Liverpool – Man City 2-2 (3-2)

Liðið sem við þekkjum sneri aftur í dag og náði í þau úrslit sem þurfti gegn Manchester City í hörku leik sem var allt of spennandi. Þetta þýðir að Liverpool er aftur á leiðinni á Wemley og það í fyrsta skipti á þessari öld.

Dalglish hafði ekki úr neinum djúpum miðjumanni að velja fyrir þennan leik, Lucas og Spearing eru meiddir og valdi því að fara inn í þennan leik með þrjá á miðjunni og tókst það vel.

Byrjunarliðið var svona:

Reina

Johnson – Skrtel – Agger – Enrique

Kuyt – Henderson – Adam – Downing
Gerrard

Bellamy

Bekkur Doni, Kelly, Carroll, Maxi, Coates, Carragher, Shelvey.

Leikurinn var spilaður á nokkuð rólegu tempói í fyrri háfleik þar sem City var meira með boltann en Liverpool var liðið sem sótti mun meira og skapaði hættulegu færin. Fyrsta færið kom á 4.mínútu þegar Jose Enrique fékk boltann óvænt í dauðafæri og átti ágætt utanfótarskot sem $%##%$% Joe Hart varði, óþolandi markmaður með öllu og sá lang besti í Englandi á þessu tímabili.

Lið Man City inniheldur tvo af mínum uppáhalds leikmönnum í enska boltanum, Balotelli og Stefan Svavic, sá síðarnefndi var með í dag og einfaldaði það töluvert allann sóknarleik okkar manna án þess þó að við næðum að nýta það nægjanlega vel. Reyndar var Charlie Adam ljónheppinn á 18.mínútu að fá ekki dæmt á sig víti eftir að hann sparkaði Dzeko niður inni í teig en við sluppum með skrekkinn þar.

Á 31.mínútu skoruðu þó gestirnir og til að sýna hversu gegn gangi leiksins það mark var þá var það Nigel De Jong sem skoraði með mjög flottu skoti fyrir utan teig upp í markhornið, óverjandi fyrir Reina. Bölvaður grís reyndar hjá De Jong sem rann í skotinu sem sveif engu að síður svona glæsilega í markið.

Joe Hart reyndi einhverja sálfræði á Gerrard fyrir vítaspyrnuna, Gerrard svaraði (annað mark hans úr víti gegn Hart í þessari rimmu). - Lærdómur, ekki sálfræðistríð við Gerrard, hann vinnur.

Steven Gerrard var alltaf að fara vinna þennan leik og hann jafnaði metin af öryggi eftir vítaspyrnu sem dæmd var er Richards varði boltann með hendi innan teigs. Agger átti þrumuskot sem fór í Richards og þaðan í höndina á honum. Fyrir mér var þetta víti enda fór hann eins og markmaður í tæklinguna.

Staðan 1-1 í hálfleik og því verr og miður fór Savic útaf fyrir Aguero. Savic valdi kannski að fara til City í fyrrasumar en hann stóð sig engu að síður vel fyrir Liverpool í dag og hefði átt að fá meiri tíma í sóknarleiknum hjá okkur.

Seinni hálfleikur byrjaði vel og Liverpool var mun líklegri til að skora fyrstu 20.mínúturnar. Þá fór liðið aðeins að bakka og að manni fannst gefa eftir í pressunni og nánast um leið settu City menn annað mark. Kolorov braust upp kantinn og sendi þaðan fyrir mark Liverpool þar sem Agger steingleymdi sér í dekkningunni og Edin Dzeko gat ekki annað en potað boltanum í autt markið. 1-2 og útlitið ekki gott og danski miðvörðurinn brjálaður út í sjálfan sig.

Aftur svöruðu okkar menn frábærlega og rúmum fimm mínútum eftir mark City var Bellamy búinn að jafna með mjög góðu marki. Kuyt sem var mjög góður í dag fann Bellamy í teignum, þar sendi hann á Johnson og fékk boltann aftur áður en hann setti hann í netið framhjá Joe Hart. Persónulega var ég farinn að halda að Liverpool gæti ekki skorað fram hjá Hart úr „open play“ og datt með þvílíkum glæsibrag í stólum er ég reyndi að fagna markinu.

Staðan því 2-2 og 3-2 samanlagt og þannig náðu okkar menn að halda henni allt til loka og bóka ferð á Wembley þar sem við mætum Cardiff! Óneitanlega spurning um að færa þann leik bara aftur til Cardiff reyndar upp á ferðalög og svona, en pant ekki segja Steven Gerrard frá þessari hugmynd. Hann hefur aldrei spilað með Liverpool á Wembley (svo ég muni) og það er kominn tími til.

