Gleðilegt ár!

Jæja, núna er stutt í að maður fari að mæta í áramótapartíin.

Ég vil bara óska öllum lesendum þessarar síðu gleðilegs árs. Seinni hluti þessa árs hefur verið afskaplega erfiður fyrir okkur Liverpool stuðningsmenn eftir frábæran fyrri hluta árs. Það er vonandi að liðinu okkar gangi sem best á nýju ári og þessi glæsilega tveggja leikja sigurhrina sem hófst eftir jól muni endast sem allra lengst á árinu 2010.

Á morgun kemur hér upphitun fyrir leikinn gegn Reading, sem mun vonandi marka upphaf að atlögu að FA bikarnum, sem er alltof langt síðan að við unnum. Úrslitaleikirnir í þeirri keppni hafa ekki náð þeim hæðum sem síðasti Liverpool úrslitaleikur náði.

Takk fyrir að lesa. Gleðiðlegt ár!

Gullmaðurinn Fernando Torres!

Það er auðvitað bara alls ekki hægt annað en að óska okkar stórkostlega framherja, Fernando Torres til hamingju með ótrúlegan áfanga sem varð að raunveruleika í snjókomunni á Villa Park í gær.

Þar skoraði drengurinn deildarmark sitt númer 50, í deildarleik númer 72 fyrir félagið. Það eru svakalegar tölur og ég er sannfærður um að ekki nokkur annar hefur náð þessum áfanga síðan að Úrvalsdeildin var sett af stað.

Þetta þýðir 0,7 mörk í leik – eða það að í hverjum þremur leikjum fyrir liðið skorar Torres tvö mörk!

Hann er í félagi sem hefur átt ansi marga stormsentera sem hafa skorað töluvert, en þegar maður sér topp 10 yfir það hversu fljótt menn skoruðu 50 deildarmörk fyrir félagið sést afrekið betur!

Leikirnir sem tók menn að skora 50 mörk standa framan við nöfnin.

72 Fernando Torres

80 Sam Raybould (1900 – 1907)

80 Albert Stubbins (1946 – 1953)

81 Roger Hunt (1959 – 1970) Sá sem flest deildarmörk hefur skorað fyrir LFC, 245 talsins

82 Jack Parkinson (1902 – 1914)

83 John Aldridge

84 Ian Rush

88 Robbie Fowler

90 Gordon Hodgson (1926 – 1935)

98 Harry Chambers (1919 – 1928)

98 Kenny Dalglish

98 Michael Owen

Ákvað að tímasetja þau nöfn sem við ekki þekkjum síðustu árin, en feiletraði þekktu nöfnin. Fótboltinn breyttist töluvert uppúr 1960, sumir segja að HM 1966 hafi breytt fótboltanum varanlega í átt að varkárari leik, Brasilía urðu t.d. heimsmeistarar 1958 spilandi leikkerfið 2 – 3 – 5 !!! Því hefur það orðið stöðugt erfiðara fyrir framherja að skora og gerir afrek Nando bara enn meira.

Það er í raun svakalegt að það muni 12 leikjum á honum og Rush, 16 leikjum á honum og Fowler, eða 26 leikjum á honum og Dalglish/Owen.

Ég veit ekki með ykkur hin, en mér finnst fullkomlega ljóst að svona leikmaður verður einfaldlega ekki bættur. Ég tel Fernando Torres vera besta framherja í heiminum í dag, og alveg sama hver upphæðin verður sem önnur lið bjóða. Allt annað svar en nei sýnir metnaðarleysi og skort á dug!

Það þarf að raða fleiri heimsklassaleikmönnum í kringum þennan dreng og við náum langt! Svo auðvitað finna lækningar á meiðslum hans hratt og örugglega, ég er enn sannfærður að alheill Torres allan síðasta vetur hefði skilað okkur titlin númer 19!

Til hamingju með áfangann Torres okkar, við treystum því að þú stútir fleiri metum fljótlega og farir að hirða medalíur með liðinu okkar allra!

Aston Villa 0 – Liverpool 1

Snjókoma, skítakuldi, lið rúið sjálfstrausti og hefur verið á stöðugu hiksti, leikbönn og meiðsli að hrjá það. Mótherjinn búinn að tapa einum leik á heimavelli og fyrir utan slakt gengi í síðasta leik verið á feikna ferð OG slátraði okkur í fyrri leiknum í vetur.

Satt að segja var ég drullu-, drullukvíðinn! Sagði við félaga mína að þessi leikur snerist um það að refsa mistökum sem aðstæður kvöldsins buðu uppá.

Byrjum á byrjuninni, liðinu í kvöld

Reina

Johnson – Carragher – Agger – Insua

Lucas – Aquilani
Kuyt – Gerrard – Benayoun

Torres

Á bekknum voru: Cavalieri, Skrtel, Aurelio, Kyrgiakos, Babel, Ngog, Spearing.

Fyrri hálfleikur kvöldsins var að mínu mati flottur fótboltaleikur tveggja gæðaliða, þ.e. úti á vellinum en afar fá færi sem voru sköpuð. Okkar besta var “dipping” skot fyrirliðans sem Friedel varði vel en besta færi hálfleiksins féll Villa í skaut þegar Kuyt klikkaði á svæðisvörninni í horni og Downing skaut þrumuskoti af stuttu færi sem Reina bjargaði vel. Það var ekkert augljóst að verja þetta skot, karlinn pollrólegur og stóð það af sér vel og fallega, bjargaði. Eins og klassa markmenn eins og hann eiga að gera.

Mér fannst við sterkari aðilinn í spilinu en bitlítið kantspil (hefur það heyrst áður) þýddi of oft það að lítið varð úr alvöru sóknarleik.

Aðeins dró úr snjókomunni í seinni hálfleik en þó dugði það ekki skónum hans Reina, sem sennilega eru vanir spænska hitanum og ansi skemmtileg uppákoma varð þegar hann þurfti að skipta um vinstri skóinn við lítinn fögnuð Villafólks. Var ekki Reina annars í lopapeysu innanundir búningnum, með hálskraga og allez!?!?

En áfram fannst mér við vera sterkari úti á vellinum, útlitið á liðinu fínt, komið ákveðið sjálfstraust í varnarleikinn og Lucas, Aquilani og Gerrard stjórnuðu umferðinni vel. EN, kantana einfaldlega vantaði og á 60.mínútu sagði ég við félaga mína að nú væri kominn tími á að Torres færi útaf, örþreyttur!

Þreyta Torres og skortur á því að við héldum boltanum uppi á topp þýddi það að á 70. – 80.mínútu leiksins voru Villa menn sterkari, bombarderuðu háum boltum sem við þurftum að verjast og gerðum vel, utan þess að Carew skallaði rétt framhjá úr horni.

Ryan Babel kom inná fyrir Aquilani sem mér fannst eiga solid leik, Captain Fantastic settur niður á miðjuna. Enn kom von í brjóst manns að þetta væri leikur fyrir Babel, bleyta og þreyttur andstæðingur. Hann virtist ætla að verða skúrkurinni í kvöld, þegar hann hitti ekki boltann í dauðaskallafæri eftir flottan undirbúning Insua.

Í blálok leiksins urðu Villa-menn ákafir og við urðum að verjast kröftuglega – maður var bara að sætta sig við ágætt stig.

ÞEGAR. Mistökin sem réðu leiknum komu. Á þriðju mínútu uppbótartímans!

Boltinn barst upp á völlinn og Villa menn gerðu slæm sendingarmistök, Benayoun elti boltann og einhver annar snillingur úr heimaliðinu renndi sér fótskriðu (elska Bjarna Fel) og sendi stungusendingu inná Torres (sem ég vildi hafa á bekknum þarna muniði) og sá SNILLINGUR gerði engin mistök. Frábær afgreiðsla hjá El Nino og við tókum sauðaþjófinn á Villa Park, stálum lærinu klukkan hálf sex á aðfangadagskvöld.

Viðbrögð O’Neill og hversu hratt Villa Park tæmdist eftir lokaflautið sagði margt um mikilvægi þessa leiks.

Mér fannst leikur kvöldsins áframhald Wolves leiksins. Liðið okkar kom á hunderfiðan útivöll einbeitt og til í að berjast til síðasta blóðdropa. Auðvitað þurftum við heppni sem virtist enn ekki ætla að verða þegar við fengum ekki augljósa vítaspyrnu í fyrri hálfleik en þú þarft að vinna fyrir heppninni þinni og það gerðu okkar menn í kvöld.

Varnarleikurinn var flottur, vorum í vandræðum í set-piece sem öll lið sem leika við Villa lenda í, en að öðru leyti fékk Villa bara ekki færi. Miðjan þeirra Lucas, Aquilani og Gerrard var að gera það sem til er ætlast, ég er á því að Alberto verði frábær viðbót við liðið og það er bara allt annað að sjá Lucas karlinn spila þessa stöðu, holding midfielder sem fær að bera upp boltann annað slagið, en þegar hann og Masch eru saman.

Kuyt og Benayoun áttu erfitt, en þáttur Benayoun í markinu var mikill. Torres er enn hálfu skrefi of seinn en sýndi það að Rafa gerði rétt með að halda honum örþreyttum inná og kláraði leikinn.

Mest finnst mér skipta að “mænan” í liði kvöldsins var flott. Reina, Carra, Aquilani, Gerrard og Torres voru að vinna fyrir kaupinu sínu og þá erum við með hörkugott fótboltalið. Mann leiksins vel ég af þessum drengjum Jamie Carragher sem ég vona að verði í þessu standi áfram. Frábær drengur þar á ferð. Ómælanlega mikilvægur í svona leik við svona aðstæður.

EN……

Nú er að byggja ofaná! Við skutum okkur inn í baráttuna um Meistaradeildarsætið aftur og þessir tveir síðustu leikir hafa gefið liðinu mikið, mikið sjálfstraust. Héldum aftur hreinu og vorum sterkari gegn flottu liði. En það er langt í lok tímabilsins og við þurfum miklu fleiri svona leiki ef vel á að fara!

Ég segi enn að ef við ætlum okkur stórt í baráttunni þurfum við öflugra kantspil, strax, og meira bakkup fyrir Torres. Ef Aquilani heldur svona áfram verður miðjan okkar fljótt og örugglega miklu meira en nógu góð.

Mér finnst líka flott að sjá að það er komin heildarmynd á liðið aftur og það er merki um að þjálfarar, leikmenn og félagið séu að vinna á sama svæði við sömu verk. Nokkuð sem þarf til að ná árangri.

Frábært kvöld og nú verður gaman á sprengjutímanum!!!

You will never walk alone. Ekki gleyma því í gleðinni elskurnar!!!

Sorry, gleymdi einu. Næsti leikur er á Madejski Stadium í Reading gegn Íslendinganýlendu heimamanna. Laugardaginn 2.janúar klukkan 17:15. Ívar og Gylfi eru Liverpoolmenn innvið beinið held ég!!! Svo Tottenham 10.janúar, alvöru leikur þar á ferð eftir úrslit kvöldsins!

Byrjunarliðið komið

Þá sjáum við hverjir byrja á Villa Park í kvöld.

Byrjunarliðið

Reina

Johnson – Carragher – Agger – Insua

Lucas – Aquilani
Kuyt – Gerrard – Benayoun

Torres

Bekkurinn Cavalieri, Skrtel, Aurelio, Kyrgiakos, Babel, Ngog, Spearing.

Aquilani greinilega metinn heill og kemur allavega mér á óvart að sjá ekki Pacheco á bekknum.

KOMA SVO!!!!!!!!!!

Aston Villa á Villa Park á morgun.

Jæja byrjum á klisjunum: Það er ávallt gott að vinna leik og 3 stig eru 3 stig… hehehe en jú mikilvægast er að byggja á þessum sigri, laga það sem miður fór og halda því áfram sem var jákvætt. T.d. góð fyrirgjöf hjá Insúa á Gerrard þe. Gerrard má vera grimmari í boxinu til að létta álaginu af Torres. Aurelio er bakvörður eins og Bjarni Ólafur og þess vegna á kantmaður að vera í þeirri stöðu t.d. Yossi. Fín varnarvinna hjá Carra og Agger (héldu hreinu) og það verður að halda þannig áfram. Villa drullaði uppá bak gegn Arsenal og hljóta að vera búnir að fá að heyra það hjá bæði O’Neill og sínum stuðningsmönnum. Þeir ættu þess vegna að vera ákveðnir en líka svolítið stressaðir.

Varðandi byrjunarliðið þá held ég að Rafa breyti ekki miklu á morgun og gef mér að Kuyt komi inn fyrir Insúa og Aurelio detti í bakvörðinn.

Reina

Johnson – Carra – Agger – Aurelio

Lucas – Aquilani
Kuyt – Gerrard – Benayoun
Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Pacheco, Darby, Insúa, Spearing, Ngog, Skrtel.

Negullinn í því að sigra er að fá ekki á sig mark fyrstu 20 mín og setja mark á Villa helst í fyrri hálfleik. Ég held að þeir séu stressaðir (eins og við) og það lið sem nær fyrsta markinu nær að slaka á og byrja að spila knattspyrnu. Ef við náum því þá tel ég að liðið muni smátt og smátt ná sjálfstraustinu tilbaka.
A) Halda hreinu reglulega
B) Skora fyrsta markið og bæta í.
C) Réttar skiptingar (nota hópinn)

Það er mikið álag yfir jólahátíðina og þess vegna mikilvægt að dreifa álaginu á leikmenn. Torres, Gerrard, Carragher, Agger, Yossi, Lucas o.s.frv. munu ekki geta verið 100% í 5 leikjum á 17 dögum! En á móti kemur þá eru þetta gríðarlega mikilvægir leikir fyrir okkur og að vinna Villa á morgun sem og síðan Reading úti í FA Cup á 2.janúar er lífsnauðsynlegt. Í dag erum við 5 stigum frá Villa og með sigri gegn þeim erum við virkilega að setja okkur í baráttuna um 3-4.sætið. Með tapi er Villa komið 8 stigum frá okkur og hin liðin ennþá lengra… þetta verður þá orðið fjandi strembið. Ég ætla ekki einu sinni að fara út í leikinn gegn Reading í bikarnum. Einn leikur í einu!

Það er deginum ljósara að liðið er í vandræðum og þá helst að lykilmenn eru að klikka og sjálfstraustið er lítið. Sigur gegn Villa gæti hjálpað okkur mikið en það er líka mikilvægt að liðið fari að spila sannfærandi og geisli svolítið af leikgleði og ánægju. Ef það gerist þá er ég þess fullviss að liðið nær sé á strik á næstu vikum ef ekki… já þá heldur þetta bara áfram eins og þetta er búið að vera í vetur.

Villa liðið er gott lið og þetta verður strembin leikur og þetta segir Rafa:

“We know they are dangerous from set pieces. They have some big players and we will have to be careful. They have some good players like Ashley Young, Gabriel Agbonlahor, James Milner who is playing really well and John Carew. They are very dangerous in attack.”

Líkt og Rafa segir þá er Villa hættulegt fram á við og þá sérstaklega í föstum leikatriðum en einnig í skyndisóknum. Það er jákvætt að Ashley Young er ekki með vegna 5 gulra spjalda og er Heskey tæpur vegna meiðsla. Friedel í markinu þekkjum við vel og er hann einn af traustari markvörðum deildarinnar, Luke Young er fínn bakvörður ásamt Warnock í vinstri bakverðinu (en hann er líklega einn af fáum leikmönnum sem við höfum selt og hefur staðið sig vel). Dunne og Cuellar í miðverðinu eru öflugir en ekki hraðir, mikilvægt að Torres sé ekki of mikið bara einn uppá topp. Á miðjunni eru hraðir og leiknir leikmenn einsog Downing, Milner og Petrov. Frammi eru væntanlega Carew og Agbonlahor sem eru dæmi um hávaxna manninn og litla hraða gaurinn. Það er fínt jafnvægi í þessu liðið og einnig öflugur bekkur með Beye, Reo-Coker, Sidwell og líklega Heskey. Villa er og verður ávallt öflugt lið en það er samt þannig að mér finnst við eigum að vinna þá bæði úti og heima. Í fyrri leiknum töpuðum við 1-3 heima og við megum ekki tapa 2 leikjum á sama tímabilinu gegn þeim.

