Allar færslur eftir Einar Örn

LIVERPOOL 3 – Man City 2

Liverpool unnu í dag mikilvægasta deildarsigur liðsins í áratugi. 3-2 gegn milljónaliði Manchester City á Anfield á 25 ára afmæli Hillsborough harmleiksins í alveg hreint stórkostlegum knattspyrnuleik. Þetta eru frábær úrslit og ef að okkur tekst að landa titli númer 19 í maí þá var sigurinn í dag einn sá mikilvægasti.

3-2 með mörk skoruð af 19 ára gömlum Englending, 21 árs gömlum Brassa og tæplega þrítugum Slóvaka sem við höfðum flest afskrifað fyrir nokkrum mánuðum síðan. Við erum efstir í deildinni, höfum unnið 10 leiki í röð og höfum nú skorað 93 mörk í deildinni, sem er met í sögu Liverpool. Ótrúlegt!

Hvernig á ég að skrifa skýrslu um þetta? Klukkan er orðin níu hérna í Svíþjóð og það eru 5 klukkutímar síðan ég stóð uppá borði á Southside barnum og faðmaði hóp fólks sem ég horfi á leikina með í hverri viku. Það eru þegar komin um 80 komment við þessa færslu, enda gleðin gríðarleg á meðal Liverpool stuðningsmanna í dag.

Rodgers var ekkert að hika við hlutina, heldur stillti upp sókndjörfu liði í dag.

Mignolet

Johnson – Skrtel – Sakho – Flanagan

Henderson – Gerrard (c) – Coutinho

Sterling – Sturridge – Suarez

Á bekknum: Jones, Toure, Agger, Aspas, Moses, Allen, Lucas

Einsog svo oft áður á Anfield í vetur þá byrjaði Liverpool liðið á 100 km hraða. Við yfirspiluðum City liðið og eftir aðeins 5 mínútur vorum við búnir að skora. Luis Suarez gaf frábæra sendingu á Raheem Sterling, sem að tók bæði Vincent Kompany og Joe Hart í nefið og skoraði ótrúlegt mark. Sjáiði þetta!

Hvernig hefur 19 ára strákur kjark í svona hreyfingar í mikilvægasta leik Liverpool í áratugi? Ég veit það ekki, en Sterling á ekki í vandræðu með þetta. Liverpool hélt áfram að sækja. Sturridge fékk dauðafæri og Hart varði frá Gerrard úr opnu skallafæri. Mark númer 2 kom þó beint eftir Gerrard færið þegar að Gerrard tók horn, sendi boltann á Martin Skrtel, sem að stakk Kompany af og skallaði boltann yfir Hart og í netið.

2-0 og Liverpool var með þetta í höndunum. Ekki skemmdi fyrir að Yaya Toure, sem hefur verið besti maður City í allan vetur, þurfti að fara útaf vegna meiðsla og Javi Garcia kom inná og var kominn með gult spjald á innan við mínútu. Liverpool mun betri og City í tómu rugli.

En fljótlega komu City menn sér inní leikinn og Mignolet varði frábærlega frá Fernandinho auk þess sem að Sterling bjargaði á línu. 2-0 í hálfleik og ég hélt að Rodgers myndi ná að róa menn aðeins niður.

En í byrjun seinni hálfleik þá jókst pressan frá City. Navas (sem hafði ekki getað neitt gegn Flanagan) var tekinn útaf og James Milner settur inná og við það jókst pressan svakelga og það fór svo að á fimm mínútuna kafla voru City búnir að jafna. Fyrst David Silva og svo Glen Johnson með sjálfsmark. Strax eftir markið var Sturridge tekinn útaf fyrir Allen – skipting sem flestum fannst sennilega koma of seint því forskotið var þegar farið.

En stuttu eftir það kom furðuleg skipting (að mínu mati) frá Pellegrini þegar hann tók Dzeko útaf og setti Aguero í staðinn. Sóknin hjá City hafði verið gríðarlega sterk, en mér fannst þessi skipting draga úr kraftinum.

