Rafa

Eins og öllum ætti að vera ljóst hefur hinn frábæri knattspyrnustjóri okkar, Rafael Benítez, skrifað undir 5 ára samning við Liverpool FC. Ég gladdist gríðarlega þegar ég las þessar fréttir nú áðan og langar mig að útskýra af hverju ég gladdist svona mikið.

Rafa kom til Liverpool þann 16. júní 2004. Þar kom hann að liði sem þarfnaðist uppbyggingar og skorti peninga til að keppa við stærstu liðin á leikmannamarkaðinum. Það var alveg ljóst að Rafa var kominn í mjög svo krefjandi starf, hann átti að rétta úr kútnum, vinna titla, en spila samt úr minna fé en keppinautar sínir. Sjáum aðenis hvernig það hefur gengið.

Lítum á heildarfjölda stiga hjá Liverpool undir stjórn Rafa milli tímabila og hversu mörgum stigum hann var frá meistörum hvers árs.

Tímabil 1 hjá Rafa: 58 stig. 37 stigum frá 1. sæti.

Tímabil 2 hjá Rafa: 82 stig. 9 stigum frá 1. sæti.

Tímabil 3 hjá Rafa: 68 stig. 21 stigi frá 1. sæti.

Tímabil 4 hjá Rafa: 76 stig. 11 stigum frá 1. sæti.

Staðan í dag: 61 stig. 4 stigum frá 1. sæti.

Mig langar líka að skoða bætingu hans í innbyrðisviðureignum við aðal keppinautana í ensku deildinni.

Manchester United. í deild. 1 jafntefli og 7 töp fyrir þessa leiktíð. 2 sigrar á þessari leiktíð, sá síðari flokkaðist undir niðurlægingu af sverustu sort.

Chelsea í deild. 1 sigur, 2 jafntefli og 5 töp. 2 sigrar á þessari leiktíð, full house.

Arsenal í deild. Nei æji fyrirgefið, til hvers að telja þá með, þeir eru ekki nema 9 stigum á eftir okkur í dag, gæti alveg eins farið að grúska í tölfræði Wigan.

Ég er ekki frá því að þetta sé smá bæting hjá Rafa, ekki frá því.

Liverpool er sem stendur með jafn mörg stig og rándýrt lið Chelsea, 4 stigum á eftir Manchester United og heilum 9 stigum á undan hinu æðislega liði Arsenal. Það er á hreinu að hér hefur átt sér stað stórbæting og bilið í toppinn er alltaf að styttast. Við erum komnir fram úr Arsenal, orðnir jafnir Chelsea og ekki er langt í toppliðið sem við niðurlægðum á dögunum.

Það er deginum ljósara að Rafa hefur verið að brúa bilið í toppinn jafnt og þétt og endalaus smámunasemi hans og fíniseringar á leik liðsins hefur skilað sér. Hann hefur bætt leikmannahóp sinn, þjálfarateymið og sjálfan sig í leiðinni og sést það best í tölfræðinni hér að ofan. Hann er mikill fullkomnunarsinni og pælir mikið í smáatriðum, árangurinn af slíkum heilabrotum sést ekki bara á liðinu, heldur sést hann best í framförum Steven Gerrard að mínu mati. Sá leikmaður hefur bætt sig ótrúlega á síðustu 5 árum og er orðinn besti alhliða knattspyrnumaður heims í dag að mínu mati og margra annarra, m.a. að mati gamla keflsins Zidane. Hann er farinn að skora meira, leggja upp meira, er orðinn prúðari, frábær fyrirliði og nýtur meiri virðingar með hverjum deginum sem líður. Stevie hefur sjálfur sagt að Rafa hefur fært leik sinn upp á næsta level og er afar þakklátur fyrir að hafa jafn gagnrýnin og smámunarsaman þjálfara. Það eru stuðningsmenn klúbbsins líka.

