Verkefni dagsins var útileikur gegn Middlesborough á Riverside, velli sem við höfum ekki unnið leik á síðan Riise og Heskey sáu til þess að þrjú stig komu í hús árið 2002 ! Hreint fáránleg tölfræði og hún var ekkert að batna neitt í dag. Hvað um það okkar menn voru í sínum forljótu gráu búningum og aldrei þessu vant var næstum fullur völlur hjá Boro.

Lið Liverpool var svohljóðandi

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Riera, Benayoun, Lucas, Ngog, Darby.

Fyrsti leikur El´Zhar í byrjunarliði og fyrsti leikur Gerrard í ca. mánuð en engu að síður er það frekar ómerkilegt miðað við val á hægri bakverði. Maðurinn sem fékk það hlutverk að sjá um hættulegasta mann Boro, Stewart Downing…var Martin Skrtel, einhver miðvarðarlegasti miðvörður á Englandi. Samt var gamli hægri bakvörðurinn Jamie Carragher einnig inni á vellinum og það í fullu fjöri.

Fyrri hálfleikur.
Fyrstu fimm mínúturnar voru afar bragðdaufar en eftir það færðist hellings líf í leikinn og okkar menn tóku völdin gjörsamlega, á 9.mín átti Kuyt fína sendingu innfyrir á Zhar sem var í dauðafæri en lét Jones verja vel frá sér. Á 11.mín átti Downing reyndar góða fyrirgjöf sem O´Neill náði að pota í en Reina varði ljómandi vel. Á 15.mín átti Aurelio frábæra sendingu inn í teig á Kuyt, hann fékk smá tíma en skotið var ekki gott og Jones varði vel í horn. Mínútu seinna átti Gerrard góða sendingu innfyrir á Babel en ennþá varði Jones vel.
Svona hélt þetta áfram næstu mínúturnar, Liverpool miklu hættulegri og við hvert einasta klúðraða færi urðu Boro líklegri til þess að ná að lauma einu inn, enda algjör regla að refsa Liverpool með marki þegar þeir eru ekki að nýta færin sín. Lady Luck sveik auðvitað engan, á 32.mín fá Boro menn horn sem Downing tekur, það skilar sér í Alonso og þaðan beint í bláhornið, framhjá Reina, 1-0 Boro, FÁRÁNLEGA ÓSANNGJARNT og annað markið í röð sem Liverpool fær á sig sem hefur síðast viðkomu í sínum eigin leikmanni. (þetta bara er ekki að falla með okkur).
Þetta mark virtist slá okkar menn svolítið út af laginu, við vorum þó áfram öllu hættulegri en pressan minnkaði umtalsvert fram að hálfleik. Ákaflega svekkjandi svo vægt sé til orða tekið að vera 1-0 undir í hálfleik.

Seinni hálfleikur:
Sama lið byrjaði seinni hálfleikinn sem þýðir að Skrtel var ennþá í hægri bakverði. Og þetta byrjaði með látum, á 47.mín átti Babel fínan sprett, boltinn barst á Gerrard sem komst upp að endamörkum, þaðan setti hann mjög góðan bolta fyrir markið á Zhar sem var einn á móti marki en setti blöðruna aulalega yfir markið. Eftir þetta var ekki mikið að gerast fram að svona 60.mín. Kuyt fékk reyndar útspark í sig og náði þar með að fullkomna daginn hjá sér í því að vera almennt bara fyrir. Á 63. mín er svo kæruleysi í vörninni, Gary O´Neill kemst upp kanntinn, sendir fyrir markið, m.a. í gegnum klofið á Mascherano og á Sanli Tuncay sem kórónar dag okkar manna með því að koma Boro í fokkings 2-0. Liverpool svaraði þessu með því að skella sér í stórsókn sem endaði með hornspyrnu eftir 27 marktilraunir í sömu sókninni. Á 67.mín kemur Gerrard með mjög góða sendingu en því miður var það á Dirk Kuyt sem féll um sjálfan sig og færið fór forgörðum.

