22. janúar, 2006
Andskotans dauði og djöfull!!
Ég á erfitt með að vélrita þessi orð. Hugurinn segir puttunum, með semingi, að vélrita þau en puttarnir neita að hlýða. Og lái þeim hver sem vill. Orðin eru (hér kemur erfiði kaflinn): Liverpool … töpuðu … fyrir … manchester united
… í dag. Eitt-núll. Á 91. fokking mínútu!
Oh hvað þetta er pirrandi. Það er ekki til meira pirrandi tilfinning í heiminum, fyrir fótboltaaðdáanda, en að tapa fyrir Mansjéster fokking Júnæted! Ég sit hérna og horfi á mína menn í Barcelona hefja stórskotasýningu í spænska boltanum, og mér er slétt sama … Liverpool töpuðu í dag fyrir erkifjendum sínum, og það er sárt!
Allavega, ég skal reyna að halda mér rólegum í smástund og fara aðeins yfir leikinn. Liðin sem hófu leik í dag voru sem hér segir:
Við,
Reina
Finnan - Carragher - Hyypiä - Riise
Gerrard - Alonso - Sissoko - Kewell
Cissé - Crouch
BEKKUR: Dudek, Traoré, Kromkamp, Pongolle, Morientes.
Og þeir,
Van der Sar
Neville - Ferdinand - Brown - Evra
Giggs - O’Shea - Fletcher - Richardson
Rooney - Van Nistelrooy
BEKKUR: Howard, Silvestre, Vidic, Saha, Rossi.
Crouch fór útaf um miðjan síðari hálfleik fyrir Morientes, og Cissé vék síðan fyrir Pongolle. Kromkamp kom svo inn á vænginn fyrir Sissoko undir lokin, og átti eftir að reynast örlagavaldur í leiknum.
Okkar menn hófu leikinn betur og voru í rauninni með yfirhöndina allan fyrri hálfleikinn. Rooney átti eitt gott upphlaup upp völlinn sem endaði þó án marktækifæris, og Fletcher átti eina fyrirgjöf sem sigldi yfir alla þvöguna í teig okkar manna, og þar með er upptalin sú ógn sem manchester united
buðu upp á í fyrri hálfleiknum. Þeir voru einfaldlega að spila ömurlega og ég beið eftir því að yfirburðir okkar manna á miðjunni myndu skila sér í sóknarþunga. Það gerðist aldrei, þrátt fyrir nokkur hálffæri hjá Cissé, Crouch og Gerrard þurfti Van der Sar aldrei að taka á honum stóra sínum í marki United og í hálfleik var staðan því verðskulduð, 0-0.
Síðari hálfleikur hófst og það sama var uppi á teningnum framan af; við vorum betri, sóttum meira en sköpuðum fjandakornið ekki neitt. Á 60. mínútu kom svo hættulegasta færi leiksins: Sissoko komst með boltann upp að endalínu og gaf háan bolta fyrir, þar sem Van der Sar missti boltann yfir sig í baráttu við Cissé. Rio Ferdinand var þó réttur maður á réttum stað og bjargaði á marklínu, en í kjölfarið átti Harry Kewell skot að marki sem Van der Sar varði meistaralega vel, en boltinn barst út á Cissé sem var óvaldaður á markteig og með tómt mark fyrir framan sig … en skaut yfir!
Fyrir utan þetta færi var eiginlega lítið markvert sem gerðist. Rooney átti gott skot á lokamínútunum, rétt framhjá, og hinum megin átti hann að fá rautt spjald þegar Pongolle var kominn í maður-á-mann stöðu gegn Wes Brown og var að komast inn í vítateig United, þegar Rooney kom aðvífandi og hljóp hann niður. Ef það var ekki árás á leikmann í góðri stöðu veit ég ekki hvað, en snillingurinn Mike Riley (sem í fyrri hálfleik gaf ruglaðasta gula spjald allra tíma á Momo Sissoko) þorði að sjálfsögðu ekki að reka undrabarnið útaf, og því slapp Shrek með gult.
Það var einhvern veginn bara jafnteflisbragur á þessum leik allan tímann og alveg fram á lokamínútuna var maður eiginlega viss um að eitt mark öðru hvoru megin myndi duga til að hirða öll þrjú stigin. Það mark kom svo einmitt á 91. mínútu leiksins. Steve Finnan braut af sér úti við hliðarlínu og United áttu aukaspyrnu. Boltinn fór inní teiginn þar sem Rio Ferdinand var einn og óvaldaður og skallaði knöttinn óverjandi upp í markhornið. 1-0 tap fyrir manchester united
staðreynd!
