Vegna þess að þessi leikur var færður til, þá eru nokkur sæti laus á leikinn á vegum Liverpoolklúbbsins á Íslandi. Sjá nánar hérna.
Monthly Archives: February 2012
Kop.is Podcast #15
Hér er þáttur númer fimmtán af podcasti Liverpool Bloggsins!
Þið getið hlustað á þáttinn beint með því að nota spilarann hér fyrir ofan en þið getið líka smellt á DOWNLOAD-takkann og sótt mp3-skrána ykkur til hæginda. Einnig er hægt að gerast áskrifandi að þættinum á iTunes með því að setja þennan link, í RSS-áskrift undir podcast-lið iTunes.
Ég (Kristján Atli) stýrði þættinum sem fyrr og með mér að þessu sinni voru Einar Örn, Maggi, SSteinn og Babú.
Í þessum þætti ræddum við sigrana gegn Brighton og Cardiff, mikilvægi þess að vinna loks titil, gæði veitinga á Anfield og leikinn gegn Arsenal um næstu helgi.
Liverpool 2 Cardiff 2 (3-2 í vító)!
Eftir sjö ára bið tókst okkar mönnum loks að vinna bikar á nýjan leik í dag þegar liðið lagði Cardiff City í æsispennandi úrslitaleik enska Deildarbikarsins. Þetta er áttundi sigur Liverpool í þessari keppni og hefur ekkert lið unnið þessa keppni oftar. Til hamingju með það!
Þegar ég róaðist aðeins og settist niður til að reyna að skrifa um þessa sturlun alla saman áttaði ég mig á því hvaða mistök ég hafði gert. Ég átti að sjálfsögðu að Live-blogga þennan leik. Þá ætti ég skrá yfir það hvernig það var að fara í gegnum þennan rússíbana sem stóð í á þriðja tíma, því það er nánast ómögulegt að ætla að gera því nógu góð skil eftir á.
En, því miður voru þetta mín mistök og ég verð að reyna að fá eitthvað vit í þetta.
Dalglish stillti upp eftirfarandi liði í dag:
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Enrique
Henderson – Gerrard – Adam – Downing
Suarez – Carroll
Bekkur: Doni, Kelly, Carragher (inn f. Agger), Maxi, Spearing, Kuyt (inn f. Carroll), Bellamy (inn f. Henderson).
Leikurinn var varla hafinn þegar Glen Johnson var búinn að smyrja langskoti í neðanverða þverslána og út. Þar með var tónninn gefinn en ekki alveg á þann hátt sem maður hélt; Liverpool átti eftir að stjórna spilinu og sækja látlaust allan leikinn án þess að ná að brjóta varnarmúr Cardiff-manna niður. Sem hefði svo sem verið skárra ef okkar menn hefðu ekki gefið þeim fyrsta mark leiksins.
Á nítjándu mínútu fékk Kenny Miller boltann fyrir utan vítateig Liverpool. Einhverra hluta vegna voru Agger og Enrique ekki á sömu línu; Agger steig út í Miller og hinn ungi Joe Mason stakk sér frá Enrique og inn í svæðið sem Agger skildi eftir. Enrique elti hann ekki, Agger áttaði sig of seint og Miller renndi boltanum beint í svæðið þar sem Mason var kominn einn inn á teiginn, klobbaði Reina og í markið. Velska liðið komið yfir, þvert gegn gangi leiksins.
Það sem eftir lifði hálfleiks pressuðu okkar menn stíft en náðu ekki að skora. Gerrard skaut tvisvar yfir úr vítateignum, Adam skaut naumlega framhjá, Suarez og Agger áttu lélega skalla úr dauðafærum og ýmis hálffæri fóru forgörðum. Staðan í hálfleik var 1-0 fyrir Cardiff og maður var aðeins farinn að svitna aftan á hálsinum.
Seinni hálfleikur hófst eins og þeim fyrri lauk; Cardiff-liðið ógnaði nánast ekki neitt, dró sig aftar og aftar á völlinn og nánast mönuðu okkar menn til að skora mark. Það tókst loks á 60. mínútu. Tveimur mínútum áður hafði lélegasti maður vallarins, Jordan Henderson, verið tekinn út af og Craig Bellamy komið inn í hans stað. Ég ætla ekki að dæma Henderson of hart, hann er yngsti leikmaðurinn í Liverpool-liði sem virkaði mjög taugastrekkt heilt yfir á mig í dag, en hann fann sig aldrei í þessum leik og það var allt annað að sjá hægri kantinn eftir að hann vék og Downing var færður til hægri.
Downing sótti einmitt upp hægri vænginn með Johnson og þeir náðu í hornspyrnu. Hornspyrnuna tók Downing á fjærstöngina þar sem Carroll skallaði boltann inná markteig, Suarez skallaði hann áfram í stöngina og út þar sem Martin Skrtel tók frákastið, lagð’ann fyrir sig og klobbaði Heaton í markinu. Staðan orðin 1-1 og menn gátu andað aðeins léttar.
Eftir þetta sóttu okkar menn enn án þess þó að skapa sér mikið af dauðafærum. Agger fór út meiddur og Jamie Carragher kom inná í hans stað. Á 88. mínútu átti Miller dauðafæri og gat stolið sigrinum fyrir Cardiff en skaut yfir, sem betur fer fyrir okkur. Jafntefli var niðurstaðan og framlenging fyrirskipuð.
Strax í upphafi framlengingar jókst sókn okkar manna. Suarez átti skalla af stuttu færi sem var bjargað á marklínu og undir lok framlengingarinnar átti Carroll góðan skalla hárfínt framhjá. Það var síðasta innlegg hans í þennan leik því hann vék fyrir Dirk Kuyt undir lok fyrri hálfleiks framlengingar. Carroll var góður í dag en á þessum tímapunkti fannst mér hann farinn að þreytast verulega og því fínt að fá ferska fætur inn.
Það var að sjálfsögðu Kuyt sem gerði gæfumuninn en á 18. mínútu framlengingar fékk hann boltann á vallarhelmingi Cardiff, hljóp með hann upp að vítateig og reyndi fyrirgjöf á Suarez. Turner í vörn Cardiff bægði fyrirgjöfinni frá en ekki lengra en beint aftur til Kuyt sem þakkaði fyrir sig og skaut óverjandi skoti í nærhornið. 2-1 fyrir Liverpool og nú hélt maður að þetta væri komið. Aldeilis ekki.
Af einhverjum óskiljanlegum ástæðum (eða þreytu) lögðust okkar menn alla leið aftur á eigin vítateig og freistuðu þess að halda fengnum hlut. Cardiff-liðið var þegar sigrað, þeir búnir að fjarlægja fresta sóknarmenn sína og helmingur liðsins búinn að fá krampa, en þeim var þarna boðið í pressusókn síðustu tíu mínútur leiksins og það skilaði jöfnunarmarki með seiglu þegar Turner potaði boltanum yfir marklínu Liverpool eftir allmikið hnoð og svona 3-4 hornspyrnur í röð hjá þeim. Þetta mark kom á 28. mínútu framlengingar og allt varð vitlaust á vellinum. Vítaspyrnukeppni fram undan.
Stuttu síðar var flautað til leiksloka og vító staðreynd. Svona upplifði ég hana nokkurn veginn…
Steven Gerrard – varið! Frábær markvarsla, þetta á bara ekki að hafast.
Kenny Miller – stöngin! Hvað er að frétta?!
Charlie Adam – yfir! Þessi bolti lenti einhvers staðar í Frakklandi. Lélegasta víti sem ég hef séð!
Don Cowie – skorar! 1-0 fyrir Cardiff. Þetta er að klúðrast. Ég gæti ælt.
Dirk Kuyt – skorar! 1-1. Kuyt klikkar aldrei. Af hverju tekur hann ekki öll vítin okkar?
Rudy Gestede – stöngin! Þetta er ekki hægt. Sex víti, fjögur klúður. Hvar endar þetta?
Stewart Downing – skorar! 2-1. Ég efaðist aldrei um Downing. ALDREI SEGI ÉG!
Peter Whittingham – skorar! 2-2. Bráðabani héðan í frá.
Glen Johnson – skorar! 3-2. Sett’ann í þaknetið og ég fékk hjartaáfall.
Anthony Gerrard – framhjá! JJJJJJJJJÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁ!!!!1!
Vítaspyrnukeppnir geta aldrei verið annað en dramatískar. Síðast þegar við unnum bikar, vorið 2006, var Pepe Reina hetjan sem varði 2-3 spyrnur. Í dag hlupu allir samherjar hans aftur til að gleðjast með Pepe en hann varði þó ekki eitt víti. Þeir settu tvö í stöng og eitt framhjá og þar með urðu okkar menn Deildarbikarmeistarar, þrátt fyrir að tvær af okkar spyrnum hafi klúðrast.
Ég veit eiginlega ekki hvað meira maður getur sagt. Við erum Liverpool FC – við spilum ekki bikarúrslitaleiki á hverju ári, en þegar við spilum þá eru þeir alltaf hádramatískir. Það var bara týpískt fyrir Liverpool að vinna sannfærandi útisigra á Stoke, Chelsea og Man City í þessari keppni og þurfa svo gjörsamlega að skríða afturábak yfir endalínuna í úrslitum gegn neðrideildarliði. Það er bara ekkert gaman að þessu ef þetta er ekki hádramatískt!
Maður leiksins: Sko, liðið lék ekkert sérstaklega vel í dag. Vörnin var taugaóstyrk og gerði mistök í fyrsta marki Cardiff, miðjan stýrði leiknum en gekk illa að skapa og Carroll og Suarez reyndu en voru allt of einangraðir á löngum köflum. Mér fannst þrír menn standa upp úr í dag og ég ætla að veita þeim þessa nafnbót saman:
Martin Skrtel – fyrir að jafna leikinn, vera algjör kóngur í vörninni hjá okkur og bara fyrir að vera almennur snillingur í vetur!
Stewart Downing – fyrir að vera langmest ógnandi leikmaður okkar í 120 mínútur í dag. Vonandi heldur þetta áfram hjá honum.
Dirk Kuyt – Kúturinn kom til Liverpool sumarið 2006, eða rétt eftir að síðasti bikar vannst, og hefur mátt bíða í heil sex ár eftir að fagna loksins titli með Liverpool. Hann skoraði í dag, setti vítið sitt í lokin og átti þetta bara skilið eftir að hafa verið algert legend hjá okkur í rúmlega hálfan áratug! Kuyt skorar alltaf í stórleikjunum!
Ég ætla að enda þetta á viðeigandi pælingu: fyrir sextán mánuðum tapaði Liverpool FC á heimavelli gegn Northampton Town í Deildarbikarnum. Í dag fagnaði liðið sigri á Wembley og eru meistarar í þessari sömu keppni. Það eiga margir mikið hrós skilið fyrir að hafa lyft félaginu þetta hátt á aðeins sextán mánuðum, en það besta við þessa endurreisn er …
… AÐ ÞETTA ER BARA BYRJUNIN! RISINN ER VAKNAÐUR!
Takk fyrir mig, og góða nótt. :)
Byrjunarliðið gegn Cardiff komið!
Það er komið að því. Í dag er Wembley-dagur og eftir nokkra klukkutíma kemur í ljós hvort Liverpool fagnar fyrsta titli tímabilsins eða ekki.
Byrjunarliðið er komið og er sem hér segir:
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Enrique
Henderson – Gerrard – Adam
Suarez – Carroll – Downing
Bekkur: Doni, Carragher, Kelly, Spearing, Maxi, Bellamy, Kuyt.
Þrælsterkt lið sem ætti að duga okkur til sigurs! Koma svo Liverpool! YNWA!
Liverpool – Cardiff City. Carling Cup Final.
Það er komið að því. Úrslitaleikur í keppni og Liverpool FC er þátttakandi!
Það er beinlínis kjánalegt hversu glaður ég er að þessi staðreynd blasir við mér þessa helgina, kjánalegt því við erum að tala um Liverpool FC. Eða hvað, kannski ekki!