Tölfræðin segir okkur að við eigum ekki að tapa þar sem við höfum ekki tapað á Villa Park síðan 1998 (Febrúar) heldur erum við búnir að vinna 6 leiki og gera 5 jafntefli (Villa hefur einungis skorað í 4 af þessum leikjum).

Mín spá: Ég trúi ekki á jólasveininn en samt trúi ég á sigur á morgun. Ég trúi því að liðið sé að komast úr út þessum vítahring og fari núna að byrja að spila af sannfæringu og með sjálfstrausti. Við skorum á fyrsta korterinu í leiknum og eftir það róast taugarnar og liðið spilar eins og þeir sem valdið hafa. Á endanum verður þetta 0-2 sigur þar sem Torres skorar bæði mörk okkar.

Liverpool – Wolves (0-0) 2-0

Það skal alveg viðurkennast að ég hef oft verið spenntari fyrir leik hjá Liverpool en í dag, á öðrum degi jóla og það liggur við að ég hafi frekar farið í jólaboð til fjarskyldrar frænku tengdafjölskyldunnar sem býður einungis uppá Ís-Kóla og svínaskanka. En vitanlega horfði ég frekar á leikinn og boðaði forföll vegna slæmrar lausafjársstöðu Eimskipafélagsins!

Byrjunarliðið í dag hlýtur að teljast með því sterkara sem við getum boðið uppá í dag og við eðlilegar aðstæður ætti þetta lið að vinna Úlfana nokkuð örugglega en vandræðagangur Liverpool er okkur öllum kunn og þess vegna var ég langt í frá öruggur með sigur í dag.

Byrjunarliðið í dag var svona:

Reina

Johnson – Carra – Agger – Insua

Lucas – Aquilani
Benayoun – Gerrard – Aurelio
Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Pacheco, Darby, Kuyt, Spearing, Ngog, Skrtel.

Fyrri hálfleikur:
Strax frá fyrstu mínútu var ljóst hvort liðið væri betra í knattspyrnu og Liverpool liðið spilaði fínt án þess að skapa sér umtalsverð færi. Töluvert einhæfur sóknarleikur og treyst á einstaklingsframtak Torres & Gerrard á síðasta þriðjung vallarins. Torres bjó sér til ágætisfæri snemma leiks en Hanhemann varði vel. Wolves fékk raunar besta færi fyrri hálfleiksins þegar Kevin Doyle skallaði úr dauðafæri yfir markið eftir hornspyrnu, í raun ótrúlegt að hann skyldi ekki í það minnsta hitta rammann. Glenn Johnson fékk síðan óvænt dauðafæri undir lok hálfleiksins þegar sendingin hans fyrir utan vítateig misheppnaðist en fékk boltann strax aftur og var raunar einn gegn Hanhemann en öldungurinn frá Ameríku varði vel. Heilt yfir var hálfleikurinn eins og vont Eurovision lag frá Búlgaríu. Í stuttu máli mætti liðið vel til leiks en vegna þess að okkar menn náðu ekki að skora á fyrstu 25 mínútunum þá minnkaði sjálfstraustið ótrúlega hratt.

Seinni hálfleikur:
Hann var varla byrjaður þegar Liverpool fékk fyrsta færið en það var vel útfærð sókn þar sem Gerrard átti gott skot að marki en Hanhemann varði vel. Stuttu síðar var varnarmaðurinn hjá Úlfunum, Ward, rekinn út af vegna 2ja gulra spjalda. Dómaranum gekk reyndar illa að finna út hver átti að fá spjaldið en að lokum með dyggrar aðstoðar frá aðstoðardómaranum fann hann brotlega aðilan. Þá var ljóst að sóknir Liverpool myndu þyngjast og á endanum brast stíflan þegar Insúa átti góðan sprett upp vinstri kantinn og frábæra fyrirgjöf fyrir markið… þar mætti Gerrard fljúgandi inní teiginn og stangið fyrirgjöfina inní markið, 1-0! þetta gerðist á ca. 55 mín leiksins. Eftir þetta var í raun bara spurning hvort Liverpool myndi skora fleiri mörk þar sem gestirnir náðu aldrei að ógna marki heimamanna þegar þeir voru einungis 10 inná vellinum. Svo fór að Yossi skoraði gott mark og innsiglaði sigur okkar manna, 2-0. Síðustu 20 mínúturnar gerðist fátt markvert en Kuyt og Pacheco komu inná fyrir Aurelio og Yossi.

Heilt yfir var þetta þokkalegasti leikur en gegn sterkari mótherja hefðu úrslitin kannski orðið önnur. Það er klárt mál að liðið er rúið sjálfstrausti og spilar ekki vel um þessar mundir. En á endanum skipta stigin 3 öllu máli og vonandi er þetta upphafið af góða kaflanum því sá vondi er orðinn andskoti langur!!!

Maður leiksins: Ég ætla að velja Gerrard þar sem hann skoraði markið sem skipti öllu máli í leiknum og vonandi er hann að komast aftur í sitt besta form.

Besta að drífa sig í matarboðið og fá sér Ís-Kóla… gleðilega hátíð.

Liðið gegn Wolves

Jæja þá er liðið komið inn, Aquilani byrjar þennan leik sem verður að teljast næst stærsta fréttinn við þetta byrjunarlið þar sem sjálfur Dirk Kuyt er á bekknum og verður það líklega mest allann fyrri hálfleikinn.

Reina

Johnson – Carra – Agger – Insua

Lucas – Aquilani
Benayoun – Gerrard – Aurelio
Torres

Bekkur: Cavalieri, Pacheco, Darby, Kuyt, Spearing, Ngog, Skrtel.

Í upphitun óskaði ég eftir Pacheco í liðið og Kuyt á bekkinn. Þar sem Aquiliani er heill þá verð ég nú að segja að ég er frekar sáttur við þessa uppstillingu og lýst vel á Pacheco litla á bekkinum og býst við honum inná í dag. Ég er ekki hrifinn af því að hafa bakvörð á kantinum á heimavelli gegn Wolves en líklega eru Riera og Babel báðir ennþá meiddir.
Hvað um það við vinnum þennan leik ég er kominn í bjór og þ.a.l. bjartsýnni en ella.

Dansar við úlfa(na)

Það er með hreinum ólíkindum hvað maður er lítið spenntur fyrir leiknum á morgun, sérstaklega ef mið er tekið af því að þetta er á annan í jólum sem er allt að því lögbundinn enska bolta dagur. Gengi okkar manna hefur lítið glatt mann það sem af er þessa tímabils og þetta er orðið svo slæmt í dag að maður er með svipaða ónotatilfinningu fyrir heimaleik gegn stórliði Wolves og maður hafði fyrir stóra meistaradeildarleiki á síðastliðinum tímabilum gegn liðum eins og Juventus o.s.frv. Sjálfstrausitið er ekkert í liðinu og ég er orðinn meira en merkilega þreyttur á því að lesa alla tengdum klúbbnum tala um vandamálið (áður um hvað þetta gæti verið okkar ár) og óska þess heitast af öllu að þeir fari að hætta að tala svona mikið í fjölmiðlum og gera þeim mun meira af því inni á vellinum.

Hvað liðið á morgun varðar þá er ég alls ekki viss um hverjir eru heilir og hverjir ekki, Mascherano er að ég held byrjaður að taka út sitt ákaflega sanngjarna og réttláta 4 leikjabann (takk Hr. Mason). Ítalinn okkar, Alberto Aquilani er sagður hafa átt stefnumót við eiginkonu Sjóðríks Seiðkarls sem búsett er í Serbíu og því býst ég ekki við honum í byrjunarliði. Raunar hef ég ekki nokkra trú á því að Aquilani eigi eftir að vera þessi bjargvættur sem við þurfum svo ákaflega á að halda á þessu tímabili. Hann er búinn að vera meiddur í tæpt ár og var alltaf meiddur fyrir það. Þar ofan á þarf hann að venjast nýrri deild og öðru landi svo ekki sé minnst á pressuna sem er á gaurnum að standa sig. Hann gæti komið til á næsta ári og orðið stjarna, en ég sé það ekki gerast í ár, eina sem hann hefur með sér í ár er að standa sig betur en Lucas (JM) og það ætti hann nú að geta, jafnvel meiddur. En í skóna hans Alonso fer hann ekki í ár.

Eins og ég segi þá hef ég ekki grænan um hvernig liðið á morgun verður, eina er að ég veit að JM og AA verða ekki í því. Af því að það eru jólin og við erum gjörsamlega með bakið upp við vegg og í örvæntingafullri leit að einhverju fersku og spennandi til að snúa taflinu við tippa ég á að Benitez taki sénsinn og byrji með Pacheco á morgun og setji Gerrard niður. Ég geri mér grein fyrir að líkur á þessu eru ca. engar en það bara þarf að fara prufa eitthvað annað, allavega gefa þessum pjakk nokkrar mínútur, það kemur að því á endanum og afhverju ekki á morgun? Og hvenær þá eiginlega?

Óskyggjuspá er því svona:

Reina

Johnson – Carra – Agger – Aurelio

Lucas – Gerrard
Babel – Pacheco – Benayoun
Torres

Auðvitað verður Kuyt í liðinu, hann hlítur að eiga myndir af Benitez eða eitthvað sem hann getur kúgað hann með, en hann er ekki í liði sem á vill sjá á heimavelli gegn Wolves, það er alveg á hreinu. Ég veit ekki stöðuna á Babel og Riera en ég væri til í að fara sjá þá aftur í liðinu.

Spá: Eins og ég segi þá vantar okkur lausn á miðjuna og það vantar eitthvað óvænt í þetta lið, mín tilraun væri að henda Pacheco inn núna strax, það getur ekki sakað að prufa það. Okkar menn hafa brotið mann niður hvað eftir annað í ár og lítið spilað eins og það Liverpool lið sem við höfum vanist undanfarin ár, því er ekkert sem bendir til sigurs á morgun en ég segi samt að við tökum þetta nú 1-0, Torres með markið.

Hef þetta engi ekki lengra í bili, maður verður nú að halda jólin þrátt fyrir allt :)

Gleðileg Jól

Aðstandendur og pennar Liverpool bloggsins óska lesendum sínum hvar sem þeir eru niðurkomnir í heiminum gleðilegra jóla…

…hafið það sem allra best yfir hátíðarnar.

Ársverðlaun 2009 … eða þannig

Eins og glöggir lesendur hafa tekið eftir hefur minnkað aðeins virknin hjá okkur hér á blogginu síðustu daga. Þetta er frekar eðlilegt, eins og ástandið á liðinu er. Eins og síðasta færsla hjá Einari Erni sýnir klárlega erum við komin á þann stað í þessu öllu saman að maður getur varla annað en fórnað höndum og viðurkennt að maður veit varla hvað í fjandanum er í gangi.

Þökk sé þessu ömurlega ástandi hefur lítið farið fyrir því að við tökum okkur saman eins og venjan er og kjósum um sumt af því besta á árinu. Þannig að ég ætla bara að taka af skarið og veita nokkur verðlaun í nafni Kop.is. Eftir árið sem nú er að líða efast ég um að nokkur maður verði mér ósammála:

messi_fifa

Þetta er Lionel Messi. Hann er besti leikmaður í heimi árið 2009. Hann spilar fyrir Barcelona, sem er besta knattspyrnulið í heimi árið 2009 og fer í sögubækurnar sem eitt allra besta félagslið allra tíma. Barca tók í ár þátt í sex keppnum og vann þær allar, eins fullkomið og ár getur orðið. Messi var lykillinn í þessu öllu hjá þeim og skoraði að mínu mati mark ársins þegar hann svaraði gagnrýnisröddum í maí gegn Manchester United í úrslitum Meistaradeildarinnar. Þá höfðu menn sagt að Cristiano Ronaldo væri betri leikmaður af því að hann er stærri og líkamlega sterkari og að Messi myndi t.d. aldrei skora jafn mörg skallamörk og C.Ron. þannig að auðvitað innsiglaði Messi sigur Barca í Meistaradeildinni með fallegum sveigskalla utan úr teignum á meðan Ronaldo horfði bjargarlaus á.

Messi er leikmaður ársins. Barca er lið ársins. Pep Guardiola, á sínu fyrsta tímabili sem þjálfari aðalliðs, er þjálfari ársins í Evrópu.

Í Englandi? Ætli Fulham sé ekki bara lið ársins (get ómögulega hrósað meisturunum hérna, hef ekki orku í það eins og ástandið er) og Roy Hodgson þjálfari ársins? Leikmaður ársins er svo klárlega Didier Drogba, sem hætti í fýlu í febrúar þegar skipt var um þjálfara hjá Chelsea og hefur verið óstöðvandi síðan.

Hjá okkar mönnum? Eigum við ekki bara að segja að Torres sé bestur í ár og Ngog bjartasta vonin, og sleppa því að ræða það lið eitthvað frekar? Sammála? Sammála.

Hvað sem því líður þá efast ég um að það verði frekari skrif á þessa síðu fyrir kalkúninn/rjúpuna/hrygginn annað kvöld. Við snúum svo aftur af krafti á jóladag með upphitun fyrir næsta leik en þangað til langar mig fyrir hönd okkar á Kop.is að óska ykkur öllum gleðilegrar hátíðar og FARSÆLS komandi árs. Virkilega farsæls. :)

Gleðileg jól!

Hvað í fjandanum hefur breyst? – og vangaveltur um það hvort við vorum á lyfjum síðasta sumar

Í sumar – rétt áður en tímabilið byrjaði þá settum við á kop.is saman spá um niðurröðun liðanna í ensku deildinni í ár. Mín spá leit svona út:

1 – Liverpol

2 – Chelsea
3 – Man U
4 – Arsenal

Semsagt, ég bjóst við að Liverpool myndi taka titilinn. Loksins! Eftir öll þessi ár. Ég var ekki 100% viss um þessa spá mína, en ég hafði samt nægilega mikla trú á þessu liði. Til upprifjunnar þá hafði deildin vorið áður endað svona:

1 – Manchester United 90 stig – 28 unnir, 6 jafntefli, 4 töp. +44 mörk.
2 – Liverpool 86 stig – 25 unnir, 11 jafntefli, 2 töp. +50 mörk.

3 – Chelsea 83 stig – 25 unnir, 8 jafntefli, 5 töp + 44 mörk.

Það voru nokkrar ástæður fyrir því að ég taldi að Liverpool gæti unnið upp þetta 4 stiga gat á Manchester United og haldið sér fyrir ofan Chelsea á sama tíma.

1. Manchester United höfðu selt Cristiano Ronaldo, án efa þeirra besta leikmann. Þeir höfðu einnig misst Carlos Tevez, sem reyndist þeim oft dýrmætur. Í staðinn höfðu þeir fengið Antonio Valencia og Michael Owen. Engum dettur í hug að halda því fram að þetta hafi ekki verið gríðarleg veiking á liðinu.
2. Chelsea höfðu litlu breytt, en nokkrir leikmenn þeirra voru kannski orðnir smá þreyttir – Ballack t.d. 33 ára. Þeir virkuðu einnig ekkert alltof vel á mig á síðasta tímabili og auk þess voru þeir að byrja með nýjan þjálfara, sem óvíst var hvernig myndi standa sig í ensku deildinni. Arsenal höfðu svo selt bæði Toure og Adebayor.
3. Ég taldi að Liverpool hefði verið óheppið að klára ekki deildina árið áður. Manchester United hafði tryggt sér sigra á síðustu stundu í leikjum þar sem þeir voru síðri aðilinn, en mér fannst aftur á móti Liverpool hafa tapað alloft stigum í leikjum þar sem þeir voru miklu betri aðilinn. Það sem ég man í fljótu bragði eftir voru 4-4 leikurinn gegn Arsenal, þar sem við vorum miklu betri, Hull 2-2, Stoke á Anfield og 0-0 leikurinn gegn West Ham.
4. Ég taldi leikmannaskiptin síðasta sumar ekki vera svo slæm. Við þurftum að selja Xabi Alonso, en hann fór fyrir góðan pening og í staðinn kom Aquilani, sem átti að geta verið sterkur kostur. Kannski ekki jafnoki Alonso, en maður sem ætti með tíma að vera jafn sterkur og hann. Og Arbeloa fór og Glen Johnson kom í staðinn sem ég taldi að myndi styrkja liðið.