Fyrsta skiptingin kom svo loksins á 68.mín þegar Zhar fór útaf fyrir N´Gog. Á 71.mín fór Carra út fyrir Benayoun (sem hefði átt að koma inná í hálfleik). Við héldum áfram að sækja að marki Boro en með því að fækka í vörninni urðum við viðkvæmari í vörninni og það voru norðanmenn mjög nálægt því að nýta sér á 73.mín þegar Bates komst einn gegn Reina eftir góðan undirbúning frá O´Neill og Tuncay. Á 76.mín var síðan dagurinn fullkomnaður þegar Gerrard labbaði útaf fyrir Lucas Leiva, fyrirliðinn líklega meiddur. FRÁBÆRT. Það sem eftir lifði leiks var eitthvað í svipuðum dúr, við sóttum og gátum ekki rassgat frammi á meðan þeir laumuðu sér eindrum og eins fram. Niðurstaðan var engu að síður 2-0 tap, gegn næst neðsta liði deildarinnar sem hafði ekki unnið 14 leiki í röð að ég held, það er í svona leikjum sem okkar menn afreka það að henda frá sér deildarmeistaratitlinum…..og það til erkifjendanna. Það er ekki spurt um sanngirni í þessu sporti.

Líklega ætti maður ekkert að vera að því en ef ég renni létt yfir frammistöðu einstakra leikmanna:
Reina: lítið hægt að kvarta yfir Reina, varði nokkrum sinnum vel og gat nú ekki gert mikið í þessum mörkum.
Aurelio: Sást ekki mikið, O´Neill var allavega að komast full mikið upp hægri kanntinn og skapa hættu en vörinin var reyndar ekki rétt harmóneruð í dag.
Hyypia: Sá gamli stóð svosem fyrir sínu nema í seinna markinu, þar sagði skorturinn á hraða til sín. Var ekki að ógna neitt úr föstum leikatriðum heldur, en þau voru nú ekki svo ýkja mörg í leiknum.
Carra: Var svosem ágætur kallinn, allavega varlarlega, eins og ég segi, Boro var ekki að sækja svo ýkja mikið (fyrr en við settum allt í sókn).
Skrtel: Hvaða heilabilun það var að láta hann í hægri bakvörðinn skil ég enganveginn, hann getur ekki blautan sem hægri bak og á aldrei að spila þarna aftur fyrir Liverpool, aldrei. Fínn miðvörður.
Mascherano: Monster var ágætur í leiknum þannig, vann vel að vanda, var óheppinn í seinna markinu en það er lítið við því að gera. Gerði lítið sóknarlega eins og venjulega og það háir okkur gegn liðum sem eru ekki betri en þetta Boro lið.
Alonso: Xabi Alonso var vant við látin í dag, bróðir hans Mikael mætti í staðin og var ekki hálfdrættingur á við bróðir sinn, kórónaði allt með því að fá boltann í sig eftir horn og koma þannig Boro í 1-0. Ekki sá Alonso sem maður þekkir.
Gerrard: Fyrirliðinn var reyndar sæmilegur, var töluvert í spilinu og átti nokkrar góðar sendingar innfyrir vörn Boro, hans leikur hefði klárlega litið betur hefði hann haft betri menn með sér í sóknarleiknum. Var svo greinilega ekki eins og hann á að sér áður en hann var tekinn útaf, tíu fingur upp til Fowlers um að hann sé ekki meiddur.
El´Zhar: Nabil var svosem ágætur miðað við að vera að spila sinn fyrsta leik í byrjunarliði, fékk séns vegna þreytu lykilmanna og var alveg líflegur. Það sem eyðilagði leik hans í dag var að hann klúðraði mjög góðu færi í fyrri hálfleik og svo algjöru dauðafæri í þeim síðari, meira að segja Sigursteinn formaður hefði skorað þar………með vinstri.
Babel: Var ekki ósvipaður El´Zhar, alls enginn stjörnuleikur og komst reyndar aldrei í einhver úrvalsfæri þannig. Var greinilega mikið hraðari en þeir menn sem voru að dekka hann og komst af og til framhjá þeim en það skilaði litlu líkt og allt annað sem reynt var í dag. Hef samt alveg séð hann verri (þó ég verði öruglega krossfestur fyrir að úthúða honum ekki).
Kuyt: Hollendingurinn breytti akkurat ekkert þeirri skoðun minni í dag að hann á ALDREI að spila einn frammi fyrir Liverpool, átti arfaslakan dag, með dapurt touch og alltaf skrefi of seinn, líklega þreyttur eftir miðvikudaginn og hann má alls ekki við því að bæta því við hraðaleysið. Þegar maður sér svona leik fer maður að sakna Robbie (Fowl..) Keane og velta fyrir sér AFHVERJU Í FJANDANUM var hann seldur án þess að fá neitt í staðin. Við erum í tómu tjóni þegar Torres er frá.