Það er margt í fari Rafa sem mér líkar við og sumt líkar mér ekki við. En það sem ég fýla mest við þennan snilling er það hversu pollrólegur hann er alltaf. Það er alveg sama hvaða rugl er í kringum hann, alltaf skal hann vera eitursvalur, svolítill Bond í kallinum. Þjálfarar og pressan skýtur á hann, hann svarar aldrei með leiðindum eða hroka, er alltaf rólegur. Andstæðingar Liverpool hafa oftar en ekki byrjað að skjóta á liðið í fjölmiðlum fyrir viðureignir liðanna, aldrei heyrir maður nein skot eða pillur frá þjálförum eða leikmönnum Liverpool, eina sem þeir segja er að liðið sé að undirbúa sig að krafti og beri virðingu fyrir andstæðingnum. Rafa vill að menn einbeiti sér að sjálfum sér og eyði tíma sínum og einbeitingu í að bæta eigin leik. Slíkan aga er maður ekki að sjá hjá mörgum liðum í dag. Súkkulaðistrákurinn Sergio Ramos er afar gott dæmi um þetta, skaut fast á Liverpool fyrir leik liðanna á Anfield, skeit upp á herðablöð þar og fór heim með skottið á milli lappanna. Liverpool lét verkin tala og rétt rúmlega það í þeim viðureignum og orð Ramos féllu um sjálf sig.
Eigendurnir hafa nú líka verið með afar mikið drama síðan þeir keyptu klúbbinn en alltaf er Rafa pollrólegur í kringum slíka vitleysu. Hann er einfaldlega þessi “strong-silent-type” og minnir helst á gamlan sjóhund sem lætur verkin tala, það líkar mér.

Mig langar að enda þessa grein á nokkrum tilvitnunum frá Rafa sjálfum og frá öðrum um hann.

“We are preparing a special weightlifting plan for Gerrard’s shoulders because we want him to lift a lot of trophies for Liverpool in the next few years! I am not in favour of selling him and we are building a great team around him because we want him to be the skipper who wins the most titles in Liverpool’s history.”
-Rafa about Stevie G in June 2005-

“It feels as if I have been on a permanent honeymoon since I arrived here, I am on a cloud and I feel as if with Liverpool I have found the love of my life.”
-Rafa appreciates life at Liverpool-

“It is a really positive day for the club to be in the record books and get the go-ahead for the new stadium makes a lot of people really happy. It’s almost a perfect day.”
Why not perfect?
“They had one chance,” -smiled the perfectionist Reds manager.
Rafa Benítez in November 2007 after the record Champions League win vs. Besiktas-

“My first fortnight at the club was inhumane. Rafa Benítez criticised everything I did, from the way I did some basketball practice to how I played my football. But now I am grateful to him for filling me in on how the team works.”
-According to Alvaro Arbeloa his first two weeks at Liverpool were no picnic-

“If you understand Carra, you’ll understand everyone”
-Benítez to Morientes when he arrived at the club-

Takk í bili.

Liverpool 2 – Sunderland 0

Í kvöld fór fram einstefna í fótbolta á Anfield. Liverpool tók á móti Sunderland í þægilegum leik fyrir heimamenn sem endaði 2-0. Við skulum hefja leika á byrjunarliðinu.

Lið Liverpool leit svona út.

Reina

Mascherano – Carragher – Skrtel – Insúa

Benayoun – Gerrard – Alonso – Riera

Ngog – Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Hyypia, Lucas (f. Ngog á 70. mín), Babel (f. Gerrard á 82. mín), Aurelio, El Zhar (f. Benayoun á 90. mín).

Fyrri hálfleikur: byrjaði á háu tempói og eftir örfáar mínútur slapp Jones einn inn fyrir vörn Liverpool, frekar auðveldlega, en Reina sá við honum, sem betur fer. Liverpool svaraði strax með fínni pressu og eftir það réðu þeir ferðinni á Anfield. Vörnin setti í lás og Liverpool fór að sækja að krafti. Riera og Mascherano voru hársbreidd frá því að skora með sínum tilraunum og leikmenn voru farnir að hitna. Ég hélt á tímabili að mínir menn ætluðu að fara að skora í fyrri hálfleik en ég skil ekki hvernig mér datt það í hug, 0-0 í hálfleik.

