Vörn

Jæja, þá er lokið tveimur fyrri leikjum undanúrslita Meistaradeildarinnar vorið 2009. Þessir tveir leikir verða seint kallaðir frábær skemmtun.

Hér fyrir neðan er myndband af marki John O’Shea – eina markinu sem var skorað í tveimur leikjum þessa vikuna – gegn Arsenal í gær:

Þess má geta að Arsenal-liðið notar ekki svæðisvörn, sem útskýrir kannski hvers vegna allur fjærhelmingur vítateigsins var óvaldaður og heilir þrír United-menn voru þar aleinir með möguleika á að fá boltann og skora mikilvægt sigurmark. Og það var eftir að það voru þrír United-menn gegn einum Arsenal-manni hinum megin í teignum við upphaflegu fyrirgjöfina úr hornspyrnu. Með öðrum orðum, þá var meirihluti United-liðsins óvaldaður inní þessum vítateig.

Eigum við að telja hversu margar greinar hafa verið skrifaðar um varnaruppstillingu Arsenal í gær og bera það saman við greinarnar sem voru skrifaðar um svæðisvörn Liverpool eftir fyrri leikinn gegn Chelsea fyrir tæpum mánuði? Ég held við sleppum því bara.

Gerrard heill á ný

Þetta eru afskaplega góðar fréttir!

Já, og umboðsmaður Xabi Alonso segir að sögur um samskipti við Juventus séu bull. Hann hafi ekkert við þá talað síðan síðasta sumar. Ef að Juventus gátu ekki borgað nógu hátt verð fyrir Alonso síðasta sumar, þá eru nákævmlega engar líkur á að þeir geti það núna þegar að virði Alonso hefur klárlega aukist gríðarlega á þessu tímabili nú þegar hann er orðinn fastamaður í spænska landsliðinu og hjá Liverpool.

Macca um Liverpool

Þar sem að það er enginn fótbolti í sjónvarpinu þessa dagana, þá verðum við að gera okkur góðar stuttar fréttir af okkar liði.

Steve McMannaman, sá miklu snillingur segir að Liverpool sé með besta lið á Englandi í dag. Nokkuð sem fáir þora að segja opinberlega:

>“Normally you say it’s United who are the most creative team around, but it’s not, it’s Liverpool at the minute. It’s just unfortunate they’ve let in a few goals.

>“I fancied them to win the title this year but certain things didn’t go their way. They finished last season strongly as well, but this year they look a different team.

>“The so-called lesser players, the Benayouns the Rieras, something has happened over the past four or five games and they seem to have clicked.

>“They are all closing the ball down, they are all aggressive and they are not giving anybody space to pass the ball.

Athyglisvert er að líka er bent á þá staðreynd að öllum líkindum munum við skora fleiri en 70 mörk í deildinni í ár í fyrsta skipti síðan árið 2001.

Spáð í leikmannakaupin í sumar

Enski miðillinn Metro skrifar í dag um helsta slúðrið sem er á sveimi í kringum Liverpool og leikmannakaup sumarsins. Það er athyglisvert að lesa samantektina og ég ákvað að kíkja aðeins nánar á sum af þeim nöfnum sem hafa hvað helst verið nefnd hvað okkar lið varðar.

Sé miðað við núverandi hóp þá tel ég okkur vera nokkuð vel í stakk búin til að styrkja hópinn. Það er ekki mikið af glufum í hópnum og ef við skoðum breiddina í öllum stöðum þá er ljóst að það sárvantar hægri bakvörð til að deila álaginu með Alvaro Arbeloa, enda hefur meiðslapésinn Philipp Degen ekki enn leikið deildarleik fyrir okkur og Jamie Carragher hefur þurft að kóvera á köflum í vetur. Hvað þessa stöðu varðar hefur aðeins nafn Glen Johnson verið nefnt upphátt. Ef við kaupum hægri bakvörð væri ég vel til í að fá Johnson en það er spurning hvort hann gæti verið of dýr. Arbeloa er mjög góður fyrsti kostur og það gæti verið praktískara að spara féð í aðra leikmenn og reyna við enn einn ódýra valkostinn í bakvörðinn. Nú eða bara bíða eftir að Degen komist aftur á fætur og/eða gefa Stephen Darby séns næsta vetur.

Að öðru leyti ætti vörnin að vera nokkuð vel kóveruð nema ef svo skyldi fara að Daniel Agger yfirgefi okkur í sumar, sem er alls ekki útséð með. Ef hann fer þurfum við væntanlega að fá einn miðvörð í sumar en við tökum á því þegar að því kemur.

Á miðjunni er að finna þann leikmann sem virðist ætla að vera efstur á óskalista Rafa annað árið í röð og þann leikmann sem ég tel líklegast að komi til okkar, Gareth Barry. Fyrst Aston Villa komast ekki í Meistaradeildina mun Martin O’Neill leyfa honum að fara, samkvæmt heiðursmannasamkomulagi þeirra í fyrra, og verður að teljast líklegt að við fáum hann á talsvert lægra verði en við hefðum þurft að borga fyrir hann í fyrra. Ég veit ekki hvaða not við höfum endilega fyrir hann þar sem miðjan hjá okkur er vel mönnuð en gæðaleikmaður eins og Barry mun alltaf finna sér pláss í hópnum.

Hvað sóknarmennina varðar vandast málið síðan aðeins. Menn hafa verið að nefna Carlos Tevez helstan manna í því sambandi. Ég væri mikið til í að fá hann ef United ætla að sleppa honum en þar sem hann myndi væntanlega kosta 22+m punda verður að teljast ólíklegt að Rafa hafi efni á honum. Aðrir sem hafa verið nefndir eru menn eins og Stewart Downing, ef Middlesbrough fellur, og Luis Suarez, framherja Ajax. Ég hefði ekkert á móti Downing á tombóluverði en með tilkomu Albert Riera í fyrra og væntanlegum kaupum á Gareth Barry held ég að það sé líklegra að við sleppum honum og lið eins og Tottenham eða Manchester City fái hann. Suarez veit ég ekki mikið um en verð að viðurkenna að ég hafði vonað að við gætum keypt stærra nafn en hann.

Niðurstaða: fyrir mér þarf að bæta við hægri bakverði, miðverði ef Agger fer, Gareth Barry og svo einum háklassa sóknarmanni, helst framherja. Ef við ættum endalaust af peningum myndi ég ekki kvarta yfir Glen Johnson, David Wheater frá Middlesbrough ef Agger fer, Gareth Barry og svo Karim Benzema í framlínuna en það er nokkuð ljóst að við munum aldrei geta keypt svo vel í sumar.

Hvað finnst mönnum? Hvaða stöður þarf Rafa nauðsynlega að styrkja í sumar og hverjir væru draumakostirnir?

Ryan Giggs leikmaður ársins 2008/9 í Englandi

Þetta er djók. Algjört djók. Að mínu mati eru þessi verðlaun, með útnefningunni í ár, orðin lítið annað en vinsældarkosning.

Ryan Giggs hefur sem sagt verið kosinn leikmaður ársins í Englandi, þrátt fyrir að einnig hafi verið tilnefndir fjórir aðrir leikmenn Manchester United sem áttu nafnbótina frekar skilið heldur en hann og eins fyrirliði okkar, Steven Gerrard, sem átti þetta einnig frekar skilið. Að mínu mati mætti svo bæta við leikmönnum eins og Nicolas Anelka, Frank Lampard, Gareth Barry, Ashley Young, Phil Jagielka og Stephen Ireland, sem hefðu allir átt þetta frekar skilið en Giggs. Nú eða Michael Carrick, sem hefur verið besti maður Utd í vetur en var samt ekki tilnefndur.

Ekki misskilja mig, þetta tengist hatri okkar Púllara á Manchester United ekki neitt. Ef Vidic eða Ronaldo hefðu unnið þetta hefði ég lítið sagt en að velja mann sem hefur spilað 24 af 33 deildarleikjum United, þar af 12 sem varamaður og 12 sem byrjunarmaður, og hefur aðeins skorað eitt mark, er brandari. Þetta eru lítið annað en heiðursverðlaun fyrir ferilinn sem Giggs hefur átt. Þessi leikmaður hefur verið frábær síðustu tuttugu árin og einn fárra United-manna sem ég hef alltaf dáðst af í laumi, en hann átti þetta ekki skilið í ár.

Ashley Young var verðskuldað valinn ungi leikmaður ársins. Lið ársins er svo sem hér segir:

Van Der Sar

G. Johnson – R. Ferdinand – N. Vidic – P. Evra

A. Young – S. Gerrard – R. Giggs – C. Ronaldo

N. Anelka – F. Torres

Mætti fjarlægja Evra fyrir Ashley Cole, Rio “símeidda” Ferdinand fyrir Jagielka og Giggs fyrir Lampard þarna að mínu mati. Það er samt ekkert nýtt að United-menn fái óverðskuldaðan heiður … ;)

Hull 1 – Liverpool 3

Úff hvað maður beið þvílíkt spenntur eftir kickoff í dag!!!

Þó fannst mér eitthvað skrýtið við liðið og hvernig því var raðað upp, en ennþá meira undrandi þegar ég sá Dirk Kuyt á vinstri kantinum, en hann átti örugglega að verjast hægri bakverði Hull, sem þó var ekki Mendy í dag.

Byrjunarliðið var:

Reina

Arbeloa – Skrtel – Carragher – Insua

Alonso – Mascherano
Benayoun – Lucas – Kuyt

Torres

Bekkur: Cavalieri – Agger – Ngog – Dossena – Riera – Aurelio – El Zhar.

En svo komu vonbrigði frá mínútu nr. 1 og upp í 44. Liðið afar óstyrkt fannst mér, varnarmennirnir auðsjáanlega stressaðir og mér fannst fæstir leikmennirnir í raun vilja boltann. Sennilega bara of hátt spennustig. Þó fannst mér Insua, Alonso og Benayoun þeir skástu.

Á 44.mínútu fiskaði Javier Mascherano svo aukaspyrnu sem sennilega átti ekki að dæma. Ekki það að við eigum svoleiðis dóma vel inni!

Xabi Alonso tók spyrnuna, hún var ömurleg og endaði í varnarveggnum. Boltinn hrökk til baka og þá tók Alonso sig til og smellhitti hann gríðarlega fast svo boltinn söng í netinu hjá Myhill, algerlega óverjandi. Stuttu seinna flautað til hálfleiks. 0-1, ekkert sanngjarnt endilega en von manns var að nú kæmu okkar menn hressir til síðari hálfleiks í sólinni á KC Stadium.

En mikið óskaplega voru fyrstu 15 mínútur seinni hálfleiks eins og félagsvist! Liverpool ragir að sækja og Hull reyndu að pressa. Á 60.mínútu hélt maður að komin væru ákveðin straumhvörf í leiknum þegar Caleb Folan ákvað að „do a Pepe“ og ákvað að sparka hraustlega til Martin Skrtel. Dómaratríóið sá hvað var í gangi og Folan fékk að sjálfsögðu rautt. Skulum ekki láta okkur detta í hug að láta segja okkur neitt annað, bara það að sparka í áttina að leikmanni er beint rautt spjald!

Tveimur mínútum seinna kom svo annað mark Liverpool. Boltinn barst til Skrtel upp úr horni, hann átti misheppnað skot að markinu sem Dirk Kuyt karlinn stangaði í netið. 0-2. Leikurinn hlýtur að vera búinn?

Ónei. Ömurlegur kaflli kom í kjölfarið þar sem að okkar menn virtust bara vera í reitabolta á lágu tempói og auðvitað tók Hull sig til og skoraði á 72.mínútu. 1-2 með marki frá Geovanni eftir hrottalega dapran varnarleik allra fjögurra varnarmannanna og game on. Það sem eftir lifði virtist bara spurningin vera hvort okkur tækist að halda þremur stigum gegn 10 leikmönnum heimamanna sem ekki hafa verið að spjara sig að undanförnu. Ekkert í okkar spilum fannst manni. Viðurkenni fúslega að ég var pirraður!

En á 89.mínútu náðum við að tryggja stigin þrjú sem voru í boði. Eftir ágæta sókn upp hægri kantinn tók Kuyt frákast eftir að Myhill varði frá Arbeloa, 1-3 og ljóst að toppsætið var okkar, allavega í einhverja klukkutíma og bara komið að því að vonast til að Spurs geri okkur greiða…

Auðvitað var liðið ekki að leika vel, en í dag skipti algerlega öllu máli að hirða þrjú stig sem í boði voru í Hull-borg í dag. Varnarleikurinn virtist ótraustur allan tímann og mér fannst liðið líka ragt að sækja af fullum krafti. Lucas náði alls ekki takti í leiknum og mér fannst liðið sjaldan ná að búa til breidd í sínum leik. Þegar það gerðist gekk afar illa að koma boltum inní, sérstaklega frá hægri þar sem Arbeloa átti dapran dag.