Subs:
N´Gog: Gat ekki blautan skít í leiknum, þessi gutti er bara ekki klár í þessa deild.
Benayoun: Kom allt of seint inná, það vantaði Benayoun, heitan eins og hann hefur verið, í þessum leik.
Lucas: Gerði mest lítið og tekur því ekki að dæma hans leik.

Maður leiksins: Pogatetz og O´Neill, enginn hjá okkur á þann heiður skilið.

Þannig fór um sjóferð þá, við klúðruðum titlinum óvenju seint í ár, en þetta var leikurinn sem við afrekuðum það endanlega. Ég legg til að það verði núna ýtt á reset og þetta ömurlega ár verði byjað upp á nýtt. Þessir fyrstu 2 mánuðir voru bara léleg æfing.

En umfram allt, Come on Crewe, svei mér þá.

Okkar menn fóru í kvöld til Spánar og heimsóttu stórlið Real Madrid í 16-liða úrslitum Meistaradeildar Evrópu. Það er skemmst frá því að segja að okkar menn unnu feykisterkan 0-1 útisigur á sjóðheitu Real-liði, en það er langt því frá í fyrsta skipti sem okkar menn vinna slíkt afrek undir stjórn Rafa Benítez í Evrópu. :)

Benítez stillti upp eftirfarandi liði í kvöld:

Bekkur: Cavalieri, Hyypiä, Dossena, Lucas (inn f. Kuyt á 90. mín.), Gerrard (inn f. Riera á 86. mín.), Ngog, Babel (inn f. Torres á 61. mín.).

Sko, það er hægt að ræða það fram og til baka hvort þessi leikur hafi unnist af því að okkar menn voru svo góðir í að stöðva Real eða af því að Real voru svona slappir sjálfir en staðreyndin er sú að fyrir utan fyrstu tíu mínútur leiksins eða svo ógnuðu heimamenn marki okkar manna aldrei af neinni alvöru. Raúl fékk stungusendingu í svæði eftir um fimm mínútur en skaut beint á Reina og þar með lauk hans þátttöku í þessum leik, og í raun allra Real-manna utan Arjen Robben sem tók eitt af sínum týpísku sólóstuðum í seinni hálfleik, án árangurs.

Eftir nokkrar stressaðar upphafsmínútur náðu okkar menn fótfestu í leiknum, lokuðu einfaldlega á hlaupasvæði Real-manna og tóku einfaldlega stjórnina. Ég hafði á orði við sessunauta mína undir lok leiksins, áður en sigurmarkið kom, að Real-liðið hafði aldrei náð að gera mig eitthvað stressaðan yfir þessum leik. Þeir pressuðu okkar menn aldrei, náðu aldrei stórsókn eða neinum dauðafærum og fyrir utan eitt langskot frá Robben í seinni hálfleik og eitt rangstöðumark í fyrri hálfleik var ég einfaldlega rólegur yfir þessum leik, þar sem það var ljóst að okkar menn voru með alla stjórn á aðstæðum.

