15. mars, 2006
Mig grunaði þetta. Það bara hlaut að koma að því.
Eftir algjöra brælu fyrir framan mark andstæðinganna í undanförnum leikjum hlaut bara að enda með því að okkar menn myndu opna fyrir flóðgáttirnar, þó ekki væri nema í einum leik. Það gerðist í kvöld þegar Liverpool vann 5-1 sigur á Fulham á Anfield, og nú bara vonar maður innilega að liðið fái nægt sjálfstraust úr leiknum í kvöld til að geta tekið sigur gegn Newcastle á útivelli n.k. sunnudag.
Þetta var svo sem langt því frá að vera einhver klassísk Liverpool-frammistaða og um tíma var maður hræddur um að Fulham næðu að jafna, í stöðunni 2-1, en þá virtist einhver lognmolla grípa okkar menn. Bjargvættirnir komu þó úr heldur betur óvæntri átt og á endanum innbyrtum við öruggan sigur í leik sem endaði með stympingum og rifrildum, en Fulham-menn voru eitthvað pirraðir á því undir það síðasta.
Allavega, Rafa stillti upp eftirfarandi liði í þessum leik:
Reina
Finnan - Carragher - Agger - Traoré
García - Gerrard - Hamann - Kewell
Fowler - Morientes
BEKKUR: Dudek, Hyypiä, Warnock, Cissé, Crouch.
Í síðari hálfleik kom Cissé inná fyrir Fowler, sem fékk högg á gagnaugað og var stokkbólginn, og svo komu Crouch og Warnock inn fyrir Kewell og Morientes undir lokin.
Þessi leikur fór hratt af stað og Luis García skoraði mark eftir tæplega tveggja mínútna leik. Það mark var þó réttilega dæmt af vegna rangstöðu, en ef Daniel Agger hefði skorað sjálfur í stað þess að hitta ekki rammann þegar García fylgdi skoti hans eftir hefði markið staðið. En allavega, næstum því 1-0 og tónninn strax gefinn. Okkar menn voru í sókn nær allan fyrri hálfleikinn og það bara hlaut eitthvað að gefa fljótlega.
Á 16. mínútu kom boltinn fyrir mark Fulham úr hornspyrnu Steven Gerrard. Á nærstönginni skallaði Luis García hann áleiðis að fjærstönginni þar sem Robbie Fowler var réttur maður á réttum stað og skallaði hann í tómt netið! Öllum til mikillar furðu fékk þetta mark hans að standa og þar með var ljóst að Guð er loksins kominn, löglega, á blað fyrir Liverpool!
Okkar menn hertu tök sín á leiknum eftir þetta þrátt fyrir meiðsli fyrirliðans okkar. Gerrard lenti í slæmri tæklingu frá Michael Brown skömmu eftir mark Fowlers og það sást vel að hann var ekki á fullu það sem eftir lifði leiks, en tókst þó að klára leikinn og leggja sitt af mörkum.
Á 25. mínútu jöfnuðu leikmenn Fulham þó óvænt í fyrsta og eina markskoti sínu sem hitti á rammann. Daniel Agger átti erfiða sendingu út úr vörninni á Gerrard sem missti af honum á miðjunni. Boltinn barst að mér sýndist til Steed Malbranque sem stakk honum innfyrir Agger á Collins John sem klobbaði Reina og jafnaði metin. 1-1 var staðan en ég verð að viðurkenna að ég var algjörlega rólegur yfir þessu marki.
Þegar um fimm mínútur voru eftir af hálfleiknum fengu okkar menn svo góða sókn, boltinn barst frá vinstri til hægri og á endanum inn í vítateiginn á Harry Kewell. Hann gaf fastan bolta fyrir á Morientes sem var óvaldaður á fjærstöng en áður en hann náði til knattarins henti Michael Brown sér á hann og skoraði sjálfsmark. 2-1 fyrir okkar mönnum í hálfleik og maður bjóst fastlega við að menn myndu ganga á lagið í síðari hálfleik.
Það gerðist þó varla, eftir að hafa byrjað seinni háfleikinn í sókn misstu okkar menn móðinn um miðbikið og voru á tímum stálheppnir að vera ennþá yfir. Zat Knight skallaði í stöng og Collins John sóaði góðu færi, auk þess sem línuvörðurinn dæmdi Radzinski einu sinni ranglega rangstæðan. Á 70. mínútu kom svo þriðja markið loksins, en þá var það hinn mjög-svo-gagnrýndi Fernando Morientes sem skaut boltanum í netið af markteigslínu eftir mikla pressu frá okkar mönnum. 3-1 var staðan orðin og báðir framherjarnir í dag búnir að skora!
Eftir þetta var þetta bara spurning um hvort okkar menn myndu bæta við fleiri mörkum og það gerðist á 89. mínútu. Þá lék Djibril Cissé á Wayne Bridge útá hægri kanti og gaf góðan bolta fyrir á fjærstöng. Þar kom Steven Gerrard aðvífandi og skaut boltanum að markinu þar sem Peter Crouch var réttur maður á réttum stað og stýrði knettinum í netið. Staðan 4-1 og þrír framherjar búnir að skora … í sama leiknum! Ótrúlegt en satt. 
Í uppbótartíma kom svo smiðshöggið þegar García og Finnan prjónuðu sig í gegnum vörn Fulham en Liverpool-maðurinn fyrrverandi Tony Warner varði vel frá Finnan. Boltinn barst þaðan út í teiginn til Stephen Warnock sem skaut með hægri fæti að óvörðu markinu og skoraði sitt fyrsta mark fyrir Liverpool. 5-1 voru lokatölur leiksins, sem er ótrúleg staðreynd miðað við að okkar menn voru ekkert svo rosalega góðir í kvöld. En í kvöld nýttu menn færin sín, og það er það sem skiptir ÖLLU máli!
MAÐUR LEIKSINS: Daniel Agger og Jamie Carragher voru í góðu formi í vörninni og fyrir utan staðsetningu Aggers í jöfnunarmarkinu gerðu þeir engin mistök. Á miðjunni stóð Didi Hamann sig vel með hálf-vængbrotinn Gerrard sér við hlið og þá voru þeir Kewell og García sífellt að reyna að skapa eitthvað.
Ég ætla samt að velja fjóra menn leiksins í dag, í þeirri von að þessi leikur tákni ákveðin vatnaskil á þeirra leiktíð. Þeir Robbie Fowler, Fernando Morientes, Peter Crouch og Djibril Cissé eru mínir menn leiksins! Fowler gaf tóninn með flottu marki og var síógnandi eftir það þangað til hann fór útaf, Morientes var iðinn og vinnusamur og uppskar loksins mark fyrir erfiðið, Crouch setti boltann yfir línuna og losaði sjálfan sig undan mikilli pressu og Cissé átti prýðisgóða innkomu, átti stóran þátt í tveimur mörkum undir lokin (fyrirgjöfin á Gerrard þegar Crouch skoraði, skalli að marki þegar Morientes skoraði). Hvað er langt síðan við höfum getað þakkað öllum fjórum framherjum liðsins fyrir góðan sigur?
Flott kvöld, liðið hefur oft leikið betur en 5-1 sigrar eru ekki eitthvað sem maður slær hendinni á móti! Nú hlakkar mig til að sjá okkar menn takast á við Newcastle um helgina …
