Þetta verður ekki hefðbundin leikskýrsla. Ég hef í nokkrar vikur ætlað mér að skrifa pistil um gengi liðsins á fyrstu mánuðum haustsins en aldrei fundist vera alveg réttur tími fyrir slíkan pistil. Eftir leikinn í dag finnst mér hins vegar réttur tími kominn og því verður þetta svona blanda af mínum uppsöfnuðu pælingum í haust og eilítilli leikskýrslu með.
Byrjum á því að afgreiða þennan leik. Okkar menn töpuðu í dag fyrir Sunderland, **1-0 á Stadium of Light** og sitja því í áttunda sæti eftir leiki dagsins.
Rafa stillti upp eftirfarandi liði í dag, í fjarveru þeirra Torres og Gerrard:
Reina
Johnson – Carra – Skrtel – Agger – Aurelio
Kuyt – Yossi – Lucas – Spearing – Babel
Bekkur: Cavalieri, Kelly, Insúa, Mascherano (inn f. Spearing), Riera, Voronin (inn f. Skrtel), Ngog (inn f. Babel).
Leikurinn var hundleiðinlegur. Einkenndist af miðjubaráttu, þeir komust yfir strax í byrjun og eftir það var þetta bara spurning um hvort Darren Bent myndi skora aftur og þá hversu mörg mörk. Á endanum hélt Reina honum í þessu eina, umdeilda marki og því endaði þetta sem nokkuð fyrirferðalítill sigur heimamanna þar sem okkar menn ógnuðu forystu þeirra nánast aldrei, ekki einu sinni í vanmáttugri pressu í fáránlega miklum uppbótartíma (7 mínútur þegar ég gat ómögulega séð þörf á fleiri en 4). Sanngjarn sigur heimamanna, þeir voru betri, börðust, komust snemma yfir og lönduðu því. Þeir áttu sigurinn skilinn, hvort sem það var 1-0 eða 3-0 sigur. Punktur.
Þá stuttlega að markinu. Darren Bent, næstmarkahæsti maður deildarinnar á eftir Torres, skoraði eitt af skrýtnustu mörkum sem ég hef séð í langan tíma. Hann fékk boltann óvaldaður við fjærstöngina, skaut boltanum niður í hornið þar og Reina var kominn hálfa leið niður til að reyna að verja þann bolta þegar hann fór í einhvers konar sundbolta sem var á rúlli inní markteig, breytti um stefnu og fór í staðinn hinum megin framhjá Reina og í mitt markið, á meðan sundboltinn fór rétt framhjá horninu sem knötturinn stefndi upphaflega í.
Þetta var vægast sagt skrautlegt mark og skelfilega mikið svekkelsi að fá svona á sig. Flestir tala um blöðru en þar er aðskotahlutnum ekki rétt lýst. Þetta var sundbolti, allt að tvöfalt stærri en fótboltinn á vellinum, og því vel fær um að breyta stefnu boltans ef þeir rækust saman. Það gerðist líka því auk þess að vera í sjónlínu markvarðar og trufla hann breytti sundboltinn bókstaflega stefnu knattarins svo við munum aldrei vita hvort Reina hefði varið markskot Bent eða ekki. Það hefði vissulega verið harður dómur gagnvart Bent að dæma þetta af þar sem við vitum ekki hvort hann hefði skorað úr upphaflega skotinu og hann gat ekki vitað af sundboltanum frekar en aðrir (mér skilst að þetta hafi verið sundbolti merktur Liverpool sem sjónvarpsmyndavélar sýndu lítinn Púllara slá inná völlinn við upphaf leiks) en það breytir því ekki að flestir sparkspekingar sem maður hefur lesið umfjöllun um á netinu virðast sammála um að sundboltinn hafi verið aðskotahlutur og því hefði markið ekki átt að standa heldur dómarinn átt að dæma dómaraspark þar sem knöttur og aðskotahlutur rákust saman.
Svo fór þó ekki, dómarinn dæmdi mark (getur verið að hann hafi ekki áttað sig á hvað gerðist, ég hélt fyrst sjálfur að tá Glen Johnson hefði breytt stefnu boltans og þurfti endursýningu, sem dómarinn hefur ekki, til að sjá hið rétta) og okkar menn komu aldrei til baka eftir það. Umdeilt mark, sanngjarn sigur.
Restin af þessari leikskýrslu verður skrifuð í punktaformi:
Eitt: Liverpool verða ekki Englandsmeistarar í ár. Það ætti öllum að vera augljóst eftir fyrstu níu deildarleikina og aðeins þeir sem eiga erfitt með að horfast í augu við þann sannleika reyna að mótmæla því. Níu leikir, fimm sigrar og fjögur töp. Tölfræðilega er auðvitað allt galopið ennþá en til að okkar menn vinni deildina úr þessu þarf liðið skyndilega að byrja að spila eins og óstöðvandi vél sem tapar helst engum leik til viðbótar í vetur og gerir sárafá jafntefli. Það er AUGLJÓST að slíkt mun ekki gerast. Ég myndi segja að eftir þennan fyrsta tæpa fjórðung tímabilsins ættum við að sjá liðið tryggja sér þátttökurétt í Meistaradeildinni en ekki mikið meira en það.
