Fiorentina 2 – Liverpool 0

Dembum okkur af stað í dapurlega lesningu.

Byrjunarliðið var eftirfarandi:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insua

Lucas – Aurelio
Kuyt – Gerrard – Benayoun

Torres

Á bekknum eru: Cavalieri – Voronin – Riera – Kyrgiakos – Babel – Spearing – Plessis.

Ljóst að reyna átti að koma Gerrard í “second striker” stöðuna sem oft hefur gefist vel í Evrópu og Brassarnir Aurelio og Lucas látnir reyna sig. Skulum bara orða það rólega þannig……. Það virkaði ekki!

Liðið hóf þennan leik varkárt, eins og yfirleitt á erfiðari útivöllum þessarar keppni, og satt að segja virtist ekki ætla að gera tilraun til að skora í fyrri hálfleik. Ítalirnir fengu smám saman sjálfstraustið og eftir um 25 mínútna leik var orðið ljóst að við værum í töluverðum vanda.

Enda fengum við á okkur tvö mörk á 8 mínútum, fyrst eftir að boltinn tapaðist illa á miðsvæðinu og Insua klikkaði alveg á rangstöðulínunni, og það seinna eftir háa fyrirgjöf frá hægri sem við lentum í miklum vandræðum með að hreinsa, uns boltinn féll vel fyrir fætur Fiorentinaleikmanns sem dúndraði honum í markteiginn þar sem Skrtel svaf og horfði á Jovetic skora. Reyndar gerði hann fyrra markið líka. 2-0 eftir 37 mínútur og ljóst að plan Rafa var s***fallið um sjálft sig.

Seinni hálfleikurinn hófst vel, en það tókst ekki að skora þrátt fyrir fín færi. Hittum yfirleitt ekki rammann eða lokasending klikkaði. Smám saman fjaraði lífið úr okkar mönnum, Ítalirnir lokuðu og unnu að lokum sanngjarnan sigur sem í bland við úrslit kvöldsins úr Ungverjalandi segja okkur að þarna er hörkuriðill í gangi, þar sem mikil barátta mun fara fram um sætin tvö milli Lyon, Fiorentina og okkar. Úrslit kvöldsins gætu hæglega hitt okkur illa í bakið.

Ég verð að fá útrás fyrir gamla plötu. Ég veit fátt leiðinlegra en að horfa á LFC í leikjum eins og í kvöld. Rafa gerir alltaf eins. Fer varkár inn í leikinn, fullt af varnarmönnum og sækir á 3 – 4 mönnum fyrst í stað. Oftast gengur það, en í kvöld gerðist ekkert nema það að Ítalirnir fengu sjálfstraust og punduðu okkur til baka.

Svo verður hann þrjóskur og breytir ekki neinu í hálfleik. Lætur áfram miðjuna rúlla, þó hún virkaði ekki. Með Insua í bakverðinum, þó hann hafi átt stinker og Kuyt/Benayoun látnir böðlast áfram án þess að skapa neitt, en senda 80% boltanna í átt að eigin marki. Við héldum víst boltanum 62% í kvöld, en til einskis.

Svo líður tíminn og lítið gerist. Þá kemur skipting þegar 20 mínútur eru eftir og síðan þegar 9 mínútur eru eftir. Engin þriðja skipting. Skildi þetta einhver? Það var að mínu mati hægt að taka alla útaf fyrir utan “big four”, þá Reina, Carra, Gerrard og Torres, en greinilega var það ekki á! Ekki það að Babel og Voronin voru arfar þegar þeir komu inná. En okkar frábæri stjóri, og ég meina það, sýndi í kvöld þá einu hlið á sér sem ég á erfitt með að skilja. Mér fannst hann þrjóskur (jafnvel hrokafullur?) í því að berja hausnum við stein og satt að segja held ég að svona leik ætti hann að horfa á sem oftast. Því í kvöld sá Fiorentina við honum. Frekar auðveldlega meira að segja.

Í svona leik finnst mér best að nota orðin “minnst lélegi” leikmaðurinn. Ekki það að slíkt skipti nokkru máli. Mér fannst Gerrard minnst slakur, en algerlega sama þó menn séu ekki samála.

Það er töluverð samkeppni um “mest lélega”, usual suspects munu örugglega koma upp, þetta var ekki leikur Lucasar, Kuyt, Benayoun eða Aurelio og ég er sannfærður að margir munu nýta það tækifærið í ummælum hér á eftir. Ég hrökk þó mest við að sjá Martin Skrtel eiga arfaleik og svo ná varla andanum í leikslok. Vona að Agger hafi komist vel í gegnum varaliðsleik kvöldsins, vill alveg fara að sjá hann.

En auðvitað má maður reikna með því að liðið eigi sína toppa og botna, ég er að vona að þessi botn leiði af sér topp á sunnudaginn gegn Chelsea. Hef alveg trú á okkar mönnum þar. Úrvalsdeildin er það sem blívur í bili elskurnar!

Liðið komið

Þá er ljóst hverjir hefja leik í Flórens í kvöld.

Byrjunarliðið er eftirfarandi:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insua

Lucas – Aurelio
Kuyt – Gerrard – Benayoun

Torres

Á bekknum eru: Cavalieri – Voronin – Riera – Kyrgiakos – Babel – Spearing – Plessis.

Áhugavert að sjá Aurelio og Lucas saman.

Koma svo!!!!!!

Bill Shankly

Í dag eru liðin 28 ár frá andláti mannsins sem bjó til Liverpool á ný eftir mörg mögur ár.

Frábær pistill á opinberu síðunni með snilldarkommentum þessa manns í gegnum tíðina.

Fín lesning meðan maður bíður eftir kvöldinu!

Af hverju engin jafntefli?

Hérna er fínn pistill á Guardian, sem fjallar um magnaðan hlut sem hefur verið að gerast í enska boltanum í vetur – það eru miklu færri jafntefli en eru vanalega. Við höfum auðvitað tekið eftir þessu því okkar menn hafa engin jafntefli gert. Af 65 leikjum í deildinni hafa bara 4 endað sem jafntefli. Það er ótrúlegt.

Fiorentina á morgun

Þá er komið að öðrum leik okkar manna í Meistardeild Evrópu. Nú er förinni heitið til Ítalíu og verða það heimamenn í Fiorentina sem ætla að takast á við okkar funheitu snillinga. Riðlakeppni Meistaradeildarinnar undanfarin ár hefur verið frekar “dull” og svona 95% vitað hvaða lið fara upp úr hverjum riðli. Ætli það megi ekki segja að við höfum lent í skásta riðlinum þetta tímabilið þegar tekið er mið af skemmtanagildi, allavega eru 2 sæmilega sterk lið með okkur í riðlinum, Fiorentina og Lyon.

Lið Fiorentina hefur farið ágætlega af stað á Ítalíu, eru sem stendur í 4 sæti deildarinnar, aðeins 2 stigum frá toppliði Sampdoria, en virðast ekki vera að skora mikið. Í þessum 6 leikjum sem þeir hafa spilað, þá hafa þeir einungis skorað 7 mörk, en vörnin virðist vera sterk, því þeir hafa aðeins fengið á sig 4 mörk. Í deildinni hafa þeir Gilardino og Jovetic skorað 6 af þessum 7 mörkum (Mutu með eitt mark). Þeir skoruðu þrjú mörk í undankeppni Meistaradeildarinnar og þar skoruðu þeir Gilardino og Jovetic sitthvort markið (Vargas með eitt). Samtals hafa þeir félagar því skorað 8 af þessum 10 mörkum þeirra á tímabilinu. En það er nokkuð ljóst að við þurfum einungis að hafa áhyggjur af öðrum þeirra, því Gilardino er í banni á morgun. Þeir verða því væntanlega saman í framlínunni þeir Jovetic og Mutu.

Leikurinn á morgun verður sá fyrsti sem við spilum gegn þessu liði í alvöru keppni. Liðin hafa tvisvar áður mæst í sögunni og þá var um vináttuleiki um að ræða í bæði skiptin. Báðir leikir enduðu með jafntefli, 0-0 árið 1990 og 1-1 árið 1995. Ég veit nú ekki mikið um þetta Fiorentina lið, en ég veit það þó að innan þeirra herbúða er hinn heimsfrægi Per Kroldrup, sem Everton keyptu fyrir algjöran misskilning fyrir nokkrum árum og er algjör goðsögn í Liverpoolborg. Er alveg gríðarlega spenntur að fá að berja hann augum.

En að okkar mönnum. Ekki góðar fregnir í dag, Mascherano og Benayoun flugu ekki með liðinu til Ítalíu. Masch er veikur og Yossi meiddist lítillega gegn Hull um helgina. Þá er meistari Degen ekki gjaldgengur í Meistaradeildinni og Daniel Agger mun hefja endurkomu sína með leik með varaliðinu gegn Man.City annað kvöld. El Zhar er einnig nálægt endurkomu, en er ekki hluti af Meistaradeildarhópnum. Ég er því á því að það verði óvenju auðvelt að stilla upp hugsanlegu liði fyrir þennan leik. Ef allt væri eðlilegt, þá héldi Stevie áfram að spila aftar á vellinum og Babel kæmi inn í staðinn fyrir Yossi. Spurningin í mínum huga er hvort Aurelio fái jafnvel að spreyta sig, hann kæmi þá væntanlega inn á miðjuna í stað Stevie, sem færi þá í holuna sína. En ég vona svo innilega að Babel fái að fylgja eftir góðum innkomum undanfarið með því að hefja leikinn. Ég ætla því að spá liðinu svona:

Reina

Johnson – Skrtel – Carragher – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Babel – Riera
Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Kyrgiakos, Aurelio, Dossena, Plessis, Spearing og Voronin

Ég hefði sjálfur tippað á Ngog þarna á bekkinn, en opinbera síðan talaði um það í dag að hann yrði líklegast með varaliðinu annað kvöld. Ég veit ekki með ykkur, en í riðlakeppni Meistaradeildarinnar er ég hættur að vilja þessi öruggu jafntefli á útivelli, ég vil bara sigur. Tímarnir hafa breyst mikið undanfarin ár og í dag má segja að maður sé orðinn ofdekraður. Ekki eru mörg ár síðan að maður var ekki með slíkar væntingar í Evrópumótunum, og ég hugsa oft tilbaka til þess tíma þar sem við vorum að berjast við að komast áfram í UEFA keppninni. Í dag eru það hrein og klár vonbrigði að komast ekki lágmark í undanúrslit þessarar keppni. Ég held að það segi meira en mörg orð um það hversu sterkt þetta Liverpool lið er orðið á alþjóðlegan mælikvarða.

Já, ég vil sigur og ekkert annað en sigur. Liðið er búið að vera á afar góðum dampi og við þurfum að halda honum áfram, koma inn í leikinn á móti Chelsea um næstu helgi með blússandi sjálfstraust. Það eru allir löngu hættir að tala um boring Liverpool undir Rafa Benítez og ég vil hreinlega keyra á þetta Fiorentina lið. Ég ætla að spá því að við vinnum góðan 1-2 útisigur í Florence. Eigum við ekki að segja að Torres kallinn haldi áfram markaskorun sinni og að Babel skori hitt og þar með að setja góða pressu á byrjunarliðssæti.

Fréttir dagsins

Í dag snúast fréttir af félaginu okkar eilítið að umgjörð þess, þó auðvitað leikur gærdagsins fléttist inn annað slagið.

Ég vísa hér í tvær fréttir, fyrst af opinberu vefsíðunni þar sem sagt er frá því að George Cullen nokkur myndi ekki lengur verða tengdur félaginu. Sá var tengill fyrirtækis við félagið vegna miðasölu á leikina á Anfield og var gripinn við misjafna iðju, tengda fíkniefnum og mansali. Hafði misnotað lyklavöld á Anfield m.a. við heimsóknir sínar.

Svo eru það eigendamálin sem detta inn. Í gær var George Gillett með gest á leiknum sem svo hefur verið rætt um í dag, ég vísa hér í umfjöllun Sky Sports um málið.

Prins frá Saudi Arabíu, Fahd bin Abdullah, segist vera að ganga frá samningum vegna kaupa á ensku félagi og þar bendir allt til að um okkar félag sé að ræða.

Liverpool er nú þegar búið að ganga frá samningi við prinsinn vegna uppsetningar knattspyrnuakademía í landi hans, en meira er ekki staðfest. Þó er talið að ef að þetta mál á að ganga verði það að gerast hratt, prinsinn er ekki með tengingar í fótboltanum, en mikið í mótorsporti. Og þar vill hann að samningar gangi hratt fyrir sig.

