kaupa. Sem dæmi kemur Fleig inná að nýlega hafi þeir komist yfir tölfræði yfir alla leikmenn ensku úrvalsdeildarinnar sem t.d. myndi einfalda leit að réttum leikmanni. Eða eins og Fleig sagði:

Imagine, said Fleig, that you were thinking of signing an attacking midfielder. You wanted someone with a pass completion rate of 80 per cent, who had played a good number of games. Fleig typed the two criteria into his laptop. Portraits of the handful of men in the Premier League who met them flashed up on a screen. A couple were obvious: Arsenal’s Cesc Fàbregas and Liverpool’s Steven Gerrard. You didn’t need data to know they were good. But beside them was a more surprising face: Newcastle’s Kevin Nolan. The numbers wouldn’t immediately spur you to sign him. But they might prompt you to take a closer look.

Þetta er auðvitað bara sýnishorn af því sem greinin fjallar um og greiningin nær mun dýpra en þetta og það er lengra síðan fótboltalið fóru að nýta sér tæknina en kannski margan grunar. City náði t.d. að auka sendingafjölda sinn á síðasta þriðjungi vallarins um 7,7% á hálfu ári með kaupum á Yaya Toure, Tevez, Adam Johnson og David Silva. Það er alls ekki lítið og eykur auðvitað líkur á því að þeir skori fleiri mörk.

Besta tilvitnunin sem ég fann í greininni og það sem lýsir henni líklega best er þegar Fleig sagði frá samtali sínu við kollega sinn hjá Chelsea:

Mike Forde, Chelsea’s performance director, told me one morning in February in the empty stands of Stamford Bridge: Football is becoming clever.

En ef eitthvað er að marka það sem fram kemur í grein Kuper er þetta hárrétt og ljóst að vægi tölfræðinörda hjá knattspyrnuliðum er að aukast mikið og í beinu samhengi tiltrú á tölfræði og upplýsingar sem hægt er að fá með því að nota upplýsingarnar rétt.

Kuper kemur að sjálfsögðu aðeins inn á FSG, Damien Comolli og vinskap þeirra við manninn á bakvið Moneyball hugmyndafræðina, Billy Beane. Það er þó mikið meira verið að fara yfir sögu notkunar á tölfræðilegum upplýsingum sem menn eins og Wenger (hjá Monaco) og Lobanovski (hjá Dinamo Kiev) náðu fyrstir árangri með í fótbolta um og eftir 1990. Eins er tekið dæmi um Wenger hjá Arsenal sem er einn af fyrstu knattspyrnustjórunum sem var mjög opinn fyrir því að nota þessar upplýsingar og eins Fat Sam Allardyce af öllum mönnum sem nýtti tímann vel er hann var leikmaður í Bandaríkjunum og opnaði á þessa hugmyndafræði sem hann notaði vel er hann tók við Bolton.

Sölur á Makalele og Stam eru teknar sem dæmi um eitthvað sem ekki væru líklegar í dag á meðan þjófnaður Wenger á Vieira, Henry og seinna Flamini er einnig tekinn sem dæmi.

Frábær grein og gaman að lesa hana sem og þær sem ég hef áður farið yfir. Þetta drepur tímann aðeins frá engum fréttum af leikmannamarkaðnum og opnar augun töluvert fyrir hlutum sem maður vissi ekki.

Endilega ræðið þessar pælingar í þessum þræði ef þið nennið að lesa þetta, notum opna þráðinn fyrir óstaðfest slúður af Twitter og slúðurmiðlum.

Billy Beane Ég er sæmilega viss um að þetta sé mynd af honum! (sjá ummælakerfi)

Þeir náðu frábærum árangri á mjög stuttum tíma með Liverpool Bandarískra íþrótta, Boston Red Sox og hafa aldrei farið leynt með að þeir náðu þessum árangri með því að notast við svokallað soccermetrics/sabermetrics og eru mjög hrifnir af bókinni Moneyball þar sem þessi hugmyndafræði hafnaboltaþjálfarans Billy Beane er m.a. umfjöllunarefnið. Með mjög mikilli einföldun þýðir það að þeir notast mikið við tölfræði og greiningu á tölum við að finna út hvað vantar í liðið og eins til að nota sem hjálpartæki til að finna rétta leikmanninn í liðið. Ekki endilega þann “besta” eða dýrasta heldur þann rétta (sem auðvitað má færa rök fyrir að sé sá besti). Eins er þeim mjög umhugað að fá mikið fyrir peninginn og leggja mjög mikið kapp á að finna stórstjörnur áður en þeir verða einmitt það og eru jafnvel til í að greiða “fáránlegar” upphæðir fyrir slíka leikmenn (Andy Carroll hneigir sig).

Hafnabolti í Bandaríkjunum og fótbolti í Evrópu eru auðvitað mjög ólíkar íþróttir og bæði er hafnaboltinn með forskot þegar kemur að þróa þessa tækni þar sem hún hefur verið við líði í rúman áratug núna ásamt því að mun einfaldara er að reikna út alla tölfræði fyrir hafnaboltaleikmann, ásamt því auðvitað að launastrúktúrinn er ekki eins gjörsamlega út úr kortinu og “óútreiknanlegur” og hann er í Evrópska fótboltanum.

Það er þó ekki þar með sagt að ekki sé hægt að notast við þessa hugmyndafræði í fótboltanum og mörg lið notast við þessa aðferð víða í Evrópu í mismiklum mæli auðvitað. Njósnarar í fótboltanum hafa auðvitað þróast með tækninni og voru líklega löngu byrjaðir að því áður en bókin Moneyball kom út og FSG er ekki að finna upp hjólið með því að vilja kaupa unga leikmenn með mikið “potential” sem eru líklegir til að hafa jafngott ef ekki betra endursöluvirði. Lyon og Dortmund eru t.a.m. mjög góð dæmi um nákvæmlega þetta ásamt fleiri liðium.

FSG hefur engu að síður klárlega snarbreytt stefnu Liverpool FC og miðað við heitasta slúðrið þessa dagana erum við að sjá nákvæmlega hvað þeir sögðust ætla sér að gera á leikmannamarkaðnum og raunar sáum við það strax í janúar.

Stuðningsmenn Liverpool alveg eins og forráðamenn félagsins vita vel að það þarf að styrkja þetta lið umtalsvert á næstu árum og strax í sumar þurfum við að fá inn leikmenn sem styrkja byrjunarliðið, en ég á ekki von á því að fá marga leikmenn sem hafa þegar sannað sig í boltanum og hvað þá leikmenn sem flokkast sem súperstjörnur nú þegar, kannski að einn læðist með í sumar til að selja skyrtur og sýna að við ætlum að vera með en persónulega hef ég mikið meiri trú á slúðrinu um 19-21 árs mjög góða leikmenn sem þegar hafa sýnt að þeir eru mjög mikil efni en eiga eftir að springa almennilega út.

Mikilvægustu "leikmenn" Liverpool þessa dagana

Leikmenn sem eru nákvæmlega í takt við þá stráka sem við höfum verið orðaðir mjög mikið við undanfarna daga og vikur. Óljóst slúður segir að Comolli sé núna að ganga mjög hart á eftir Jordan Henderson tvítugum leikmanni Sunderland og að hann vilji koma til Liverpool. Verðið er stjarnfræðilega mikið fyrir þennan óþekkta leikmann að manni finnst en ég yrði alls ekki hissa á að sjá okkur punga út fyrir honum. Henderson er talinn vera fjölhæfur miðjumaður og var að spila heilmikið með Sunderland í vetur og náði meira að segja að fá sæti í Enska landsliðinu á þessu tímabili. Enginn myndi samt halda þvi fram að hann sé nálægt því að vera búinn að meika það og hvað þá að hann sé nokkurntíma £15m-£18m virði eins og staðan er núna. En ef hann heldur áfram að þróast eins og hann hefur verið að gera þá er hann afar líklegur til að verða a.m.k. £15m-£18m virði eftir 3-5 ár, ef hann verður þá til sölu þá.Ég hef mjög mikla trú á þessu slúðri með Henderson, allavega að Comolli sé að tala við Sunderland um hann og set alveg 3/5 á að hann verði búinn að samþykkja að verða leikmaður Liverpool áður en hann fer til Danmerkur með U21 árs liði Englendinga.

Nákvæmlega sama má segja um miðvörð Blackburn hinn 19 ára Phil Jones. Strákur sem stóð sig vel í vörninni hjá úrvalsdeildarliði og er framtíðarmiðvörður með hárrétt þjóðerni. Gæti samt trúað að baráttan um hann sé ansi hörð og veit ekki hvað við þurfum mikið á 19 ára óreyndum miðverði að halda. Satt að segja veit ég ekki hvort hann sé einu sinni betri en Martin Kelly og Danny Wilson sem við eigum fyrir en það þýðir lítið að hugsa svona og FSG væri alveg á pari við sína stefnu ef þeir kaupa þennan leikmann. Þ.e.a.s. ef ég er að skilja þeirra hugmyndafræði rétt. Phil Jones er mikið meira efni en t.d. Jack Hobbs sem við keyptum einu sinni  sem miðvörð með mikla framtíð og er mjög líklegur að verða a.m.k. hellings virði í framtíðinni.

