06. desember, 2005
Jæja, það fór eins og ég spáði. Í kvöld fóru okkar menn til Lundúna og gerðu markalaust jafntefli við Englandsmeistara Chelsea, á Stamford Bridge. Þessi úrslit þýða að okkar menn vinna riðilinn í Meistaradeildinni og fara í fyrsta pott, þegar dregið verður í 16-liða úrslitin á næstu dögum. Það eru frábærar fréttir !!!
Nú, markaleysið í kvöld þýðir einnig að okkar menn fengu aðeins eitt mark á sig í sex leikjum í riðli Meistaradeildarinnar, og það í fyrsta leik, þannig að við höfum haldið hreinu þar í fimm leikjjum í röð. Þá höfum við núna haldið hreinu í níu leikjum í röð í öllum keppnum - það eru 13,5 klukkutímar án þess að fá á sig mark! Það er vissulega frábær tölfræði, og ég verð að viðurkenna að mér er stórlétt að við skyldum sleppa með jafnteflið úr þessum leik í kvöld - liðið okkar hefur verið á fleygiferð síðastliðnar vikur, og ekkert lát virðist vera þar á.
Rafa hvíldi Xabi Alonso alveg í kvöld, og kaus að láta bæði Fernando Morientes og Djibril Cissé byrja á bekknum. Í þeirra stað fékk Djimi Traoré tækifæri í bakverðinum, og við byrjuðum með aðeins einn mann frammi. Liðið sem hóf leik í kvöld var svona:
Reina
Finnan - Carragher - Hyypiä - Traoré
Gerrard - Sissoko - Hamann - Riise
García
Crouch
BEKKUR: Carson, Josemi, Warnock, Kewell, Pongolle, Cissé, Morientes.
Riise vék fyrstur fyrir Harry Kewell, eftir um 60 mínútna leik, og í kjölfarið komu þeir Fernando Morientes og Florent Sinama-Pongolle inná fyrir Peter Crouch og Luis García. Þannig að við náðum að gefa lykilmönnum drjúga hvíld í kvöld, og Xabi Alonso kemur endurnærður inn gegn Middlesbrough um helgina, og það dugði okkur til að vinna þennan riðil.
Ég get ekki annað en verið sáttur við þetta. Leikurinn spilaðist bara þannig í kvöld að stórmeistarajafntefli var allan tímann á dagskránni - okkar menn spiluðu þéttan varnarleik og voru mjög skipulagðir í sínum aðgerðum, og reyndu svo að beita skyndisóknum fram völlinn. Chelsea-menn komu mér eilítið á óvart, ég átti von á því að þeir yrðu eilítið grimmari og myndu reyna að knýja fram sigur en á endanum þá voru sóknir þeirra frekar máttlitlar og lítið sem ógnaði Reina í marki okkar. Með heppni hefðu bæði lið getað skorað í þessum leik, en sennilega var markalaust jafntefli bara sanngjörn niðurstaða í þessum leik.
Sem sagt, sigur í þessum riðli sem þýðir að við sleppum við lið eins og Barcelona, Internazionale, Lyon, AC Milan, og svo að sjálfsögðu Arsenal og Chelsea í 16-liða úrslitunum. Það finnst mér frábært, væri alveg til í að mæta liði eins og Barca en ekki strax. Það yrði góður leikur í undanúrslitum. 
MAÐUR LEIKSINS: Þetta var engin stórleikur, hjá hvorugu liði, en það skal ekki tekið af okkar mönnum að varnarleikurinn var nærri því gallalaus og við gerðum í raun allt sem til var ætlast í kvöld. Í miðju hringiðunnar var hjarta liðsins - meistari Jamie Carragher - sem hafði Didier Drogba gjörsamlega í vasanum í kvöld og stöðvaði allt sem inná teig okkar manna kom. Frábær leikur hjá þessum frábæra leikmanni, og ég hef oft sagt það og segi það aftur að ég skil ekki hvers vegna hann og John Terry eru ekki bara sjálfkrafa miðvarðapar enska landsliðsins. Hvers vegna eru Rio Ferdinand eða Sol Campbell betri en Jamie Carragher? Hmmm???
Allavega, frábær úrslit fyrir okkur í kvöld og sterkt hjá Evrópumeisturunum að sigra í sinum riðli. Við höfum tak á Chelsea í Meistaradeildinni og ætlum okkur ekkert að láta það af hendi. En hins vegar skal ég alveg segja ykkur lítið leyndarmál … ég er alveg til í að láta líða svona 8-10 ár áður en við mætum Chelsea næst í Evrópukeppni. Djöfull sem ég er orðinn þreyttur á að spila við þetta lið …
Áfram Liverpool! Evrópumeistararnir eru komnir í 16-liða úrslit og nú mega STÓRLIÐ EVRÓPU (lesist: ekki Chelsea) sko fara að vara sig! 
