Chelsea á morgun!

Á morgun taka okkar menn á móti Chelsea á Anfield í stórleik helgarinnar í ensku Úrvalsdeildinni. Þegar þetta er skrifað er Manchester United að vinna Everton og auka þeir þá væntanlega forskot sitt á liðin sem mætast á morgun úr tveimur stigum í fimm og eiga svo leik til góða eftir leikinn á morgun.

Þetta þýðir í raun bara eitt. Oft hefur verið sagt að menn þurfi að passa sig að tapa ekki á móti hinum toppliðunum og ná svo sigurhrinu gegn minni liðunum en eftir að bæði okkar menn og Chelsea hafa verið duglegir í vetur að tapa stigum gegn minni liðunum eru bæði lið í rauninni komin í þá stöðu að allt annað en sigur á morgun er algjört áfall fyrir titilatlöguna. Það gildir alveg jafnt um Chelsea og okkur, þeir hreinlega verða að sækja sigur á Anfield og því er hætt við að það verði hart barist á morgun.

Ef við rennum yfir leikmannamálin þá eru þær fréttir víst að berast á milli manna í Bítlaborginni að Robbie Keane hafi verið settur út úr leikmannahópnum fyrir leikinn á morgun. Ef hann er, á næstsíðasta degi leikmannagluggans, ekki í 18-manna hópi í must-win leik gegn Chelsea á Anfield (nota bene, við unnum útileikinn gegn þeim í haust með hann einan frammi þannig að það er eðlilegt að ætla honum eitthvað hlutverk á morgun) má leiða líkur að því að hann sé jafnvel á förum frá félaginu á næstu tveimur sólarhringunum. Það kemur þó allt betur í ljós á morgun.

Hvað uppstillingu Rafa á morgun varðar held ég að við getum öll meira og minna komist að sömu niðurstöðu. Eins lengi og hann ákveður að koma Scolari hjá Chelsea ekkert á óvart ættum við að sjá þetta lið byrja leikinn:

Reina

Arbeloa – Skrtel – Carragher – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Hyypiä, Agger, Dossena, Lucas, Babel og Benayoun.

Að mínu mati er einna helst spurning hvort Hyypiä eða Agger koma inn e-r staðar í vörninni, að öðrum kosti finnst mér augljóst að Rafa muni ætla að nota ofangreint lið á morgun. Sjálfur myndi ég vilja finna Benayoun stað í byrjunarliðinu, sennilegast á kostnað Kuyt eða Riera, þar sem hann var okkar langhættulegasti maður gegn Wigan á miðvikudag og á það skilið, en Rafa er sennilega með taktíkina klára fyrir þennan stórleik og hnikar ekkert frá því.

**Mín spá:** Alonso vann leikinn fyrir okkur síðast og var sá sigur fyrst og fremst taktískur að ég held. Rafa hitti þar naglann á höfuðið gegn feykisterku Chelsea-liði og við verðum að vona að hann nái að hamra þennan sama nagla aftur á morgun.

Ég ætla hins vegar að fylgja eðlisávísuninni og vera hreinskilinn. Þessi leikur leggst ekki vel í mig. Það er eitthvað sem segir mér að þetta muni ekki enda með jafntefli en ég get heldur ekki losnað við þá tilfinningu að vonbrigði janúarmánaðar hafi tekið sinn toll, og þá sérstaklega af baráttuanda okkar manna, á meðan Chelsea-liðið hefur hægt og bítandi verið að klóra sig upp úr gröfinni sem það virtist hafa grafið sér á Old Trafford í byrjun janúar er þeir töpuðu 3-0 fyrir United.

Í stuttu máli sagt, þá er ég svartsýnn fyrir þennan leik og ég held að við töpum þessu **0-2** í leik sem gerir endanlega út um titilvonir okkar þetta árið. Ég vona að sjálfsögðu að ég hafi kolrangt fyrir mér en þetta er engu að síður sú tilfinning sem ég hef fyrir þennan leik. Eitt er þó ljóst að ef ég hef rétt fyrir mér verða umræðurnar á þessari síðu frekar athyglisverðar.

**Áfram Liverpool! YNWA!**

Ritstjórn og Rafa

Undanfarnar vikur, eftir því sem jafnteflunum hefur fjölgað, hefur borið nokkuð á því að ummælum sem brjóta í bága við einfaldar reglur okkar hér á Kop.is hefur snarfjölgað. Vissulega helst svona lagað í hendur með gengi liðsins – það voru t.d. fáir hér inni með skítkast þegar liðið var með þriggja stiga forskot á toppi deildarinnar – en það er samt því miður svo að við í ritstjórn síðunnar þurfum reglulega að henda út ummælum sem brjóta þær reglur sem við biðjum fólk að virða.

