Sko, ég var nú bara að vakna fyrst núna eftir að hafa unnið næturvakt (sjá hvenær þessi færsla er sett inn). Þannig að ég skal glaður blanda mér í umræðuna.
Ég skrifaði þennan pistil kannski sem Barcelona-maður, en hefði samt aldrei sett hann hérna inn ef hann ætti ekki eitthvað skylt við Liverpool, þar sem þetta er jú Liverpool-bloggið. Mér fannst smá hugleiðing um ummæli Mourinho, þar sem hann fordæmir meintan leikaraskap Messi, bara rökrétt framhald af þeirri umræðu sem kom eftir leikaraskap Arjen Robben gegn okkar mönnum. Því setti ég þessa færslu hér inn á Liverpool-bloggið, svo að Liverpool-menn gætu rætt hana.
Annars skil ég bara ekki hvernig menn geta mótmælt því að þetta hafi verið rautt spjald. Gleymið því að þetta hafi verið eitthvað uppsafnað, dómarinn sá greinilega ekki fyrra brot Del Horno á Messi og gerði ekkert í því.
Og ekki láta "grófleika" brotsins trufla ykkur, né hvort að Messi sé að leika eða ekki. Ekki pæla í því hvort hann sparki fast, eða laust í hann. Það eina sem þið þurfið að pæla í er þetta: Del Horno kemur að boltanum, STÍGUR YFIR HANN (hefði auðveldlega bara getað sparkað í boltann og hreinsað útaf) og sparkar SÍÐAN í Messi.
Það er það eina sem skiptir máli hér. Dómarinn er að reka hann útaf fyrir að hugsa eingöngu um leikmanninn, ekki boltann. Af því að hann steig yfir boltann, eins og hann skipti engu máli, og sparkaði síðan í Messi.
Sjá myndband í færslunni hér að ofan.
Stígur yfir boltann, sparkar svo í Messi. Stígur yfir boltann, sparkar svo í Messi. Stígur yfir boltann, sparkar svo í Messi. Stígur yfir boltann, sparkar svo í Messi. Stígur yfir boltann, sparkar svo í Messi. Og svo framvegis.
Þetta er í rauninni ekkert flókið, er það? Kemur meintri minnimáttarkennd okkar Liverpool-manna gagnvart Chelsea ekkert við, né minnimáttarkennd Chelsea-manna gagnvart Barcelona (ég hlýt þá að vera með bæði meiri- og minnimáttarkennd gagnvart Chelsea). Þetta kemur engu slíku við, bara staðreyndir. Del Horno gerði árás á leikmann og var rekinn útaf fyrir.
Svo er það annað mál að þegar Reina var rekinn útaf gegn Chelsea talaði Rafa um:
(a) Leikaraskap Arjen Robben
(b) Viðurkenndi þó að Reina hefði ekki átt að bera hendurnar upp að honum
(c) Að Liverpool gætu sjálfum sér um kennt að hafa ekki unnið
(d) Gaf Chelsea fullt kredit fyrir að hafa nýtt sín færi vel og unnið leikinn.
Svo tapar Mourinho, og segir hvað, að hann þurfi ekkert að tala um leikinn því hann sé þýðingarlaus? Að það eina sem skipti máli sé rauða spjaldið, því dómarinn hafi eyðilagt leikinn með því? Hann vill ekkert tala um frammistöðu sinna manna, vítaspyrnudómana tvo sem féllu honum í hag, hið frábæra sigurmark Barcelona, frammistöðu sinna manna í leiknum eða möguleikana í seinni leiknum.
Neinei ... hann vill láta leika þennan leik aftur. Þið vitið, af því að Chelsea töpuðu ... og það er ekki sanngjarnt.
Það er munurinn á honum og Rafa. Þegar Liverpool tapa getur Rafa orðið reiður og kvartað, hvort sem það er undan dómgæslu eða grófum andstæðingum eða hvað sem það nú er, en hann hefur alltaf tekið fulla ábyrgð á bæði mistökum sjálfs sín og síns liðs. Mourinho tekur nær aldrei neina ábyrgð, alltaf þegar Chelsea tapa þá er það eitthvert stórkostlegt samsæri alls heimsins um að stöðva þá. Eina skiptið sem ég hef heyrt hann viðurkenna að sínir menn hafi tapað verðskuldað var um daginn þegar Middlesbrough tóku þá 3-0.
Hegðum Mourinho í fyrra eftir tapleikinn gegn Barca á Nou Camp var til skammar og það var þá sem ég missti allt álit á honum. Nú, ári síðar, hegðar hann sér ennþá eins og dekraður krakki sem missti sleikjóinn sinn í gangstéttina og heimtar annan SAMSTUNDIS. Hann er frábær þjálfari, en hvorki hegðun hans né klúbbsins sem hann vinnur fyrir er eitthvað sem ég myndi vilja kenna börnunum mínum að væru góðir mannkostir.
Að lokum: horfið einu sinni enn á vídjóið hér að ofan ... stígur yfir boltann, sparkar svo í Messi ... er þetta núna alveg á hreinu?