Þegar kemur að því að velja mann leiksins tilnefni ég fjóra. Insua sem lék vel í 89 mínútur en stóð sig afar illa í marki Hull. Dirk Kuyt sem var sívinnandi og skoraði gríðarlega mikilvæg mörk. Aðallega voru þó tveir sem stóðu upp úr, Yossi Benayoun sem var sífellt að reyna að skapa þó hann hafi ekki átt lykilþátt í mörkunum og Xabi Alonso sem allt gekk í gegnum og skoraði fyrsta markið, sem er þessu liði okkar yfirleitt mikilvægast.

Ég vel Xabi Alonso að lokum, fannst hann frábær í dag og lykilmaður í sigrinum.

Sigri sem kemur okkur á toppinn, við áttum alveg inni að spila leik illa en vinna hann svo samt! Nú bara höldum við áfram að trúa!!! Næst tökum við á móti Alan Shearer og lærisveinum hans í Newcastle nk. sunnudag, 3.maí.

Þá ætlum við að komast í 77 stig og halda áfram að einblína á titilinn….

Byrjunarliðið í dag

Byrjunarlið dagsins

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Insua

Alonso – Mascherano
Kuyt – Lucas – Benayoun

Torres

Bekkur Cavalieri – Agger – Ngog – Dossena – Riera – Aurelio – El Zhar.

KOMA SVO!!!!!!!!!!!!!!!!

Hull á morgun

Það er ennþá möguleiki á titlinum, ég mun aldrei viðurkenna ósigur fyrr en það er tölfræðilega útilokað fyrir okkar menn. Við förum í leikinn á morgun gegn Hull með það að markmiði að halda áfram að skora mörk og setja pressu á Man.Utd. Að sjálfsögðu er ekkert gefið í þessu og Hull eru þessa dagana að berjast fyrir lífi sínu í deildinni og munu því pottþétt gefa allt sem þeir eiga í leikinn. Þeir hafa allt að vinna gegn okkar mönnum, því fyrirfram eru þeir ekki taldir eiga mikla möguleika í leiknum. En það telur bara akkúrat EKKERT þegar á hólminn er komið.

Ég ætla hreinlega ekkert að fjalla um lið Hull að öðru leiti en því að þeir eru afar brothættir varnarlega. Það má í rauninni það sama segja um okkar menn að undanförnu, en við höfum reyndar verið að fá þessi mörk á okkur gegn liðum eins og Chelsea og Arsenal. Ég sé í rauninni ekkert í stöðunni sem segir mér að við ættum ekki að geta sett nokkur kvikindi gegn Hull á morgun. Ég meina við erum búnir að skora 4 mörk gegn Real Madrid nýverið, 4 gegn Man.Utd, 4 á útivelli gegn Chelsea, 5 gegn Aston Villa og 4 gegn Arsenal. Það er ekki eins og um sé að ræða einhver slor lið. Það eru mörg ár síðan maður hefur verið með þessa free scoring tilfinningu, ég hef í rauninni á tilfinningunni að við getum skorað að vild þessa dagana. Nú er bara að halda því áfram, ekkert að hugsa of mikið um lekann í vörninni okkar heldur bara að skora nógu mikið af mörkum.

Þá að liðinu. Stevie G ekki með um helgina frekar en undanfarið en annars er enginn annar leikmaður á meiðslalistanum. Það er ekki þar með sagt að það sé einfalt að giska á byrjunarliðið, síður en svo. Arbeloa og Aurelio voru ekki beint sannfærandi í síðasta leik og eins er vinstri kanturinn alltaf spurningamerki þar sem Riera virðist vera ansi hreint mikið jó jó. Það væri svo sem í lagi ef Rafa myndi grípa fyrr inn í þegar hann sér að leikmaður er bara hreinlega ekki í gírnum. Ég ætla að spá því að Arbeloa, Carra og Agger haldi sætum sínum í liðinu, en að Insúa komi inn í vinstri bakvörðinn. Þeir Javier og Xabi stjórna áfram á miðjunni og svo verði það Babel, Benayoun og Kuyt sem styðji við bakið á Torres sem verður að sjálfsögðu frammi. Svona ætla ég því að spá liðinu:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Insúa

Mascherano – Alonso
Kuyt – Benayoun – Babel
Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Skrtel, Riera, Aurelio, Lucas, El Zhar og Ngog

Nú þýðir ekkert droll, bara keyra á þetta Hull lið frá fyrstu mínútu og klára leikinn strax. Skorum við snemma, þá á ég von á stórum sigri. Við höldum ennþá í vonina og því mikilvægt að hafa markahlutfallið sem allra allra best ef þetta skyldi go to the wire. Ég ætla að spá því að við höldum áfram free flowing spilamennskunni okkar og að við skorum 5 mörk í 1-5 sigri. Eigum við ekki að segja að Torres setji 2 mörk, Kuyt 1, Benayoun 1 og Babel kemur sér svo á blað í restina. Allir sáttir?

Fyrsti pistill sumarsins!

Gleðilegt sumar öll!

Langaði aðeins að vangavelta í ljósi síðustu tveggja daga svona í ljósi þess líka hvað borist hefur frétta utan að. Fyrir þá sem eru á jákvæðu nótunum er fínt að lesa pistilinn hans Tomkins á official síðunni.

Þar ræðir hann um liðið sem er nú að myndast í ljósi þeirra ótrúlegu frétta að Liverpool skorar nú og skorar gegn mörgum sterkustu liðum heims og í tveimur tilvikum án þess leikmanns sem margir töldu vera annan tveggja sem geta skorað mörk.

Ég er alveg inni á hans línu. Ég ákvað að njóta þessa ótrúlega fótboltaleiks á þriðjudaginn og hef nú horft á hann tvisvar, auk hápunkta tvisvar. Niðurstaðan er einföld. Við vorum rænd öruggum sigri af snillingi. Auðvitað áttum við okkar þátt í mörkunum en snilldin í afgreiðslum Arshavin var mikil. En okkar lið var að leika frábærlega úti á vellinum.

Svo ég fór að spá í hvað væri að gerast. Hvers vegna eru okkar drengir núna leik eftir leik að sækja grimmt, pressa hátt og skora. Eini niðurpunkturinn frá 1.mars var slakur leikur gegn Chelsea heima, við hefðum getað skorað sex eða sjö mörk gegn Fulham líka.

Mín hugmynd er stöðugleiki og það að liðið þekkir nú leikkerfið í þaula. Auðvitað eru þetta atvinnumenn og eiga að geta dottið strax í sín hlutverk, en þetta eru fyrst og fremst menn. Þegar þú kemur til nýs liðs og færð nýjan þjálfara tekur tíma að ná áherslunum hans, kynnast hefðum klúbbsins, borginni sem þú býrð í og aðstæðunum sem þú þarft að aðlagast sem persóna alltaf, óháð atvinnu.

Í vetur höfum við séð Martin Skrtel falla inn í myndina frá hausti, Xabi Alonso finna gírinn sinn aftur og Aurelio virtist líka vera kominn á brautina (þó bakslag hafi komið að undanförnu). Eftir svo misjafna byrjun hafa frá áramótum tveir lykilmenn fundið fjölina sína heldur betur. Fyrst Yossi Benayoun sem ég tel vera okkar besta leikmann á árinu 2009 og síðan Albert Riera.

Síðan þegar við höfum haft aflmennina okkar heila, T og G, hefur maður séð lið sem hefur óbilandi sjálfstraust vaða á andstæðinginn af krafti sem ég hef ekki séð hjá LFC í mörg ár. Þeir þola ekki að tapa og halda endalaust áfram, nokkuð sem síðustu tveir leikir hafa sýnt okkur þó úrslitin hafi valdið okkur ógleði! Það eru merki góðs liðs í myndun.

Svo berast fréttir af því núna að King Kenny sé meira en til í að koma til starfa með Rafa hjá liðinu. Það eru að mínu mati frábærar fréttir. Kóngurinn er alrauður í gegn og mun ekkert gera nema bæta umgjörð liðsins, fæddur sigurvegari sem er miskunnarlaus í leit sinni að árangri. Þar finnst mér þeir félagar afar líkir, hann og stjórinn. Karlinn er goðsögn á Anfield, elskaður af öllum sem að liðinu koma og ég vona sannarlega að þessar fréttir reynist réttar.

Þá kaldsvitnaði maður af undrun þegar maður sá eigendurna okkar hlið við hlið á Anfield í leiknum gegn Arsenal. Þeir virðast ákveðnir í að vera áfram, jafnvel vera að selja í USA til að halda Liverpool. Þeir virðast vera að læra á liðið og stjórann og kannski eru þeir bara góður kostur???

En svo verðum við líka að horfa á hina hlið peningsins. Liðið er ekki alveg fullbúið.

Ég er ekki búinn að afskrifa titilinn. Staðreyndin er sú að liðið getur náð 86 stigum og sú tala ætti venjulega að duga til sigurs í deildinni, þó ekki alltaf. En til þess þarf United auðvitað að misstíga sig töluvert. Sem var ALDREI séns í gær gegn Portsmouth. En ekki útilokað að þeir geri það gegn Spurs, Middlesboro eða Man. City. Þá fer Arsene Wenger á OT í síðasta leik og þætti ekkert skemmtilegra en að eyðileggja gleðskapinn!

En mér finnst enn vanta í liðið okkar “óvænta” leikmanninn. Þennan sem leikur illa í 0-0 leiknum en skorar svo sigurmark. Við vitum af Gerrard og Torres, en þurfum að bæta við í hóp slíkra. Reyndar er Yossi að detta í þann gír en betur má ef duga skal. Mér er mjög minnistætt þegar Liverpool sagði nei við Cantona því Evans lagði ekki í hans persónuleika. Eric fór þá til United og varð þeirra síðasti hlekkur. Þegar hann hætti hafði okkur verið boðinn ungur portúgalskur vængmaður en Houllier hafði þá keypt tvo franska demanta og vildi ekki Cristiano Ronaldo sem tók við 7-unni á OT.

Kannski væri sagan öðruvísi ef þessir ágætu menn hefðu stokkið á þessi kaup þegar þeim voru boðnir leikmennirnir, í báðum tilvikum á undan United.

Svo eru það leikmennirnir sem ekki virðast falla að Liverpool og Rafa. Voronin og Crouch í fyrra, Keane í janúar. Í sumar spái ég Babel og Dossena, jafnvel Agger. Allt fínir fótboltamenn sem einfaldlega sætta sig ekki við það hlutverk sem þeim er ætlað. Það er ekkert nýtt og ekki einsdæmi hjá Liverpool. Sjáið bara Carlos Tevez núna hjá United. Leikmenn sem ekki eru glaðir verða vondir leikmenn. Sama hverjir hæfileikarnir eru. Því er ég sammála stefnu stjórans að láta leikmenn sem ekki sætta sig við hlutskipti sitt fara. En fá góðan pening fyrir þá, eins og áðurnefndan Crouch og Sissoko sem dæmi.

Liðið er stærra en nokkur einstaklingur!

Ég hef áður sagt hér að ég er handviss að við munum fá Gareth Barry og Glen Johnson á fyrstu mánuðum sumarsins. Við dreymum alls konar drauma, Ribery, Silva, Villa m.a.
En er kannski bara réttast að finna vandræðagemsa annars staðar í Englandi sem hefur ómældan hæfileika en stjórinn er að gefast uppá þó aðdáendurnir elski hann. Leikmann sem getur unnið leiki upp úr engu og veit hvað England er. Okkar Cantona!

Er Robinho svarið elskurnar mínar???

Liverpool 4 – Arsenal 4

Hvað getur maður sagt? Fótbolti er stórbrotin íþrótt, stundum. Hvernig get ég annars útskýrt blendnu tilfinningarnar sem maður hefur eftir kvöldið í kvöld?

Okkar menn tóku á móti Arsenal á Anfield í kvöld í leik sem reyndist vera einn af klassískustu leikjum Úrvalsdeildarinnar frá upphafi. Þegar allt var yfirstaðið varð 4-4 jafntefli niðurstaðan í einhverjum mest spennandi leik sem ég man eftir að hafa séð. Frábær leikur en því miður gerir hann lítið fyrir okkar menn. Ég hefði frekar þegið drepleiðinlegan 1-0 sigur í kvöld en klassískt 4-4 jafntefli, en svona er þetta stundum.

Hins vegar … var þetta leikur sem varð helst að vinnast til að setja aftur alla pressuna yfir á Manchester United í baráttunni um titilinn. Með þessu jafntefli förum við aftur á toppinn með betri markatölu en United, á jafnmörgum stigum, en þeir eiga heila tvo leiki til góða og verður að teljast líklegt að það nægi þeim til að innbyrða titilinn þetta vorið. Engu að síður, þá er fótbolti stórbrotin íþrótt, stundum, og ef þetta tímabil hefur kennt okkur eitthvað þá er það að gefast aldrei upp á meðan einhver er vonin.