ALLTOF löng bið
Síðustu ár hafa einkennst af einu mesta “næstum því” skeiði í minni sögu sem stuðningsmaður. Frá því lékum síðast til úrslita í enskri keppni vorið 2006 hafa stórlið eins og Barnsley, Reading og ekki skulum við gleyma Northampton komið í veg fyrir það að við ættum fulltrúa í lokaleik keppni. En ekki núna, það er komið að okkur á ný og mikið vona ég óskaplega að ég þurfi ekki að bíða önnur sex ár eftir næsta úrslitaleik!
Ég ætla að undanskilja Evrópukeppnirnar því ég leyfi mér að segja okkur hafa verið á góðu róli í þeim undir stjórn Houllier og Benitez en fannst í raun hvorugur þeirra leggja mikið upp úr heimabikarkeppnunum.
En það gerir núverandi þjálfarateymi. Síðast lékum við til úrslita í heimakeppni gegn liði West Ham sem var þá að komast upp úr Championshipdeildinni, ég horfði á þann leik á efri hæð ÍR-heimilisins og fór hundfúll heim þegar 5 mínútur voru eftir af venjulegum leiktíma.
Missti af framlengingunni, þurfti að erindast og var auðvitað kátur þegar ég heyrði hver endirinn var. Ætla ekki að missa af neinu núna, búinn að taka daginn frá allt frá því ég vakna og dreg fánann minn að hún og a.m.k. þar til eftir að verðlaunaafhendingu lýkur.
Ég er kannski haldinn fortíðarþrá en mér finnst það vera öðruvísi að vera að fara að sjá liðið okkar hlaupa um grasið á Wembley en á Millenium Stadium, kannski bara vegna þeirrar tengingar sem það er við gullaldarliðið og gengi þess.
Það bara er þannig í kollinum á mér. Síðast lékum við á Wembley árið 1996, þannig að þessi bið okkar fólks að halda á Anfield South er orðin svakalega löng. Enda hefur klúbburinn mjólkað athyglina síðustu dagana.
Opinbera vefsíðan telur niður, sýnir okkur myndir af æfingum, rifjar upp sigrana okkar sjö í þessari keppni og telur upp tengingarnar við mótherjana í Cardiff City. Sama höfum við gert hér á kop.is en nú er fókusinn bara einn. Leikurinn á Wembley.
Mótherjinn Cardiff City
Enskar bikarkeppnir hafa í gegnum tíðina verið uppfullar af öskubuskusögum og í nýlegum pistli ræddi ég um Öskubuskuna sem við mætum á sunnudag. Það er þó alveg ljóst að lið Cardiff er langd frá því að verða gefin veiði, þar eru innanborðs margir hörkuleikmenn. Liðið er afskaplega vel skipulagt, stjórnað af Skotanum Malky Mackay sem var nýlega í skemmtilegu viðtali á lfc.tv, lýsti þar m.a. aðdáun sinni á kóngnum og fór yfir vinskap sinn við marga af leikmönnum okkar og þjálfurum.
Liðið hefur átt erfitt uppdráttar frá því þeir tryggðu sér seðilinn á Wembley og aðeins náð í 4 stig af 15 mögulegum, lekið mörkum en átt erfitt með að skora. Þrátt fyrir þetta gengi eru þeir í playoffssæti eftir gríðarlegar breytingar á leikmannahópnum sínum í sumar og stefnan þeirra er klárlega að komast í úrvalsdeildina á allra næstu misserum. Styrkleikar þeirra í vetur hafa verið gott skipulag í bland við reynslumikla framlínumenn og vel útfærð föst leikatriði.
Þeir hafa lengst af leikið leikkerfið 4-5-1 eða 4-4-1-1 og svona miðað við það sem ég les mér til er líklegt að við sjáum byrjunarliðið þeirra eitthvað svipað þessu:
Heaton
McNaughton – A.Gerrard – Turner – Taylor
Conway – Whittingham – Gunnarsson – Cowie
Earnshaw
Miller
Þetta lið getur hæglega orðið 4-5-1 en þá eru Conway og Earnshaw kantsenterar með Miller uppi á topp. Þarna eru reynslumiklir menn með töluvert af landsleikjum á miðju og frammi, rútineruð vörn, en þó ekki eins reynslumikil. Utan við liðið eru ungir og stórefnilegir leikmenn eins og Filip Kiss (Slóvaki) og Rudy Gestede (Frakki) sem eru í láni hjá félaginu og virðast eiga bjarta framtíð fyrir sér í íþróttinni.
Í augnablikinu er þetta byrjunarlið talið líklegt en þó mun verða beðið fram á síðustu stundu með að aðgæta fitness fyrirliðans Mark Hudson og varafyrirliðans Stephen MacPhail áður en liðið verður tilkynnt. Væntanlega myndu þá Cowie og Anthony Gerrard (systursonur Captain Fantastic) tapa sætum sínum.
Liðið hefur verið að rótera töluvert undanfarið vegna meiðsla og jafnvel telja sumir að stillt verði upp liði með 5-4-1 leikkerfi, en þó er talið líklegra að þeir leggist ekki til baka, heldur mæti Liverpool á miðjunni og “yfirdekki” svæði þar.
Þetta byrjunarlið myndi ná að reyta fullt af stigum í efstu deild, ólseigir út í gegn og verðugir mótherjar á Wembley. Aron Gunnarsson er vissulega United-maður, en sem Þórsari fær hann ákveðið prik frá mér. Ég man vel eftir honum sem smápeyja þegar ég vann fyrir þann góða klúbb – þar er á ferð leikmaður sem leggur sig 10000% fram í þau verkefni sem hann fær og hann mun verða á fullu um allt, nartandi í hæla okkar manna og tilbúinn að leggja upp færi, þó ekki væri nema með sínum gríðarlegu innköstum.
OKKAR menn
En þá er það stóra, stóra, stóra spurningin. Hvernig munu okkar menn nálgast leikinn?
Í vetur höfum við mætt nokkrum liðum úr neðri deildum í bikarkeppnunum. Í ÖLLUM þeim leikjum hefur liðið stillt upp leikkerfinu 4-4-2. Og unnið alla leikina. Síðast var það auðvitað stútið á Brighton um helgina, þar sem hápressan okkar braut mótherjann hægt og rólega niður þar til að hann gafst upp í hálfgerðri andnauð síðustu 30 mínúturnar.
Verður það líka uppleggið gegn Cardiff eða munum við sjá liðið fara í 4-5-1 / 4-3-3 sem við höfum séð meira af í deildarleikjunum að undanförnu og gegn sterkari mótherjunum? Ég hef eytt allri vikunni í að pæla þetta, vitandi af því að eiga að gera þessa upphitun.
En ennþá í dag er ég ekki alveg viss um hvort mun verða fyrir valinu, en þó hallast ég að því að Kenny byrji leikinn með 4-2-3-1 útgáfuna en ef að það virki ekki verði breytt um brag í hálfleik. Hins vegar eru líkurnar í mínum kolli 52% – 48% og ég satt að segja ætla að fá að verða gunga og stilla upp tveimur byrjunarliðum fyrir okkar menn, allt eftir leikkerfinu.
En ég byrja á 4-2-3-1 sem ég tel líklegra.
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Enrique
Spearing – Adam
Downing – Gerrard – Bellamy
Suarez
Og þá ef við sjáum 4-4-2:
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Enrique
Henderson – Spearing – Gerrard – Bellamy
Carroll – Suarez
Ég held að hvor uppstillingin sem verði fyrir valinu verði lagt með að hápressa varnarmenn Cardiff, sem sennilega teljast veikasti hlekkur þeirra, og reyna að fara með jörðinni á hávaxna en frekar hæga og gamaldags hafsenta. Þess vegna hallast ég að því að menn nýti hraðann sem hægt er að finna í fyrri hugmyndinni frekar en sóknarákafann í því síðara. En sjáum til.
Þetta þýðir
Svei mér þá, ég er fyrst og síðast ákveðinn í að njóta dagsins – einbeita mér snemma að leiknum. Lesa fullt um morguninn, fara á youtube og fá nostalgíuhroll. Klæðast rauðu og halda út af heimilinu til að horfa á dýrðina. Hlakka til að sjá Gerrard leiða liðið út á Wembley og treysti því að við fáum að sjá flottan leik tveggja liða með sjálfstraust sem ætla að njóta dagsins.
Ég held að við séum að fara að sjá alveg hunderfiðan leik fyrir okkar menn, Cardiff munu selja sig dýrt og í þeirra röðum býr mikil reynsla og mikill kraftur.
Ég held samt að í okkar liði búi of mikil gæði fyrir þá að lokum, plús það að ég held að við græðum á því að hafa mann sem þekkir ansi vel til liðsins í Craig Bellamy og að lokum vinnum við leikinn.
Mín spá er að við vinnum þennan leik 2-1 og það kæmi mér ekkert á óvart þótt við þurfum til þess framlengingu. Það er skrifað í skýin að Bellamy skorar en fagnar ekki og ég held að fyrirliðinn okkar haldi áfram að njóta þess að spila úrslitaleiki og skora hitt.
Njótið dagsins öll, treystum því að við förum skælbrosandi út úr helginni með silfurbikar staðsettan á ný við Anfield Road í Liverpool – í fyrsta sinn síðan vorið 2006, en væntanlega sá fyrsti af mörgum nýjum
You’ll never walk alone!!!
Opinn þráður – Bikarhelgi
Það styttist í stóru stundina. Upphitun helgarinnar kemur inn á morgun, þangað til getið þið rætt það sem ykkur sýnist. Svona til að auka aðeins á spenninginn, þá er hér mynd sem ég stal af Twitter sem sýnir leið Liverpool í úrslitaleikinn:
Ekki auðveldasta leið sem hægt er að fara, en okkar menn fóru hana samt. Það er að mínu mati það sem gefur þessum bika aukið vægi í ár – bæði það að Liverpool hefur ekki unnið neina keppni í mörg ár og það að liðið fór í gegnum gríðarlega sterk lið á útivelli til að komast hingað. Svo er búið að skreyta Wembley með eins og 30m háum King Kenny:
Þetta er allt að bresta á!
Cardiff City
Á sunnudaginn er víst leikur sem við munum eitthvað hugsa útí fram að upphafsspyrnunni góðu.
Í sumum fjölmiðlum virðist bara eitt lið ætla að keppa, liðið okkar allra, en sem betur fer held ég að allir starfsmenn félagsins okkar átti sig á því að það eru tvö lið sem munu hlaupa um grasbalann í Lundúnum á sunnudaginn, bæði ákveðin í að fagna bikar og fara með heim.
Það er því ekki úr vegi að velta aðeins upp mótherjunum okkar í úrslitum Deildarbikarsins, Bláfuglarnir í Cardiff City.
Cardiff City kemur úr samnefndri borg sem er höfuðborg Wales, tíundu stærstu borg Bretlands með u.þ.b. 350 þúsund íbúa, stærri en t.d. Nottingham og Sunderland. Lið heimamanna var stofnað árið 1899, þá reyndar undir nafninu Riverside AFC og í tengingu við samnefnt krikketlið. Nafninu var svo breytt 1908 og hefur verið eins síðan.
Liðið fékk inngöngu ensku deildarkeppnina haustið 1910 og er eitt tveggja liða frá Wales í núverandi stöðu, en þau hafa þó verið fleiri í gegnum tíðina. Liðið er hið eina utan Englands til að hafa unnið titil í knattspyrnukeppni þess lands, en það gerðist árið 1925 1927 þegar liðið vann FA-bikarinn. Þeir hafa leikið alls sautján ár í efstu deild Englands, en síðast var það árið 1962. Síðan þá hefur liðið ekki náð að endurheimta sæti sitt meðal þeirra bestu, en voru nærri því fallnir út úr deildakeppninni ensku árið 1996.
Eftir flakk milli tveggja neðstu deildanna um sinn tók líbanski auðjöfurinn Sam Hammam sig til og keypti klúbbinn árið 2000 og þá hófst endurreisn félagsins og klifur þess upp úr neðstu deild. Liðið vann sér sæti í næst efstu deild vorið 2003 í eftirminnilegum úrslitaleik á Millennium Stadium í Cardiff (sem við þekkjum jú af góðu en er ekki heimavöllur liðsins) gegn QPR og hafa síðan verið í næst efstu deild að berjast við að komast á meðal þeirra efstu.