Allt þetta taldi ég benda til þess að Liverpool gæti gert raunverulega atlögu að titlinum. Svo bættist við sú staðreynd að við þurftum ekki að fara í undankeppni CL, sem að sparaði okkur 2 leiki um haustið þannig að okkar menn ættu að geta komið extra tilbúnir í baráttuna í byrjun tímabils.

En strax frá fyrsta degi var ljóst að eitthvað var að (og í raun bar undirbúningstímabilið þess merki líka). Við töpuðum strax fyrsta leiknum í deildinni og núna sitjum við uppi nokkrum dögum fyrir jól með lið sem er í 8. sæti deildarinnar, fyrir neðan lið einsog Birmingham – búnir að vinna 8 leiki, gera 3 jafntefli og tapa 7 leikjum. Sem þýðir að við höfum tapað 27 stigum. Einsog Trausti benti á í kommentum við síðustu leikskýrslu þá töpuðum við í fyrra 28 stigum. Þannig að þegar deildin er rétt tæplega hálfnuð þá erum við nærri því búnir að tapa jafnmörgum stigum og allt tímabilið í fyrra. Við erum dottnir útúr Meistaradeildinni þar sem við spiluðum ekki einn einasta góðan leik og við erum dottnir útúr deildarbikarnum. Við eigum enga möguleika á enska titlinum (erum 14 stigum frá efsta sætinu) og erum heilum 8 stigum frá fjórða sætinu.

Er það furða að maður spyrji: Hvað í andskotanum gerðist?

* * *

Mér leiðist að rífast endalaust um Rafa Benitez. Menn eru alltof gjarnir á að skipta sér í lið, með og á móti, og fyrir vikið verður umræðan um fótbolta oft einhæf. Dálítið einsog íslensk umræða um pólitík þar sem menn eru með/móti Davíð og öll umræða miðast út frá þeim punkti.

Þeir sem eru mest á móti Benitez litu á 2. sætið í fyrra sem undantekningu. Þeir kröfðust þess oft á síðasta tímabili að hann yrði rekinn og þeir voru tilbúnir að rifja þær kröfur upp um leið og liðið byrjaði að ströggla á þessu tímabili (og í raun margir á undirbúningstímabilinu líka). Ég hef hins vegar séð í þessu liði síðustu 5 ár alltaf eitthvað nýtt og betra. Ég hef séð nánast stöðuga framför á spilamennsku liðsins, sem að náði einhvers konar hámarki síðasta vor þegar að liðið vann lið einsog Real Madrid, United og Aston Villa leikandi létt.

Það lið sem vann United 1-4 á Old Trafford var með Skrtel í miðju varnarinnar og Lucas-Mascherano á miðjunni, sem og Dirk Kuyt og Albert Riera á köntunum. Þetta var í raun sama liðið og hefur verið að spila í flestum leikjum okkar í ár. Samt eru þessi lið einsog svart og hvítt.

Ég er á því að Rafa Benitez hafi ekki orðið lélegur þjálfari á þessum síðustu 4 mánuðum. Það hefur enginn farið úr þjálfarateyminu og eigendamálin hafa verið nokkuð róleg, þannig að maður hlýtur að spyrja sig hvað hafi breyst og hvað hafi klikkað. Ég hef verið að hugsa þetta undanfarna daga og hérna eru mínar tilgátur.

* * *

1. Lykilmenn hafa brugðist. Hefur Steven Gerrard átt einn góðan leik í ár? Hvað með Carragher? Það sem við sögðum alltaf að væri kosturinn við Liverpool var gríðarlega sterk mæna í liðinu: Reina – Carra – Mascherano – Gerrard – Torres. Þetta var mænan í liðinu og hún var í heimsklassa. Allir þessir leikmenn hafa hins vegar brugðist í ár. Gerrard hefur ekkert getað sem bendir til þess að við hefðum fyrir hálfu ári kallað hann besta miðjumann í heimi. Carra hefur virkað 36 ára en ekki 31 árs. Reina hefur verið mistækur, Mascherano byrjaði tímabilið afleitlega og Torres hefur verið mikið meiddur auk þess sem hann hefur virkað úrillur.

Þessir menn hafa einfaldlega brugðist allir sem einn.

2. Lucas – Mascherano miðan hefur ekki virkað. Þetta er kannski það sem menn hafa einblýnt á hvað mest. Ég hef varið Lucas mikið, en á móti kemur að hann er enginn Xabi Alonso. Hann skilar boltanum frá sér á réttan mann oftast, en ef hann á að vera okkar aðalmaður á miðjunni, sem að dreifir spili (af því að Mascherano er ekki sá maður) þá er Lucas alltof hræddur við að taka áhættu. Hann gefur aldrei langar sendingar, hann leitar alltof oft aftur á völlinn og svo framvegis. Ég man að þegar að Aquilani gaf eina langa sendingu í sínum fyrsta leik þá langaði mig að standa upp og klappa. Ég er á því að Lucas og Mascherano séu báðir verulega góðir leikmenn. En saman í liði passa þeir ekki..

3. Aquilani kaupin. Aquilani mun vonandi hafa tækifæri til að sanna sig, en það er augljóst að hann var mun verra meiddur en menn töldu í upphafi (hverjum svo sem það ranga mat er að kenna) og þegar næstum eru komin jól þá hefur hann engin áhrif haft á þetta lið. Umtalið um setu hans á bekknum hefur svo verið afskaplega leiðinleg.

4. Aukaleikarar hafa brugðist. Sérstaklega fyrri hluta tímabilsins í fyrra var Albert Riera að spila frábærlega. Sama má segja um Dirk Kuyt og Benayoun var okkar besti maður eftir áramót. Þessir leikmenn hafa algjörlega brugðist. Dirk Kuyt hefur skorað mörk, en annars verið afskaplega misjafn. Yossi, sem hefur flakkað á milli staða í liðinu, hefur verið gríðarlega misjafn, þó hann hafi verið einn okkar skásti maður í vetur einfaldlega vegna þess að allir hinir hafa verið svo lélegir. Riera hefur varla spilað. Babel hefur varla spilað og þegar hann hefur spilað hefur hann ekkert sýnt.

5. Bakverðirnir hafa brugðist. Rafa hefur gefið Insúa mikil tækifæri og hann byrjaði vel, en undan honum hefur fjarað. Aurelio hefur verið meiddur og fáránlega misjafn þegar hann hefur spilað. Johnson byrjaði frábærlega en hefur lítið sýnt síðustu vikur. Dossena hefur ekkert gert.

6. Miðverðirnir hafa algjörlega brugðist. Í fyrra þegar að við vorum með frábæra vörn þá voru það aðallega Carra og Skrtel sem spiluðu. Þeir voru báðir mjög góðir. Skrtel hefur hins vegar algjörlega brugðist í ár og mistök hans kostað okkur mörg mörk. Carra hefur verið lítið skárri. Á tímabili virtist vörnin skána þegar að Agger og Carra fengu að spila saman, en það fjaraði undan því fljótlega.

Vörnin hefur verið svo slöpp að ég man ekki eftir öðru eins frá því að við vorum að glíma við menn einsog Phil Babb í vörninni.

Við höfum fengið á okkur 2 eða fleiri mörk gegn eftirfarandi liðum: Aston Villa (2), Tottenham, Bolton, West Ham, Chelsea, Fulham (3), Birmingham, Man City, Arsenal og Portsmouth. Þetta eru 10 leikir. Meirihluti leikja í deildinni – með hreinum ólíkindum. Og þessi arfaslaka vörn hefur valdið því að Rafa hefur þurft að breyta áherslunum, sem hefur m.a. sést í því hversu heftur Glen Johnson hefur verið fram á við að undanförnu. Vörnin er rót þessa lélega gengis á tímabilinu.

7. Crouch – Barry – Keane – Alonso – Aquilani. Planið sumarið 2008 hjá Benitez var að kaupa Gareth Barry og Robbie Keane og selja Peter Crouch og Xabi Alonso. Það misheppnaðist. Plan A var hent útum gluggann, Plan B klikkaði og Plan C hefur misheppnast.

Plan A: Crouch og Alonso
Plan B: Barry og Keane
Plan C: Aquilani.

Þannig að í stað þess að vera með enskan landsliðsframherja og Xabi Alonso eða enskan landsliðsmiðjumann og Robbie Keane þá erum við með meiddan Aquilani. Ég held að það detti engum í hug að halda því fram að við séum betur settir í dag. Við hefðum án efa getað nýtt okkur Crouch í vetur.

Ngog hefur verið *eini* bjarti punkturinn í vetur (getur einhver bent mér á fleiri?) en okkur hefur samt sem áður vantað annan framherja.

8. Mistökin hans Benitez: Benitez hefur haldið alltof mikilli tryggð við Dirk Kuyt, hann hefur reynt endalaust áfram með Lucas – Mascherano á miðjunni. Og hann hefur ekki lagað vörnina. Þetta eru allt hlutir sem ég tel Benitez bera höfuðábyrgð á. Og hann hefur ekki unnið bug á slæmu sjálfstrausti liðsins. Liðið hefur virkað hugmyndalaust og kraftlaust.

9. Sjálfstraust. Þetta er kannski stærsta málið. Liverpool í fyrra trúði því að þeir gætu unnið alla leiki. Þess vegna tókst þeim að snúa töpuðum leiki uppí unna. Í vetur höfum við lent undir í 9 leikjum. Við höfum tapað 7 þeirra og gert eitt jafntefli.

Beisiklí ef að mótherjarnir komast yfir þá er leikurinn búinn. Ef að Liverpool kemst yfir þá eru nánast meiri líkur en minni á að liðið hætti að spila og hitt liðið komist inní leikinn. Meistaradeildin var t.a.m. orðinn brandari hvað þetta varðar þegar að við töpuðum þrisvar niður nánast unnum leik.

Sjáfstraustið hjá þessu liði er ekki neitt og það smitar út frá sér. Ég hef til dæmis enga trú á þessu liði. Á laugardaginn var ég í flugi þegar að Portsmouth leikurinn var í gangi. Þegar ég sendi sms á Kristján til að spyrja um úrslitin þá átti ég í raun alveg von á tapi. SMS-ið frá Kristjáni var samt svo lygilegt að ég trúði því varla, en samt þá kom það mér nánast ekki á óvart. Liverpool hefur ekki átt skilið að tapa öllum leikjunum sem þeir hafa tapað í vetur. Nei, til að byrja með þá vorum við að spila betur – vorum til að mynda betri en Villa en töpuðum samt. Svo komu tapleikir þar sem við vorum óheppnir (strandboltinn og allt það) og uppúr því hafa töpin orðið að vana. Alveg einsog sigurleikir geta orðið að vana, þá er ekkert sjálfstraust í þessu liði núna. Við yfirspiluðum Arsenal gjörsamlega og ég var sannfærður um sigur. En svo kemur eitt klúður hjá Glen Johnson og þá hrynur liðið. Menn hugsa með sér “æ, ekki aftur” og hengja haus. Engin trú á sjálfum sér eða samherjunum.

Það hefur verið pínlegt að horfa uppá þetta. Ég sagði oft í fyrra þegar ég var búinn að bóka tap, að það var gott að leikmennirnir hefðu meiri trú á sjálfum sér en ég á þeim, því þeim tókst oft að snúa vonlausri stöðu uppí sigur. En í ár virðast leikmennirnir vera jafnfljótir að gefast upp og ég geri fyrir framan sjónvarpið.

Ég veit ekki hvernig liðið vinnur sig útúr þessu. Sigrar gegn Manchester United og Everton hjálpuðu ekki neitt. Endurkoma leikmanna einsog Torres hjálpar ekki neitt, þegar liðið leikur vel í smá tíma hjálpar ekki neitt. Ekkert virðist hjálpa og núna höfum við ekki unnið tvo leiki í röð í deildinni síðan í september. Allt drápseðli vantar, við náum aldrei að komast í tveggja marka forystu og klára leikina.

* * *

Það er ekki laust við að maður fyllist smá örvæntingu núna rétt fyrir jól yfir stöðu Liverpool. Ég sé ekki hvað á að gera. Rekum Rafa segja einhverjir, en ég sé enga kosti spennandi í stöðunni. Ef að fréttir um peningastöðu Liverpool eru svo réttar, þá eykst vonleysið. Var það virkilega svo að Matthew Upson og Stevan Jovetic voru of dýrir fyrir Liverpool síðasta sumar? Verður það ekki að teljast líklegt að þeir hafi einhverju bætt við þetta lið?

Hvað ætla eigendur liðsins að gera núna? Hvaða árangur sætta þeir sig við og hvernig ætla þeir að ná honum? Mun stjóri liðsins fá einhvern pening í janúar? Mun það einhverju breyta? Hvað með næsta sumar? Munum við spila á Anfield áfram, eða á einhvern tímann að byggja nýjan völl?

Þessir síðustu mánuðir hafa verið þeir erfiðustu síðan að við upplifðum síðustu mánuði Gerard Houllier. Stjórinn og stjórnin verða að ákveða hvað þau gera í sínum málum. En á meðan að það gerist er alveg ljóst að leikmennirnir sem spila fyrir okkur verða að drulla sér af stað. Eru þeir virkilega ekki nógu góðir til að vinna Wolves og Portsmouth jafnvel þótt að *ég* stæði við hliðarlínuna? Ég hefði haldið það. En þeir verða þá að byrja að sýna það. Gerrard, Carra, Torres, Mascherano, Yossi, Riera, Agger, Kuyt, Johnson og co eru allir landsliðsmenn. Þeir kunna þetta alveg og þeir hafa sýnt það á stundum að þeir geta allir verið frábærir leikmenn.

Ég ætla að vona að þeir njóti jólanna og komi svo til leiks eftir jól og hætti að gera okkur aðdáendum lífið leitt.

Ég mun styðja Liverpool þótt þeir detti niður í þriðju deildi. En mikið afskaplega er þetta samt erfitt og leiðinlegt þegar að ástandið er svona.

Portsmouth 2 – “Liverpool” 0

Það er ekki séns að ég nenni að skrifa hefðbundna leikskýrslu um þennan leik. Þess í stað, nokkrir samhengislausir punktar:

**01:** Rauða spjaldið hans Mascherano var algjört rugl. Hann fer með aðra löppina í tæklinguna, Ben Haim með báðar. Báðir missa af boltanum, Mascherano lendir með takkana á fæti Ben Haim um leið og hinn fótur Ben Haim fer í hné Mascherano. Samt fær annar þeirra rautt og hinn gult, og það jafnvel þótt sá sem fékk rautt hafi meiðst meira en hinn. Mascherano fer í fáránlegt, hálfvitalegt fjögurra leikja bann en fyrstu fréttir benda til þess að hann gæti verið meiddur enn lengur í hnénu. Takk, Lee Mason.

**02:** Það skal þó tekið fram að þetta tap var EKKI DÓMARANUM að kenna. Rauða spjaldið gerði okkar mönnum erfiðara fyrir en við vorum að tapa og í ruglinu fyrstu 40 mínúturnar þrátt fyrir að vera 11 á móti 11.

**03:** Rafa klúðraði allsvakalega í dag. Ég veit að okkur hættir öllum til að horfa á liðsuppstillingar með rauðu gleraugun á nefinu fyrir leik, í þeirri von að skrýtnu ákvarðanirnar reynist hafa borgað sig upp, en þegar allt kemur til alls verður maður bara að vera samkvæmur sjálfum sér og spyrja sig: af hverju átti Dossena að spila þennan leik frekar en Benayoun? Af hverju var Ngog, sem skoraði í síðasta leik, ekki að fá að byrja áfram inná í dag? Af hverju að fara strax aftur í neikvæðu, varkáru 4-2-3-1 liðsuppstillinguna sem hefur engan veginn virkað síðustu vikur í stað þess að nota demantamiðjuna sem rústaði Wigan yfir 60 mínútna leikkafla í miðri viku? Rafa sýndi botnliði deildarinnar allt, allt, ALLT of mikla virðingu í dag og fékk að launum nákvæmlega það sem hann átti skilið.

