02. október, 2006
Tapið gegn Bolton á laugardag var sannarlega ömurlegt, en eftir að mér rann aðeins reiðin yfir helgina sat eitthvað annað en slæmar ákvarðanir dómaranna í mér. Eftir sat sú staðreynd að Bolton-menn komust yfir eftir um hálftíma leik, sem þýðir að okkar menn höfðu rúman klukkutíma í það heila til að jafna metin og hirða allavega stig úr þessum leik. Það tókst þó alls ekki þrátt fyrir linnulausa sókn en bitlaus tilþrif við vítateig Bolton-manna, og þess í stað innsigluðu þeir sigurinn úr nærri því einu almennilegu sókninni sinni í seinni hálfleik.
Lesist: þeir vörðust með ellefu mönnum og héldu hreinu af eljusemi, náðu þremur eða fjórum ágætis sóknum og skoruðu tvö mörk. Okkar menn voru miklu meira með boltann og í sóknarstöðu á vallarhelmingi andstæðinganna nær allan leikinn en náðu varla að skapa sér svo mikið sem eitt dauðafæri. Þannig að augljós spurning eftir helgina hlýtur að vera: hvað veldur þessu bitleysi?
Er það hin mjög svo gagnrýnda rótering Rafael Benítez á leikmönnum sínum? Að mínu mati ekki, alls ekki, þar sem þessi rótering hefur skilað bæði honum og mörgum öðrum þjálfurum árangri í gegnum tíðina og það er einfaldlega augljóst að öll þau lið sem ætla sér velgengni í fleiri en einni keppni þurfa á breidd og róteringu að halda. Þannig að ég hef ekkert út á hana að setja sem slíka.
Annað sem ég þverneita að gangrýna er sú ákvörðun Rafa að nota Steven Gerrard á kantinum. Liðið lék frábærlega á síðustu leiktíð með hann í stöðu hægri kantmanns og þá Sissoko og Alonso á miðjunni og þá fékk Rafa hrós fyrir að stabílísera liðið með þessum hætti. Það er því viss hræsni í því að ætla að gagnrýna það núna þegar illa gengur.
Eftir talsverða umhugsun og linnulausa umræðu um þennan leik í vinnunni í dag hef ég komist að ákveðinni niðurstöðu. Eftirfarandi eru að mínu mati fjórar ástæður fyrir því að okkar mönnum gengur illa á útivelli í Úrvalsdeildinni það sem af er tímabilsins:
Minniháttar atriði, en ég tel það samt skipta máli. Þótt Rafa sé að mínu mati alls ekki að gera vitlausa hluti í því að nota Gerrard á kantinum er hann að gera vitleysu með því að rúlla honum á milli staða í liðinu. Einn leikinn er hann hægri kantmaður, þann næsta miðjumaður og þann þriðja vinstri kantmaður. Gerrard hefur verið með slakari mönnum liðsins það sem af er tímabili og maður er hálfpartinn farinn að sakna ofurmennisins sem við vitum að hann er, en það á sér sennilega þær tvær ástæður að hann er frekar eftir sig eftir ofurlangt síðasta tímabil og krefjandi Heimsmeistarakeppni og það að hann hefur enga eina fasta stöðu í liðinu. Þetta þarf Rafa að mínu mati að laga, hann þarf að finna Gerrard eina stöðu og nota hann þar aðallega, hvort sem það er á kanti eða miðri miðju.
Hér á kannski enginn sök, en þetta er engu að síður ástæða. Í fyrra slógu þeir Pepe Reina og Momo Sissoko í gegn strax frá byrjun og voru einfaldlega frábærir allt tímabilið. En eins og oft vill verða þegar menn hefja annað tímabilið sitt gengur þeim erfiðlega að ná sömu hæðum í byrjun síns annars tímabils og þeir gerðu í byrjun þess fyrsta. Þótt Momo hafi langt því frá verið lélegur í haust hefur hann ekki verið jafn gersigrandi á miðjunni og við sáum hann vera á síðustu leiktíð, á meðan Pepe Reina virðist þjást af sjálfstraustsskorti þessa dagana. Maður er minnugur þess hve vel Jerzy Dudek lék á sinni fyrstu leiktíð og vonar innilega að Pepe endi ekki sem sama taugahrúgan og Jerzy, en tíminn einn mun leiða það í ljós. Vonandi hrista þeir þetta báðir af sér.