Í gærkvöldi átti sér síðan stað ákveðið hámark á þessu tímabili hvað þetta varðar. Okkar menn misstu sigur niður í jafntefli á lokamínútunum, margt umdeilt átti sér stað í þeim leik, og fyrir vikið komu menn hér inn í fússi eftir að leik lauk og helltu úr skálum reiði sinnar. Þegar þetta er skrifað hafa meira en 140 ummæli verið skrifuð við leikskýrslu gærkvöldsins og eru þau öll í lagi, enda hefur umræðan farið að mestu vel fram, en þó þurfti ritstjórn síðunnar að henda út einhverjum tíu ummælum og banna einn einstakling eftir leikinn í gær.

Við höfum rætt þetta okkar á milli undanfarna daga og erum á þeirri skoðun að á síðunni ríki ákveðið ástand sem við þurfum að sporna við. Ekki einungis munum við halda áfram að taka óhæf ummæli út og/eða banna notendur sem svara ekki ítrekuðum tilmælum og ávítunum heldur ætlum við einnig að vera harðari hvað varðar það sem kalla má „þráðrán“.

„Þráðrán“ er í raun það sem gerist þegar pistill eða færsla er skrifuð hér inná síðuna um ákveðið málefni, en svo kemur annað hvort einn einstaklingur hópur einstaklinga inn í ummælakerfið við téðan þráð og fara að ræða um eitthvað allt annað. Það er að sjálfsögðu í lagi þótt menn nefni eitthvað utan umræðu stöku sinnum en þegar það er farið að gerast trekk í trekk að nærri því hver einasta færsla á síðunni endar í sömu, síendurteknu umræðunni sem sömu aðilar byrja á í ummælaþráðunum er um klárt „þráðrán“ að ræða. Þeir sem lesa ummælaþræðina á þessari síðu vita nákvæmlega um hvaða umræður, og hvaða ummælendur, ég er að tala. Það er gott og blessað að menn segi sitt álit á ákveðnum leikmönnum, framkvæmdarstjórum og slíku en við höfum ákveðið að sporna gegn því að hverri einustu færslu sé snúið upp á sömu umræðuna og því munum við framvegis einnig henda út ummælum sem virðast greinilega til þess hönnuð að „ræna“ umræðunni.

Af þessu tilefni er einnig tilvalið að benda mönnum á að gamlir þræðir á síðunni haldast opnir og fyrnast ekki, þannig að ef menn vilja halda áfram að ræða eitthvað sem var rætt í gær eða síðustu viku geta menn gert það í vikugömlum þræði. Það er óþarfi að „ræna“ nýjasta þræðinum við færslu sem fjallaði um eitthvað allt annað til að geta haldið áfram að ræða sama hlutinn aftur, og aftur, og aftur, og aftur …

Sem sagt, bara til að árétta þá munum við taka ritstjórn ummælaþráðanna á síðunni aðeins fastari tökum en venjulega. Eins og venjulega hvetjum við menn til að hafa samband við okkur með tölvupósti telji þeir að ummælum sínum hafi verið eytt út að ósekju. Það er talsvert betra að útkljá slíkt með tölvupósti en að reyna að kvarta yfir því í ummælaþræði, sérstaklega þar sem slík ummæli tengjast væntanlega viðkomandi þræði ekki mikið og verður því væntanlega einnig eytt út. Nýtið ykkur upplýsingarnar sem við gefum um ritstjórn hér til hliðar og sendið okkur tölvupóst ef þið hafið einhverjar athugasemdir, jákvæðar eða neikvæðar.

Fyrir hönd ritstjórnar,
Kristján Atli


Annars langar mig að halda aðeins áfram með hugleiðingu mína um Rafa Benítez og stefnu titilatlögu liðsins í vetur, sem ég hóf eiginlega í lok leikskýrslu minnar í gærkvöldi. Í dag hef ég lesið aragrúa greina frá Englandi þar sem menn annað hvort losa út pirringinn yfir ástandinu eða lýsa almennt frati á Benítez. Ég er enn á þeirri skoðun að við getum verið þakklát fyrir að hafa haft hann sem knattspyrnustjóra síðustu tæpu fimm árin og maður sér það greinilega á liðinu í dag að hann hefur unnið mikið og gott starf.

Hins vegar er erfitt í dag að mótmæla því sem ég las á einum staðnum að þó það sé honum að þakka að við erum komin svona nálægt toppnum í deildinni er það líka, að vissu leyti, honum að kenna að við virðumst ekki enn ná að yfirstíga síðustu hindrunina og sigla fram úr keppinautunum í toppbaráttunni.

Ég þarf ekkert að endurtaka það sem ég sagði í gær um jafnteflin og íhaldssemi í innáskiptingum, en í dag hefur annað angrað mig í þessu öllu og langar mig til að deila þeirri hugsun með ykkur.