Sjáum til hvað gerist….

Liverpool 6 – Hull 1

Jæja, þetta var ekki erfitt. Liverpool tóku á móti Hull í dag á Anfield og pökkuðu þeim saman.

Rafa stillti upp þessu liði í byrjun.

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Á bekknum: Cavalieri, Voronin, Aurelio, Kyrgiakos, Babel, Mascherano, Ngog.

Ég nenni varla að fara yfir öll mörkin, það er alltof mikið vesen. :)

Fernando Torres skoraði frábæra þrennu í þessum leik. Þessi leikmaður er með hreinum ólíkindum og hann er núna markahæsti maðurinn í ensku deildinni. Mörkin voru öll frábær!

Ég hef nokkrum sinnum spilað í firmabolta gegn hræðilega lélegum liðum. Þegar maður fær þessa tilfinningu að maður sé miklu betri en andstæðingarnir, þá fer maður oft að prófa nýja hluti. Það er ekkert voðalega spennandi að fara alltaf framhjá mönnum á sama hátt eða skjóta af sama stað þegar að mótspyrnan er engin. Þannig að smám saman fer maður að reyna erfiðari og erfiðari hluti. Maður fer að prófa hælspyrnur og gabbhreyfingar, sem maður er viss um að virki ekki gegn neinum. Og ef þær virka gegn þessu liði, þá heldur maður áfram.

Þannig fannst mér Fernando Torres vera í dag. Sjálfstraustið hjá honum var svo mikið að hann var ekki hræddur við að reyna neitt. Hann var í einhver skipti með 3 varnarmenn fyrir framan sig – þá reyndi hann bara að fara á milli þeirra. Hann var algjörlega óstöðvandi og það virtist vera sem svo að hann hefði trú á að hann gæti gert hvað sem honum myndi detta í hug.

Gerrard skoraði stórkostlegt mark 4-1, svo bjuggu Hollendingarnir til 5-1 markið sem að Babel skoraði og Riera skoraði svo síðasta markið með aðstoð frá Babel (veit ekki á hvorn markið verður skráð).

Mark Hull var það eina neikvæða í leiknum því vörnin virkaði aftur ekki alveg örugg. Það verður Rafa að laga fyrir útileikinn gegn Fiorentina og svo leikinn gegn Chelsea.

**Maður leiksins**: Ehemm, **Fernando Torres**. Þetta þarf ekki að ræða frekar. Restin af liðinu var að spila fínt – varamennirnir áttu líka gríðarlega góðar innkomur, sérstaklega Babel sem skoraði 1 eða 2 mörk og Voronin, sem hefði vel getað skorað 2 mörk.

Núna tekur við mögnuð vika með útileik gegn Fiorentina og svo ferð á Stamford Bridge. Chelsea voru að tapa á útivelli gegn Wigan, sem þýðir að öll liðin í deildinni hafa tapað leik. Og það þýðir líka að ef að Liverpool vinnur um næstu helgi þá komast þeir fyrir ofan Chelsea á markatölu. Eftir tapið gegn Aston Villa þá var það eina sem okkar menn gátu gert að vinna þá leiki sem þeir áttu inni fyrir heimsóknina á Brúnna. Það hafa þeir gert með glæsibrag.

Bring on Chelsea!

Liðið gegn Hull

Það er af sem áður var að það komi mikið á óvart í liðsvali Rafa Benitez

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Hann kemur þó smá á óvart með því að hafa Gerrard á miðjunni og vera því með 5 afskaplega sóknarþenkjandi menn inná (6 með Johnson).

Á bekknum: Cavalieri, Voronin, Aurelio, Kyrgiakos, Babel, Mascherano, Ngog.

Við vinnum þetta.

Hull á morgun

Til að klára frasana:

“Þrjú sig á morgun er algjört möst”

“Megum ekki við því að tapa stigum í svona leikjum á heimavelli”

“Best að taka bara einn leik í einu, en það má ekki klúðra neinu í þessum upp á framhaldið”

o.s.frv.

Þannig að það sé á hreinu þá á Liverpool að vinna Hull miðað við væntingar í dag og til þess að tryggja að svo verði ætlar Rafa að breyta liðinu töluvert frá leiknum við Leeds og hafa það svona:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Aurelio

Lucas – Mascherano
Babel- Gerrard – Benayoon
Torres

Á bekknum eru svo: Kyrgiakos, Insua, Voronin, Kuyt, Cavalieri, Spearing,Dossena

Já þið eruð að lesa þetta rétt, það er komið það nálægt helginni að ég er með slíku óráði að ég tippa þarna á að Babel byrji leikinn á kostnað Kuyt!!! Það er mikið prógramm framundan með viðureignum gegn Batistuta og félaögum í Fiorentina og í kjölfarið á því leik gegn Chel$ki sem er á sínu ósigrandi skeiði núna.

Hull er lið sem við gætum þurft að sækja meira á heldur en verjast gegn og því líklega ekki svo svakalega ofboðslega vitlaust að leyfa Babel að spreyta sig á kostnað Kuyt. Babel er líka bara svo líkt Babú.

Ekki það að Rafa taki svona fáránlega sénsa, enda færi konan hans fyrr úr rúminu heldur en Kuyt úr liðinu.

Hvað um það, allavega gott að eiga þessa möguleika á hægri kanntinum.

Eins tippa ég á að Aurelio fái séns aftur gegn Hull, þurfum að spila hann í gang því hann er ansi drjúgur þegar hann er ekki á sjúkrahúsinu, sem er í svona 10% tilvika.

Annars er furðu lítið um meiðsli í okkar herbúðum 7.9.13…14.15 og 16. Agger og El Zhar eru allir að koma til og fara alveg að verða klárir í aðalliðshópinn og að sama skapi berast fréttir af því að Aquialani, gaurinn sem við keyptum víst í sumar og vill stundum gleymast, er allur að koma til og er jafnvel líklegur í október.

Gestirnir

Hjá gestunum hefur allt farið lóðrétt niður á við síðan ca. um áramót í fyrra. Þeir komust upp í úrvalsdeild með stæl og voru þvílíkt öflugir í fyrrihálfleik þess tímabils, en um leið og meiðsli og sala á leikmönnum fór að tikka inn þá var þetta búið hjá þeim og þeir hafa hrapað með glæsibrag síðan þá með 3 sigra í síðustu 30 leikjum. Í haust misstu þeir einn sinn besta mann, miðvörðinn Michael Turner og það er ljóst að slíkt skarð hjálpar Hull ekki í ár.

Phil Brown er í fyrsta skipti að lenda í basli með þetta lið og er talinn ansi líklegur til að fá að taka poka sinn ásamt hatt sínum og staf.

Þetta Hull lið er samt ekki alslæmt, þeir hafa aðeins keypt í ár og geta alveg skorað mörk með Geovanni í stuði og nýju gaurana Jan Vennegoor of Hesselink og bandaríkjamanninn  Jozy Altidore frammi.

í fyrra

Leikur þessa liða í fyrra byrjaði eins og hver önnur dýrari gerð af martörð og voru nýliðarnir komnir í 0-2 áður en SSteinn náði að klára fyrsta bjórinn á Players. Við náðum þó að klóra í bakkann og jafna 2-2. En slíkar tölur væru stórslys í leiknum á morgun.

Hvað sem öllu líður og hvað mönnum kann að finnast um þetta Hull lið…

…þá tók ég þátt í því að stofna Hull klúbb um árið þegar þeir voru í B-deild, mikið til út af þessum klikkaðslega geggjaða búning þeirra. Svona búningar öskra bara á respect :)

Spá:

Suðvestan 13-20 m/s í kvöld, en 8-15 seint á morgun. Skúrir eða slydduél, en sums staðar snjóél til fjalla, einkum á Vestfjörðum. Úrkomulítið á Norðausturlandi og bjartviðri á Austfjörðum. Hiti 0 til 9 stig, hlýjast á Suðausturlandi og Austfjörðum.

Spá gerð 25.09.2009 kl. 16:38

Babú

Hull upphitun…

…kemur ekki alveg strax, kvöldmat-ish.

Höfum þanngað til smá föstudagz fróðleik…

Svona gengur þetta fyrir sig á Old Trafford ;)

The Tomkins Times

http://tomkinstimes.com/

Ég lofaði um daginn að benda á nýja síðu sem Paul Tomkins einn besti Liverpool penni samtímans er að koma á kopp. Tomkins hefur skrifað í nokkur ár reglulega pistla á Official síðuna (og sína eigin síðu) og eru þeir oftar en ekki fjandi góðir hjá honum blessuðum, þó sumir þoli hans skrif illa. Við hérna á kop.is höfum allavega oft vitnað í hans skrif, notað þau við öflun heimilda og jafnvel þýtt þau.

floatVandamálið hjá honum undanfarið hefur verið að afla sér tekna, hann er með M.E. (er það MS?) sjúkdóminn og á erfitt með vinna eðlilega vinnu. Hann hefur verið duglegur við að skrifa vandaðar bækur en tekjur af þeim eru óreglulegar og erfitt fyrir hann að lifa af þeim. Því ætlar hann að prufa nýja leið sem honum var bent á þegar hann sagði frá þessum pælingum sínum á heimasíðu sinni um daginn, þ.e. hann ætlar að rukka fyrir pistlana sína og fækka pistlum sínum á Official síðunni. Hægt er að fá mánaðar áskrift af a.m.k. vikulegum pistlum á 2 pund (member) og eins þann pakka plús fleiri greinar og afslátt af bókum hans á 3,5 pund (premium). Útskýrt betur svona:

Member – £2 per month

Premium - £3.50 per month

Member gains access to a minimum of one 1,000 word+ piece a week.

Premium gains access to any additional blogs/mini-blogs, plus the serialisation of my books, as well as discounts for purchasing the actual printed copies of my back catalogue and any future football books. Order any books directly from me, and a £1 refund will be made on each copy.

Occasionally, free-to-all pieces will be made available.

Ég veit ekki með ykkur en ég vill hafa aðgang af hans vönduðu og góðu skrifum og skil þessar ástæður hans. Þetta er hörku síða og á eflaust eftir af dafna vel. Ef menn skrá sig í áskrift en eru ekki að fíla þetta þá er minnsta mál að hætta í áskrift.

Endilega kíkið hingað ef þið hafið áhuga á að gerast áskrifendur

Carling Cup

Eftir úrslit gærdagsins er ljóst að í næstu umferð keppninnar verða 13 úrvalsdeildarlið í 16 liða úrslitum keppninnar. Öll stóru fjögur komust áfram og því ekki úr vegi að skoða aðeins hvernig áherslurnar virðast líta út, hafa þær breyst?

Stóru fjögur

Þar virðast Liverpool, United og Chelsea setja liðin upp svipað. Varamenn aðalliðsins eru í lykilhlutverkum, en leikmönnum unglingaliðanna hefur fækkað. Kyrgiakos, Spearing og N’Gog hjá okkur, Brown, Nani og Owen hjá United, Belletti, Mikel og Kalou hjá Chelsea eru nöfnin sem munu fá leiki þarna auk annarra bekkjarhitara og leikmanna sem eru að koma úr meiðslum. Arsenal virðast ætla að halda í það að láta unglingaliðsleikmenn fá sénsinn, þó reyndar Senderos og Silvestre hafi verið hafsentaparið í gær. Mér finnst LFC og United hafa styrkt sínar áherslur en Chelsea veikt. Arsenal halda sig við sínar.

Hjá öllum þessum liðum má reikna með frekari áherslu á keppnina ef þau komast í gegnum 16 liða úrslit, því 8 liða og undanúrslit keppninnar fara fram í Meistaradeildarhléinu.

Fjögur næstu

Ég met Aston Villa, Everton, Tottenham og Man City í þeim hópi. Öll þessi lið settu upp sterk lið í leikjum vikunnar. City sitt allra sterkasta en hin létu fáa “lykilvaramenn” fá byrjunarleiki í bland við byrjunarliðið. Enda fóru þau öll örugglega áfram, utan Man City sem lenti í basli með sterkt Fulham-lið. Mörg hver þessara liða hafa stillt upp veikari liðum í keppninni hingað til, sér í lagi Villa og City. Því met ég það þannig að þessi lið leggi meiri áherslu á keppnina en áður.

