07. febrúar, 2006
Eftir leikinn gegn Chelsea langar mig til að pæla aðeins í tveimur stöðum sem ég hef verið að hugsa aðeins um upp á síðkastið, og mér fannst sem pælingar mínar væru nánast undirstrikaðar gegn Chelsea. Ég er að tala um stöður framherja og vinstri bakvarðar. Byrjum á framherjastöðunni:
Ég er ennþá á þeirri skoðun að Peter Crouch sé framtíðarmaður hjá Liverpool. Hann er búinn að vera góður í vetur, en hefur virkað þreyttur og máttlítill að undanförnu enda sá framherji sem er búinn að spila langmest. Engu að síður er hann á heildina að spila vel í flestum leikjum, vinna sína vinnu vel. Það sem hann gerir er liðinu mikilvægt; hann vinnur skallaboltana, heldur boltanum vel uppi á velli og er duglegur að koma boltanum á samherja sína í góðum stöðum. Hins vegar er einn akkilesarhæll á leik hans: hann er ekki nógu mikill markaskorari til að geta spilað einn frammi, síst af öllu gegn sterkari liðunum.
Hvað þá með restina? Jú, við Einar Örn höfum bæði gagnrýnt og varið þá Djibril Cissé og Fernando Morientes á þessari síðu. Einar orðaði það best í ummælum við leikskýrslu sunnudagsins:
“Æji, hlífið okkur við þessu “i told you so” bulli einsog með Josemi. Við höfum einfaldlega varið framherjana okkar málefnalega og beðið um að fólk gæfi þeim tíma, en ekki heimtað höfuð þeirra eftir slæma leiki.”
Fólk virðist oft vera frekar fljótt til að afskrifa menn að mér finnst, eins og einn slæmur leikur þýði að viðkomandi sé aumingi og eigi að vera seldur strax í gær. Við Einar höfum til að mynda varið bæði þá Morientes og Cissé á þessari síðu, og oft fengið bágt fyrir, en við höfum aldrei verið að segja að við værum 100% vissir um að þetta væru réttu mennirnir til að gera Liverpool-liðið óstöðvandi. Okkur bara fannst allt of fljótt að ætla að afskrifa þá báða strax í haust, þegar Morientes var aðeins búinn að var í hálft ár hjá liðinu og Cissé var rétt að byrja að spila sig í form aftur eftir meiðsli sem tóku tíu mánuði af sl. tímabili hans.
Nú er hins vegar önnur staða uppi. Við erum í febrúar, í baráttu um annað sætið í deildinni, komnir í 16-liða úrslit Meistaradeildarinnar og ensku FA bikarkeppninnar, og höfum orðið margs vísari um framherjana okkar. Til að mynda sagði tölfræðin úr leiknum gegn Chelsea okkur ansi margt:
Chelsea áttu 10 skottilraunir í leiknum, þar af fóru 6 á rammann. Liverpool áttu 12 skottilraunir í leiknum, fleiri en Chelsea, en þar af fóru aðeins 2 á rammann.
Jú, Crouch var einn frammi gegn Chelsea og slatti af þessum skotum framhjá markinu eru máttlausir skallar hans yfir eða framhjá, en einnig voru þeir Harry Kewell og Steven Gerrard sérstaklega sekir um að skjóta uppí stúku úr góðum færum. Þá er einnig athyglisvert að sjá að Chelsea-menn eigi fimm hornspyrnur, jafnmargar og við, en þeir ná þó að nýta eina þeirra til að skora mark á meðan við virðumst ekki gera neitt af viti við föstum leikatriðin okkar þessa dagana. Gott dæmi um það kom undir lok leiksins gegn manchester united
um daginn. Við fengum aukaspyrnu á kantinum á 90. mínútu og Gerrard sendi þá fyrirgjöf uppí stúku, hátt yfir marki United. Mínútu síðar fengu þeir aukaspyrnu hinum megin, á sams konar stað, og sendu hana beint inn í teiginn á höfuðið á samherja, og mark. Eitthvað er ekki að ganga upp hérna.
Annað sem veldur mér áhyggjum er hversu lítið framherjarnir okkar ógna. Þegar Michael Owen var í liðinu hjá okkar mönnum var alltaf sá möguleiki fyrir hendi að stinga boltanum innfyrir á hann. Hann var snöggur og klár í að finna glufur á vörnum andstæðinganna. Maður myndi ætla að Djibril Cissé - sem er jafnvel enn fljótari en Owen - væri duglegri ef eitthvað er að krækja sér í rangstöður en svo er ekki. Við vorum tvisvar dæmdir rangstæðir gegn Chelsea (Kewell og Gerrard, ekki Crouch) en það voru að mér skilst fyrstu rangstöðurnar okkar í fimm leikjum í deildinni!)
Alan Hansen orðar það best í pistli sínum á BBC í dag:
“The moment that summed up Liverpool came early in the second half when Steven Gerrard delivered the most invititing of crosses into the six-yard area and no striker was in close attendance.
It wasn’t as if Gerrard had broken clear and the strikers could not reach it - they just didn’t react.
Rest assured if Hernan Crespo had been playing for Liverpool that would have been a goal.”
Í HNOTSKURN: Framherjarnir okkar eru ekki að ógna nógu vel, eru ekki nógu grimmir að koma sér í marktækifæri og þegar þeir síðan fá marktækifærin virðast þeir eiga í ótrúlegum erfiðleikum með að nýta þau. Það er bara málið.