Hvað okkar menn varðar var þetta klassískur útisigur í Evrópu undir stjórn Rafa. Torres komst í gegn eftir varnarmistök í fyrri hálfleik en Casillas varði meistaralega frá honum, og svo fengum við nokkur hálffæri sitt hvorum megin við hléð en spurningin var alltaf bara hvort Liverpool næði sigurmarkinu, ekki hvort Real næði því. Næst því komust okkar menn sennilega undir blálok fyrri hálfleiksins þegar Xabi Alonso var næstum því búinn að grípa Casillas í landhelgi með 55 metra þrumuskoti sem Casillas þurfti að hafa sig allan við að blaka yfir slána. Slakur dómari leiksins, hinn ítalski Rosetti, leyfði okkar mönnum ekki að taka hornspyrnuna eftir 45 mínútna og 11 sekúndna leik, þrátt fyrir að það væri í tvígang búið að stöðva leik í fyrri hálfleik vegna meiðsla leikmanna. Segir allt um hans frammistöðu sem dómara.

Það gerðist svo þegar sex mínútur voru til leiksloka að boltinn hékk í loftinu úti við hægra horn vítateigs Real og þar voru þeir Dirk Kuyt og Gabriel Heinze að berjast um hann. Heinze tók þá óskiljanlega heimskulegu ákvörðun að toga í Kuyt og gaf Liverpool því aukaspyrnu á stórhættulegum stað. Okkar besti maður í kvöld, Fabio Aurelio, tók spyrnuna og smellti henni beint á kollinn á Yossi Benayoun sem var óvaldaður á vítapunktinum og hamraði boltann með höfðinu inn, óverjandi fyrir Casillas. 0-1 fyrir Liverpool og sterk staða fyrir seinni leikinn á Anfield eftir hálfan mánuð!

MAÐUR LEIKSINS: Reina steig ekki feilspor í kvöld (en rann þó tvisvar á grasinu) á meðan vörnin öll stóð sína vakt vel. Fyrir framan öftustu línuna voru Mascherano og Alonso með stjórn á öllu og sérstaklega fannst mér Alonso góður. Torres og Kuyt voru fínir í fyrri hálfleik en hurfu í þeim seinni með meiðslum Torres, en Kuyt kom þó aftur inn í þetta þegar leið á. Babel kom inn fyrir Torres og var ekkert sérstakur. Þá voru Lucas og Gerrard of stutt inná til að hægt sé að meta þá. Slakasti maður okkar í kvöld var Albert Riera sem komst aldrei í takt við leikinn og það segir sitt að maður hafi verið hálf feginn þegar hann fékk gult spjald undir lok leiksins (algjör bulldómur, by the way) því þá missir hann af seinni leiknum.

Ég verð að nefna Yossi Benayoun sérstaklega. Hann byrjaði leikinn frekar illa en vann sig inn í hann og var mjög góður í seinni hluta seinni hálfleiks, og skoraði að sjálfsögðu markið sem öllu skiptir. Yossi er einfaldlega búinn að stíga upp og vera sennilega besti maður okkar frá áramótum og það var því viðeigandi að hann skoraði sigurmarkið í kvöld.

Okkar besti maður var þó klárlega Fabio Aurelio. Brasilíski bakvörðurinn fékk það hlutverk í kvöld að vera mjög varnarsinnaður og stöðva heitasta mann Real, stórleikarann Arjen Robben, og félaga hans á vængnum, Sergio Ramos (sem var mjög dapur í kvöld – vilja menn hann ennþá frekar en Arbeloa í Liverpool-liðið?) og það er skemmst frá því að segja að Aurelio einfaldlega pakkaði hollenska flugmanninum saman. Undir lok leiksins kórónaði hann svo frammistöðu sína með frábærri fyrirgjöf sem Benayoun eiginlega gat ekki annað en stangað á markið. Frábær leikur hjá Aurelio.