Tvö: Þetta á sér nokkrar ástæður, en þó helst þá ástæðu að fyrir utan Torres og kannski Benayoun er hver einasti leikmaður að spila verr en í fyrra. Torres hefur skorað meira en í fyrra, Benayoun hefur byrjað betur og hirt stöðuna af Riera, og Johnson er kannski framför yfir Arbeloa (betri sóknarlega, ekki viss varnarlega). Insúa og Aurelio hafa verið daprari en í fyrra, Lucas er ekki að spila jafn vel og Alonso fyrir ári, Mascherano er gjörsamlega horfinn, Agger hefur varla leikið, Skrtel og sérstaklega Carra hafa hrunið sem miðvarðapar og ráða ekki við nokkurn skapaðan hlut, Kuyt hefur verið gjörsamlega hræðilegur, Babel er enn hálf týndur og andlaus, Voronin er ekki að gera neitt af því sem Keane gerði fyrir liðið í fyrra, Riera kemst ekki í liðið og svo framvegis. Leikmennirnir verða að axla ábyrgð á genginu því þeir eru bara ekki að standa sig í ár.
Þrjú: Þó verður að sjálfsögðu að líta á þjálfarateymið og stjórann í þessu öllu. Þegar svona margir leikmenn missa móðinn, þegar liðið allt virðist fara tvö skref afturábak í gæðum og frammistöðu milli tímabila (þrátt fyrir frekar litlar leikmannabreytingar þetta sumarið og fá meiðsli) verður maður að spyrja sig hvort stjórn liðsins sé ábótavant. Rafa hefur að mínu mati gert margt miður gott í haust en eitt það alvarlegasta sem þjálfari gerir/lendir í er þegar hann tapar trú leikmanna á það sem hann er að gera. Kannski er það ímyndun í mér en það er mér enn í svo fersku minni þegar Houllier tapaði búningsklefanum og mér líður eins og ég sé að horfa upp á það sama gerast núna. Ef það verður staðreyndin að leikmennirnir missa trú á Rafa er hann búinn að vera. Ég vona að svo sé ekki en ég óttast það eins og staðan er í dag.
Fjögur: Meðal þess sem Rafa hefur pirrað mig með í haust: heldur tryggð við Kuyt þótt hann hafi aðra valkosti og Kuyt sé ekkert að sýna, hvílir Carra ekki þegar hann er í ruglinu, sveltir Ngog þó hann sé á köflum eini sóknarmaðurinn okkar utan Torres og Gerrard sem er líklegur til að skora, breytir ekki leikkerfinu í fjarveru Aquilani þegar það er augljóst að Lucas getur ekki spilað sína rullu nákvæmlega eins og Alonso gerði í fyrra, og svo framvegis. Rafa er að skemma svolítið fyrir sjálfum sér í vetur með þrjósku, að mínu mati. Hlutirnir virkuðu í fyrra og þess vegna eiga þeir að virka jafn vel í ár, nema hvað þeir gera það ekki og þá skortir hann kjark eða raunsæi til að breyta leikkerfinu og reyna eitthvað sem gæti hentað núverandi leikmannahópi betur.
Fimm: Lucas-umræðan. Hún hefur ekki hjálpað liðinu og mér býður við því hversu mjög sumir hafa hópast að þeim brasilíska. Hins vegar, þótt ég endi oft á að verja hann gegn fáránlega harðri gagnrýni, er ég á því að hann bæði hafi ekki spilað jafn vel og við þurfum frá honum í vetur, né verið rétt nýttur af Rafa. Hann er öðruvísi leikmaður en Alonso og getur einfaldlega ekki komið inn og spilað nákvæmlega sama leik og sá spænski gerði. Það er ósanngjarnt að ætlast til þess af honum. Hann getur betur, og Rafa getur notað hann betur.
Sex: AF HVERJU ERU ALLIR AÐ TALA UM LUCAS ÞEGAR JAVIER MASCHERANO ER BÚINN AÐ VERA MARGFALT LÉLEGRI EN LUCAS Í VETUR? HA?
EINHVER?
Sjö: Við erum mjög, mjög, mjög daprir sóknarlega án Torres og Gerrard í ár. Í fyrra, um þetta leytið, voru þeir meiddir en þá vorum við samt í toppbaráttu. Kuyt var að spila feykivel, Riera var fljúgandi á sínum væng og m.a.s. menn eins og El Zhar voru að leggja sókninni lið. Við unnum Utd á Anfield án bæði Gerrard og Torres, unnum Chelsea á Stamford Bridge án Torres. Í ár var Torres með og slappur í tapi á Stamford Bridge og ég hef nákvæmlega enga trú á að við getum unnið Utd á Anfield eftir viku ef þeir eru hvorugur með. Í fyrra stigu aðrir leikmenn upp í fjarveru þeirra tveggja. Það er einfaldlega ekki að gerast í ár.