Á þessum árum hafa nokkrar „gamlar“ stjörnur leikið með Cardiff, við munum auðvitað að Robbie Fowler lék með þeim um sinn, en nöfn eins og Jimmy Floyd Hasselbaink, Michael Chopra og Jason Koumas spiluðu þar einnig, á sama tíma og ungir menn komu upp í gegnum unglingastarfið eins og Aaron Ramsey, Jo Ledley og Cameron Jerome. Hammam kvaddi liðið með töluverðum látum 2004 og annar skrautlegur birtist á sjónarsviði þeirra, Peter Ridsdale fyrrum eigandi Leeds. Hann náði ekki tökum á fjárhag félagsins og árið 2010 tóku núverandi eigendur við, ágætlega ríkir Asíubúar.
Liðið leikur á Cardiff City Stadium, leikvangi sem vigður var vorið 2009 og tekur tæplega 27000 manns í sæti, en á bilinu 22 – 25 þúsund manns koma vanalega á leiki þeirra. Þó er reiknað með því að þeir muni nýt alla 31500 miðana sem þeir fá á Wembley, ekki síst þar sem laugardaginn 25. febrúar verður rúgbý-landsleikur milli Wales og Englands svo reikna má með að London verði full af Walesverjum þessa helgina.
Liðið fór í úrslitaleik FA-bikarsins 2008 en tapaði þar fyrir Portsmouth og þeir komust í úrslit Championship-umspilsins fyrir tveimur árum en töpuðu fyrir Blackpool, 2-3 í hörkuleik. Þannig að í liði þeirra eru menn með reynslu af því að spila úrslitaleiki á Wembley, en vissulega reynslu af tapi í slíkum leikjum.
Í vetur hefur liðið verið í playoff-sæti frá byrjun, en að undanförnu hefur liðið átt erfitt í deildinni. Í þeim fimm deildarleikjum sem þeir hafa leikið frá því þeir tryggðu sér sætið á Wembley hafa þeir unnið einn leik, gert eitt jafntefli en tapað þremur og sitja nú í 5. sæti, sex stigum frá sætinu sem gefur sjálfkrafa sæti í PL á næsta ári.
Leið þeirra í úrslitaleik Deildarbikarsins er eftirfarandi:
Cardiff – Huddersfield= 5-3 (eftir framlengingu)
Cardiff – Leicester= 9-8 (eftir framlengingu og vítakeppni)
Cardiff – Burnley= 1-0
Cardiff – Blackburn= 2-0
Crystal Pal. – Cardiff= 1-0
Cardiff – Crystal Pal= 1-0 (3-1 í vító).
Sem sagt, algerlega öfugt við okkar menn var liðið dregið sem heimalið í öllum umferðum, þurfti eina framlengingu og tvær vítakeppnir til að komast á Wembley. Það eitt segir okkur að þarna er ólseigt lið á ferðinni sem þekkir ekki það að gefast upp.
Á opinberu heimasíðunni er verið að rifja upp tengingar milli félaganna tveggja; skemmtilegir punktar þar á ferð eins og t.d. sú staðreynd að fyrsti leikur Bill Shankly með Liverpool var gegn Cardiff í næst efstu deild. Fyrir mér er tengingin við Cardiff aðallega í tvennu lagi merkileg.
Annars vegar sú staðreynd að við unnum nokkra titla og flotta leiki í heimaborg þeirra á meðan að úrslitaleikir voru leiknir á Millennium Stadium og því má segja að Scouserunum hafi þótt orðið nokkuð vænt um borgina.
Hins vegar sú staðreynd að stjarna vetrarins hingað til hjá okkur, Craig Bellamy, er borinn og barnfæddur Cardiff-maður, pabbi hans dyggur stuðningsmaður félagsins og Bellamy sjálfur átti þann draum í æsku að spila fyrir Cardiff. Sem hann gerði í fyrra og næstum því aftur í vetur, þangað til Kenny Dalglish hringdi í umboðsmann hans og kláraði það Walesbúinn dásamlegi ákvað að verða alrauður í stað þess að verða alblár.
Í opinbera upphitunarþræðinum á laugardaginn ætla ég að skoða leikmannahóp liðsins, líklega uppstillingu auk styrkleika þeirra og veikleika en okkur má öllum vera ljóst að Cardiff City er ekki að fara á Wembley til þess eins að njóta dagsins. Þeir ætla núna að ná sér í titil!
Liverpool og Deildarbikarinn
Í dag er þriðjudagur. Og það sem meira er, það eru aðeins fimm dagar í úrslitaleik enska Deilarbikarsins árið 2012. Þetta er í fyrsta sinn síðan 2005 sem Liverpool leikur til úrslita í þessari keppni og í fyrsta sinn síðan 2007 sem Liverpool leikur til úrslita í einhverri keppni. Það er ekki laust við að það séu fiðrildi í manni þegar maður hugsar til komandi sunnudags.
Ég er búinn að sakna fiðrildanna. Það er orðið allt of langt síðan síðast.
Saga Liverpool í Deildarbikarnum er nokkuð spes. Félagið hefur unnið þennan bikar oftast allra liða, eða sjö sinnum. Næstir koma Aston Villa-menn með fimm sigra í þessari keppni. Það var þó ekki alltaf svo – lengi vel var þetta bikarinn sem ekkert gekk að vinna. Bill Shankly náði t.d. aldrei í úrslit Deildarbikarsins þrátt fyrir nokkrar góðar tilraunir og það er hálf skondið að hugsa til þess að Liverpool vann Evróputitil (1977) áður en liðið komst fyrst í úrslit Deildarbikarsins (1978). Þá var Bob Paisley við stjórnvölinn en þessi fyrsti úrslitaleikur endaði illa og tapaðist gegn Nottingham Forest.
Paisley var þó ekki aldeilis hættur að reyna vð þennan bikar og árið 1981 braut hann loks ísinn, og það svo um munaði. Þá vann Liverpool loks Deildarbikarinn í fyrsta sinn og þótti það svo gaman að þeir unnu hann næstu þrjú ár líka – ’82 og ’83 undir stjórn Paisley og svo ’84 undir stjórn Joe Fagan!
Árið 1987 keppti liðið svo næst til úrslita en tapaði gegn Arsenal og var það annar af aðeins tveimur Deildarbikarsigrum þeirra til þessa. Þá var Kenny Dalglish tekinn við stjórn liðsins – hann hafði að sjálfsögðu unnið þennan bikar fjórum sinnum sem leikmaður en tapaði þarna sínum fyrsta og eina úrslitaleik sem stjóri … til þessa. Hann hefur þurft að bíða í 25 ár eftir öðru tækifæri og fær það loks á sunnudaginn kemur.
Nú, eftir árið 1987 mátti liðið bíða til ársins 1995. Þá komst liðið loksins aftur í úrslitaleik Deildarbikarsins og hafði sigur gegn Bolton með frábærum mörkum Steve McManaman:
Þetta reyndist fyrsti og eini bikarsigur liðsins undir stjórn Roy Evans. Árið eftir, 1996, tapaði liðið í úrslitum FA bikarsins á Wembley en það var síðasti leikur Liverpool á gamla Wembley. Síðan eru liðin tæp sextán ár og því kominn tími til að liðið sneri aftur á „hinn heimavöllinn“ eins og Wembley var gjarnan kallaður á gullaldarárunum.
Wembley-völlurinn var sem sagt tekinn til endurnýjunar árið 2000 en á meðan fóru bikarúrslitaleikir fram á Þúsaldarvellinum í Cardiff næstu sex árin, og þar komu okkar menn aldeilis við sögu. Árið 2001 vann liðið Birmingham í úrslitum Deildarbikarsins en það var fyrsti bikarinn af þremur sem unnust það vorið undir stjórn Gérard Houllier. Árið 2003 sneri liðið svo aftur til Cardiff og vann Deildarbikarinn í sjöunda skipti í frábærum sigri á erkifjendunum frá Manchester. Það var Michael nokkur Owen sem réði úrsitum þann daginn:
Árið 2005 lék Liverpool svo síðast til úrslita í Deildarbikarnum og var aðeins nokkrum mínútum frá sigri gegn Chelsea áður en slysalegt sjálfsmark Steven Gerrard tryggði þeim bláu framlengingu, þar sem þeir höfðu svo betur.
Sem sagt, í dag eru liðin 34 ár síðan Liverpool lék fyrst til úrslita um Deildarbikarinn og á þeim tíma hefur liðið unnið þessa keppni sjö sinnum og tapað þremur úrslitaleikjum til viðbótar. Á sunnudaginn kemur fær liðið möguleika á að vinna í áttunda sinn, gegn Cardiff City sem eru að leika til úrslita í þessari keppni í fyrsta sinn. Þetta verður jafnframt fyrsti leikur Liverpool FC á nýja Wembley sem var tekinn í notkun vorið 2007, en liðið er aðeins einum sigri gegn Stoke á Anfield frá því að spila þar aftur í apríl til undanúrslita í FA bikarkeppninni. Etir sextán ára fjarveru frá Wembley gæti því hæglega farið svo að Liverpool spili fjóra leiki á Wembley í ár (Deildarbikar, 2 í FA bikar og Samfélagsskjöldurinn í ágúst ef liðið sigrar í FA bikarnum).
Hér er að lokum frábært myndband þar sem hönnuður nýja Wembley, Norm Foster, fylgdi fréttamanni um völlinn við vígslu hans vorið 2007. Þetta er sannarlega glæsilegt mannvirki og það var kominn tími til að Liverpool FC færi að hreiðra um sig þarna. :)
Við hitum svo betur upp fyrir leikinn þegar nær dregur helgi.
Liverpool 6 – Brighton 1
Liverpool komust í 8 liða úrslit í FA bikarnum með góðum 6-1 sigri á Brighton á Anfield.
Liðið mun mæta Stoke í 8 liða úrslitum, en Liverpool hefur ekki komist svona langt í keppninni síðan árið 2006 þegar að við unnum bikarinn.
Dalglish stillti upp sterku liði. Agger og Bellamy voru ekki í hópnum, en annars var þetta nokkurn veginn okkar sterkasta byrjunarlið:
Reina
Johnson – Carragher – Skrtel – Enrique
Henderson – Adam – Gerrard – Downing
Carroll – Suarez
Á bekknum: Doni, Maxi, Coates, Kelly, Kuyt, Shelvey, Spearing.
Það var í raun aldrei spurning hvaða lið myndi vinna þennan leik. Liverpool dómíneraði frá fyrstu mínútu og þótt að Brighton hafi náð að jafna í 1-1 þá var sigurinn aldrei í hættu.
Skrtel skoraði fyrsta markið með skalla eftir horn, síðan var annað markið sjálfsmark Brighton eftir að Glen Johnson hafði átt skalla að marki eftir horn. 2-1 í hálfleik. Í seinni hálfleik komst Liverpool í 3-1 með frábæru marki hjá Andy Carroll eftir stoðsendingu frá Stewart Downing (já, þið lásuð þetta rétt!). Gerrard átti svo nokkru seinna góðan sprett upp völlinn, sem endaði með því að hann sparkaði í varnarmann Brighton og þaðan fór boltinn í markið. Sjálfsmark númer 2.
Sjálfsmark númer 3 kom svo á 74. mínútu og það var fullkomlega fáránlegt. Dunk, varnarmaður Brighton reyndi að halda boltanum á lofti – og tókst það ágætlega nema að hann fór óvart með boltann inní eigið mark. Síðasta markið kom svo hjá Luis Suarez eftir góðan undirbúning hjá Enrique og Andy Carroll.
Maður leiksins: Þetta var einsog áður segir aldrei í hættu hjá Liverpool. Vörnin hjá okkur hafði sama sem ekkert að gera. Adam og Gerrard stjórnuðu öllu á miðjunni og það var (aldrei þessu vant) mikil hætta af Downing á kantinum. Frammi átti svo Suarez nokkrum sinnum stórkostleg tilþrif og hann skoraði mark annan leikinn í röð, sem er frábært.