Næsti leikur er um helgina gegn Middlesbrough og svo klára okkar menn einvígið við Real á Anfield eftir tvær vikur. Miðað við það sem maður sá til Real í kvöld ætti seinni leikurinn bara að vera formsatriði, en lífið er þó yfirleitt ekki svo einfalt. Við höfum allavega sterka stöðu eftir sigurinn í kvöld.

Þá kemur leikskýrsla eftir, surprise surprise, jafntefli á heimavelli. Viðurkenni fúslega að mér er afar erfitt að skrifa skýrslu eftir þennan leik því það er alveg orðið ljóst hvar akkiles liðsins liggur, er öllum ljóst sem fylgjast með því en ennþá er engar lausnir að sjá og staða United í dag er auðveld. Meir af því síðar.

Við skulum byrja á að kíkja á byrjunarliðið

Á bekknum: Cavalieri, Hyypia, Aurelio, Babel, Ngog, Spearing, El Zhar.

Semsagt, algerlega byrjunarliðið sem KAR reiknaði með í gær. Engin ástæða til annars en bjartsýni, eða???

Eins og svo oft áður á Anfield byrjaði þessi leikur á lágu tempói. Við héldum boltanum algerlega og sköpuðum okkur góða sóknarmöguleika sem fjöruðu út þegar maður beið eftir réttri sendingu eða góðu hlaupi.

Sérstaklega fengum við tækifæri á hægri vængnum en ítrekað fór það illa með slökum sendingum fyrir markið. Þó fengum við eitt mjög gott færi upp úr slíkri sókn en Albert Riera setti boltann naumlega framhjá markinu þá. Semsagt, daufur fyrri hálfleikur og 0-0 í hálfleik.

Inní seinni hálfleikinn komu okkar menn eins og kjánar. City einfaldlega tóku völdin og við spörkuðum honum beint frá okkur um leið og við fengum hann. Sérstaklega ollu Masch, Arbeloa og Carragher mér litla gleði sem töldu sennilega leikinn ganga út á að senda milli sín og síðan bara sparka eitthvað.

Í ofanálag bættist svo það að Craig karlinn Bellamy skoraði á okkur mark og ég vill að videoið af því marki verði spilað fyrir okkar ágæta hægri bakvörð sem gerði allt vitlaust þar sem hægt var að gera vitlaust. 0-1. Frá mínútu 50 – 75 leit liðið út eins og miðlungslið lengst af. Áfram var haldið að senda þversendingar og afturábak sendingar sem ekki skiluðu neinu öðru en því að svo tók einhver sig til og negldi löngum bolta sem City hirtu. Ekkert í gangi sóknarlega, ekkert!

Á 78.mínútu kom svo loksins sókn sem að við skorum frekar óvænt úr, Benayoun á fína sendingu frá vinstri sem Torres fleytir á Kuyt sem jafnar, 1-1 og maður fór að vona að enn einn ganginn tækjum við þrjú stig á lokakafla.

Svona til að vera sanngjarn fóru þá okkar drengir aðeins í gang, Given varði í tvígang mjög vel, frá Kuyt og Benayoun sem virkilega reyndu. Samt fannst mér vanta alla sannfæringu í liðið og þegar flautað var til leiksloka á steindauðum Anfield Road var ljóst að gleði dagsins var um 50 mílum austan við völlinn þar sem djöflarnir færðust afar nálægt meistaratitlinum.

Að frammistöðu leikmanna. Reina lék vel og verður ekki sakaður um markið. Mér fannst Dossena allt í lagi og Skrtel og Carra góðir varnarlega, en Carragher átti dapran sendingadag og ég sá ekki í honum leiðtogann í þessum leik. Arbeloa fannst mér slakur í dag. Sóknar- og varnarlega.

Lucas og Mascherano virka ekki saman. Hef sagt það áður og segi enn. Varð fyrir vonbrigðum að sjá ekki Aurelio inni á miðjunni fyrir annan hvorn og ég er handviss að saman töpuðu þeir u.þ.b. 20 boltum, sem í flestum tilvikum þýddi skyndisókn. Algerlega vonlaus blanda og með ólíkindum að Rafa sé enn að reyna hana!