Þriðji leikmaðurinn sem slúður dagsins bendlar okkur við og enn einn sem við höfum áður verið bendlaðir við er síðan Conor Wickham hjá Ipswich og raunar er núna talað um að við höfum boðið £8m í hann. Tek það auðvitað með mjög miklum fyrirvara en það væri engu að síður alls ekki ólíklegt að við myndum eltast við þann dreng enda gríðarlegt efni og búinn að vera það í smá tíma núna. Ef við myndum landa honum myndi ég segja að núna værum við að landa svona Walcott, Ramsey, Pato týpu af leikmanni sem við höfum alla fengið á Melwood í samningsviðræður áður en þeir slógu í gegn en ekki týmt að punga út fyrir. Ég er ekki að líkja Wickham við þessa leikmenn, en hans profile núna er ekki svo ýkja ósvipaður og var hjá þessum leikmönnum áður en þeir fóru til þeirra liða sem þeir eru hjá núna.

Ef þetta slúður á sér einhverja stoð í raunveruleikanum er ljóst að stefna FSG er að kaupa leikmenn áður en þeir verða súperstjörnur, leikmenn sem kosta mikið þrátt fyrir það og það sem er mikilvægast, leikmenn sem eru líklegir til að halda verðgildi sínu í mörg ár eftir að þeir eru keyptir.

Það er þó ekki þar með sagt að það séu einu leikmennirnir sem þeir skoði í sumar, enda sagði einn ágætur fyrrum fyrirliði okkar að þú vinnur ekkert með krökkum…ohh! (Skoðið það dæmi reyndar, hann hafði ekki eins rangt fyrir sér og af er látið:) . Ef réttur leikmaður losnar fyrir rétt verð efast ég ekki um að FSG taki slaginn sama á hvaða aldri hann er. T.a.m. er ekkert leyndarmál að við gerðum tilboð í Charlie Adam og Ashley Young sem báðir eru komnir yfir þennan “kaupa áður en þeir meika það” aldur. Ekki að þeir séu svo ýkja gamlir, Adam er 25 ára og Ashley er af YOUNG ættinni!!! Eins er talað um að við séum að skoða N´Zogbia  hjá Wigan sem gæti gert ágæta hluti hjá Liverpool.

Holloway fær ekki þessar £20m fyrir Adam sem hann vildi í janúar, ekki frá FSG.

En ég er ekki að sjá FSG eyða yfirverði fyrir þessa leikmenn, Adam, Young og N´Zogbia eiga það allir sameiginlegt að eiga mjög lítið eftir af samningi og það er klárlega eitthvað sem heillar FSG. Líklega er það ekki svo vitlaust að rúlla yfir þá toppleikmenn í Evrópu sem eru réttu megin við þrítugt og að nálgast endalok samningstímans. FSG er klárlega búið að láta kanna þann hóp.

Það sem heillar mig smá við slúðrið undanfarið er að Dalglish og co virðast ætla að bretavæða hópinn meira og ég held að það sé gott mál. Ekki að ég myndi segja nei við mest spennandi leikmanninum sem twitterslúður dagsins hefur orðað okkur við, Juan Mata hjá Valencia en þessir latino mömmustrákar eins og Alonso, Mascherano, Garcia, Arbeloa og hvað þeir nú heita allir hafa farið í mínar fínustu undanfarin ár (með því að fara). Torres hefði komist í þennan hóp en hann valdi rússagullið. Ég veit að þeir hafa samið hinar ýmsu ástæður fyrir brottför sinni og oft er þetta alveg fullkomlega skiljanlegt, en það held ég að hljóti að vera staðreynd að þessir latino gaurar fá oftar “heimþrá” frá Englandi heldur en leikmenn annarsstaðar að. Þar fyrir utan ætti þessi bretavæðing að þýða verðmætari hóp, svona miðað við verðið á breskum leikmönnum.

En orðrómur um leikmenn sem eiga lítið eftir af samningi er ekki alltaf heillandi og það ættum við Púllarar að þekkja manna best eftir þetta tímabil sem og önnur tímabil undanfarin ár. Charlie Adam, Young og N´Zogbia flokkast samt allir sem leikmenn sem spennandi væri að hjóla í og í tilviki Young erum við auðvitað að tala um mjög spennandi leikmann á líklega á temmilegu verði. FSG er örugglega ekkert frábrugðið fyrri eigendum Liverpool hvað slíka leikmenn varðar né öðrum klúbbum. En þeir dagar þar sem við tökum leikmann í leit að síðasta stóra samningi ferilsins eru (geri ég fastlega ráð fyrir) taldir.

Lái þeim það hver sem vill en ég gæti trúað því að bókhaldarateymi FSG hafi þurft að kíkja oftar en 14 sinnum á launatölur leikmanna Liverpool, tala nú ekki um ef þeir fóru að beita tölfræðinni fyrir sig og reikna út hvað þessir kappar kosta per spilaðan leik. Hvað þá er þeir taka spilaðar mínútur þar sem téður leikmaður gerði eitthvað af viti.

Sumar myndir tala sínu máli bara...

Joe Cole hefur sérstaklega verið milli tannana á fólki enda virðist hann hafa samið um laun í hlutfalli við það ef Liverpool hefði þurft að greiða félagi fyrir hans þjónustu. Ef það er rétt að Milan Jovanovic sem sýndi skítsæmilega takta á HM sl. sumar hafi tekist að semja á svipuðum nótum erum við að tala um lögreglumál. Sjaldan hafa svo dýrir leikmenn gert eins ótrúlega lítið í sögu Liverpool, eða það ætla ég rétt að vona.

Ef við vorum að greiða £5m fyrir Poulsen er enginn að fara segja mér að hann sé ekki á allt of háum launum líka og svipaða sögu má líklega segja um ansi marga leikmann á launaskrá í dag og mig grunar að við gætum séð einhver nöfn fara sem við bjuggumst ekki við að sjá yfirgefa Liverpool út af nákvæmlega þessari ástæðu. Þ.e.a.s. ef t.d. gott boð kæmi í Agger þá efast ég um að við myndum segja nei við því.

Nánast þeir einu af hópnum sem ég myndi flokka sem óseljanlega núna eru Gerrard og Carragher þó þeir væru báðir í þessum flokkið væru þeir ekki foringjar félagsins og heimamenn. Auk þeirra myndi sér segja Carroll, Suarez og Reina ásamt Lucas sem er nýbúinn að fá samning. Aðrir held ég að gætu alveg farið komi alvöru tilboð.

Fljótlega eftir að FSG náði að fara yfir bókhald Liverpool gáfu þeir út að í hópnum væru allt of margir leikmenn á of góðum launum, á íslensku þýðir þetta að í dag eru allt of margir farþegar í hópnum sem skapa lítið sem ekkert virði, hvorki innan sem utanvallar. Hvað þetta varðar þarf að lækka launakostnaðinn og það umtalsvert. Svona tal væri í öllum tilvikum mjög mikið áhyggjuefni, sérstaklega ef þú hefur lesið bókina Pay As You Play þar sem sýnt er fram á að þau lið sem borga mest í launakostnað ná oftast besta árangrinum.

John W Henry og co voru líka fljótir að taka það skýrt fram að þeir vilja ekki lækka launakostnaðinn, þvert á móti raunar þá stefna þeir á að hækka hann. En þeir eru ekki fávitar eins og fyrri eigendur Liverpool voru og vilja fá mikið meira fyrir peninginn. Það eru algjörlega frábærar fréttir. Ef maður skilur þá rétt þýðir það betri leikmenn (stærri nöfn) og betra lið.

Kaupin á Luis Suarez og Andy Carroll eru mjög góð dæmi um þessa stefnu félagsins og reyndar held ég að stefnan hjá þeim til framtíðar sé að ná sem oftast leikmannagluggum eins og þeir náðu í janúar. Þá er ég ekki að meina í sumar og líklega ekki næsta sumar en þeir vilja væntanlega eiga leikmenn sem þeir geta selt á mjög góðan pening (eins og Torres) til að fjármagna kaup á nýjum og ferskum leikmönnum, koma heilt yfir út í grend við núllið og auðvitað með betra lið.  Það er ekkert alslæm stefna þó að við verðum að eyða aðeins meira núna en við seljum á þeim markaði sem er í gangi núna á Englandi og í Evrópu.