Í endursýningunni fóru þeir Snorri Sturluson og Guðmundur Torfason, lýsendur leiksins, strax að leita að því hver hefði átt að dekka Ferdinand. Sem er misskilningur, því þeir ættu að vita sem er að Liverpool-liðið spilar, eins og frægt er orðið, svæðisvörn þar sem enginn sérstakur leikmaður er dekkaður. Hins vegar sýndi endursýningin það að Jan Kromkamp lenti í kös með tveimur öðrum leikmönnum og náði því ekki að dekka sitt svæði, sem er einmitt það svæði sem boltinn kom inná og Ferdinand var því óvaldaður. Hvort það er hægt að kenna Kromkamp beint um þetta mark eða ekki veit ég ekki, en þetta voru allavega hörð örlög fyrir strákinn sem var nýkominn inná.
Hvað leik okkar manna í heild sinni varðar verð ég að segja að ég varð fyrir vonbrigðum. United-menn voru, fyrir utan vörnina sína, grútlélegir í þessum leik og við hefðum með góðum leik átt að vera löngu búnir að kála þeim áður en sigurmarkið kom. En það gerðist aldrei, þrátt fyrir yfirburði í einhverjar 70 mínútur þá náðum við aldrei að pressa almennilega að marki United-liðsins og vorum í rauninni aldrei líklegir til að skora, fyrir utan færið hjá Cissé á 60. mínútu.
Crouch, Cissé og Morientes voru allir grútlélegir í dag en það er auðvelt að kenna bara framherjunum um. Staðreyndin er sú að fyrir aftan þá voru menn ekki að gera mikið heldur, boltinn gekk illa innan liðsins og þeir Gerrard, Alonso, Kewell, Riise og Finnan voru ekki að skila sínu í að bera boltann upp völlinn og inní teiginn. Þá var vængspilið okkar í þessum leik til háborinnar skammar, en þeir Gerrard og Kewell virtust bara hætta að reyna að komast framhjá Neville og Evra eftir svona kortér og leituðu það sem eftir var leiks inná miðjuna.
Eina orðið sem mér dettur í hug til að lýsa þessum leik er vonbrigði. Vonbrigði, af því að við vorum með öll völd á vellinum en náðum ekki að nýta það. Vonbrigði, af því að við fengum á okkur sigurmarkið í uppbótartíma. Vonbrigði, af því að við fengum hér gullið tækifæri til að fara upp fyrir United í deildinni og tilkynna endanlega að nú er Liverpool orðið betra lið en manchester united
- en það gerðist ekki. Við getum enn farið upp fyrir þá í deildinni með því að vinna leikina tvo sem við eigum til góða, en þetta var samt þungt tap í baráttunni um annað sætið. Svo ekki sé minnst á það að Chelsea-liðið græddi eitt stig á okkur í dag, í stað þess að við næðum að minnka forskot þeirra á okkur um tvö stig til viðbótar. Vonbrigði.
MAÐUR LEIKSINS: Það hefur verið stefna okkar hér á Liverpool-blogginu að pæla ekkert í leikmönnum andstæðinganna, og ég veit að þetta á eftir að vera umdeilt, en ég ætla að brjóta þá reglu núna. Ég nefnilega pældi lengi í þessu í leikslok og mér fannst nákvæmlega enginn Liverpool-leikmaður eiga einhverja sérstaka upphefð skilið eftir þennan leik. Vörnin okkar var ágæt og Reina verður seint sakaður um þetta tap, en það átti enginn virkilega góðan leik í dag í þessu liði okkar. United-liðið var alveg jafn mikið í meðalmennskunni og við, jafnvel enn lélegra ef eitthvað er, fyrir utan einn leikmann.
RIO FERDINAND hefur oft verið gagnrýndur í vetur fyrir slaka frammistöðu, en í dag var Sven Göran Eriksson á Old Trafford og miðað við það sem hann sá í dag ætti Ferdinand að vera nær öruggur með sæti sitt í byrjunarliði Englendinga á HM í sumar. Ferdinand var einfaldlega í heimsklassa í dag. Hann hélt Peter Crouch niðri allan leikinn með góðum staðsetningum og skynsamlegri dekkningu, en ég tók samt mest eftir því hversu illa hann fór með Djibril Cissé. Hann tók Cissé bara í kennslustund í dag, sýndi honum hvar Davíð keypti ölið, og allt það. Hann hakkaði framherjana okkar, bjargaði á marklínu í besta færi okkar manna í dag og kórónaði svo stórkostlega frammistöðu sína með því að skora sigurmarkið á lokasekúndunum. Ein besta frammistaða nokkurs leikmanns sem ég hef séð í enska boltanum í vetur.
Hvað er svo næst? Við eigum Portsmouth á útivelli í bikarnum eftir viku, en næsti deildarleikur er á Anfield á miðvikudag eftir 10 daga, gegn Birmingham. Þannig að næstu tíu daga þurfum við að þola það að vera fjórum stigum á eftir manchester united
… ömurlegra verður það ekki.