27. janúar, 2006
Sko, hér er ein frétt sem mig langar til að fjalla um aðeins, en áður en ég fer nánar út í hana vill ég taka eitt fram - svo það sé nú alveg á hreinu: Ég HATA manchester united
og allt sem þeim klúbbi viðkemur. Sérstaklega, og umfram allt, hata ég þó GARY NEVILLE. Hann er svona týpískur United-leikmaður sem virðist innihalda allt sem ég hata við United-menn. Kannski er okkur Liverpool-mönnum ómögulegt að hata hann ekki, rétt eins og ég efast um að sá United-maður sé til í heiminum sem þoli Robbie Fowler.
Hins vegar, þá finnst mér eftirfarandi frétt RUGL og ekkert annað: Gary Neville ákærður af FA fyrir fagnaðarlæti gegn Liverpool.
Þessi ákæra er svo mikið rugl að það hálfa væri nóg. Hvað gerði maðurinn af sér? Þeir skora sigurmark í viðbótartíma og hann hleypur út að hliðarlínu þar sem hann stendur, kyssir og rífur í United-merkið á treyju sinni og öskrar af ánægju. Eitthvað fleira? NEI … jú, úps, nema það smáatriði að við þá hliðarlínu sem hann stóð voru bara Liverpool-aðdáendur.
Liverpool-aðdáendur sem voru búnir að hrópa ókvæði og niðurlægingar í garð Neville í níutíu og eina mínútu þegar hér var komið sögu. Ef þið hafið farið á leiki með Liverpool og manchester united
þá vitið þið hvers konar svívirðingar Neville-bræðurnir (og nú bara Gary) hafa þurft að þola. Ég hef farið á slíkan leik, og þótt maður ætti erfitt með að verjast brosi yfir sumum af skilaboðunum sem voru sungin til hans þá blöskraði manni líka.
Þegar leikmaður hefur mátt þola í 91 mínútu það sem Gary Neville má eflaust þola gegn Liverpool, þá skil ég hann bara vel. Hefði ég gert það sama í hans sporum, fengið þarna uppreisn æru gegn nokkrum þúsundum manna sem hata mann og hafa svívirt mann í einn og hálfan klukkutíma? Svar: Ó-FOKKING-JÁ!
Stundum finnst mér eins og gerðar séu of miklar kröfur til leikmanna í boltanum. Það er eitt að dæma menn fyrir ósæmilega framkomu (sjá t.d. kæruna á Cristiano Ronaldo í dag, en hann lenti í svipuðum svívirðingum gegn Benfica og Neville lenti í gegn Liverpool, en kaus að sýna áhorfendum þar fingurinn sem er vitaskuld of langt gengið), en það að dæma menn fyrir að fagna ærlega fyrir framan aðdáendur andstæðinganna? Það er bara rugl!
Svona þessu tengt, þá sá ég í síðustu viku þegar Chelsea unnu Sunderland á útivelli. Arjen Robben skoraði mark fyrir Chelsea og kaus að fagna því með því að hlaupa aftur fyrir markið og í faðm hörðustu stuðningsmanna Chelsea. Fyrir þetta fékk hann gult spjald og í kjölfarið rautt, þar sem hann hafði fengið gult spjald áður.
Hversu oft höfum við ekki séð Liverpool-menn skora mark fyrir framan The Kop og hlaupa beint til aðdáenda? Sumir fara alla leið, aðrir stöðva meter frá aðdáendunum, enn aðrir fara að endanum á grasinu og stoppa þar. En hvers vegna í ósköpunum ætti eitt skref til eða frá að skilja að hvort að menn fá spjald fyrir eða ekki? Lifum við í svo vélrænum og stífstýrðum heimi að menn megi ekki fagna með stuðningsmönnum sínum?
Þriðja dæmið sem mig langar til að taka er svo rauða spjaldið sem Tim Cahill hjá Everton fékk í fyrra. Þá var hann kominn með gult spjald þegar hann skoraði mark fyrir Everton, en þegar hann fagnaði því með því að toga treyjuna upp yfir höfuðið á sér var dómarinn fljótur að gefa honum spjald og reka hann útaf. Sem er rugl - reglurnar segja að ekki megi fara úr treyjunni við fögnuð, en að hann megi ekki teygja hana yfir andlitið? Bara rugl.
Stundum finnst mér bara eins og að það séu gerðar allt of miklar kröfur til leikmanna í dag. Knattspyrna er ástríðuleikur og stundum, þegar tilefni gefst til, verða menn að fá að sleppa sér í gleðinni og fögnuðinum. Ef þessi þróun verður ekki stöðvuð, hvað kemur þá næst? Gult spjald fyrir að leggjast í grasið í fagnaðarlátum? Gult spjald fyrir að faðmast? Leikbann fyrir að skiptast á skyrtum eða henda stuttbuxunum sínum til aðdáenda eftir leiki (Cissé, ég er að horfa á þig) ???
Þetta er fáránlegt. Menn eiga að fá að fagna.
- p.s.
Þetta verður í fyrsta og eina sinn í vetur sem ég tek málstað þriggja helstu óvinaliða okkar í sömu færslunni. Sorrý.* 
Spurning að stofna klúbb!