Aron Einar leikmaður Cardiff sagði á Twitter í gær að City væri óska mótherji í úrslitum og ég skil hann vel. Blessunarlega gekk það ekki eftir.

Flottur leikur hjá okkar mönnum og algjörlega frábær ef við miðum við síðustu leiki. Reyndar óþolandi að fá á sig 2 mörk eftir tvö skot á markið en liðið hafði karakter í það í dag að koma tvisvar til baka og það gegn moldríku Man City sem hefur verið í banastuði, það sýnir að það er ennþá karakter í þessu liði.

Maður leiksins: Það koma nokkrir til greina í dag. Martin Skrtel er að spila mjög vel allajafna á þessu tímabili og var mjög öflugur í dag. Gerrard fékk tvo með sér á miðjuna og þannig virkar hann best og Liverpool vann miðjubaráttuna í dag. Dirk Kuyt var að spila sinn besta leik í vetur og líktist sjálfum sér í dag. En minn maður leiksins er alltaf Craig Bellamy sem fékk standandi lófaklapp frá öllum viðstöddum er hann yfirgaf völlinn í dag. Hann hefur hraðann sem við verðum að fá meira af í okkar lið, hann var stöðugt ógnandi gestunum og það var hann sem kom okkur á endanum á Wembley.

Deildarbikarinn er ekki stærsti bikarinn í boltanum, en einhversstaðar verðum við að byrja og hefðir þú boðið mér þetta, bara einhvertíma á síðasta tímabili hefði ég tekið því.

Næst er það FA Cup og hitt (litla) liðið frá Manchester borg, bring it on.

Continue reading

Liðið gegn City

Áhugavert byrjunarlið Liverpool í dag og m.a. enginn Andy Carroll byrjunarliðinu. Við erum með þrjá á miðjunni sem vonandi gengur upp í kvöld þó ég búist við því að Kuyt, Gerrard og Downing spili framar en Henderson og Adam. Bellamy einn upp á topp sem segir mér að Dalglish ætlar að beita skyndisóknum, a.m.k. hafa einhvern hraða í fremstu víglínu.

Reina

Johnson – Skrtel – Agger – Enrique

Kuyt – Henderson – Adam – Downing
Gerrard

Bellamy

Bekkur Doni, Kelly, Carroll, Maxi, Coates, Carragher, Shelvey.

Margir þarna sem þurfa að taka orð Dalglish eftir síðasta leik til sín, geri þeir það í kvöld klárum við þennan leik.

Hérna má svo sjá þetta alveg staðfest:
Continue reading

Bolton á morgun

Sigur gegn Bolton á morgun myndi verða til þess að árangur okkar manna á útivelli yrði betri heldur en allt síðasta tímabil. Þetta segir kannski ekki mjög margt enda liðið ömurlegt á síðasta tímabili en þó klárlega ágætis mælikvarði á bætingu milli tímabila. Verra er þó að heimavöllurinn hefur ekkert verið að gefa af sér á þessu tímabili og þrátt fyrir að hafa ekki tapað leik á Anfield í vetur og á stundum skotið 20-30 á markið í leik höfum við bara unnið 4 leiki á heimavelli. Einn af þessum leikjum var einmitt öruggur sigur gegn arfaslöku Bolton liði og það sem meira er þá náðu okkar menn að skora þrisvar í leiknum, það eitt telst til tíðinda á þessu tímabili.

Heimavöllurinn hefur ekkert verið happa fyrir Bolton heldur og reyndar er árangur þeirra á Reebok Stadium sá versti hjá heimaliði í deildinni á þessu ári, einn sigur og eitt jafntefli í tíu leikjum. Þó voru Owen Coyle og hans menn aðeins farnir að rétta úr kútnum undanfarnar vikur eftir hræðilega byrjun á tímabilinu. Liðið tapaði 3-0 á Old Trafford í síðustu umferð en fyrir þann leik höfðu þeir unnið tvo og gert jafntefli í einum. T.a.m. unnu Bolton menn góðan sigur á Everton um daginn í áhugaverðum leik þar sem mark Tim Howard markmanns Eveton yfir allann völlinn var aðeins næst óvæntasta mark leiksins því David nokkur N´Gog skoraði fyrir Bolton í þessum leik.
Byrjunarlið Bolton í síðasta leik var svohljóðandi:

Bogdan

Grétar Rafn – Zat Knight – David Weather – Sam Ricketts

Chris Eagles – Muamba – Mark Davies – Martin Petrov

Nigel Reo-Coker

David N´Gog

Bekkur: Lynch, Boyata, Riley, Pratley, Tuncay Sanli, Kevin Davies, Ivan Klasnic.