Slakari úrvalsdeildarliðin

Þau fimm sem fylla þrettán liða hópinn eru Stoke, Portsmouth, Sunderland, Bolton og Blackburn. Öll þessi lið stilltu upp sterkum liðum í vikunni og þar liggur töluverð breyting. Undanfarin ár hafa mörg hver þessara liða gefið frat í þessa keppni, en sjá nú ástæðu til að reyna að komast langt og lyfta brúnum aðdáenda sinna með góðri bikarferð. Auðvitað eru enn lið sem gefa frat í keppnina, í vikunni var það Hull og í síðustu umferð Wigan. En að mínu viti er mun meiri áhersla á keppnina hjá veikari liðum deildarinnar en áður.

Lið úr neðri deildum

Verða einungis þrjú í hattinum, Scunthorpe og Peterboro sem slógu út önnur neðrideildarlið og einu úrvalsdeildarliðabanarnir, Barnsley sem slógu Burnley út. Neðri deildarliðin stilltu upp í 2. og 3.umferð sínum byrjunarliðum og oft á tíðum hefur það skilað 6 – 10 liðum í 16 liða úrslit. Ekki nú. Það finnst mér vera skýr merki þess að meiri áhersla er lögð á keppnina hjá liðum efstu deildar og nú um sinn virðist ekki líklegt að við sjáum neðrideildarlið í undanúrslitum eða úrslitum.

Niðurstaðan?

Mín niðurstaða er sú að meiri áhersla er lögð á þessa keppni almennt en áður hefur verið. Veikari liðin í úrvalsdeildinni sjá aðgöngumiðann í Evrópudeildina (gömlu UEFA cup) sem gulrót og þar sem leikmannahópar stærri liðanna stækka stöðugt er minna um unga, reynslulausa menn í byrjunarliðum þeirra. Það eru jú oft þeir sem frjósa á stöðum eins og Elland Road og Oakwell eða Turf Moor og tapa gegn minni spámönnum.

Liverpool er sigursælasta lið keppninnar og margar góðar minningar þaðan. Ég held að það skipti töluverðu máli fyrir okkur hvern við fáum í næstu umferð. Í þessari keppni höfum við undanfarin ár fengið erfiða útileiki á t.d. Stamford Bridge og White Hart Lane þar sem áherslurnar á varamenn og unglinga hafa ekki dugað til sigurs. Ef við komumst áfram þá er leikið í desember og janúar og alveg viðbúið að stóru kanónurnar verði þá settar til að koma liðinu á Wembley.

Í viðtalinu við Carra eftir Leedsleikinn benti hann á að enginn Liverpoolmaður hefði spilað með liðinu úrslitaleik á Wembley og mikið hungur væri að ná því (allir síðustu titlar hafa unnist í Cardiff) að komast á þjóðarleikvanginn í fyrsta sinn síðan 1996. Það verður því gaman að sjá hver framvindan verður, í bikarahallæri undanfarinna ára þigg ég alveg að sjá bikarinn með handföngunum þremur aftur heima hjá sér!

Leeds 0 – Liverpool 1

Okkar menn fóru yfir á Elland Road í Leeds í kvöld og unnu **0-1 útisigur** í bráðfjörugum leik í þriðju umferð enska Deildarbikarsins.

Rafa gerði níu breytingar frá því um helgina og stillti upp eftirfarandi liði í kvöld:

Cavalieri

Degen – Carragher – Kyrgiakos – Dossena

Spearing – Mascherano – Aurelio

Babel – Ngog – Riera

**Bekkur:** Reina, Skrtel (inn f. Babel), Johnson (inn f. Degen), Plessis, Voronin, Torres, Gerrard (inn f. Ngog).

Þetta var frekar fjörugur leikur, án þess þó að það væri mikið um opin marktækifæri. Það var húsfyllir á Elland Road og mikil stemning í stúkunum sem skilaði sér í baráttuglöðu Leeds-liði á vellinum. Þeir seldu sig dýrt og fengu besta færið í jöfnum fyrri hálfleik. Það var einnig umdeilt atvik, þar sem sendingin kom innfyrir vörn okkar manna um miðjan hálfleikinn og þar voru þeir Beckford og Becchio báðir naumlega réttstæðir. Beckford stökk á boltann á markteigslínunni og náði að pota honum framhjá Cavalieri og í átt að marklínunni þar sem hann virtist ætla að rúlla inn. Þá kom Becchio aðvífandi og sparkaði boltanum í tómt markið og var réttilega dæmdur rangstæður. Upphaflega urðu Leedsarar á vellinum og á pöllunum brjálaðir því markið virtist vera löglegt, en við endursýningu sást greinilega að Beckford potar í boltann framhjá Cavalieri sem gerir Becchio rangstæðan og markið því réttilega dæmt af.

Staðan í hálfleik því 0-0 og jafnræðið hélt áfram í seinni hálfleik. Það fór þó svo að okkar menn skoruðu eina mark leiksins þegar um 25 mínútur voru eftir. Þá barst boltinn til Javier Mascherano fyrir utan teig Leeds eftir hornspyrnu. Hann skaut að marki en boltinn barst innfyrir á **David Ngog** sem var fljótur að átta sig, lagði boltann vel fyrir sig og smellti honum svo í fjærhornið, óverjandi fyrir markvörð Leeds. Heimamenn reyndu að pressa eftir þetta og var Beckford í tvígang nálægt því að skora en á endanum innbyrtu okkar menn nokkuð þægilegan sigur í þessum leik.

**Maður leiksins:** Þetta var nokkuð meðal frammistaða hjá liðinu. Enginn sem átti neitt sérstaklega slæman leik, þótt mér þætti Albert Riera ekki beint slá í gegn á vinstri vængnum. Beckford var líflegur frammi hjá Leeds og lét Kyrgiakos og Carra hafa fyrir kaupinu sínu en þeir höndluðu það ágætlega, á meðan Degen og Dossena voru líflegir á köflum fram á við. Okkar menn stjórnuðu miðjunni og var gaman að sjá Jay Spearing í baráttunni í 90 mínútur. En menn leiksins voru að mínu mati þeir **David Ngog** og **Ryan Babel**. Þeir leiddu sóknarlínuna okkar vel í dag, Babel olli Leedsurum miklum erfiðleikum með hraða sínum og tækni og Ngog gerði það sem til er ætlast af framherja, leiddi línuna, var síógnandi og skoraði sigurmarkið. Flottur leikur hjá þeim félögum.

Næsti leikur er um helgina á Anfield gegn Hull. Við skuldum þeim sigur í þessari viðureign.

Liðið komið – Aurelio byrjar

Jæja, þá er liðið gegn Leeds komið og það er aðeins öðruvísi – og í raun ögn sterkara – en ég átti von á:

Cavalieri

Degen – Kyrgiakos – Carragher – Dossena

Spearing – Mascherano – Aurelio – Riera

Ngog – Babel

**Bekkur:** Reina, Skrtel, Johnson, Plessis, Gerrard, Torres, Voronin.

Frekar sterkt lið. Aurelio á miðjunni og Spearing fær sénsinn. Maður spyr sig samt, fyrst Voronin getur ekki einu sinni byrjað í Deildarbikarnum, hvaða séns á hann hjá Liverpool?

Allavega. Verður gaman að sjá Babel og Ngog saman frammi. Áfram Liverpool!

Leeds Utd á morgun

Eftir góðan útisigur á West Ham um helgina – fjórða sigur liðsins í röð – er komið að Deildarbikarkeppninni þetta árið. Á morgun hefja okkar leik í þeirri keppni gegn stórliðinu **Leeds United** á Elland Road í Leeds, í þriðju umferð.

Fyrst af öllu er komið að því að ég játi aðeins, eða öllu heldur komi út úr skápnum. Þegar ég var tólf ára, ’92, eignaðist ég Leeds-treyju (sem þið sjáið Gary Mac klæðast hér til hliðar) frá meistaraári þeirra og hélt mikið upp á þá treyju fram eftir unglingsárunum. Síðan þá hef ég alltaf haft eitt herbergi í hjartanu frátekið fyrir þetta lið og þótt ég sé Liverpool-maður alla leið í gegn verð ég að viðurkenna að ef ég ætti mér „annað lið“ eins og sumum þykir til siðs að eiga, þá væri Leeds United mitt annað lið í enska boltanum. Ég hef fylgst í laumi með þeim síðustu árin og verið mjög áhugasamur um þá uppbyggingu sem nú stendur yfir þar á bæ.

Sögu Leeds-liðsins þekkja flestir og nýlega sögu þeirra þekkja allir. Þetta er eitt af stórliðum enskrar knattspyrnu, var gífurlega sigursælt á sjöunda áratug síðustu aldar og kom svo aftur á tíunda áratugnum með stæl eftir nokkurra ára lægð, unnu titilinn ’92 og voru með eitt af stórliðum Úrvalsdeildarinnar frá þeim tíma og allt þar til fjárhagur liðsins fór í rúst, þeir urðu að losa sig við alla toppleikmenn sína til að halda lífi og féllu úr Úrvalsdeildinni vorið 2004. Eftir tvö ár þar sem þeir virtust ætla að rétta sig við í þeirri deild (töpuðu m.a. í umspili um sæti í Úrvalsdeild vorið 2006) tóku þeir þá óskiljanlegu ákvörðun að ráða Dennis Wise sem stjóra liðsins haustið 2006 og hann skilaði þeim beint niður í Coca-Cola League One, eða þriðju efstu deild Englands, vorið 2007.

Hann gerði það þó með hjálp frekar ósanngjarnra stigavíta vorið 2007 sem innsigluðu fall þeirra (klúbburinn var þá kominn í eigu Ken Bates, fyrrum eiganda Chelsea, en var samt refsað fyrir gjörðir fyrri eigenda). Haustið 2007 byrjuðu Leedsarar í þriðju efstu deild með fimmtán stig í mínus sem hindraði þá í að komast upp úr deildinni það árið. Á síðasta ári urðu svo þjálfaraskipti á miðju tímabili og tók þá Simon Grayson við af Gary nokkrum McAllister sem hafði valdið vonbrigðum með liðið. Grayson skilaði liðinu í umspil um sæti í Championship-deildinni en þar töpuðu þeir á Wembley gegn Doncaster Rovers, frekar óvænt, og verða því að spila í þriðju efstu deild enn um sinn.

Nú í haust hefur hins vegar flest gengið Leedsurum í vil, loksins, og þeir eru efstir í League One eftir átta umferðir með 22 stig, eða sjö sigra og eitt jafntefli. Nú um síðustu helgi unnu þeir 4-1 heimasigur gegn Gillingham og virðast því ásamt Charlton Athletic ætla að vera í smá sérflokki og væntanlega berjast um sigur í þessari deild í vetur. Utan vallar virðast hlutirnir einnig vera á uppleið en nú í sumar ákvað bæjarráð Leeds að hjálpa klúbbnum að eignast aftur Thorp Arch æfingasvæðið sitt en þar er til húsa unglingaakademía Leeds sem hefur verið mjög dugleg að búa til toppleikmenn á enskan mælikvarða síðustu 10-15 árin. Það er því mikilvægt fyrir klúbbinn að hafa áfram aðstöðu þar og geta haldið áfram að þróa unga hæfileikamenn innan klúbbsins. Næsta skref skilst mér að sé að eignast Elland Road aftur en völlinn misstu þeir, eins og Thorp Arch-svæðið og aðrar eignir sínar, í hendur skuldara við hrunið mikla fyrir nokkrum árum.

Elland Road er þó enn sem endranær heimili Leeds-liðsins og það er þegar uppselt á leikinn á morgun. Það er fastlega búist við því að þangað mæti 37 þúsund manns, megn hverra verða brjálaðir Leedsarar sem ætla sér að njóta þessarar viðureignar því hún er þeirra stærsti leikur, og okkar menn þeirra frægustu mótherjar, síðan þeir féllu úr Úrvalsdeildinni 2004. Það er því hætt við að þessi leikur muni rifja upp gamlar minningar fyrir þá hvítklæddu en við vonum að þeir rifji ekki of vel upp, því okkar menn voru vanir að tapa á þessum velli í deildinni áður en Leeds-liðið hrundi.

