Á sunnudaginn fá okkar menn tækifæri til að vinna sinn þriðja leik í röð þegar West Bromwich Albion koma í heimsókn. The Baggies eru sem stendur í 13. sæti deildarinnar með 42 stig eftir 34 leiki, heilum þrettán stigum frá fallsæti. Okkar menn eru í 8. sætinu með 46 stig en eiga leik inni á West Brom og vonandi eykst bilið á milli liðanna í sjö stig á sunnudaginn kemur.

Af hverju er ég að tala um West Bromwich eins og Liverpool sé í einhverri keppni við þá? Svarið er einfalt: maður neyðist til að láta sig gengi þeirra í deildinni varða út af því hver er knattspyrnustjóri West Brom og út af þeirri umræðu sem hefur ríkt um hann og Dalglish í vetur.

Þannig að áður en ég spái í spilin verð ég að tjá mig aðeins um uppáhald bresku pressunnar, Roy Hodgson, og manninn sem þeir elska að sjá tapa, Kenny Dalglish.

Það fór mjög illa í blaðamenn Englands þegar Roy Hodgson fór flatt sem stjóri Liverpool. Hann var (og er) mjög vinsæll meðal þeirra, þeir höfðu hampað honum mikið eftir velgengni með Fulham, bæði í stöðu landsliðsþjálfara Englands og sem stjóri Liverpool þegar sú staða varð laus sumarið 2010. Hann var ráðinn það sumarið (takk, Christian Purslow) og var ánægður með sig, sagðist eiga þessa stöðu skilið eftir góð störf, eins og það að vera knattspyrnustjóri Liverpool væri verðlaun en ekki verkefni.

Hann fór engu að síður sögulega flatt á því sem stjóri Liverpool og þrátt fyrir frábær ummæli ensu pressunnar, Purslow, Martin Broughton og bara allra sem nýju eigendurnir hlustuðu á fyrstu mánuðina hékk hann ekki lengur í starfi en fram í janúar. Hefði eflaust verið rekinn fyrr ef eigendurnir hefðu ekki þurft 2-3 mánuði hreinlega til að kynna sér málin nógu vel til að þora að komast að niðurstöðu.

Í staðinn fengum við King Kenny Dalglish, okkar mann frá A til Ö og maður sem veit að hlutverk stjóra Liverpool er ekki að vera handbendi ensku pressunnar, ekki að beygja sig undir alla gagnrýni frá stjóra Manchester United, ekki að tala eins og Liverpool sé klúbbur sem eigi að búast við tapi á útivelli gegn Birmingham og Blackburn. Dalglish skilur Liverpool, talar eins og Púllari og gerir sömu kröfur – af sjálfum sér og öðrum – og aðrir Púllarar gera. Hann ver klúbbinn og hlustar ekki á neitt rugl. Það var því borðleggjandi að hann yrði óvinsæll og enska pressan myndi bíða í ofvæni eftir að geta rekið rýtinginn í hann og svo snúið hressilega í sárinu.

Að því leyti til hefur veturinn í vetur verið nokkuð góður fyrir ensku pressuna. Dalglish er ömurlegur, segja þeir. Hann er búinn að missa það, hann veldur þessu ekki, og svo uppáhaldsskoðun margra þeirra: Dalglish er ekkert betri en Hodgson eftir allt saman. Hodgson er að gera svoleiðis blússandi góða hluti með W.B.A., Dalglish er að drulla á sig með Liverpool. Hodgson tapaði aldrei þremur leikjum í röð með Liverpool, og svo framvegis.

Svona virkar breska pressan og fyrir vikið – þótt deildin í vetur hafi verið stór vonbrigði hjá Dalglish – finnst mér bara nauðsynlegt að rifja aðeins upp hvernig okkur leið öllum þegar Roy Hodgson var stjóri Liverpool.

Til að rifja aðeins upp hvernig það var að vera Liverpool-aðdáandi meðan liðið var undir stjórn Roy Hodgson getið þið lesið pistla eftir okkur alla á tímabilinu september 2010 – janúar 2011. Hér eru nokkrir: Kristján Atli 1, 2 – Einar Örn 1, 2 – SSteinn 1. Sumir þessara pistla eru stuttir af því að það þurfti ekkert að fjölyrða um Hodgson eða rökstyðja þessar skoðanir, maðurinn var bara vonlaus sem stjóri Liverpool og það varð ljóst meira og minna strax í ágúst. Lesiði yfir færslurnar í október-desember 2010 og skoðið líka ummælin ykkar við færslurnar okkar. Þetta var átakanlegt tímabil. Og ef þið eruð í miklu sjálfspyntingarstuði mæli ég með The Anfield Wrap: The Hodge Files sem tekur saman mörg af skrautlegustu ummælum ‘The Hodge’ á þeim tíma sem hann stýrði Liverpool.