Sá leikur skíttapaðist og því erfitt að segja til um hvernig Coyle hugsar þennan leik. Meiðslalistinn er nokkuð langur hjá þeim, en Juusi Jaaskelainen, Mikel Alonso, Ricardo Gardner, Tyrone Mears, Chung-Yong Lee, Stuart Holden og Sean Davis verða allir fjarri góður gamni í þessum leik. Eins hjálpar þeim lítið að hafa selt fyrirliða sinn, Gary Cahill til Chel$ea í þessari viku.

Tölfræðin er með okkur fyrir þennan leik og það er eitthvað sem gerir mig ávallt stressaðan fyrir leik. Liverpool hefur unnið Bolton í síðustu tíu viðureignum liðanna, fjórir þessara leikja hafa verið á Reebok. Bolton náði síðast stigi af Liverpool árið 2006 og gott ef anti-kristur var ekki að stýra þeim þá. Liðin hafa spilað 25 leiki síðan úrvalsdeildin var stofnuð og Bolton hefur unnið þrjá þessara leikja.

Við eigum að vinna þennan leik, sérstaklega núna enda þetta eitt allra lélegasta Bolton lið sem þeir hafa boðið uppá. Okkar menn bara verða að hrista þetta 0-0 tap gegn Stoke af sér og koma með látum inn í þennan leik og Dalglish hreinlega verður að bjóða upp á gáfulegri sóknarleik en arfaslakan Dirk Kuyt einan upp á topp og 5 varnarmenn eins og við sáum síðustu helgi.
Þessi viðureign er lognið á undan storminum því að á miðvikudag er seinni leikurinn gegn Man City og á laugardaginn er það Manchester United í FA Cup.

Fjarverandi á morgun eru Luis Suarez og Lucas Leiva ásamt því að Jay Spearing er tæpur fyrir þennan leik. Ekki langur listi en það hroðalegt að vera án Suarez og Lucas. Þetta er fimmti leikurinn sem Suarez tekur út í þessu blessaða banni sínu.

Það er vika síðan við spiluðum síðasta leik og því held ég að Dalglish hefji leik með eins sterku liði og hann hefur uppá að bjóða.

Reina

Johnson – Skrtel – Agger – Enrique

Henderson – Gerrard – Adam – Downing –

Carroll – Bellamy

Vonandi koma Agger og Enrique inn í byrjunarliðið aftur og ég tippa á að Carroll hefji leik og hafi þá Bellamy, Downing og Gerrard á hlaupandi í kringum sig.

Spá: Ég er lúmskt smeykur fyrir þennan leik enda liðið alls ekki sannfærandi í þessum leikjum sem við eigum að klára og bit frammávið er vandræðalegt, spái þó 0-2 og það verði Gerrard og Henderson sem skori mörkin.

Opinn þráður – Eitt ár liðið

Fyrir einu ári síðan kom fréttatilkynning á opinbera heimasíðu Liverpool sem hófst svona:

Liverpool FC confirmed today that manager Roy Hodgson has left the club by mutual consent.

Þetta varð góður dagur (raunar einn besti fyrir stuðningsmenn Liverpool í ansi langan tíma) því eftirfarandi kom einnig í sömu tilkynningu:

Club legend Kenny Dalglish will assume control of team matters 

Það virkar stundum á mann eins og það sé lengra síðan þetta átti sér stað en svo er ekki.

Þetta var vondur dagur fyrir leikmenn eins og Charlton Cole, Ola Tivonen og fleiri sem fyrri stjóri vildi fá til að byggja upp nýtt og verra Stoke lið með en góður fyrir stuðningsmenn Liverpool sem fóru strax að heyra mun meira spennandi leikmenn orðaða við félagið eins og Luis Suarez og Charlie Adam (sem var funheitur í deildinni þá).

Það eru ekki alveg sömu læti núna en þó nokkuð líklegt að liðið verði eitthvað styrkt í janúar. Lítið sem ekkert lekur af viti í ITK (in the know) hetjur á twitter sem mark er takandi á og liðið vinnur sannarlega eftir gömlu gildunum, segja frá því þegar það er frá einhverju að segja. Leikmenn sem helst er orðað við okkur í dag eru Junior Hoilett og Scott Sinclair. Eins hef ég eitthvað séð um Chris Samba, Demba Ba og Jackson Martinez sóknarmann frá Kólembíu en ekkert af þessu er með nógu merkilegum heimildum að það taki því að linka á það.

Slúður um Darren Bent er ekki lengur in og virðist vera að deyja út.

Líklega er bara best að gera sér engar vonir fyrr en eftir fjögur 31.janúar en það virðist stundum vera eins og þessi gluggi sé bara opinn frá 16-17 þann dag.

En orðið er frjálst.