Hvað leikmenn Leeds-liðsins varðar er þetta nokkuð þétt lið, vel skipulagt og spilandi hjá Grayson. Hann lætur þá spila blandaðan fótbolta, engar eintómar háloftaspyrnur til dæmis, og byggir hann á sterkri vörn og baráttuglaðri miðju. Sóknin er síðan í höndum þeirra Bradley Johnson, sem skoraði tvö mörk um helgina, og Jermaine Beckford sem var markahæsti maður í deildarkeppni á Englandi á síðasta tímabili, skoraði þá 34 mörk í öllum keppnum fyrir Leeds-liðið. Beckford hefur þegar skorað sex mörk í sjö deildarleikjum í vetur og það er ljóst að hann er svona sá leikmaður sem okkar menn þurfa helst að hafa áhyggjur af á morgun. Leeds-liðið er í dag klárlega of sterkt til að vera í þriðju efstu deild, ætti að mínu mati að vera svona miðsvæðis í efri hluta Championship-deildarinnar, en í Beckford hafa þeir leikmann sem er jafnvel betri en margir framherjar Úrvalsdeildarinnar. Ég hef horft á hann spila nokkrum sinnum og get sagt ykkur að ég myndi velja hann frekar en menn eins og Marlon Harewood, Craig Fagan, Henry Camara eða David Nugent í mitt lið, svo dæmi sé tekið um nokkra menn sem eru fastamenn í liðum í Úrvalsdeild.

Sem sagt, húsfyllir á Elland Road gegn baráttuglöðu liði og heldur betur grimmum markaskorarara. Hvað þá með okkar lið? Rafa Benítez hefur þegar gefið til kynna að hann muni nota hópinn sinn á morgun og þykir mér það vel. Þótt okkur langi mikið til að sjá liðið á Wembley í öðrum hvorum bikarúrslitaleiknum á næsta ári hljóta Úrvalsdeildin og Meistaradeildin að vera í forgangi og þar sem það er þétt leikið í þeim keppnum þessar vikurnar mun Benítez örugglega hvíla marga lykilmenn sem hafa spilað nær allar mínútur okkar í haust.

Ég spái því að menn eins og Reina, Johnson, Carragher, Insúa, Lucas, Mascherano, Gerrard, Kuyt og Torres muni fá hvíld og jafnvel sumir þeirra verði bara skildir eftir heima. Ég held að Rafa muni nota mennina fyrir utan byrjunarliðið og fylla upp í með ungum strákum og giska á eftirfarandi lið:

Cavalieri

Degen – Kyrgiakos – Skrtel – Dossena

Babel – Plessis – Spearing – Riera

Voronin – Ngog

Bekkur: Martin, Agger, Ayala, Aurelio, Pacheco, Gerrard, Benayoun.

Sem sagt, ágætis blanda af leikmönnum sem ættu að hafa næga reynslu til að geta klárað þennan leik og svo mönnum eins og Babel, Riera og Voronin sem ættu að vera hungraðir í að minna stjórann rækilega á sína getu fyrir næstu leiki í stóru keppnunum.

**Mín spá:** Ég spái hörkuleik þar sem Leedsarar selja sig dýrt til að ná í dýrmætan sigur. Okkar menn reynast þó sterkari á endanum og við vinnum 3-1 sigur. Beckford og Ngog skora báðir enda svipaðir leikmenn á velli.

Ungt lið á Elland Road

Miðað við frétt á ekki alltaf örugga miðlinum Teamtalk verður töluvert breyttur hópur á Elland Road annað kvöld.

Verulegar líkur á að við sjáum mikið af ungum mönnum þar og “stóru byssurnar” hvíldar. Þó má reikna með að Aurelio byrji í fyrsta sinn í vetur og við fáum að sjá Agger eitthvað.

Áfram sömu áhersluatriði hjá Rafa í þessari keppni, vonandi komumst við þó lengra svo að fleiri leikir detti í fang þessara leikmanna og það er jú dolla á endanum í boði.

West Ham 2 – Liverpool 3

Okkar menn héldu til austurhluta Lundúna í dag og léku þar gegn West Ham í leik sem miklu máli skipti að hirða þrjú stig.

Byrjunarliðið var eftirfarandi:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insua

Lucas – Mascherano
Kuyt – Gerrard – Benayoun

Torres

Á bekknum voru svo: Cavalieri – Kyrgiakos – Babel – Riera – Dossena- Aurelio – Degen.

Öflugt byrjunarlið á pappírunum, en strax á 2.mínútu sáust brestir í liðinu, þegar Carragher hékk of lengi á boltanum, var rændur honum en hinn ungi Hines átti skot í stöng sem betur fer. Smám saman náðum við tökum á boltanum og smám saman færðust völdin til okkar, Benayoun skaut máttlaust úr fínu færi og Insua rétt framhjá á fyrsta kortérinu.

West Ham lágu til baka og beittu skyndisóknum þar sem miðvarðaparið okkar átti í tómu basli með Hines litla og Carlton Cole.

Á 20.mínútu kom fyrsta mark leiksins. Velkominn aftur Fernando Torres og fyrigefðu að við efuðumst um þig!!! Prjónaði sig einn í gegnum vörn Hamranna og setti boltann yfir hausinn á Robert Green í markinu. 0-1.

Forystan varði aðeins í átta mínútur. Meinlítil sending komst á bakvið Carragher þar sem hann hefði auðvitað átt að skýla boltanum eða hreinsa frá. Missti Hines framúr sér og hljóp síðan utan í hann. Víti og gult. Strangur en ekki rangur dómur að mínu mati. Vítaspyrnuna tók svo nýliðinn Diamanti og jafnaði í 1-1 með kolólöglega teknu víti, sem átti án vafa að þýða óbeina aukaspyrnu fyrir okkur.

Um tíu mínútur tók okkar menn að finna fæturna aftur og á þeim tíma var lítið í gangi í leiknum. Á 42.mínútu komumst við svo aftur yfir. Benayoun tók horn, Gerrard skallaði í átt að marki og Dirk Kuyt fær þetta mark svo skráð á sig þar sem hann átti síðustu snertingu. Fínt mál.

Þessi forysta dugði aðeins í tvær mínútur. Skrtel braut klaufalega á Hines rétt utan teigs og fékk gult. Aukaspyrnan fór af varnarveggnum í horn og uppúr því gleymdi Carragher sér á nærsvæðinu og Carlton Cole jafnaði. Staðan orðin 2-2 og þannig var hún í hálfleiknum.

Frá fyrstu mínútu síðari hálfleiks var ljóst að West Ham hugðust liggja til baka og beita skyndisóknunum áfram. Við fengum að halda boltanum í drep en lítið gekk að skapa sér færi. Skot í varnarvegginn algengt ferli. Smám saman dró af heimamönnum, okkar menn með um 65% dreifingu boltans, en engin dauðafæri.

Á 75.mínútu kom svo markið sem reyndist sigurmark leiksins. Glen Johnson átti flott hlaup upp völlinn sem endaði með skoti í varnarmanni, boltinn hrökk til Ryan Babel sem sótti í átt að marki og skilaði flottri sendingu fyrir markið þar sem snillingurinn Torres mætti boltanum glæsilega og skallaði hann niður í hornið algerlega óverjandi fyrir Green. Staðan því 2-3 og um 20 mínútur eftir.

Á þeim tíma gerðist afar lítið. Okkar menn færðu sig aftar á völlinn og leyfðu West Ham að koma. Ég viðurkenni alveg að ég var stressaður yfir hornum og aukaspyrnum þeirra, en sem betur fer virtist loftið þeirra hafa klárast í fyrri hálfleik. Gleðistraumur fór um mann þegar lokaflautið gall, annar 2-3 útisigur í röð, virkilega mikilvægur!

Mér fannst leikur liðsins afar fínn lengst af þessum leik. Við höfðum boltann um 65% af leiknum gegn spræku West Ham liði og mér fannst “shape” liðsins gott. Bakverðirnir komu upp og boltarnir sem fóru í gegnum miðjuna fóru réttar leiðir. Vængspilið hefði þó mátt verða beittara, aðeins sáust einstaka sinnum gleðileg tilþrif hjá Benayoun, Kuyt og síðan Babel.

Mér finnst samt ástæða til að pirra mig sérstaklega á hafsentapari okkar í dag, þó sérstaklega í fyrri hálfleik. Þeir Carra og Skrtel áttu hræðilegar 45 mínútur, spörkuðu boltum í innkast, voru værukærir og hreinlega arfaslakir varnarlega gegn Cole og Hines. Uppáhaldspoolarinn minn Carragher átti stóran þátt í báðum mörkum Hamranna, því það er hann sem á að skalla þessa bolta á nærsvæðinu frá í hornum. Það er morgunljóst að það verður erfitt að vinna leiki, hvað þá titla ef við þurfum þrjú mörk í hverjum leik! Ég hata að segja það en mér finnst að nú þurfi að skoða frammistöðu #23 verulega vel þegar Agger kemur til baka!

En stigin þrjú skiptu öllu og hleypa okkur nú í efri hluta deildarinnar sem mun líta “eðlilegar” út eftir innbyrðisviðureignir risaliða á morgun. Þau þrjú hefðum við ekki fengið ef maður leiksins, Fernando Torres hefði ekki hitt á sinn gír. Ég er handviss um að hann les Kop reglulega og hefur séð að við vildum fá meira.

Hann hlýddi því heldur betur. Fyrra markið er náttúrulega ótrúleg snilld og það væru ekki margir senterar í Englandi sem hefðu náð að klára seinna færið! Snillingur og maður leiksins í dag.

Góð úrslit þrátt fyrir allt og næst er að heimsækja gamla keppinauta, Leeds United í Carling Cup á þriðjudagskvöldið. Það verður örugglega skemmtilegt!

Myndir frá Getty Images, teknar af vef BBC

Byrjunarliðið komið

Þá er borði ljóst hverjir hefja leik á Upton Park fyrir okkar menn í dag.

Byrjunarliðið er eftirfarandi:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insua

Lucas – Mascherano
Kuyt – Gerrard – Benayoun

Torres

Bekkurinn Cavalieri – Kyrgiakos – Babel – Riera – Dossena- Aurelio – Degen.

Koma svo

West Ham á morgun

Á morgun eigum við erfiðan skyldusigur ef svo má segja gegn Hömrunum hans Zola. West Ham vann Wolves í fyrsta leik ársins en hefur síðan gert tvö jafntefli og tapað einum leik.

Á miðvikudaginn stjórnaði Rafa Liverpool í þrjúhundruðasta skipti og við unnum evrópuleik í hundraðasta skipti. Í þeim leik notaði Rafa sama byrjunarlið og rúllaði yfir Burnley í deildinni síðustu helgi og ég er ekki frá því að hann taki upp á því að hafa sama byrjunarliðið þriðja leikinn í röð.

Þ.e.a.s svona:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Reyndar er Mascherano orðinn klár aftur og Aurelio er einnig klár í slaginn ásamt því að Babel átti sæmilega innkomu í vikunni sem sló allavega leik Riera út. Eins er Agger farinn að æfa aftur en er þó ekki klár í þennan leik.

Ef ég man rétt þá ólst Glen Johnson nú upp hjá West Ham eins og margir aðrir góðir, eins var Mascherano hjá þeim án þess á óskiljanlegan hátt að fá nógu mikinn séns og þriðji leikmaðurinn sem hefur verið á mála hjá West Ham í okkar röðum er síðan auðvitað ísraelinn Yossi Benayoun. Hann hefur verið algjörlega frábær á öllu þessu ári og er orðinn algjör lykilmaður í liði Liverpool, í síðasta leik skoraði hann þrennu og eiginlega rúmlega það. Síðast þegar ísraeli skoraði þrennu fyrir Liverpool þá unnum við titilinn sælla minninga ;)

Eins og áður segir þá verða Hamrarnir erfiðir heim að sækja, Zola hefur náð að byggja upp flott lið fyrir frekar lítið og enska hryggsúlan í liðinu hef reynst þeim vel. Green í markinu er að ég held landsliðsmarkvörður núna (þó það sé ekki svo rosalegt hrós), Upson er traustur í vörninni, Scott Parker er að finna sig á nýjan leik á miðjunni og Carlton Cole hefur af og til verið að spila langt yfir getu undir stjórn Zola.
Þeir eru engu að síður ekki beint með frægustu leikmann í heimi innan sinna raða eins sést á líklegu byrjunarliði: Green, Faubert, Upson, Gabbidon, Tomkins, Noble, Parker, Kovac, Stanislas, Cole, Hines.

Ekki að það rói taugarnar hjá manni nokkurn skapaðan hlut þá höfum við unnið átta af síðustu tíu viðureginum gegn West Ham og tapað aðeins einum. Við unnum þá 0-3 síðast á Upton Park þar sem Ryan nokkur Babel setti síðasta markið.

Ég spái að þetta verði hörku leikur sem við merjum 1-2 sigur úr að lokum með tveimur mörkum frá hinum “pirraða, andlausa o.s.frv.” Fernando Torres.

