Ef það er eitthvað sem ég hef lært af þessari Suarez-Evra vitleysu, sem hefur heltekið umfjöllun um Liverpool síðan í október, þá er það að breskir fjölmiðlmar fjalla alltaf um hneyklismál númer 1 og fótbolta númer 2 – og að breskir blaðamenn eru einstaklega latir. Kannski er það barnalegt hjá mér að hafa ekki áttað mig á þessu fullkomlega, en það er svo augljóst eftir síðustu mánuði að það nær engri átt. Ég hélt að miðlar einsog The Guardian væru öðruvísi, en svo er ekki. Blað einsog The Guardian er að mörgu leyti frábært, en skrif þess um fótbolta eru bara langt frá þeim gæðastöðlum sem eru sett við skrif um önnur málefni.

Í dag sitjum við uppi með allan breska fjölmiðlapakkann fullan af neikvæðum greinum um Luis Suarez, Liverpool og jafnvel þjálfarann okkar (skrifaðan af blaðafulltrúa Manchester United hjá Guardian, Daniel Taylor). Suarez er enn og aftur úthúðaður sem skíthæll og helsti siðferðispostuli Bretlands, Alex Ferguson, fær að spúa sínu hatri til hægri og vinstri. Og breskir miðlar lepja það upp og birta án ummæla.

Það er þess virði að endurtaka einu sinni enn að þetta mál þeirra Suarez og Evra snýst um orð eins knattspyrnumanns gegn orðum annars. Það er ekkert annað sem styður orð þeirra. Við verðum einfaldlega að ákveða hverjum við trúum. Trúum við Suarez, sem segist hafa notað orðið “negro” einu sinni við Evra, eða trúum við Evra, sem að hefur breytt framburði sínum nokkrum sinnum, en á endanum hljómaði framburður hans á þá leið að Suarez hefði notað orðið ítrekað við sig í þessum leik.

Ég trúi Suarez.

Öll breska pressan trúir Evra. Það er svo sem lítið við því að gera. Ef menn hafa ekki nennt hingað til að skoða þetta mál frá öllum hliðum, þá er það ekki að fara að gerast uppúr þessu.

Í gær hafði Suarez ágætis tækifæri til að klára þetta mál og taka í höndina á Evra. Ég hefði viljað að hann gerði það, en hann kaus að gera það ekki. Ef menn trúa framburði Evra, þá er það slappt af Suarez. Í þeirra augum þá getur gerandinn tekið í höndina á fórnarlambinu, en gerandinn gerir það ekki. Það er auðvitað hneyksli.

En málið horfir öðruvísi fyrir okkur hinum sem trúum Suarez. Við teljum að Evra hafi ýkt og logið um framferði Suarez í leiknum. Hann laug uppá hann glæp sem Suarez framdi ekki. Er þá hægt að ætlast til að Suarez taki í hendina á manni, sem hefur með lygum og ýkjum eyðilagt orðspor hans og tekið frá honum stóran hluta tímabilsins? Að mínu mati, NEI. Ekki biðjum við þá sem eru ranglega ásakaðir um glæpi að taka í höndina á þeim sem ásökuðu þá ranglega? Af hverju á annað við um fótboltamenn?

Suarez hefði þó átt að átta sig á því (eða Dalglish að minnsta kosti) að PR baráttan er löngu töpuð og það hefði verið auðveldast að taka í höndina á Evra. En hann gerði það ekki.

Uppfært (EÖE kl 14.21): Suarez hefur beðist afsökunnar á því að hafa ekki tekið í höndina á Evra. Það er að mínu mati vel gert hjá honum. Þessi pistill stendur eftir sem áður, enda fjallar hann meira um viðbrögð fjölmiðla og þjálfara Man U við þessu máli, sem eru jafn fáránleg.

Breska pressan lepur líka allt úr höndinni á Alex Ferguson. Hann neitar að tala við þá, sem fjalla ekki vel um hann, og því er restin af bresku pressunni skíthrædd við hann. Þess vegna eru menn einsog Daniel Taylor eins og þægir hundar þegar að Ferguson byrjar að tala.

Ferguson er vissulega besti núlifandi þjálfari heims. Það er ekki hægt að taka frá honum. Árangur hans er ótrúlegur.

En Ferguson hefur í gegnum árin sýnt það ítrekað að hann er hræsnari af verstu sort. Að menn taki reiðilestra hans eftir leik sem einhverjum siðferðispistlum er með hreinum ólíkindum. Að hann sé að skipta sér af því hvaða leikmenn séu á launaskrá Liverpool er auðvitað hneyksli.

Suarez tók ekki í höndina á Evra og því á Liverpool að selja hann samkvæmt Ferguson. Ferguson sá samt sem áður enga ástæðu til að selja sína leikmenn þegar:

• Eric Cantona réðst á áhorfanda í miðjum leik með karatesparki. Einhver ótrúlegasta hegðun, sem nokkur knattspyrnumaður hefur sýnt. Cantona er ein helsta hetja Manchester United aðdáenda enn í dag.
• Roy Keane reyndi (að eigin sögn) að fótbrjóta og binda enda á feril Alf-Inge Haaland í leik.
• Wayne Rooney og Paul Scholes neituðu að taka í höndina á Patrick Vieira árið 2005.
• Wayne Rooney hélt framhjá ófrískri eiginkonu sinni með vændiskonu.
• Ryan Giggs hélt framhjá konu sinni með konu bróður síns.
• Ian Wright hélt því fram að Peter Schmeichel hefði beitt sig kynþáttaníð.
• Rio Ferdinand skrópaði á lyfjaprófi.

(takk Eyþór fyrir upprifjunina)

Allt er þetta í fínu lagi samkvæmt herra Ferguson En að taka ekki í hönd manns sem ásakar þig um kynþáttaníð, sem þú segist ekki hafa framið – það er hræðilegt og verðskuldar sölu!

Einsog Maggi sagði í podcasti á síðasta ári, þá getum við borið virðingu fyrir Alex Ferguson sem knattspyrnustjóra, en það þýðir ekki að við þurfum að bera virðingu fyrir honum sem manneskju.

Enda geri ég það ekki.

Það er allt í lagi nýta tækifærið til að útskýra eitt fyrir lesendum þessarar síðu, sem ekki styðja Liverpool. Þetta er Liverpool síða, skrifuð af Liverpool stuðningsmönnum fyrir Liverpool stuðningsmenn. Þetta er ekki síða fyrir ykkur hin að koma inn með skítkast útí okkur fyrir hvað við erum vitlausir að styðja Liverpool eða segja okkur hversu langt sé síðan Liverpool liðið vann titil. Við erum fullkomlega meðvituð um titlasögu Liverpool.

Hagið ykkur eins og þið mynduð haga ykkur á The Park (stuðningsmannapöbb fyrir utan Anfield) fyrir leik. Ykkur er velkomið að koma hingað og lesa skrif okkar. Komið endilega eftir tapleiki og lesið hvað við verðum hrikalega tapsárir. Verið bara meðvitaðir að við höfum takmarkaðan áhuga á að ræða um fótbolta við þá, sem ekki styðja okkar lið, þegar að illa gengur. Ef þið viljið tala um fótbolta, gerið það á málefnalegum grunni. En um leið og þið farið að blanda ykkur í umræðuna með skítkasti útí okkur eða Liverpool – eða þið byrjið að tala niður til okkar eða okkar liðs, þá gerist það nákvæmlega sama og myndi gerast fyrir ykkur á The Park – ykkur verður hent út.