Rótering á vörninni. Það að breiddin skuli hafa aukist í miðri vörn okkar manna hefur fært liðinu bæði kosti og galla. Kostirnir eru þeir að við höfum úr meiri breidd að velja og því verða menn eins og Hyypiä og Carragher ferskari þegar líður á tímabilið. Gallarnir eru þeir að þótt Rafa hafi undantekningarlaust breytt liði sínu frá leik til leiks á síðustu leiktíð þá var varnarlínan nær alltaf sú sama: Finnan, Carragher, Hyypiä og Riise. Í haust hefur Rafa tekið upp á því að rótera varnarmönnunum meira en þeir eiga að venjast og það hefur skapað af sér óöryggi í vörninni, sem hefur slæm áhrif á Reina í markinu og hann á móti hefur slæm áhrif á varnarmennina fyrir framan sig með sínum skorti á sjálfstrausti. Þetta er vítahringur og að mínu mati er það mikilvægt að Rafa haldi sig við sömu fjóra varnarmennina í næstu leikjum á meðan liðið reynir að koma tímabilinu loksins á almennilegt flug.
Þetta er að mínu mati mikilvægasta atriðið. Í fyrra voru þeir Reina, Sissoko og Peter Crouch keyptir fyrst og fremst til að auka stöðugleika liðsins í erfiðum leikjum í deild og Evrópu. Þeir höfðu tafarlaust góð áhrif á liðið og ollu miklum stöðugleika, allir þrír hófu feril sinn með Liverpool af krafti. Í ár hafa þeir Mark Gonzalez, Craig Bellamy, Jermaine Pennant, Fabio Aurelio og Dirk Kuyt ekki náð að fara jafnvel af stað að mínu mati og það hefur haft áhrif. Gonzalez og Kuyt hafa skorað tvö mörk hvor þegar og Bellamy eitt, á meðan Pennant og Aurelio hafa átt tvær eða þrjár góðar frammistöður hvor en verið slappir þess á milli. Vandamálið er bara það að ólíkt leikmönnunum sem komu til liðsins fyrir ári hafa þessir nýju leikmenn í ár einungis getað spilað vel á Anfield hingað til. Auðvitað er jákvætt að þeir finni sig vel á heimavelli en til að liðið geti farið að spila af þeim styrk sem Rafa hefur í huga þurfa þessir leikmenn að ná sér á strik á útivelli líka. Kuyt og Bellamy hafa ekki enn náð að skapa hættu gegn liðum á útivelli á meðan Pennant, Aurelio og Gonzalez hafa nánast ekkert getað fjarri Anfield.
Hvað er til bragðs að taka í þessum málum? Að einhverju leyti vill ég meina að Rafa þurfi að taka erfiðar ákvarðanir, þótt ekki sé nema fyrst um sinn. Til að mynda vildi ég frekar vilja sjá Riise og Zenden spila í vinstri bakverði og kantmanni í næsta útileik en þá Aurelio og Gonzalez, um leið og ég vill frekar sjá Gerrard spila hægra megin en Pennant. Frammi þykir mér nánast glapræði að nota Crouch ekki frekar en annað hvort Bellamy eða Kuyt í erfiðum útileikjum á meðan þeir venjast því að spila fyrir Liverpool. Seinna meir, þegar lengra er liðið á tímabilið, er hægt að leyfa þeim að mjaka sér hægt inn í útileikjastemninguna hjá liðinu en ekki fyrr en skútan hefur verið rétt við. Maður gerir ekki við lekan bát með brotnum töppum og það að spila Kuyt og Bellamy fram yfir Crouch og Fowler, eða Pennant og Gonzalez fram yfir Gerrard og Zenden á útivelli þegar liðið er að tapa er ekki líklegt til árangurs.