Rafa Benítez stillti upp eftirfarandi liði í kvöld:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Aurelio

Mascherano – Alonso
Benayoun – Kuyt – Riera
Torres

Bekkur: Cavalieri, Skrtel, Dossena, Lucas, Ngog, Babel (inn f. Riera) og El Zhar (inn f. Kuyt).

Arsene Wenger stillti upp eftirfarandi liði í kvöld:

Fabianski

Sagna – Touré – Silvestre – Gibbs

Denílson – Alex Song
Nasri – Fabregas – Arshavin
Bendtner

Inná hjá skyttunum komu svo Walcott og Diaby í seinni hálfleik.

Ég treysti mér varla til að fjalla um öll mörkin í þessum leik. Svo mikið gekk á að ég missti nær örugglega af einhverju rosalegu. Staðan í hálfleik, eftir nær stanslausa sókn okkar manna í 45 mínútur, var á einhvern ótrúlegan hátt 0-1 fyrir Arsenal. Fabianski átti sennilega ótrúlegasta hálfleik ferils síns gegn okkur í fyrri hálfleik og stöðvaði hvert dauðafærið og rosaskotið á fætur öðru. Hinum megin komust Arsenal-menn í tvær sóknir – fyrst kom léleg hreinsun frá okkar mönnum sem Fabregas náði ekki að nýta og skaut framhjá utarlega úr teignum, og svo kom Andrei Arshavin þeim yfir eftir að Mascherano gaf Fabregas og Nasri boltann inní vítateig okkar manna, þeir léku í gegnum miðverðina og upp að endamörkum þar sem Nasri gaf inná markteiginn og Arshavin kláraði í slána og inn.

Sem sagt, staðan 0-1 í hálfleik og ljóst að okkar menn myndu eiga í fullu fangi með að skora tvö mörk í seinni hálfleik og vinna leikinn. Eða svo hélt maður. Annað kom þó á daginn, okkar menn skoruðu heil fjögur mörk í seinni hálfleik er flóðavarnir Fabianski brustu með látum. Því miður skoruðu Arsenal-menn einnig þrjú mörk í einhverjum ótrúlegasta hálfleik allra tíma. Sjö mörk í ótrúlega kaflaskiptum hálfleik sem kom mér svona fyrir sjónir:

1-1: Torres með skalla niðri í hægra markhornið, óverjandi, eftir að Kuyt hafði gefið fyrir frá hægri í upphafi seinni hálfleiks. Nær stöðug pressa frá Liverpool.

2-1: Benayoun með skalla við vinstri markteigshornið. Touré og Sagna sparka báðir í Benayoun um leið og hann skallar en hann harkar það af sér – Fabianski nær að slá boltann frá en hann fór yfir línuna fyrst. Aftur er það Kuyt sem á fyrirgjöfina eftir nær stanslausa pressu. Tæplega fjörutíu mínútur eftir og okkar menn komnir yfir.

2-2: Arbeloa sýnir enn meira kæruleysi en Mascherano í fyrri hálfleik og leyfir Arshavin að stela af sér boltanum fyrir utan vítateiginn hægra megin. Rússneska Uglan eins og Arshavin er kallaður skýst upp að teignum og blastar einni óverjandi rakettu í hliðarnetið fjær.

2-3: Örfáum andartökum eftir að hafa jafnað fær Arshavin þriðju jólagjöf kvöldsins. Boltinn kemur fyrir markið frá vinstri, Aurelio reynir að hreinsa frá með vinstri utanfótar en hittir þess í stað beint inn á vítapunktinn þar sem Arshavin er óvaldaður, þakkar fyrir sig og setur boltann undir Reina og í netið. Þrenna.

3-3: Torres, enn og aftur. Riera gefur góðan bolta frá vinstri inn á teiginn þar sem Torres tekur við honum. Silvestre, sem átti ekki breik í El Nino í kvöld, leyfir honum að snúa og Torres þakkar fyrir sig með því að feika aðeins til hliðar og smella boltanum svo í neðra markhornið hægra megin. Tíu mínútur eftir og okkar menn þurfa bara að halda aðeins haus og reyna að ná sigurmarkinu.

3-4: Úps! Ekki alveg. Wenger man greinilega eftir langhlaupi Theo Walcott á Anfield í Meistaradeildinni í fyrra því hann setur hann inná og stuttu seinna fær hann boltann óvaldaður fyrir utan eigin vítateig eftir horn okkar manna. Hann er einn á móti aftasta manni okkar, Xabi Alonso, og gefur í upp völlinn. Þegar Alonso reynir að loka á hann kemur Arshavin – nema hver? – aðvífandi vinstra megin við þá. Walcott gefur á hann, Arshavin rekur knöttinn inní vítateiginn og blastar honum svo í hliðarnetið vinstra megin, með vinstri fæti, áður en Reina kemur nokkrum vörnum við.

4-4: Ofurpressa okkar manna skilar sér í fáti og fumbli í teig Arsenal-manna. Fabianski reynir að slá boltann frá og hann berst á Benayoun fyrir utan markteiginn og hann skorar auðveldlega.

Þannig fór það. Jöfnunarmark okkar manna kom í uppbótartíma svo dómari leiksins, Howard Webb, bætti mínútu við þær fimm sem áttu upphaflega að vera, en 96 mínútur dugðu okkar mönnum samt ekki til að vinna þennan leik þrátt fyrir ótrúlega pressu frá upphafi. Öll tölfræði hallaði verulega á Arsenal-liðið, okkar menn yfirspiluðu þá nær allan leikinn og skoruðu fjögur mörk á þá í frábærum sóknarleik, en á hinum endanum gerðu varnar- og miðjumenn liðsins sig sekir um þrjú fádæma klaufaleg mistök sem gáfu Arshavin auðveld mörk. Í lokin pressuðu menn of stíft til að leita að sigurmarkinu, tóku of mikla sénsa og Walcott og Arshavin refsuðu fyrir það. Niðurstaðan í þessum leik, þrátt fyrir yfirburða spilamennsku okkar manna, verður því að teljast sanngjörn.

Maður leiksins: Mér fannst liðið eiga frábæran leik í kvöld, að mestu leyti. Mascherano, Aurelio og Riera fannst mér einna helst aldrei komast í takt við leikinn en allir aðrir áttu að mínu mati stórleik. Þó með þeim leiðu undartekningum að Mascherano, Arbeloa og Aurelio gerðu sig allir seka um ótrúleg klaufamistök, mistök sem þú bara mátt ekki gera gegn liði eins og Arsenal. Sérstaklega pirruðu mistök Mascherano og Arbeloa mig því í báðum tilfellum voru þeir að dóla of lengi á boltanum, ætluðu sér meiri tíma í hlutina en þeir höfðu, og var refsað með því að boltinn var hirtur af þeim. Leikmenn eins og Arbeloa og Mascherano eiga að vita að þú hefur aldrei mikinn tíma gegn Arsenal. Mjög dapurt.

Hvað bestu menn vallarins varðar þá voru þeir tveir bestu sennilega Arsenal-menn. Fabianski var ótrúlegur í fyrri hálfleik og Arshavin valdi þennan dag af öllum til að eiga Julio Baptista-frammistöðu og var maður leiksins af báðum liðum með alveg hreint ótrúlegri fernu.

Okkar megin voru þrír leikmenn algjörlega frábærir og stóðu upp úr annars góðu liði. Yossi Benayoun skoraði tvennu og vann linnulaust fyrir málstaðinn í kvöld á meðan Dirk Kuyt kórónaði frábæra frammistöðu með tveimur stoðsendingum. Minn maður leiksins fyrir Liverpool í kvöld var hins vegar Fernando Torres sem skoraði tvö og var þess utan okkar langhættulegasti maður í allt kvöld.

Staðan eftir þetta jafntefli er einföld: Liverpool og Manchester United eru með 71 stig í efstu sætunum, okkar menn fyrir ofan með betra markahlutfall og langflest mörk skoruð í deildinni. Okkar menn eiga hins vegar aðeins fimm leiki eftir, Manchester United eiga sjö leiki eftir. Nú er ekkert eftir í stöðunni fyrir okkar menn en að vinna þessa fimm leiki og vonast eftir kraftaverki, einhvers staðar. Arsenal og Man City eiga eftir að fara á Old Trafford í þeim tveimur leikjum sem eru svona erfiðastir á pappírunum, en það er allavega ljóst að United þarf einhvers staðar að tapa allavega sex stigum í síðustu sjö leikjum sínum ef titillinn á að lenda okkar megin.

Það er ótrúlega ólíklegt að það gerist. Hins vegar, eins og við sáum í kvöld, er fótboltinn dásamlega óútreiknanleg íþrótt, stundum. Vonandi á Arshavin aðra eins frammistöðu inni fyrir deildarleikinn á Old Trafford.

Næsti leikur okkar manna er á laugardaginn kemur gegn Hull City á útivelli.

Liðið gegn Arsenal komið

Jæja, þá er liðið gegn Arsenal komið og er fátt sem kemur á óvart þar. Aggi hafði næstum því allt rétt, það eina sem hann klikkaði á var að Agger kemur inn í miðja vörnina á kostnað Skrtel.

Liðið í heild er sem hér segir:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Aurelio

Alonso – Mascherano
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Bekkur: Cavalieri, Skrtel, Dossena, Lucas, El Zhar, Babel, Ngog.

Sem sagt, mjög sterkt lið og jafnvel okkar sterkasta mögulega lið í dag. Áfram Liverpool!

Arsenal kemur á Anfield á morgun.

Á morgun kemur Arsenal í heimsókn en þeir eru í hörkukeppni um 3-4.sætið í deildinni við Chelsea, Aston Villa og Everton. Þeir eru í feiknaformi sem stendur og slógu Villarreal örugglega út úr Meistaradeildinni en töpuðu á síðustu stundu gegn Chelsea í undanúrslitum enska bikarsins 1-2. Þeir hafa verið að fá marga leikmenn tilbaka eftir langvarandi meiðsli og gætu verið það lið sem hefur mest áhrif á ensku deildina því þeir eiga eftir að mæta Manchester United og Chelsea í deildinni (reyndar Manchester United einnig í undanúrslitum Meistaradeildarinnar). En nóg um andstæðingana og snúum okkur af því sem skiptir máli: LIVERPOOL.

Það er ljóst að Steven Gerrard er áfram frá vegna meiðsla en það hafði ekki áhrif gegn Blackburn! Ég á ekki von á mikilli breytingu á liðinu frá því gegn Chelsea í meistaradeildinni en þó aðeins:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel- Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Benayoun – Riera
Torres

Bekkur: Cavalieri, Insúa, Hyypia, Agger, Lucas, Babel, Ngog.

Ég set Riera aftur inní liðið á kostnað Lucas og Yossi fer í holuna fyrir aftan Torres (getur einnig verið Kuyt). Hugsanlega gæti Rafa sett Agger inn fyrir Skrtel en spurningin er hvort hann vilji breyta eitthvað til í vörninni. Ef hann setur Agger inn þá má vel vera að Insúa fái tækifæri á kostnað Aurelio en svona gæti ég haldið áfram og áfram…

Þetta er gott lið og á góðum degi klárlega lið sem getur unnið Arsenal á heimavelli. Við erum í feiknarformi sóknarlega og höfum skorað undanfarið 8 mörk í 2 leikjum. Það sem verra er að við höfum fengið á okkur 7 í síðustu 3 leikjum.

Lykill í þessum leik er að loka á Fabregas, Adebayor og Van Persie sem hafa verið funheitir í undanförnum leikjum og ég treysti Macherano og co. fullkomlega til að halda þeim í skefljum og innbyrða góðan sigur. Staðan er einfaldlega þannig að við verðum að vinna rest og þessi leikur er lykilleikur uppá framhaldið. Ef við töpum eða gerum jafntefli þá fullyrði ég að möguleikar okkar á enska titlinum eru búnir. Vinnum við hins vegar (eins og ég geri ráð fyrir) þá setjum við áfram pressu á Manchester United sem er ennþá á fullu í Meistaradeildinni en var að falla úr keppni í enska bikarnum eftir framlengdan leik gegn Everton (ótrúlega leiðinlegum leik).

Liðið datt út úr Meistaradeildinni með mikilli reisn og börðust fram á síðustu mínútu, það var mikilvægt uppá framhaldið. Liðið er í góðum gír og ég er sammála Mascherano í viðtali við hann á official síðunni: READY FOR TITLE FIGHT.

Spá: 4-2 í fjörugum leik þar sem Arsenal nær tvisvar að jafna í fyrri hálfleik en á endanum er það Skrtel sem skorar 4 markið undir lok leiksins og tryggir góðan sigur.

