Á sunnudaginn er víst leikur sem við munum eitthvað hugsa útí fram að upphafsspyrnunni góðu.
Í sumum fjölmiðlum virðist bara eitt lið ætla að keppa, liðið okkar allra, en sem betur fer held ég að allir starfsmenn félagsins okkar átti sig á því að það eru tvö lið sem munu hlaupa um grasbalann í Lundúnum á sunnudaginn, bæði ákveðin í að fagna bikar og fara með heim.
Það er því ekki úr vegi að velta aðeins upp mótherjunum okkar í úrslitum Deildarbikarsins, Bláfuglarnir í Cardiff City.
Cardiff City kemur úr samnefndri borg sem er höfuðborg Wales, tíundu stærstu borg Bretlands með u.þ.b. 350 þúsund íbúa, stærri en t.d. Nottingham og Sunderland. Lið heimamanna var stofnað árið 1899, þá reyndar undir nafninu Riverside AFC og í tengingu við samnefnt krikketlið. Nafninu var svo breytt 1908 og hefur verið eins síðan.
Liðið fékk inngöngu ensku deildarkeppnina haustið 1910 og er eitt tveggja liða frá Wales í núverandi stöðu, en þau hafa þó verið fleiri í gegnum tíðina. Liðið er hið eina utan Englands til að hafa unnið titil í knattspyrnukeppni þess lands, en það gerðist árið 1925 1927 þegar liðið vann FA-bikarinn. Þeir hafa leikið alls sautján ár í efstu deild Englands, en síðast var það árið 1962. Síðan þá hefur liðið ekki náð að endurheimta sæti sitt meðal þeirra bestu, en voru nærri því fallnir út úr deildakeppninni ensku árið 1996.
Eftir flakk milli tveggja neðstu deildanna um sinn tók líbanski auðjöfurinn Sam Hammam sig til og keypti klúbbinn árið 2000 og þá hófst endurreisn félagsins og klifur þess upp úr neðstu deild. Liðið vann sér sæti í næst efstu deild vorið 2003 í eftirminnilegum úrslitaleik á Millennium Stadium í Cardiff (sem við þekkjum jú af góðu en er ekki heimavöllur liðsins) gegn QPR og hafa síðan verið í næst efstu deild að berjast við að komast á meðal þeirra efstu.
Á þessum árum hafa nokkrar „gamlar“ stjörnur leikið með Cardiff, við munum auðvitað að Robbie Fowler lék með þeim um sinn, en nöfn eins og Jimmy Floyd Hasselbaink, Michael Chopra og Jason Koumas spiluðu þar einnig, á sama tíma og ungir menn komu upp í gegnum unglingastarfið eins og Aaron Ramsey, Jo Ledley og Cameron Jerome. Hammam kvaddi liðið með töluverðum látum 2004 og annar skrautlegur birtist á sjónarsviði þeirra, Peter Ridsdale fyrrum eigandi Leeds. Hann náði ekki tökum á fjárhag félagsins og árið 2010 tóku núverandi eigendur við, ágætlega ríkir Asíubúar.
Liðið leikur á Cardiff City Stadium, leikvangi sem vigður var vorið 2009 og tekur tæplega 27000 manns í sæti, en á bilinu 22 – 25 þúsund manns koma vanalega á leiki þeirra. Þó er reiknað með því að þeir muni nýt alla 31500 miðana sem þeir fá á Wembley, ekki síst þar sem laugardaginn 25. febrúar verður rúgbý-landsleikur milli Wales og Englands svo reikna má með að London verði full af Walesverjum þessa helgina.
Liðið fór í úrslitaleik FA-bikarsins 2008 en tapaði þar fyrir Portsmouth og þeir komust í úrslit Championship-umspilsins fyrir tveimur árum en töpuðu fyrir Blackpool, 2-3 í hörkuleik. Þannig að í liði þeirra eru menn með reynslu af því að spila úrslitaleiki á Wembley, en vissulega reynslu af tapi í slíkum leikjum.
Í vetur hefur liðið verið í playoff-sæti frá byrjun, en að undanförnu hefur liðið átt erfitt í deildinni. Í þeim fimm deildarleikjum sem þeir hafa leikið frá því þeir tryggðu sér sætið á Wembley hafa þeir unnið einn leik, gert eitt jafntefli en tapað þremur og sitja nú í 5. sæti, sex stigum frá sætinu sem gefur sjálfkrafa sæti í PL á næsta ári.
Leið þeirra í úrslitaleik Deildarbikarsins er eftirfarandi:
Cardiff – Huddersfield= 5-3 (eftir framlengingu)
Cardiff – Leicester= 9-8 (eftir framlengingu og vítakeppni)
Cardiff – Burnley= 1-0
Cardiff – Blackburn= 2-0
Crystal Pal. – Cardiff= 1-0
Cardiff – Crystal Pal= 1-0 (3-1 í vító).
Sem sagt, algerlega öfugt við okkar menn var liðið dregið sem heimalið í öllum umferðum, þurfti eina framlengingu og tvær vítakeppnir til að komast á Wembley. Það eitt segir okkur að þarna er ólseigt lið á ferðinni sem þekkir ekki það að gefast upp.
Á opinberu heimasíðunni er verið að rifja upp tengingar milli félaganna tveggja; skemmtilegir punktar þar á ferð eins og t.d. sú staðreynd að fyrsti leikur Bill Shankly með Liverpool var gegn Cardiff í næst efstu deild. Fyrir mér er tengingin við Cardiff aðallega í tvennu lagi merkileg.
Annars vegar sú staðreynd að við unnum nokkra titla og flotta leiki í heimaborg þeirra á meðan að úrslitaleikir voru leiknir á Millennium Stadium og því má segja að Scouserunum hafi þótt orðið nokkuð vænt um borgina.
Hins vegar sú staðreynd að stjarna vetrarins hingað til hjá okkur, Craig Bellamy, er borinn og barnfæddur Cardiff-maður, pabbi hans dyggur stuðningsmaður félagsins og Bellamy sjálfur átti þann draum í æsku að spila fyrir Cardiff. Sem hann gerði í fyrra og næstum því aftur í vetur, þangað til Kenny Dalglish hringdi í umboðsmann hans og kláraði það Walesbúinn dásamlegi ákvað að verða alrauður í stað þess að verða alblár.
Í opinbera upphitunarþræðinum á laugardaginn ætla ég að skoða leikmannahóp liðsins, líklega uppstillingu auk styrkleika þeirra og veikleika en okkur má öllum vera ljóst að Cardiff City er ekki að fara á Wembley til þess eins að njóta dagsins. Þeir ætla núna að ná sér í titil!