En ég ætla að gefa Andy Carroll nafnbótina maður leiksins. Hann skoraði frábært mark, lagði upp annað fyrir Suarez og var ógnandi í leiknum. Þrátt fyrir að fá ekkert gefið hjá dómaranum, þá hélt hann áfram að hrella varnarmenn Brighton alveg til loka leiks.
Við erum þá komnir í 8 liða úrslit og mætum Stoke á Anfield. En áður en það gerist eru það tveir gríðarlega mikilvægir leikir – eftir tvær vikur gegn Arsenal í deildinni. Og svo um næstu helgi fyrsti úrslitaleikur Liverpool síðan 2006 – gegn Cardiff á Wembley. Það verður fjör.
Liðið gegn Brighton
Sterkt lið gegn Brighton á Anfield.
Reina
Johnson – Carragher – Skrtel – Enrique
Henderson – Adam – Gerrard – Downing
Carroll – Suarez
Á bekknum: Doni, Maxi, Coates, Kelly, Kuyt, Shelvey, Spearing.
Þetta lið á auðvitað að klára verkefnið og ég hef fulla trú á því.
FA Cup – Brighton mætir á Anfield.
Síðast þegar Liverpool spilaði í bikarkeppni gegn Brighton höfðu okkar menn betur og komust alla leið í úrslit. Þá erum við auðvitað að tala um deildarbikarinn og leik liðanna í lok september sl. á AMX vellinum í Brighton. Úrslitin þar voru 1-2 fyrir Liverpool eftir mörk frá Bellamy og Kuyt í sæmilega öruggum sigri.
Saga Brighton liðsins er ekki sú merkilegasta í knattspyrnusögunni, raunar þvert á móti eins og farið var yfir í upphitun fyrir deildarbikarsleikinn. Liðið komst í efstu deild fyrir þremur áratugum en líklega hefur sjaldan eða aldrei verið eins góð stemming í Brighton eins og um þessar mundir. Liðið sigraði þriðju efstu deild á síðasta tímabili með glæsibrag undir stjórn Gus Poyet sem lætur liðið spila fínan fótbolta sem leikmönnunum finnst gaman að spila. Þeir fengu nýjan völl fyrir þetta tímabil eftir marga ára eyðimerkurgöngu á lánsvöllum eða uppgerðum frjálsíþróttavelli og liðið hefur verið að standa sig ágætlega í næst efstu deild á þessu tímabili, eru núna tveimur stigum á eftir liðunum í Play-Off sætum.
Eftir tapið gegn Liverpool í deildarbikarnum tók Brighton liðið vondan kafla í deildinni þar sem þeir unnu ekki leik 8 leiki í röð og raunar töpuðu þeir líka leiknum áður en Liverpool kom í heimsókn og því var um 10 leiki að ræða í röð án sigurs. Liðið náði aðeins að rétta úr kútnum í nóvember áður en fjórir leikir af fimm töpuðust í desember.
Brighton liðið hefur hinsvegar ekki ennþá tapað leik á nýju ári, unnið sex deildarleiki og gert eitt jafntefli. Auk þess slógu þeir Wrexham úr leik í bikarnum eftir framlengdan aukaleik og vítaspyrnukeppni. Eftir það gerðu þeir sér lítið fyrir og sigruðu Newcastle 1-0.
Gus Poyet hefur úr nokkuð sterkum hópi að velja fyrir þennan leik og það er nokkuð erfitt að ráða í líklegt byrjunarlið hjá þeim. Brighton spilar vanalega sóknarbolta og vilja halda tuðrunni á jörðinni. Þeir stilla oftar en ekki upp 4-3-3 en mig grunar að þeir verði með 5 á miðjunni í þessum leik eins og þeir gerðu í deildarbikarnum með duglega og fljóta menn á miðjunni.
Sjóræninginn Matt Sparrow verður í banni í þessum leik á meðan báðir lánsmennirnir frá WBA, þeir Joe Matlock og Gonzalo Jara eru ekki gjaldgengir í þessari keppni með Brighton. Á móti fengu þeir tvo unga og stórefnilega leikmenn frá Man City á láni núna í vikunni, þá Gai Assulin og Abdul Razak en þeir byrja líklega ekki inná.
Svona tippa ég á líklegt byrjunarlið Brighton en því ber að taka með miklum fyrirvara:
Brezovan
Calderon – Greer – Dunk – Painter
Bridcutt – Navarro
Noone – Buckley – Vincente
Vokes
Það eru þekktari nöfn á heimsvísu í unglingaliði Liverpool heldur en þessu líklega byrjunarliði Brighton en það er alls ekki þar með sagt að þeir geti ekkert í fótbolta, langt í frá.
Markmaðurinn er Slóvaki og hefur nú verið varamarkmaður fyrir hinn danska Casper Ankergren þar til á þessu tímabili. Calderon, Greer og Painter voru lykilmenn í vörn Brighton liðsins sem vann þriðju efstu deild í fyrra og spiluðu nánast alla leiki tímabilsins. Auk þeirra býst ég við hinum 19 ára og stórefnilega Lewis Dunk í miðverðinum.
Bridcutt er 22 ára djúpur miðjumaður sem spilaði megnið af leikjum liðsins í fyrra. Alan Navarro er á móti þrítugur miðjumaður og alveg grjótharður stuðningsmaður Liverpool og fyrrum unglingaliðsmaður liðsins. Poyet sagði fyrir leik að hann myndi ekki velja liðið eftir svonalöguðu og það er ekki nóg fyrir leikmenn Brighton að vera stuðningsmenn liðsins. Þó ég búist við því að báðir „Liverpool-menn“ Brighton verði í byrjunarliðinu.
Hinn Liverpool maðurinn í liði gestana er kantmaðurinn Craig Noone sem var líklega besti leikmaður Brighton síðast þegar þessi lið mættust. Will Buckley er einn besti leikmaður gestana og er að koma til baka úr meiðslum og verður klár í slaginn gegn Liverpool. Vincente, lang frægasti leikmaður liðsins, er einnig búinn að vera tæpur undanfarið en mig grunar sterklega að hann verði með í þessum leik.
Frammi hef ég svo lánsmanninn Sam Vokes sem hefur staðið sig ágætlega undanfarið.
Á bekknum gætu þeir svo haft menn eins og Lua Lua (yngri), sóknarmennina Ashley Barnes og Craig Mackail-Smith ásamt lánsmönnunum frá City.
Poyet talar um það fyrir leik að sýnir mann hafi nákvæmlega engu að tapa og að þessi leikur gæti reynst honum vel til að sjá hvaða leikmenn hann geti treyst í í framtíðinni í stærri leikjum en Brighton hefur verið að taka þátt í undanfarin ár.
En þá að okkar mönnum sem eru mikið meira en tilbúnir að setja síðustu viku á bak við sig og fara einbeita sér að fótbolta aftur. King Kenny getur valið úr öllum þeim leikmönnum sem eru á skrá hjá Liverpool nema Lucas Leiva sem þýðir bara eitt, meira að segja Fabio Aurelio er ekki ennþá búinn að meiðast.
Dalglish talar sérstaklega um að þeir John Flanagan og Jack Robinson séu aftur klárir í slaginn en síðast þegar við spiluðum við Brighton var vörnin skipuð Kelly – Carra – Coates og Robinson. Ég hef ekki hugmynd um það hvort Dalglish ætli sér að hræra aftur upp í liðinu og spila svipuðu liði eða nota sitt sterkasta lið og sýna Brighton fulla virðingu. Hallast að því að hann fari milliveginn þar enda stór leikur framundan á Wembley.
Spearing og Lucas voru á miðjunni í síðasta leik þessara liða og ég er nokkuð viss um að Spearing verði aftur í liðinu nú þó ekki hafi hann verið sannfærandi síðast. Mig grunar að þetta verði 4-4-2 í þessum leik og Gerrard verði með honum á miðjunni með Kuyt og Downing á köntunum. Frammi gæti ég trúað að við fáum að sjá Carroll og Suarez.
Töluvert út í loftið tippa ég því á þetta lið:
Reina
Kelly – Carragher – Skrtel – Enrique
Kuyt – Spearing – Gerrard – Downing
Carroll – Suarez
Ég hef aldrei haft eins litla trú á að ég sé að giska á rétt byrjunarlið. Aurelio, Johnson eða Robinson gætu allir komið inn fyrir Enrique sem er búinn að vera tæpur undanfarið og var ekki kominn í stand í síðasta leik. Johnson eða Flanagan koma síðan vel til greina í hægri bakvörðinn. Þetta gæti líka verið mjög fínn leikur til að láta Coates spila og eins er ekkert víst að Agger verði hvíldur.
Maxi, Bellamy og Henderson fóru allir á blað áður en ég endaði með Kuyt og Downing á köntunum. Adam, Henderson og Shelvey gætu vel komið inn fyrir Spearing o.s.frv.
Sama hvernig þetta verður soðið saman þá vonast ég til að sjá Carroll og Surarez saman frammi…það er ekki einu sinni alveg satt því Suarez dugar svosem alveg einn. Ég held að hann sé heldur betur klár í þennan leik og komi til með að afgreiða Brighton.
Spá: Segi 2-0 með mörkum frá Suarez og Carroll.
Opinn þráður – allt annað
Lítið að frétta af okkar mönnum nema að athyglinni hefur verið beint að næsta leik sem er Brighton á sunnudaginn í FA Cup. Upphitun fyrir þann leik kemur á morgun eða hinn.
Höfum þetta opinn þráð þangað til og það er eitt umræðuefni sem búið er að draga mjög skýra línu undir þar til annað kemur í ljós sem bannað er að ræða í þessum þræði. Því verður öllu eytt.
Uppfært (Babu): Til að koma þessu skýrar frá mér þá er komið nóg í bili af Suarez fréttum, sérstaklega neikvæðum. Sambandi hans við Evra sem og aðra innan félagsins og hvað þá hugsanlega sölu í sumar, það er ekkert að fara koma um það núna í febrúar. Það eru svona 40-50 aðrir leikmenn á launaskrá og fullt annað að gerast í kringum liðið við hljótum að geta fjallað um það. Ef ekki þá eru mímargir aðrir þræðir til að nota.
Vonandi verða okkar menn uppteknir þessa viku á næsta tímabili enda fór það líklega ekki framhjá neinum að ensku liðin eru að keppa í evrópukeppninni. Ég ætla ekkert að fela það neitt að ég held aldrei með hinum ensku liðunum í þessari keppni og finnst þetta vera spilast æðislega m.v. að Liverpool er ekki með og það skitkast sem við höfum fengið, karma er að svínvirka. Arsenal vinum mínum fannst t.a.m. ekki leiðinlegt að benda mér á það í gær að Liverpool menn gætu ennþá verið með á Lengjunni, þannig að ég tók þá á orðinu, tippaði á AC Milan og glotti við tönn í dag.
Annars bara til gamans læt ég fylgja með einfalda könnun í restina:
Loading ...Kop.is Podcast #14
Hér er þáttur númer fjórtán af podcasti Liverpool Bloggsins!
Þið getið hlustað á þáttinn beint með því að nota spilarann hér fyrir ofan en þið getið líka smellt á DOWNLOAD-takkann og sótt mp3-skrána ykkur til hæginda. Einnig er hægt að gerast áskrifandi að þættinum á iTunes með því að setja þennan link, í RSS-áskrift undir podcast-lið iTunes.
Ég (Kristján Atli) stýrði þættinum sem fyrr og með mér að þessu sinni voru Einar Örn, Maggi, SSteinn og Babú.
Í þessum þætti ræddum við meðal annars Suarez/Evra-málið og atburði síðustu helgar, leikina tvo gegn United og leikina gegn Wolves og Tottenham, og hituðum upp fyrir Brighton í FA bikarnum og svo bikarúrslitaleikinn gegn Cardiff eftir tæplega tvær vikur.