Niðurtalning

Jæja, hvenær ætli fyrsti pistillinn birtist í breskum fjölmiðlum þar sem Alex Ferguson er gagnrýndur fyrir að sýna FA bikarnum vanvirðingu með því að stilla upp varaliði í undanúrslitunum?

Við skulum allavegana halda utanum það í ummælum við þessa færslu. Eða má bara gagnrýna Herra Benitez fyrir slíkt?

Molar

Auðvitað er FA helgi og því lítið að frétta af okkar mönnum. Lykilleikur dagsins er auðvitað leikur þeirra tveggja liða sem mér er verst við, en af virðingu fyrir David Moyes og viðveru hans á Anfield síðasta miðvikudag vonast ég til þess að þeir verði tapliðið í úrslitaleiknum í vor.

Helstu fréttirnar sem koma frá Anfield snúast um mögulega endurkomu King Kenny á Anfield eftir rúmlega 18 ára fjarveru. Hlutverk hans væri að stjórna Akademíustarfinu auk þess að vera Benitez til ráðgjafar. Það held ég að gæti orðið frábært samstarf, handviss um að Dalglish hefur enn ýmislegt til málanna að leggja og bætir bara frábært starfslið liðsins.

Rafa virðist ætla að leyfa gamla Skotanum að gráta einum, sem er vel og hann virðist ætla að halda áfram að rita nafn sitt á nýja samninga. Nú voru það ungu mennirnir, Darby og Spearing.

Eftir að Evrópusambandið tilkynnti það að UEFA gæti sett upp 6+5 regluna án athugasemd frá regluverki Evrópu er það afar mikilvægt að við nýtum tímann vel og fjölgum heimamönnum í liðinu.

Annars höldum við áfram að telja niður til þriðjudagskvöldsins og lykilleiksins gegn Arsenal…

Uppfært

Í kjölfar spurninga í athugasemdum um 6 + 5 regluna ákvað ég að bæta aðeins við um hana…

Heimildirnar koma hérna.

Hér sjáiði allt það helsta um þessa reglu, en svo ég segi í stuttu máli gengur reglan út á það að í upphafi leiks verða minnst 6 leikmenn frá heimalandi deildarinnar (enn hefur þetta verið skilgreint sem England, ekki Bretland). Ekki eru aðrar hömlur, t.d. mættu 7 varamennirnir vera annarrar þjóðar svo að í lok leiks gætu hlutföllin orðið 3 + 8.

Allt virtist í hnút en rannsóknarnefnd á vegum Evrópusambandsins gaf út yfirlýsingu þann 26.febrúar síðastliðinn að nefndin teldi regluna rúmast innan regluverksins. Ef þetta gengur eftir verður gildistaka reglunnar útfærð svona:

1. 4+7 leiktímabilið 2010-2011
2. 5+6 leiktímabilið 2011-2012
3. 6+5 leiktímabilið 2012-2013

Flestir telja fullljóst að FIFA muni láta reyna á þetta og með yfirburðum enskra og spænskra liða í Evrópu- og Heimsmeistaramótum verða líkurnar stöðugt meiri. Allir virðast reikna með því að FIFA standi við þetta og það eitt tel ég eina af stóru ástæðunum vera að endurnýjun samninga við yngri ensku mennina sé nú í töluverðum gangi auk þess að við kaupum Johnson, Barry og hugsanlega Downing í sumar.

En sjáum til. Í dag erum við bara með Carra og Gerrard sem falla undir þessa reglu eins og hún er útfærð.

Ferguson væl

Jæja, þessi helgi lítur ekkert alltof vel út fyrir okkur Liverpool stuðningsmenn, þar sem að um helgina er ekkert leikið í ensku úrvalsdeildinni, heldur aðeins í FA bikarnum. Við fáum ekki að sjá okkar menn spila fyrr en næsta þriðjudag.

Í fréttum ber hæst sú STÓRFRÉTT að Alex Ferguson er að væla. Af hverju ætti okkur ekki að vera sama? Jú, hann er víst að væla yfir því að Rafa Benitez sé ekki nógu góður við Feita Sam!

Skoski spekingurinn segir:

>”When Liverpool scored their second goal he signalled as if the game was finished. I do not think Sam deserved that. Sam has worked so hard for the LMA [League Managers' Association] and he’s had a weakened team. I just thought it showed contempt.

Jesús almáttugur. Ég táraðist hreinlega við að lesa þetta. (Þröstur bendir í kommentum á myndband af þessu ROSALEGA atviki.

Einnig er það að frétta að Charles Itandje (sem ég hélt að væri farinn frá félaginu) hagaði sér víst einsog fífl á Hillsborough minningarathöfninni.

Hillsborough harmleikurinn

Sæl öll.

Í dag er auðvitað mesti sorgardagur í sögu félagsins okkar, eins og sést á smekklegum virðingarvotti eigenda þessarar síðu. Fyrir nokkrum vikum hafði samband við mig góður og gegn fótboltaáhangandi, Tómas Meyer, og bað mig um að skrifa pistil um harmleikinn sem varð í Sheffield laugardaginn 15.apríl 1989. Ég hef lengi fylgst með öllu tengdu þessum harmleik og varð við þeirri ósk Tómasar.

Pistillinn kemur hér á eftir, en er að finna á heimasíðu sem Tómas hefur um að segja, www.boltinn.is .

Continue reading

Tuttugu ár

Words alone cannot express the feelings deep inside
For families, friends and neighbours of those who died
At the Sheffield stadium on that awful April day
As they went to watch their beloved Liverpool play.

“Flowers of Merseyside” e. Mary M. Summer
(þetta og fleiri ljóð á opinberu síðunni)

Ég var eitt sinn spurður hvers vegna Liverpool-aðdáendur utan Englands létu sig Hillsborough-harmleikinn svona miklu varða. Svarið var einfalt – af því að Liverpool-aðdáendur eru ekki bara stuðningsmenn fótboltaliðs heldur fjölskylda. Það er erfitt að útskýra það fyrir aðdáendum annarra liða en svoleiðis er það. Hvert sem maður ferðast sameinar klúbburinn aðdáendurna – ég hef á ótrúlegustu stöðum í heiminum kynnst fólki bara af því að það þekkir treyjuna, derhúfuna eða hvað það er sem maður klæðist.

Hillsborough er órjúfanlegur hluti af sögu þessarar fjölskyldu. Þar að auki er Hillsborough áhrifavaldur í sögu enskrar knattspyrnu. Ef þú hefur heimsótt knattleik á enskri grundu geturðu litið til aðstöðunnar í kringum þig – öryggið, sætið, skipulagið – og vitað að níutíu og sex Liverpool-aðdáendur létu lífið til að þessi mál yrðu sett í jafn góðan farveg og þau eru í dag.

Næst þegar þið farið á leik með uppáhalds liðinu ykkar, spyrjið ykkur þá, ætli ég deyji í dag? Asnaleg spurning, ekki satt? Spurning sem enginn spurði sig þennan örlagaríka dag fyrir tuttugu árum, en samt sneru níutíu og sex aðdáendur rauða liðsins aldrei heim. Aðdáendur eins og þið og ég. Þetta hefðu getað verið þið eða ég.

Þessi vefsíða hefur verið endurinnréttuð í tilefni dagsins. Ég mæli með að menn lesi flóð greina, ljóða og minninga á opinberu síðunni í dag.

**Smá viðbót (EÖE)**: Við höfum breytt útliti síðunnar til að heiðra þá sem létust. Vinsamlegast smellið á “Refresh” til að sjá örugglega nýtt útlit.

Ég mun aldrei gleyma þessum degi þar sem ég horfði á leikinn í sjónvarpinu heima hjá mér. Síðan þá hef ég alltaf vitað að það að halda með þessu liði snýst um svo miklu meira en bara fótbolta.

Það er öllum hollt að lesa um þennan atburð. Ég vil benda á [samantekt Times á greinum sem þeir skrifuðu daginn eftir slysið](http://timesonline.typepad.com/thegame/2009/04/the-hillsborough-disaster-how-the-times-reported-it.html), ásamt skýringamynd. Einnig er mögnuð myndasería hér. Ég get varla horft á mynd númer 6 án þess að hugsa hversu líkt þetta er mínu herbergi þegar ég var 12-13 ára gamall.

YNWA!

Chelsea – Liverpool 4 – 4

Það lá bara alls ekki fyrir okkur að komast áfram í Meistaradeildinni í ár, það er nokkuð ljóst. Þegar leikur fer 4-4 þá er nokkuð ljóst um algjörlega fáránlegan leik var að ræða … en ég held að ég nenni ekki að ræða þetta neitt svo ítarlega, það svekktur er ég með þennan hörmulega seinni hálfleik hjá okkar mönnum.

Liðið sem fékk það verkefni að vinna upp þriggja marka púða Chelsea leit svona út …

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel- Aurelio

Mascherano
Kuyt- Alonso – Lucas- Benayoun
Torres

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Hyypia, Agger, Riera, Babel, Ngog.

… og guð minn góður hvað þeir voru þrátt fyrir allt nálægt því að púlla þetta af.

Smá heppni og við værum í undanúrslitum. Svo ég hlaupi yfir þetta þá var það helst markvert í fyrri hálfleik að Aurelio kom okkur yfir úr frábærri aukaspyrnu a la McAllister, stuttu seinna reif Invanovic Alonso niður inni í teig meðan Carvalho hrinti öðrum Púllara … já og Skrtel mokaði boltanum yfir á línu, fengum þó víti sem Alonso skoraði af öryggi úr, 0-2 og GAME ON.

Annars fengum við nokkur færi í viðbót og hefðum hæglega getað náð 0-3 í hálfleik eins og við þurftum. Annað sem markvert gerðist í fyrri hálfleik var að Chelsea fékk 1687 aukaspyrnur á vallarhelming Liverpool og 1686 þeirra eftir brot / “brot” á Drogba. Eins var athyglisvert að sjá Hiddink taka Kalou útaf fyrir Anelka á 35.mín.

0-2 í hálfleik.

Seinni hálfleikur byrjaði herfilega, Chelsea fékk áfram sínar aukaspyrnur á hættulegum stöðum … en áður en þeir nýttu eina slíka skoraði Drogba hreint út sagt VIÐBJÓÐSLEGT MARK fyrir Chelsea, nær að pota í fyrirgjöf frá Anelka sem Reina missir helvíti klaufalega í markið, 1-2. Stuttu seinna nýttu þeir svo eina af 3498 aukaspyrnum sínum í leiknum, Alex bombar blöðrunni í netið, þvílíkt fast … þó ég hefði nú viljað sjá Reina kýla þetta í burtu. Game Over? Til að toppa þetta minnir mig að Benitez hafi tekið Mascherano útaf þarna og galaopnaði þar með miðjuna okkar, Chelsea gekk á lagið og komst í 3-2, ótrúlega svekkjandi að horfa upp á þetta og klárlega game over!

Eða hvað, eins og ég talaði um fyrir leik þá vanmetur maður alls, alls, alls ekki Liverpool og afskrifar þetta lið ALDREI. Torres var tekinn útaf, sem gerði það að verkum að núna vantaði okkur Gerrard, Torres og Mascherano!

Lucas jafnaði 3-3 með marki a la Lampard, og Kuyt kom okkur í 4-3 með skalla, GAME FOKKING ON. Babel kom svo inn fyrir Arbeloa í lokin og það var bara of mikið, Chelsea gekk á lagið og náði að nýta sér þetta með enn einu markinu, Lampard með stöng og inn, 4-4. og Game endanlega over.

Það var hellingur af færum í leiknum til viðbótar við þetta og eins og ég segi, með smá heppni værum við núna í undanúrslitum … já og ég allsber út í garði eins og ég lofaði að gera myndum við sigra þetta (staðan var þá 3-4).

Dómarinn átti annars að mínu mati hreint alls ekki góðan dag í heildina, stóru ákvarðanirnar voru svo sem réttar en hann dæmdi 29 aukaspyrnur á Liverpool og óhugnalega margar á stórhættulegum stað á okkar vallarhelmingi. Dómarar eiga að þekkja leikmenn Chelsea betur en svo að falla ALLTAF í gryfjuna, Guð minn góður. Chelsea fékk varla sókn án þess að hún endaði með aukaspyrnu og flæði í leiknum var haldið í algjöru lágmarki.

Okkar menn luku keppni með sæmd verður maður að segja þrátt fyrir að hafa fengið á sig 7 mörk sem er auðvitað bara bull. Við skoruðum engu að síður 4 mörk á Stamford Bridge sem ekki margir trúðu að við gætum … og ath. það án Gerrard og Torres (var hann nokkuð með?).

Meira nenni ég ekki að spá í þessum leik, þetta var alveg helvíti svekkjandi, sérstaklega eftir stöðuna í hálfleik. En einvíginu töpuðum við á Anfield.