En Suarez og Carroll samanlagt eru örugglega ekkert á lægri launum heldur en Torres og Babel voru, án þess að hafa hugmynd um það myndi ég skjóta á að þetta séu svipaðar upphæðir en á móti kemur að núna eigum við tvo afar verðmæta leikmenn innan sem utanvallar sem báðir ættu að eiga sín bestu ár í boltanum eftir hjá Liverpool og eru í það minnsta mjög líklegir til að kosta mjög mikið taki þeir upp á því eftir 3-5 ár að taka Torres á þetta og fara frá Liverpool. Óhugsandi ég veit en hver veit nema salan á Suarez 2015 greiði götuna fyrir næstu tveimur 22 ára framtíðarleikmönnum með alla þá sömu kosti og ég taldi upp hjá Suarez og Carroll.

Suarez er leikmaður sem skapar tekjur meðan hann er á mála hjá sínu liði og er "ómetanlegur" sem söluvara.

Það fer að styttast í stórar fréttir tengdar Liverpool, júní er oftar en ekki leiðinlegasti mánuður ársins þegar kemur að enska boltanum enda allir í fríi, glugginn lokaður og öll liðin að bíða eftir 31.ágúst til að geta farið að huga að þessum leikmannaviðskiptum sem gleymdist að græja alla hina daga sumarsins. En samt eins og sannur stuðningsmaður Liverpool er maður alltaf bjartsýnn og alltaf mættur aftur á allar mögulegar síður sem internetið hefur upp á að bjóða í leit að nýjasta slúðrinu.

Jafnvel þó maður viti það vel að góða tegundin af “The Liverpool Way” hefur snúið aftur á Anfield og þaðan leka ekki fréttir og engu sé að treysta fullkomlega fyrr en leikmaðurinn er mættur í myndatöku með King Kenny.

Þegar ég tala um góðu tegundina af “The Liverpool Way” þá á ég að nánast öllu leyti við Kenny Dalglish og þá stefnu sem hann setti um leið og hann komst í hljóðnema sem stjóri Liverpool. Árin sem David Moores og Rick Parry stýrðu skútunni á Anfield flokkast líka sem ár þar sem unnið var eftir þessari hugmyndafræði, en það var ekki alltaf til bóta og þetta hugtak er stundum misskilið. Kannski pistill um það seinna, þegar ég er búinn með bókina “Epic Swindle 44 months with two cowbys” eftir snillinginn Brian Reade, þ,e.a.s. ef ég ríf hana ekki áður en ég klára af pirringi yfir vonlausu eignarhaldi Liverpool sl.ár og áratugi.

Ég ætlaði í alvöru að taka Leikmenn til Liverpool #2 og fjalla lauslega um Henderson, Wickham, Jones og Mata!

Babú.

Ayre hefur verið hjá félaginu síðan 2007 er hann var fenginn til að sjá um markaðssetningu félagsins sem hefur snarbatnað í kjölfarið og er honum t.a.m. þakkað sá stóri samningur sem gerður var við Standard Charted aðal styrktaraðila félagsins ásamt mun fleiri sigrum í markaðssetningu félagsins.

Henry tekur í spaðann á Ian Ayre

John W Henry sem fer fyrir hópi eigenda Liverpool (FSG) hafði þetta að segja við ráðningu Ayre í dag:

“Ian has enormous experience gained from his work in the sports and media businesses over the past 15 years and we are delighted today to announce this significant appointment. We conducted an extensive recruitment search and met with outstanding candidates who sought this role but in the end, after having worked with Ian and other top executives within the club, we realised that Ian had all of the attributes necessary to lead the Club forward.

Ian has been doing an outstanding job driving commercial revenues and has a proven track record in successfully leading and developing businesses in a number of different regions and sectors of importance to Liverpool FC. The Standard Chartered kit sponsorship deal, which Ian spearheaded, is but one example of how his prior business experience matches the needs of the Club, and he will help us continue to succeed in the commercial arena going forward.

“But importantly, Ian is also from Liverpool and understands the relationships between the Club, the supporters and the city. He will play a key role in all of our future plans.”

En þarna kemur fram að Ayre hefur eins og við vitum gríðarlega reynslu úr bæði íþrótta og fjölmiðlaheiminum á svæðum sem verið er að reyna að herja á og hefur sannað að hann er mjög hæfur stjórnandi. FSG hefur greinilega ekkert verið að flýta sér að klára þessa ráðningu og ræddi við fjölmarga frábæra kandídata en fundu á endanum engan sem var betri heldur en Ayre sem tikkar í öll réttu boxin hvað þetta starf varðar. Ayre er einnig frá Liverpool og hefur verið stuðningsmaður alla ævi og það skemmdi alls ekki fyrir enda mikilvægt að eigendur skilji félagið og stuðningsmenn þess og því er lykilatriði að hafa mann með þennan skilning í æstu stöðum.

Tíminn mun leiða í ljós hvernig Ayre kemur til með að standa sig í starfi, en hann hefur unnið frábært starf undanfarin ár og hefur verið einn af fáum stjórnarmönnum Liverpool sem ekki hefur verið úthrópaður eða í það minnsta eitthvað umdeildur, raun ótrúlegt miðað við að vera partur af arfleið Hicks og Gillett.

Starf markaðsstjóra félagsins var reyndar líklega eitt af mest spennandi störfum í heiminum árið 2007 fyrir menn í þeim bransa enda endalausir stækkunarmöguleikar með mjög illa nýtt vörumerki Liverpool. Ayre stóð sig mjög vel í þessari deild og því mjög spennandi að sjá hvernig hann kemur til með að standa sig í framhaldinu. Hann átti mjög stóran þátt í því að losa okkur við Gillett og Hicks, hann þekkir Liverpool út í gegn og hefur verið að deila visku sinni með nýjum eigendum sem bera honum vel söguna.

Henry, Werner og FSG treysta Ian Ayre a.m.k. í þetta mjög stóra starf og ég fyrir mitt leyti treysti þeirra vali vel og lýst vel á ráðahaginn, þó ég ætli ekkert að fara ljúga til um að hafa mikið vit á daglegum rekstri Liverpool.

Henry tók líka í spaðann á Comolli

Önnur stórtíðindi dagsins voru síðan þau að Damien Comolli hefur verið gerður að yfirmanni knattspyrnumála hjá Liverpool F.C. Reyndar verð ég að viðurkenna að ég hélt nú að hann væri nú þegar í því starfi og raunar hef ég ekki hugmynd um það hverju þetta kemur til með að breyta. Ráðning Comolli staðfestir þá allavega að héðan í frá verður hann æðstistrumpur þegar kemur að leikmannakaupum og því að móta stefnu liðsins í heild. Saga Comolli og stefna FSG segja okkur að þetta þýði kaup á yngri leikmönnum sem líklegir eru til þess að bæta sig í bland við dýrari (tilbúnari) leikmenn sem talið er að vanti í byrjunarlið Liverpool. M.ö.o. ekkert sem við vissum ekki fyrir.

Raunar staðfestir Henry þetta er hann segir þetta um Comolli:

“I am also delighted to announce the promotion of Damien Comolli to Director of Football.  In the short time that Damien has been at the Club, he has impressed us greatly with his knowledge of the sport, his work ethic and his incisive intelligence. He is a clear thinker and understands exactly what is needed to form a long-term, consistent approach with the philosophy we all share here.  He has a track record of identifying young talent and has already made significant contributions to the First Team and Academy.

“Damien played a leading role in our January transfer window activity with the recruitment of Luis Suarez and Andy Carroll.  These two additions will play a significant role in the future of the Club.  All of us at Liverpool Football Club who have been working on a day-to-day basis with Damien believe he will be a key contributor for many, many years here as we build a football operation second to none.”

Tom Werner stjórnarformaður Liverpool útskýrir þessa breytingu á starfi Comolli þó aðeins er hann segir:

“Damien has already demonstrated a thorough understanding of what a modern football Club needs to succeed in an ever more competitive environment.  He has made a tremendous contribution to our scouting, recruitment and player development so far.  This promotion will see him assume extra responsibilities including overseeing areas such as performance analysis, medical provision, and team administration.“

Þetta er auðvitað starf sem við höfum ekki þekkt mikið áður hjá Liverpool eða enskum liðum en er vel þekkt á meginlandi Evrópu. Comolli virðist a.m.k. vita hvað hann syngur þó Spurs hafi misst þolinmæði á honum áður en hans staf fór að bera ávöxt og FSG reiknar með honum hjá Liverpool í mörg ár.

Eitt óvissuatriði ætti að verða úr sögunni mjög fljótlega í framhaldi af þessu, núna er leiðin greið þegar kemur að því að ráða nýja knattspyrnustjóra. Upphaflega var planið að hanga á Hodgson þar til búið væri að koma þessum málum á hreint og leyfa nýjum mönnum að fá sinn mann inn. Hodgson var hinsvegar svo óhæfur að þetta var ekki hægt og því fengið Dalglish inn aftur og hann hefur síðan staðið sig með þeim hætti að vonlaust er að reka hann núna.