Nú er ég ekki að segja að allt sé stórkostlegt hjá Kenny Dalglish eða að Liverpool hafi verið í draumalandi síðan Hodgson fór. Tímabilið í vetur hefur verið vonbrigði og það hefur – hingað til – kostað Damien Comolli starfið og maður veit ekkert hvað gerist með Dalglish. En um eitt verður ekki rifist – Dalglish er réttur maður fyrir Liverpool á alla þá vegu sem Hodgson var rangur maður fyrir Liverpool. Öll viðtöl, ummæli, hegðun, allt sem tengist starfi knattspyrnustjóra utan vallar er 100% Dalglish í hag. Jú, Dalglish hefur valdið vonbrigðum í deildinni í vetur en hann er búinn að vinna titil og er kominn í úrslit hinnar bikarkeppninnar, á meðan Hodgson skeit á sig á heimavelli gegn Northampton í fyrsta leik Deildarbikarsins.

Ef ég væri aðdáandi liðs eins og W.B.A. eða Fulham – það er, félags af minni stærð en Liverpool FC sem býst ekki við eins miklu og stóru klúbbarnir gera – væri ég hæstánægður með Hodgson sem stjóra. Hann er mjög stöðugur stjóri, týpan sem vinnur einn, tapar einum og gerir eitt jafntefli í hverjum þremur leikjum og heldur liðum frá fallbaráttu. Af og til á hann betra tímabil og nær jafnvel að lyfta sér í Evrópusæti, og af og til á hann slæmt tímabil og lendir í fallbaráttu. Flott fyrir klúbba eins og W.B.A. og Fulham. En það var aldrei nóg fyrir Liverpool FC og hann virtist ekki skilja það, talaði jafnan eins og hann væri enn að stýra Fulham og ætti að fá að vinna eftir sömu kröfum hjá Liverpool og hann gerði þar. Það er stóra ástæðan fyrir því að hann var aldrei réttur maður fyrir Liverpool. Dalglish talar um titla og titilbaráttu, stefnir á sigur í öllum keppnum og tekur svo ábyrgð á því þegar liðinu gengur illa, í stað þess að reyna að kenna stökum leikmönnum um (lesið ‘The Hodge Files’ – menn eins og Agger, Johnson og Torres voru gerðir persónulega ábyrgir af því að ekkert var nokkurn tímann Uncle Roy að kenna).

Allavega, mér fannst ég verða að segja eitthvað um Hodgson. Það eru 15 mánuðir síðan hann var rekinn sem stjóri Liverpool og liðið hefur bæði unnið titla og valdið vonbrigðum síðan. Það er frábært að hafa Dalglish í brúnni sé hugsað til forvera hans og jafnvel þótt það verði raunin í sumar að hann hætti með liðið þá breytir það því ekki að hann er milljón sinnum hæfari í þessa stöðu en Roy Hodgson.

Þá að leiknum á sunnudaginn. West Brom hafa unnið tvo og tapað tveimur í síðustu 4 deildarleikjum (bara á pari við það sem má vænta af ‘The Hodge’) en þar sem þeir sigla lygnan sjó í deildinni núna veit ég ekki hversu grimmir þeir mæta endilega til leiks á sunnudag. Það segir mér helst sá hugur – af því að ég hef reynslu af því að spá í lið Roy Hodgson – að hann stilli upp 4-5-1 og freisti þess að ná jafntefli í þessum leik.

Að vissu leyti má viðra sömu efasemdir um okkar menn. Það er, hvaða hvata hafa menn til að vinna þennan leik? Baráttan um að vera fyrir ofan Everton í deildinni? Tækifæri til að gjörsigra lið Roy Hodgson? Baráttan um sæti í byrjunarliði bikarúrslitaleiksins? Ég veit ekkert hvað af þessu skiptir leikmenn Liverpool máli en mig grunar að Dalglish sé ekki á þeim buxunum að slaka á neinu nú þegar liðið er loksins byrjað að vinna leiki aftur. Það eru líka rúmlega átta dagar á milli bikarleiksins um síðustu helgi og þessa leiks þannig að ég sé ekki af hverju hann ætti að stilla upp einhverju öðru en sínu sterkasta liði.

Ég ætla að spá því að Dalglish stilli upp eftirfarandi liði á morgun:

Pepe kemur aftur í markið eftir leikbann, Brad Jones sest á bekkinn. Skrtel og Agger fá vonandi að stilla sig saman í miðri vörn aftur og það verður áhugavert að sjá hvort Enrique réttir úr kútnum eftir að hafa verið settur á bekkinn á Wembley. Á miðjunni sé ég ekki þörf á að hafa varnarhund eins og Spearing þegar við getum notað sókndjarfari menn eins og Gerrard, Henderson og Shelvey frekar. Ég myndi vilja hafa hraða á köntunum og því vel ég Downing og Bellamy frekar en Kuyt og Maxi, þó gæti ég alveg séð annan eða báða af þeim tveimur síðarnefndu byrja. Frammi hljóta svo Suarez og Carroll að byrja alla leiki saman það sem eftir er tímabils, ég bara trúi ekki öðru.

Mín spá: Síðustu tveir sigurleikir gerðu ansi margt gott fyrir þetta lið og ég held að þetta lið nái sér aftur upp úr þessari deildarlægð núna og fram á vorið. Við tökum þennan leik 3-0, skorum snemma og þá er ekkert plan B til hjá Hodgson og þetta verður auðvelt. Ég hef verið duglegur að spá Liverpool jafnteflum eða tapleikjum á þessari síðu enda hefur mér litist illa á hrunið í deildinni en ég hef núna fulla trú á að það sé komið að sigri á Anfield í deildinni.