Síðari hálfleikur: hófst mjög vel fyrir Liverpool því á 52. mínútu kom fyrsta mark leiksins. Riera fékk boltann á kantinum, lék á Ben-Haim, kom með sendingu á Gerrard, sem skallaði boltann frábærlega á David Ngog sem gerði engin mistök og kláraði færið sitt vel. Frábærlega útfærð sókn og magnað fyrir Ngog að setja mark á Anfield, ætti að gefa honum sjálfstraust. Eftir þetta fóru Sunderland aðeins að opnast meira og næstur til að reyna fyrir sér var Insúa, sem komst í gott færi en skaut rétt framhjá. Það dró síðan heldur betur til tíðinda þegar stutt var liðið að síðari hálfleik. Akurhænan Djibril Cisse kom inná með flottustu hárgreiðslu sem ég hef séð, alltaf gaman að sjá þennan skrautlega leikmann spila bolta. Á 65. mínútu var kominn tímí á annað mark. Þá þrumaði Alonso á markið, boltinn fór af varnarmanni og hátt í loft upp, Ngog tók bakfallsspyrnu sem var varin en hver annar en hinn sjóðheiti Yossi Benayoun var fyrstur til að átta sig og koma heimamönnum í 2-0. Eftir þetta fór Liverpool að halda bolta meira og ógn Sunderland var mjög lítil. Stuttu fyrir leikslok óð brunabíllinn Mascherano upp völlinn og fékk aukaspyrnu rétt fyrir utan teig, Riera tók hana en skot hans var vel varið og leikurinn fjaraði loks út.

Það er vissulega afar jákvætt fyrir liðið að ná að rífa sig upp eftir hræðilega helgi og satt best að segja átti Sunderland aldrei nokkurn einasta séns í þessum leik. Liverpool gerði það sem þurfti, settu tvö mörk og heldu boltanum vel sín á milli og gáfu Sunderland engan frið þegar þeir voru með boltann.

Maður leiksins:
Reina og aftasta lína voru mjög traustir fyrir utan færið sem að Jones fékk í upphafi leiks, reyndar skrifast það á Skrtel og Carragher en Reina bjargaði vel með því að lesa Jones eins og opna bók. Mascherano var ágætur í bakverðinum, getur leyst stöðuna, en er betri á miðjunni að mínum dómi.
Gerrard og Alonso hafa oft spilað betur. Gerrard sást lítið í leiknum en hann þarf ekki að sjást mikið, hann átti mjög mikið í fyrsta marki leiksins og sýndi þá hversu útsjónarsamur hann er. Alonso átti óvenju margar misheppnaðar sendingar og var ekki að spila neitt frábærlega.
Riera var fínn.
Kuyt var svo sem allt í lagi, maður varð nokkrum sinnum pirraður á fyrstu snertingu hans, en það er bara Kuyt.
Ngog setti sitt fyrsta mark á Anfield held ég alveg örugglega og átti stóran þátt í síðari markinu, glæsilegur leikur hjá honum sem fer í reynslubanka hans.
En maður þessa leiks að mínu mati er Yossi Benayoun sem gerði út um þennan leik með seinna markinu. Hann spilaði vel, fínar sendingar, lék á menn og ég hef aldrei séð hann jafn duglegan í einum leik. Hann er heldur betur farinn að hitna og verið einn af hættulegri mönnum liðsins upp á síðkastið og vonandi að hann haldi þessu áfram, því ef hann gerir það, þá er þetta klárlega byrjunarliðsmaður.

Það verður að teljast gríðarlega sterkt að sigra þennan leik, fyrirstaðan var ekki mikil að þessu sinni, en þetta ætti að gefa liðinu sjálfstraust og ekki veitir af, því næstu þrír leikir eru gegn Real Madrid, Manchester United og Aston Villa, góðan daginn.

Næsti leikur er sem sagt gegn Real Madrid á Anfield eftir 8 daga.

Mynd var fengin af vef BBC.