E.s.

eitt enn…..góði Fowler, settu Barca – Porto í úrslit … allavega Porto ;)

Liðið gegn Chelsea

Jæja það lítur jafnvel ennþá verr út heldur en það gerði. Það er ekki nóg með að við erum að fara á Stamford Bridge að spila gegn gríðarsterku Chelsea liði, þá verðum við að skora þrjú mörk a.m.k. til að eiga einhvern möguleika og það verðum við að gera án okkar besta leikmanns og eins besta leikmanns í heiminum, Steven Gerrard………þetta bara getur auðvitað ekki klikkað ;)

Ég veit ekki alveg hvernig Rafa er að hugsa þetta, hvort Lucas komi í holuna fyrir Gerrard eða á kanntinn, hvorugt lítur vel út, en það er ljóst að Benitez vill ekki tapa aftur eins illa á miðjunni og við gerðum í fyrri leiknum. Ég tippa á að þetta verði nokkurnvegin svona, Mascherano verður eins og skriðdreki út um allt, Lucas og Alonso á miðjunni með smá meira sóknarleyfi en vanalega, Benayoun í holunni og Kuyt frammi með Torres…..en Kuyt og Benayoun báða leitandi mikið út á kanntana í svona free role hálfgerðu.

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel- Aurelio

Mascherano
Kuyt- Alonso– Lucas
Benayoun
Torres

(Torres er svo framarlega að hann verður réttsvo inná vellinum)

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Hyypia, Agger, Riera, Babel, Ngog.

Við höfum sjaldan verið meira upp við vegg og það er ekki oft sem útlitið er svona svart fyrir leik……….erum við ekki bestir í akkurat þeirri stöðu?

Gerrard tilnefndur sem leikmaður ársins

Búið er að tilkynna hverjir eru tilnefndir sem leikmenn ársins í vali, sem að leikmenn í ensku deildinni standa fyrir ár hvert. Tilnefningarnar eru hálf skrýtnar.

FIMM af sex sem eru tilnefndir eru leikmenn Manchester United og er Steven Gerrard sá eini sem er tilnefndur, sem ekki spilar fyrir United. Eitthvað er þetta nú litað af frábærum kafla, sem að United átti í janúar-febrúar. Til dæmis er verulega einkennilegt að sjá menn einsog van der Saar á þessum lista.

Continue reading

Chelsea á morgun …

… við vitum öll hver staðan er. Meistaradeild, 8-liða úrslit, seinni leikur, staðan 3-1 fyrir heimaliði Chelsea. Í boði er tækifærið til að stöðva Barcelona í undanúrslitum, auk montréttinda gegn erkifjendum þetta árið.

Okkar menn þurfa kraftaverk. Okkar menn þurfa að stöðva markamaskínu Chelsea sem hefur dottið í gírinn og skorað sjö mörk í síðustu tveimur leikjum, þar af þrjú á Anfield fyrir fimm dögum. Okkar menn þurfa að ná að yfirstíga andleg ör sem fylgja jafn algjörum ósigri og þeir upplifðu gegn þessu sama liði. Okkar menn þurfa að bjarga heiðrinum, rétta sinn hlut, og ef mögulega mögulegt er að minna fólk á hvað er mesta Mission:Impossible-lið Evrópu síðustu árin.

Sem sagt, kraftaverk.

Lykillinn að mögulegum sigri á morgun felst í tvennu – því hvaða hugarfar Chelsea-menn mæta með til leiks og það hvað Rafa Benítez gerir til að bregðast við taktíska ósigrinum í síðustu viku. Það er hætt við að Chelsea-menn stilli upp sama liði og freisti þess að loka aftur á Gerrard, láta Ivanovic og Cole éta Riera og Kuyt og einangra Torres, sem ætti að nægja þeim til að fá ekki á sig þrjú mörk.

Fyrir vikið er ég alveg sannfærður um að Rafa mun söðla um á morgun, ekki bara hvað varðar byrjunarliðið heldur einnig hvað varðar taktík. Ég held hann muni reyna að koma Chelsea á óvart á morgun og spái því þess vegna að hann stilli upp eftirtöldu liði:

Reina

Carragher – Skrtel – Agger
Arbeloa …………………………………….. Dossena
Alonso – Mascherano – Gerrard

Kuyt – Torres

Bekkur: Cavalieri, Hyypiä, Aurelio, Lucas, Benayoun, Babel, Riera.

Ég er að sjálfsögðu bara að giska út í loftið (pissa upp í vindinn?) hérna en ég held að Rafa muni reyna að koma varnarskipulagi Chelsea í opna skjöldu. Þeir munu búast við 4-2-3-1 kerfinu með Gerrard í holunni og Torres fremstan en gætu þess í stað lent í því að þurfa að aðlaga sig að breyttri taktík. Með þrjá miðverði aftast er hægt að skilja Skrtel eftir aftastan á meðan Carra og sérstaklega Agger sækja fram með boltann og ógna, enda komu báðir við sögu í mörkum Liverpool í seinni hálfleik gegn Blackburn um helgina. Á miðjunni myndi Mascherano sitja eftir og freista þess að stjórna leiknum á meðan Alonso er framar að dreifa spilinu. Dossena og Arbeloa myndu bomba nokkuð frjálsir upp kantana á meðan Gerrard gæti stutt bæði Kuyt og Torres. Sá hollenski myndi fara með vinnsluna sína upp í miðja framlínuna og reyna að koma Alex og Ricardo Carvalho þar í opna skjöldu, þar sem þeir eiga væntanlega von á að þurfa að glíma við Torres einan. Gerrard gæti þá einnig nýtt frjálsu rulluna sína til að drifta aðeins út á kantana, láta Essien elta sig úr miðjustöðunni.

Hann klikkaði á að gera það í síðustu viku og ég er sannfærður um að hann fær fyrirskipun um að draga Essien eins mikið og hægt er út úr stöðu, hver svo sem liðsuppstilling okkar verður.

Mín spá: Þegar Torres gaf okkur forystu í einvíginu eftir nokkrar mínútur á Anfield hugsaði ég með mér að það gæti reynst vera fölsk dögun fyrir okkar menn og það varð úr. Rétt eins og fyrir fimm árum, þegar Luis García kom okkur yfir í upphafi leiks, tók stressið um að fá á sig útivallarmark yfir og okkar menn duttu niður í það að vernda forystuna, svo að úr varð 75 mínútna stórsókn Chelsea-liðsins. Það var því á endanum okkur í óhag að skora snemma í síðustu viku.

Að sama skapi þá er það stórhættulegt fyrir Chelsea-liðið á morgun að vera að mæta liði sem hefur engu að tapa. Staðan er einföld – þrjú mörk eru lágmarkið. Okkar menn hafa ekki neina aðra valkosti, þeir verða að tefla djarft, sækja stíft frá fyrstu mínútu og skora a.m.k. þrjú mörk. Það er erfið staða að vera í en hún er einnig mjög frelsandi.

Ef þetta á að takast á morgun þurfa okkar menn að skora snemma og ná fyrir vikið að gera heimamenn allsvaðalega stressaða. Ég held að Chelsea-liðið muni sitja aðeins aftur, reyna að loka á okkar menn og drepa leikinn niður. Hægja á öllu saman. Ég spái því að það takist ekki heldur muni okkar menn láta þá svitna verulega, en að það muni því miður ekki nægja til. Við vinnum 0-2 útisigur á morgun og dettum úr leik á grátlegu þriðja marki Chelsea (helvítis Drogba) í fyrri leiknum.

Það er þó eitt alveg ljóst: þessu er hvergi nærri lokið. Ég segi, ef okkar menn eiga að detta út þá skulu þeir gera það með sigri annað kvöld. Og hver veit, kannski er hið ómögulega hægt?

YNWA!

Liverpool 4 – Blackburn 0

Þetta var ekki mikið mál. Eftir hræðilegan leik gegn Chelsea í Meistaradeildinni þá voru margir hræddir um að leikur gegn Blackburn liði Feita Sam yrði erfiður.

Eeeeen, þetta var ekki mikið mál. 4-0 sigur og Liverpool komið á toppinn aftur allavegana næstu tvo klukkutímana.

Fyrir leikinn var mínútu þögn á Anfield þar sem þetta er síðasti leikurinn á Anfield áður en þess verður minnst að 20 ár eru liðin frá Hillsborgouh. Jamie Carragher kallaði allt liðið saman í hring fyrir leikinn og það virtist virka.

Rafa stillti upp liðinu svona. Gerrard fékk frí:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger- Insua

Alonso- Mascherano
Benayoun – Kuyt – Riera

Torres

Frá 1. mínútu var augljóst hvert stefndi. Liverpool var betra liðið í 90 mínútur og Blackburn liðið ógnaði aldrei sigri okkar manna. **Fernando Torres** skoraði fyrsta markið strax á 6. mínútu og það var algjörlega stórkostlegt. Hann bætti svo við skallamarki eftir um 35 mínútur.

Í seinni hálfleik skoraði svo **Daniel Agger** frábært mark með langskoti (nánast copy-paste af svipuðu marki sem hann skoraði gegn West Ham) – og svo kláraði **David N’Gog** þetta með því að skalla bolta frá Lucasi Leiva, í markið.

Þannig að öruggur 4-0 sigur okkar manna staðreynd, engin hætta á neinu öðru. Liverpool menn eru núna efstir, en Man U heimsækja Sunderland á eftir, þar sem þeir tapa vonandi einhverjum stigum.

Já, og Rafa Benitez brosti eftir eitt markið!

**Maður leiksins** Fernando Torres. Hann skoraði mark ársins í dag og fyrir það er hann maður leiksins. Annars spilaði allt liðið vel og örugglega.

Blackburn á hádegi á morgun

Ef Haukur vinur okkar er með þetta á hreinu þá er næsta verkefni okkar manna heimaleikur gegn Blackburn á morgun kl: 11:45 að Playerskum tíma (þá líklega 13:45 á Allanum). Sjálfur get ég enganvegin sagt að ég sé alveg búinn að jafna mig eftir þennan skell á móti Chelsea enda ekki oft hreinlega sem maður sér Liverpool mæta liði sem er bara betra yfir heilan leik…og það á Anfield og vinna svo sanngjart að maður getur afar lítið sagt. En nóg um það, notum flottar pælingar Kristjáns Atla í pistli gærdagsins til að ræða þann leik, ef einhver í alvörunni vill það.

Ég veit ekki með þennan leik á morgun, er ég einn um að finnast við vera að fara spila við Bolton ? Það hefur allavega sannað sig á þessu tímabili að við höfum ekki ennþá almennilega náð að koma með lausn á því að brjóta á bak aftur ofur varnarsinnuð lið og trúið mér þegar ég segi að Big Sam Allardyce er ekkert að fara finna upp hjólið á morgun. Blackburn mun mæta með langferðabifreið inn í vítateig Liverpool frá fyrstu mínútu. Ég veit að þetta Blackburn lið er ennþá ekki nándarnærri eins sterkt lið og Big Sam var búinn að byggja upp hjá Bolton, en mig setur illan bifur af því að þurfa að spila við kraftakögglalið a la Allardyce (honum finnst hann reyndar vera frábær)……bæði hvað úrslit varðar og möguleg meiðsli, meiðslasagan er ekki beint með okkur þegar kemur að Blackburn og þeir eru grófasta lið deildarinnar, með 71 spjald það sem af er tímabili og þar af þrjú rauð.

Það er þó ekki þarf með sagt að ég skjálfi hreinlega á beinunum fyrir þennan leik, Liverpool er nokkrum klössum betra en Blackburn og til að afreka það að vinna þá ekki á Anfield þá verður að öllum líkindum fyrst og fremst hægt að kenna andlegu hliðinni um. Liðið fékk ROSALEGAN skell í síðasta leik og ef einhver karakter er í þessu liði (og við vitum að það er töluverður) þá tökum við Blackburn á morgun og refsum þeim fyrir að vera svo óheppnir að þurfa að mæta okkur núna……………en á móti kemur þá var ég að segja svipaða hluti fyrir Fulham – United… ég hálf vorkenndi Fulham að þurfa að mæta þeim strax á eftir tapið gegn okkur. Vonum samt að það sé nú meiri Carragher…….karakter í Liverpool heldur en United.

Meiddur í nára?