10 mínútum seinna kom svo markið sem að kláraði leikinn. Liverpool höfðu ekki verið að ógna mikið og ég vonaðist í besta falli eftir jafntefli úr leiknum, en klúður í vörninni hjá City leiddi til þess að Coutinho fékk boltann og afgreiddi hann frábærlega í netið. Frábært mark hjá Coutinho, sem ég hefði verið búinn að taka utaf nokkrum mínútum áður en einsog svo oft áður í vetur þá kom það sér vel fyrir Liverpool að Brendan Rodgers er þjálfari liðsins en ekki ég.

Dómarinn bætti við 5 mínútum, sem voru einsog heil eilífð, en annars gerðist lítið fyrir utan það að Jordan Henderson fékk réttilega rautt spjald þegar hann missti boltann og tæklaði svo Samir Nasri. Svekkjandi fyrir Henderson, sem mun missa af Norwich, Crystal Palace og Chelsea leikjunum.

Niðurstaðan frábær 3-2 sigur á Manchester City. Liverpool á toppnum með 2 stiga forskot á Chelsea (og miklu betri markatölu) og 7 stiga forskot á City. Í lokin fögnuðu Liverpool menn gríðarlega. Ég missti algjörlega af því þar sem ég var upptekinn við að faðma fólkið í kringum mig, en það er erfitt að missa sig ekki í gleðinni við að horfa á innilegan fögnuð okkar manna í leikslok. Þeir áttu þetta skilið. Þvílíkt lið. Þvílíkt lið. Fyrirliðinn okkar faðmaði félaga sína með tárin í augunum 25 árum eftir Hillsborough. Ógleymanlegt.


Maður leiksins: Þessi leikur skiptist í nokkra hluta. Fyrstu 40 mínúturnar voru okkar menn stórkostlegir og yfirspiluðu City liðið. Svo kom kafli frá 40-70 mínútu þar sem City voru mun betri og svo var þetta jafnt síðustu mínúturnar.

Allt Liverpool liðið á hrós skilið eftir þessa frammistöðu. City er klárlega besta liðið sem við höfum spilað við í vetur og eina liðið sem hefur yfirspilað Liverpool á þessu ári. Ég ætla að velja Coutinho sem mann leiksins. Hann og Sterling voru að mínu mati frábærir á miðjunni ásamt Gerrard og Sterling og Coutinho sáu um að skora tvö af þremur mörkunum þegar að við þurftum mest á því að halda – annan leikinn í röð skoruðu hvorki Suarez né Sturridge. Baráttan í Coutinho var frábær og hann skoraði mark sem gæti verið eitt mikilvægasta markið í sögu Liverpool.

13.apríl og við erum efstir í deildinni. Tottenham, Arsenal, Everton, Manchester United og núna Manchester City hafa mætt á Anfield og tapað.

tafla13apr

Hvernig sem þetta fer, þá hefur þetta verið stórkostlegt tímabil. Þetta lið er frábært. Þessi þjálfari er frábær. Þessi klúbbur er frábær.


Það eru fjórir leikir eftir. FJÓRIR LEIKIR. Sigrar gegn Norwich (ú), Chelsea (h), Crystal Palace (ú) og Newcastle (h) og þá MUN Steven Gerrard, captain fokking fantastic, lyfta enska úrvalsdeildarbikarnum á Anfield þann 11.maí.

Þetta er enn í okkar höndum. Draumurinn lifir áfram. YNWA.

West Ham 1 – Liverpool 2

Í síðasta podcast þætti fórum við yfir næstu þrjá leiki liðsins, sem voru Sunderland og Tottenham á Anfield og West Ham á útivelli. Ég spáði okkur 9 stigum en einsog aðrir þá sagðist ég vera langmest stressaður fyrir West Ham á útivelli. Þetta var einfaldlega of típískur leikur til að tapa stigum. Feiti Sam að þjálfa, Downing á kantinum og stóri Andy Carroll dýrvitlaus inní teignum.

En þetta Liverpool lið er einfaldlega magnað og okkar menn kláruðu West Ham liðið í dag sanngjarnt, 1-2.