**04:** Það er ákveðin einföldun að segja að liðið hafi leikið betur í seinni hálfleik, manni færri, af því að vel spilandi miðjumaður hafi verið kominn inn á miðjuna eftir að Mascherano fór útaf … þannig að ég ætla bara að segja það: við lékum betur í seinni hálfleik af því að Gerrard var kominn neðar á miðjuna og farinn að stjórna spilinu. Rafa, ertu til í að sjá það augljósa? Það væri vel þegið.

**05:** Ég nenni ekki að ræða einstaka leikmenn eftir þennan leik, en viljið þið sleppa því að gagnrýna Reina og gangrýna vörnina frekar. Reina fær á sig tvö frábær mörk úr þröngum færum sem voru óverjandi fyrir hann en í báðum tilfellum verðum við að setja stórt spurningarmerki við Agger og Carra því leikmenn Portsmouth voru aleinir í báðum tilfellum … aleinir á markteignum. Það er ekki eðlilegt að menn geti lagt boltann fyrir sig, miðað og skotið alveg einir á þeim stað á vellinum.

**06:** Ég. Hata. Þetta. Tímabil. Ég hata það með meiri ástríðu en ég hef hatað nokkuð annað fótboltatengt um ævina. Liverpool hefur átt léleg tímabil áður en þetta tímabil, af öllum, var MEST það tímabil sem við bara ætluðum og áttum og vorum pottþétt að vinna deildina. Auðvitað hefur komið bersýnilega í ljós að það voru blindir draumar hjá okkur stuðningsmönnum en það gerir vonbrigðin ekkert minni.

Þannig er þetta. Við erum nær botnsætinu en toppsætinu yfir jólin og engin merki um bata á lofti hjá þessu helvítis liði. Til hamingju með jólin, hraðlygnir eigendur, þrjóskur og fyrirsjáanlegur stjóri, huglausir og getulausir leikmenn og sjálfblekktir stuðningsmenn. Við fáum í skóinn nákvæmlega það sem við eigum skilið þessi jólin.

Næsti leikur er á annan í jólum gegn Wolves. Ég ætla að gera eitthvað annað en að horfa á þann leik.

Liðið komið – Aquilani meiddur

Liðið fyrir Portsmouth er komið og er það nokkuð óvænt:

Reina

Johnson – Carragher – Agger – Insúa

Lucas – Mascherano
Kuyt – Gerrard – Dossena
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Skrtel, Aurelio, Spearing, Babel, Benayoun, Ngog.

Þeir eru að segja á LFC TV að Aquilani sé með lítilvæg meiðsli í kálfa og missi því af í dag en það vekur athygli að Rafa róteri aðeins og setji Dossena inn í liðið frekar en Benayoun eða Ngog. Ryan Babel er svo á bekknum í fyrsta skipti í nokkrar vikur.

Þetta verður fróðlegt. Áfram Liverpool!

Portsmouth á morgun

Við fengum 3 stig á miðvikudag gegn Wigan og strax komið að næsta leik. Framundan er baráttuleikur gegn Portsmouth á útivelli. Hemmi Hreiðars og félagar sýndu það og sönnuðu á Brúnni að það eru engir leikir léttir í þessari deild, voru hreinlega óheppnir að ná ekki í stig þar gegn sterku liði Chelsea. Portsmouth sitja á botni deildarinnar, og hafa verið að koma til að undanförnu eftir að Avrim Grant tók við liðinu. Á venjulegum degi ættu okkar menn að rúlla yfir þá, því mikill munur er á mannskap hjá liðunum. En þetta er bara ekki svona einfalt. Það er morgunljóst að heimamenn munu koma brjálaðir til leiks, enda að berjast fyrir tilverurétti sínum í deild þeirra bestu.

Ég hef ávallt gaman að Hermanni Hreiðarssyni, leikmaður sem spilar ávallt með hjartanu og er mikill baráttujaxl. Það eru góðar ástæður fyrir því hversu vinsæll hann er hjá liðinu sínu, algjör snillingur þarna á ferðinni. Því miður fyrir hann, þá er ekki mikið um mjög góða knattspyrnumenn í kringum hann. Portsmouth eru þó að mínu mati ekki með slakasta mannskapinn í deildinni, en það er algjörlega ljóst að tímabilið verður þeim gríðarlega erfitt, svo erfitt að ég á hreinlega í erfiðleikum með að sjá þá fyrir mér bjarga sér frá falli. En allt getur jú gerst og sýni þeir áfram sama karakter og á móti Chelsea á útivelli, þá er allt hægt. Ég bara vona að okkar menn mæti afar ákveðnir til leiks og haldi manni ekki í spennitreyju enn einn leikinn. Við þurfum svo mikið á því að halda að klára eitt stykki leik örugglega, hætta stressi, fylla mannskapinn af sjálfstrausti og halda áfram á beinni braut. Þetta er alveg eins og fyrir Wigan leikinn, sálartetrið hjá manni má hreinlega ekki við því að tapa stigum gegn þessum liðum í botnbaráttunni eða þeim sem eru í miðjumoðinu.

Mér skilst að Portsmouth hafi úr öllum sínum mönnum að velja og væntanlega mun Steve Finnan mæta okkur í fyrsta skipti síðan hann yfirgaf Liverpool. Honum verður pottþétt fagnað af stuðningsmönnum okkar sem verða á Fratton Park, sem og David James. Það er nú þannig að fyrrverandi leikmenn Liverpool fá nánast undantekningalaust mjög góðar móttökur þegar þeir mæta Liverpool. Hjá okkur held ég að staðan sé þannig að þeir Riera, Kelly og El Zhar séu frá vegna meiðsla, en líkur eru á því að Glen Johnson og Ryan Babel verði klárir í slaginn. Hver veit nema að sá síðarnefndi haldi upp á afmælisdaginn sinn með því að fá einhvern spilatíma og gera kannski eitthvað af viti líka. Leikurinn verður einnig sögulegur fyrir Jamie Carragher, sem mun spila sinn 600 leik fyrir félagið, svo framarlega sem ekkert komi upp á hjá kappanum. Stór og magnaður áfangi hjá kappanum.

Þá er komið að því hvernig ég ætla að stilla liðinu upp. Oft er uppi ágreiningur hjá okkur Rafa með þessar uppstillingar og hef ég oftast haft rétt fyrir mér, enda hef ég mun meira vit á þessu en hann. Ég ætla sem sagt að ganga út frá því að Johnson sé heill heilsu og ég ætla annars vegar að setja upp liðið eins og ég vil hafa það og hins vegar eins og ég held að Rafa muni stilla því upp:

Mitt lið:

Reina

Johnson – Carra – Agger – Aurelio

Mascherano
Kuyt – Aquilani – Gerrard
Torres – Ngog

Ég myndi sem sagt droppa Benayoun niður á bekkinn og skella þessu í hálfgert 4-4-2 kerfi með Javier sem djúpan miðjumann og Aquilani inn á miðri miðjunni stjórnandi spilinu. Gerrard yrði svo í meira sóknarhlutverki en síðast og hann og Kuyt myndu skipta ört um stöður í leiknum. En let’s get real, þetta verður aldrei svona.

Liðið hans Rafa:

Reina

Johnson – Carra – Agger – Insúa

Mascherano – Lucas
Kuyt – Gerrard – Aurelio
Torres

Held að Rafa sé samt sammála mér í að hvíla Yossi í þessum leik og hafa hann ferskan og tilbúinn inn af varamannabekknum. Bekkurinn gæti því orðið eitthvað á þessa leið:

Cavalieri, Skrtel, Babel, Kyrgiakos, Aquilani, Benayoun og Ngog

En það er ekkert sem heitir, þrjú stig í boði og allt sem ekki þýðir að þau verði í húsi seinnipartinn á morgun, er óásættanlegt í þeirri stöðu sem við erum komnir í. Það sem morgundagurinn þarf að snúast fyrst og síðast um er barátta, sýna djörfung og dug. Við erum með betri fótboltamenn, en það verður núllað algjörlega út ef baráttan er ekki til staðar, hugurinn þarf að vera á sínum stað og hjartað líka. Ég vona heitt og innilega að fyrirliðinn okkar fari að smella í gírinn sinn, hann hefur sýnt “glimpses” af sínu besta, en það þarf hreinlega meira af slíku. Það verður þvílíkur styrkur að fá Fernando aftur inn í liðið og ég vil bara keyra yfir Portsmouth á morgun og klára leikinn í fyrri hálfleik, simple as that. Þó ég fyrirfram sætti mig við 3 stig, hvernig sem þau koma, þá bara þurfum við á góðri frammistöðu liðsins að halda, búa til momentum. Ég ætla hreinlega að gerast svo djarfur að spá því að liðið hlusti á hvatningarorð mín og túlkurinn sem þeir eru með, sé búinn að fara vandlega yfir þessa upphitun með þeim. 0-3 sigur með mörkum frá fyrirliðanum, Torres og Lucas. Já, ég er að segja það, Lucas skorar í þessum leik :)

Yfir og út

Evrópudeildin – 32 liða potturinn klár

europaleagueÍ kvöld var leikin síðasta umferðin í riðlakeppni Evrópudeildar, eh, Evrópu þetta árið. Lítið var um óvænt úrslit og er núna orðið ljóst hvaða lið fara í pottinn fyrir 32ja liða úrslit.

Fyrri pottur: Unirea Urziceni, Juventus, Wolfsburg, Marseille, Sporting Lisbon, AS Roma, Galatasaray, Shakhtar Donetsk, PSV Eindhoven, Werder Bremen, Anderlecht, Valencia, Hapoel Tel Aviv, FC Salzburg, Fenerbahce, Benfica.

Seinni pottur: LIVERPOOL, Rubin Kazan, Standard Liege, Atletico Madrid, Ajax Amsterdam, Hertha Berlin, Fulham, Panathinaikos, Club Brugge, FC Copenhagen, Athletic Bilbao, Anderlecht/Dinamo Zagreb, Lille, Hamburg, Villarreal, FC Twente, Everton .

Sem sagt, okkar menn eru í seinni pottinum sem þýðir að við getum bara mætt liði úr fyrri pottinum, en hann inniheldur fjögur liðin með betri árangurinn úr Meistaradeildinni og liðin sem unnu riðlana í Evrópudeildinni nú fyrir áramót. Einnig þýðir það að auk þess að mæta líklega sterkari mótherja munum við leika fyrri leikinn í 32ja liða úrslitum á Anfield og þann síðari á útivelli.

Það er svo sem hægt að spá endalaust í þennan fyrri pott og hugsa sér mótherja. Við gætum t.d. verið mjög heppin og fengið FC Salzburg, við gætum líka verið óheppin og fengið Juventus.

Það kemur allt í ljós í hádeginu á morgun, föstudag, en þá verður dregið í 16-liða úrslit Meistaradeildarinnar (hver hefur áhuga á þeirri skítakeppni?) og svo bæði 32ja liða og 16-liða úrslit Evrópudeildarinnar. Þannig að við vitum ekki aðeins mótherja okkar í 32ja liða úrslitum heldur hvaða tveimur liðum við getum mætt, og hvort við eigum heimaleikinn í fyrri eða seinni umferð, í 16-liða úrslitunum.

Kemur allt í ljós á morgun. Ég væri til í að fá Salzburg í næstu umferð og svo sigurvegarann úr viðureign Hapoel Tel Aviv og Club Brugge í 16-liða úrslitum, með seinni leik á Anfield í þeirri umferð. En auðvitað verður það ekki svo auðvelt. ;)

Liverpool – Wigan 2-1

Hingað til hefur þetta tímabil verið eins og meðalöflug martröð og því ljóst að eins og venjulega væri leikur heima gegn Wigan ekkert minna en skyldusigur. Ekkert hefur gengið upp undanfarið og t.a.m. tapaðist síðasti leikur 1-2 á heimavelli þrátt fyrir að gestirnir hafi nánast bara átt eitt skot á markið.

Rafa Benitez var ævintýragjarn fyrir leik og tók þá þvílíku áhættu að prufa það svona eins og einu sinni að henda Lucas á bekkinn og Steven Gerrard á miðjuna, og með því stilla upp 4-4-2 kerfi. Glen Johnson sem var ömurlegur gegn Arsenal var ekki leikfær í þennan leik og ekki sást tangur né tetur af Degen þannig að Jamie Carragher var settur í hægri bakvörðinn og Skrtel og Agger sáu um miðvarðarstöðuna. Vinstramegin kom Aurelio á kantinn. Svo að lokum var enginn Fernando Torres í byrjunarliðinu þannig að N´Gog og Kuyt voru saman frammi.

Byrjunarliðið:

Reina

Carragheer – Skrtel – Agger – Insua

Benayoun -Mascherano – Gerrard – Aurelio

N´Gog – Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Aquilani, Torres, Kyrgiakos, Lucas, Darby, Dossena.

Fyrstu tíu mínútur leiksins voru eign Liverpool manna frá A-Z, liðið var að pressa Wigan heilmikið og nýta kantana hvað eftir annað og leikurinn lofaði strax góðu. Reyndar er maður orðinn svo svartsýnn eftir gengi liðsins undanfarið að maður lítur á góða byrjun sem eitthvað neikvætt, eða svona hérumbil. Strax á 4.mín stalst Agger úr miðvarðarstöðunni og náði að munda fallbyssuna inná vallarhelmingi Wigan, en skot hans var ónákvæmt og endaði upp í stúku.

Áfram hélt pressan og á 9.mín fengum við horn sem Aurelio tók, þetta var reyndar slæmt horn hjá honum en hann fékk þó boltann aftur út við endalínu, þaðan kom hann með mjög fína sendingu fyrir á kollinn á N´Gog sem afgreiddi hann snyrtilega framhjá Kirkland. Það var rangstöðulykt af þessu enda tveir í rangstöðu þegar sendingin kom en N´Gog var klárlega ekki rangstæður og markið því fullkomlega löglegt.

Á 11.mín lentu Emerson Boyce og Chris Kirkland illa saman sem gerði það að verkum að markvörðurinn lá óvígur eftir í smá tíma og seinkaði þar með fyrri hálfleiknum um  fjórar mínútur. Eftir þetta var Kirkland í allskonar vandræðum í markinu og greinilega ansi tæpur á að geta spilað. Ekki þó það tæpur að okkar menn næðu að gera sér eitthvað mat úr því eða pressa almennilega og þrýsta þannig inn öðru marki!

Á 15.mín kom reyndar gott upphlaup upp hægri kantinn, boltinn fór útaf í innkast sem Benayoun tók strax og henti á N´Gog, hann náði góðum bolta fyrir á Dirk Kuyt sem skaut að marki, en þar var Kirkland mættur og varði vel. Á 20.mín tók Henry Thomas hraustlega tæklingu á Gerrard og virtist fyrirliðinn vera eitthvað tæpur á eftir. Í kjölfarið datt botninn svolítið úr leik Liverpool, liðið fór að draga sig aftar á völlinn og hætti að keyra á Wigan líkt og þeir gerðu í byrjun.
Fátt markvert gerðist næstu 20 mínútur utan þess að skýrsluhöfundur náði að taka aðeins til á MSN listanum hjá sér. Besti leikmaður fyrri hálfleiks, Fabio Aurelio var þó alltaf líklegur og dælandi góðum boltum á samherja sína. Á 43.mín kom ein sem var ætluð Benayoun sem var nálægt því að ná að skalla á markið, stuttu seinna komst N´Gog einn í geng en Boyce náði að tækla fyrir skotið sem fór rétt framhjá og í horn.

Sanngjarnt 1-0 í hálfleik en vissulega smá pirrandi og ákveðið áhyggjuefni að vera ekki með stærra forskot.

Seinni hálfleikur byrjaði ágætlega hjá okkar mönnum sem héldu áfram að ógna Wigan, á 50. mín átti Kirkland eina massa markvörslu,  David  N´Gog tók nokkur skæri og kom síðan með sendingu fyrir á Kuyt sem náði góðu skoti sem var varið í horn. Nett vááááá hjá Arnari Björns við þetta tækifæri.