Ég hef stutt Djibril Cissé manna mest síðan hann kom til Liverpool, og ég hef alltaf dáðst að Fernando Morientes sem leikmanni og var hæstánægður að sjá hann koma fyrir ári síðan. En ef þeir ætla ekki að bjóða upp á meira en þeir hafa gert nú í vetur þá er ljóst að þeir verða báðir að fara. Rafa virðist hér um bil vera að missa trúna á þeim, en hann stillti Kewell upp við hliðina á Crouch um helgina og þegar Cissé kom inná fór hann á hægri kantinn. Fernando Morientes, eins og Einar benti á, spilaði einungis 30 mínútur í leikjunum tveimur gegn United og Chelsea nýlega, þrátt fyrir að hafa verið heill heilsu, en það bendir til þess að Rafa hefur ekki mikla trú á honum þessa dagana.
Hvað er þá til ráða? Ef þessir menn fara í sumar þá er ljóst að við verðum að fá í staðinn menn sem geta skorað mörk. Má ég stinga upp á pari?
Í alvörunni. Dirk Kuyt hjá Feyenoord er búinn að skora 16 mörk í 22 leikjum í hollensku Úrvalsdeildinni í vetur, og stefnir því fastlega á að fara langt yfir 20 mörkin í deildinni þriðja árið í röð. Hann verður, ásamt Ruud van Nistelrooy, í framlínu Hollendinga á HM í sumar og ef hann spilar þar eins og menn búast við þá mun verðið á honum þrefaldast. Tryggjum okkur þennan gæja strax! Um Michael Owen þarf ekkert að fjölyrða hér, við vitum að hann skorar helling, við vitum að hann getur skorað fyrir Liverpool, og svo framvegis. Ef Cissé yrði seldur til Frakklands og Morientes til Spánar í sumar mætti alveg eyða þeim peningum - og hreinlega ætlast til þess að David Moores myndi fjármagna það sem uppá þyrfti - í að kaupa þessa tvo menn til Liverpool.
Ég elska Cissé og ber endalausa virðingu fyrir Morientes, en eins og staðan er í dag eru þeir ekki að skila nægilega miklu til að vera fastamenn í liði sem ætlar sér meistaratitil á Englandi.
Mikið ótrúlega var ég fúll með að sjá Patrice Evra fara til manchester united
- ég leit alltaf á hann sem hinn fullkomna leikmann til að leysa bakvarðarstöðuna okkar. Síðustu leikir hans fyrir rauðu djöflana hafa ekki dregið úr svekkelsi mínu, þessi strákur er frábær og sannur hvalreki fyrir United.
Hvað um okkar menn? Þessa dagana hefur John Arne Riise verið að spila flesta leiki í bakverðinum en til að hvíla hann hefur Rafa Benítez stundum kallað á Stephen Warnock inn í liðið. Ég er á þeirri skoðun að Riise sé nálægt því að teljast lykilmaður í liði Liverpool en finnst hann samt ekki alveg vera sá rétti í bakvarðarstöðuna okkar. Vildi frekar sjá hann sem varaskeifu þar og í baráttunni um sæti á kantinum hjá okkur við Kewell og síðar Mark Gonzalez. Stephen Warnock hins vegar hefur ekki náð að heilla mig - hann berst vel og gefur sig allan í leiki en stundum virðist vanta uppá leikskilninginn hjá honum (sjá t.d. staðsetninguna hans sem gerði Hernan Crespo réttstæðan á sunndaginn). Hann er of misjafn til að geta verið fastamaður hjá okkur, og það vill stundum gleymast að hann er nú þegar orðinn 25 ára - jafngamall Steven Gerrard - þannig að hann bætir sig ekki mikið meira úr þessu. Ef hann er ekki nógu góður, og getur ekki talist efnilegur lengur, í dag, þá þarf hann að fara að mínu mati.
Eftir stendur augljós spurning: af hverju fær Djimi Traoré ekki að spila meira í vetur? Er Rafa gjörsamlega búinn að missa trúna á honum eftir að hann gaf Didier Drogba vítaspyrnu á Anfield fyrir fjórum mánuðum síðan? Við höfum varla séð hann síðan þá, nema í kortér hér og þar sem varamaður. En ég er samt ekkert búinn að gleyma því hvernig hann stóð sig í bakverðinum á sl. tímabili, þegar hann lék nær alla leiki í þeirri stöðu og var frábær og oft valinn maður leiksins á þessari vefsíðu. Hann var hræðilegur gegn Burnley í FA bikarkeppninni og í fyrri hálfleiknum gegn AC Milan í úrslitum Meistaradeildarinnar, en að öðru leyti man ég ekki eftir því að Djimmy hafi valdið vonbrigðum í fyrra.
Í HNOTSKURN: Við erum því miður ekki jafn vel mannaðir í vinstri bakverðinum og í þeim hægri, þar sem Steve Finnan er að spila betur en flestir ef ekki allir kollegar sínir á Englandi. Af hverju fær Djimi Traoré ekki að spila meira? Og ef Rafa hefur ekki trú á neinum af þessum þremur sem framtíðarmanni í þessa stöðu, hvern gætum við þá keypt sem gæti leyst þetta?
Hvað finnst ykkur? Yrðum við meira ógnandi og betra sóknarlið með Owen, Kuyt, Crouch og Fowler en við erum með Cissé, Morientes, Crouch og Fowler? Og værum við betra lið í dag með Djimi Traoré í bakverðinum en með Warnock/Riise? Og ef ekki, hver væri þá óskaleikmaðurinn í vinstri bakvörð?
... 
Þeir hafa sagt það sjálfir að þeir séu komnir aðeins á undan áætlun með liðið en ætli hún sé ekki komin á tíma þá aftur núna,
)..... og já það má segja eitthvað um að þeir skilji enskuna betur en Kezman (en bíddu talar Serbi hollensku eitthvað betur en ensku...... NEI, getur þetta ekki verið vegna þess að Hollenska deildin sé bara léttari en sú enska...)