Þegar ég verð pirraður…

Í gærkvöldi var það þannig að frá u.þ.b. 50.mínútu leiksins var ég með pirringshnút í maganum. Sá hnútur grípur mig æ sjaldnar hjá liðinu mínu en þar sem mér hefur verið kennt stundum að gott sé að losa sig frá pirringi með því að segja frá honum dembi ég mér í það.

Ég þoli ekki þegar Rafa nýtir ekki skiptingar þegar liðið er að spila illa!

Sko, strax líður mér betur. Í gær var liðið á fínu róli fyrstu fimmtán, síðan dapurt í kortér en endaði fyrri hálfleikinn ágætlega. Eftir tíu mínútur í seinni fannst mér ljóst að liðið sem var inná, í þeirri uppstillingu, myndi ekki fara að bæta við marki. Þá vildi ég fá skiptingar, ekki endilega nákvæmlega klár hvaða, þó fannst mér þurfa að breyta um mann aftan við Torres og eftir fína innkomu Voronin eða flottan leik Benayoun þar síðast hélt ég að Rafa myndi breyta.

En eins og stundum vill verða þegar litlu munar í svona leikjum, treysti Rafa liðinu sem var inná best til að klára leikinn í þessari stöðu. Frekar að halda 1-0 en gera atlögu að 2-0 og enda kannski í 1-1.

Mér finnst Rafa frábær stjóri og met hann mikils. Það er örsjaldan sem ég pirra mig á honum og plúsarnir hans eru margfalt fleiri en mínusarnir. Árangur hans í CL segir auðvitað allt um að hann leysir þessa keppni afar vel og örugglega mun betur en ég, en í gær fannst mér margir leikmenn ekki alveg vera að keyra á fullu í seinni hálfleik og því hefði mátt breyta og hleypa mönnum sem vilja sanna sig inná. Babel vinur okkar átti t.d. ágæta, en stutta, innkomu. Hinar voru að mínu mati til þess eins að tefja leikinn og brjóta upp rythma hans.

Sko. Líður miklu betur og hlakka til að sjá næsta leik…..

Liverpool 1 – Debrecen 0

Jæja jæja, okkar menn byrjuðu keppni í Meistaradeildinni í kvöld með sigri á ungversku meisturunum Debrecen.

Rafa stillti þessu svona upp:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Babel kom svo inn fyrir Riera, svo Mascherano inn fyrir Yossi og að lokum Aurelio fyrir Kuyt, aðallega til að rifja upp fyrir honum hvernig fótboltavöllur lítur út.

Ég nenni svo sem ekki að eyða miklu púðri í þetta. Liverpool voru miklu betra liðið í kvöld fyrir utan kannski svona 5 mínútna kafla í fyrri hálfleik. En þrátt fyrir það þá tókst okkar mönnum bara að skora eitt mark. Fernando Torres sýndi að hann var inná vellinum með því að taka vel á móti boltanum fyrir utan teiginn, lék framhjá varnarmanni og skaut föstu skoti, sem var varið en **Dirk Kuyt** fylgdi skotinu eftir og skoraði fínt mark.

Við hefðum átt að skora svona 5 mörk í viðbót, en okkar mönnum tókst einfaldlega ekki að pota boltanum inn. Og Debrecen hefðu getað jafnað einu sinni eða tvisvar. En sigurinn var klárlega verðskuldaður, þótt að ég hefði viljað sjá hann mun stærri. En ungverska liðið varðist fínt í þessum leik.

**Maður leiksins**: Það reyndi afskaplega lítið á vörnina og bakverðirnir voru ekki mikið að skipta sér af sókninni, fyrir utan 2-3 hlaup frá Johnson. Lucas var fínn á miðjunni, en fyrir framan þá bar afskaplega lítið á Torres og Benayoun. Meira kom útúr Riera, sem hefði átt að skora, og Kuyt – sem að skoraði mark.

En maður leiksins var **Steven Gerrard**. Hann var einfaldlega okkar besti og mest ógnandi leikmaður í kvöld og hann hefði átt að skora allavegana eitt mark í leiknum. Í hinum leiknum í riðlinum vann Lyon Fiorentina.

Næsti leikur er í London gegn West Ham á laugardaginn.

Liðið gegn Debrecen

Jæja, Meistaradeildin. Síðast þegar að ég horfði á okkar ástkæra lið spila í Meistaradeildinni þá um það bil trylltist ég yfir leiknum, aðra eins rússíbanaferð hef ég ekki upplifað.

Ég geri ráð fyrir því að leikurinn í kvöld verði eitthvað rólegri. Á heimavelli gegn Debrecen.

Rafa stillir þessu upp sama liði og í síðasta leik. Það kemur svo sannarlega á óvart (en Aggi hafði þá 100% rétt fyrir sér)

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Á bekknum eru svo: Kyrgiakos, Aurelio, Voronin, Babel, Cavalieri, Spearing, Mascherano

Debreceni mæta á Anfield á morgun.

Á morgun hefst Meistaradeildin og þá mætum við liðinu Debreceni frá Ungverjalandi. Mín þekking á knattspyrnu í þessu annars ágæta landi þar sem gullash er ættað frá er frekar takmörkuð en skemmtilegt til þess að vita að í Liverpool liðinu í dag eru einir 4 leikmenn frá Ungverjalandi en þeirra þekktastur er líklegast framherjinn efnilegi, Krisztian Nemeth.

Ég hugsa að Rafa leggi mikla áherslu á að byrja keppnina vel í CL og þess vegna muni hann stilla upp sínu sterkasta liði í þessum leik.

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Degen, Dossena, Kyrgiakos, Spearing, Voronin, Ngog/Babel.

Rafa gæti tekið ákvörðun um smávægilegar breytingar eins og að hvíla Glen Johnson sem mikið er búið að mæða á og eða Kuyt.

Debreceni hefur aldrei áður tekið þátt í riðlakeppni Meistaradeildarinnar en komst þangað núna eftir að hafa slegið Levski Sofia út 4-1 samanlagt og varð þar með fyrsta liðið frá Ungverjalandi í 14 ár til að komast áfram í CL.

Ég þekki engann leikmann frá þessu liði en skv. mínum upplýsingum eru 3 leikmenn frá liðinu í landsliðinu (Bodnár, Szélesi og Mészáros) og eiga þeir það sammerkt að vera varnarmenn. Ég man ávallt eftir því að íslenska landsliðið vann það ungverska í Búdapest árið 1992 1-2 og þá voru það þeir Þorvaldur Örlygsson og Hörður Magnússon sem tryggðu íslenska liðinu óvæntan en sætan sigur.

Ungverjaland var á árum áður stórveldi í knattspyrnuheiminu en má muna fífil sinn fegurri síðustu áratugina. Tvisvar hefur liðið tapað úrslitaleik á HM (1938 og 1954) og hefur samtals tekið þátt á HM 9 sinnum, síðast þegar frændur vorir Danir máluðu Mexikó rauða og hvíta árið 1986.

Heilt yfir þá getum við búist við öruggum heimasigri þar sem mikilvægt er að skora snemma til að kæfa alla mótspyrnu í fæðingu. Þá getum við einnig sett inná varamennina snemma og farið að undirbúa okkur undir erfiðan útileik gegn West Ham í Lúndunum.

Þess má geta að Rafa mun stjórna Liverpool í 300 skiptið í þessum leik. Það hafa einungis 8 stjórar náð þessum árangri áður og einungis er einn stjóri Liverpool með betra vinningshlutfall en það er King Kenny.

Mín spá: Ég sé okkur setja 2 mörk í fyrri hálfleik og loka þessum leik strax í upphafi seinni með 3ja markinu. Síðan er spurning hvort varamennirnir nýti tækifærið og setji 1-2 mörk í viðbót. S.s. stórsigur okkar manna í fyrsta leiknum í Meistaradeildinni í ár.

Breytingar á reglum ensku deildarinnar!

Í kvöld komu áhugaverðar fréttir af fundi ensku úrvalsdeildarliðanna.

Ákveðið hefur verið að frá haustinu 2010 verði öll lið ensku úrvalsdeildarinnar að skila inn 25 manna leikmannalista til að nota yfir tímabilið. Af þeim eiga nú liðin að vera með minnst 8 “home grown” leikmenn í sínu liði, skilgreiningin á því er að þeir leikmenn hafi verið í þrjú ár á samningi hjá ensku eða welsku liði að 21s árs aldri.

Ég hef lengi haldið fram að slíkar reglur myndu detta á enska boltann og er sannfærður að fjölgað verður í kvóta “home grown” leikmanna á næstu árum. UEFA hefur stórt horn í síðu enskra liða, og utan þeirra stóru fjögra er þetta regla sem menn munu fagna. Einfaldast er að skoða þann hóp sem LFC sendi inn til UEFA í Meistaradeildinni til að sjá hvernig við stöndum.

Þar erum við með A-leikmannalista uppá 25 leikmenn, munum að Degen og El-Zhar voru ekki með þar. Þeir leikmenn sem yrðu skilgreindir sem “home grown” í þeim hópi eru. David Martin, Glen Johnson, Jamie Carragher, Martin Kelly, Stephen Darby, Emiliano Insua, Jay Spearing og Steven Gerrard. Á B-listanum eru Plessis, Ecclestone og Amoo. Við erum semsagt með nákvæmlega átta leikmenn, eða lágmarkstöluna til að hefja næsta tímabil samkvæmt nýju reglunum.

Ég er sannfærður um að Rafael Benitez hefur reiknað með þessum breytingum og það var ein ástæða eltingarleiksins við Barry og skoðun hans á Emile Heskey í fyrra og Michael Turner í sumar. Því er alveg morgunljóst í mínum huga að “squad players” óenskir eins og Dossena, Voronin og Babel verða á útleið ekki síðar en næsta sumar, jafnvel Aurelio og Masch eða Lucas.

Miðað við úttekt úttekt Soccernet á málinu stöndum við og Chelsea verst að vígi í þessum málaflokk og ljóst að við því verður brugðist, ekki síst með því að reyna enn að auka veg Akademíunnar, nokkuð sem hefur verið lögð gríðarleg áhersla á að undanförnu.

Nýju reglurnar taka líka á fjármálum félaganna. Þau munu þurfa að sýna fram á endurskoðaða reikninga reglulega til að tilgreina fjárhagslega stöðu sína, og ef að ákveðin viðmið benda til að liðin nái ekki að standast skyldur sínar við leikmenn sína og/eða deildina mun sérstök fagnefnd deildarinnar stíga inn í félagið og hafa afskipti af fjármálum þess.

Eins og ég hef áður rætt hér mun ekkert sem ESB reynir geta breytt þessum reglum að mínu viti. Það er ekki sett neitt hámark á leikmenn á samningi við félögin, eða þjóðerni þeirra, einungis eru sett takmörk á og reglur um hvaða leikmenn mega keppa í ensku deildinni. Bara samskonar regla og sú að 22 leikmenn mega vera skráðir í hvert landslið á HM, auk eins til vara.

Reglan er auðvitað sett til að auka jöfnuð ensku félaganna og til að reyna að auka áherslur á “home grown” leikmenn. Það er auðvitað ekkert víst, eins og nýleg dæmi á unglingakaupum stóru félaganna sanna. Pacheco, Bruno, Nemeth og Ayala verða allir “home grown” útfrá þessum reglum og viðbúið að fleiri unglingastjörnur flykkist til Englands fyrir 17 ára afmælisdaginn.

En það er allavega ljóst að til eru komnar nýjar reglur sem taka þarf tillit til!

Liverpool semja við Standard Chartered

Samkvæmt einkafrétt Tony Barrett í The Times í gær munu Liverpool ekki leika í búningum með auglýsingum Carlsberg eftir þetta tímabil. George Gillett, annar eigenda klúbbsins, sagði víst í viðtali í Kanada fyrir helgina að klúbburinn myndi fljótlega kynna nýjan aðalstuðningsaðila sem yrði eitt af stærstu fyrirtækjum heims.

Ég veit ekki hversu frægt vörumerki þetta er endilega, en skv. Barrett (sem er mjög áreiðanleg heimild) mun Liverpool á næstunni kynna samning sinn við fjárfestingarbankann Standard Chartered frá London. Samningurinn á að hljóða upp á 20m punda á ári í fjögur ár, eða 80m punda, fyrir að vera aðalstyrktaraðili klúbbsins og hafa auglýsingu sína framan á treyju liðsins. Það ku vera jafnmikið og Manchester United munu fá frá Aon, sínum nýja styrktaraðila, sem var stærsti samningur síns eðlis þegar hann var kynntur í vor.