Rodgers stillti þessu upp svona í byrjun:

Mignolet

Johnson – Skrtel – Sakho – Flanagan

Henderson – Gerrard (c) – Coutinho

Sterling – Sturridge – Suarez

Bekkur: Jones, Toure, Cissokho, Allen, Lucas, Aspas, Moses

Fyrri hálfleikurinn var verulega erfiður. West Ham liðið tók ekki mikla sjensa og þeir voru að vinna baráttuna á miðjunni gegn okkar mönnum. Coutinho var alls ekki að finna sig og West Ham menn sköpuðu oft hættu með kantspili sínu og þeir áttu til að mynda ágætlega greiða leið framhjá Flanagan.

En þegar stutt var til leikhlés gaf Steven Gerrard stórkostlega sendingu á Luis Suarez, sem að ætlaði framhjá varnarmanni West Ham, sem tók boltann með hendi og réttilega dæmt víti. Steven Gerrard mætti á svæðið og skoraði auðvitað. 0-1 og ég var hóflega bjartsýnn á að þetta ætti að hafast í seinni hálfleiknum.

En þegar að hálfleikurinn var að klárast gerðist alveg ótrúlegt atvik. Í hornspyrnu nær Mignolet að grípa boltann en sekúndubroti seinna kýlir Andy Carroll hann í hausinn, Mignolet missir boltann fyrir Guy Demel, sem að skorar 1-1. Aðstoðardómarinn flaggar strax að þetta hafi verið aukaspyrna, en dómarinn var svo viss á sínu að hann hundsaði skilaboð aðstoðardómarans og dæmdi mark. Þetta varð svo súralískara þegar að atvikið var sýnt á risaskjá á vellinum fyrir aftan dómarann og hálft Liverpool liðið hópaðist að dómaranum og bað hann um að snúa sér til að hann gæti séð atvikið, en hann neitaði því.

Hérna er vídeó af þessu – þetta atvik var ótrúlega magnað og ég var þegar byrjaður að skrifa leikskýrslu í hausnum þar sem ég færi yfir dómaraskandalana gegn City, Chelsea og í þessum leik sem hefðu kostað okkur titilinn.

1-1 í hálfleik og flestir Liverpool aðdáendur sennilega drullu stressaðir. Í hálfleik gerði Rodgers breytingu – tók Coutinho út fyrir Lucas. Einsog svo oft áður þá vissi Rodgers 100% hvað hann var að gera því að skiptingin breytti ansi miklu.

Í seinni hálfleik var í raun bara eitt lið á vellinum. Andy Carroll átti reyndar skalla í slá, en það var það eina sem kom útúr West Ham liðinu. Okkar menn reyndu og reyndu, en á endanum þurfti markið að koma úr hálf furðulegri átt þegar að Lucas Leiva lagði upp frábært færi fyrir Jon Flanagan, sem var felldur af Adrian, markverðu West Ham og víti dæmt. Að mínu mati rétt víti. Captain Fantastic, Steven Gerrard mætti á punktinn og skoraði auðvitað.

Síðustu 20 mínúturnar í leiknum var Liverpool svo meira með boltann og West Ham voru aldrei nálægt því að skapa færi, hvað þá að skora. 1-2 sigur í höfn og toppsætið er okkar á ný.


Maður leiksins: Mignolet hafði lítið að gera í markinu í leiknum – það var auðvitað brotið á honum í markinu en annars áttu West Ham ekki skot á markið. Bakverðirnir voru í lagi – ekki meira en það, en Flanagan bætti fyrir það með því að fá vítið. Miðverðirnir Sakho og Skrtel voru að mínu mati verulega góður, sérstaklega Skrtel sem að tók Carroll og hélt honum ótrúlega vel niðri – vann ótrúlega mörg einvígi gegn honum. Kolo Toure kom svo inn fyrir Sturridge og hélt vörninni saman á síðustu mínútunum.

Á miðjunni voru Coutinho slappur og Henderson svona la la. Lucas var mun betri og allra bestur var Steven Gerrard, sem ég vel sem mann leiksins. Frammi átti Sturridge alls ekki góðan dag, en Sterling var mun betri – sérstaklega í seinni hálfleik. Suarez barðist einsog ljón og skaut tvisvar í slá.


Þetta er staðan í deildinni 6.apríl þegar að við höfum spilað 33 leiki:

taflan6april

Við erum efst og titillinn er í okkar höndum ef okkar menn klára sitt prógramm.

