20. apríl, 2006
Það vita allir að Chelsea er með gríðarlega sterkt lið. Þar er fáa veika hlekki að finna, en að sjálfsögðu eru þeir til staðar eins og í öllum öðrum liðum, hvort sem það er Liverpool eða hið geðþekka lið Brann í Noregi.
Chelsea verst vel og nýtir sér síðan skyndisóknir sem þarf að stoppa. Því miður hefur maður eins og Didier Drogba verið að spila mjög vel undanfarið en það er einn af þeim leikmönnum sem fara hvað mest í taugarnar á mér í liðinu. Aftur á móti hefur Frank Lampard ekki spilað neitt stórkostlega en hann er kannski að koma til. Claude Makelele er alltaf samur við sig. Oft er talað um Makelele sem vanmetnasta mann úrvalsdeildarinnar en ég held að það sé liðin tíð. Hann er einfaldlega einn af þeim allra bestu þrátt fyrir að vera kominn á efri ár.
Leikurinn verður klárlega “hörkuleikur” og ég býst ekki við neinu markaflóði. Það skiptir gríðarlegu máli að ná að skora fyrst. Það lið sem skorar á undan á laugardaginn, það vinnur leikinn, spái ég í það minnsta. Bæði lið kunna að halda forystu sinni, eitthvað sem Liverpool er þó orðið þekkt fyrir núna.
Miðjan á laugardaginn verður einnig lykilhlutinn að mínu mati. Ég vona að Rafa spili með þá Momo og Xabi sem miðjumenn og Gerrard og Kewell á köntunum. Frammi vil ég sjá Peter Crouch og Robbie Fowler. Hraði Cisse nýtist okkur ekki og Nando hefur ekki spilað ýkja vel finnst mér. Reyndar hefur Chelsea spilað 4-4-2 að undanförnu líka, og breytt þar með úr 4-3-3 með mjög svo fljótandi kantmenn.
Það sem ég held aftur á móti að ráði úrslitum á laugardaginn er stuðningur áhorfenda. Ljóst er að Liverpool verður á “heimavelli” enda styttra í Liverpool en London frá Manchester auk þess sem allir vita hversu marga hlutlausa miða stuðningsmenn Liverpool virðast alltaf redda sér. Þetta held ég að muni skipta miklu máli. Sama hvað hver segir þá er Old Trafford frábær völlur og það er eflaust frábært að spila þar.
Með sjálfstraustinu sem býr í liðinu núna, réttu leikskipulagi, fádæmri baráttu og stuðningi áhorfenda, þá förum við í úrslitaleikinn í FA bikarnum. Svo einfalt er það
Eða hvað?