Upphitun: Oldham á föstudaginn

Framundan er þriðja umferð í bikarkeppninni og að þessu sinni fáum við lið sem helst hefur unnið sér það til frægðar í seinni tíð að vera meðal stofnenda ensku úrvalsdeildarinnar. Ekki hjálpaði það þeim mikið því liðið er núna í þriðju efstu deild á Englandi með fjörgamlan heimavöll.

Oldham liðið þarf ekki að ferðast langt er þeir halda á Anfield því borgin er staðsett um 11 km frá miðborg Manchester. Af þeim sökum er eðlilega ákaflega fátt merkilegt við þessa gömlu iðnaðarborg sem átti sitt blómaskeið í byrjun síðustu aldrar er starfsemi í textíl og bómullarverksmiðjum borgarinnar var í blóma. Þeim lokaði jafnt og þétt og íbúafjöldinn fór frá því að vera um 150.þúsund um aldarmótin 1900 í rúmlega 100.þúsund í dag.

Íbúar Oldham eru taldir vera ákaflega mikið “working class” hvernig svo sem þetta breska flokkunarkerfi virkar. En merkingin er sú að þarna er ekki mikið um ríkt fólk eða mörg hálaunastörf. Talið er að 1/4 hluti íbúa sé af erlendum uppruna og þá aðalega frá löndum í S-Asíu (Pakistan, Bangladesh). Þessu hafa fylgt vandræði tengt kynþáttafordómum sem náðu hámarki fyrir rúmum áratug er það brutust út miklar óeirðir í Oldham sem breiddust út til fleiri borga á N-Englandi.

Íbúar Oldham eru þó engir bjánar enda kusu þeir árið 1900 mann að nafni Winston Churchill á þing í fyrsta skpti eftir keppnis kosningabaráttu sem m.a. skartaði þessari auglýsingu

Að þetta sé eitt af því sem maður kemur inná í örstuttri yfirferð á sögu Oldham segir líklega meira en margt um Oldham.  Churchill var samt flottur.

Hip og kúl arkitektúr eða kennileiti sem hægt er að vera stoltur af hefur aldrei verið meðal áhyggjuefna íbúa Oldham og virkar borgin alveg merkilega ómerkileg fyrir vikið. Iðnbyltingin, blómaskeið þessa svæðis breytti engu þarna og er heimavöllur félagsins, Boundary Park, líklega besta dæmið hvað þetta varðar enda einn elsti og versti heimavöllur í deildarkeppninni á Englandi.

Félagið varð til er Pine Villa FC sem stofnað var 1895 sameinaðist nágrönnum sínum í Oldham County FC sem leggja átti niður árið 1899. Liðin sameinuðust, nafninu var breytt í Oldham Athletic og liðin spiluðu leiki sína á heimavelli síðarnefnda liðsins, Boundary Park þar sem liðið er ennþá í dag.

Besti árangur í sögu félagsins var annað sæti í efstu deild árið 1915 en félagið hefur flakkað milli deilda í gegnum tíðina. Árið 1982 tók Joe Royle við liðinu sem varð þekkt á þeim tíma fyrir að spila á gervigrasi. Royle gerði mjög vel hjá Oldham, hann kom þeim upp í fyrstu deild 1987 og í úrslit deildarbikarsins árið 1990. Árið eftir fór liðið upp í efstu deild í fyrsta skipti í 68 ár og var þar í þrjú tímabil. Á þessum tíma komst liðið tvisvar í undanúrslit en datt út í bæði skiptin eftir endurtekin leik gegn Manchester United. Árið 1994 voru þeir aðeins mínútu frá því að sigra en United jafnaði og rústaði seinni leiknum.

Joe Royle og félagar fagna því árið 1993 að hafa bjargað sér eftirminnilega frá falli.

Liðið féll árið 1994 og Joe Royle sem þjónað hafði liðinu vel í 12 ár var refsað illa fyrir þetta. Hann var látinn taka við Everton. Oldham var þrjú ár í næstefstu deild en féll þá aftur og hefur ekki komist ofar en þriðju efstu deild síðan þá, skipt ítrekað um þjálfara og verið í töluverðum fjárhagsvandræðum.

Liverpool hefur spilað oft og mörgum sinnum við Oldham í gegnum tíðina en aldrei síðan janúar 1994 er liðin mættust í deildinni á Boundary Park þar sem okkar menn unnu örugglega 0-3. Liverpool vann fyrri leikinn þetta tímabil einnig en árið áður vann Oldham leik liðanna á heimavelli 3-2 sem væri mun merkilegra ef ekki væri fyrir að Greame Souness var að stýra Liverpool þá.

Af síðustu 48 viðureignum þessara liða hefur Liverpool unnið 30 sinnum, Oldham 12 leiki og 6 sinnum hafa leikar endað með jafntefli.
Continue reading