Þannig að hvort sem Ayre og Comolli líki það betur eða verr, þá þori ég að veðja við ykkur að fréttir af nýjum samningi við King Kenny Dalglish birtist mjög fljótlega á opinberu heimasíðu félagsins.

En það var líklega ekki hægt að vita það þá að líkt og þegar Bill Shankly hætti þá hefði góð hvíld alveg dugað. Maðurinn sem tók við af Shankly var reyndar einn besti þjálfari sem frétt hefur af fótbolta og nánasti samstarfsmaður Shankly sem var farinn að nálgast sextugt og því enginn að velta þessu fyrir sér fyrr en áratugum seinna. En Kenny Dalglish sem var rétt um fertugt árið 1991 var langt frá því að vera búinn á því sem knattspyrnustjóri. Nánast öll hans ár sem leikmaður eða þjálfari hafði hann unnið eitthvað eða verið mjög nálægt því og því alveg ljóst að ef hann yrði ekki fenginn aftur til Liverpool þá færi hann annað.

Guð minn góður hvað við fengum að gjalda fyrir þessi mistök. Sagan segir að Dalglish hafi verið tilbúinn að taka aftur við liðinu sumarið 1991 en þá var búið að lofa gamla herbergisfélaga Dalglish, Graeme Souness, stöðunni og þar við sat.

Souness sem hafði náð góðum árangri sem leikmaður Liverpool og stjóri Rangers náði að rústa góðu Liverpool liði á undraverðum tíma og meðan ég skrifa þetta er hann nákvæmlega á LFCTV að tala um og afsaka sitt mesta klúður sem stjóri Liverpool, er hann kom fram í einkaviðtali hjá The Sun, þann 15. apríl 1992, á þriggja ára afmæli Hillsborough-slyssins. Souness var næstum því verri sending heldur en Roy Hodgson.

Dalglish var hins vegar búinn að hlaða rafhlöðurnar um haustið og tók við 1.-deildarliði Blackburn átta mánuðum eftir að hann hætti sem stjóri Liverpool. Ferill hans hjá Liverpool er lygilegur og ég fór yfir hann í upphitun fyrir Wolves-leikinn þar sem ég benti á að það væri ekki einungis rómantík og óskhyggja á bak við ósk stuðningsmanna Liverpool að fá kónginn aftur ef það var eitthvað vesen að finna mann í staðinn fyrir Hodgson.

En margir hafa þó skautað framhjá þeim tíma sem hann var ekki tengdur Liverpool. Skýringin er einföld, hann vann titil sem stjóri Blackburn sem var „keyptur“, líkt og þetta hafi verið svo gott sem sjálfgefið. Síðan floppaði hann hjá Newcastle án þess að mikið sé skoðað hvað bjó þar að baki og mest lítið er talað um tíma hans hjá Celtic.  Sjálfur hafði ég ekki mikið spáð í þessu nema á þessum nótum en hef aðeins verið að lesa mig til um árin sem Dalglish „sólundaði“ í eitthvað annað en Liverpool FC. Tek þó fram að ég hef ekki enn lesið ævisögu kappans sem ætti auðvitað að vera besta heimildin.

Blackburn Rovers ’91-’95

Að mínu mati hefur verið gert glæpsamlega lítið úr árangri Dalglish sem stjóra Blackburn. Jack Walker, sem varð ríkur á stáliðnaði, keypti félagið 1991 og liðið endaði í 19. sæti 1. deildar það ár. Í október árið eftir tók Dalglish við og kom liðinu upp um deild eftir sigur á Leicester City í úrslitum umspilsins á Wembley. Þetta var í fyrsta skipti síðan árið 1986 sem Blackburn komst í efstu deild. Sumarið 1992 kom hann öllum á óvart og keypti Alan Shearer frá Southampton á 3,5mp. sem var metfé þá. Hann var einnig búinn að semja munnlega við Roy Keane sem kom engum á óvart og sveik Dlalgish og fór rakleitt til helvítis við litla kátínu frá Dalglish eins og lesa má um í einum af mörgum áhugaverðum köflum í ævisögu þess írska. Það fór mjög í taugarnar á Dalglish hvað það var erfitt að fá stór nöfn til Blackburn en hann náði þó að skila liðinu í 4. sæti fyrsta árið í Úrvalsdeild.

Árið eftir vann liðið upp 16 stiga forystu Manchester United í apríl og var rétt búið að hirða af þeim titilinn en urðu þó að sætta sig við annað sætið það ár. Þarna var búið að bæta við góðum leikmönnum og versla fyrir svipaðar upphæðir og t.d. United (sem hitti reyndar á sögulega góðan árgang uppaldra leikmanna) og leikmenn eins og David Batty og markmaðurinn Tim Flowers voru í landsliðsklassa. Það hljómar kannski furðulega í dag og eitthvað sem flestir myndu ekki kalla snilldar viðskipti en þá um sumarið bætti Dalglish við síðasta púslinu sem uppá vantaði til að sigra deildina og sló aftur metið yfir dýrustu leikmenn í sögu deildarinnar. Þetta loka púsl var Chris Sutton af öllum mönnum á 5mp. Það eitt og sér, að láta Sutton spila eins og hann gerði hjá Blackburn ætti að duga til að sanna ágæti Dalglish sem knattspyrnustjóra.

Blackburn spilaði 4-4-2 með góða kantmenn sem dældu boltanum inn í teiginn á þá Sutton og Shearer, sem hættu ekki að skora á meðan kempur eins og Flowers, David Batty, Tim Sherwood og Colin Hendry sáu um að hindra andstæðinga í því að skora. Þetta gekk svo vel að í síðasta leik ársins 1996 þurfti Blackburn að sigra sinn leik til að sigra deildina. United var að spila á Upton Park og varð að vinna ef þeir ætluðu sér að verja titilinn og treysta á að Blackburn tapaði sínum leik. Eini gallinn var að Blackburn var á Anfield þennan dag og okkar menn voru líklega ekki búnir að frétta af því að með sigri gætu þeir veitt United titilinn á silfurfati og þeir unnu því leikinn 2-1.

Allir fögnuðu þó á Anfield þar sem United vann ekki West Ham og stuðningsmenn Liverpool áttu ekkert erfitt með að samgleðjast Blackburn þennan dag enda stjórinn ennþá kóngurinn á Anfield.

Eftir þetta tímabil hætti Dalglish sem stjóri félagsins og tók við starfi „yfirmanns knattspyrnumála“ hjá Blackburn og Ray Harford tók við. Verulega fór að halla undan fæti það tímabil og óvissa skapaðist með starf Dalglish hjá félaginu þetta tímabil. Hann hætti að tímabilinu loknu og á sama tíma fór Shearer til Newcastle á metfé, eftir ráðleggingar frá Dalglish.

Í kjölfarið tók við hröð hnignun með Roy Hodgson í fararbroddi en Dalglish skyldi þó eftir sig mjög gott njósnaranet og unglingastarf sem félagið naut góðs af löngu eftir hans tíma. Þeir einbeittu sér mikið að Írlandi og skilaði það t.a.m. Damien Duff nokkrum árum seinna.

Kenny Dalglish er líklega einhver besti stjóri í sögu Blackburn og þetta fyrsta starf hans utan Liverpool lofaði svo sannarlega góðu. Það er erfitt að ímynda sér hvað þetta lið hefði gert ef Jack Walker eigandi liðsins hefði ekki sagt, „Hver þarf Zidane þegar hann hefur Tim Sherwood“ og keypt Frakkann! En það er önnur saga.

Newcastle ’97-’98

Áður en byrjað er að fjalla um þetta ágæta félag og tíma kóngsins þar þá má taka fram að það ætti að vera bannað að meta hæfileika knattspyrnustjóra út frá veru þeirra hjá Newcastle. Þessi klúbbur hefur náðargáfu fyrir því að ráða nákvæmlega rangan mann á röngum tíma og hafa verið alltof sveiflukenndir síðan Kevin Keegan yfirgaf þá.

En í janúar 1997 sendi Newcastle frá sér eftirfarandi tilkynningu:

“Newcastle United Football Club today announce the resignation of manager Kevin Keegan. Kevin informed the board of his wish to resign at the end of the season, having decided he no longer wishes to continue in football management at this stage in his life. Following lengthy discussions of which the board attempted to persuade Kevin to change his mind, both parties eventually agreed that the best route forward was for the club to, reluctantly, accept his resignation with immediate effect.“

Keegan hafði talað Newcastle-liðið sitt upp sem það besta í sögu félagsins og var (og er) álíka vinsæll hjá Newcastle og Dalglish er hjá Liverpool. Liðið spilaði stórskemmtilegan “all in” fótbolta undir stjórn Keegan þar sem mottóið var að skora meira en andstæðingurinn enda var varnarleikurinn það sem felldi þetta skemmtilega lið. Keegan taldi sig hafa náð því út úr liðinu sem hann gat og bara hætti. Hann hefur ávallt verið nokkuð furðulegur gaur og fer algjörlega sínar eigin leiðir. En óumdeilanlega frábær sem leikmaður og stórskemmtilegur sem stjóri. Tímabilið áður hafði hann tekið hið fræga kast á Alex Ferguson þar sem hann virtist hafa farið á taugum í titilbaráttunni og þá um sumarið seldi félagið markamaskínuna Andy Cole til United sem veikti liðið töluvert og pressan í kringum það er talin hafa farið illa í Keegan.