Átta: Hvar er baráttan í þessu liði? Í dag, rétt eins og gegn Fiorentina og Chelsea fyrir tveimur vikum, töpuðum við án þess að gera andstæðingunum neitt sérstaklega erfitt fyrir. Hér áður fyrr töpuðum við kannski leikjum gegn Chelsea eða Manchester United en okkar menn börðust þó eins og ljón og voru oft óheppnir að tapa. Því get ég tekið, þegar betra liðið vinnur í hörkuleik, en þetta er að mínu mati þriðji tapleikur okkar í röð og þriðji leikurinn í röð þar sem okkar menn einfaldlega virðast ekki vera nógu hungraðir til að valda heimaliðinu neinum áhyggjum. Þetta tengist að mínu mati hræðslu minni við punkt þrjú, kannski eru leikmennirnir að missa trú á Rafa.
Níu: Jay Spearing var átakanlega lélegur í dag. Ég vil helst ekki afskrifa unga stráka eftir einn eða tvo leiki, en það er munur á því að gera stöku byrjendamistök (eins og t.d. Lucas eða Ngog gera) og því að vera gjörsamlega týndur innan um alvöru miðjumenn andstæðinganna. Þetta var heartbreaking.
Að lokum, þá skal það tekið fram að ég reyndi að vera eins rólegur og yfirvegaður og ég gat við ritun þessarar skýrslu/færslu. Ég hef verið pirraður yfir ýmsu undanfarið og var talsvert pirraðri eftir tapið í dag en þessi færsla gefur til kynna. ÞETTA ER EKKI NÓGU GOTT og það er ljóst að það þarf eitthvað mikið að breytast hjá bæði stjórnun liðsins og leikmönnunum sjálfum ef ekki á að fara verulega illa í vetur (þá er ég að tala um að komast ekki upp úr riðlum Meistaradeildarinnar og komast ekki í Meistaradeildina aftur á næstu leiktíð).
Að mínu mati þarf Rafa að hrista upp í bæði mannskapnum og leikaðferðinni hjá sér. Hann getur ekki spilað 4-2-3-1 þegar Kuyt, Babel og Riera eru að spila illa og Gerrard/Torres eru fjarri. Lucas hentar ekki í Alonso-hlutverkið í þessu leikkerfi sem svínvirkaði sl. tvö tímabil, og það er augljóst að liðið verður steingelt fram á við þegar a.m.k. þrír af þessum fjórum svokölluðu sóknarmönnum eru að spila hræðilega.
Á meðan Aquilani er ekki tilbúinn í slaginn fyrir Lucas myndi ég mæla með því að Rafa gerði eftirfarandi breytingar, helst strax gegn Lyon. ÉG myndi fara í sama leikkerfi og Chelsea nota, með tvo framherja og fjóra á demantamiðju. Þá þéttirðu miðjuna, tekur ákveðið álag af Lucas, sleppir kantmönnunum sem eru hvort eð er að spila hræðilega hjá okkur og leggur meiri áherslu á sóknarþungann frá Johnson og Insúa í bakvörðunum.
Einnig myndi ég gefa Aurelio, Skrtel (Carra líka ef ég gæti), Mascherano og Kuyt gott frí frá byrjunarliðinu. Ef Riera gat spilað sig út úr því hljóta þessir menn að geta það líka með lélegri frammistöðu, leik eftir leik.
Að mínu mati, að því gefnu að Gerrard og Torres séu heilir, ætti þetta að vera byrjunarlið okkar í næsta leik:
Reina
Johnson – Carragher – Agger – Insúa
Mascherano
Gerrard – Lucas
Benayoun
Ngog – Torres
Aquilani mætti svo koma inn sem fyrst fyrir Lucas, eða Mascherano ef hann fer ekki að spila betur (og þá myndi Lucas detta niður). Kuyt má fá hvíld og ég vil í alvöru fara að sjá Ngog fá séns sem annar tveggja framherja, enda var hann enn og aftur í dag meira ógnandi en hinir 2-3 sóknarmenn okkar á þeim fáu mínútum sem hann fékk í dag. Væri Kuyt að spila af fullri getu væri hann sjálfvalinn í þessu leikkerfi, við hlið Torres, en svo er einfaldlega ekki í dag og Rafa einfaldlega verður að hafa kjark til að breyta byrjunarliðinu sínu þegar lykilmenn eru að bregðast.
Ég vona að eitthvað breytist á næstu dögum og liðið nái sér á strik í þessum massífu tveimur leikjum sem framundan eru. Lyon og svo Manchester United, báðir leikirnir á Anfield. Annað hvort eiga sér stað breytingar hjá stjóranum og leikmönnunum sem verður eins og hjartastuð í þessari viku, eða þá að ég er hræddur um að við verðum frekar myrk í máli (og hugsun) eftir viku.
Þetta er allavega hvergi nærri nógu gott eins og staðan er í dag. Hvergi nærri.