Fyrir framan þá voru svo Kuyt, Benayoun og Riera. Vantaði uppá kraftinn í Riera og Kuyt var slakur þangað til á mínútu 75, en góður eftir það. Benayoun fannst mér líflegur allan tímann og gerði mjög vel í markinu, þegar hann var loksins kominn í stöðuna undir senternum og Kuyt á kantinn. Torres reyndi en fékk litla aðstoð, átti nokkur fín „touch“ sem svo lítið varð úr að lokum, en hann er að koma til baka held ég.

El Zhar náttúrulega á bara að skila sér að endalínu og koma boltanum inní, sem hann gerði ágætlega, Aurelio kom inná í skrýtinni „bakvörður fyrir bakvörð“ skiptingu og sást lítið, Ryan Babel kom inná og olli mér vonbrigðum.

Finnst í raun marklaust að velja mann leiksins eftir svona leik, en þar sem við gerum það í öllum leikjum vel ég Yossi Benayoun sem mér fannst einn fárra leggja sig fram allan tímann.

Alvarlegast í dag finnst mér að öll gleði er horfin úr leik liðsins, ég er farinn að sjá „Houlliersyndrómið“ meir og meir, vantar eiginlega bara nefið á Thompson argandi fúlan á hliðarlínunni og leikmennina með hausinn oní bringu eftir örgin.

Liðið og leikmennirnir eru að bregðast alvarlega enn eitt árið. Í fyrra var það nóvember og áður var það desember, núna er það janúar og febrúar. Það vantar 1 – 2 heimsklassaleikmenn í þetta lið til að snúa svona leikjum í það að verða eins marks sigrar úr því að vera steindauð heimajafntefli.

Á meðan að orka allra á Anfield fara í samningaþref við leikmenn og þjálfara er enda lítið um samheldni og karakter, sem augljóslega var ekki til staðar í dag. Ef eitthvað á að verða úr þessu tímabili þarf að breyta andanum í kringum liðið á morgun, annars mun ekkert, ekkert, ekkert koma út úr því.

Næst er það svo Real Madrid á Bernabeu á miðvikudagskvöldið, satt að segja veit ég ekki hvort einu sinni sigur þar dregur úr mínu svekkelsi á genginu frá áramótum!

Myndin er tekin af vef BBC

Ég fékk þorsta mínum smá svalað í gærkvöldi þegar ég horfði á mini derby á milli varaliða Liverpool og Everton í beinni á LFC TV. Það er alltaf gaman að sjá þessa ungu stráka sprikla, og var ég sérstaklega spenntur yfir því að sjá Guðlaug Victor í fyrsta sinni í byrjunarliðinu hjá varaliðinu. Ég hitti Guðlaug um daginn og tók við hann viðtal fyrir Rauða Herinn, málgagn Liverpoolklúbbsins á Íslandi, og það verður að segjast eins og er að strákurinn virkaði flottur, heilsteyptur og vel á jörðinni. Hann var sem sagt í byrjunarliðinu, en spilaði ekki sína eiginlegu stöðu á vellinum, hann var úti á hægri kanti.

Leikurinn var allt í lagi sem slíkur, mikil barátta og okkar menn betri, en þeir bláu fengu þó hættulegri færi og hittu rammann hjá okkur í tvígang. Eitt mesta “freak” mark sem ég hef séð lengi kom þó í leiknum, og því miður fyrir okkar unga danska markvörð, Martin Hansen, þá var það hann sem átti alla sök þar. Boltanum hafði verið sparkað útaf vellinum vegna meiðsla Emmanuel Mendy, og spörkuðu bláliðar boltanum tilbaka til markvarðarins. Laust spark sem sonur minn hefði stoppað auðveldlega, en á einhvern óskiljanlegan máta þá náði Martin að missa hann á milli lappa sér og boltinn rúllaði í netið. Við jöfnuðum reyndar skömmu síðar þegar bláliðar skoruðu sjálfsmark eftir flotta aukaspyrnu Daniel Pacheco inn í teiginn.