Okkar menn hafa núna unnið stórlið á Anfield og stórlið á útivelli. Þeir hafa hangið á tæpum sigri gegn botnlið deildarinnar á Anfield og núna unnið leiðinlegasta lið deildarinnar á þeirra heimavelli. Okkar menn eru einfaldlega að standast allar prófraunir sem eru lagðar fyrir þá.

Fimm leikir. Fimm leikir frá því að okkar menn geti gert eitthvað stórkostlegt. Fimm leikir frá því að Stevie fokking Gerrard gæti lyft enska titlinum á Anfield. Hver á það meira skilið en hann?

Cardiff 3 – Liverpool 6

Einar Örn: Skýrsla kemur þegar ég er búinn að horfa á leikinn seinna í dag. Uppfært mánudagskvöld. Okei, þessi skýrsla frá mér kemur aldrei. Skýrslan hans Eyþórs stendur fyrir sínu.

Eyþór: Set inn mitt view á þessum leik í millitíðinni að minnsta kosti:

Liverpool heimsótti Cardiff í heldur betur líflegum leik, en pressan var á enda Arsenal gert uppá bak í enn einum stórleiknum fyrr um daginn.

Brendan stillti þessu svona upp, Sterling fór á bekkinn í stað Coutinho.

Mignolet


Flanagan – Skrtel – Agger – Johnson


Gerrard(c)

Henderson – Coutinho – Allen

Sturridge – Suarez

Bekkur: Jones, Sakho, Cissokho, Lucas, Sterling, Moses, Aspas

Ekki nóg með að ég hafi tekið uppá því að vera veikur þessa helgina, og þar með missa af Fowler, árshátíð og félagskap drengjanna á kop.is heldur ákvað Liverpool að taka klassískan Liverpool leik á þetta og láta mig stökkva upp 10 sinnum+ yfir leiknum og leggjast þess á milli undir teppi.

Cardiff byrjaði mun betur. Þeir stilltu upp með þrjá miðverði, rétt eins og þeir gerðu gegn Everton um síðustu helgi og það var eins og við höfum ekki alveg vitað hvernig við áttum að spila gegn því kerfi. Það var ekki bara það, þeir voru að fjölmenna á bakverðina og komast þannig bakvið okkar varnarlínu.

Það var einmitt þannig sem fyrsta markið kom, þeir tvöfölduðu á Flanno, vinstra megin. Liverpool vann boltann en Allen sendi hræðilegan bolta til baka sem Campbell komst inní, sendi svo út Mutch, sem var aleinn, hann tók boltann á vinstri og hamraði niður í hornið, 1-0. Gerrard var of seinn, vissi af Mutch bakvið sig en miðjumennirnir voru of lengi að pikka hann upp. Hafði allt allt allt of mikið svæði til að athafna sig.

Rúmum 5 mínútum síðar kom gott mark eftir flottan undirbúning. Við héldum boltanum og létum hann ganga manna á milli, þolinmóðir og biðum tækifærisins. Það kom þegar Glen komst í svæði bakvið vinstri bakvörð Cardiff, Gerrard Henderson þræddi boltan inn, Glen sendi inn á markteig þar sem að Suarez kom og kláraði vel, 1-1.

Eftir þetta náðum við betri völdum á leiknum en það var svo Campbell sem skoraði um 10 mínútum síðar. Þetta var röð mistaka. Menn eflaust með sínar skoðanir á þessu en mér fannst Flanno kalla á Gerrard, sem átti að taka Campbell (já eða Agger, þeir eru jú bara með einn striker). Flanno var að dekka bakvörðin þeirra, enginn pikkaði Campbell upp, hann fékk boltann, snéri og hljóp á Agger sem var allt allt allt of langt frá honum, tók boltann á vinstri og setti hann örugglega í markið, 2-1. Mjög klaufalegt mark, eiginlega hálf vandræðilegt.

En þetta er Liverpool. Við erum næstum jafn góðir í sókn og við erum lélegir í vörn. Það var svo á 41 mínútu sem að Skrtel skoraði með stóru tá eftir frábæran kross frá Coutinho á markteiginn. Boltinn barst aftur til brassans eftir hornspyrnu og hann sendi líka þennan eitraða bolta inn á markteig, 2-2.

