25. janúar, 2007
Það fyrsta sem kom upp í hugann þegar ég sá að Lucas Neill hafði hafnað því að ganga til liðs við félagið sem hann studdi sem krakki og fara í fallbaráttuna með Eggerti Magnússyni og félögum var: “Mikill peningur, fast sæti, dýrkaður og dáður…”
Nahh, þarna hætti ég. Þetta snýst bara um peninga og ekkert annað. Þetta er ekkert flókið, og allt það sem hefur verið rætt og ritað í fjölmiðlum hefur sannfært mig betur og betur um þetta. Þær eru svo aumar þessar afsakanir hans í fjölmiðlum og daprari tilraun til að reyna að halda því fram að þetta hafi ekki snúist um peninga, hef ég vart séð. Þessu er bara hægt að hlægja að.
Það er ekki eins og að hann hafi haft dapra kosti úr að velja. Förum aðeins yfir þá:
Halda áfram að spila fyrir Blackburn og skrifa undir nýjan og feitan samning við þá sem hefði tryggt honum ansi feita launahækkun og sagt er að hann hefði farið upp í svipuð laun og Liverpool bauð honum. Þar var hann dýrkaður og dáður. Þar var hann með fast sæti í byrjunarliðinu, day in day out. Þar var fjölskylda hans búin að koma sér fyrir og búa í talsverðan tíma. Þar var hann svo virtur að hann var orðinn fyrirliði liðsins. Liðið sem hann spilaði með var bara ansi öflugt í baráttu um UEFA sæti ár hvert. Hughes sýndi honum gríðarlega áhuga og vildi endilega að hann skrifaði undir nýjan samning.
Liverpool. Fara til liðs sem hann studdi mikið sem drengur og dreymdi um að spila einhvern daginn með. Til liðs sem spilar reglulega í deild þeirra bestu og er eitt af stærstu og sögufrægustu liðum veraldar. Fá ríflega kauphækkun frá því sem hann er búinn að vera með undanfarin ár. Þurfa ekki að flytja fjölskylduna frekar en hann vildi, vegna nálægðar Blackburn við Liverpool. Þurfa að berjast um sæti við Steve Finnan eða einhvern miðvörðinn. Erfitt verk jú, en hversu mikla trú hafa menn á sjálfum sér. Vinna titla reglulega og safna peningum í sinn tóma verðlaunaskáp. Rafa sýndi honum gríðarlegan áhuga í ágúst, en það samdist ekki milli félaganna. Rafa hringdi sjálfur, prívat og persónulega, í hann núna í janúar og sagði hann hafa virkað vel jákvæðan.
West Ham. Fara til liðs í botnbaráttunni, en fá 20.000 pund aukalega á viku. Skítt með hvort þeir falli eða ekki, þá þarf hann að finna sér nýtt félag í vor vegna sinnar klásúlu. Hversu margir yrðu á eftir honum þá? West Ham komu upp fyrir síðasta tímabil, náðu ótrúlegum árangri í fyrra, hafa síðan verið með allt upp á bak í ár. Súr fallbarátta framundan. Eggert Magnússon stýrir skútunni. Fast sæti í byrjunarliði. Mikill áhugi frá West Ham. Flutningar fjölskyldunnar til London.
Farið yfir þessa þrjá kosti. Flott mál og fyrir hann persónulega að setja peningana í fyrirrúm. Munar talsvert fyrir hann að vera moldríkur eða enn meira moldríkur. Það skiptir miklu meira máli en einhverjir titlar og verðlaunapeningar í tóma skápinn. Af hverju koma menn þá ekki fram og segja það bara. Það er það sem fer mest í taugarnar á mér. Ekki koma með þennann bansetta aulaskap með það að segja að þetta hafi verið fótboltalegur metnaður sem réði þarna ríkjum. Ekki nógur áhugi sýndur hjá Liverpool…það var búið að sýna honum gríðarlegan áhuga í ágúst og svo var hann með Rafa í símanum í janúar (þarna er fyrirsögn pistilsins upprunin) og verður maður að efast um ágæti mannsins ef hann hefur talað heillengi við hann og vissi ekki baun við hvern hann var að tala.
Ef þetta snerist um að vera “wanted” og fá að spila reglulega og í liði sem var að keppa að einhverju öðru en að keppa um að halda sér uppi, þá hefði hann einfaldlega verið áfram hjá Blackburn, simple as that. Mikið væri ég til í að svona kallar annað hvort myndu ekki tjá sig um sínar ástæður, eða hreinlega segja sannleikann um hvað býr þarna að baki. Ef menn geta ekki komið hreint fram, grjóthal…. þá kjaf… og hættið að ljúga upp á menn.
) en ég myndi velja annan kost, burtséð frá því hvort ég sé stuðningsmaður Liverpool eður ei. Þó það sé auðvelt fyrir mann að dæma hérna frá Íslandi, þá hugsa ég að ég myndi taka þann kost sem gæfi mér áfram kost á því að vera moldríkur fótboltamaður, en eiga möguleika á að spila í deild þeirra bestu og vera í keppni um titla. Persónulega finnst mér það nú ansi stór factor, ég tala nú ekki um það þegar maður er kominn á seinni hluta ferilsins.