Ath.: Það er smá suð/feedback á upptökunni fyrstu tæpu 5 mínútur þáttarins. Ég veit ekki af hverju þetta kemur svona út og biðst afsökunar á þessu. Vonandi truflar þetta ekki hlustun þáttarins of mikið. -Kristján Atli
Góðar greinar
Við strákarnir á Kop.is ætlum að taka upp Podcast-þátt núna síðdegis og munum (enn einu sinni) reyna að draga einhverja línu undir þetta Suarez-fíaskó allt saman. Sá þáttur kemur á síðuna í kvöld. En á meðan finnst mér í lagi að benda ykkur á nokkrar frábærar greinar sem fjalla beint eða óbeint um atburði helgarinnar og þetta mál allt saman:
To tackle racism, we must tackle ignorance – John Barnes skrifar um rasisma í The Times. Ef þú lest bara eina grein um rasisma þessa vikuna, hafðu það þá þessa.
Handshakes, apologies and storms in teacups – Paul Tomkins gerir þetta mál vel upp frá Liverpool-sjónarhorninu.
When did football become so histerical? – John Nicholson er ekki Púllari eða United-maður en skrifar frábærlega um hysteríuna sem virðist einhverra hluta vegna þurfa að fylgja jafn ómerkilegum hlutum og handaböndum fyrir leiki.
Er ekki komið nóg? – Tryggvi Páll er íslenskur stuðningsmaður sem hittir naglann á höfuðið hér. Það yljar mér um hjartaræturnar að sjá að íslenskir United-aðdáendur geti litið hlutlaust á málið og verið málefnalegir. Frábær grein hjá Tryggva á Nr7.is.
Þetta mál er ekkert nema leiðinlegt og við eigum það öll sameiginlegt að dreyma um þann dag sem við getum lagt þessu endanlega til hliðar og einbeitt okkur að fótboltanum aftur. En við getum ekki lagt þessu máli til hliðar fyrr en öll kurl eru komin til grafar. Tomkins orðar það best í sinni grein:
“If a decision goes your way, you say “that’s it, case closed”. You don’t want to look any deeper; you want to move on. If it doesn’t, you want to find the faults. It’s like when you get too much change from the supermarket – you just carry on. But if you get overcharged, you go through the receipt, item by item.”
Hafið þetta í huga næst þegar einhver segir ykkur að hætta þessu væli, Liverpool hafi tapað málinu og beðist afsökunar, gleymið þessu bara. Það er ástæða fyrir því að við erum enn að reyna að átta okkur á því hvernig þetta gat endað svona.
Opinn þráður
Hér fyrir neðan á síðunni eru færslur þar sem hægt er að spjalla um síðasta leik og ákveðið mál, sem hefur heltekið okkur síðustu vikur.
En við þessa færslu geta menn rætt allt annað.
Ok?
Suarez og Evra – eftirmáli
Ef það er eitthvað sem ég hef lært af þessari Suarez-Evra vitleysu, sem hefur heltekið umfjöllun um Liverpool síðan í október, þá er það að breskir fjölmiðlmar fjalla alltaf um hneyklismál númer 1 og fótbolta númer 2 – og að breskir blaðamenn eru einstaklega latir. Kannski er það barnalegt hjá mér að hafa ekki áttað mig á þessu fullkomlega, en það er svo augljóst eftir síðustu mánuði að það nær engri átt. Ég hélt að miðlar einsog The Guardian væru öðruvísi, en svo er ekki. Blað einsog The Guardian er að mörgu leyti frábært, en skrif þess um fótbolta eru bara langt frá þeim gæðastöðlum sem eru sett við skrif um önnur málefni.
Í dag sitjum við uppi með allan breska fjölmiðlapakkann fullan af neikvæðum greinum um Luis Suarez, Liverpool og jafnvel þjálfarann okkar (skrifaðan af blaðafulltrúa Manchester United hjá Guardian, Daniel Taylor). Suarez er enn og aftur úthúðaður sem skíthæll og helsti siðferðispostuli Bretlands, Alex Ferguson, fær að spúa sínu hatri til hægri og vinstri. Og breskir miðlar lepja það upp og birta án ummæla.
Það er þess virði að endurtaka einu sinni enn að þetta mál þeirra Suarez og Evra snýst um orð eins knattspyrnumanns gegn orðum annars. Það er ekkert annað sem styður orð þeirra. Við verðum einfaldlega að ákveða hverjum við trúum. Trúum við Suarez, sem segist hafa notað orðið “negro” einu sinni við Evra, eða trúum við Evra, sem að hefur breytt framburði sínum nokkrum sinnum, en á endanum hljómaði framburður hans á þá leið að Suarez hefði notað orðið ítrekað við sig í þessum leik.
Ég trúi Suarez.
Öll breska pressan trúir Evra. Það er svo sem lítið við því að gera. Ef menn hafa ekki nennt hingað til að skoða þetta mál frá öllum hliðum, þá er það ekki að fara að gerast uppúr þessu.
Í gær hafði Suarez ágætis tækifæri til að klára þetta mál og taka í höndina á Evra. Ég hefði viljað að hann gerði það, en hann kaus að gera það ekki. Ef menn trúa framburði Evra, þá er það slappt af Suarez. Í þeirra augum þá getur gerandinn tekið í höndina á fórnarlambinu, en gerandinn gerir það ekki. Það er auðvitað hneyksli.
En málið horfir öðruvísi fyrir okkur hinum sem trúum Suarez. Við teljum að Evra hafi ýkt og logið um framferði Suarez í leiknum. Hann laug uppá hann glæp sem Suarez framdi ekki. Er þá hægt að ætlast til að Suarez taki í hendina á manni, sem hefur með lygum og ýkjum eyðilagt orðspor hans og tekið frá honum stóran hluta tímabilsins? Að mínu mati, NEI. Ekki biðjum við þá sem eru ranglega ásakaðir um glæpi að taka í höndina á þeim sem ásökuðu þá ranglega? Af hverju á annað við um fótboltamenn?
Suarez hefði þó átt að átta sig á því (eða Dalglish að minnsta kosti) að PR baráttan er löngu töpuð og það hefði verið auðveldast að taka í höndina á Evra. En hann gerði það ekki.
Uppfært (EÖE kl 14.21): Suarez hefur beðist afsökunnar á því að hafa ekki tekið í höndina á Evra. Það er að mínu mati vel gert hjá honum. Þessi pistill stendur eftir sem áður, enda fjallar hann meira um viðbrögð fjölmiðla og þjálfara Man U við þessu máli, sem eru jafn fáránleg.
Breska pressan lepur líka allt úr höndinni á Alex Ferguson. Hann neitar að tala við þá, sem fjalla ekki vel um hann, og því er restin af bresku pressunni skíthrædd við hann. Þess vegna eru menn einsog Daniel Taylor eins og þægir hundar þegar að Ferguson byrjar að tala.
Ferguson er vissulega besti núlifandi þjálfari heims. Það er ekki hægt að taka frá honum. Árangur hans er ótrúlegur.
En Ferguson hefur í gegnum árin sýnt það ítrekað að hann er hræsnari af verstu sort. Að menn taki reiðilestra hans eftir leik sem einhverjum siðferðispistlum er með hreinum ólíkindum. Að hann sé að skipta sér af því hvaða leikmenn séu á launaskrá Liverpool er auðvitað hneyksli.
Suarez tók ekki í höndina á Evra og því á Liverpool að selja hann samkvæmt Ferguson. Ferguson sá samt sem áður enga ástæðu til að selja sína leikmenn þegar:
- Eric Cantona réðst á áhorfanda í miðjum leik með karatesparki. Einhver ótrúlegasta hegðun, sem nokkur knattspyrnumaður hefur sýnt. Cantona er ein helsta hetja Manchester United aðdáenda enn í dag.
- Roy Keane reyndi (að eigin sögn) að fótbrjóta og binda enda á feril Alf-Inge Haaland í leik.
- Wayne Rooney og Paul Scholes neituðu að taka í höndina á Patrick Vieira árið 2005.
- Wayne Rooney hélt framhjá ófrískri eiginkonu sinni með vændiskonu.
- Ryan Giggs hélt framhjá konu sinni með konu bróður síns.
- Ian Wright hélt því fram að Peter Schmeichel hefði beitt sig kynþáttaníð.
- Rio Ferdinand skrópaði á lyfjaprófi.
(takk Eyþór fyrir upprifjunina)
Allt er þetta í fínu lagi samkvæmt herra Ferguson En að taka ekki í hönd manns sem ásakar þig um kynþáttaníð, sem þú segist ekki hafa framið – það er hræðilegt og verðskuldar sölu!
Einsog Maggi sagði í podcasti á síðasta ári, þá getum við borið virðingu fyrir Alex Ferguson sem knattspyrnustjóra, en það þýðir ekki að við þurfum að bera virðingu fyrir honum sem manneskju.
Enda geri ég það ekki.
Það er allt í lagi nýta tækifærið til að útskýra eitt fyrir lesendum þessarar síðu, sem ekki styðja Liverpool. Þetta er Liverpool síða, skrifuð af Liverpool stuðningsmönnum fyrir Liverpool stuðningsmenn. Þetta er ekki síða fyrir ykkur hin að koma inn með skítkast útí okkur fyrir hvað við erum vitlausir að styðja Liverpool eða segja okkur hversu langt sé síðan Liverpool liðið vann titil. Við erum fullkomlega meðvituð um titlasögu Liverpool.
Hagið ykkur eins og þið mynduð haga ykkur á The Park (stuðningsmannapöbb fyrir utan Anfield) fyrir leik. Ykkur er velkomið að koma hingað og lesa skrif okkar. Komið endilega eftir tapleiki og lesið hvað við verðum hrikalega tapsárir. Verið bara meðvitaðir að við höfum takmarkaðan áhuga á að ræða um fótbolta við þá, sem ekki styðja okkar lið, þegar að illa gengur. Ef þið viljið tala um fótbolta, gerið það á málefnalegum grunni. En um leið og þið farið að blanda ykkur í umræðuna með skítkasti útí okkur eða Liverpool – eða þið byrjið að tala niður til okkar eða okkar liðs, þá gerist það nákvæmlega sama og myndi gerast fyrir ykkur á The Park – ykkur verður hent út.
Man U 2 – Liverpool 1
Ég ligg veikur heima og er að spá í að reyna að hafa live blogg frá leiknum í stað þess að skrifa leikskýrslu.
Fyrir leik: Ooooog Suarez og Evra geta ekki tekið í hendurnar á hvor öðrum án vandræða. Þá eru breskir fjölmiðlar komnir með fyrirsagnir fyrir næstu daga. Oh great. Ég sá ekki nákvæmlega hvað gerðist. Grunar um að þetta verði endursýnt sirka 2.000 sinnum. Phil Dowd er dómari.
Liverpool stillir svona upp:
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Jose Enrique
Kuyt – Henderson – Spearing – Gerrard – Downing
Suarez
Bekkur: Doni, Carragher, Bellamy, Carroll, Adam, Shelvey, Kelly.
Byrjað: Liverpool byrjar.
00.30: Rio Ferdinand liggur eftir að Suarez ýtir honum snyrtilega á Evra.
2.30: Rio stendur upp. Glen Johnson á laust skot á de Gea.
3.30: Evra fær boltann og það er púað hressilega á hann. Valencia á svo hættulega sendingu, en Reina nær boltanum.
5.08: Valencia kemst framhjá Enrique og upp að endamörkum en Enrique brýtur á honum rétt áður en hann kemst inní teig. Aukaspyrna Man U.
6.03: Giggs gefur hættulegan bolta inná teig, sem Johnson hreinsar í horn. Ekkert kemur útúr því. United stuðningsmenn með Evra grímur einsog Liverpool stuðningsmenn voru með Suarez grímur í síðasta leik. Suarez er að spila einn frammi fyrir Liverpool með Kuyt á kantinum.
9.20: Suarez á frábæra sendingu á Johnson, sem kemst inná teig og skýtur rétt framhjá De Gea.
10: 10 mínútur búnar og Suarez ekki kominn með rautt.
12.20 Evanst sparkar næstum því í andlitið á Suarez. Aukaspyrna á miðjum vallarhelmingi United. Eunrique tekur og ekkert kemur úr henni.
15.40: Man í sókn. Giggs á sendingu fyrir, en Skrtel hreinsar.
18: Úff, besta færi leiksins. Rafael og Valencia vinna vel saman á kantinum og sóknin endar með góðu skoti frá Rafael, sem Reina ver vel. Svo brýtur Rafael á Suarez, en ekkert dæmt.