Guðlaugur Victor átti frábært færi í upphafi leiks sem var varið, það hefði verið ansi flott að stimpla sig strax inn með marki. Hann var nokkuð sprækur að mínum dómi í fyrri hálfleik, en fjaraði svolítið út í þeim seinni. Annars var það Daniel Pacheco sem var yfirburðamaður á vellinum að mínum dómi. Átti einu sinni frábæra sendingu beint á kollinn á Andras Simon, sem átti ansi hreint slakan skalla að markinu. Bruna átti fína spretti á kantinum og Spearing var allt í öllu á miðjunni. Kelly átti einnig fínan leik í vörninni og þar fer öflugur varnarmaður og efnilegur. Leikurinn endaði sem sé með 1-1 jafntefli.

Við eigum greinilega marga mjög efnilega leikmenn, þrátt fyrir að heilt bunkt af þeim hafi ekki tekið þátt í leiknum vegna ýmissa ástæðna. Liðið var annars svona skipað:

Bekkurinn: Dean Bouzanis, Steven Irwin, Ronald Huth, Vincent Weijl (inn fyrir Gulla á 75) og Vitor Flora (inn fyrir Bruna á 89).

Gaman að lista upp þeim sem ekki tóku þátt af ýmsum ástæðum:

Emiliano Insua
David Ngog
Charles Itandje
Nabil El Zhar
Nathan Eccleston
Zsolt Poloskei
Nikola Saric
Ryan Crowther

Philipp Degen (meiddur)
Krisztian Nemeth (meiddur)
Ray Putterill (meiddur)
Francisco Duran (meiddur)
Daniel Sanchez Ayala (meiddur)

Ryan Flynn (í útláni)
Craig Lindfield (í útláni)
Peter Gulacsi (í útláni)
Godwin Antwi (í útláni)
Paul Anderson (í útláni)
Jordy Brouwer (í útláni)
Sebastian Leto (í útláni)
Gary Mackay-Steven (í útláni)
Robbie Threlfall (í útláni)
Miki Roque (í útláni)
Jack Hobbs (í útláni)
David Martin (í útláni)
Adam Hammill (í útláni)

Ég held ég hafi horft á leiðinlegasta leik lífs míns í kvöld. Það voru ekki mörg augnablikin sem maður brosti allavega yfir þessum leik.

Lið Liverpool leit svona út.

Bekkur: Cavalieri, Agger, Hyypia, Mascherano (inn f. Riera á 80. mín), Benayoun (inn f. Gerrard á 16. mín), Babel (inn f. Torres 101. mín), El Zhar.

Fyrri hálfleikur: byrjaði ekki vel fyrir Liverpool því að fyrirliðinn og markamaskínan Steven Gerrard þurfti að yfirgefa völlinn eftir einungis 16 mínútna leik, Benayoun kom inná í stað hans. Aftur dró til tíðinda skömmu síðar þegar að Carragher og Cahill fóru í skallaeinvígi. Ástralinn gerði sér lítið fyrir og rak höndina í andlit Carra, sem endaði í jörðinni og kveinkaði sér, sem maður sér ekki oft gerast. Dómari leiksins Alan Wiley sá ekki ástæðu til að reka Cahill af velli og gaf honum gula spjaldið. Leikar tóku að æsast mikið eftir þetta og leikmenn fóru að brjóta af sér útum allan völl, afar klaufalega sumir hverjir. Þegar nær dró hálfleik þá fóru brotin að verða ljótari og þá aðalega hjá heimamönnum. Pienaar braut t.d. hroðalega illa af sér og átti skilið rautt spjald að mínum dómi fyrir ljóta sólatæklingu en fékk gult. Það voru semsagt ekki mörg marktækifærin sem litu dagsins ljós í fyrri hálfleik enda varla hægt á móti jafn leiðinlegu liði og Everton, brotin voru þó allnokkur og Wiley lét leikinn fljóta vel, stundum full vel. Liverpool stjórnaði fyrri hálfleiknum en færin létu á sér standa, hættan af Everton var lítil sem engin og þeir komu greinilega inn í þennan leik eins og þá síðustu, að reyna að skora úr föstum leikatriðum og gefa engin færi á sér, drepleiðinlegt lið.