Það þarf því ekki að koma neinum á óvart að það var allt að því vonlaust verk að koma á eftir Keegan og hvað þá ef miðað er við þær aðstæður sem Keegan skyldi félagið eftir í. Allt í einu kom nýr maður sem að sjálfsögðu hafði sýnar áherslur og þó Dalglish verði seint talin sem mjög varnarsinnaður stjóri þá var hann algjör andstaða við Keegan og vildi leggja leikinn upp á allt annan hátt.

Dalglish var þó ekkert að gera neitt róttækt af sér og síður en svo að gera það fyrir Newcastle sem Souness gerði „fyrir“ Liverpool. Það gleymist nefnilega að hann tók við liðinu í 4. sæti í janúar ’97 og endaði í 2. sæti og kom þeim þar með í Meistaradeild Evrópu. Hann reyndar fékk gott lið sem hafði verið á fínu róli og flestir spekingar voru á því að þeir væru 2-3 góðum varnarsinnuðum leikmönnum frá því að fara alla leið. Kenny gerði ekki mikið á leikmannamarkaðnum þetta fyrsta tímabil heldur var meira að meta það sem hann hafði og hvað þyrfti að gera.

Um sumarið seldi hann síðan hinn vinsæla David Ginola sem hafði aldrei kunnað eins vel við sig undir stjórn Dalglish og hann gerði hjá Keegan. Ginola fór til Tottenham og seinna um haustið fór Les Ferdinand sömu leið. Daginn eftir held ég meiddist Shearer þannig að þeir náðu að missa sóknarlínuna á einu bretti ásamt manninum sem sá þeim fyrir færum.

Shearer var mikið meiddur allt tímabilið og Tino Asprilla, sem keytur var tímabilið á undan, meiddist í öðrum leik ársins og var í meiðslaveseni mest allt tímabilið. Hann fékk gamla kunningja eins og Barnes, Rush og Stuart Pearce til félagsins en þeir voru allir komnir af sínu léttasta skeiði og fundu sig ekki á St. James’ Park og þessi leikmannaskipti höfðu síður en svo skapað Dalglish vinsældum hjá stuðningsmönnum félagsins og hann náði þeim aldrei á sitt band. Fátt gekk upp hjá liðinu þetta tímabil og 13. sæti varð niðurstaðan í deildinni.

Það gleymist þó jafnan að minnast á að þetta tímabil var Newcastle í Meistaradeildinni líka og sigraði m.a. Barcelona 3-2 á SJP eftir að Asprilla hafði komið þeim í 3-0 með því að skora þrennu í einum besta leik í sögu Newcastle. Einnig fór liðið alla leið í úrslit FA bikarsins þar sem þeir töpuðu 2-0 gegn tvöföldum meisturum Arsenal í hörkuleik þar sem þeir skutu m.a. í stöng og slá í stöðunni 1-0. Einhverjir stuðningsmenn Newcastle segja að hann hafi tapað mörgum stuðningsmönnum þann dag þar sem liðið var afar litlaust í leiknum en minna er talað um að liðið var í tómu meiðslaveseni allt tímabilið og þátttaka í bæði Meistaradeildinni og bikarnum tók klárlega sinn toll.

Dalglish var líka byrjaður að bæta varalið Newcastle og byggja upp unglingastarfið nánast frá grunni enda var það eitthvað sem Keegan nennti ekki að spá neitt mikið í og sýnir aðeins muninn á þessum mönnum sem stjórum.

En eftir tvo leiki tímabilið ’98-’99 tók Freddy Shepherd stjórnarformaður Newcastle þá stórgóðu ákvörðun reka Dalglish eftir tvö jafntefli í fyrstu tveimur leikjum ársins, annars vegar gegn Charlton og hinsvegar úti gegn Chelsea. Eftir 20 mánuði sem er gott í Newcastle var búið að gefast upp á Dalglish og í staðin var fenginn enginn annar en Ruud Gulllit!

Stuðningsmenn Newcastle náðu aldrei að elska Dalglish og voru ekki sáttir við þennan eftirmann Keegan og vildu aftur fá sóknarboltann sinn. Kannski hægt að skilja það að einhverju leyti og þetta var aldrei að fara ganga upp á svona stuttum tíma.

Þeir fengu líka sína ósk uppfyllta, Gulllit kom og hóf að snúa aftur leikskipulaginu fullkomlega til að innleiða sinn „kynæsandi fótbolta“. Newcastle á stundum skilið það sem þeir hafa fengið.

Vel gert

Dalglish sagði einu eftirsjá sína frá tímanum í Tyneside vera sá þegar hann yfirgaf þá og skildi m.a. eftir menn eins og Gary Speed, Shay Given og Norberto Solano sem voru lykilmenn hjá félaginu næsta áratuginn.

Þegar maður skoðar þetta núna þá er skammsýni stjórnar Newcastle aðdáunarverð og hreint  með ólíkindum að þeir leyfðu honum ekki að njóta vafans svona fyrst þeir voru búnir að fá Dalglish til að undirbúa liðið fyrir tímabilið og byrja það. Hann var búinn að vinna sér það inn á sínum ferli að njóta vafans og eins og þetta ætti að sýna þá var tími hans hjá Newcastle ekki eins svartur blettur í ferilskrá hans eins og af er látið. Líklega var það sem helst vantaði að hann fengi stuðning líkt og hann fær nú frá Rauða Hernum eða sem Keegan fékk frá Toon-hernum. Það er auðvelt að kenna stjórn félagsins alfarið um þetta en þeir voru klárlega undir pressu frá stuðningsmönnum félagsins sem hafa ekki alltaf haft vit fyrir félaginu til langs tíma litið (mitt mat).

Kenny Dalglish hefði með smá meira trausti og stuðningi náð árangri í Newcastle og raunar ætti hann að henta þeim frábærlega. Það má segja að hann hafi verið réttur maður á röngum tíma og fékk einfaldlega ekki nægan tíma til að klára verk sitt á norðurlandi Englands.

Celtic ’99-’00

Í júní 1999 var Dalglish ráðinn yfirmaður knattspyrnumála hjá uppeldisfélagi sínu, Celtic í Skotlandi. Sama starf og hann vann hjá Blackburn og núna fékk hann John Barnes til að stýra liðinu en það var fyrsta starf Barnes sem knattspyrnustjóri. Líkt og aðdáendur Celtic óttuðust þá var Barnes ekki að gera sig sem stjóri og átti afar dapurt tímabil þar sem titilvonir hurfu fljótlega eftir vetrarfrí og endanlega þegar markamaskínan Henrik Larson braut löppina á sér í tvennt. Barnes var rekinn í febrúar í kjölfar afar vandræðalegt taps gegn 1. deildarliði í bikarnum sem hafði ekki verið mörg ár í deildarkeppni í Skotlandi.

Dalglish kláraði tímabilið og vann Deildarbikarinn í Skotlandi en árið var ömurlegt hjá Celtic sem sagði upp samningnum við Dalglish er tímabilið var á enda. Hann var ekki sáttur við þá niðurstöðu og neitaði að fara. Það var þó útkljáð með sátt fyrir dómstólum þar sem Dalglish fékk 600. þús. pund í bætur. Dalglish náði ekki að bæta leik Celtic og þeir enduðu 21 stigi á eftir Rangers í deildinni … og enduðu í 2. sæti í þessari drepleiðinlegu deild. Hann hélt þó virðingu sinni meðal stuðningsmanna Celtic sem hafa ekki mikið minna álit á honum heldur en stuðningsmenn Liverpool og hann gerði þeim mikinn greiða er hann réð Tommy Burns, einn vinsælasta og besta son Celtic, sem aðstoðarmann sinn. Sá var áfram aðstoðarstjóri hjá Martin O’Neill sem tók við og byggði upp ósigrandi lið … í Skotlandi sem í raun þýðir að þeir voru semsagt betri en Rangers. Þessi tími hjá Celtic segir þó afar lítið um hæfileika Dalglish enda var Barnes að stýra liðinu og Kenny náði t.a.m. ekki að kaupa neinn leikmann í sinni stjóratíð þar á bæ.