22.15: Lítið að gerast. Staðan 0-0.
25.29: Miðjubarátta, sem endar á því að Rafael fer að gráta og það er dæmt slöpp aukasyrna á brot á Giggs.
26.37: Sókn Man U endar með skoti frá Rooney, sem var aldrei að fara inn.
30: Hálftími búinn. Lítið að gerast. Man U meira með boltann.
30.22: Og þá kom besta færið. Góð sending fyrir á Scholes, sem var einn á móti Reina, en Reina varði skallann. Ekkert kemur úr horninu.
31.48: Aftur hættulegt færi frá Man U, sem endar með að Fresh Prince skýtur á Reina. Tveim mínútum síðar á Evra skalla yfir.
35.00: Man U klárlega búið að ná yfirhöndinni í þessum leik eftir að Liverpool hafði byrjað betur. Liverpool sækir eingöngu upp hægri kantinn.
39.21: Suarez og Kuyt komast næstum því í hættulegt færi, en Ferdinand verst vel.
40.20: Gerrard á skot, sem fer af varnarmann í horn. Koma svo De Gea! Ekkert kemur útúr þessu. Rafael hefur auga með Suarez, ekki Evra. Og annað horn, sem Skrtel skýtur í Ferdinand en af óskiljanlegum ástæðum er ekki dæmt horn.
43.40: Downing fær gult þegar hann brýtur á Rafael, sem hefur verið góður fyrir Man U. Aukaspyrna hjá Man U.
45.05: Ferdinand brýtur á Suarez, sem er kominn einn inn fyrir eftir að hann hafði hoppað yfir tæklingu hjá Evra. Ekkert dæmt!
46.00: Man U menn hópast utanum dómarann, en það er auðvitað í lagi. Suarez sparkar boltanum útaf. Roney vill fá rautt spjald og 8 leikja bann á Suarez.
Hálfleikur: Man U klárlega betra liðið eftir betri byrjun hjá Liverpool. Suarez tók ekki í höndina á Evra og Ferdinand tók ekki í höndina á Suarez. Geeeeisp.
Úúúú, á ég að horfa á þrjá Svíja ræða um handshake-gate í korter eða 3 breta? Nei, ég skipti yfir á skíðagöngu.
Seinn byrjaður: Man U fá horn og skora **mark. Fokking Rooney. 1-0. Agger skallar áfram á Rooney, sem er 30cm frá marki og skorar.
48.04: Liverpool í sókn. Downing rangstæður. Downing er ekki búinn að eiga góðan leik. Vægast sagt.
49.11: Mark 2-0 United. Spearing missir boltann til Valencia, sem gefur á Rooney, sem að skorar. Afleitt.
53.00: Unite bakka eftir markið, sem kemur kannski ekki á óvart. Carroll og Bellamy byrjaðir að hita upp. Carrick brýtur á Suarez – aukaspyrna. Ekkert kemur úr henni.
58.46: Man U næstum því búnir að skora þriðja markið, sem Rooney brennir af.
62.00: Ekkert að gerast hjá Liverpool. Jú, Downing fær horn. Carroll og Bellamy koma inn fyrir Spearing og Downing. Eða djók, þetta var ekki horn. Ég verð að játa að ég er ekki bjartsýnasti maður í heimi þegar að Liverpool þarf að skora tvö mörk til að fá eitthvað útúr leik.
64.14: Man U líklegri til að bæta við þriðja markinu en Liverpool að minnka muninn.
69.00: Sorrí, ég sofnaði.
72.15: Úff. Liverpool er meira með boltann, en það kemur ekkert úr spilinu. Þetta er slappt.
74.26: Adam inn fyrir Kuyt.
79.30: Carrick fær gult fyrir brot á Suarez.
79.59: MARK!!! Suarez, hver annar. Eftir aukaspyrnuna, sem hann vann fær hann sendingu inná teiginn, boltinn hrekkur af Ferdinand og Suarez setur hann í markið. Það er von!!!
81.02: Du-du-dudurruru Luis Suarez!
82.25: Suarez skýtur í Carroll og í markspyrnu.
86.00: Man U heldur boltanum ágætlega og lítið að gerast hjá Liverpool. KOMA SVO!
89.35: Miðjumoð. 3 mínútum bætt við. Aukaspyrna Liverpool. Craig Bellamy tekur. Johnson á gott skot, sem De Gea ver vel. Horn. Stoppar á fyrsta varnarmanni.
91.40: Ooooooooooooooooh, Luis Suarez brennir af í dauðafæri. En ok, hann er dæmdur rangstæður. Þetta er sennilega búið.
92.23: Sjitt hvað ég þoli ekki Wayne Rooney.
94.00: Leikurinn búinn. United vinnur 2-1. Evra fagnar fyrir framan Suarez. Virkilega fokking classy. Suarez lætur ekki æsa sig. Evra er fáviti, sem kemur svo sem ekki á óvart. Að þessi maður skuli vera fyrirliði Man U segir meira um þetta lið en margt annað.
Leikur búinn: Svekkjandi að tapa þessu, en Man U var klárlega betra liðið í leiknum, þannig að við getum lítið kvartað. Tímabil klúðrast ekki með töpum á Old Trafford, heldur á töpuðum stigum gegn minni liðunum.
13 leikir eftir og við höfum núna farið á alla erfiðustu útivellina: Old Trafford, Etihad, Emirates, Icelandair, Stamford Bridge og Goodison ef menn vilja telja hann með.
Þetta mót er ekki enn búið. En ég myndi ekki veðja stórum upphæðum á Liverpool í Meistaradeildinni á næsta tímabili, ekki nema að þeir byrji að skora að einhverju ráði. En við höfum núna spilað við Man U þrisvar á þessu tímabili. Við vorum betri í fyrstu tveim og lélegri í dag. Niðurstaðan er eitt jafntefli, einn sigur og eitt tap. Við eigum eftir að spila við Arsenal og Chelsea á Anfield.
Luis Suarez lét aldrei mótlætið fara í skapið á sér í dag. En menn eiga eflaust að tala um handshake-gate þangað til að ég æli. Ég er löngu hættur að rífast um þetta mál, enda álíkla líklegt að sannfæra Man U menn um sakleysi Suarez og að sannfæra sköpunarsinna um þróunarkenninguna. Ég vil frekar eyða tíma mínum í eitthvað gagnlegra.
En ég vona að Suarez geti núna lagt þetta mál til hliðar. Hann er búinn að fara á Old Trafford og þetta verður bara betra eftir þetta. Það er vonandi að við fáum hann inn sterkan í síðustu 13 leikina í deildinni og í bikarkeppnunum, sem að Man U er einmitt dottið algjörlega útúr.
Liðið gegn United – Suarez byrjar inná
Fjórar breytingar frá síðasta leik þar sem helst ber að nefna að Luis Suarez byrjar inná í dag. Jose Enrique kemur inn í liðið á ný og Henderson kemur inn fyrir Adam. Downing kemur svo inn fyrir Bellamy.
Suarez og Kuyt saman í fremstu víglínu þar sem þeir verða líklega mjög hreyfanlegir. Set þetta upp sem 4-4-2 þó þetta sé nú líklega alveg jafn mikið 4-2-3-1/4-5-1. Leikkerfin eru aldrei alveg niðurnjörvuð þegar kemur að Dalglish.
Liðið er svona:
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Jose Enrique
Henderson – Spearing – Gerrard – Downing
Kuyt – Suarez
Bekkur: Doni, Carragher, Bellamy, Carroll, Adam, Shelvey, Kelly.
Þetta er stórleikur fyrir Jay Spearing en einn af byrjunarliðs mönnum United hefur spilað fleiri leiki í EPL heldur en Man City eins og það leggur sig, Ryan Giggs og hann var að semja um árs framlengingu.
Lið heimamanna er svona:
De Gea
Rafael – Ferdinand – Evans – Evra
Valencia – Carrick – Scholes – Giggs
Welbeck – Rooney
Ég ætla að vera bjartsýnn, segi 0-1 og það er bara einn sem kemur til greina sem markaskorari…á 87.mínútu og helst vafasamt mark, Luis Suarez.
The bloody mancs á morgun
Þá er komið að því, leikur gegn öðrum af erkifjendum okkar og það á útivelli. Það er nú reyndar ekki langt síðan að við spiluðum gegn þeim í FA bikarnum, sælla minninga, en sá leikur telur ekkert á morgun. Nú er það deildin og bæði lið VERÐA að næla sér í stigin 3. En það eru engin 6 stig í boði, heldur einungis 3. Hvað er hægt að segja nýtt svona fyrirfram um leiki þessara liða? Ekki fer ég í einhvern Babú ham og fer að koma með staðreyndir um borgina sem við spilum í, eða hvað þá þetta lið sem við leikum gegn. Held að ekki nokkur lifandis sála á þessari síðu hafi áhuga á einhverju slíku.
En leikurinn á morgun á að snúast um þessi 3 stig, hann á ekki að snúast um King Kenny vs. Ferguson, ekki um Suárez vs. Evra, heldur fyrst og síðast um fótboltann sem spilaður verður á vellinum. Það breytir því þó ekki að það er alltaf miklu meira sem býr undir þegar þessi lið mætast og líklegast hefur spennan á milli liðanna aldrei verið jafn mikil og núna. Menn voru hræddir um hvað myndi gerast utan vallar þegar þessi lið mættust á Anfield fyrir stuttu síðan, en það fór fram með miklum sóma fyrir utan einn hálvita úr röðum stuðningsmanna Liverpool og svo nokkur hundruð hálfvita hjá hinum sem sungu statt og stöðugt níðsöngva um Hillsborough slysið. Ég ætla rétt að vona það að okkar menn noti sömu taktík og á Anfield, þ.e. svari þeim ekki nema bara með því að styðja sitt lið. Ég trompast ef menn fara út í einhverja ömurlega Munich söngva.
Suárez getur verið nokkuð rólegur að því leiti að væntanlega verður ekki púað neitt á hann (jeræt) þar sem United menn fannst slíkt ákaflega óviðeigandi þegar það var gert með Evra á Anfield. Við sjáum þá væntanlega á morgun (eða öllu heldur heyrum) hvernig á að taka á móti leikmanni sem þú þolir ekki, ekki baulað (aftur jeræt). Annars vona ég svo sannarlega að King Kenny geri það sama og Ferguson gerði á Anfield, tefli Suárez fram í byrjunarliðinu og láti umræðu ekki trufla sig. Dalglish er reyndar búinn að segja að Suárez muni taka í hendina á Evra og öllum hinum leikmönnum mótherjana, þannig að þar gæti legið ansi stór vísbending um að hann ætli að láta kappann hefja leikinn.
Mótherjar okkar á morgun sitja sem fastast í öðru sæti deildarinnar og má segja að stóri munurinn á þeim og okkar liði hefur verið sá að þeir hafa náð að skora slatta af mörkum en við ekki. Þessi munur skiptir nefninlega slatta máli þegar kemur að fótbolta, ótrúlegt en satt og gerir það að verkum að þeir eru í öðru sætinu en við í því sjöunda. Mikið hefur verið rætt og ritað um hversu stór meiðslalistinn hjá þeim er, en Nota Bene, einn af þeim sem hefur verið talinn þar upp reglulega er hinn frækni Bebe og einhver að nafni Da Laet. Búast má fastlega við því að leikmenn eins og Smalling, Jones, Nani, Anderson og Cleverley verði tilbúnir fyrir leikinn. Það eru sem sagt fyrst og fremst þeir Fletcher og Vidic sem eru lykilmenn og verða ekki með, enda þeir væntanlega frá út tímabilið. ManYoo hafa því úr nánast öllum sínum hóp að moða.
Að mínu mati hefur Valencia (er það ekki borg á Spáni?) verið þeirra hættulegasti leikmaður undanfarið og því myndi ég telja mikilvægt að Enrique verði klár í slaginn. En að sjálfsögðu skiptir miklu máli að hemja Rooney í leiknum. Ég reikna með að okkar menn verði frekar djúpir á miðjunni til að koma í veg fyrir að mótherjar okkar geti notað hraða sinn, en hann er þeirra sterkasta vopn. Á móti kemur er vörnin og varnarhluti miðjunnar þeirra veikasti hlekkur og á hann ber að ráðast. Þar kemur Luis nokkur Suárez til með að verða algjör lykill að mínum dómi. Evans finnst mér hreinlega ekki vera góður fótboltamaður og Rio er kominn langt af léttasta skeiðinu. Stóra spurningin verður reyndar hvernig vörninni verður stillt upp hjá þeim, þ.e. hvort Smalling eða Jones komi inn í hana.
