06. desember, 2006
Jæja, í kvöld lauk riðlakeppni Meistaradeildarinnar fyrir árið 2006. Þrátt fyrir smá hræðslukast héngu bæði manchester united
og Arsenal inni í keppninni þannig að það verða fjögur ensk lið í hópi þeirra sextán bestu eftir áramót. Okkar menn eru þar á meðal og það er ekki úr vegi að kíkja á hvaða lið þetta eru og hverjir mögulegir mótherjar okkar manna eru.
1. SÆTI:
Chelsea - Bayern München - Liverpool - Valencia
Lyon - Man Utd - Arsenal - AC Milan
2. SÆTI:
Barcelona - Internazionale - PSV - Roma
Real Madríd - Celtic - FC Porto - Lille
Við getum ekki mætt PSV úr seinni grúppunni en þar sem hin ensku liðin þrjú unnu líka öll sína riðla eru þetta sjö mögulegir andstæðingar sem við erum að horfa til. Það eru nokkrir hlutir sem vekja athygli við úrslit riðlakeppninnar í ár:
Það er nánast ekkert sem kemur á óvart, aldrei þessu vant. Celtic fer áfram á kostnað Benfica í F-riðli og Lyon enda sinn riðil fyrir ofan Real Madrid, en að öðru leyti fór þetta nákvæmlega eins og líklegast þótti í öllum riðlum.
Real Madríd og Barcelona eru bæði í seinni grúppunni. Ég veit ekki með ykkur, en ég vil helst af öllu forðast þessi tvö lið, því þótt það séu öll lið sterk á þessu stigi keppninnar held ég að við getum verið sammála um að þetta séu einu liðin, auk kannski Internazionale, sem myndu teljast sigurstranglegri gegn Liverpool í 16-liða úrslitum.
Öll fjögur ensku liðin vinna sína riðla. Hvað er langt síðan það gerðist síðast? Þegar maður horfir á Úrvalsdeildina, þar sem tvö lið eru að skilja sig frá meðalmennskunni, er engu líkara en að enski boltinn sé ekki jafn sterkur og menn vilja vera láta, en svo horfir maður á velgengni ensku liðanna í bæði Meistaradeildinni og Evrópukeppni félagsliða. Hvort er hið sanna?
Fyrir utan Celtic (Skotland), PSV (Holland), Bayern München (Þýskaland) og Porto (Portúgal) eru þetta heil tólf lið frá fjórum löndum; fjögur frá Englandi, þrjú frá Ítalíu og Spáni og tvö frá Frakklandi. Þegar maður horfir á þær tölur er auðvelt að skilja hvaðan Michel Platini er að koma í gagnrýni sinni á einhæfni Meistaradeildarinnar, en um leið er ekki hægt að flýja þá staðreynd að þetta er einfaldlega sterkasti hugsanlegi hópur þátttakenda í Meistaradeildinni í ár. Hvort viljum við, bestu liðin eða fjölbreyttasta úrval þjóða í 16-liða úrslitum?
Ég persónulega vona að við fáum Lille, því þeir gætu verið auðveldasta liðið í seinni hópnum vegna reynsluleysis síns í Meistaradeild (við sögðum þó það sama um Benfica í fyrra, nota bene) en ég get ekki neitað þeirri staðreynd að ef við drögumst gegn Barcelona yrði það draumaviðureign fyrir mig, sem er heitur stuðningsmaður beggja liða. Enda ef það gerist þá fer ég á báða helvítis leikina!
Hvað finnst mönnum? Er Meistaradeildin í ár of einhæf og fyrirsjáanleg? Er enska knattspyrnan virkilega svona sterk? Hverjir eru draumaandstæðingar lesenda bloggsins?