Liðið gegn Sunderland

Jæja liðið komið inn á opinberu síðuna. Það vekur athygli mína að á þeirri ágætu síðu segir að Javier Mascherano muni leika stöðu hægri bakvarðar í kvöld. Insúa kominn aftur í vinstri bak sem eru gleðitíðindi. Annars stillir Rafa upp 4-4-2 með þá Kuyt og Ngog í fremstu víglínu. Við verðum að taka þennan leik, ekkert flóknara en það. En svona lítur liðið út.

Reina

Mascherano- Carragher – Skrtel- Insúa

Benayoun- Gerrard – Alonso – Riera

Ngog- Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Hyypia, Aurelio, Babel, El Zhar og Lucas.

Góða skemmtun.

Af meiðslum fyrirliðans

Í dag bárust alls ekki góðar fréttir á opinberu heimasíðunni. Fréttirnar voru af meiðslum Steven Gerrard sem hann varð fyrir í leiknum gegn Everton í gær. Gerrard yfirgaf völlinn eftir 16. mínútur eftir að hann hafði beðið sjálfur um skiptingu. Menn tala um að hann verði frá næstu þrjár vikurnar vegna meiðsla í aftanverðu læri sem eru hroðalegar fréttir fyrir Liverpool.

” A club spokesman told Liverpoolfc.tv: “A scan today has confirmed a tear in the hamstring of Steven’s left leg. He will be out of action for about three weeks.”

Þar höfum við það. Hann mun því pottþétt missa af leikjum gegn Portsmouth (Ú), Manchester City (H), Real Madrid (Ú) og Middlesbrough (Ú). Svo er leikur við Sunderland 3. mars og Real Madrid heima 10. mars, sem er leikur sem hann VERÐUR að ná.

Fyrir mér hefur Gerrard verið okkar lang lang langbesti leikmaður á þessu tímabili og því hræðilegt fyrir liðið að njóta ekki krafta hans inn á vellinum næstu 3 vikurnar. En það er gott að Torres er orðinn góður og hann einfaldlega verður að haldast heill og fara að sýna sitt rétta andlit í næstu leikjum. En við sjáum hvað setur, engin ástæða til að panikka.

Everton 1 – Liverpool 0

Ég held ég hafi horft á leiðinlegasta leik lífs míns í kvöld. Það voru ekki mörg augnablikin sem maður brosti allavega yfir þessum leik.

Lið Liverpool leit svona út.

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Dossena

Lucas – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Torres

Bekkur: Cavalieri, Agger, Hyypia, Mascherano (inn f. Riera á 80. mín), Benayoun (inn f. Gerrard á 16. mín), Babel (inn f. Torres 101. mín), El Zhar.

Fyrri hálfleikur: byrjaði ekki vel fyrir Liverpool því að fyrirliðinn og markamaskínan Steven Gerrard þurfti að yfirgefa völlinn eftir einungis 16 mínútna leik, Benayoun kom inná í stað hans. Aftur dró til tíðinda skömmu síðar þegar að Carragher og Cahill fóru í skallaeinvígi. Ástralinn gerði sér lítið fyrir og rak höndina í andlit Carra, sem endaði í jörðinni og kveinkaði sér, sem maður sér ekki oft gerast. Dómari leiksins Alan Wiley sá ekki ástæðu til að reka Cahill af velli og gaf honum gula spjaldið. Leikar tóku að æsast mikið eftir þetta og leikmenn fóru að brjóta af sér útum allan völl, afar klaufalega sumir hverjir. Þegar nær dró hálfleik þá fóru brotin að verða ljótari og þá aðalega hjá heimamönnum. Pienaar braut t.d. hroðalega illa af sér og átti skilið rautt spjald að mínum dómi fyrir ljóta sólatæklingu en fékk gult. Það voru semsagt ekki mörg marktækifærin sem litu dagsins ljós í fyrri hálfleik enda varla hægt á móti jafn leiðinlegu liði og Everton, brotin voru þó allnokkur og Wiley lét leikinn fljóta vel, stundum full vel. Liverpool stjórnaði fyrri hálfleiknum en færin létu á sér standa, hættan af Everton var lítil sem engin og þeir komu greinilega inn í þennan leik eins og þá síðustu, að reyna að skora úr föstum leikatriðum og gefa engin færi á sér, drepleiðinlegt lið.