Hvað mögulegt byrjunarlið varðar þá er maður kominn í töluverð vandræði og það er smá trikkí að spá því hvernig Rafa setur þennan leik upp. Auðvitað var tapið gegn Chelsea ekki nógu slæmt eitt og sér á miðvikudaginn heldur þurfti Steven Gerrard, einn besti leikmaður í heiminum, endilega að grafa upp gömul meiðsli í nára (sjá mynd :p) og er því tæpur fyrir Blackburn leikinn og jafnvel Chelsea. Hann er þó í hóp og maður vonar það besta, en það er spurning hvort hann geti spilið að 100% getu. Svo er það spurningin hvernig Benitez leggur seinni leikinn við Chelsea upp, ég trúi því enganvegin að hann gefi þá baráttu bara upp á bátinn og því gæti ég trúað að einhverjar breytingar verði á liðinu á morgun, einnig vegna þreytu nokkurra lykilmanna.
Ég tippa allavega á að liðið verði svona á morgun……

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger- Insua

Alonso- Mascherano
Benayoun – Gerrard – Dossena

Torres

Bekkur: Cavalieri, Hyypia, Skrtel, Kuyt, Babel, Aurelio, Lucas

Ef við miðum við síðasta leik þá gæti ég fyrir það fyrsta trúað að Aurelio og Lucas fái að verma tréverkið. Það getur þó verið að Lucas verði frekar inná en Alonso en Xabi er samt líklegri og töluvert mikilvægari. Ekki veit ég hvað var að Aurelio en ég gæti trúað að hann verði frekar í byrjunarliðinu í seinni leiknum á Stamford. Ef Agger er heill þá bara hlítur hann að spila þennan leik og miðað við síðasta leik þá má Skrtel alveg hvíla sig, yrði ekkert svo hissa ef Hyypia kæmi inn líka á kostnað Carra eða Arbeloa.

Kuyt þarf svo sárlega hvíld á kanntinum, hann verður með gegn Chelsea í seinni leiknum og því kjörið að hvíla hann á morgun, hann hefur heldur ekki opnað margar varnir sem spila hart og mjög aftarlega. Sama á við um Riera, hann gat afar lítið gegn Chelsea og ég efa að hann hafi úthald í að spila þrjá leiki á viku, Dossena kemur inn eða Babel. Ef það er svo minnsti vafi með Gerrard þá verður hann á bekknum, en án Torres megum við ekki vera í margar mínútur.

Af gestunum er það að frétta að þeir hafa náð sér í 11 stig af 18 mögulegum í síðustu sex leikjum og hafa með því komið sér aðeins frá fallsætunum. Big Sam er að virka þarna virðist vera og hann er með ágætis lið í höndunum. Þeir glíma reyndar við svolítil meiðsli, Santa Cruz er tæpur, Jason Roberts er líka tæpur og Morten Gamst er einnig tæpur fyrir þennan leik. Síðast rændu þeir þremur stigum af Tottenham og það um hábjartan dag og er því nokkuð vel gíraðir fyrir þreytt Liverpool lið.

Ekkert svakalega líklegt lið (ekki að ég hafi mikið vit á þessu hjá þeim):

Paul Robinson

Andrews – Samba – Nielsen – Givet
Tugay
Diouf – Dunn – Mokoena- Warnock
McCarthy

Blackburn hefur ekki unnið á Anfield í síðustu 12 viðureignum, við unnum 7 þeirra og 5 fóru jafntefli. Svona til “gamans” má geta þess að síðast þegar þeir unnu á Anfield (1993) þá skoraði Mike Newell sigurmarkið og Souness var að stjórna Liverpool (hrollur).

Spá. þó þetta sé ekki neitt æðislegur tími til að mæta liði í botnbaráttu og svo ég tali nú ekki um eftir síðasta leik þá ætla ég nú samt að spá því að okkar menn girði sig í brók og taki nú þennan leik, 3-1 með mörkum frá Benayoun, Alonso og Torres.

Nýr dagur, ný áskorun

Djöfull var gærdagurinn ömurlegur. Ég var ekkert sérstaklega spenntur fyrir því að mæta Chelsea enn einu sinni í Meistaradeildinni en innst inni vonaði ég, að sjálfsögðu, að ég myndi fá ástæðu til að fagna enn einum Evrópuútslættinum eftir heimaleikinn í gær. Ég átti hins vegar aldrei von á að okkar menn væru svo gott sem úr leik eftir leikinn á Anfield.

Það var eitthvað við þetta Chelsea-lið, bæði rétt áður en leikurinn hófst og á fyrstu mínútum leiksins. Þegar myndavélarnar úti á velli tóku yfir og við sáum liðin gera sig klár fyrir upphafsspyrnuna setti einhvern óhug að mér. Fyrst var það við að sjá Drogba, sem í vetur hefur verið meira áhugalaus og pirraður út í lífið en ógnandi, ganga á milli liðsfélaga sinna og berja í þá kjark, og svo var það við að sjá John Terry reyna að fá dómarann til að skipta um skoðun eftir að hafa tapað uppkastinu fyrir Gerrard á miðjunni. Það fór ekki á milli mála, Chelsea-liðið var reiðubúið í þennan slag.

Annars er ég hálf andlaus yfir þessum leik í dag. Þetta bara fór svona, ekkert við því að gera. Chelsea-liðið átti frábæran dag þar sem allt gekk upp, okkar menn hins vegar áttu engin svör við því sem var að ganga upp hjá Chelsea. Fyrir leikinn var planið hjá okkur nokkuð gott en þegar ljóst var að það væri ekki að virka varð að gera breytingar og það tókst því miður ekki, hvorki hjá leikmönnunum né Benítez. Guus Hiddink gerði í raun það sama við okkur í gær og okkar menn gerðu við United fyrir tæpum mánuði. Þeir lögðu upp með plan til að stoppa stuðlið deildarinnar og það gekk upp.

Það hefur verið margsagt, víða, eftir leikinn í gær að eitt af því sem gekk upp var hversu vel Michael Essien dekkaði Steven Gerrard út úr leiknum. Einnig virðist það hafa verið frábær ákvörðun hjá Hiddink að láta Ballack droppa dýpra á miðjunni, vera akkerið á meðan Essien var skuggi Gerrard, því fyrir vikið lokuðu þeir algjörlega á þetta pláss rétt fyrir framan eigin vörn sem Gerrard og Torres finnst svo gaman að leika sér í. Makelele hefði verið stoltur af bláklæddu miðjumönnunum í gær.

Annað sem hefur verið mikið rætt og virðist alltaf vera rætt í þau fáu skipti sem Liverpool fær á sig mörk úr föstum leikatriðum er svæðisvörn Benítez. Tölfræðin, sem hefur margoft verið þulin upp af mönnum eins og Paul Tomkins og Tony Barrett, talar sínu máli: kerfið virkar. Í gærkvöldi gerðist það hins vegar að leikmennirnir klúðruðu framkvæmd kerfisins. Sérstaklega var það augljóst í fyrra marki Ivanovic, þegar boltinn kemur fljúgandi inn á svæðið sem Xabi Alonso er að dekka. Sá spænski gleymir sér í að horfa á boltann í stað þess að ráðast á hann og hreinsa hann frá og það gefur Ivanovic tækifæri til að stinga sér fram fyrir hann og skalla að marki. Svæðisvarnarkerfið er einfalt en ekki þó svo að menn eigi bara að standa kyrrir á ákveðnum punkti og hoppa upp til að skalla.

Teignum er skipt niður í svæði, hver maður dekkar eitt svæði og ef boltinn stefnir inn á það svæði á viðkomandi leikmaður að ráðast á boltann og skalla hann frá. Hugsunin er sú að fyrir vikið sé hvergi óvaldað svæði í teignum og það sé sama hvar boltinn sé sendur fyrir, alltaf sé rauðklæddur varnarmaður til staðar til að ráðast á boltann og hreinsa hann frá markinu. Svæðisvarnarkerfið klikkaði ekki í gær heldur klikkaði Alonso á því að ráðast á boltann. Í seinna markinu er Ivanovic staddur á svæði Gerrard, ýtir á hann með skrokknum svo að Gerrard fer að hugsa um manninn í stað boltans, sem gefur Ivanovic tækifæri til að koma með plathreyfingu sem færir Gerrard úr stað og skilur Ivanovic eftir óvaldaðan í svæðinu til að skalla. Enn og aftur er það ekki kerfið sem er gallað heldur klikkar Gerrard á að framfylgja kerfinu. Hann sér að markaskorarinn Ivanovic er hjá sér og fer að hafa of miklar áhyggjur af honum, í stað þess að horfa á boltann og vernda sitt svæði, og því fór sem fór.

Ég held það sé engin tilviljun að Ivanovic skoraði tvö mörk í gær. Það er heldur engin tilviljun að hann var í byrjunarliðinu. Svæðisvarnarkerfið er stórfínt og svínvirkar en það er ekki gallalaust frekar en önnur kerfi. Meistarastjóri eins og Hiddink getur alveg hafa fundið galla á kerfinu og nýtt sér hann. Hiddink stillti upp mjög hávöxnu liði í gær því hann hefur sennilega verið búinn að sjá það út að hávaxnir menn ættu (eðlilega) betri séns á að vinna boltann á ákveðnu svæði fram yfir lágvaxnari varnarmann. Í liði Chelsea í gær voru frábærir skallamenn, og hávaxnir einstaklingar, á borð við Terry, Alex, Ivanovic, Ballack, Lampard, Kalou og Drogba. Ef þið horfið á mörkin aftur og skoðið staðsetningar Chelsea-manna í teignum sést að þeir dreifa sér um teiginn, í eins konar svæðissókn, til að vinna gegn svæðisvörn okkar manna. Boltinn kemur fljúgandi fyrir, í bæði skiptin á svæðið sem Ivanovic er á, og í bæði skiptin nær hann að sjá við varnarmanninum og skalla á mark. Í fyrra skiptið af því að Alonso svaf á verðinum, í seinna skiptið af því að Gerrard hafði áhyggjur af honum vegna fyrra marksins og hann gat nýtt sér þær áhyggjur til að draga Gerrard úr stöðu.

Sem sagt, til að ítreka þetta einu sinni enn: svæðisvarnarkerfið er frábært og skilvirkt kerfi en ekki gallalaust. Það hefur skilað frábærum árangri fyrir Liverpool-vörnina síðustu fimm árin og þótt leikmenn liðsins hafi klikkað á að framfylgja því í gærkvöldi er ekki þar með sagt að Benítez eigi að kasta fimm ára vinnu fyrir borða. Það er með öllu óþolandi að þessi umræða skuli poppa upp í þau tvö eða þrjú skipti á ári sem Liverpool fær á sig mark úr föstum leikatriðum (sem er, nota bene, mun sjaldnar en flest öll önnur lið fá á sig mörk úr föstum leikatriðum).

Ég held það sé óhætt að segja að Hiddink sé fyrsti stjórinn á fimm árum sem nær að úthugsa og útpæla Benítez á Evrópusviðinu. Vonandi endurtekur hann ekki leikinn eftir viku.

Staðan eftir gærdaginn er einföld. Okkar menn þurfa að fara á Stamford Bridge og skora að lágmarki þrjú mörk. Hvort sem þeir skora ekkert eða eitt, eða fleiri, þá er alveg ljóst að ekkert minna dugir. Það eina góða við þessa stöðu er að hún getur verið hálf frelsandi fyrir liðið. Rétt eins og við sáum Chelsea-liðið hálf frelsast við að lenda snemma undir í gær, vitandi að þeir höfðu engu að tapa og hreinlega urðu að leita að útivallarmarkinu, þá getur það að hafa engu að tapa virkað eins og jákvæð vítamínsprauta á okkar menn í Brúnni. Vonum það allavega.

Fyrst er það samt Blackburn. Það fylgir því að vera með í baráttunni í báðum stóru keppnunum, aldrei þessu vant, að menn fá ekki langan tíma til að vorkenna sér. Í hádeginu á laugardag mæta okkar menn Blackburn á Anfield í enn einum Verður-Að-Vinnast leiknum, þannig að þeir fá eingöngu tvær æfingar í dag og væntanlega tvær léttar á morgun til að undirbúa þann leik. Javier Mascherano, maður sem við hefðum virkilega getað notað í gær, kemur væntanlega inn í þann leik eftir vikufrí og svo er spurning hvort Benítez reynir að stilla upp svipuðu liði og koma því aftur á réttu brautina eða hvort hann róterar og reynir að komast upp með að hvíla lykilmenn fyrir seinni leikinn gegn Chelsea. Sumir hafa stungið upp á því að hann einbeiti sér algjörlega að deildinni og hvíli menn gegn Chelsea fyrir deildarleikina, en ég held að við þekkjum öll Benítez það vel nú orðið að geta sagt að hann er ekki búinn að gefast upp í þessu einvígi.

Að lokum bendi ég á þrjár góðar greinar um leikinn í gær:

Chelsea-hliðin: Chelsea Blog: leikskýrsla.

Liverpool-hliðin: Paul Tomkins: Serenity now.

Hlutlaus: Phil McNulty, ritstjóri BBC Football: Hiddink’s sweet smell of success.

Nóg í bili. Upphitun fyrir næsta leik kemur inn á morgun.

Liverpool – Chelsea 1-3

Ég ætla að koma tveimur staðreyndum á hreint áður en ég held áfram:
Þetta var sanngjarn sigur Chelsea.
Ég er BRJÁLAÐUR!

Ok þá er það komið á hreint.