Frí frá fótbolta ’00-’08

Eftir dvölina hjá Celtic hætti Dalglish afskiptum af fótbolta á hæsta leveli og hélt sig að mestu utan sviðsljóssins. Það hefur verið talað um það allan þennan áratug að hann hafi verið vant við látinn á golfvellinum en það er þó auðvitað ekki alveg satt og rétt, þó vissulega spili hann þessa þjóðaríþrótt landa sinna.

Hann dró sig engu að síður alveg úr sviðsljósinu og talaði lítið við fjölmiðla enda aldrei verið mikið hrifinn af þeim eins og hann sannar í hverri viku þessa dagana. Hann gaf þó viðtal við Four Four Two í maí 2006 þar sem lesendur gátu sent inn spurningar og þar svaraði hann beint hvað hefði orðið um hann eftir Celtic:

Where the hell have you been for the last six years? How much golf can one man play?

Mosh, Clapham

I bet I don’t play as much golf as he imagines. It’s amazing how much they believe what they read in the papers. I don’t play that often – although I’m actually playing tomorrow. I’ve been doing work with McDonald’s with grass roots soccer, I’ve got two or three business interests and my wife runs a breast cancer charity, The Marina Dalglish Appeal, to raise funds to open an oncology ward in one of the hospitals in Liverpool. I’ve also enjoyed watching my kids progress in their lives. I’ve been pretty busy.

Hann hefur eflaust tekið sér gott frí eftir dvölina hjá Celtic, eins og hann segir þarna þá var hann með 2-3 fyrirtæki og tók þátt í að þjálfa og leiðbeina í þjálfun leikmanna framtíðarinnar. Árið 2003 greindist Marina, eiginkona Dalglish, með brjóstakrabbamein sem hefur haft mikil áhrif á fjölskylduna sem er núna þekkt í Liverpool fyrir The Marina Dalglish Appeal sem þau settu á laggirnar árið 2004. Í gegnum það hafa þau safnað miklum fjármunum og kostað krabbameinsrannsóknarmiðstöð í Liverpool-borg. Börnin sem hann minnist á eru síðan fjögur og tvö þeirra semi-fræg í Englandi. Paul Dalglish var í fótboltanum og spilaði fyrir nokkur lið með takmörkuðum árangri á meðan Kellly Cates dóttir hans hefur unnið í sjónvarpi.

Liverpool ’09-’10

Þannig að þrátt fyrir að hann hafi haft hitt og þetta að bardúsa þá var hann líklega ekkert rosalega lengi að taka boði Rafa Benitez um að snúa aftur til Liverpool, þó hann hafi líklega ekki séð fyrir sér að taka við liðinu 2 árum seinna. Hann sneri aftur í apríl 2009 og var á sama tíma skipaður sendiherra félagsins, eitthvað sem átti að vera búið að skipa hann í mörgum árum áður. Benitez var ekki sáttur við uppbygginguna ungra leikamma hjá félaginu og gjörbylti öllu starfinu á þessum tíma því ásamt Dalglish fékk hann þá Segura og Borelli frá Barcelona, menn sem höfðu unnið hjá liðinu sem núna nýtur góðs af besta yngriflokkastarfi sem sést hefur síðan Manchester United fékk sinn öfluga árgang um miðjan þarsíðasta áratug.

Dalglish er nafn sem hefur verið sungið á hverjum leik síðan hann yfirgaf félagið og hann hefur verið lifandi goðsögn allan þennan tíma og hélt þeim status alveg er hann stýrði liðum gegn Liverpool. Þannig að koma hans til félagsins var mjög jákvæð og ungir leikmenn virðast virða hann gríðarlega þrátt fyrir að hafa ekki þekkt mikið til hans hvorki sem leikmanns eða þjálfara. Hann hefur svona áru sem krefst virðingar og hjá Liverpool er hann einfaldlega ósnertanlegur.

Hann hefur þó ekki verið í boltanum í áratug og þegar Benitez var rekinn sumarið 2010 var ég ekki einn af þeim sem vildi fá Dalglish til að taka við af honum og eftir á að hyggja held ég að það sér gott mál að hann tók ekki við í sumar. Ég hefði auðvitað viljað fá hann frekar en Hodgson og sagði það alveg í sumar en Purslow fékk að ráða og gerði einhver mestu mistök sem nokkur tengdur Liverpool hefur gert.

En óvinsældir Hodgson hafa skapað fullkominn grundvöll fyrir endurkomu kóngsins og hann kemur inn í win-win aðstöðu. Hefði hann tekið við í sumar þá er ekki víst að hann hefði orðið eins óumdeildur. Benitez átti svipað marga ef ekki fleiri fylgismenn og andstæðinga innan raða stuðningsmanna félagsins þó það hafi ekki alltaf litið þannig út í fjölmiðlum og eftirmaður hans hefði alltaf þurft að byrja með látum til að fá algjörlega 100% stuðning Rauða Hersins sem hafði ekki verið mjög samstíga í um áratug (með undantekningum þó).

Eins hefði endurkoma Dalglish líklega ekki orðið eins glæsileg hefði hann tekið við er Gillett og Hicks réðu hér ríkjum enda ljóst að Dalglish þarf stuðning stjórnarinnar líkt og allir aðrir stjórar sem stefna á að vera í toppbaráttu á öllum vígstöðum. Dalglish er ekki kraftaverkamaður en Hodgson náði þó að skapa aðstæður hjá félaginu sem hafa gert Dalglish það kleift að líta út eins og nákvæmlega það, kraftaverkamaður.

Það er langt síðan stuðningsmenn Liverpool fóru að ræða þá hugmynd að fá hann aftur, hljóðlega til að byrja með þó fjölmargir hafi orðið spenntir er hann gaf kost á sér í sumar er hann var að hjálpa Purslow við að leita að hentugum eftirmanni. Þeir vildu ekki mann sem hafði verið svona lengi frá boltanum og réðu því mann sem hefur ekki þróast sem þjálfari síðan 1983.

Fljótlega áttaði mest allur Rauði Herinn sig á því að Dalglish yrði aldrei verri kostur en Hodgson, svo mikið væri víst, og ef það væri eitthvað vesen að finna nýjan mann til að taka við liðinu þá væri alltaf hægt að láta Dalglish klára tímabilið. Með hverjum leik varð þessi krafa háværari þar til hörðustu stuðningsmenn félagsins gáfust upp á endanum og fóru að syngja nafn hans hástöfum á leikjum og leggja til á sama tíma að Hodgson tæki við Enska landsliðinu, enda „ást“ harðasta kjarna stuðningsmanna Liverpool á enska landsliðinu aldrei verið neitt leyndarmál. Það er stórfrétt að stuðningsmenn Liverpool gagnrýni knattspyrnustjóra sinn á meðan leik stendur og því ekkert venjulegar aðstæður í gangi hjá félaginu.

Ég veit ekki hvernig FSG höfðu þolinmæði í að vera þrjá mánuði að taka mark á þessari háværu kröfu stuðningsmanna félagsins. Flestir aðrir en stuðningsmenn félagsins hlógu að þessari hugmynd, breska pressan hélt áfram að elska Hodgson og sögðu nú að ábyrgðin lægi hjá liðinu en ekki stjóranum sem hafði þó verið raunin hálfu ári áður hjá sömu mönnum.

Á sama tíma hamraði pressan á því að það væri bull að ráða Dalglish, enda Skotinn löngu “past it” og meira að segja Newcastle-aðdáendur hristu hausinn og fundu ásamt öðrum samanburð í þessu og misheppnaðri endurkomu Kevin Keegan til þeirra alveg án þess að bera saman Mike Ashley og FSG, sem er ekki síður mikilvægt í þessum samanburði.

Return Of The King 2011

Núna hefur King Kenny Dalglish verið í rétt rúmlega mánuð sem framkvæmdarstjóri hjá Liverpool, og það er ekki einn stuðningsmaður félagsins sem heldur því fram að Dalglish sé “past it” og ef þið náið að grafa þann mann upp þarf að tala hann til. Rauði Herinn er allur sem einn á bak við stjórann og stuðningurinn við manninn er rétt rúmlega á mörkum þess að vera eðlilegur í mörgum tilvikum. Andrúmslofið í kringum klúbbinn hefur fullkomlega umturnast og það ótrúlegt að hugsa til þess að liðið er í ömurlegri stöðu í sjötta sæti núna og nýbúið að selja Fernando Torres og samt er ekkert nema bjartsýni, spenningur og stemning í stuðningsmönnum Liverpool.

Ef þú hefðir sagt mér að staðan yrði svona í sumar þá hefði ég slegið þig í rot (gefið að þú sért minni en ég). En FSG hafa gert allt rétt hingað til og lofa hrikalega góðu eftir þrjú gríðarlega þung og þreytandi ár.