Á 57.mínútu var Benitez kominn með alveg nóg af þessari ævintýamennsku sinni og svaraði skiptingu Wigan manna (sem settu annan sóknarmann inná með Rodallega) með því að setja líklega helsta vandamál þessa tímabils hjá okkar mönnum, Lucas Leiva, inná. Hann kom í stað kantmannsins Fabio Aurelio sem hafði verið með margar hættulegar sendingar í leiknum fram að því.

Við þetta breyttist kerfið í 4-2-3-1 með Lucas og Mascherano að stjórna miðjunni, Carra í bakverði og Kuyt fór þar með út á kant. Þetta gerði ekki blautan fyrir leik okkar manna og þessari skiptingu var alls ekki vel fagnað á Anfield. Eitthvað kættust menn þó meira á pöllunum á 61.mínútu þegar Fernando Torres var sendur inná í sinn hundraðasta leik fyrir Liverpool. Reyndar var það á kostnað N´Gog sem hafði verið líflegur í leiknum og m.a. skorað gott mark.

Strax eftir að Torres kom inná fengum við horn, það ellefta í leiknum fram að því og jafnframt það hættulegasta, boltinn kom beint fyrir Daniel Agger sem kom á ferðinni, daninn var hinsvegar ekki nógu snöggur og hitti ekki boltann og á endanum var þetta bara alveg þræl klaufalegt hjá honum. DAUÐAFÆRI samt.

Það virtist ekki hafa góð áhrif á okkar menn að skipta aftur í gamla kerfið og Lucas virkaði langt frá því að vera með sjálfstraustið í botni, með þessu komst Wigan örlítið meira inn í leikinn. Á 73.mín kom N´Zogbia með góða aukaspyrnu fyrir markið, Liverpool auðvitað bara getur ekki varist þannig og Reina var í ruglinu í úthlaupinu og stoppaði á Austurríkismanninum Paul Scharner, boltinn barst á Jason Scotland sem var einn fyrir opnu marki en hann er blessunarlega of slappur framherji til að ná að nýta þetta og skaut í slánna. Djöfull sem ég hata föst leikatriði samt! Um þetta færi sagði Arnar Björnsson að hann hefði getað heitað Jason Stóra-Bretland og samt ekki náð að skora (ég er reyndar ekki sammála því og er á því að þannig hefði hann skorað).

En sama í hversu miklum vandræðum við erum, þá er ALLTAF séns þegar við höfum mann sem heitir Fernando Torres frammi, sá kappi þarf ekki neinn tíma til að klára leiki og það fór hann langt með að gera í dag. Það gerði hann á 78.mín eftir að Jamie Carragher hafði bjargað sér úr vandræðum í vörninni með að bomba boltanum eitthvað fram, þar fór hann á Benayoun sem náði að skalla fyrir hlaupaleið Torres sem komst einn í gegn, lék á Kirkland og átti alveg herfilegt skot á markið. Wigan var rétt búið að bjarga þessu en Torres naði þó einhvernvegin að moka blöðrunni í netið og koma okkur í 2-0. Afar ljótt mark enda er eins og þetta verði að vera ósannfærandi hjá okkur þessa dagana.

Á síðustu tíu mínútunum gerðust einungis þrír markverðir hlutir, á 80.mín kom Aquilani inná fyrir Benayoun. Á 88.mín tók Gerrard aukaspyrnu á hættulegum stað sem gæti vel flokkast sem versta aukaspyrna í sögu klúbbsins. Síðan á 91.mínútu bara urðum við að koma smá stressi aftur í leikinn og í það minnsta reyna að ná jafntefli með því að hleypa inn marki frá N´Zogbia. Gamli Newcastle maðurinn náði að dansa framhjá mest allri varnarlínu okkar áður en hann kom boltanum fyrir sig á sinn öfluga vinstri fót og leggja boltann í markhornið framhjá Reina.

2-1 sigur klárlega sanngjörn úrslit og líkt og gegn Arsenal sáust af og til kaflar sem segja eitthvað til um hvað býr í þessu Liverpool liði, en það þarf auðvitað mikið meira til.

Maður leiksins: Veit það eiginlega ekki alveg. Í fyrri hálfleik fannst mér Aurelio okkar besti maður ásamt því að N´Gog var líflegur. Eins var Mascherano öflugur heilt yfir leikinn og það sama má segja um Steven Gerrard sem fór aðeins að sýna af sinni eðlilegu getu og átti nokkrar góðar sendingar. Vel Gerrard sem mann leiksins og vona heitt og innilega að Lucas og Mascherano spili aldrei aftur saman sem holding miðjumenn. Sá brandari hlítur að vera búinn núna fyrst það er búið að prufa að setja Gerrard niður og eins þar sem ítalinn okkar er að komast í leikform.

Niðurstaða: Fuck it, við unnum allavega leik (“,)

Liverpool – Wigan

Liðið gegn Wigan er komið og það er svona:

Reina

Carragheer – Skrtel – Agger – Insua

Benayoun -Mascherano – Gerrard – Aurelio

N´Gog – Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Aquilani, Torres, Kyrgiakos, Lucas, Darby, Dossena.

Spái að þetta sé 4-4-2 kerfi með Gerrard á miðri miðjunni sem er eitthvað sem við höfum ÖSKRAÐ á með hverjum leiknum sem Mascherano og Lucas hafa þvælst fyrir hvor öðrum í upphafi þessa tímabils. Með þessu tippa ég á að Aurelio fari á vinstri kantinn frekar en á miðjuna í 4-2-3-1 kerfi.

Johnson dettur einnig út úr byrjunarliðinu vegna meiðsla, hann var allavega alveg klárlega ekki heill í leiknum gegn Arsenal…en afhverju Degen/Darby kemur ekki inn í hægri bak skil ég ekki, Carragher er alveg steingeldur í þessari stöðu.

Torres er því ver og andskotans miður ekki í byrjunarliðinu í dag sem er hræilegt, í hans stað kemur N´Gog sem hefur Kuyt sér til aðstoðar, ekki sóknarlína sem myndi hræða margar varnarlínur. Hafa skal þó í huga að Titus Bramble er í Wigan.

Aquilani er ásamt Torres á bekknum sem ég er ekkert himinlifandi með en sjáum hvað setur, núna dugar ekki bara ljót 3 stig. Það þarf að gera þetta af alvöru, allar 90.mín.

Lið Wigan er svo svona:

Kirkland

Melchiot – Boyce – Bramble – Thomas

Scharner – Figueroa – Gomez – Diame – N´Zogbia

Rodallega

Bekkur: Kingson, Amaya, Cho, Scotland, Koumas, Sinclair, De Ridder.

En þess má til gamans geta að ég hef ekki hugmynd um það hvernig þessu er stillt upp hjá Wigan, veit að Kirkland er í marki, Melciot og Bramble í vörn, N´Zogbia vinstramegin og Rodallega frammi.

Dómari er síðan Phil Dowd söngvari í No Doubt

Wigan á morgun

Svei mér þá ef maður er bara ekki nokkuð sáttur að fá strax annan leik eftir ferlegan endi á fínni byrjun síðastliðinn sunnudag.

Semsagt, á morgun mæta Wigan Athletic til leiks á Anfield Road í Liverpool, en þar hefur heimaliðið ekki unnið leik síðan 25.október þegar ofursmálið var lagt að velli 2-0.

Stundum er það besta sem lið lendir í er að fá leik snemma eftir slæm úrslit, stundum það versta. Óháð því skulum við byrja á að rýna í liðskipan okkar manna á morgun. Ég hef talað um það hér nú nýlega að ég tel Rafa hafa áttað sig á því að “goodwill” aðdáenda gagnvart honum er í sögulegu lágmarki og því held ég að hann muni lítið rótera.

Þó virðast menn vera tæpir, allavega félagarnir Glen Johnson og Masch, en ég hef trú á að þeir verði báðir “patchaðir upp” annað kvöld.

Liðskipan

Reina

Johnson – Carragher – Agger – Aurelio

Mascherano – Aquilani
Kuyt – Gerrard – Benayoun

Torres

Ég held semsagt að Rafa láti Ítalann byrja, enn útaf því að hann þarf að fá menn með sér, ekki bara áhorfendur heldur líka leikmenn! Vel gæti verið að Insua fari í bakvörðinn og Aurelio á kantinn, en ég tippa á þetta lið.

Ef Johnson verður meiddur spilar Degen, ef ekki Masch þá Lucas.

Frá tapleiknum við Arsenal hafa mörg orð fallið, Rafa segist viss um að liðið muni rétta úr kútnum og lagði það verkefni í hendur leikmanna að þeir verði að átta sig á því að þeir þurfi að fara að sýna frammistöðu sem hæfir Liverpool. Sammála honum um það! Fyrirliðinn okkar þegir en Carra karlinn er sá sem nú er staddur með sverð og skjöld á lofti, síðast í dag þegar hann biður fólk um að dæma liðið í maí en hafði reyndar áður bent á að hann biðji fyrir árangri í vor eftir það sem liðið “hefur gengið í gegnum”. Einhvern veginn finnst mér þetta skrýtið orðalag og þögn fyrirliðans sérkennileg. Kannski er það samt bara ég með áhyggjur af slæmu baklandi…

En það er auðvitað ljóst að á morgun er það skýr krafa að við tökum þrjú stig gegn “upp og niður” liði Wigan Athletic. Liðinu er stjórnað af Spánverjanum Martinez sem virðist vera afar vel við Rafa karlinn og er handviss um að LFC nái hæðum í vor. Þeir útborgarar Manchester skora töluvert af mörkum, en leka þeim líka og því er viðbúið að um markaleik verði að ræða. Liðið býr yfir töluverðri reynslu í mönnum eins og Bramble, Boyce, Scharner, N’Zogbia og auðvitað meiðslaverjunni Kirkland, en þó verður örugglega skemmtilegasti leikmaður þeirra ólíkindatólið Hugo Rodalega, kólumbískur framherji sem hefur skorað sex mörk í sextán leikjum í vetur. Var reyndar skúrkur þeirra í síðasta leik þegar hann klúðraði víti í uppbótartíma sem hefði skilað þeim þremur stigum gegn Stoke.

Ég held að möguleikarnir á útkomu morgundagsins séu tveir.

Annað hvort mætir Liverpool albrjálað til leiks, rekur Wigan til baka og sýnir vígtennurnar frá byrjun og síðan allan leikinn. Auðvitað eigum við að vera töluvert sterkari og ef að menn fara á fullt á það auðvitað að verða útkoman, og þar með öruggur sigur, t.d. 3-0 eða 4-1. Gerrard, Torres og Aquilani nái saman og láti okkur brosa hringinn. Þá eignumst við aftur von að liðið sé á réttri leið og framundan sé bjartari tíð.

Eða að vandi LFC er ennþá töluverður og við höktum af stað í byrjun, jafnvel þó við skorum og verðum inni í skelinni, skreiðumst til að vinna 2-1 eða lendum í enn einu jafnteflinu, 2-2.

Í dag veit ég ekki hvort mér finnst líklegra, en einhvernveginn held ég að við vitum meira um liðið okkar eftir morgundaginn… Ég ætla því að fara í búninginn minn, sannfæra mig um fyrri kostinn, hlusta á You’ll never walk alone á fullum styrk og senda alla mína strauma til borgarinnar við Merseyána, þannig að ég geti sagst hafa gert mitt.

Svo við skulum segja 4-1, Torres 2, Gerrard og Benayoun með mörkin…

KOMA SVO!

Að reka þjálfarann / stjórann…

Auðvitað hefur umræðan um það að kominn sé tími á að skipta um mann í brúnni eftir skelfilegan árangur að undanförnu. Árangur sem ekki er líðandi hjá liði eins og okkar.

En þá kemur alltaf spurningin sem við þurfum að svara. Hvað vinnst og hvað tapast þegar skipt er um stjórann?

Ég ætla alveg strax að byrja á því að segja að ég lenti í því sem leikmaður að þjálfarinn minn var látinn fara. Ég hef verið þjálfari, tók við þjálfun meistaraflokks frá því að vera aðstoðarþjálfari og ákvað þremur árum seinna að ég kæmist ekki lengra með liðið sem ég þjálfaði. Í öllum þessum tilvikum held ég að úrslitaatriði í gengi þeirra liða sem ég lék með og þjálfaði hafi verið einfaldlega eitt.

Hvernig brást félagið við, og hvaða áhrif hafði það á leikmennina!!! Í því tilviki sem ég lenti í að skipt var um þjálfara á miðri leiktíð breyttist ekkert. Við töpðuðum áfram og liðið féll. Líkt og mér hefur fundist gerast ALLTAF á Íslandi undanfarin ár þegar skipt hefur verið um þjálfara á þann hátt að stjórn rekur þjálfara. Endilega koma með dæmi í hina áttina en mér dettur í hug Valur og Þróttur í ár, ÍA síðustu tvö ár.

Aðrir verða að dæma um það hvernig tókst til í mínum tilvikum sem þjálfari. Ég er enn í dag að velta fyrir mér hvort rétt var af mér að taka að mér þjálfunarstarfið á sínum tíma eftir góðan mann – enda vorum við sammála í 95% tilvika. Þegar ég svo hætti tók félagið nýja stefnu sem varð gjaldþrota og þá var ráðinn einn minn besti vinur sem fór í 95% þá hluti sem ég var að gera og náði góðum árangri. En allt er þetta spurning um ef og hefði. Ég held að lykilatriðið sé heildarstefnan og útfærsla hennar!

Út af hverju? Að mínu mati er knattspyrnulið blanda allra þeirra einstaklinga sem þar koma að. Þjálfarinn og aðstoðarmenn hans hafa lagt leikinn upp um sinn, þjálfunin snýst um ákveðna hugmyndafræði og leikaðferðin miðar að þeim leikmönnum sem menn eru með í höndunum. Allar færslur liðsins eru teiknaðar upp og lagðar undir leikmannahópinn. Það að fá inn nýjan stjóra þýðir annað tveggja.

Samfelluleiðin

A) Sá nýji heldur áfram með sömu leikaðferð og lið og áður og reynir að “kveikja” í mönnum á nýjan hátt. Til að það takist þarf viðkomandi að þekkja leikmennina, liðið og félagið afar vel, æfingarnar séu svipaðar eða þær sömu en “nýtt” andrúmsloft ríki meðal leikmannanna fyrst og fremst. Þarna gætum við hugsanlega talað um vel heppnaða hluti þegar Arnar og Bjarki tóku við Skaganum fyrir nokkrum árum. Í Liverpool værum við þá að tala um Sammy Lee eða Kenny Dalglish. Sennilega myndu flestir leikmennirnir og þjálfarateymið klára veturinn og sjá til hvað gerist þá.

Ég elska báða þessa menn en staðreyndin er einfaldega sú að Sammy karlinn átti erfitt tímabil númer eitt hjá Bolton og eftir að Dalglish hætti með Blackburn náði hann bara alls ekki að kveikja í tveimur stórliðum, þ.e. Celtic og Newcastle. Auk þess sýnir hann engan áhuga til að fara í daglega stjórnun liðsins.

Ný lausn – leiðin

B) Ný stefna tekin. Þekktur þjálfari fenginn til að byggja upp liðið. Með öðrum orðum; byrja upp á nýtt. Ég sé ekki nokkra ástæðu til að halda það að einhver reyndra þjálfara úti í heiminum myndu bara halda áfram með upplegg Rafa. Enda væri það víðáttuvitlaust!!! Með því að reka Rafa og ráða nýtt nafn væri verið að segja – “NÝ STEFNA” og auðvitað væri það nýja mannsins að stjórna því hver hún yrði.

Og þá kemur spurningin. Hverjir leikmannanna munu taka þátt í nýrri stefnu. Við sem höfum lesið ævisögur Gerrard og Carra höfum þá séð hvernig mönnum leið þegar Houllier hætti. Carra var strax til í að halda áfram, Owen hafði fengið nóg af þjálfarabreytingum og Gerrard lét Rafa sannfæra sig. Tvisvar. Það flýgur að sjálfsögðu í gengum huga leikmanna þegar skipt er um þjálfara, á ég að halda áfram? Það er morgunljóst. Sú neikvæðni og úrkomuský sem hanga yfir Anfield er ekki að hjálpa okkur og ég ætla bara að segja mína skoðun hér. Ég tel að með þjálfaraskiptum fari Steven Gerrard. Ekki síst vegna hækkandi skatta í Englandi versus Spán. Barca, Real, AC Milan eða Juventus verði áfangastaðurinn. Ég held að SG verði ekki tilbúinn í að byrja uppá nýtt. En það er auðvitað bara mín skoðun. Ég set líka stórt spurningamerki við marga þeirra sem Rafa talaði til liðsins, Torres, Reina, Masch og þá yngri, hvað þá yngstu mennina sem Rodolfo Borrell fékk í sumar. Þeir færu. Fyrr en seinna.