Það eru vissulega góðar fréttir að klúbburinn sé loks að byrja að ná svipuðum árangri fjárhagslega og erkifjendurnir, en rauðu djöflarnir hafa sparkað í rassgatið á okkar mönnum í mörg ár á þeim velli og hefur það spilað stórt hlutverk í yfirburðum þeirra á leikmannamarkaði. Þannig að þetta er bara jákvætt, hvað svo sem segja má um önnur verk eigendanna. Þó verðum við að bíða þangað til smáatriði samningsins verða kynnt áður en við getum metið þennan díl að fullu.

Á einu spjallborðinu tók einhver aðdáandinn með PhotoShop-hæfileika sig til og henti upp mögulegu útliti á rauðri treyju með auglýsingu Standard Chartered í aðalhlutverki:

standard-chartered-liverpool

Eins og margir vita verður ný aðaltreyja kynnt næsta vor og verður hún þá sú fyrsta sem ber nýju auglýsinguna. Ég keypti ekki Liverpool-treyjuna sem liðið leikur í núna (þá rauðu, aðal) af því að ég hef aldrei fílað að hafa of mikið hvítt á henni. Mér finnst treyjurnar bestar þegar þær eru bara rauðar, þannig að ég get ekki sagt að ég haldi í sömu von um hönnun og sá sem gerir myndina hér að ofan. Engu að síður finnst mér auglýsingin bara koma vel út – ef hún fær að vera hvít á rauðu gæti þetta alveg fallið ágætlega inn í ‘lúkkið’ án þess að skemma heildina.

Liverpool 4 – Burnley 0

Okkar menn tóku í dag á móti nýliðum Burnley og þótt gestirnir hafi verið búnir að vinna Manchester United og Everton í upphafi tímabilsins reyndust þeir ekki mikil fyrirstaða og höfðu okkar menn að lokum **4-0 sigur** í þessum leik.

Rafa stillti upp eftirfarandi liði í dag:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Degen (Johnson), Dossena, Kyrgiakos, Spearing, Voronin (Kuyt), Ngog (Torres).

Þetta var einfalt. Rétt eins og gegn Chelsea í síðustu umferð byrjuðu Burnley-menn ágætlega í vörninni, lokuðu á okkar menn og voru skipulagðir. Þegar fyrsta kortérið eða svo var búið var leikurinn farinn að eiga sér stað nánast algerlega rétt við vítateig Burnley og aðeins spurning hvenær fyrsta markið kæmi. Það var **Yossi Benayoun** sem skoraði það á 27. mínútu. Hann fékk sendingu upp hægri kantinn frá Johnson, klobbaði einn Burnley-mann á leið inn í teiginn og lagði svo boltann framhjá Jensen í markinu og í fjærhornið.

**Dirk Kuyt** tvöfaldaði svo forskotið stuttu fyrir hlé, fékk þá frákastið eftir að Jensen varði skot frá Benayoun og skoraði örugglega. Staðan 2-0 í hálfleik.

Það sama var uppi á teningnum í síðari hálfleik, Burnley-liðið ógnaði nánast ekki neitt og það var bara spurning hversu mörg mörk okkar menn, eða nánar tiltekið Yossi Benayoun, myndu skora. **Yossi** skoraði á endanum þrjú, annað markið eftir flottan samleik við Gerrard og Torres sem splundraði vörn Burnley og svo fékk hann stungusendingu frá Voronin undir lokin og bætti fjórða markinu við, fullkomnaði aðra þrennu sína í treyju Liverpool.

Lokatölur 4-0 en þessi sigur hefði getað orðið mun stærri hefðu Gerrard (tvisvar), Ngog, Benayoun og Voronin nýtt dauðafæri í seinni hálfleik, auk þess sem við fengum nokkur góð færi einnig í fyrri hálfleik. Þá skoraði Benayoun fjórða mark sitt snemma í seinni hálfleiknum en var ranglega dæmdur rangstæður og verður því að sætta sig við þrennuna. ;)

**Maður leiksins:** Gerrard var súpergóður í dag, langnæstbestur og stjórnaði miðjunni mjög vel, dyggilega studdur af Lucas. Ég er hrifinn af Lucas og finnst hann góður leikmaður en ég hef ekki verið sannfærður með miðjuna okkar í haust. Það er ekki málið að mínu mati að Lucas eða Mascherano séu ekki nógu góðir heldur er ég ekki sannfærður um að þeir geti leikið saman. Spurning hvort þeir séu of líkir leikmenn til að vera saman á miðjunni, sérstaklega gegn varnarsinnuðum liðum.

Í dag var það þó ekki vandamál, Lucas gat spilað akkerið af mikilli staðfestu og látið Gerrard um að keyra sóknarspilið í gang. Sá brasilíski laumaði sér af og til fram og ógnaði marki Burnley á köflum og þetta virtist virka miklu betur og vera meira flæðandi en þegar Lucas og Mascherano spila saman. Kannski er það málið í vetur að láta Mascherano og Lucas skiptast á akkerisstöðunni og nota Gerrard á miðjunni þegar Aquilani, sem ætti allajafna að spila við hlið annars varnartengiliðsins, er ekki til taks.

Það skemmir heldur ekki að **Yossi Benayoun** skuli spila svona stjörnuvel í holunni. Ég veit að Gerrard svínvirkar í holunni fyrir aftan Torres en á meðan Yossi spilar svona vel þar sé ég lítið að því að leyfa Gerrard að detta aftur á miðjuna í næstu 5-6 leikjum á meðan Aquilani kemur sér í gang. Yossi skoraði fjögur í dag, eitt ranglega dæmt af, og lagði svo upp eina markið sem hann ekki skoraði. Hann var að sóla menn á báðum vængjum, lauma boltum innfyrir og átti flest færi allra, jafnvel þó mörkin hans fjögur séu ekki talin með. Hann var einfaldlega FULLKOMINN í dag og ef þetta er það sem koma skal sé ég ekki hvernig Rafa Benítez getur haft hann á bekknum.

Næsti leikur er í Meistaradeildinni á miðvikudag, heima gegn ungversku meisturunum í Debrecen. Það verður vonandi áframhald á þessum 4-0 sigrum á Anfield þar og ég segi bara, Yossi áfram í holunni takk fyrir túkall.

Liðið komið, Lucas byrjar

Jæja, landsleikjahléinu er aaaaaalveg að ljúka, innan við klukkutími í leiki helgarinnar og byrjunarliðið hjá okkar mönnum hefur verið kunngjört. Lucas er klár í slaginn í dag en Javier Mascherano missir alveg af. Liðið er sem hér segir:

Reina

Johnson – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Gerrard
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Degen, Dossena, Kyrgiakos, Spearing, Voronin, Ngog.

Flott lið, okkar sterkasta án JM á miðjunni býst ég við, og svo er broslegt að sjá þá D-bræður Egen og Ossena á bekknum.

Þessi dagur leggst vel í mig. Tottenham vinnur Manchester United, Stoke heldur jafntefli við Chelsea, Arsenal rúlla Man City upp og við tökum skotæfingu á Burnley (og vinnum). Þið lásuð það hér fyrst!

Burnley á morgun

Landsleikjatörn loksins lokið og glorhungraðir stuðningsmenn Liverpool geta tekið gleði sína að nýju. Það er óhætt að segja að byrjunin á tímabilinu hafi ekki verið samkvæmt væntingum (allavega hjá mér) og þó svo að menn hafi nú aðeins girt sig í brók, þá er það alveg ljóst að það er ekki nóg að girða sig ef menn eru í víðum buxum og belti vantar. Það þarf að girða sig vel, setja á sig beltið og herða. Við megum ekki við neinum skakkaföllum á heimavelli gegn liðum eins og Burnley, það er algjörlega ljóst. Öll ánægjan og gleðin sem braust út þegar úrslit þeirra gegn Man.Utd og Everton voru orðin ljós, verða að engu ef við klárum ekki dæmið. Það er aðeins eitt sem kemur til greina á morgun, SIGUR.

Þetta Burnley lið svipar á margan hátt til W.B.A á síðasta tímabili að því leiti að þeir reyna að spila fótbolta. Munurinn liggur kannski í því að þeir síðarnefndu voru yfirleitt flengdir þegar þeir reyndu það, en Burnley hafa verið seigir. Það er alltaf vont að mæta svona nýliðum í upphafi tímabils, en væntanlega komu Chelsea þeim verulega niður á jörðina í síðasta leik. Við sýndum það og sönnuðum gegn Stoke að við getum alveg urðað yfir þessi smærri lið ef við mætum rétt stemmdir til leiks. Mark snemma á morgun mun einfaldlega þýða yfirrúllun af bestu gerð, er ekki í vafa með það. Vandamál okkar hefur oft verið að ef hlutirnir ganga ekki fljólega upp, þá grípur um sig örvænting og markvörður andstæðinganna á leik lífs síns. Ekki slíkt á morgun takk.

Ég ætla ekki að fjölyrða mikið um lið Burnley, veit afskaplega lítið um það nema hvað þeir unnu Man.Utd og Everton (jæks hvað er gaman að skrifa um það). Það eru akkúrat engar stjörnur í þeirra liði, Frægastur er Portsmouth reject-ið hann David Nugent og svo eru þar nokkrir “næstumþví” Úrvalsdeildarmenn eins og Bikey og Blake. Jói Kalli spilar með þeim, en hefur ekki verið að fá mikla sénsa. Það er einnig óhætt að segja að mörkin sem Burnley hafa skorað, hafi talið. BÆÐI mörkin þeirra skiluðu 3 stigum í hús, annað þeirra skilaði þeim sigri á Man.Utd og HITT skilaði sigri á Everton. Þeir héldu líka hreinu í sigurleik gegn Man.Utd og Everton. Var ég búinn að koma því að hvar Burnley fengu þessi 6 stig sem þeir hafa fengið í Úrvalsdeildinni? Þeir fengu þau gegn M….OK, OK, ég skal hætta núna.

En að okkar mönnum. Menn hafa verið að skila sér heim alls staðar að úr heiminum eftir þetta landsleikjahlé og verður fróðlegt að sjá hvernig Rafa ætlar að stilla þessu upp. Javier tók þátt í tveimur tapleikjum Argentínu og flaug svo yfir þveran og endilangan hnöttinn, og er víst tæpur á meiðslum í þokkabót. Ég reikna engan veginn með honum í þennan leik. Lucas ferðaðist álíka mikið, en hefur spilað c.a. tveim landsleikjum færra en félagi sinn á miðjunni. Hann mun því væntanlega síga úr flugvélinni og beint inn á miðjuhringinn á Anfield og hefja þar leik. Stóra spurningin verður hver mun spila með honum á miðjunni. Ég reikna ekki með að Aurelio byrji þar, þó svo að það myndi liggja beinast við ef hann væri í einhverri leikæfingu. Þá standa 3 kostir eftir. Jay Spearing, Damien Plessis og Stevie G. Ég hallast helst að því að Stevie hefji þar leik og muni stjórna spilinu á miðjunni og Yossi fari inn í holuna. Riera og Kuyt verði á vængjunum og Fernando frammi. Vörnin mun saman standa af þeim Johnson, Carra, Skrtel og Insúa.

Það gæti reyndar alveg verið að Babel fengi sénsinn, en ég efast um það, sér í lagi þar sem hann er búinn að vera háskælandi í fjölmiðlum undanfarið. Rafa getur eiginlega ekki hent honum inn, því menn eiga ekki að væla sig inn í liðið. Ég myndi þó heldur ekki verða neitt hoppandi hissa þótt Voronin myndi hefja leik í holunni og Yossi á vinstri kanti. En ég held mig við upphaflegu spánna og því yrði liðið þá svona:

Reina

Johnson – Skrtel – Carragher – Insúa

Gerrard – Lucas
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Bekkurinn yrði þá væntanlega á þessa leið: Cavalieri, Kyrgiakos, Dossena, Plessis, Aurelio, Babel, Voronin.

Leikurinn? Ég ætla að búast við marki fljótlega og það þýðir að mótstöðunni verður rutt strax úr vegi og menn geti spilað sinn bolta og klárað Burnley. Ég ætla að gerast svo djarfur að spá 5-0 sigri okkar manna. Ef okkur tekst ekki að skora snemma, þá gætum við lent í ströggli, en hvort heldur sem er, þá eigum við að vinna þetta lið, meira að segja þó svo að við eigum ekki okkar góða dag. Eigum við ekki að segja að Stevie endurtaki leikinn frá því í Englands leiknum og setji 2 mörk, Yossi setur eitt, Torres eitt og svo kemur Kuyt og klárar dæmið endanlega. Ekkert vanmat, það má ekki gerast, en bara skora snemma og þá ætti þetta að klárast örugglega. Er þetta ekki bara díll?