Síðari hálfleikur: hófst eins og sá fyrri endaði, leiðinlega. Ekkert gerðist af viti fyrr en á 70. mínútu þegar að Osman hamraði boltann í stöngina eftir ágæta sókn Everton. Stuttu síðar kom vendipunktur leiksins. Lucas fékk þá að líta rauða spjaldið eftir algjörlega fáránlega ótrúlega heimskulegt brot á Lescott. Lescott kom á jafn mikilli ferð og gömul kona með innkaupakerru, fór vinstra megin við Lucas sem að rak fótinn inn í fætur Lescott og fékk sitt annað gula spjald. Ekki í fyrsta skiptið sem ég hef séð Lucas gera þetta. Eftir rauða spjaldið tók Everton völdin en það kom mér nú ekki beint á óvart að þeim tókst ekki að skora og leikurinn endaði því 0-0 og grípa þurfti til framlengingar.

Framlengingin hófst með sókn Everton, en Liverpool með 10 menn lágu til baka og heldu. Þetta Everton lið er líklega eitt af leiðinlegri sóknarliðum í enska boltanum og á tímabili leit út fyrir það að leikurinn færi 0-0 eftir framlengingu. En nei, þá kom einhver 19 ára gutti sem ég hef aldrei heyrt um og skorar í stöng og inn eftir að 3 Liverpool menn höfðu staðið í kringum hann og ekki gert neitt. Arbeloa tekur skrefið til hægri, en til hvers í ósköpunum, það voru allavega 2 Liverpool leikmenn sem coveruðu skotið þeim megin frá. Þess í stað fær Dan Gosling opið færi og leggur boltann í fjær hornið á 118. mínútu, 1-0 lokatölur.

Maður leiksins: Ég veit ekki alveg með það. Torres fann sig aldrei, kantmennirnir voru slakir, Alonso setti held ég persónulegt met í lelegri frammistöðu, Lucas var mjög slakur, Mascherano gerði nákvæmlega ekkert, Arbeloa hefur átt betri leiki en mér fannst Dossena eiga sinn besta leik fyrir Liverpool til þessa og vera einn af ljósu punktunum í kvöld. Ætli Carra, Skrtel og Reina fái ekki titilinn menn leiksins, ég ætla ekki að fara að velja á milli þessara þriggja því þeir spiluðu voðalega svipað fannst mér. Carra og Skrtel voru bestu útispilararnir og Reina varði frábærlega nokkrum sinnum og varla hægt að kenna honum um markið, hann sá boltann mjög seint og reyndi hvað hann gat. Ég ætla ekki að fara að velja á milli þeirra eins og áður segir, enda finnst mér það bara ekki skipta neinu einasta máli, ekki nokkru.

Það sem skiptir máli er að við töpuðum fyrir Everton, sem er hræðilegt. Ef menn ætla eitthvað að fara að böggast út í Rafa Benítez í kommentunum hér á eftir þá finnst mér það út í hött. Hvað í ósköpunum átti hann að gera? Gerrard fer meiddur af velli eftir c.a. korter, við missum mann af velli um miðjan síðari hálfleik og þetta Everton lið er með mjög sterka varnarmenn, ekki hægt að segja það sama um sóknartönnina hjá þeim reyndar.

En ég persónulega ætla að gleyma þessum leik sem fyrst, því fór sem fór og þetta kvöld var ekki okkar kvöld því miður. Ég vona bara svo innilega að Gerrard sé ekki alvarlega meiddur, því það veikir lið okkar fáránlega mikið.

Næsti leikur er á móti Portsmouth á laugardaginn og þá er eins gott að liðið bjóði upp á skemmtilegri og betri leik.

Mynd var fengin af vef BBC.