En það má vel vera að sá tími sé kominn, úrslitin að undanförnu eru óverjandi og ljóst að við erum á þrotmörkum. Menn mega bara að mínu mati ekki láta eins og við séum í Football Manager með tölvukarla, heldur erum við með menn af holdi og blóði, skapheita íþróttamenn.

Minni menn t.d. á að frá brotthvarfi José Mourinho hefur Chelsea unnið hvorugan titilinn sem þeir ætluðu sér, þ.e. Meistaradeildina eða Úrvalsdeildina. Það þrátt fyrir þrjá heimsklassastjóra hingað til.

Þetta snýst um samspil leikmanna og stjórans. Ef stjórinn er tekinn, hvað tekur þá við í kafla B?

Menn hér ræða um Mourinho. Auðvitað er hann augljós kostur og ég ætla að taka andúð mína á hans persónu út. Hjá Porto fekk José peninga til að kaupa það sem hann vildi. Hjá Chelsea keypti hann átta heimsklassaleikmenn fyrsta sumarið sitt. Hjá Inter hefur hann fengið peninga til að kaupa það sem hann vildi. Sjá menn mynstur? Hann byggði síðast upp lið án peninga hjá Uniao de Leiria, gerði það reyndar afar vel. Hann hætti hjá Benfica áður. Hvers vegna? Af því hann náði ekki samkomulagi við eigendur.. Hvað varð hjá Chelsea?

Þess vegna finnst mér Mourinho bara alls ekki réttur kostur fyrir Liverpool í okkar stöðu, fjárvana og með skrýtna eigendur. Bara alls ekki.

Klinsmann er auðvitað hlægilegt nafn. Ég sé ekkert í Laurent Blanc sem Houllier hafði ekki og Guus Hiddink tekur ekki að sér að stjórna liði nema mega vera laus án lítils fyrirvara. Það er ekki í okkar spilum.

Ég veit ég endurtek mig þegar ég sé eina B-kostinn vera Martin O’Neill. Vissulega spilar hann ekki skemmtilegan fótbolta alltaf (reyndar mílu skemmtilegri en Mourinho) en hann skilar alltaf árangri og er gríðarlega vel liðinn af leikmönnum sínum og aðdáendum sinna liða.

Mín skoðun

Í dag myndi ég ekki verða neitt brjálaður þó skipt verði um, því ekki ver maður úrslitin. Ég hins vegar er sammála meistara Ian St. John þegar hann vill gefa Rafa séns á að sýna að hann geti snúið þessu við. Bendi t.d. á Arsenal í fyrra og fyrir þremur árum – í dag eru Arsenal menn glaðir með að ekki var skipt um stjóra. Eða United þar á undan þegar þeir urðu ekki meistarar tvö ár í röð og menn töldu Gamla vera “búinn á því”.

En það snýst auðvitað líka um þá skoðun mína að það að reka þjálfara sé í flestum tilvikum skyndilausn til að reyna að breiða yfir einhvern annan vanda.

Liverpool 1 – Arsenal 2

Chelsea, Man City, Everton og einhver haugur af öðrum liðum gerðu jafntefli í deildinni í gær. Manchester United og Tottenham töpuðu óvænt á heimavelli. Okkar menn mættu í kjölfarið, í dag, vængbrotnu Arsenal-liði á Anfield og höfðu frábært tækifæri til að laga stöðu sína gagnvart flestum toppliðunum í dag. Arsenal-liðið hafði tapað á útivelli í vetur gegn Manchester United og Man City og verið gjörsigrað af Chelsea á heimavelli, og nú vantaði þá meira og minna alla framherjana sína. Það var alveg ljóst að Liverpool var að fara að vinna þennan leik, koma þessu tímabili aftur í fluggírinn og leggja þessari krísu endanlega að baki sér. Ljúka kaflanum sem kostaði okkur Meistaradeildina og titilbaráttuna.

En nei. Bara … nei. Engan veginn. Alls ekki. Þetta gat ekki verið svo auðvelt.

Rafa stillti upp meira eða minna sínu sterkasta liði í dag. Aquilani var ekki alveg fær í að byrja leikinn svo að Lucas var inni, og okkur vantaði kannski Babel í stað Dossena á bekkinn og þá hefðum við getað kallað þetta okkar sterkasta 18-manna hóp og sterkasta byrjunarlið. Eins og áður sagði var Arsenal-liðið vængbrotið og einstaklega smávaxið. Varla gátu þeir farið að valda okkur erfiðleikum í fyrirgjöfum? Er það hægt?

Fyrri hálfleikurinn var eign okkar manna. Við vorum betri, sterkari, grimmari og áttum að vera meira en 1-0 yfir í hléi. **Kuyt** skoraði úr frákasti eftir klúðurslega kýlingu Almunia frá markinu á 42. mínútu en þar áður höfðu Torres og Gerrard klúðrað úrvalsfærum til að koma okkur yfir. Það var hins vegar ekkert sem benti til þess eftir 45 mínútur að Arsenal-liðið gæti skorað mark í þessum leik.

Þess vegna var það svo týpískt að þeir skyldu vera komnir 2-1 yfir eftir kortér af seinni hálfleiknum. Fyrra markið kom þegar þeir sluppu upp hægra megin, gáfu fyrir og þótt Carragher og Johnson væru nánast einir um boltann á markteignum endaði hann í marki okkar manna. Carra reyndi að opna líkamann og hreinsa frá en hitti boltann ekki svo hann hrökk í **Johnson** og í nærhornið. Sjálfsmark. Týpískt. Guðirnir hata okkur.

Fimm mínútum síðar kom sigurmarkið. Aftur kom boltinn fyrir frá hægri væng Arsenal og aftur, þrátt fyrir að vera að spila gegn dvergvöxnu liði, réðum við ekki við fyrirgjöfina. Aftur var það Johnson sem átti sök en hann kláraði ekki að hreinsa frá við vítateigshornið svo að **Arshavin** stakk sér til hliðar við hann með boltann og klíndi honum svo í stöngina og inn efst í markhorninu nær.

Þar með lauk sóknartilburðum Arsenal í þessum leik. Sjálfsmark og stórbrotið einstaklingsmark manns sem hreinlega getur ekki klúðrað skoti á Anfield.

Okkar menn höfðu þó 35 mínútur til að rétta sinn hlut í þessum leik, leik sem þeir höfðu yfirburði í, en þess í stað bara fjaraði leikurinn út í einhverri örvæntingu okkar manna sem virtust gera allt rangt. Gerrard datt í að reyna að fiska aukaspyrnur við hvert tækifæri, Johnson og Aurelio týndust algjörlega og Benayoun hlýtur að hafa farið í sturtu í hálfleik því hann gerði ekkert eftir hlé. Lucas, sem hafði stjórnað miðjunni með Mascherano í fyrri hálfleik, hvarf um leið og Mascherano fór út af meiddur og til að bæta olíu á eldinn fékk Aquilani hálftímann til að hleypa lífi í spilamennsku okkar manna en horfði nær allan þann hálftíma á boltann sigla yfir höfuðið á sér.

Það er sama hvað hann er góður miðjumaður, hvort hann heitir Aquilani eða Alonso, það er engin leið að ætlast til að viðkomandi breyti leiknum ef hann fær aldrei boltann. Öll fimm árin sem Alonso var hjá okkur sáum við hann reglulega lenda í þessu, reyna að hafa áhrif á leikinn en gera lítið annað en horfa á Carra og co. dæla boltanum heilalaust fram á fremstu menn okkar í einhverri veikri von um að eitthvað myndi falla með okkur. Ef þú ert miðvörður hjá Liverpool og sérð Aquilani koma inná sem varamaður áttu að hafa vit á því að hætta þessum kýlingum og reyna frekar að mata hann á boltanum í fætur svo hann geti tekið að sér að finna glufur á vörn andstæðinganna.

Við borguðum ekki 17m punda fyrir Aquilani af því að Johnson, Carragher, Agger og Aurelio eru betri sendingarmenn. Þeir eiga að skammast sín fyrir að hafa ekki meiri yfirvegun í dag.

Þessi leikur, tekinn einn og sér, réðist að mínu mati á tvennu: Mascherano, sem var að éta miðju Arsenal í fyrri hálfleik, meiddist í fáránlegri tæklingu Denilson á honum og varð fljótlega í seinni hálfleik að fara út af. Fyrir vikið hleyptum við Fabregas og co. inn í leikinn og misstum tökin á miðjunni. Hitt atriðið sem skipti sköpum er að Arsenal-liðið sem mætti út á völl í seinni hálfleik var miklu öflugra og ákveðnara en það sem spilaði fyrri hálfleikinn. Wenger virðist hafa tekið hárþurrkuna á sína menn í hálfleik og það dugði. Hann náði að snúa gangi leiksins sér í hag, á meðan Benítez missti góða stöðu sér úr greipum.

Þannig var þessi leikur, einn og sér. Hrikalega svekkjandi, ótrúlega ósanngjarn en um leið verðskuldaður því Arsenal-menn héldu haus og gerðu það sem þurfti, okkar menn ekki.

Sé þessi leikur hins vegar tekinn fyrir sem hluti af heild og skoðaður í samhengi við tímabilið í heild sinni hingað til birtist öllu svartari mynd þar sem sífellt verður erfiðara að afsaka stjórann eða leikmenn og kenna meiðslum eða óheppni um. Taflan lýgur ekki og við erum einfaldlega með sjöunda besta liðið í þessari Úrvalsdeild í dag. En það er svo sem efni í fleiri pistla og umræður, ég hef ekki geð í mér til að fara út í þá sálma í dag.

Næsti leikur er á miðvikudag gegn Wigan á Anfield í deildinni, og ég sver það að ef ég sé einhvern leikmanninn eða þjálfarann reyna að peppa móralinn upp fyrir þann leik eða segja að tímabilið hefjist hérna veit ég ekki hvað ég geri.

YNWA.

Liðið gegn Arsenal – TORRES byrjar

Svona er liðið:

Reina

Johnson – Carra – Agger – Aurelio

Mascherano – Lucas
Kuyt – Gerrard – Benayoun
Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Aquilani, Insua, Ngog, Degen, Skrtel, Dossena.

Semsagt, Torres byrjar inná og Aurelio kemur inn í staðinn fyrir Insúa í vinstri bakverðinum. Mér líst vel á þetta. Við gátum gefið okkur það fyrir leikinn að Aquilani myndi ekki byrja og einnig var ólíklegt að Kuyt myndi detta útúr liðinu. Slíkt virðist bara ekki gerast.

Ég er sæmilega bjartsýnn. Við eigum að taka þetta Arsenal lið.

Sem lítur einmitt svona út (Veit ekki nákvæma uppstillingu, en gæti verið eitthvað svona):

Almunia

Sagna – Gallas – Vermaelen – Traore

Song – Denilson
Walcott – Fabregas – Nasri
Arshavin

Á bekknum: Fabianski, Diaby, Eduardo, Vela, Ramsey, Silvestre, Wilshere.

Arsenal á morgun

Það er algjörlega ljóst að ein mest ofnotaða klisjan í boltanum er að þessi og hinn leikurinn sé algjör úrslitaleikur. Klisjur eru auðvitað klisjur af því að þær eiga oft ansi vel við og það má segja að leikur okkar manna á morgun geti talist vera hálfgerður úrslitaleikur. Það yrði hreinlega alveg aaaaaagalega vont, slæmt og hörmulegt að tapa honum. Það var nógu slæmt að sjá leikinn á síðasta tímabili þegar Arsenal voru sundurspilaðir á Anfield, en leikurinn endaði 4-4. Það hreinlega má bara ekki gerast aftur, við hreinlega VERÐUM að vinna á morgun. Ekki bara til að halda áfram baráttunni um að blanda sér í toppbaráttuna, heldur líka bara til að bjarga sálartetri mínu (og eflaust margra annarra Poolara).

Ég veit ekki hversu margir hafa reynt að nudda gengi okkar manna framan í mig undanfarið, en þeir eru MARGIR. Ég fæ reglulega þá spurningu hvort ég vilji nokkuð ræða fótbolta (og svo kemur alltaf glott í kjölfarið). Ég einfaldlega skil ekki svona spurningar. Ég mun aldrei, ALDREI fara í felur sem stuðningsmaður Liverpool. Ég mun ALDREI hætta að horfa á leiki. Ég mun ALDREI hætta að ræða þessa æðislegu íþrótt sem fótboltinn er. Ég mun ALDREI hætta að styðja Liverpool FC. Menn mega nudda og nudda, það getur verið sárt og allt það, en í felur fer maður ekki. Á morgun (og þetta er stolið) 13. desember vil ég að tímabilið hjá Liverpool FC hefjist. Framundan er barátta um að komast í eitthvað af toppsætunum. Framundan er barátta um FA bikarinn. Framundan er barátta um Europa League bikarinn. Framundan eru fjölmargir leikir og undirbúningstímabilið er að klárast í dag. Rafa, Stevie, Carra, Fernando…náðuð þið þessu? Tímabilið er að byrja á morgun og við viljum byrja það með krafti. Slakt undirbúningstímabil að baki og við ætlum bara að læra af því og spila eins og menn núna.

En mótherjar okkar á morgun eru Arsenal. Ef ég á að tala beint frá hjartanu, þá er ég ekkert svaðalega hrifinn af því liði (og geri mér grein fyrir að vera í minnihluta það). Mér finnst þetta Arsenal lið vera stórlega ofmetið, jú nokkrir virkilega góðir knattspyrnumenn eins og Cesc, Arshavin og Van Persie, en þar fyrir utan þá finnst mér þetta bara alls ekki neitt spes lið. Mér finnst til að mynda lið eins og Tottenham, Man.City og Aston Villa vera með betri mannskap en Arsenal. Það sem þeir búa þó að er að þeir eru með stórkostlegan stjóra sem er búinn að vera þarna lengi og allir vita hvernig hann starfar. Ég er ekki frá því að ef ég ætti að velja besta stjórann í veröldinni, þá yrði Wenger þar efstur á blaði. Því það er alveg ljóst að þó svo að mér finnist þetta Arsenal lið ofmetið (aðallega vegna umfjöllunar) þá er stjórinn þeirra búinn að framkvæma algjört kraftaverk þegar kemur að liðsuppbyggingu miðað við útgjöld, algjört kraftaverk.

En hvað um það, leikurinn á morgun er það sem skiptir öllu máli. Sigur gefur okkur jú 3 stig eins og hefðbundið er. En það sem glöggir lesendur gera sér líklega grein fyrir, þá myndi það þýða að keppinautar okkar fá 0 stig. Það sem sagt myndi þýða það að heilt 1 stig myndi skilja þessi 2 lið að í töflunni, þrátt fyrir versta árangur okkar norðan Alpafjalla síðan forfaðir Babú fann Selfoss og nam þar land. En er raunhæft að gera sér vonir um sigur miðað við það sem á undan er gengið. Uhh, leyf mér að hugsa…JÁ. Torres er að koma tilbaka og að mínu mati erum við með talsvert sterkara lið en Arsenal. Það sem þarf að gerast er að við förum að spila FÓTBOLTA. Þá meina ég fótbolta eins og við vorum að sýna á síðasta tímabili. Liðið getur þetta alveg, það er ljóst, það þarf bara að hrista upp í hausnum á öllum sem koma að þessu liði og koma þeim í skilning um að þeir geti þetta vel. Núna eru flestir okkar menn komnir úr meiðslum og því ekkert því til fyrirstöðu að taka vel á móti þessu Arsenal liði og klára það á Anfield.