Síðustu fregnir herma að Enrique verði klár í slaginn og því bara Lucas fjarverandi og við því nánast með allan okkar hóp kláran fyrir leikinn. Ég vonast eftir hefðbundinni varnarlínu og að Johnson fari aftur í hægri bakvörðinn. En það er miðjusvæðið sem verður hausverkur að spá fyrir um. Steven Gerrard er allan tímann að fara að byrja þennan leik og vil ég sjá hann í holunni fyrir aftan Carroll. Já, Carroll, hann á að byrja þennan leik. Hann hefur verið að koma mjög sterkur inn í síðustu 3 leiki og nú þarf að hamra járnið á meðan það er heitt. Hann getur valdið svo miklum usla í vörnum andstæðinganna og skapað pláss fyrir menn eins og Suárez. Ég held einnig að Kuyt sé alltaf að fara að byrja þennan leik á hægri kantinum og því er það mitt mat að þetta sé fyrst og fremst spurning um það hvort Henderson eða Spearing byrji á miðsvæðinu með Adam. Ég ætla að giska á að Spearing verði látinn djöflast í Wayne Rooney alveg endalaust og verði þar af leiðandi í byrjunarliðinu. Þetta myndi þýða það að okkar besti maður undanfarið myndi byrja á bekknum. Ef ég væri persónulega að stilla upp liðinu fyrir leikinn, þá myndi ég stilla því svona upp:
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Enrique
Henderson – Adam
Suárez – Gerrard – Bellamy
Carroll
En ég held að King Kenny verði nú ekki svona djarfur á morgun, held að liðið verði einhvern veginn svona:
Reina
Johnson – Carra Skrtel – Agger – Enrique
Spearing – Adam
Kuyt – Gerrard – Suárez
Carroll
Bekkurinn: Doni, Kelly, Carragher, Henderson, Maxi, Downing og Bellamy
Auðvitað er það líka í stöðunni að byrja með Suárez frammi og Carroll á bekknum. Þar með myndi líklegast Downing detta inn frekar en Bellamy. En ég ætla allavega að giska á þetta svona. Ég held þetta verði hörku spennandi leikur og við þurfum að gefa gjörsamlega allt í þennan leik til að komast í burtu með stigin 3. Ég ætla að vera bara bjartsýnn á þetta, enda virðist okkur alltaf ganga vel í stóru leikjunum, og spá okkar mönnum fræknum útisigri, 1-2. Suárez mun gera allt vitlaust með marki og svo mun Gerrard skora hitt. Ekkert voðalega mikil áhætta í spám um markaskorara, en what the heck. Koma svo, fulla ferð, allt í botn.
Bring it on.
Capello segir af sér
Landsliðsþjálfari Englands, Fabio Capello, hefur sagt af sér störfum. Þetta í kjölfar þess að hann lýsti yfir óánægju sinni með það að John Terry var sviptur fyrirliðabandinu í landsliðinu.
Eflaust vilja menn ræða þetta fram og tilbaka. Getur FA gert eitthvað rétt? Hver tekur við? Verður það Redknapp eða Uncle Woy? Eða einhver annar? Hversu miklir snillingar eru Englendingar í því að búa til vesen í kringum þetta landslið?
Allavegana, við getum rætt þetta fram og tilbaka og hvílt okkur á umræðu um Luis Suarez og köttinn á Anfield (sem var nota bene ekki kötturinn Torres/Suarez – ég er alsaklaus).
Könnun: Á Dalglish að nota Suarez um helgina?
Við sáum öll leikinn í gær. Luis Suarez kom loks aftur inn í liðið, lék síðasta hálftímann og minnti á sig. Hann lífgaði gífurlega upp á sóknarleik liðsins og var nokkrum sinnum nálægt því að skora. En það var ekki allt of sumt. Hann kom að mínu mati allt of ákafur inn í þennan leik, hefði átt að fá rautt spjald fyrir að sparka í Scott Parker í teignum og var næstum búinn að fá seinna gula spjaldið fyrir að fella Jake Livermore við hliðarlínuna nokkrum mínútum síðar.
Fyrir vikið sótti að mér einfaldri spurningu sem ég ætla að leggja fyrir ykkur. Suarez er gríðarlega mikilvægt vopn í sókninni en að sama skapi er ég nánast viss um að ef hann spilar gegn United á laugardag á eitthvað slæmt eftir að gerast, og hallast ég þá helst að því að hann fái rautt spjald hvort sem hann á það skilið eða ekki.
Spurningin er því einföld – já eða nei:
Loading ...Þetta er opinn þráður. Endilega gerið grein fyrir atkvæði ykkar í ummælunum en annars megið þið ræða það sem ykkur sýnist.
Liverpool – Tottenham 0-0
Enn eitt jafnteflið á Anfield Road niðurstaða kvöldsins og það verður bara segjast eins og er að það eru bölvuð vonbrigði. Liverpool mönnum langaði mun meira að vinna þennan leik en sóknarleikurinn var stirður og jafntefli því á endanum líklega sanngjörn úrslit.
Góðu fréttirnar eru klárlega þær að Luis Suarez er mættur aftur og að hafa hann á bekknum í dag var gálgafrestur sem ég er ekkert of sáttur við að Dalglish hafi gefið gestunum í 65.mínútur. Hann hefur verið alveg nógu lengi frá.
Byrjunarliðið var annars svona:
Reina
Kelly – Skrtel – Agger – Johnson
Spearing – Adam
Kuyt – Gerrard – Bellamy
Carroll
Bekkur: Doni, Suarez, Henderson, Coates, Downing, Carragher, Aurelio.
Miklu skárri holning á liðinu m.v. liðið sem skíttapaði á White Hart Lane fyrr á þessu tímabili og núna voru það okkar menn sem réðu ferðinni lengstum og stjórnuðu leiknum. Jay Spearing var kannski ekkert frábær í leiknum en það var nauðsynlegt að hafa djúpann miðjumann á móti þessari miðju og raunar var hann mjög óheppinn að setja boltann ekki í markið í fyrri háflleik er skot hans fyrir utan teig fór rétt framhjá.
Reyndar átti Carroll fyrsta færi leiksins er hann virtist vera að komast í gegn á 5.mínútu en Michael Dawson náði að tækla boltann í horn á allra síðustu stundu, Carroll vantaði örlítið meiri snerpu þar til að annaðhvort sleppa í gegn eða fá víti.
Fyrri hálfleikur var samt svo hrútleiðinlegur og tíðindalaus að lítill köttur sem laumaði sér inn á völlinn fór að trenda á twitter í fyrri hálfleik og fékk twitter account sér til heiðurs á stundinni og var með yfir 6.000 fylgjendur síðast þegar ég vissi.
Seinni hálfleikur byrjaði á svipuðum nótum, Liverpool meira með boltann en Spurs alltaf ógnandi með eldfljóta leikmenn sína. Martin Kelly átti ágætt skot sem Fridel varði vel í horn á 55.mínútu en það fór ekkert skemmtilegt að gerast fyrr en á 65.mínútu er Luis Suarez kom LOKSINS LOKSINS inná og hann fór eins og skot í baráttuna og bætti sóknarleik okkar manna um svona 69%
Hann var reyndar búinn að næla sér í gult fimm mínútum eftir að hann kom inná fyrir agalega tilraun til að sparka í boltann, sparkaði þess í stað beint í Scott Parker og fékk réttilega spjald fyrir. Fínt bensín fyrir þá sem hata Liverpool og Suarez að tuða yfir en ekkert stórmál þannig.
Andy Carroll var ágætur í dag og fékk líklega besta færi Liverpool á 74.mínútu er hann tók góða fyrirgjöf frá Martin Kelly vel niður og var í úrvalsfæri en skotið var hörmulegt og truflaði Brad Fridel ekki mikið.
Tíu mínútum seinna var Bale rétt búinn að eyðileggja kvöldið alveg er hann slapp aleinn í gegnum vörn Liverpool en náði ekki að snúa á Pepe Reina sem bjargaði okkur frábærlega. Langbesta færi leiksins en annars hafði vörn Liverpool mjög góðar gætur á Bale og Adebayor í leiknum.
Luis Suarez var síðan rétt búinn að fullkomna endurkomu sína á 90.mínútu er hann virtst vera að ná að koma boltanum fyrir sig inni í teignum en fékk boltann í höndina og þar með aukaspyrnu á sig.
Liverpool menn voru mjög duglegir við að fá á sig sóknarbrot, nýta aukaspyrnur mjög illa og vera almennt illa staðsettir síðasta þriðjungi vallarins sem gerði þetta kvöld mjög pirrandi. Tottenham var þarna gjörsamlega til að taka þá og þeir voru mjög sáttir við stigið.
Liverpool er nú þegar búið að eyðileggja tímabilið með jafnteflum á heimavelli og þetta fer að verða lögreglumál ef heldur áfram sem horfir.
Liðið var að spila nokkuð vel heilt yfir þó mikið hafi verið um mistök, eins og búast má við gegn pressuliðum eins og Tottenham. Johnson leysti bakvarðarstöðuna gríðarlega vel varnarlega í dag en hann kom inn í vinstri bakvörðinn fyrir Jose Enrique sem er lítillega meiddur. Hann var engu að síður alls ekki nógu góður sóknarlega og margar sóknir enduðu á honum fannst mér. Kelly var svipaður hinumegin, fínn varnarlega en átti bara eina góða sendingu fyrir mark Tottenham hinumegin. Sömu sögu er að segja af Dirk Kuyt, hann var einn af okkar betri leikmönnum varnarlega en á móti var hann okkar versti leikmaður sóknarlega, m.ö.o. nokkuð eðlilegur leikur hjá honum og á köflum mjög pirrandi.
Miðjan var góð og t.d. spilar Charlie Adam betur þegar hann hefur djúpan miðjumann fyrir aftan sig, sama á við um Gerrard. Spearing var að leysa sitt hlutverk vel þrátt fyrir slatta af mistökum og feilsendingum en maður getur ekki annað en saknað Lucas rosalega í svona leikjum.
Craig Bellamy fannst mér sæmilegur en var löngu byrjaður að kalla á þessa skiptingu áður en hann fór útaf fyrir Downing og Andy Carroll var einnig ágætur. Manni finnst alltaf búa mikið meira í Carroll en hann er a.m.k. töluvert skárri þessa dagana heldur en hann var fyrr á þessu tímabili. Hann fékk annars allt of litla hjálp í fyrri hálfleik.
Maður leiksins hjá mér er engu að síður Martin Skrtel sem átti töluvert betri dag heldur en síðast þegar við mættum Spurs. Hann hefur verið gríðarlega góður undanfarið og er orðinn eitt öruggasta nafnið á leikskýrslu Liverpool.
Niðurstaða: Hundfúlt jafntefli og framundan er útileikur á Old Trafford, þrjú stig þar fara mjög langt með að bæta upp fyrir þessi úrslit. Notum Luis Suarez þar frá upphafi takk.
Liðið gegn Spurs
Suarez byrjar á bekknum í kvöld og Jose Enrique er ekki með vegna meiðsla:
Liðið er svona:
Reina
Kelly – Skrtel – Agger – Johnson
Spearing – Adam
Kuyt – Gerrard – Bellamy
Carroll
Bekkur: Doni, Suarez, Henderson, Coates, Downing, Carragher, Aurelio.
Persónulega hélt ég að við værum búin að sjá nógu margar mínútur af Liverpool án Suarez en við eigum hann a.m.k. inni. Mjög vont að missa Enrique út fyrir þennan leik en vonandi að Kelly og Johnson leysi bakvarðastöðurnar.
Ég verð líklega farinn að öskra inná með Suarez eftir svona 2 mínútur og líklega á það sama við um Einar Örn og SStein sem eru mættir á Anfield í kvöld, bölvaðir.