Síðari hálfleikur: hófst eins og sá fyrri endaði, leiðinlega. Ekkert gerðist af viti fyrr en á 70. mínútu þegar að Osman hamraði boltann í stöngina eftir ágæta sókn Everton. Stuttu síðar kom vendipunktur leiksins. Lucas fékk þá að líta rauða spjaldið eftir algjörlega fáránlega ótrúlega heimskulegt brot á Lescott. Lescott kom á jafn mikilli ferð og gömul kona með innkaupakerru, fór vinstra megin við Lucas sem að rak fótinn inn í fætur Lescott og fékk sitt annað gula spjald. Ekki í fyrsta skiptið sem ég hef séð Lucas gera þetta. Eftir rauða spjaldið tók Everton völdin en það kom mér nú ekki beint á óvart að þeim tókst ekki að skora og leikurinn endaði því 0-0 og grípa þurfti til framlengingar.

Framlengingin hófst með sókn Everton, en Liverpool með 10 menn lágu til baka og heldu. Þetta Everton lið er líklega eitt af leiðinlegri sóknarliðum í enska boltanum og á tímabili leit út fyrir það að leikurinn færi 0-0 eftir framlengingu. En nei, þá kom einhver 19 ára gutti sem ég hef aldrei heyrt um og skorar í stöng og inn eftir að 3 Liverpool menn höfðu staðið í kringum hann og ekki gert neitt. Arbeloa tekur skrefið til hægri, en til hvers í ósköpunum, það voru allavega 2 Liverpool leikmenn sem coveruðu skotið þeim megin frá. Þess í stað fær Dan Gosling opið færi og leggur boltann í fjær hornið á 118. mínútu, 1-0 lokatölur.

Maður leiksins: Ég veit ekki alveg með það. Torres fann sig aldrei, kantmennirnir voru slakir, Alonso setti held ég persónulegt met í lelegri frammistöðu, Lucas var mjög slakur, Mascherano gerði nákvæmlega ekkert, Arbeloa hefur átt betri leiki en mér fannst Dossena eiga sinn besta leik fyrir Liverpool til þessa og vera einn af ljósu punktunum í kvöld. Ætli Carra, Skrtel og Reina fái ekki titilinn menn leiksins, ég ætla ekki að fara að velja á milli þessara þriggja því þeir spiluðu voðalega svipað fannst mér. Carra og Skrtel voru bestu útispilararnir og Reina varði frábærlega nokkrum sinnum og varla hægt að kenna honum um markið, hann sá boltann mjög seint og reyndi hvað hann gat. Ég ætla ekki að fara að velja á milli þeirra eins og áður segir, enda finnst mér það bara ekki skipta neinu einasta máli, ekki nokkru.

Það sem skiptir máli er að við töpuðum fyrir Everton, sem er hræðilegt. Ef menn ætla eitthvað að fara að böggast út í Rafa Benítez í kommentunum hér á eftir þá finnst mér það út í hött. Hvað í ósköpunum átti hann að gera? Gerrard fer meiddur af velli eftir c.a. korter, við missum mann af velli um miðjan síðari hálfleik og þetta Everton lið er með mjög sterka varnarmenn, ekki hægt að segja það sama um sóknartönnina hjá þeim reyndar.

En ég persónulega ætla að gleyma þessum leik sem fyrst, því fór sem fór og þetta kvöld var ekki okkar kvöld því miður. Ég vona bara svo innilega að Gerrard sé ekki alvarlega meiddur, því það veikir lið okkar fáránlega mikið.

Næsti leikur er á móti Portsmouth á laugardaginn og þá er eins gott að liðið bjóði upp á skemmtilegri og betri leik.

Mynd var fengin af vef BBC.