Það er stutt á milli leikja að þessu sinni. Nýstignir upp úr pirrandi heimajafntefli, með annað augað á litla bróður í Everton um næstu helgi en þurfum að skreppa í stutta ferð og spila við Blackburn Rovers á þriðjudagskvöldi.
Mér er sama í hvaða íþrótt það er, atvinnumennska, áhugamennska eða hvað sem er. Það er ekki einfalt að leggja svona leik upp. Deildin er auðvitað búin að vera samfelld hörmung frá miðjum janúar og allir í félaginu telja niður klukkustundirnar fram að kick-off á laugardaginn.
Það er morgunljóst að það er hins vegar önnur staða en stundum áður í svona stöðu. Maður hefði einhvern tíma hugsað bara um það að menn færu heilir í gegnum svona leik og engin rauð spjöld, kannski úrslitin ekki allt. En núna má nú klúbburinn varla við meiri neikvæðni en á okkur glymur og eftir fínt gengi Blánefjanna í borginni að undanförnu væri ansi mikilvægt að fara inn í undanúrslitaleikinn með hökuna uppi.
Las í dag skemmtilega grein eftir Blackburn-legendið Simon Garner, en hann er þar að fjalla um hvernig Kóngurinn brást við svipuðum aðstæðum fyrir töluvert mörgum árum, en veitir okkur væntanlega innsýn í hvernig karlinn vinnur í gegnum svona mál enn í dag. Því karakter í þjálfun breytist yfirleitt lítið. En nóg um það, leikurinn á morgun!
Mótherji okkar þar þarf lítið að hafa fyrir því að mótivera sig, eru á kafi í fallbaráttu og í miklum sveiflum þessa dagana. Ná góðum leikjum og góðum úrslitum, en síðan fallið í slakar frammistöður og slæm úrslit. Stjórinn þeirra er Glasgow-Skoti eins og Kóngurinn Dalglish og hefur fengið á sig meiri neikvæðni en okkar maður, svo mikla að Rauðnefur gamli ákvað að yfirgefa heimavöll þeirra, Ewood Park, þegar dónaskapurinn sem beint var í átt Kean var að hans mati svo svakalegur að kollegi í starfi gat ekki hlustað á.
Kean er búinn að greina frá því augljósa, að nú sé fínn tími til að mæta Liverpool, og stefnir að þremur stigum í þessum leik, sem gæti skipt Blackburn lykilmáli i botnbaráttunni. Liðinu hefur gengið betur gegn liðum sem leggja upp með að spila fótbolta og þeir óttast ekki neitt eftir að hafa náð jafntefli á Anfield í vetur, eitt margra liða.
Það verður fróðlegt að sjá hvernig Dalglish leggur leikinn upp, ég ítreka að ég held að hann ætli að nýta leikinn m.a. til að æfa hluti fyrir leikinn gegn Everton og mér finnst því líklegt að við fáum að sjá Agger spila fleiri mínútur en á helginni, en hefji þó ekki leik. Alveg gætum við séð Bellamy frá byrjun og Johnson á bekk. En svo kannski bara hvílir hann Gerrard og Suarez fyrir helgina, þeir eru lyklar að úrslitum í þeim leik.
En að lokum skýt ég á þetta lið:
Flanagan – Carragher – Coates – Aurelio
Kuyt – Spearing – Gerrard – Maxi
Bellamy – Carroll
Á bekknum verði Agger og Johnson, þeir muni báðir koma inná. Shelvey eða Henderson leysa svo Gerrard af, eða að Suarez verður settur inn til að reyna að vinna leikinn.
Ég viðurkenni það alveg að eftir helgina fannst mér eiginlega vonlaust að átta mig á uppsetningu þessa leiks. Ég er viss um að ef við hefðum unnið um helgina hefði minni pressa orðið á að gera eitthvað á Ewood. Það tókst ekki og það er ekki gott að horfa til þess að okkar drengir fari inn í derby-ið eftir enn eitt tapið.
Svo vonandi kemur liðið tilbúið í að sigra, óháð öllu sem gengur á og setur smá jákvæðni í okkar herbúðir fyrir mikilvægasta leik vetrarins á Wembley. Þar stendur og fellur seasonið held ég…
En ég spái því að í leiknum á Ewood verði skoruð 4 mörk og þau skiptist jafnt, úrslitin sem sagt 2-2. Held að Bellamy karlinn kveikji aftur skorunarneistann en hitt markið komi úr óvæntri átt.