Fyrir það fyrsta þá stillti Rafa okkar sterkasta liði upp í þessum leik og svona leit það út:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Aurelio

Alonso – Lucas
Kuyt – Gerrard – Riera

Torres

Liverpool skoraði snemma í leiknum með flottu marki frá Torres og þar með var þátttöku Liverpool lokið í leiknum.

Þetta er með verstu leikjum Liverpool á Anfield sem ég hef horft uppá!

Þeir sem hafa áhuga á að lesa ítarlegri leikskýrslu um þennan leik er velkomið að gera það á íþróttasíðum veraldarvefsins því ég hef ekki áhuga né nennu til að skrifa meira um þennan leik.

Þið sem munið kommentera á þessa skýrslu þá segi ég bara eitt: Ekki reyna að kenna Rafa um þetta tap, það er ekki hægt því hann stillti upp okkar sterkasta liði í dag. Eitthvað annað klikkaði í dag, andlegt?

Maður leiksins: Pepe Reina sem bjargaði Liverpool frá stærra tapi.

Sigurliðið í kvöld!

Nafni minn hafði allt rétt nema innsæið hans með Agger var rangt.

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Aurelio

Alonso – Lucas
Kuyt – Gerrard – Riera

Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Ngog, Benayoun, Babel, Hyypia, Agger, Dossena

Þetta er okkar sterkasta lið í dag og við munum vinna þennan leik!

Uppfært (EÖE): Chelsea liðið:

Cech

Ivanovic – Alex – Terry – A.Cole

Ballack – Essien – Lampard

Kalou – Drogba – Malouda

Á bekknum: Hilario, Carvalho, Mikel, Deco, Belletti, Anelka, Mancienne.

Liverpool – Chelsea, taka nr. ???

Það er sá tími ársins.

Liverpool og Chelsea að etja kappi í Meistaradeildinni. En krakkar mínir, það er nýjung í spilunum! Við erum núna að spila í 8 liða úrslitum!!!!

Geisp.

Eða hvað? Ég var alveg svakalega hundsvekktur þegar drátturinn komst á hreint en í dag er ég ekkert að svekkja mig á því lengur, því ég er farinn að hlakka svo mikið til að sjá liðið mitt spila. Enda geislar það af leikgleði og sjálfstrausti frá aftasta manni til þess fremsta og ég er handviss um að Anfield mun skjálfa og titra meðan barið verður á bláliðum. Enda er það nú okkar að hefna, mér líkar ekki sú hugsun að Chelsea slái okkur út úr keppninni tvö ár í röð!

Þá byrjunarliðið. Mín spá er þessi:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Aurelio

Alonso – Lucas
Kuyt – Gerrard – Riera

Torres

Semsagt, Agger inn fyrir Skrtel. Munum auðvitað að Mascherano er í leikbanni og ég held að Lucas verði valinn. Einfaldlega sökum mikilvægis Gerrard undir Torres. Auðvitað gætum við séð Gerrard á miðjunni og Benayoun undir senter. Ég veit ekki út af hverju ég set Agger inn fyrir Skrtel en ætla að reyna að standa við það!

Ég er alveg sannfærður um að okkar menn leiki þennan leik af fullum krafti. Enn einu sinni hefur Benitez náð að skila liðinu í góðu líkamlegu ástandi að vori og þar vona ég, og held, að munurinn í þessum leikjum liggi.

Ég spái því að Chelsea verði ákaflega varkárir, líkt og í deildarleiknum okkar nýverið, og ætli sér að reyna að halda hreinu þar sem að þeir voru nálægt því að halda núllinu allan þann leik. Okkar menn munu pressa hátt, reyna að vinna boltann ofarlega og skora.

Ég tel okkar lið vera sterkara þessa dagana en Chelsea og stöðugt fleiri leikmenn sem hafa náð að sýna mikilvægi sitt í liðinu. Ég spái því að við vinnum þennan leik 1-0 og vinnum svo þann seinni líka. Jamie Carragher verður langbesti leikmaður þessara viðureigna, eins og alltaf gegn Chelsea!

Í dag er svo komið að ég treysti mér ekki til að spá fyrir um skorarann en einhver engill á öxlinni segir mér, hvíslandi…..Xabi Alonso

KOMA SVO!!!

Mark ársins í Evrópu

Það gerist sárasjaldan að við fjöllum um önnur lið en okkar eigið á þessari síðu, en af gefnu tilefni þá ætla ég að gera undantekningu.

Stórlið Bayern Munich tapaði illa fyrir Wolfsburg í þýsku Bundesligunni um helgina, 5-1. Það sem er þó enn ótrúlegra en niðurstaða leiksins er fimmta mark Wolfsburg-manna. Þar er á ferðinni brasilíski framherjinn Grafite sem skorar eitthvert það ótrúlegasta einleiksmark sem ég man eftir að hafa séð gegn toppliði á evrópskan mælikvarða.

Og við sjáum myndband:

Hver segir svo að Brassarnir kunni þetta ekki? :)

Fulham 0 – Liverpool 1

Tæpt var það, en hafðist þó. Okkar menn fóru í dag til London og léku þar við Fulham á Craven Cottage. Eftir fjörugan leik höfðu okkar menn 1-0 sigur og tylltu sér á topp Úrvalsdeildarinnar, að minnsta kosti þangað til á morgun.

Rafa Benítez stillti upp eftirfarandi liði í dag:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Alonso
Kuyt – Gerrard – Dossena
Torres

Bekkur: Cavalieri, Agger, Mascherano, Babel, Benayoun, Riera, Ngog.

Það er frekar auðvelt að lýsa þessum leik í einni setningu: okkar menn voru í stórsókn allan tímann, fengu fleiri færi í fyrri hálfleik en þeim seinni en þegar allt stefndi í markalaust jafntefli kom sennilega mikilvægasta mark tímabilsins og tryggði okkar mönnum ómetanlegan sigur og toppsætið í deildinni um stundarsakir.

Ég beið spenntur fyrir þessa helgi eftir því að sjá leiki okkar manna og Manchester United því ég þóttist viss um að það væri hægt að bera liðin ágætlega saman eftir þessa leiki. Eftir að hafa tapað illa á Anfield fyrir tveimur vikum fara Aston Villa-menn til Old Trafford á morgun og reyna að standa sig betur, á meðan okkar menn mættu á Craven Cottage tveimur vikum eftir að Fulham fór illa, mjög illa, með Manchester United og vann verðskuldaðan sigur.

Það var aldrei uppi á teningnum að sá sigur Fulham-manna endurtæki sig í dag. Okkar menn mættu þeim framarlega frá fyrstu mínútu, pressuðu ofarlega og unnu boltann jafnan mjög fljótlega af þeim hvítklæddu. Niðurstaðan á þessu varð sú að okkar menn voru meira með boltann og í nær stanslausri sókn í fyrri hálfleik. Undir lok hálfleiksins var tölfræðin 13-1 okkar mönnum í vil hvað varðaði marktilraunir. Fjórar af þessum marktilraunum okkar manna höfnuðu í tréverki Fulham-marksins og Mark Schwarzer í marki heimamanna varð einnig hvað eftir annað vel úr góðum færum okkar manna. Með smá heppni og slakari markverði í liði andstæðinganna hefði sigurinn getað verið orðið innsiglaður í hálfleik í dag en allt kom fyrir ekki og liðin drukku teið án þess að hafa skorað mark.

Roy Hodgson, stjóri Fulham, þétti lið sitt í hálfleiknum og þeir voru skipulagðari í vörninni eftir hlé. Það, ásamt sýnilegri þreytu nokkra lykilmanna okkar, þýddi að þótt Liverpool-liðið væri enn með tögl og höld á vellinum var minna um færi framan af seinni hálfleik. Það var í raun ekki fyrr en að Rafa tók vængmennina Dossena og Kuyt út af fyrir óþreytta Babel og Benayoun, þegar um 20 mínútur voru eftir, að sóknir okkar manna lifnuðu við aftur. Það kom svo á daginn eftir mikla og örvæntingarfulla pressu okkar manna undir lokin að fyrirgjöf Babel, ætluð Gerrard, barst út til Benayoun sem var óvaldaður hægra megin í vítateignum. Ísraelski fyrirliðinn, einn af fjölmörgum fyrirliðum í liði Liverpool í vetur, gerði engin mistök og klíndi boltanum upp í markhornið fjær. 0-1 útisigur staðreynd og sennilega um mikilvægasta mark tímabilsins hjá okkar mönnum að ræða.

Maður leiksins: Liðið fannst mér allt eiga góðan leik og það eina sem mætti nefna á neikvæðu nótunum var sýnileg þreyta í nokkrum mönnum, og þá sérstaklega Torres, Kuyt, Gerrard og Skrtel, sem sýndi sig einna helst í kæruleysislegum sendingum þeirra á köflum. Það var eins og fæturnir hefðu ekki alltaf orku í að klára það sem hugurinn ákvað hjá þeim, en þeir áttu samt alls ekki slaka leiki fyrir því.

Það stóð sem sagt enginn upp úr í jöfnu og sterku liði okkar manna og því hlýtur maðurinn sem reið baggamuninn að hljóta nafnbótina. Yossi Benayoun tryggði okkur stigin þrjú á ögurstundu í kvöld með sínu fimmta marki í vetur og fyrir það er hann minn maður leiksins.

Næsti leikur er gegn Chelsea á Anfield í Meistaradeild á miðvikudag, áður en titilbaráttan heldur áfram með heimaleik gegn Blackburn á laugardag eftir viku. En fyrst verða augu hvers einasta Púllara á Old Trafford á morgun. Okkar menn eru búnir að setja alveg hrikalega pressu á lið United, nú er bara að vona að álagið segi til sín þeirra megin.

Liðið gegn Fulham komið

Jæja, liðið fyrir leikinn á eftir er komið í ljós og það er fátt sem kemur á óvart, en eitthvað þó. Aurelio virðist vera frá því hann er ekki í hóp í dag. Í hans stað er Insúa í bakverðinum og svo kemur einnig skemmtilega á óvart að markamaskínan Dossena er á kantinum í dag. Annars er liðið nokkurn veginn eins og búist var við.

Liðið er sem hér segir:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Insúa

Lucas – Alonso
Kuyt – Gerrard – Dossena
Torres

Bekkur: Cavalieri, Agger, Mascherano, Riera, Benayoun, Babel, Ngog.

Mér líst ágætlega á þetta. Dossena með þrennu í dag – ÁFRAM LIVERPOOL!

Fulham á morgun

Ojæja, það er komið að næstu umferð í boltanum, ár og dagar síðan við rassskelltum Aston Villa á heimavelli 5-0. Nú verður fróðlegt að sjá hversu mikið af sjálfstraustinu sem einkenndi liðið áður en kom að þessu hléi, sé ennþá til staðar. Ég fer ekki ofan af því að þetta hlé gat ekki komið á verri tíma, liðið var í þvílíka gírnum og svo sundruðust menn út um allan heim í landsleiki. Sem betur fer var þetta ekki eitt af þessum bjánalegu vináttuleikjahléum. En það hefur talsvert gerst síðan síðasti leikur var leikinn, og þá aðallega í dag. Stevie G hripaði nafn sitt á nýjan samning, sem og gerði Dirk Kuyt. Svo var þetta allt toppað með því að þeir Stevie og Rafa voru valdir leikmaður og stjóri mánaðarins fyrir mars mánuð. Bravó fyrir þeim og vonandi að gamla jinx-ið fyrir stjóra mánaðarins taki sig ekki upp.

Lið Fulham eru ekki auðveldir heim að sækja. Þeir hafa verið alveg ferlega sterkir á heimavelli og það er nóg að líta á árangur liða eins og Arsenal, Chelsea og Man.Utd þar í deildinni á þessu tímabili. Þessi þrjú lið hafa aðeins náð í eitt stig á móti Fulham á þeirra heimavelli á þessu tímabili. Þetta verður því alls ekkert walk in the park hjá okkar mönnum. Fulham geta verið þrjóskari en andskotinn og stundum bara hreinlega neita þeir að fá á sig mörk, sem er sérlega leiðinleg árátta þegar Liverpool á í hlut gegn þeim. Þeir eru leiddir áfram af manni sem við þekkjum mjög vel, Danny nokkrum Murphy. Hann gerði okkur stóran greiða í síðustu umferð og vonandi halda hann og félagar hans áfram að gera okkur greiða núna og horfi aðeins framhjá nokkrum mörkum í netið hjá sér. Annars hef ég aldrei góða tilfinningu þegar Mark Schwarzer er í marki andstæðinganna. Hann virðist alltaf hitta á leik lífs síns á móti okkur (já, reyndar orðnir nokkrir slíkir núna). Það er mikill risi í vörninni hjá þeim sem heitir Bred og hefur átt skínandi tímabil, en sá er ekki snöggur og vona ég að Stevie og Fernando í sínum gír komi til með að hrella hann mjög.

