05. desember, 2006
Mig dreymdi skrýtinn draum í nótt. Ég var staddur á skipi sem var á siglingu neðansjávar. Þil skipsins var úr blóðrauðu stáli eins og á gámaskipunum sem sigla á milli landa og þrátt fyrir að vera undir yfirborðinu heyrði ég að einhver var að glamra á kassagítar fremst á þilinu. Ég gekk nær og sá að þetta var Bono úr U2, og í hvert sinn sem hann kláraði lag klappaði Páfinn (sem var þarna líka) og sagði, “meira! meira!” fullur ákafa. Páfinn var einmitt með sólgleraugun sem Bono gaf honum árið 2001 þegar þeir hittust í einhverjum góðgerðaerindum. Bono er góður kall, gefur gleraugun sín og svona, en hann er ekkert sérstaklega góður gítarleikari. Páfinn sá að mér var ekki skemmt en sagði mér að hafa ekki áhyggjur, The Edge hefði verið í magadanstímum og bara tafist aðeins …
… ha? … var leikur í kvöld? Æ, já.
Liðið: Dudek, Palletta, Carragher, Agger, Peltier, Riise, Alonso, Guthrie, Pennant, Fowler, Bellamy. Varamenn: Luis García, Miki Roque, Peter Crouch, aðrir ónotaðir. Mörkin: Fowler 2 (22. og 90. mínútur) Maður leiksins: Robbie Fowler.
Allavega, The Edge lét á endanum sjá sig og hóf að spila polka með Bono, en við það tækifæri fór Páfinn að dansa. Ég tók eftir því að himininn var fjólublár og það var einmitt um það leyti sem ég vaknaði upp og leit á klukkuna en hún var bara kortér í sex og þá fór ég aftur að sofa en fyrst fékk ég mér vatnsglas en vatnið var gruggugt þannig að ég drakk bara einn sopa spýtti honum strax út úr mér gekk um eldhúsgólfið en kaldar flísarnar vöktu mig enn meira þannig að ég stökk inn í herbergi og beint undir sæng aftur en fór óvarlega og vakti konuna mína sem hætti með mér og svo hringdi síminn og þá var það leigubílstjórinn sem keyrði mig heim hér um árið af djammi úr miðbænum þegar ég var unglingur áður en ég fór í mútur hann reif kjaft á sínum tíma en nú sagði hann mér bara að allir sem ég þekkti væru dauðir þau hefðu öll farist með skipinu sem Bono og The Edge áttu að vera að stýra en gerðu það ekki því þeir voru uppteknir við að spila polka fyrir Páfann á þilfarinu þannig að skipið var stjórnlaust og rakst á ísjaka og sökk en skipið lagði úr höfn frá Southampton en var frá Liverpool og einmitt um þetta leytið vaknaði ég og hugsaði með mér:
“Við drögumst gegn Barcelona í 16-liða úrslitunum.”
Svo fór ég bara aftur að sofa.
Ekki gott. Ekki hissa á að Rafa hafi verið fúll í viðtölum eftir leikinn. 