Suarez og Glen áttu svo flottan þríhryrning í uppbótartíma en Marshall varði vel og staðan því 2-2 í hálfleik. Þetta var frekar skrítinn hálfleikur, en minnti um margt á fyrri hálfeikina gegn Fulham (ú) og Stoke (ú). Í fyrra, og árin þar á undan, hefði staðan í hálfleik verið 2-0. Með svona sókn áttu alltaf séns.

Síðari hálfleikur byrjaði eins og sá fyrri endaði. Við vorum með stjórnina og létum boltann ganga vel. Það var svo á 54 mínútu sem við komumst loks yfir, Coutinho tók hornspyrnu, Skrtel reif sig lausann, mætti boltanum í miðjum teignum, aleinn, og skallaði boltann í fjær hornið, 2-3!

Það var svo stuttu síðar sem að Liverpool bætti við, Glen kom upp kanntinn, sendi fastan bolta inn, boltinn fór í varnarmann Cardiff, þaðan til Sturridge sem gaf hælsendingu út í miðjan vítateig Cardiff manna, þar kom Suarez og kláraði færið vel, 2-4!

Sterling kom inn fyrir Coutinho á 67 mínútu. Brassinn átti ágætisleik, átti stoðsendingarnar í báðum Skrtel mörkunum og var fínn á boltann. Á sama tíma gerðu Cardiff menn breytingar, bættu við í sóknina og hentu Jones inn á völlinn í stað einn af mínum uppáhalds, Bellamy, og Zaha kom einnig inn.

Eftir þetta datt spilið svolítið úr okkar mönnum en Cardiff menn voru lítið að gera, þar til á 72 mínútu sem allt varð vitlaust á Spot (bara hlýtur að vera) þegar Cissokho kom inn í stað Flanno. Þetta var, fyrirfram, ágætis skipting, Flanno aðeins ströglað í þessum leik fannst mér.

Það var svo á 74 mínútu sem við sýndum mönnum hvernig á að spila skyndisóknarbolta. Glen sendi langan bolta á Suarez sem lék upp vinstra meginn, hægði á sér þegar hann á Sturridge koma á 125 km hraða, sendi boltann svo fyrir og Sturridge skoraði af markteig, 2-5. Frábær sókn, game over!

Eftir þetta gerðist ekki mikið þar til að Cardiff skoruðu á 87 mínútu þegar Jones fékk háan bolta inn í teig og skallaði niður á markteig fyrir Mutch sem skoraði, 3-5. Suarez kláraði þetta svona endanlega í uppbótartíma þegar hann skoraði sitt þriðja mark, 3-6. Eigum við eitthvað að ræða líkamlegan styrk Suarez ofan á allt annað? Í síðustu viku lét hann Jones éta gras eftir öxl í öxl, nú var það miðvörður Cardiff.

Þrjú sex, er þetta ekki fótbolti? Jahérna.

Maður leiksins

Ég ætlaði mér að vera sá eini í sögunni sem velur miðvörð sem mann leiksins þrátt fyrir að fá á sig 3 mörk. En Suarez frétti af því og ákvað því að klára þrennuna seint í uppbótartíma og því varla hægt að velja annan sem mann leiksins en Suarez með þrennu og stoðsendingu! Skrtel á samt hrós skilið, hans mörk voru HRIKALEGA mikilvæg og á HRIKALEGA góðum tíma fyrir okkur.

Ég grínaðist með það fyrir leik að við myndum skora 6 mörk víst fyrst við skoruðum 3 gegn Southampton og United. Spáði svo leiðinlegum 0-2 úrslitum. Hvernig mér datt það í hug, ég veit ekki. Þetta er auðvitað Liverpool, það eru forréttindi að halda með þessu liði, 9 mörk, takk fyrir mig. Er það virkilega rétt að Ole Gunnar hafi sagt fyrir leik að hann tæki Rooney og RVP fram yfir SAS alla daga vikunar? Nennir einhver fréttamaður þarna úti að spurja hann aftur út í þetta eftir leik :)

Góða skemmtun í kvöld félagar, ég fer aftur uppí sófa með snýtipappírinn. YNWA