Miðjan gegn Burnley + Efnilegir Púllarar

Í Liverpool Echo í dag er sagt frá því að þeir Javier Mascherano og Lucas Leiva séu báðir að ferðast heim frá S-Ameríku í dag (og sennilega e-ð á morgun líka áður en þeir ná á áfangastað) eftir landsleiki Argentínu og Brasilíu í nótt. Fréttin er svo sem ekki sláandi, ekkert nýtt að þeir séu tvísýnir fyrir deildarleik á laugardegi eftir þetta ferðalag, nema að núna eru þeir nánast sjálfgefið miðjupar okkar, sem hefur ekki alltaf verið raunin.

Hvað gerir Rafa ef annar eða báðir þeirra eru ekki klárir í að byrja gegn Burnley? Að mínu mati kemur tvennt til greina – hann getur fært Gerrard niður á miðjuna með öðrum þeirra og notað þá Plessis/Spearing með honum ef báðir forfallast, eða þá að hann getur haldið Gerrard í holunni og notað Plessis/Spearing með öðrum þeirra eða jafnvel þá báða saman á miðjunni ef báðir forfallast.

Að mínu mati er kominn tími á að Jay Spearing fái tækifæri í Úrvalsdeildinni. Hann skoraði í leik með varaliðinu í gær, báðir Suður-Ameríkumennirnir okkar eru dauðþreyttir eftir langt ferðalag og ná nánast ekkert að taka þátt í undirbúningi fyrir Burnley-leikinn. Einnig, með fullri virðingu, þá er þetta fokking Burnley á heimavelli. Ég veit þeir hafa unnið Manchester United og Everton á sínum heimavelli, en ef við getum ekki tekið örlítinn séns og blóðgað efnilegan strák eins og Spearing í svona leik, hvenær í ósköpunum fær hann þá séns?

Ég myndi persónulega vilja sjá Rafa hrista aðeins upp í þessu og hafa t.d. Spearing og Gerrard saman á miðjunni gegn Burnley, með tvo kantmenn og svo jafnvel Ngog með Torres í framlínunni. Ngog, af sömu ástæðu og Spearing, hefur unnið sér inn tækifæri í byrjunarliði í Úrvalsdeildinni. Það er kominn tími á að gefa þessum strákum sénsinn.


Í nátengdum fréttum, þá var ég eitthvað að forvitnast um einn ónefndan fyrrverandi framherja Liverpool í gær á netinu og rak þá augun í þennan lista yfir 100 efnilegustu knattspyrnumenn heims árið 2001. Það eru átta ár síðan þessi listi var gefinn út, og auðvitað eru svona listar í besta falli ágiskanir og í versta falli kjaftæði, en það er samt athyglisvert að skoða Liverpool-mennina á þessum lista og hvernig þeim gekk:

    01 – Djibril Cisse (STR, Auxerre)

    05 – Jermaine Pennant (R/WNG, Arsenal)

    07 – Florent Sinama-Pongolle (STR, Le Havre/Liverpool)

    09 – Anthony Le Tallec (AM/CFWD, Le Havre/Liverpool)

    14 – John Welsh (C/DM, Liverpool)

    21 – Milan Baros (STR, Liverpool)

    29 – Gregory Vignal (LB, Liverpool)

    38 – Chris Kirkland (GK, Liverpool)

Hef Pennant þarna með þó hann hafi ekki verið Púllari þegar listinn var gerður. Að mínu mati geta Le Tallec og Pennant bara sjálfum sér um kennt að hafa ekki staðið undir væntingum miðað við veru á þessum lista. Cisse og Kirkland voru síðan óheppnir með meiðsli á lykiltímum, hefðu jafnvel getað fest sig í sessi hjá liðinu ef þeir hefðu haldið sér heilum. John Welsh er súkkulaðikleinan í hópnum, var klárlega ekki nógu góður til að spila fyrir Liverpool, maður sá það strax, en þá eru eftir þeir Gregory Vignal, Milan Baros, Florent Sinama-Pongolle og mögulega Cissé eftir að hann kom inn úr meiðslunum. Að mínu mati eiga þessir leikmenn það sameiginlegt að hafa ekki fengið nægt traust hjá Benítez (Vignal hjá Houllier).

Að mínu mati, og nú ætla ég bara að koma út úr skápnum með skoðun sem ég hef legið á lengi, er aðeins eitt atriði sem hægt er að gagnrýna Rafa Benítez fyrir án nokkurrar varnar. Rafa er einfaldlega frekar slappur stjóri þegar kemur að því að hlúa að ungum leikmönnum, eða það sem tjallinn kallar “nurturing talent”. Ég kann vel við Rafa og eftir að hafa eytt fimm árum í að kynna mér hans aðferðir og sjá þær í verki get ég ekki sagt að ég sé ósáttur við kallinn, en ég get ekki varist þeirri tilhugsun að ég væri miklu frekar til í að hafa mann eins og Pongolle, Baros eða jafnvel Neil Mellor í hópnum okkar í dag en Andryi Voronin. Auðvitað er engin trygging fyrir því að þessir leikmenn hefðu blómstrað og staðið undir væntingum ef þeir hefðu fengið 100% stuðning stjórans, en það er alveg öruggt að það stoðar lítið að ætlast til einhvers af þeim ef þeir fá aldrei að spila.

Mér hefur einfaldlega fundist þetta vanta í liðið okkar síðustu fimm ár. Ég veit að Rafa er að byggja upp unglingahópinn okkar ár frá ári, og ég veit að Emiliano Insúa hefur brotið sér leið í gegn undanfarið, en hann virðist vera undantekningin sem sannar regluna. Ég man þegar Jack Hobbs yfirgaf klúbbinn í fyrra kvartaði hann yfir því að hafa enga sénsa fengið. Hann lék einn deildarleik frá byrjun, gegn Reading á útivelli fyrir tveimur árum. Sá leikur tapaðist, Hobbs (sem þá var átján ára) lék illa og fékk aldrei aftur að leika fyrir aðalliðið. Af því að hann gerði mistök sem átján ára miðvörður.

Kannski er þetta bull í mér, og ég veit að einhverjir eiga eftir að stökkva til í ummælunum (SSteinn ég bíð eftir svari frá þér) og hrekja þetta. En ég hef lengi verið þeirrar skoðunar að það vanti einfaldlega í stjórann okkar að sýna ungu strákunum smá þolinmæði. Ég veit að pressan á Rafa að sigra alla leiki er gífurleg en það hlýtur einhvers staðar að vera rúm fyrir ungu strákana.

Í dag eru strákar á borð við David N’gog, Jay Spearing, Damien Plessis, Martin Kelly, Stephen Darby, Daniel Ayala og Dani Pacheco að æfa með aðalliðinu og láta sig dreyma um að fá sénsinn. Krizstian Németh ætti að vera þar líka en var lánaður til Grikklands (vonandi kemur hann sterkur til baka þaðan). Þessir strákar þurfa að spila til að geta orðið betri, það mun enginn af þeim breytast skyndilega í næsta Thierry Henry eða næsta Robbie Fowler með því einu að spila varaliðsleiki þrisvar í mánuði. Í stað þess að láta njóla eins og Andriy Voronin, Philipp Degen og Andrea Dossena fá mínútur gegn liðum eins og Burnley eða Stoke, því ekki að leyfa þessum strákum að fá fleiri sénsa? Kannski er bara einn af þessum átta nógu góður til að vera reglulega í byrjunarliði okkar á næstu árum en ég vil frekar sjá Rafa gefa þeim séns og finna þennan eina, og láta þá hina fara, en að gefa þeim aldrei sénsinn og sjá þennan eina renna okkur úr greipum.

Við erum að spila við Burnley heima um helgina. Burnley. Með fullri virðingu fyrir því ágæta liði. Lucas og Mascherano eru tæpir og/eða þreyttir eftir langt ferðalag, Voronin, Dossena og Babel hafa ekkert sýnt á sínum mínútum í haust og sumir lykilmanna okkar eru þreyttir eftir strembna viku. Ég yrði ekkert brjálaður að sjá Spearing og Ngog í liðinu á laugardag, með 2-4 af hinum á bekknum og spilandi nokkrar mínútur sem varamenn, jafnvel þótt það kunni að kosta stig í einum og einum leik í vetur.

Spyrjið ykkur bara í hreinskilni, hefðu Robbie Fowler, Michael Owen og Steven Gerrard komið jafn sterkt í gegn ef þeir hefðu leikið undir stjórn Rafa sem unglingar? Þið vitið svarið við þeirri spurningu jafn vel og ég, og einmitt þess vegna er ég ekki bjartsýnn á að sjá unglingana gegn Burnley um helgina. Ég meina, David N’gog skoraði gegn Stoke sem varamaður í annarri umferðinni, og hefur ekki leikið eina mínútu síðan. Hvers vegna ekki?

Arthur

Þar sem ég sá ekki Bolton leikinn beint þá eru núna 2 ár og 14 mánuðir síðan ég sá Liverpool leik síðast. Djöfull leiðist mér landsleikjahlé.

Ég virðist ekki vera einn um það og má til með að benda hér á útskýringu á því hverjum þessi landsleikjahlé er að kenna.

Má vera að hann sé villutrúar þegar kemur að enska boltanum, en þetta er besta útskýring sem ég hef heyrt í dag.

…og ég hata Arthur.

Hópurinn í Meistaradeildina ákveðinn

Liverpool tilkynnti UEFA um Meistaradeildarhóp sinn í gær og sést á opinberu heimasíðunni

Í þeim hópi er lítið sem kemur á óvart, Rafa hefur ákveðið að Philip Degen sé ekki klár í það verkefni og kemur allavega mér ekki á óvart.

Auk þessara leikmanna má svo LFC kalla til leikmenn yngri en 21s árs sem hafa verið hjá liðinu í þrjú ár eða meira. Sem gætu verið t.d. Gulasci markmaður og/eða Pacheco.

En klárt að þarna fer hópur sem getur komist langt!

Uppfært

Eftir athugasemd kíkti ég á reglurnar um B-listann, eða þá leikmenn sem hægt er að kalla inn. Á B-listanum eru leikmenn sem fæddir eru 1.janúar 1986 eða seinna (21s árs og yngri) og hafa verið hjá félaginu í tvö ár samfellt, óháð þjóðerni. Tveir áðurnefndir eru því á þeim lista, auk Ayala.

Sunnudagur eftir landsleikjalaugardag.

Ákvað að renna aðeins í gegnum hvar okkar drengir voru að spila með landsliðunum sínum í gær, hvernig gekk og hvað er framundan í hléinu.

Byrjum á Englandi, þar hófu bæði Steven Gerrard og Glen Johnson æfingaleik enskra gegn Slóvenum, sem lauk með steindauðum 2-1 sigri heimamanna, þar sem fiskimaðurinn Shrek sýndi enn einu sinni “heiðarleika” sinn í verki. Captain Fantastic kom útaf í hálfleik eftir rólegar 45 mínútur en Johnson kláraði leikinn. Þeir munu væntanlega báðir leika næstkomandi miðvikudagskvöld gegn Króötum á Wembley, þar sem jafntefli eða sigur Englands gulltryggir þátttöku þeirra í S.Afríku næsta sumar.

Flesta þátttakendur áttum við í spænska liðinu. Fernando Torres lék fram á 67.mínútu í 5-0 sigri gegn Belgíu, án þess þó að skora! Albert Riera leysti hann af en komst heldur ekki á blað, Pepe Reina mátaði bekkinn. Spánverjar leika gegn Eistum á miðvikudag og tryggja sér farseðil suður á bóginn með sigri.

Í Slóvakíu lék Martin Skrtel allan leikinn í 2-2 jafntefli í grannaslag við Tékka. Slóvakar sitja efstir í afar jöfnum riðli og leikur þeirra í N.Írlandi á miðvikudag gæti verið úrslitaleikur riðilsins. Allavega verða Slóvakarnir í mjög góðum málum með sigri!

Framherjinn hárprúði Andriy Voronin var í byrjunarliði Úkraínumanna í 5-0 sigri á Andorra. Hann fékk gult spjald á 25 mínútu og var skipt útaf á 67.mínútu. Úkraínumenn fara til Hvíta-Rússlands á miðvikudag og eiga von með sigri þar, sér í lagi ef England vinnur Króatíu.