Að öðru leyti þá snýst þetta vissulega um þolinmæði, eins illa og okkur Liverpool-aðdáendum er við það orð. Við höfum beðið lengi eftir alvöru titilbaráttu og eins og staðan er í dag bendir flest til að við þurfum að bíða aðeins lengur. En þó er ekki öll von úti. Hafa verður í huga að þótt þessir þrír útileikir hafi tapast er liðið þó þegar búið að spila á þremur af fimm erfiðustu útivöllum tímabilsins; Chelsea, Everton og Bolton. Það eru enn átta mánuðir eftir af deildarkeppninni, þrjátíu og einn leikur, og þar af eru aðeins tveir leikir, útileikirnir gegn manchester united
og Arsenal sem maður myndi telja líklegt að liðið tapi. Að öðru leyti en það eigum við þessi fimm erfiðustu lið eftir á heimavelli, sem og öll önnur lið bæði heima og úti. Ef við getum forðast töp gegn Arsenal og manchester united
á útivelli og hefnt okkar á Chelsea, Bolton og Everton með sigrum á heimavelli erum við ennþá á fullu skriði í toppbaráttunni.
Þetta eru bara sex stig. Og, þetta eru heil sex stig. Það fer alveg eftir því hvernig menn líta á þetta; sá sem sér hálftómt glas bölsótast yfir því að við skulum þegar vera farnir að elta Chelsea og manchester united
en sá sem sér hálffullt glas bendir á að flestir erfiðustu leikir vetrarins eru þegar að baki, á meðan hin þrjú stórliðin eiga - að einum leik undanskildum - enn eftir að mætast tvisvar hvort innbyrðis. Ég fell einhvers staðar á milli þessara tveggja fylkinga, reyni að hafa yfirsjón yfir bæði sjónarhornin og vera í senn pirraður yfir gengi liðsins hingað til en þó ekki laus við alla von.
Það á mikið vatn eftir að renna til sjávar í þessari deildarkeppni. Okkar menn hafa farið frekar illa af stað en lengi getur vont versnað - hver veit nema þetta sé bara rétt byrjunin á hræðilegu gengi fyrir áramót og tímabili vonbrigða? En á móti kemur að hver leikur er nýtt tækifæri til að snúa blaðinu við og byrja að draga á efstu liðin í deildinni. Liðið hefur byrjað illa og margt þarf að laga ef betur á að fara, en eins pirraður og ég er á upphafi tímabilsins í Úrvalsdeildinni hlakka ég til að sjá liðið takast á við mótlætið í næstu leikjum.
Hafið í huga texta lagsins sem við höfum öll sungið oftar en við höfum tölu á: At the end of the storm, there’s a golden sky … 
Var alveg eins og Kristján hrikalega pirraður en eftir að að maður fór að hugsa þetta þá rann aðeins af manni reiðinn.
Númer eitt finnst mér liðið hafa verið mjög óheppið.Í öllum þremur leikjunum sem tapast hafa hefur liðið verið sterkari aðilinn.Mjög erfitt að spila á móti Bolton þegar þeir komast yfir.Reyna átti að verja skotið þó svo línuvörðurinn hafi gert skyssu.Chelsea átti varla færi ...og Liverpool nýtti sín illa.
Mjög sammála því sem þú sagðir um Gerrard.Vantar festu.Finnst hann mjög góður sem hægri miðjumaður.Ef ég væri Zenden,Gonzales eða Garcia myndi ég líta á það sem móðgun að láta Gerrard spila vinsri fyrir þá.Verður bara að velja á milli momo,alonso eða pennand að henda út og láta Gerrard vera á hægri eða á miðri miðjunni.Kanski væri gott að hvíla Gerrard alveg einn eða tvo leiki og hafa hann ekki á bekknum.T.d. í einhverjum útileiknum.Á móti "slakari"liðunum vil ég hafa alonso og Gerrard saman á miðjunni.
Eins er ég sammála að ég er mjög hissa á að hann notar ekki Crouch meira.Sérstaklega þar sem hann er heitur þessa dagana.Einnig er hann mjög duglegur.Eins og Benitez sagði eitt sinn hann hleypur oft meira en Gerrard í leikjum.