Þá að liðunum. Van Persie er frá vegna meiðsla og það veikir þá umtalsvert og eins er Bendtner fjarverandi (sem reyndar styrkir þá umtalsvert). Engar nýjar fréttir með Rosicky, hann er að sjálfsögðu meiddur. En svo er slatti af leikmönnum sem teljast vera “tæpir”, sem reyndar þýðir að þeir leiki allir á morgun. Það er búið að rífa legið úr heilu hryssustóði til að maka á kappana og þeir koma út ataðir til leiks á morgun og er ég feginn að horfa bara á leikinn í sjónvarpinu, það bara hlýtur að vera ferlegur óþefur af þessu þegar það þornar í vindinum. En jæja, nóg um þeirra lið. Hjá okkur verða þeir Riera, Kelly og El Zhar örugglega fjarverandi, en ekki er vitað frekar um stöðuna á Ryan Babel. Aðrir eru heilir, þó sumir séu að reyna að ná upp leikæfingu. Ég held að Rafa muni stilla upp sínu allra sterkasta liði á morgun, ég held meira að segja (kannski er það bara vonin mín sem talar) að hann muni taka smá séns. Það eina sem ég er í smá vandræðum með að stilla upp er vinstri kantstaðan. Þar koma nokkrir til greina, þó svo að ég hallist helst að því að Yossi verði þar (Aurelio kemur líka til greina). Ég ætla því að giska á að Rafa stilli þessu svona upp:

Reina

Johnson – Carra – Agger – Insúa

Mascherano – Aquilani
Kuyt – Gerrard – Benayoun
Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Skrtel, Doessena, Aurelio, Lucas, Babel og Ngog

Ég held einfaldlega að Rafa komi ekki til með að droppa Kuyt, þrátt fyrir skelfilegan leik síðast og slakt form undanfarið. Ég er reyndar nokkuð viss um að ég hafi rangt fyrir mér með Aquilani í byrjunarliði, en ég ætla samt að stilla honum þar upp á kostnað Lucas. Þetta lið getur svo vel unnið Arsenal að það hálfa væri nóg. Ég ætla að leyfa mér að halda áfram að bryðja gleðipillurnar mínar og spá okkar mönnum sigri og að tímabilið hefjist formlega. Eigum við ekki að segja 2-1 og að þeir félagar Stevie og Fernando sjái um að marka þessi tímamót okkar. Æj hvað er gaman að vera svona bjartsýnn :)

YNWA

Heiðarleiki í fótbolta

Þetta er Nuno Claro, markvörður CFR Cluj frá Rúmeníu (sem léku í Meistaradeildinni í fyrra) í deildarleik nýlega. Hann er skiljanlega alveg steinhissa á því að dómarinn skuli hafa séð nokkuð athugavert við þetta, enda var hann klárlega bara að reyna við boltann!

Þetta er föstudagsfyndið vikunnar, alveg klárlega (nema þú sért sóknarmaðurinn sem brotið var á). Hver segir svo að fótbolti sé ekki heiðarleg íþrótt? ;)

Kristján Gauti búinn að skrifa undir…

Þá er það orðið staðfest að íslendingarnir á mála hjá Liverpool eru orðnir tveir því í dag var það staðfest á opinberu síðunni að Kristján Gauti Emilsson hefði skrifað undir þriggja ára samning við Liverpool og gengur hann til liðs við akademíu félagsins í janúar.

Þar sem ég hef mikið til verið að fylgjast með alvöru fótbolta hér innanlands undanfarið þá get ég ekki sagt að ég hafi mikla hugmynd um þennan strák. Hann kemur frá FH og Heimir Guðjóns var allavega ekkert að draga neitt úr getu hans og lýsir honum sem gríðarlegu efni miðað við aldur.

Þetta er sókndjarfur miðjumaður miðað við opinberu síðuna og aðdáandi Liverpool frá barnæsku að ég held.

Endilega deilið visku ykkar um gutta ef þið vitið meira en ég (KAR?)

En Kristján Gauti, ef þú ert að lesa þetta (gæti acutally átt við í þetta skiptið) velkominn til Liverpool, búðu þig undir að SSteinn eigi eftir að líma sig á þig í framtíðinni :)

Liverpool 1 – Fiorentina 2

Þátttöku okkar manna í Meistaradeildinni þetta árið lauk í kvöld á lokaleik riðilsins. Um var að ræða heimaleik gegn Fiorentina, leik sem hefði svo hæglega getað orðið klassískt Evrópukvöld og hreinn úrslitaleikur en þökk sé getuleysi okkar manna í þessum riðli var hér um lítið annað en sýningarleik að ræða. Það varð úr að bæði lið hvíldu lykilmenn og Fiorentina unnu **2-1 útisigur** í sæmilegum leik.

Rafa stillti upp eftirfarandi liði í kvöld:

Cavalieri

Darby – Skrtel – Agger – Insúa

Mascherano – Aquilani
Benayoun – Gerrard – Dossena
Kuyt

**BEKKUR:** Reina, Kyrgiakos, Carragher, Spearing, Pacheco (inn f. Aquilani), Torres (inn f. Kuyt) og Aurelio (inn f. Mascherano).

Sem sagt, Rafa gaf um hálfu aðalliðinu frí í kvöld og hinn helmingurinn var annað hvort tekinn útaf eða kom inná í nokkrar mínútur.

Fyrri hálfleikurinn var frekar bragðdaufur. Engin spenna, engin pressa og hvorugt liðið að nenna þessu mikið. Undir lok hálfleiksins kom þó mark Liverpool þegar **Benayoun** skallaði góða aukaspyrnu Gerrard inn af stönginni.

Síðari hálfleikurinn var fjörugri, bæði lið sóttu aðeins meira og okkar menn hefðu átt að vera búnir að tvöfalda forystuna þegar Fiorentina-menn jöfnuðu eftir 60 mínútna leik eftir að Steven Darby hafði látið teyma sig út úr stöðu sinni og einhver Fiorentina-leikmaðurinn var mættur í eyðuna á fjær og setti boltann inn.

Eftir þetta fór Rafa að skipta leikmönnum útaf/inná og spil okkar manna datt niður. Gerrard og Dossena, og svo varamennirnir Torres og Pacheco, voru næst því að skora fyrir okkar menn en eins og venjulega í þessum riðli voru það andstæðingarnir sem unnu með sigurmarki undir lokin. Á 93. mínútu missti Darby boltann í einhverju rugli á vængnum, sá sem vann boltann af honum gaf fyrir og Gilardino skoraði sigurmark Ítalanna sem fagna fyrir vikið sigri í þessum riðli.

Það þýðir ekkert að lesa mikið í þennan leik, og í raun ætti maður ekki að svekkja sig á úrslitunum heldur, en þetta var engu að síður alveg týpískt fyrir Liverpool. Þetta var þriðji leikurinn sem okkar menn tapa niður í uppbótartíma og það er ljóst að ef allir leikir í þessum riðli hefðu verið flautaðir af um leið og 90 mínúturnar voru búnar hefðu okkar menn unnið riðilinn. Það er mögnuð tilhugsun en um leið sorgleg.

**MAÐUR LEIKSINS:** Byrjum á því sem allir biðu eftir – Aquilani var ágætur í kvöld. Virkaði frískur, átti nokkrar fínar sendingar og reyndi að taka þátt í spilinu. Lék í 76 mínútur og komst vel frá sínu (meiddist sem betur fer ekki). Það sást þó mjög vel á köflum að hér var á ferðinni leikmaður sem hefur ekkert leikið í rúmlega hálft ár og maður skildi aðeins betur hvers vegna Rafa hefur verið að hvíla hann í tvísýnum leikjum. Samt, einhvers staðar verða menn að byrja og þetta var góður ráspunktur fyrir hann. Vonum að hann geti byggt á þessu og öðlast leikform í desember því við munum þurfa á honum að halda eftir áramót, klárlega.

Aðrir voru misjafnir. Insúa og Dossena fannst mér báðir mjög góðir vinstra megin, og þá lék Benayoun vel hægra megin. Mascherano var mistækur fannst mér, enda kannski svolítið að bera Aquilani uppi líka, og í vörninni reyndi lítið á Skrtel og Agger. Cavalieri er flottur markvörður sem stóð sig vel og á enga sök í mörkunum. Sökin í þeim báðum fellur því miður á nýliðann í liðinu, Darby, sem olli verkefninu einfaldlega ekki í kvöld. Samt, við verðum að gefa honum sama frímiða og Aquilani – einhvers staðar verða menn að byrja. Frammi held ég að Dirk Kuyt hafi alveg örugglega verið að spila, en er þó ekki viss.

Maður leiksins var þó klárlega **Steven Gerrard**. Lagði upp markið, stjórnaði spilinu, var út um allt og okkar besti maður. Frammistaða hans í kvöld, sem og frískleg innkoma Torres undir lokin, gefur okkur von um að hlutirnir fari nú aðeins að batna á næstu vikum.

Framundan er leikur gegn Arsenal í deildinni, upphafið á jólavertíðinni, og svo eftir áramót tekur liðið þátt í Evrópudeildinni með liðum eins og Juventus (Sissoko og co.), Valencia, Roma, Wolfsburg, Marseille, Standard Liege, Ajax, Hamburg, Sporting Lisbon, Galatasaray (Kewell, Baros og co.), Panathinaikos (Cissé, Biscan og co.), Red Bull Salzburg, Villareal, Fenerbahce, Benfica, Shakhtar Donetsk, PSV Eindhoven, Werder Bremen, Athletic Bilbao og nokkrum öðrum liðum, þ.á.m. hugsanlega ensku liðunum Everton og Fulham og skoska liðinu Celtic.

Lesið aðeins yfir þennan liðalista og reynið svo að segja mér að við getum ekki gert gott úr því sem komið er og skemmt okkur aðeins í Evrópudeildinni á næsta ári.

Ég ætla mér allavega að taka mér svona mánaðarfrí frá Evrópupælingum og svo ætla ég að sökkva mér í Evrópudeildina og gleyma því alveg að Meistaradeildin sé til … fram á næsta haust. ;)

Liðið komið – Aquilani byrjar

Liðið er komið fyrir leikinn gegn Fiorentina í kvöld og er það sem hér segir:

Cavalieri

Darby – Skrtel – Agger – Insúa

Mascherano – Aquilani
Benayoun – Gerrard – Dossena
Kuyt

**Bekkur:** Reina, Kyrgiakos, Carragher, Spearing, Aurelio, Pacheco, Torres.

Spes lið. Aquilani byrjar eins og búist var við og Lucas, Johnson, Riera og fleiri fá frí, auk Carra, Torres og Reina sem eru á bekknum. Dossena sýnist mér vera á kanti.

Verður fróðlegt. Áfram Liverpool!

Fiorentina á morgun

Afsakið kæru lesendur hve seint þessi upphitun kemur inn, en það er alveg ótrúlegt hvað nýfædd dóttir mín telur sig geta tekið af mér tíma framyfir kop.is, þvílíkur misskilningur :)

Mikið skelfilegt að að segja það, en því miður, þetta er síðasta upphitunin fyrir Meistaradeildarleik á þessu tímabili. Mér er illt í maganum, fyrst og fremst vegna þess að ég ELSKA Meistaradeildarkvöldin, það er alltaf einhver sjarmi yfir Liverpool og þessum kvöldum. Reyndar er ég handviss um það að við eigum eftir að búa til eftirminnileg Evrópudeildarkvöld líka, en það verður bara ekki eins. Það er ekki eins að mæta liðum frá Fjarskanistan eins og að fá Real Madrid á Anfield eins og á síðustu leiktíð. Fjandinn hafi það bara, þetta er alveg bara grautfúlt.

Það hafa ekki verið góðir tímar fyrir okkur Poolara undanfarið, hreinlega slæmir ef frá eru taldir tveir sigrar yfir okkar erki óvinum í Man.Utd og Everton. Þeir hafa iljað manni svo sannarlega um hjartarætur og gert þessa tíma aðeins bærilegri. Það breytir því þó ekki að þunglyndisstundirnar eru alltof alltof margar. En reyndar segir það okkur eitt, við erum ennþá með helling af væntingum til liðsins okkar. Meistaradeildin er farin, en það eru ennþá nokkrir hlutir sem við höfum að keppa að. FA Cup er enginn plastbikar í mínum huga, langt því frá. Við eigum að leggja mikla áherslu á þá keppni. Aðal fókusinn verður þó á að bæta stöðu okkar í deildinni, sú keppni er hliðið að peningunum, peningum sem við getum alls ekki verið án. Svo er það Evrópudeildin eftir áramótin, það er jú alltaf gaman að lyfta bikurum, þó svo að þeir séu ekki þeir stærstu í bransanum.

En tilgangslaus leikur á morgun? Nei, engan veginn. Ég vil kveðja þessa keppni með sæmd og ég vil sjá liðsmenn Liverpool FC koma afslappaða til leiks og leika fótbolta. Engan “panikk” bolta eins og alltof oft hefur sést, heldur afslappaðan bolta þar sem menn sýna af sér leikgleði og liðsanda. Ekki flækja þetta og fara of mikið út í taktík, bara hefja leik á morgun með því hugarfari að spila fótbolta. Ekki flókið og ekki stór bón sem ég er að fara fram á hérna. Þetta er gott tækifæri á að fara back to basics, engin pressa, The Kop að styðja við bakið á liðinu og Fransesco FallOver og co í heimsókn. Þeir eiga ekki break í okkur ef við tökum upp á því að fara að spila fótbolta aftur, ekki break.

Mér er nákvæmlega sama hvernig Fiorentina stillir upp á morgun, það eina sem skiptir máli er Liverpool FC og hugarfar leikmanna þegar þeir arka inn á grænan Anfield. Ég vona svo sannarlega að þarna fái leikmenn að reyna sig sem hafa lítið komið við sögu vegna meiðsla. Ég vil sjá Ítalíu herdeild Rauða Hersins á vellinum og taka á löndum sínum. Andrea Dossena verður þarna úti í glugga á horninu og sýnir sig fyrir væntanlegum kaupendum. Aquilani verður til sýnis af öðru tilefni, eða að sýna af hverju hann var keyptur til liðsins. Báðir þessir kappar eru að keppa við tímann til að komast á HM næsta sumar, best bara að byrja á morgun. Ég persónulega myndi einnig gefa Cavalieri sénsinn í markinu, en er samt handviss um að Rafa muni stilla upp Reina þar. Ég ætla að tippa á að liðið verði svona skipað:

Reina

Johnson – Skrtel – Carragher – Dossena

Mascherano – Aquilani
Kuyt – Gerrard – Riera
Ngog

Bekkurinn: Cavalieri, Insúa, Kyrgiakos, Lucas, Benayoun, El Zhar og Torres

Svona hér um bil vonlaust mál að stilla upp þessu liði. Sjálfur hefði ég viljað gera enn meiri breytingar á liðinu og stilla því svona upp:

Cavalieri

Johnson – Skrtel – Kyrgiakos – Dossena

Mascherano – Aquilani
El Zhar – Gerrard – Riera
Ngog

En ég ræð víst litlu og það eru víst örfáar ástæður fyrir því að ég sit hérna heima og skrifa upphitun inn á kop.is, á meðan aðrir fá milljónir á mánuði fyrir að stjórna liðum þarna úti í hinum stóra heimi.

Bring it on, ég ætla allavega að njóta þessa síðasta Meistaradeildarkvölds þessa leiktíðina, alveg í botn. Ég ætlast hreinlega til þess að leikmenn Liverpool FC geri slíkt hið sama, en þó ekki sem áhorfendur, heldur virkir þátttakendur. Fótbolti er það sem málið snýst um, jákvætt hugarfar, gott flæði, fínar marktilraunir og svo toppurinn á því öllu, falleg mörk. Kveðjum þessa keppni með sæmd og sýnum og sönnum að hún er bara hreinlega alls ekki söm án Liverpool FC.

3-0 fyrir Liverpool, Gerrard, Riera og Aquilani skora mörkin.

YNWA

Lið áratugarins

Á mínum daglega NewsNow rúnti rakst ég á síðu þar sem verið var að velta fyrir sér hvernig besta byrjunarlið Liverpool myndi líta út miðað við þennan áratug. Auðvitað ekki svo ýkja langur tími en mig langar engu að síður að henda upp því liði sem ég myndi velja úr út frá þessum áratug:

Reina

Babbel – Carragher – Hyypia – Riise

Alonso – Hamann

Benayoun – Gerrard – Garcia
Torres

Bekkur: Finnan, Fowler, Kuyt, Super Danny Murphy, Henhcoz, Mascherano, Dudek.

