Það er vonandi að bæði verjendur Cissé og Rafa í þessu máli taki eilítið mark á því sem ég ætla að segja, þar sem það er ekkert leyndarmál að ég hef verið stærsti og mesti stuðningsmaður Cissé á þessu bloggi síðan hann kom, auk þess að hafa haldið uppá hann sem leikmann frá því vel áður en hann kom til Liverpool. Það yrði eflaust leitun að öðrum eins Cissé-aðdáanda og mér á Íslandi.
Mitt álit er engu að síður þetta:
Djibril Cissé er að mínu mati leikmaður sem hefur allt til brunns að bera til að verða frábær í sínu fagi - framherjastörfum - svo lengi sem hann hefur réttu aðstæðurnar til þess. Liverpool í stjórnartíð Rafael Benítez eru því miður bara alls ekki réttu kringumstæðurnar fyrir hann. Það er í raun hvorki honum að kenna né Rafa, né einhverjum öðrum. Stundum líður leikmönnum bara ekki vel í einhverju ákveðnu umhverfi, og stundum eru þjálfarar bara ekki nægilega sáttir við það sem einhver leikmaður hefur fram á að bjóða.
Cissé var ekki leikmaður sem Rafa valdi að hafa hjá Liverpool. Hann erfði hann og hefur í tvö ár (mínus 7 mánuði vegna fótbrotsins) reynt að ná því út úr Cissé sem hann vill fá út úr honum. Nú þykir mér, og flestum öðrum, það fullreynt að það muni ekki gerast.
Á pappírnum er yfir litlu að kvarta. Cissé hefur skorað haug af mörkum í vetur, sérstaklega ef tekið er tillit til þess að hann var oft á bekknum löngum stundum og jafnan settur á kantinn ef hann fékk að vera í liðinu. En mörkin segja ekki alla söguna.
Cissé hefur aldrei liðið vel hjá Liverpool, einfaldlega af því að hann hefur aldrei fengið að vera númer eitt. Hann virðist vera þannig leikmaður að hann þarfnist þess sárlega að vera elskaður, að finna að menn þarfnist hans. Þessi þörf er algjörlega á skjön við allt það sem Rafa stendur fyrir, hjá honum finnur enginn fyrir slíku. Ekki einu sinni Steven Gerrard, sem var fórnað fyrir málstaðinn í vetur og settur á kantinn. Hann kvartaði ekki, enda með hugarfar sem er Rafa meira að skapi, en hann var örugglega ekkert 100% ánægður með það heldur.
Það sem Rafa þarfnast af framherja fær hann einfaldlega ekki hjá Cissé. Og að sama skapi mun Cissé aldrei fá frá Rafa það sem hann þarfnast af stjóra sínum. Cissé þarf nánast skilyrðislausan stuðning, Rafa þarf leikmann sem vinnur fyrst og fremst fyrir liðsheildina. Rafa hefur unnið titla með lið gersneydd af markheppnum framherjum, og Cissé hefur skorað ógrynnin af mörkum í liði þar sem hann var 'Numero Uno' sama hvað á gekk. Þannig að að vissu leyti hafa báðir rétt fyrir sér.
Hins vegar hefur aðeins annar þeirra rétt fyrir sér hvað Liverpool FC snertir. Ef Rafa og Cissé greinir á er það skilyrðislaust Cissé sem verður að víkja. Þannig væri það með alla leikmenn, sama hvað þeir heita.
Ég er mikill aðdáandi Cissé, svo mikið sem hægt er að vera aðdáandi leikmanns. Hann er skemmtilegur karakter, litríkur innan og utan vallar, og spilar fyrst og fremst með hjartanu. Hvort sem menn fíla hann eða ekki getur enginn neitað því að hann lífgi a.m.k. upp á tilveruna þegar hann spilar. Jú, hann er mjög frústererandi leikmaður sem getur verið jafn hrikalega lélegur og hann getur verið góður. Að sjá hann gegn W.B.A. á útivelli í vetur, eða heima gegn Mónakó í Meistaradeildinni fyrir tæpum tveimur árum, var eins og að horfa á einn allra besta framherja í heimi í stuði. En eins og Einar benti á, átti hann líka leiki eins og á útivelli gegn Man City í vetur, eða á Old Trafford í deildinni, þar sem hann hengdi haus og lét allt fara í skapið á sér og gerði liðinu meira illt en gott.
Á endanum verður það nær örugglega sú niðurstaða að hann yfirgefi Liverpool í sumar. Ég lifi það af, leikmenn sem voru/eru í uppáhaldi hjá mér hafa yfirgefið Liverpool áður. Ég mun hugsa hlýtt til hans, eins og ég hugsa hlýtt til Milan Baros, Igor Biscan, Michael Owen, Steve McManaman og fleiri, hvar sem þeir eru. Þannig er þetta bara.
Hitt er samt á hreinu að Liverpool FC, klúbburinn sjálfur, er stærri en nokkur einn leikmaður. Og ég lærði þá lexíu endanlega síðasta sumar að framkvæmdarstjórinn, Rafael Benítez á þessum tímum, er klúbburinn í líkamlegu gerfi. Þess vegna er það stjórinn, á meðan hann rökstyður starf sitt með árangri á vellinum, sem á hiklaust okkar stuðning skilinn. Í fyrra sáum við fram á að missa Steven Gerrard og fá Peter Crouch í staðinn - tveir hlutir sem reyndu mjög á þá skoðun mína að klúbburinn væri stærri en einhver einn leikmaður. Ég íhugaði það í fullri alvöru að snúast gegn Rafa ef hann missti Gerrard og keypti Crouch.
Á endanum fór það svo að Gerrard var kyrr og Crouch kom. Ég lærði mína lexíu nær vikulega í vetur, þegar ég sá aftur og aftur hvers vegna Rafael Benítez er knattspyrnustjóri Liverpool en ekki ég, því Gerrard var Liverpool-maður af heilum hug og spilaði sem frelsaður þræll í vetur, á meðan Peter Crouch gerði öllum ljóst hvaða notagildi Rafa hafði fyrir hann.
Þess vegna dettur mér ekki í hug annað en að styðja Rafa, jafnvel þótt um sé að ræða söluna á leikmanni sem mér er persónulega annt um.
Þannig að til að gera þessa langa sögu stutta, þá óska ég Djibril Cissé velfarnaðar hjá þeim klúbbi sem mun á endanum kaupa hann. Eitthvað segir mér að það verði Gérard Houllier og Lyon, en þeir kumpánar eiga ókláruð viðskipti sín á milli, og ég myndi stökkva hæð mína í loft upp ef við fengjum 10+ milljónir punda fyrir Djib. Hann er fyllilega þess virði, því eins og Thierry Henry þá trúi ég því fyllilega að hann muni springa út fyrir réttan stjóra og réttan klúbb. Ætli Houllier sé ekki sá maður?
Hvað Liverpool varðar þá er Rafa að stíga skref í rétta átt, stór skref. Morientes er farinn og Cissé er á leiðinni í sömu átt. Mikið veltur á því hverjir koma í þeirra stað, en ég mun allavega bíða spenntur og veit núna betur en að efast um fyrirætlanir Rafa Benítez í þessum málum. Það er ástæða fyrir því að hann er knattspyrnustjóri Liverpool og við hinir erum að karpa inná íslenskri bloggsíðu. 
Þið hljótið að geta rætt um Crouch og Cisse án þess að byrja froðufella 