Tottenham á morgun!
Annað kvöld spila okkar menn leik sem er að mínu mati einn mikilvægasti leikuri tímabilsins. Um er að ræða heimaleik gegn sjóðheitu liði Tottenham Hotspur í Úrvalsdeildinni. Þessi leikur hefur svona mikið vægi, að mínu mati, vegna þess að á meðan okkar menn hafa gert frábæra hluti í bikarkeppnum og leikið mjög vel á útivelli í deildinni hefur heimavöllurinn verið erfiður og liðið gert allt, allt, allt of mörg jafntefli á Anfield til að geta keppt um Meistaradeildarsæti.
Það verður að breytast, liðið verður að byrja að sigra leiki á heimavelli ef það á að eiga einhvern séns á 4. sætinu og eftir að liðið hefur greinilega fengið vítamínsprautu í kjölfar bikarvelgengninnar gegn Manchester-liðunum fyrir rúmri viku er að mínu mati nokkuð ljóst að ef liðið hristir ekki af sér slenið á heimavelli í þessum leik á morgun verður það of seint að ætla að gera það mikið síðar.
Með öðrum orðum, leikurinn á morgun er must win-leikur.
Mótherjarnir eru samt alls ekki af þeim gæðaflokki að við getum búist við auðveldum sigri fyrir fram, síður en svo. Auk þess að vera sjóðheitt lið í vetur og að spila miklu betur en jafnvel bjartsýnustu Spursarar þorðu að vona hefur liðið undir stjórn Harry Redknapp haft eitthvert ógnartak á Liverpool í deildinni. Á síðustu leiktíð töpuðust báðir leikirnir gegn Spurs, þar á meðal leikur á Anfield í maí þar sem Liverpool hafði möguleika á að stela Evrópudeildarsæti af Spurs með því einu að halda jafntefli. Í haust spiluðu liðin svo á White Hart Lane og sá leikur fór ekki vel, okkar menn máttu þola þar 4-0 tap sem er stærsta tap leiktíðarinnar.
Það verður eitthvað að breytast á morgun. Tottenham-menn eru víst með nokkra tæpa leikmenn fyrir þennan leik – Adebayor, Walker, Van der Vaart, Lennon og Defoe eru allir spurningarmerki, en ég geri ráð fyrir að megnið af þeim jafni sig og verði með og að við sjáum nokkurn veginn sama lið og hefur spilað svo vel fyrir þá í vetur:
Friedel
Walker – Kaboul – King – Assou-Ekotto
Lennon – Modric – Parker – Bale
Van der Vaart
Adebayor
Feykisterkt lið og þetta verður gífurlega erfiður leikur, það er ljóst.
Af okkar mönnum er það helst að frétta að Luis nokkur Suarez snýr til baka í liðið eftir níu leikja fjarveru. Við söknuðum hans gífurlega framan af leikbanninu en í síðustu 3-4 leikjum hefur eitthvað breyst og skyndilega eru menn byrjaðir að skora nóg af mörkum án hans. Steven Gerrard verður einnig með eftir að hafa misst af gegn Wolves í síðustu viku. Ég geri fastlega ráð fyrir að þeir fari báðir beint inn í byrjunarliðið, þrátt fyrir stórsigur gegn Wolves og þá staðreynd að öll framlínan skoraði í þeim leik.
Ég spái því að Dirk Kuyt og Charlie Adam víki fyrir Suarez og Gerrard og að þetta verði byrjunarliðið á morgun:
Reina
Johnson – Skrtel – Agger – Enrique
Henderson – Spearing – Gerrard
Suarez – Carroll – Bellamy
Skiptið Spearing út fyrir Lucas og þá er þetta sterkasta byrjunarlið sem við gætum mögulega stillt upp. Með menn eins og Downing, Kuyt, Maxi, Adam, Shelvey, Kelly og Carra á bekknum er þetta bara feykisterkt lið og lið sem á alveg að geta staðist Tottenham snúning, sérstaklega á Anfield.
En það er eitt að segja það og annað að gera það. Á morgun hreinlega verður liðið að skila þremur stigum í hús. Enn ein vonbrigðin á heimavelli væru rándýr, móralskt séð, eftir sjálfstraustið sem bikarsigrarnir gáfu liðinu.
MÍN SPÁ: Ég er skíthræddur við þennan leik. Ég hef trú á mínu liði og mér sýnist þeir vera komnir í annan gír eftir bikarvikuna miklu, sem er jákvætt, en það er bara eitthvað við þetta Tottenham-lið. Það er alltaf einhver Modric, Bassong, Assou-Ekotto, einhver svona týpa sem poppar upp með eitthvað ruglmark sem kemur okkur í opna skjöldu og breytir leiknum þeim í hag. Í haust var það Modric með besta mark ferils síns, í fyrravor skoraði Van der Vaart fáránlegt mark á Anfield með viðstöðulausu skoti utan teigs, árið þar áður var það Bassong sem jarðaði okkur á White Hart Lane og árið þar áður skoraði Assou-Ekotto örugglega eina mark ferilsins á móti okkur.
Þeir finna bara alltaf leið til að jarða okkur. Sum lið eru bara óhappa og Tottenham er alveg klárlega vitlausabeinið okkar þessi árin.
Ég ætla samt að vera bjartsýnn. Á Anfield ríkir sjálfstraust og leikgleði eftir síðustu tvær vikur og ekki skemmir fyrir að þetta er kvöldleikur (meiri stemning á vellinum) og að Suarez snýr aftur, væntanlega dýrvitlaus eftir að hafa þurft að bíða þolinmóður síðasta mánuðinn. Svo hlýtur þessi meistaraheppni þeirra gegn okkar mönnum einhvern tímann að stoppa!
Ég spái því að við vinnum þennan leik 3-0 og Suarez skorar fleiri en eitt mark. Og hana nú!
Ýmislegt föstudags
Í dag er föstudagur og frekar lítið að frétta, þar sem okkar menn spila ekki fyrr en á mánudag. Englendingar eru enn á nornaveiðum, í þetta sinn samþykkja þeir ekki frestun á máli John Terry og vilja sakfella hann strax. Hann missir væntanlega fyrirliðabandið í enska landsliðinu í dag og hver veit hvort honum verður endanlega úthýst úr landsliðinu. Ég hef ákeðna skoðun á þessu, bæði með og á móti Terry. Mér finnst alveg fáránlegt að Terry hafi fengið frestun á sínu máli til að trufla ekki tímabilið hjá honum á meðan Suarez-málið var afgreitt strax og við misstum hann í átta leiki. En að sama skapi finnst mér fáránlegt að ætla að útdeila einhverjum refsingum á Terry þegar það er ekki komin niðurstaða í mál hans. En enska almenningsálitið virkar ekki þannig og allt bendir til að hann verði fundinn sekur í almenningsaugum án þess að málið gegn honum hafi verið sannað, rétt eins og Suarez. Tvö ólík mál sem fá ólíka meðferð en niðurstaðan er sú sama – saklaus uns sekt er sönnuð og hvorugur þeirra fær að njóta vafans.
Nóg um það, samt.
Liverpool gerði lítið í janúarglugganum, eins og Dalglish lofaði. Ungur markvörður, Martin Hansen, yfirgaf liðið og hélt til Danmerkur og í staðinn fékk 19 ára velskur markvörður samning. Svo var Joao Carlos Teixeira keyptur á spottprís (1m punda að sögn) frá Sporting Lissabon. Hann er 19 ára miðjumaður, helst líkt við t.d. Andres Iniesta eða Xavi á velli, eða Danny Murphy (!?). Hann á þó langt í land með að standast samanburð við slíkar hetjur, þótt efnilegur sé, en hann er allavega svipaður á velli. Ég sá þennan fræga leik á Anfield í september, þegar unglingalið Sporting kom og rústaði unglingaliði Liverpool í NextGen-seríunni. Teixeira skoraði þar mark og var það góður að ég mundi eftir honum þegar við vorum svo orðaðir við hann í desember. Vonandi reynist þetta hafa verið Moneyball-kaup (ungur og ódýr, verður súperstjarna) en ekki önnur Dani Pacheco-kaup.
Talandi um NextGen-seríuna: Liverpool féll út í 8-liða úrslitunum á miðvikudag eftir 1-0 tap gegn Tottenham í London en þar sem Tottenham notuðu ólöglegan leikmann í þeim leik voru þeir dæmdir úr keppni og er Liverpool því komið í undanúrslitin. Þar gætu þeir m.a. mætt liðum eins og Barcelona eða Ajax. Spennandi verkefni það, fyrir ungu strákana. Vonandi fá þeir Barcelona á Anfield, það yrði erfitt en reynsluríkt.
Já, og svo var Dalglish rétt í þessu að staðfesta á blaðamannafundi að Steven Gerrard verður með gegn Tottenham á mánudag. Luis Suarez líka, hann er búinn að afplána leikbann sitt. Þið megið byrja að telja niður núna.
Opinn þráður – John Terry málið vs Suarez málið
Máli gegn John Terry fyrirliða Enska landsliðs var í dag frestað til 9.júlí á þeim grundvelli að erfitt væri að fá vitni í málinu til að bera vitni fyrir dómi sökum anna og að sú dagsetning hentaði vel fyrir ákærða, hann var kærður fyrir nokkrum mánuðum fyrir einn alvarlegasta glæp sem hægt er að fremja á knattspyrnuvellinum, kynþáttaníð gagnvart svörtum leikmanni andstæðinganna.
Enska knattspyrnusambandið hefur sýnt það í verki svo um munar að það er engin þolinmæði fyrir slíku í enska boltanum og dæmdi m.a. leikmann Liverpool á dögunum í eitt lengsta bann sem Liverpool maður hefur fengið í seinni tíð plús peninga sekt. Það gerðu þeir án þess að sanna mál sitt á nálægt því nægjanlega góðan hátt til að hægt væri að taka fyrir innan dómskerfisins, raunar var sá dómur eingöngu byggður á því að snúa útur orðum hins ákærða (Suarez) eftir grunsamlegri hentisemi og taka öllu trúanlegu sem kærandinn (Evra) hélt fram. Jafnvel þó að hans framburður hafi upphaflega verið byggður á misskilningi sem hann samþykkti seinna. Eins var ekki orð dregið í efa í framburði Evra þrátt fyrir fyrri sögu hans hjá enska knattspyrnusambandinu sem árið 2008 lýsti honum sem ótrúverðugu vitni sem ýkti mál sitt töluvert.
Suarez viðurkenndi, sem eftir á að hyggja voru mistök, að hafa sagt á spænsku það sem á íslensku myndi útleggjast sem “Ahverju, Svarti?“ Þeir sem unnu málið fyrir enska knattspyrnusambandið heyrðu bara annað orðið og var þetta orð það eina sem þeir tóku trúanlega frá Suarez í öllum hans vitnisburði. Evra sakaði Suarez um að hafa kallað sig þessu orði yfir tíu sinnum og þá hélt hann því fram að orðið væri n****er. Hann breytti seinna framburði sínum í fimm sinnum þannig að eðlilega komst enska knattspyrnusambandið að því að Suarez hefði sjö sinnum sagt svarti við Evra í samhengi sem Evra einn “heyrði”! Magnað alveg.
Það er aðdáunarvert að skoða hvernig enska knattspyrnusambandinu með góðri hjálp enska fjölmiðla tókst að fara svona sitthvora leiðina með þessi ákaflega keimlíku mál. En maður fær óneitanlega æluna upp í háls við að sjá hversu rosalega öll málsmeðferð svo ekki sé nú talað um fjölmiðlaumfjöllun hefur fallið með fyrirliða enska landsliðsins. Mál Terry er ekki komið frá Anton Ferdinand, hann heyrði ekkert í umræddum leik og var jolly inni í klefa Chelsea manna eftir umræddan leik. Enska knattspyrnusambandið stóð því frammi fyrir því að þurfa að ákæra fyrirliða landsliðsins fyrir kynþáttaníð, ekki bara það heldur fyrir níð á bróður Rio Ferdinand sem lengi hefur staðið við hliðina á Terry í vörn enskra. Vandræðalegasta mál.