Markmaður – Reina: Engin spurning þarna, meira að segja árið sem Dudek var hetja okkar átti hann í basli allt tímabilið með að halda sæti sínu í liðinu og átti ekki séns í Reina.

Vinstri bakvörður – Riise: Eins mikið og mig langar frekar að setja Zige eða Arbeloa, eða bara einhvern þá held ég að Riise taki þetta. Spilaði nánast alla leiki okkar og var solid lengi vel. Samt alltaf of takmarkaður leikmaður og er klárlega einn veikasti hlekkurinn í þessu liði.

Hægri bakvöðrur – Babbel: Johnson gæti tekið þetta seinna og Finnan var mjög traustur, en að mínu mati var Babbel mikið betri en þeir áður en hann veiktist auðvitað.

Miðvörður – Hyypia: Þarf ekki að skýra þetta frekar.

Miðvörður – Carragher: Ekki þetta val heldur.

DM – Hamann: Það sem maður væri til í að hafa eitt stk. Hamann upp á að hlaupa núna! Rosalega traustur og góður leikmaður. Var ekki nógu hættulegur frammávið þó hann væri ekki alveg vonlaus heldur og amk nokkrum ljósárum betri frammávið heldur en Mascherano. Hamann gat tekið besta leikmann andstæðinganna og bara slökkt á honum. Það eru til fjölmörg dæmi um hvað Liverpool saknaði Hamann illa ef hann var ekki með í leikjum og þau dæmi sem ég man best eftir er þegar Houllier reyndi að gera útaf við mig í frægum útileik gegn Leverkusen í 8 – liða úrslitum meistaradeildarinnar, hann tók Hamann útaf sem var alveg fáránleg ákvörðun og það kostaði okkur sigurinn þar. Hitt dæmið er leikur frá því seint í maí 2005 er honum var skipt inná í hálfleik, var alveg sæmilegur þann dag og lét t.am. þennan Kaka bara hverfa líkt og Dossena náði að láta mest alla aðdáendur á Old Trafford hverfa á síðasta tímabili.

DM – Alonso: Þetta tímabil er bara alveg fínasti mælikvarði á það hversu illa við máttum við því að missa Alonso.

Free Role – Gerrard: Það er hægt að setja hann í flestar stöður á vellinum og hann væri samt í liðinu. Hann hefur verið svakalegur í holunni þegar hann hefur einhvern af viti til að senda á sig eða til að senda á og þar myndi hann nýtast best í þessu liði. Besti leikmaður áratugarins by far.

Hægri kantur – Benayoun: í 4-4-2 kerfi hefði Gerrard farið á kantinn. Eins var hægt setja Murphy eða Garcia þarna hægramegin ásamt auðvitað Kuyt. Satt að segja hafa kantarnir verið bölvað vesen hjá Liverpool og bara enginn sem hefur verið áberandi bestur fyrir utan Gerrard auðvitað. Kuyt hefur alveg skilað sínu en mér hefur bara aldrei þótt hann nógu góður og vill frekar sjá Benayoun týpu í þessari stöðu. Ég vel Benayoun þarna bara út af síðasta tímabili þar sem hann var áberandi besti leikmaður þessarar stöðu sem hefur spilað hjá okkur. Sá Benayoun mætti alveg fara að stimpla sig inn aftur.

Vinstri kantur – Garcia: Ég er næstum ekki sammála þessu vali mínu sjálfur. Þessi staða hefur verið hroðalegur höfuðverkur hjá okkur þrátt fyrir að hafa átt mest allann tímann frábæran vinstri kantmann.  Málið er bara að Houllier spilaði ekki mikið með kantmenn og Kewell var bara ALLTAF meiddur. Því vel ég Luis litla, hann var ekki neitt sérstakur í deildinni en hann svo gott sem kom okkur í úrsllit CL 2005 og átti þess utan auðvitað alveg sín moment. Riera var nálægt því að komast í liðið sem segir nú eitthvað um hvað við höfum átt marga góða vinstri kantmenn. Já og auðvitað verð ég að taka það fram að Berger var alltaf meiddur eftir aldarmótin, annars hefði hann auðvitað verið þarna. Hvort sem maður setur Garcia eða Benayoun á hægri eða vinsti kantinn er svo aukaatriði.

Frammi – Torres: Þetta þarf ekkert að ræða. Varðandi Owen þá breytti ég kerfinu til að hann kæmist ekki í liðið og hvað Fowler varðar þá var hann ekki upp á sitt besta hjá okkur eftir aldamótin.

Hvað finnst ykkur? Ég var ekki að eyða of mörgum heilasellum í þetta og gæti því vel verið að gleyma einhverjum augljósum.

Skýring frá Babel

Ryan Babel skýrði frá því á opinberu síðunni að að sjálfsögðu hefði hann ekki verið svo tröllheimskur að tala við hið hataða sorptímarit frá London sem ég neita að nefna í þessari færslu.

Eitthvað grunar mig að margir megi nú éta orð sín hvort sem það var á sjálfu Liverpool Echo, hér inni eða í góðra vina hópi og hafa það sem reglu í lífinu að taka ALLTAF afstöðu með leikmanni Liverpool, sama hvað þeim kann að finnast um viðkomandi, frekar heldur en þessum blessaða #%$”$ klósettpappír.

Eins er líka bara fínt að miða við að allt sem þú lest er lýgi þegar þetta blað á við… ef þú ert á annaðborð svo illa gefin að lesa þetta blað.

Blackburn 0 – Liverpool 0

Okkar menn fóru á Ewood Park og mættu þar Blackburn í dag.

Rafa stillti þessu upp svona í byrjun.

Reina

Johnson – Carragher – Agger – Insúa

Mascherano – Lucas
Benayoun – Gerrard – Riera
Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Aquilani, Kyrgiakos, Ngog, El Zhar, Skrtel, Dossena.

Ég hélt að þetta væri okkar sterkasta uppstilling miðað við þann mannskap sem er heill.

Eftirá að hyggja þá voru þó menn einsog Benayoun og Riera alls ekki tilbúnir í 90 mínútur því þeir voru fullkomlega afleitir. Fyrri hálfleikurinn á þessum leik var svo með ólíkindum leiðinlegur að það nær ekki nokkurri átt. Ég man ekki eftir að Liverpool hafi átt skot á markið. Hörmung frá A-Ö

Í seinni hálfleik skánaði þetta og okkar menn sköpuðu nokkur færi. Ngog klúðraði meðal annars færi fyrir opnu marki af eins meters færi (hann var þó nokkuð óheppinn þar sem að boltinn skoppaði rétt áður en hann fékk hann. Rafa skipti inná El Zhar og Ngog, en af einhverjum verulega furðulegum ástæðum þá þótti honum ekki tilefni til að skipta inn þriðja manninum. Ef að leikurinn í dag öskraði ekki á skapandi miðjumann, þá veit ég hreinlega ekki hvenær það á að gerast. Ég veit hvort að þessi seta Aquilani á bekknum er einhver léttur brandari hjá Benitez, en ef hann treystir honum ekki í leiki þá á hann einfaldlega að vera HEIMA. Ekki á bekknum.

**Maður leiksins**: Ég ætla að velja Steven Gerrard því hann spilaði sinn 500. leik fyrir okkar lið og hann reyndi allavegana eitthvað í seinni hálfleiknum.

Þannig fór það. Ég sem vonaðist til þess að sigur gegn Everton gæfi mönnum smá sjálfstraust og að þeir myndu keyra yfir þetta Blackburn lið. En ó nei.

Það er ekki hægt að horfa framhjá því að þetta Liverpool lið er einfaldlega að spila afskaplega lélegan bolta. Miðjan með þá Lucas og Mascherano er einfaldlega ekki nógu sterk. Lucas er ekki Anti-Kristur einsog margir virðast telja, en hann er heldur ekki nógu góður til þess að vera fyrsti kostur í framliggjandi miðjumann í svona liði. Sú uppstilling að hafa Gerrard nánast frammi og Lucas og Mascherano á miðjunni virkar ekki. PUNKTUR. Annaðhvort þarf Gerrard að færa sig aftur á miðjuna og byrja að taka þátt í spili hjá Liverpool eða það þarf að skipta út annaðhvort Lucas eða Mascherano.

Ég var ekki stærsti aðdáandi Xabi Alonso einsog hann lék 2 af 3 síðustu tímabilum sínum hjá Liverpool. En hann má þó eiga það að hann reyndi að klára vandamálin sjálfur. Lucas spilar dálítið einsog ég myndi spila ef ég vaknaði allt í einu í Liverpool treyju og inná miðjum Anfield. Ég myndi einfaldlega gera hlutina eins einfalt og ég gæti gert til að verða mér ekki til skammar. Þannig virkar Lucas. Kannski er það sjálfstraustið og ég er viss um að þessi ótrúlega gagnrýni sem hann hefur fengið hefur ekki hjálpað. En hann reynir alltaf að koma sínum vandamálum yfir á aðra. Þannig eru sendingarnar frá honum alltaf stuttar beint til hliðar eða afturábak. Engar langar sendingar, sem geta brotið spilið upp munu koma frá þeim Suður-Amerísku félögum á miðjunni okkar.

Og þegar þeir spila einsog þeir hafa gert að undanförnu þá er Steven Gerrard einfaldlega ekki með í leiknum. Sem annar framherji með mann einsog Fernando Torres þá getur Gerrard verið stórkostlegur. En þegar hann á að vera nánast okkar aðalframherji með litla aðstoð frá miðjunni, þá gengur þetta einfaldlega ekki upp.

Ég sé svo sem ekki margar lausnir í þessu, en mikið afskaplega er það dapurt að á eftir séu liðin í sjöunda sæti deildarinnar og liðið í efsta sæti að fara að mætast og ég held með liðinu í efsta sæti. Það sýnir hversu lágar væntingarnar eru orðnar hjá manni.

Það þarf eitthvað að gerast í þessu liði. Við þurfum að fá Torres inn eða við þurfum að brjóta upp þessa miðju hjá okkur. Hið fyrra ráðum við ekki yfir, en hinu seinna ræður Benitez yfir. Hann þarf að taka hausinn útúr rassgatinu á sér og sjá að þetta leikskipulag er ekki að virka með þessa leikmenn sem hann hefur yfir að ráða og hann treystir í fullan leik þessa dagana.

Næst er það fullkomlega tilganslaus leikur gegn Fiorentina í Meistaradeildinni. Ef að Aquilani verður þar á bekknum í meira en 80 mínútur þá mun ég tryllast. Og svo er það heimaleikur gegn Robin van Persie lausu Arsenal liði – og þar á eftir þrír leikir gegn Wolves, Wigan og Portsmouth.

Liðið gegn Blackburn

Jæja, liðið gegn Blackburn er komið.

Það er skemmtilegt að Rafa Benitez les Kop.is og fylgdi fyrirmælum mínum frá því í gær 100%.

Reina

Johnson – Carragher – Agger – Insúa

Mascherano – Lucas
Benayoun – Gerrard – Riera
Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Aquilani, Kyrgiakos, Ngog, El Zhar, Skrtel, Dossena.

Semsagt, kantmennirnir sem komu inná í síðasta leik og bættu leik liðsins byrja báðir – Yossi og Riera. Kuyt fer fram og Aurelio og Ngog á bekkinn (Aurelio dettur reyndar útúr hópnum). Mér líst verulega vel á þessa uppstillingu. Við klárum þetta 3-0 og Aquilani spilar síðasta hálftímann. Feiti Sam finnur sér svo eitthvað nýtt til að væla yfir eftir leikinn.

Áfram Liverpool!!

Blackburn á morgun

Eftir góðan útisigur á Everton í síðustu umferð er komið að næsta leik Liverpool. Okkar menn munu freista þess að halda nýhafinni sigurgöngu áfram er þeir heimsækja Blackburn Rovers á Ewood Park síðdegis á morgun.

Af Blackburn-liðinu er fátt að segja. Þetta lið vann titilinn fyrir fimmtán árum eða svo, féll fljótlega eftir það, kom upp aftur og hefur synt í meðalmennskuvötnum undanfarin ár. Metnaðurinn var svo alveg að drepa menn þegar besti knattspyrnustjórinn fyrir utan alla hina, “Big” Sam Allardyce, var ráðinn stjóri þar fyrir nokkrum árum. Allardyce hófst strax handa við að breyta Blackburn í líkamlega sterkt, baráttuglatt og gjörsamlega vangefið óþolandi lið (eins og hans er von og vísa) og hefur tekist ágætlega upp í þeim efnum.

Þetta lið sló Chelsea út í 8-liða úrslitum Deildarbikarsins sl. miðvikudag og ættu því að vera í smá vímu fyrir vikið. Hvort það er gott eða slæmt fyrir okkar menn á eftir að koma í ljós, en það er þó ljóst að þeir unnu þennan Chelsea-leik ekki af því að þeir voru betri (gátu ekki unnið manni fleiri í 70 mínútur) heldur af því að Carlo Ancellotti klúðraði sínum málum. Engu að síður eru menn hátt stemmdir á Ewood Park og þykjast ætla að vinna annað stórlið á morgun. Við sjáum til með það.

Af Allardyce er það annars að frétta að hann gekkst nýverið undir hjartaaðgerð og mun stýra liðinu í fyrsta skipti eftir hana á morgun. Það er því óhætt að hann verði sérlega viðkvæmur fyrir stórhættulegum handbendingum Rafa Benítez og því ætla ég að vona að sá spænski sýni tilætlaða virðingu á morgun og sitji bara og þegi í 90 mínútur. Annars klagar Sam í Alex.

Blackburn-liðið er annars fullskipað, eða því sem næst. David Dunn hefur verið eitthvað tæpur síðustu daga og er ekki búist við að hann geti leikið þennan leik, en maður veit þó aldrei. Aðrir eru heilir og því ætti Blackburn-liðið að geta sparkað svolítið hressilega í allt rauðklætt á morgun. Gott hjá þeim.

Af okkar mönnum er það að frétta að Ryan Babel er enn meiddur, sem og Martin Kelly. Fernando Torres hefur æft að undanförnu og gæti leikið þennan leik, en þó er ég ekki viss um að Rafa noti hann frá byrjun. Sama gildir með Alberto Aquilani, sem hlýtur að fara að fá fleiri mínútur, en þó er ég ekki viss um að hann byrji.

Ég ætla að tippa á að Rafa haldi áfram með óbreytt lið frá leikjunum gegn Debrecen og Everton. Það lið hefur unnið báða leikina og haldið hreinu í þeim báðum þannig að það er ekki til mikils að breyta:

Reina

Johnson – Carragher – Agger – Insúa

Mascherano – Lucas
Kuyt – Gerrard – Aurelio
Ngog

**Bekkur:** Cavalieri, Skrtel, Dossena, Aquilani, Benayoun, Riera, Torres.

Sem sagt, sterkt byrjunarlið og sterkur bekkur með möguleikum á að henda Litla Prinsinum, Litla Gyðingnum, Stráknum og Albert Riera (okkur vantar uppnefni fyrir hann) inn ef við lendum í að þurfa mark. Naglbíturinn og The Doss sjá svo um varnarhliðina. Cavalieri sendir kærustunni SMS á meðan leik stendur.

**MÍN SPÁ:** Þetta verður baráttuleikur. No shit. Það gæti orðið eitthvað um harðar tæklingar og jafnvel illindi á milli manna eins og Diouf og Liverpool-liðsins. No shit. Engu að síður held ég að okkar menn verði ofan á að lokum, enda með meira sjálfstraust nú en undanfarnar vikur og vel úthvíldir á meðan Blackburn-liðið lék 120 mín. + vító í miðri viku.

Við vinnum þennan leik 3-1. Mascherano setur að sjálfsögðu eins og eitt stykki Lampard-mark, Ngog skorar líka og svei mér þá ef þessi Fernando-gæji minnir ekki á sig. Diouf skorar fyrir þá, af því að það er aldrei hægt að leyfa manni að njóta góðrar máltíðar án þess að fá niðurgang á eftir.

Áfram Liverpool!