Ráðning þeirra á Kenny Dalglish var áhætta, það er alveg ljóst, en aldrei eins mikil og af er látið og þeir eru svo sannarlega ekkert að gráta þennan gjörning núna. Svona lagað flokkast hreinlega sem heppni enda ótrúlegt að eiga þjálfara á þessu kaliberi ónotaðan á „lager“.

Hann hefur náð árangri hvert sem hann hefur komið og eins og ég benti á í þessum pistli þá hefur var hann að spila til verðlauna hjá öllum liðum sem hann hefur komið nálægt, þó sá leikur hafi reyndar tapast með Newcastle.

Hvað sem gerist í framtíðinni þá er ljóst að Dalglish er langt frá því að vera bensínlaus sem knattspyrnustjóri og gæti í dag verið að fá fullkomið tækifæri til að vera hárréttur maður á hárréttum stað á hárréttum tíma.

Ég er allavega farinn að trúa aftur og verð spenntari  fyrir King Kenny Dalglish með hverjum deginum. Rauði Herinn fékk allavega sinn mann í starfið núna eftir að breska pressan fékk sinn mann í sumar.

Það hefur oft verið sagt að stuðningsmenn Liverpool viti manna mest um fótbolta meðal stuðningsmanna. Slíkt er ómögulegt að dæma og enginn hér nægjanlega hlutlaus til að halda slíku fram.

En eitt er víst, Rauði Herinn veit meira um fótbolta heldur en stuðningmsenn Newcastle og báðir hópar vita svo sannarlega meira heldur en þeir sem stjórna bresku pressunni, hvort sem við erum að tala um prent eða fjölmiðla.

Þegar Dalglish hætti fyrir 21 ári síðan tók Souness við og gaf það út að Liverpool væri orðið gamaldags og hóf að brjóta upp hinar ýmsu hefðir félagsins. Þetta hefur smátt og smátt verið að ágerast eftir það þó auðvitað hafi mjög margt verið mjög gott sem gert hefur verið. Houllier gjörbyllti félaginu til hins betra er hann kom og Benitez gerði mjög margt gott. En gömlu hefðirnar, The Liverpool Way, sem hafði verið eitt mesta stolt klúbbsins naut enganvegin við sl. 3 ár. Félagið var orðið óþekkjanlegt árið 2007 og lak öllu sem áður taldist sem innanbúðarmál í fjölmiðla. Fáir ljósir punktar hafa litið dagsins ljós utan vallar síðan þá og jafnt og þétt hefur þeim einnig fækkað innan vallar.

Það tók FSG þrjá mánuði að undirbúa viðsnúning á þessari hefð og King Kenny Dalglish einn til tvo blaðamannafundi til að klára dæmið.

Við höfum endurheimt Liverpool FC og þessa dagana er unnið “The Liverpool Way”. Fjölmiðlar komast ekki upp með neitt múður og er bent á að tala alls ekki fyrir hönd stuðningsmanna. Ágreiningsmál sem og önnur mál eru kláruð innanhúss og mismunandi valdaklíkur sem vinna engan veginn í takt heyra sögunni til og það sem er mikilvægast, Liverpool er farið að keppast um stærstu bitana á leikmannamarkaðnum og stefnir á sigur í hverjum einasta leik án þess þó að líta mikið lengra til framtíðar (opinberlega) heldur en einn leik í einu.

Takk Dalglish. You´ll svo sannarlega Never Walk Alone.

Newcastle fékk flottan díl, við teljum okkur hafa fengið hann líka!!!

Þarna koma fram flottir punktar.

* Alltaf ljóst að Torres hefði ekki farið til Chelsea nema að við fengjum alvöru senter og 15 milljónir punda í gróða.
* Hæfileikar Kenny Dalglish fyrsta mánuðinn í starfi hefur komið eigendunum á óvart.
* Liverpool FC á að verða lið sem keppir á heimsvísu.
* Anfield er áhugaverðasti kostur eigendanna þegar kemur að framtíðarvellinum, en auðvitað með aðlögun sem skilar félaginu fram á við. Eins og hann segir, “tveir fyrri eigendur hafa ekki náð að byggja nýjan völl, því það meikar ekki sens fjárhagslega”.

Endilega lítið yfir þetta, það er víst stærri grein í prentuðu útgáfu blaðsins, sem við væntanlega lesum um síðar, en ég verð alltaf sannfærðari um að liðið okkar sé í frábærum höndum þessa dagana!

“It’s still early, but in retrospect you could not have made, in our case it was very fortunate for us, but we could not have made a better choice. [..] I know he, for a long time now, has wanted to be in this position, so it’s a great thing for the club, for Kenny and for us.”

Það virðist verða líklegra með degi hverjum að King Kenny fái að halda áfram með liðið í sumar. Flott mál. Henry tjáði sig einnig um Anfield:

“The Kop is unrivalled. The atmosphere, I was really surprised because we’ve heard so much about needing a new stadium.


We were surprised at how beautiful Anfield was both viewing it as an empty stadium and then with the first game. It would be hard to replicate that feeling anywhere else.”

Sem sagt, King Kenny heldur áfram með liðið og Anfield verður endurnýjaður í stað þess að byggja nýjan völl. Eitthvað fleira sem þið vilduð svar við á föstudegi? :)

Síðan þá hafa fleiri góðir hlutir gerst hjá félaginu heldur en slæmir og það eitt og sér er gríðarlegur viðsnúningur. Nýjir eigendur lofuðu afar litlu og gáfu ekki margar yfirlýsingar frá sér sem hægt var að búa til fyrirsagnir úr og sögðust í raun ekki vita svo mikið um fótbolta.

Fram að janúar gerðu þeir reyndar ekki mikið nema sanna að þeir vissu lítið um fótbolta enda hefði meira að segja Tom Hicks áttað sig á því að Roy Hodgson var vonlaus stjóri á þeim tíma sem það tók FSG. Þeir reyndar fengu til sín Damien Comolli sem er þekktur fyrir að vinna í anda þeirrar hugmyndastefnu sem nýjir eigendur Liverpool hafa náð góðum árangri með í hafnarboltanum, kaupa leikmenn áður en þeir verða ofurstjörnur (og selja þá áður en þeir brenna út). Enginn að mótmæla því meðal stuðningsmanna liðsins sem keypti Poulsen (30 ára), Konchesky (461 árs, lengri líftími þaðan sem hann kemur), Cole (29.ára) og Meireles (28.ára). Þ.e.a.s. liðsins sem fékk bara til sín leikmenn á niðurleið eða síðustu góðu árum ferilsins.

Næst stóðu þeir við orð sín og hlustuðu á aðdáendur félagsins, sem reyndar gátu ekki verið mikið skýrari er þeir bentu þeim á að losa okkur við Roy Hodgson og þá fá bara Kenny Dalglish inn í staðin ef leit að nýjum framkvæmdastjóra væri eitthvað vesen.

Þetta hefur skilað sér í 100% bættu hugarfari og andrúmslofti meðal allra sem hafa einhverjar taugar til Liverpool FC, spilamennska liðsins er stórbætt og við erum hættir að sjá fréttir sem orða okkur við Charlton Cole, Bobby Zamora eða álíka miðlungsgóða tréhesta sem eiga nákvæmlega ekkert erindi í Liverpool. Janúar hefur farið í LAAAAANGAR vangaveltur um kaup á Charlie Adam, einum heitasta bitanum á markaðnum í Englandi og Luis Suarez sóknarmanni Ajax sem hefur verið algjörlega frábær í Hollandi undanfarin ár og sló í gegn á HM í sumar.

Núna 28.janúar 2011 kom svo loksins fréttin sem við höfum í sameiningu misnotað fjölmarga F5 takka við að bíða eftir:

Þetta er semsagt ekki staðfest en gefið að hann nái að semja um kaup og kjör og fái grænt ljós hjá tannlækninum í læknisskoðuninni þá erum við einfaldlega að kaupa mest spennandi leikmann sem félagið hefur keypt síðan Fernando Torres kom til félagsins og það á svipaða upphæð og við fengum spánverjann á. En það er frekar óvenjulegt að kaupverðið sé gefið upp svona á heimasíðu félagsins en líklega er það til að sýna fram á að þessi orðrómur um að FSG hafi bara boðið 12.7 milljón Evrur hafi ekki verið alveg sannur.

En þá að spurningu dagsins sem ekki hefur verið mikið spáð í þennan mánuðinn, hver í helvítinu er Luis Suarez?

Kappinn heitir Luis Alberto Suárez Díaz og er fæddur og uppalinn í Salto, næststærstu borg Uruguay sem staðsett er við landamæri Argentínu og er helst þekkt fyrir fjölmarga heita náttúrulega potta sem hægt er að smella sér ofaní (t.d. eins og á Hveravöllum). Salto er tæpa 500 km frá höfuðborginni Montevido en í þeirri borg endar líklega landafræði kunnátta flestallra Íslendinga sem geta bent á hvar Uruguay er á korti (fyrir þá sem ekki geta staðsett heimaland Suarez á korti þá sýnir Homer Simpson ykkur það hérna).