Sotiris Kyrgiakos lék allan tapleik Grikkja, 0-2 í Sviss og Yossi Benayoun var fyrirliði Ísrael í óvæntu 0-1 heimatapi gegn Lettum, var tekinn útaf á 67.mínútu (hvað er með að skipta okkar mönnum inn og út á þeirri mínútu í gær). Þeir leika báðir í 2.riðli þar sem Grikkir eru í öðru sæti en tap gærdagsins gerði langt með að gera út um vonir Ísraela. Á miðvikudaginn leika Ísraelar heima við Lúxemborg en Grikkir fara til Moldavíu.

Við áttum annan fyrirliða í S.Ameríku, þar sem Javier Mascherano lék allan tapleik Argentínu, 1-3 gegn Brasilíumönnum þar sem Lucas sat á bekknum allan tímann. Argentínumenn eru í tómu tjóni í riðlinum og munu þurfa að berjast fram á síðustu mínútu riðlakeppninnar með að tryggja sætið, en Brassar tryggðu HM-sæti sitt í gær. Einhvern veginn held ég að goðsögnin Maradona sé ekki í réttu starfi þessa dagana. Argentínumenn fara á miðvikudaginn til Paraguay að spila og Brasilía tekur á móti Chile á sama tíma.

Vinnuhesturinn ógurlegi Dirk Kuyt lék fyrstu 63 mínúturnar í 3-0 sigri Hollendinga í vináttuleik gegn Japan. Ryan Babel sat allan tímann á bekknum. Hollendingar leika gegn Skotum í Glasgow á miðvikudaginn, í lokaumferð riðilsins þar sem þeir hafa fyrir löngu síðan unnið.

Allir virðast hafa farið ómeiddir í gegnum fyrri landsleik þessarar tarnar.

Chelsea bannað að kaupa leikmenn næsta árið!

Þar sem það er %&%$/ landsleikjahlé, lokaður leikmannagluggi og þ.a.l. gúrkutíð þá held ég að það sé ekki úr vegi að opna fyrir umræðu á þetta all sérstaka mál sem ætti að vera ágætis kjaftshögg á Chelsea.

Þannig er s.s. í stuttu máli að næsta árið verður þeim óheimilt að kaupa nýja leikmenn, m.ö.o. þá mega þeir skv. þessum dómi ekki kaupa neina leikmenn í janúar n.k. og ekki heldur næsta sumar.

Þeir eru sakaðir af Lens frá Frakklandi um að hafa hvatt ungling frá þeim til að rifta sínum samning árið 2007 og hafa nú verið dæmdir sekir. Þeirra hlið á málinu á eftir að koma í fjölmiðla en þar sem ég hef ekki heyrt um svona áður þá er ég nokkuð viss um að verið sé að gera fordæmi úr Chelsea.

Ég geri fastlega ráð fyrir að þeir komi til með að áfrýja þessum dómi, þanngað til ætla ég að reyna eins og ég get að vorkenna þeim og sannfæra sjálfan mig um að þeir eigi þessa meðferð ekki skilið…..já eða ekki ;)

Gaël Kakuta, leikmaðurinn sem um ræðir hefur verið í varaliði Chel$ki síðan 2007.

Nornaveiðar

Leikmannaglugganum lauk síðdegis í gær. Liverpool keyptu engan né seldu, þannig að umræða um það er óþörf.

Þess í stað langar mig að drepa á tveimur málum hér sem hafa komið frekar illa við mig síðustu daga. Þetta eru málefni tveggja leikmanna sem gætu talist andstæðingar Liverpool, þeirra Eduardo da Silva hjá Arsenal og Adrian Mutu hjá Fiorentina, sem mæta okkar mönnum einmitt í E-riðli Meistaradeildarinnar nú í vetur.

Eins og flestir hafa heyrt var Eduardo í dag dæmdur í tveggja leikja bann í Evrópu eftir að hafa kastað sér í jörðina og fiskað vítaspyrnu gegn Celtic í forkeppni Meistaradeildarinnar í síðustu viku. Mér þykir þetta fáránlega hörð refsing, og ég skal útskýra af hverju.

Fáum það fyrst á hreint að Eduardo fleygði sér án þess að markvörðurinn snerti hann. Þetta var dýfa, leikaraskapur, og það er engin leið að verja það sem hann gerði. Hins vegar er tveggja leikja bannið í engu samræmi við lagabókstafinn – ef dómarinn hefði áttað sig á leiktilburðum Eduardo í stað þess að gefa vítið hefði hann dæmt á framherjann og gefið honum gult spjald. En af því að dómarinn sá ekki leiktilburðina, eða lét blekkjast, fær hann ekki gult spjald heldur tveggja leikja bann. Frekar hart. Annað hvort er tveggja leikja bann fyrir allan leikaraskap, hvort sem dómarinn sér hann eða ekki, eða þá að þetta leikbann Eduardo er bara skrípaleikur.

En í þessu atriði felst einmitt vandinn. Arsene Wenger sagði í síðustu viku að það væri bara verið að gera stórmál út úr þessu hjá UEFA af því að skoska knattspyrnusambandið væri að beita sér fyrir því þar innan dyra, og að eina ástæðan fyrir því að skoska knattspyrnusambandið væri að tromma þetta mál upp hjá UEFA og í fjölmiðlum væri að ef menn væru að ræða sviksemi Eduardo myndi það veita athyglinni frá þeirri neyðarlegu staðreynd að næstbesta lið Skotlands átti ekki séns í fjórða besta lið Englands, samkvæmt deildarkeppni síðasta vetrar.

Hvort sem það er rétt hjá Wenger eða ekki er alveg ljóst að það er bara tímaspursmál áður en þetta leikbann verður opinberað sem skrípaleikur. Það er nefnilega einu sinni svo að Eduardo er langt því frá að vera fyrsti leikarinn í Evrópuleik, og hann á pottþétt ekki eftir að vera sá síðasti. Okkar eigin Steven Gerrard fiskaði t.a.m. vítaspyrnu gegn Atletico Madrid í riðlakeppninni í fyrra sem reddaði okkur jafntefli á lokamínútunum, og ég man eftir nokkrum fleiri. Þetta viðgengst hjá öllum liðum og annað hvort eru menn hér með búnir að taka þá ákvörðun að veita ÖLLUM þeim sem leika tveggja leikja bann í vetur eða þá að orð Wengers verða staðfest og þetta bann Eduardo verður afhjúpað sem lítið annað en skrípaleikur.

Bíðið bara og fylgist með næsta leikara sleppa við bann og þær nornaveiðar sem Eduardo hefur mátt þola að undanförnu. Bíðið bara.


Hitt málið er þó öllu alvarlegra, og það er mál Chelsea FC gegn Adrian Mutu. Ég skrifaði fyrir fimm árum færslu á þessa síðu þar sem ég tíundaði hvers vegna ég taldi Mutu-málið vera hið skítlegasta fyrir Chelsea FC og hið óréttlátasta fyrir Mutu, og ég stend við hvert einasta orð enn í dag. Niðurstaðan er alltaf sú sama fyrir mér, svona gerir bara skítaklúbbur. Maðurinn var/er fíkill, veikur maður sem þurfti á aðstoð að halda við að horfast í augu við sjúkdóm sinn, til að geta náð bata. En þess í stað voru það Chelsea-menn, sem höfðu góðan grun um fíkniefnanotkun hans, sem pöntuðu lyfjaprófið sem hann svo féll á, sögðu svo upp samningi hans og ráku hann með skít og skömm frá klúbbnum.

En þeir létu ekki staðar numið þar. Síðustu fimm árin hefur Chelsea FC nefnilega rekið lögsókn á hendur Mutu til að fá bættar þær milljónir sem þeir misstu af í mögulegri sölu á leikmanninum við að rifta samningi hans. Af einhverjum óskiljanlegum ástæðum staðfesti FIFA í sumar dóm sem hafði fallið Chelsea í hag og þarf Mutu því að greiða rúmlega 14 milljónir punda – FJÓRTÁN MILLJÓNIR PUNDA! - til Chelsea innan skamms tíma. Hann er víst að vinna að enn einni áfrýjuninni en fyrst FIFA er endanlega búið að staðfesta dóminn frá sinni hlið er talið óvíst að nokkur áfrýjun Mutu geti gengið.

Við skulum setja þetta aðeins upp á mannamáli: Mutu gengur til liðs við Chelsea. Mutu gengur illa hjá Chelsea. Chelsea fá sterkan grun um að Mutu sé fíkill. Chelsea senda hann í lyfjapróf sem hann fellur á. Chelsea ákveða að segja upp samningi hans og reka hann. Mutu réði ekki kaupverðinu sem Chelsea greiddi fyrir hann né réði hann neinu um ákvörðun Chelsea að reka hann í stað þess að selja eða reyna að hjálpa að ná bata. Hann afplánar bann sitt hjá FIFA og nær að losa sig við dópið og semur árið á eftir við Juventus. Þaðan fer hann ári seinna til Fiorentina og hefur verið þar í rúm þrjú ár. Hann hefur leikið fantavel hjá Fiorentina, skorað 47 deildarmörk í 77 deildarleikjum þegar þetta er skrifað.

Samt eru Chelsea að sækja til hans rúmlega 14m punda þegar það voru í raun þeir sem komu upp um misnotkunina, ráku hann og sömdu um kaupverðið upphaflega án þess að hann réði nokkru þar um. Og af enn skrítnari ástæðum virðist þessi sókn þeirra ætla að ganga.

Á mánudag var uppi hávær orðrómur á Ítalíu um að Mutu myndi yfirgefa Fiorentina fyrir lok gluggans. Fiorentina voru að sögn sumra búnir að samþykkja að gefa hann á frjálsri sölu til að hjálpa honum – þeir s.s. vildu styðja hann í þessari ómögulegu stöðu sem hann er í – svo hann gæti samið um mjög háa þóknun til sjálfs sín hjá öðru félagi sem væri til í að borga honum meira þar sem hann kostaði þá ekki neitt annað. Hann gæti þá fengið kannski 5-7m punda fyrir félagaskiptin og látið Chelsea hafa þau, og reynt svo að þéna nógu mikil laun það sem hann á eftir af ferlinum til að geta kannski, vonandi, þó líklega ekki náð að borga Chelsea skuldina að fullu áður en hann legði skóna á hilluna.

Þetta gerðist þó ekki þrátt fyrir orðróm og því virðist staðan vera sú að hann muni nær örugglega ekki ná að reiða fram rúmar 14m punda á eindaga – sem á að vera einhvern tímann núna í september – sem þýðir að þá geta Chelsea farið fram á að leikmaðurinn verði settur í leikbann þangað til hann greiðir.

Með öðrum orðum; ef hann getur ekki borgað núna strax geta Chelsea hirt af honum tekjulindina svo hann geti örugglega aldrei borgað. Eftir stæði Mutu, stórgóður, þrítugur knattspyrnumaður, sendur fyrir aldur fram á eftirlaun og dæmdur til að vera gjaldþrota skuldunautur Chelsea FC um ókomna tíð.

Svo ég endurtaki orð mín frá því haustið 2004: Svona gera bara skítaklúbbar. Ég get eiginlega ekki fundið nógu sterk orð yfir það hversu mikið ógeð ég hef á Abramovich & Co. fyrir að geta gert einum leikmanni þetta. Leikmanni sem vann sér það eitt til vansa að vera sjúkur, veikur. Allir sem hafa komist í kynni við fíkniefna- eða áfengisneytendur myndu segja ykkur það að þetta er ekkert annað en sjúkdómur. Sjúkdómur sem, eins og krabbamein, gerir engan mannamun.

Ég hlakka til Meistaradeildarinnar í vetur. Ég vona að við gjörsigrum Fiorentina-menn og óska engum þeirra neins góðs gegn mínum mönnum. Engum nema Mutu. Það er einfaldlega leikmaður sem ég get ómögulega óskað neins ills og ef hann á eftir að skora á Anfield á lítill hluti af mér eftir að gleðjast með honum. Það er bara ekki annað hægt eftir það sem hann hefur gengið í gegnum. Það er að segja, ef hann hefur ekki verið neyddur á eftirlaun þegar kemur að leiknum við Liverpool.

Það sem er kannski ótrúlegast við þessa sögu alla er hversu litla athygli hún fær enn í breskum fjölmiðlum. Það er klárt að þar eru menn frekar að þegja þessa frétt niður en hitt, enda lítur það vægast sagt illa út fyrir hinu almenna auga að stórfyrirtæki eins og CFC sé að gera sitt ítrasta til að eyðileggja feril fyrrverandi leikmanns síns. Hagsmunum Chelsea er einfaldlega best þjónað með því að fjalla ekki um þetta mál, á meðan þeir sækja milljónirnar sínar hart að tjaldabaki.