En hvað um það, á venjulegum degi á þetta Fulham lið ekki að eiga break í okkur. En eins og sást í síðustu umferð, þá er ekkert alltaf hægt að gera bara ráð fyrir venjulegum degi. Þeir hafa sýnt það að þeir rísa upp gegn stóru liðunum og berjast til síðasta blóðdropa, en gæðin hjá okkur ættu að vera nægilega mikil til að klára þennan leik. Og ég er ekki í einum einasta vafa með það (þó svo að ég sé svolítið hræddur við þennan leik undir niðri) að við vinnum hann. Til þess að það sé hægt þá verðum við að hefja leikinn eins og við höfum gert undanfarið. Þ.e. að keyra á þá frá fyrstu mínútu, brjóta þá niður og setja mark snemma. Gerum við það þá verður þetta nokkuð létt. Fái þeir aftur á móti blóðbragð í munn og það vefjist fyrir okkar mönnum að setja mark, þá gæti voðinn verið vís.

Það virðast núna allir okkar menn vera heilir af aðalliðshópnum fyrir utan Degen, Sami og svo skilst mér að Yossi sé mjög tæpur að ná leiknum. Þetta er ekkert flókið, allir leikir sem eftir eru af tímabilinu eru ÚRSLITALEIKIR og ég vil bara fá að sjá okkar sterkasta fokkings lið í hverjum einasta helvítis leik. Ég er hlynntur því yfir tímabilið að hvíla menn til að halda þeim ferskum, en ég er það akkúrat vegna þess að ég vil geta treyst á þá í lok tímabilsins. Bara keyra á þetta, allt í botn, fulla ferð, berjumst um þennan titil allt til enda. Ég vil allavega geta sagt (hvernig sem fer) að við gerðum allt sem í okkar valdi stóð til að næla í titilinn. Þetta er ekki í okkar höndum að öðru leiti en því að við þurfum að vinna okkar leiki og treysta á að ManYoo tapi stigum. Ég er reyndar sannfærður um að þeir gera það á sunnudaginn, alveg sannfærður um það. Hversu spennandi yrði það að vera komnir í toppsætið á ný eftir helgina? Úff, what a thought, ekki svo fjarlæg, ekki bara draumsýn, gæti allt eins orðið að veruleika. En að liðinu okkar.

Pepe heldur auðvitað sínu striki í markinu, Arbeloa er búinn að vera flottur hægra megin og Rafa fer ekki að brjóta upp Carra og Skrtel á þessum tímapunkti þrátt fyrir að Agger sé nú orðinn heill heilsu. Vinstra megin væri það svo algjör glæpur að taka Aurelio út, því fyrir utan Stevie, þá er hann búinn að vera okkar jafnbesti maður undanfarið, frábær vinstri bakvörður og nú þekki ég minn mann. Dirk fagnar nýjum samningi á hægri vængnum og Riera kemur fullur sjálfstrausts á þann vinstri. Á miðjunni verða það Xabi og Javier sem stjórna umferðinni fyrir aftan Stevie og Fernando. Þetta er einfaldlega okkar sterkasta lið í dag, á því er enginn vafi í mínum huga. Liðið verður þá svona (það er bara skylda):

Reina

Arbeloa – Skrtel – Carragher – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Torres

Bekkurinn: Cavalieri, Agger, Dossena, Lucas, Babel, El Zhar og Ngog

Strákar mínir, þetta er ekki flókið. Við viljum bara sigur. Ég talaði um það fyrir tímabilið að ég yrði nokkuð sáttur við verulega framför hjá liðinu og að það myndi allavega blanda sér á einhvern hátt í toppbaráttuna. Þetta er svo sannarlega búið að vera að þróast í þá átt og maður er hreinlega farinn að fyllast bjartsýni, og þá er ég ekki bara að tala um þetta tímabil, heldur almennt gagnvart þessu félagi okkar. Klárum þennan Fulham leik og stimplum okkur endanlega inn í baráttuna um titilinn góða. Við megum ekki gefa hann eftir baráttulaust. Ég ætla að vera bjartur og spá okkur 0-3 sigri. Ég hef sem sagt trú á því að sjálfstraustið haldi áfram að geisla af okkar mönnum og að við klárum þetta. Stevie og Dirk fagna báðir nýjum samningi með mörkum og svo verður það Riera sem setur eitt. Bring it on.

Stevie framlengir samningnum

Stevie G hefur framlengt samningi sínum við Liverpool til ársins 2013. Ef þetta eru ekki enn einu frábæru fregnirnar sem berast frá félaginu okkar þessa dagana þá veit ég ekki hvað. Drengurinn hefur verið fáránlega góður undanfarið og það er ekki út af neinu sem stærstu nöfnin í boltanum eru að tala um hann sem einn af þeim bestu í veröldinni og sumir segja hann þann allra besta.

Stevie er fyrirliði okkar og með þessum samningi er hann nánast að segja að hann muni aldrei spila annars staðar. Þetta eru forréttindi, hrein forréttindi að leikmaður í þessum gæðaflokki sé eins loyal og raun ber vitni. Það eru ekki margir knattspyrnumenn í veröldinni í dag í þessum háa gæðaflokki sem leikur með æskufélagi sínu út ferilinn. Takk fyrir Stevie.

Nú er bara að klára málin við Agger, Kuyt, Arbeloa og co. og þá er hægt að fara að huga að því hverjum á að bæta við hópinn í sumar.

Uppfært:

Dirk Kuyt hefur einnig skrifað undir framlengingu á sínum samningi sem átti að renna út sumarið 2010. Hann er núna samningsbundinn út árið 2012 sem eru einnig frábærar fréttir að mínu mati.

Landsleikir kvöldsins

Leikmenn rauðliðanna frá Anfield léku töluvert í landsleikjum kvöldsins.

Fyrirliðinn okkar Steven Gerrard var enn látinn spila út úr stöðu með enska landsliðinu, verð að viðurkenna það að meðferðin á honum finnst mér með algerum ólíkindum. Captain Fantastic lék ekki vel, frekar en enska liðið en lagði þó upp sigurmark fyrir enska gegn Úkraínumönnum í 2-1 sigri.

Dirk Kuyt skoraði mark nr. 1 og 3 fyrir Hollendinga í 4-0 bursti á Makedóníumönnum. Mark númer þrjú var afar snyrtilegt hjá stráknum sem átti glimrandi leik þangað til honum var skipt útaf á 81.mínútu. Ryan Babel kom inná í hálfleik fyrir Arjen Robben og lék vel.

Spánverjar sóttu þrjú stig til Tyrklands, léku þar sinn þrítugastaogfyrsta (31.) leik í röð án taps og jöfnuðu meira en 50 ára gamalt Evrópumet. Spánverjar lentu undir, en Xabi Alonso jafnaði fyrir þá úr vítaspyrnu á 62.mínútu. Í uppbótartíma skoraði svo Albert Riera sigurmark Spánverja eftir góðan undirbúning Guizan, sem kom inná fyrir Fernando Torres á 85.mínútu. Eitthvað hvíslaðist út, m.a. á BBC lýsingunni að Torres væri meiddur, en ekkert fréttist af því ennþá. Alonso og Riera léku allan leikinn fyrir Spán en Arbeloa og Reina vermdu bekkinn að venju þar.

Danir tóku á móti Albönum og unnu 3-0, Daniel Agger lék allan leikinn í þriggja manna vörn Dananna sem líta út fyrir að vera á góðri leið til Suður Afríku næsta sumar.

Eins og Slóvakar sem unnu mikinn sigur á erkifjendum sínum og nágrönnum, Tékkum, 2-1 á útivelli í kvöld. Martin Skrtel sem meiddi víst einhvern senter um helgina, lék allan leikinn fyrir Slóvaka sem sitja á toppi síns riðils eftir þessi úrslit. Skrtel fékk gult spjald í leiknum.

Nokkrir hér (þ.á.m. ég) pirruðu sig á meiðslum Yossi Benayoun um helgina en það sýnist hafa verið tómt bull. Benayoun var ekki meiddari en svo að hann kom inná á 47.mínútu í 1-2 tapi Ísraela gegn Grikkjum, vond úrslit fyrir þá. En við getum vonað að Yossi verði leikhæfur um helgina.

Svo áttum við einn fyrirliða í kvöld, Argentínumanninn Javier Mascherano en hann fékk heldur að kenna á því þegar hans menn steinlágu á útivelli gegn Bólivíu, 1-6. Sannarlega óvæntustu úrslit kvöldsins, en þó verður að minnast á að þessi leikur var leikinn í rúmlega 2000 metra hæð, nokkuð sem engir eiga að venjast nema Bólivíumenn! Er ekki viss um að við sjáum Mascherano á laugardaginn, því hann á langt ferðalag fyrir höndum eftir þetta svakalega tap, sem er kjaftshögg fyrir Diego nokkurn Maradona!

Uppfært Fékk leiðréttingu á lofthæð La Paz. Borgin sú stendur víst í 3600 metra hæð. Þvílíka bullið að láta landsleiki í fótbolta fara fram á slíkum stað!

Þannig að flestir okkar drengir koma sigurreifir heim og tilbúnir í átökin, miðað við fyrstu fréttir er það bara Sami gamli sem er í vandræðum með meiðsli, við treystum því að Torresmeiðslin hafi bara verið óskhyggja Unitedmanna!

Myndin sem fylgir pistlinum kemur frá afp.com

Ian Rush um síðustu helgi

Þar sem að það er ennþá landsleikjahlé í gangi þá er ansi hreint lítið um að vera í tengslum við Liverpool FC. Þar sem ég hef takmarkaðan (nánast engan) áhuga á landsleikjum, þá er best bara að hripa nokkur orð niður er snúa að nýliðinni helgi. Því miður hafa líklega ekki nærri allir sem sækja þessa síðu haft tækifæri á að taka þátt í henni og ef menn hafa lítinn áhuga á þessu blaðri mínu, þá er eflaust stutt í næsta pistil á síðunni og hafa menn því tækifæri á að hætta að lesa frá og með þessum greinarskilum.

Það eru orðin nokkur ár síðan að Ian nokkur Rush skeiðaði um grasið á Anfield. Ég persónulega man það samt eins og gerst hafi í gær. Kappinn heiðraði Liverpoolklúbbinn á Íslandi með nærveru sinni um helgina í tilefni af 15 ára afmæli klúbbsins og árshátíð hans. Það er óhætt að segja það að kappinn hefur skoðun á flestu sem snýr að félaginu okkar og þó svo að gráu hárunum sé farið að fjölga ansi hressilega, þá segir hann það ekki tengt gengi liðsins. Meirihluti penna á kop.is voru á árshátíðinni sjálfri og okkur til mikillar undrunar, þá kannaðist kappinn ekkert við síðuna okkar. Hann gerir það allavega núna og spurning hvort hann fylgi ekki Rafa Benítez með það að byrja að kommenta á einstaka færslur hjá okkur.

En þegar maður var að rabba við þennan fræga kappa þá fór maður að hugsa til þess markafjölda sem hann setti fyrir félagið. 346 kvikindi! Hvernig er það hægt? Verður það einhvern tíman toppað? Spáið í því að viðkomandi leikmaður þyrfti að skora 34,6 mörk að meðaltali á tímabili í 10 tímabil í röð. Ég persónulega gerði mér ekki fullkomlega grein fyrir þessu afreki fyrr en ég setti þetta upp á þennan hátt. Michael Owen hefur ekki náð að skora helming af þessum fjölda og byrjaði hann nú ungur að árum að raða inn mörkum. Robbie Fowler skreið yfir það mark að ná helmingi þessa fjölda með seinni hluta síns ferils hjá Liverpool.

Það sem mér finnst mest gaman við að hitta þessa gömlu kappa er hversu hjarta þeirra er algjörlega tileinkað Liverpool FC þegar kemur að fótbolta. Það virðist bara vera þannig með fyrrverandi leikmenn sem hafa spilað að einhverju ráði fyrir Liverpool, þó svo að ferill þeirra hafi kannski verið lengri og betri með öðrum félögum. Tökum Michael Thomas sem dæmi. Hann var á toppi síns ferils hjá Arsenal, var ekki beint vinsæll þegar hann skoraði ónefnt mark á Anfield á sínum tíma, en í dag er hann fyrst og fremst að hrærast í kringum Liverpool FC.

Ian Rush hafði það á orði að stuðningurinn við Liverpool FC hérna á klakanum væri engu líkur. Það sést svo berlega á áhuganum sem skín í gegn hérna á þessar bloggsíðu okkar þar sem við ropum og ræpum fram okkar hugðarefnum hverju sinni. Þetta er ein stór fjölskylda og það var svo sannarlega mikill heiður fyrir okkur stuðningsmennina að hann skyldi 3 daga frá til að kíkja á okkur hingað norður í haf, heiður fyrir alla hvort sem þeir urðu þeirrar gæfu aðnjótandi að hitta kappann eður ei.