Á morgun verður sögulegur leikur leikinn á Anfield. Þá kemur liðið sem er 123 sætum neðar en við og freistar þess að komast áfram í ensku bikarkeppninni. Öskubuskuævintýri … “the little engine that could” … Davíð og Golíat … Þetta er bara eitthvað svo súrrealískt og yndislega gaman.

Þetta er í fyrsta skipti í 27 ár sem Liverpool keppir við utandeildarlið í bikarnum, eða síðan liðið keppti við Altrincham árið 1981. Heimasíða liðsins er hér, en liðið eins og það er í dag varð til árið 1998 þegar Havant Town og Waterlooville sameinuðust. Kíkið á síðuna fyrir frekari upplýsingar um liðið.
Hvað á maður annars að segja? Maður veit alveg að þegar litlu liðin dragast gegn þeim stóru, þá ríkir mikil gleði þar á bæ. Hugsið ykkur bara hvers konar íþróttalega fullnægingu ég fengi ef Fram keppti einhvern tíma við Liverpool í Evrópukeppni … ! Ha ha ha ha! Annars finnst mér þetta fyrst og fremst æðislegt fyrir þetta lið og ég vona sannarlega að við sýnum alla vega þá virðingu að hafa einhver af stóru nöfnunum okkar í liðinu. Annað væri hálfleiðinlegt. Rafa virðir mótherja sína ávallt, og hann segir um Havant & Waterlooville að liðið eigi auðvitað skilið að vera komið svona langt, og ekki skuli vanmeta það algjörlega. Hann vill vinna þessa keppni. Með það í huga, ætla ég í eitthvert ævintýralegt skap og spá út í bullið … loftið … æi … vitiði hvað? Þessi liðsuppstilling mín verður örugglega kolvitlaus, but here goes:
Finnan – Skrtel – Hobbs – Riise
Pennant – Mascherano – Leiva – Babel
Crouch – Kuyt
Gaman væri svo að sjá Torres, Gerrard og Carra koma inn á. Spurning með Alonso … en þetta er algjörlega út í loftið. Gaman að því.
Eins og ég sagði þá vill Rafa vinna þessa keppni, og burtséð frá öllu utanvallar-kjaftæðinu sem hefur verið í gangi, þá á þetta auðvitað að vera þvílíkur kökubiti að áttundipartur væri nóg! Einhvers staðar las ég að veðbankar setja 200:1 líkur á að Havant & Waterlooville sigri 2:1 … líkur á sigri Liverpool voru þá um 1/100. Þetta er ekki spurning um hvort … heldur hvernig. Verður þetta skemmtilegur leikur sem endar í kurteisum sigri (5-6 : 0) eða verður þetta miskunnarlaust og double-digit sigur? Hvort sem er, þá er spennan mikil og ánægjan sömuleiðis.
Sóknarmaðurinn Jamie Slabber hefur spilað áður gegn Liverpool … sem varamaður hjá Tottenham Hotspur árið 2003. Að öðru leyti er þetta skemmtileg óvissa. Ég bara get ekki annað en birt þessa skemmtilegu mynd af liðinu:

Ég hef auðvitað trú á því að Rafa og liði fari í alla leiki til að vinna. Engin breyting verður á því á morgun. Spurningin er bara hversu hart ætlar Rafa að sækja sigurinn. Það er sama hvernig Rafa stillir upp liðinu … þetta á auðvitað að vera auðveldasti sigurinn. En í bikarkeppninni getur allt gerst og ég sjálfur er mikill ævintýramaður! En það breytir því ekki að ég ætla að spá þægilegum sigri okkar manna 8 : 0 þar sem Babel skorar þrennu, Crouch tvö, Skrtel eitt, Mascherano eitt og Leiva eitt.
Ég var staddur úti á Kanaríeyjum þegar Torres jafnaði gegn Middlesbrough og leikurinn endaði í jafntefli. Mér fannst gaman að sjá að öskrin mín vöktu athygli, því aðrir Íslendingar spurðu út í úrslitin og því miður náðu nokkrir Man U aðdáaendur að nudda smá salti í sárin mín, en mér fannst æðislegt að sjá hótelstjórann (þ.e. gaurinn í afgreiðslunni) þjóta úr afgreiðslunni og fagna með mér jöfnunarmarkinu … ég vissi og veit alveg að Liverpool er elskaður klúbbur um allan heim. En það var gaman að upplifa þessa “ást” þarna á Kanaríeyjum. Við skildum ekki alveg hvorn annan, en við höfðum þarna ekta Liverpool-moment. Og já … það var eftir þennan slappa leik. Punkturinn minn er einfaldur: Liverpool framar öllu! :)
Tölfræði lýgur aldrei … en tölfræði vinnur ekki leiki. Í 148 viðureignum liðanna hefur Man U betur og síðan Rafa kom á Anfield … þá er eini sigur Liverpool á Manchester 1:0-sigurinn í bikarnum í fyrra. Hins vegar er gaman að lesa frétt um að Alex Ferguson eigi þá ósk heitasta að ná titlafjöldameti Liverpool (18 sigrar gegn 16) í ensku deildinni, en ég á móti trúi ekki öðru en því að sú ósk hans rætist aldrei. Þetta er ekki úrslitaleikurinn í deildinni, en þetta er fáránlega stór leikur! Sigur í þessum leik gefur svo miklu miklu meira en 3 stig … hann gefur vissu, kjark og ótrúlega ánægju. En pælið í einu … hingað til hefur enginn leikmaður Liverpool skorað deildarmark gegn Manchester United síðan Rafa tók til starfa … !! Er ekki kominn tími á að enda þessa markaþurrð – og er þessi leikur ekki einmitt tilvalinn til þess?? Sjöundi deildarleikur liðanna síðan Rafa kom og sjö er happatala!
Á 28. mínútu kemur fín hornspyrna frá Gerrard þar sem mér fannst að Crouch hefði átt að ná að stýra betur boltanum. Torres kemst fyrir sendingu varnarmanna Bolton og splundrar vörninni á 34. mínútu en skýtur framhjá og Crouch var í ákjósanlegu færi líka. Næstumþvísjálfsmark Arbeloa kom svo rétt á undan flottustu brennslu keppnistímabilsins hingaðtil! Á 38. mínútu er hæg sókn Bolton í vinnslu og sending inn fyrir virkar ekki hættuleg, en Carra og Reina í úthlaupi rekast saman og skilja Anelka eftir fyrir innan, sem skýtur svo framhjá fyrir opnu marki! Yndislegt! Enn yndislegra var að sjá svo snilldarmark hjá okkar mönnum á 45. mínútu, rétt fyrir leikhlé: Steven Gerrard átti frábæra langa sendingu inn fyrir vörn Bolton og galdramaðurinn Torres skorar – virkilega flott mark! 2:0!