Í dag er þriðjudagur. Og það sem meira er, það eru aðeins fimm dagar í úrslitaleik enska Deilarbikarsins árið 2012. Þetta er í fyrsta sinn síðan 2005 sem Liverpool leikur til úrslita í þessari keppni og í fyrsta sinn síðan 2007 sem Liverpool leikur til úrslita í einhverri keppni. Það er ekki laust við að það séu fiðrildi í manni þegar maður hugsar til komandi sunnudags.
Ég er búinn að sakna fiðrildanna. Það er orðið allt of langt síðan síðast.
Saga Liverpool í Deildarbikarnum er nokkuð spes. Félagið hefur unnið þennan bikar oftast allra liða, eða sjö sinnum. Næstir koma Aston Villa-menn með fimm sigra í þessari keppni. Það var þó ekki alltaf svo – lengi vel var þetta bikarinn sem ekkert gekk að vinna. Bill Shankly náði t.d. aldrei í úrslit Deildarbikarsins þrátt fyrir nokkrar góðar tilraunir og það er hálf skondið að hugsa til þess að Liverpool vann Evróputitil (1977) áður en liðið komst fyrst í úrslit Deildarbikarsins (1978). Þá var Bob Paisley við stjórnvölinn en þessi fyrsti úrslitaleikur endaði illa og tapaðist gegn Nottingham Forest.
Paisley var þó ekki aldeilis hættur að reyna vð þennan bikar og árið 1981 braut hann loks ísinn, og það svo um munaði. Þá vann Liverpool loks Deildarbikarinn í fyrsta sinn og þótti það svo gaman að þeir unnu hann næstu þrjú ár líka – ’82 og ’83 undir stjórn Paisley og svo ’84 undir stjórn Joe Fagan!
Árið 1987 keppti liðið svo næst til úrslita en tapaði gegn Arsenal og var það annar af aðeins tveimur Deildarbikarsigrum þeirra til þessa. Þá var Kenny Dalglish tekinn við stjórn liðsins – hann hafði að sjálfsögðu unnið þennan bikar fjórum sinnum sem leikmaður en tapaði þarna sínum fyrsta og eina úrslitaleik sem stjóri … til þessa. Hann hefur þurft að bíða í 25 ár eftir öðru tækifæri og fær það loks á sunnudaginn kemur.
Nú, eftir árið 1987 mátti liðið bíða til ársins 1995. Þá komst liðið loksins aftur í úrslitaleik Deildarbikarsins og hafði sigur gegn Bolton með frábærum mörkum Steve McManaman:
Þetta reyndist fyrsti og eini bikarsigur liðsins undir stjórn Roy Evans. Árið eftir, 1996, tapaði liðið í úrslitum FA bikarsins á Wembley en það var síðasti leikur Liverpool á gamla Wembley. Síðan eru liðin tæp sextán ár og því kominn tími til að liðið sneri aftur á „hinn heimavöllinn“ eins og Wembley var gjarnan kallaður á gullaldarárunum.
Wembley-völlurinn var sem sagt tekinn til endurnýjunar árið 2000 en á meðan fóru bikarúrslitaleikir fram á Þúsaldarvellinum í Cardiff næstu sex árin, og þar komu okkar menn aldeilis við sögu. Árið 2001 vann liðið Birmingham í úrslitum Deildarbikarsins en það var fyrsti bikarinn af þremur sem unnust það vorið undir stjórn Gérard Houllier. Árið 2003 sneri liðið svo aftur til Cardiff og vann Deildarbikarinn í sjöunda skipti í frábærum sigri á erkifjendunum frá Manchester. Það var Michael nokkur Owen sem réði úrsitum þann daginn:
Árið 2005 lék Liverpool svo síðast til úrslita í Deildarbikarnum og var aðeins nokkrum mínútum frá sigri gegn Chelsea áður en slysalegt sjálfsmark Steven Gerrard tryggði þeim bláu framlengingu, þar sem þeir höfðu svo betur.
Sem sagt, í dag eru liðin 34 ár síðan Liverpool lék fyrst til úrslita um Deildarbikarinn og á þeim tíma hefur liðið unnið þessa keppni sjö sinnum og tapað þremur úrslitaleikjum til viðbótar. Á sunnudaginn kemur fær liðið möguleika á að vinna í áttunda sinn, gegn Cardiff City sem eru að leika til úrslita í þessari keppni í fyrsta sinn. Þetta verður jafnframt fyrsti leikur Liverpool FC á nýja Wembley sem var tekinn í notkun vorið 2007, en liðið er aðeins einum sigri gegn Stoke á Anfield frá því að spila þar aftur í apríl til undanúrslita í FA bikarkeppninni. Etir sextán ára fjarveru frá Wembley gæti því hæglega farið svo að Liverpool spili fjóra leiki á Wembley í ár (Deildarbikar, 2 í FA bikar og Samfélagsskjöldurinn í ágúst ef liðið sigrar í FA bikarnum).
Hér er að lokum frábært myndband þar sem hönnuður nýja Wembley, Norm Foster, fylgdi fréttamanni um völlinn við vígslu hans vorið 2007. Þetta er sannarlega glæsilegt mannvirki og það var kominn tími til að Liverpool FC færi að hreiðra um sig þarna. :)
Við hitum svo betur upp fyrir leikinn þegar nær dregur helgi.