Suarez eða “El Pistolero” (byssumaðurinn?) eins og hann er kallaður í heimalandinu (sjáið fögnin hans vonandi fljótlega) er alinn upp af einstæðri móður sinni sem eignaðist í heildina 6 börn og er nokkuð greinilega kjarnakerling því tveir synir hennar hafa náð að gerast atvinnumenn í knattspyrnu. Paolo Suarez eldri bróðir Luis er að gera góða hluti með Isidro Metapán í heimalandinu.

Ferill Suarez var hinsvegar ekki langur í heimalandinu eins og venjan er hjá þeim leikmönnum frá Suður Ameríku sem virkilega geta eitthvað í fótbolta. Hann komst 17 ára í liðið hjá Nacional sem er staðsett í höfuðborginni Montevido og er langbesta lið Uruguay með 42 meistaratitla í gegnum tíðina. Einn þeirra kom árið 2006 er Suarez var leikmaður hjá þeim en þessi 18 ára leikmaður skoraði 12 mörk í 29 leikjum.

Í kjölfar þessa frábæra tímabils með Nacional var hann keyptur yfir til Evrópu þar sem hann endaði í Groningen í Hollandi sem borgaði heilar 800,000 evrur fyrir hann. Hann var þó ekki lengi í herbúðum Groningen sem þó ávaxtaði peningin vel er hann var seldur á 7.5 milljón evrur til Ajax. Þetta fyrsta tímabil í Hollandi skoraði hann 10 mörk í 29 leikjum og vakti áhuga mun fleiri liða heldur en bara Ajax sem þó fékk hann í byrjun ágúst 2007. Í Amsterdam átti hann að fylla í skarðið sem Ryan Babel (og Wesley Sneijder) skyldi eftir sig er hann fór til Liverpool. Engin kaldhæðni þar neitt.

Það kemur reyndar kannski ekki á óvart en þessi sala frá Groningen gekk ekkert auðveldlega og þurfti Suarez m.a. að fara fram það við Hollenska knattspyrnusambandið að fá að fara frá Groningen til Ajax, beiðni sem var hafnað af Hollenska knattspyrnusambandinu.

Ajax hinsvegar hækkaði boðið og sá líklega nákvæmlega ekkert eftir því eftir fyrstu leiki hans með liðinu. Í sínum fyrsta leik sem var í undankeppni meistaradeildarinnar gegn Slavia Prag fiskaði hann víti sem Klaas-Jan Huntelaar klúðraði. Í sínum fyrsta deildarleik skoraði Suarez síðan eitt mark, fiskaði aftur víti og lagði ekki upp nema þrjú mörk í 8-1 sigri á De Graafschap. Þess má einmitt geta að það er alveg tilvalið að byrja svona gegn Stoke á miðvikudaginn takk.

El Pistolero er baneitraður

Fyrsti leikur Suarez sem leikmaður Ajax á Amsterdam Arena var frekar rólegur hjá okkar manni sem skoraði bara 2 mörk gegn Heerenven. Rólegur á að byrja með látum maður!

Tímabilið endaði hann með 20 mörk í 40 leikjum og guð eða stákarnir á LFCHistory.net mega svo vita hvað hann var með margar stoðsendingar. Ajax liðið endaði hinsvegar í öðru sæti og féll út í áðurnefndu einvígi við Slavia Prag sem varð til þess að Ten Cate yfirgaf félagið (til Chelsea) áður en þeir náðu að reka hann.

Á sínu öðru tímabili með Ajax (nú undir stjórn Van Basten) skoraði Suarez 22 mörk í 31 leik og var töluvfert milli tannana á fólki fyrir hegðun innan vallar, hann afrekaði að næla sér í 7 gul spjöld sem er ágætt fyrir framherja en þó eitthvað í líkingu við striker sem við eigum fyrir hjá félaginu, þeir ættu að verða flottir saman og ákaflega vinsælir hjá dómurum.

Þetta tímabil var hann reyndar einnig með góðan meðspilara í sókninni, Klaas-Jan Huntelaar, en hann var seldur í janúar til Real Madríd sem var mjög umdeilt í Hollandi og Ajax náði einungis þriðja sæti það árið. Van Basten hætti um vorið og Martin Jol tók við.

Tímabilið 09/10 hafði Suarez sem nú var orðinn fyrirliði Ajax frekar hægt um sig og skoraði bara 35 mörk í deildinni, 49 mörk í öllum keppnum (þ.á.m. 6 mörk í 14-1 sigri á áhugamannaliði í bikarnum). Hann varð markakóngur Evrópu og mjög “óvænt” valinn knattpyrnumaður Hollands. Ajax sem tók rosalegan endasprett í deildinni var með markatöluna 106-20 eða 86 mörk í plús sem er töluvert betra en Twente sem þó vann deildina með einu stigi.

Núverandi tímabil hóf Suarez síðan á því að skora sitt 100.mark fyrir Ajax og var að spila eins og undanfarin ár þanngað til í nóvember er hann fékk sér smá bita af Otman Bakkal

Bakkal þessi er líklega friðaður eða eitthvað því þetta var voðalega illa séð í Hollandi. Ajax setti hann strax í tveggja leikja bann og skikkaði hann til að borga óuppgefna upphæð í góðgerðarmál sem refsingu. Hollenska knattspyrnusambandið tók þessu ennþá verr og setti hann í 7 leikja bann sem gerði það að verkum að hann hefur ekki verið löglegur með Ajax síðan þá verður það líklega ekki um helgina heldur þrátt fyrir að banninu sé nú lokið enda ekki leyfilegt að láta leikmenn Liverpool spila fyrir Ajax, nema semja um það sérstaklega :-)

Brandarinn hérna á kop.is undanfarið hefur auðvitað verið að við þurfum á leikmanni að halda sem getur aðeins bitið frá sér og Suarez eða, The Cannibal of Ajax eins og hollenska dagblaðið De Telegaaf kallaði hann ætti svo sannarlega að vera besti leikmaðurinn í heiminum til að uppfylla þau skilyrði.

Suarez er eins og áður segir fæddur í Uruguay og því ekki beint óvænt að hann eigi það til að fá spjald af og til og eins eiga það einstaka sinnum til að gæða sér á andstæðingnum. Suarez er auðvitað landsliðsmaður Uruguay og hefur verið frá árinu 2007 en hann afrekaði einmitt að fá rautt spjald í sínum fyrsta landsleik. Síðan þá hefur hann spilað 38 landsleiki, skorað 16 mörk og myndað hættulegan sóknardúett með Diego Forlan í liði sem hefur líka Edison Cavani til taks.

Það er einmitt sem landsliðsmann sem flestir utan Hollands þekkja Suarez best en hann var mjög fyrirferðarmikill í skemmtilegu liði Uruguay á HM í sumar, skoraði 3 mörk í 6 leikjum og gerði allt (bókstaflega) til að koma liðinu áfram í keppninni. Hann var ekki með í undanúrslitum og veikti það lið Uruguay gríðarlega að hafa hann ekki í leiknum sem vinir hans frá Hollandi unnu. Ástæaðan fyrir fjarveru hans í leiknum var auðvitað þessi og er óhætt að fullyrða að þessi ákvörðun hans hafi gert hann einn umdeildasta leikmann HM:

Svona í alvörunni, hver hefði ekki gert það nákvæmlega sama?

Suarez tryggði með þessu liði sínu jafntefli enda gerist þetta undir lok framlengingar í átta liða úrslitum. Uruguay vann Ganamenn í vítaspyrnukeppninni og okkar maður hélt háttvísinni áfram er það var orðið staðreynd:

Eins og aðrir hef ég ekki áhuga á að sjá kórdrengi spila fyrir Liverpool , það er ekki í anda Liverpool borgar að fýla kórdrengi og síðasti kórdrengur sem gat eitthvað hjá okkur er kominn á bekkinn hjá United og fær þar af og til klapp á bakið frá Alex Ferguson.

Ég held að ég geti lofað því að Suarez er enginn kórdrengur (með fullri virðingu fyrir drengjum sem syngja í kór) og mér lýst vel á þá staðreynd.

Hann varð 24 ára núna í vikunni og er því á frábærum aldri og fellur vel undir þá stefnu FSG að borga það sem þarf fyrir rétta leikmenn á réttum aldri. Hann virðist nú ekki vera alvitlaus því hann fullkomnaði árið 2009 með því að giftast æsku ást inni, henni Sofiu Balbi og eignuðust þau dóttur í ágúst sl.

Vel gert FSG

Meira svona takk.

Gaman væri svo ef einhver lesenda kop.is veit eitthvað um Hollensku deildina og ár Suarez þar því svona yfirgrip segir oftar en ekki bara hálfa söguna.