Ég hef sagt það áður og ég segi það aftur að ég vil engan stjóra hafa frekar en Benítez þegar kemur að því að spila stórleiki. Það er einfaldlega enginn í Evrópu honum fremri þegar kemur að því að spila refskák í útsláttarkeppnum eða einstökum stórleikjum. Fyrir leikinn á sunnudaginn kemur gegn Chelsea hef ég fulla trú á honum, því ég veit að hann kann að gera hættur Chelsea-liðsins að engu og passa að við töpum slíkum leik ekki, og ef einhver er líklegur til að geta breytt jöfnum toppslag í sigur er það hann, sbr. þá tölfræði að hann hefur þrisvar á fjórum árum komið okkur í undanúrslit Meistaradeildarinnar og unnið bæði United og Chelsea í deildinni í vetur.

Vandamálið hjá Rafa er hins vegar það að hann virðist spila eins gegn minni liðum og hann spilar gegn toppliðunum. Gott dæmi um slíkt er leikurinn í gær. Þar byrjaði hann með Mascherano og Lucas á miðjunni og Gerrard í holunni fyrir framan þá. Þetta er að sjálfsögðu feykisterk miðja og það kom engum á óvart að sjá þá drottna yfir andstæðingum sínum á því svæði í gær. Hins vegar er það alveg spurning hvort það var þörf á því að spila heilum tveimur hershöfðingjum – Lucas og Mascherano – fyrir aftan sjálfan aðmírálinn – Gerrard – í svona leik. Ég hefði persónulega frekar viljað sjá slíka miðjuþrennu gegn liði eins og Chelsea eða United á útivelli, þar sem við þurfum á mjög sterkri miðju að halda, sérstaklega varnarlega.

Í gær hefði ég samt frekar viljað sjá hann byrja t.d. með Alonso og Gerrard á miðjunni, Benayoun og Riera á köntunum og svo annað hvort Babel eða Keane bara með Torres frammi. Eins vel og 4-2-3-1 kerfið hefur reynst okkur er það takmarkað að því leyti að það er bara pláss fyrir einn framherja í einu inná vellinum, og staðreyndin er einfaldlega sú að stundum þarf Rafa einfaldlega að taka hlekkina af liðinu, henda öllum fallbyssunum inná í einu og segja, „kaffærið þá, drengir!“

Eitt skýrasta dæmi vetrarins um þetta er sennilega heimaleikurinn gegn Hull City í desember s.l. Þá lentum við 0-2 undir eftir hörmulegt fyrsta kortérið en við það vöknuðu okkar menn ærlega og lögðu upp í allsherjar stórsókn gegn gestunum. Kortéri seinna var leikurinn orðinn jafn, 2-2, og stórsókn okkar manna þvílík að það var hálfgert kraftaverk að Hull-liðar hafi ekki farið inn í leikhléið einu eða fleiri mörkum undir.

Hvað gerðist svo? Jú, Rafa gerði breytingar í hálfleik. Ekki af því að við vorum enn að tapa, ekki af því að liðið var að leika illa, heldur af því að leikurinn var of opinn. Okkar menn voru ekki að stjórna leiknum og því höfðu Hull-menn náð að skora tvö mörk. Því gerði hann breytingar í hálfleik og hvað gerðist? Jú, Liverpool-liðið stjórnaði seinni hálfleiknum algjörlega og Hull-menn komust varla í færi, en það gerðu okkar menn heldur ekki og leikurinn fjaraði út í leiðinlegt 2-2 jafntefli. Eins og hann var að spilast fyrir leikhléð er ég 110% viss um að okkar menn hefðu unnið öruggan sigur ef þeir hefðu fengið að hefja seinni hálfleikinn eins og þeir enduðu þann fyrri, en það skipti Rafa meira máli að ná stjórn á vellinum og vinna 3-2 heldur en að halda áfram stórsókninni og vinna kannski 5-3, og því fór sem fór.

Þetta er að mínu mati Rafa í hnotskurn. Ég ber mikla virðingu fyrir honum og er enn á því að hann sé rétti maðurinn til að klára dæmið fyrir okkur, en til þess að það gerist er ég hræddur um að hann þurfi að breyta nálgun sinni að leikjum gegn minni liðum til að okkar menn geti unnið fleiri leiki. Það er einfaldlega of dýrt að hafa stjórnað gangi leiksins í níu heilum leikjum í vetur og gert jafntefli í þeim öllum. Þá vil ég frekar fá smá öngþveiti og fimm sigra og fjögur töp. Fimm sigrar og fjögur töp í þessum jafnteflisleikjum gæfu okkur sex stigum meira en jafnteflin hafa gefið. Vinni United leikinn sem þeir eiga inni eru þeir með fimm stiga forskot á okkur. Við gætum verið á toppnum með fimm leiki tapaða í deildinni ef Rafa bara spilaði ögn ævintýragjarnara á köflum.

Undanfarið, þegar ég á í hrókasamræðum um Liverpool, hef ég notað Barcelona-liðið í vetur sem góða samlíkingu. Fyrir 3-4 árum voru Barca með besta lið Evrópu og urðu Evrópumeistarar ári á eftir okkur, vorið 2006. Eftir það fór liðið að dala undir stjórn Rijkaard sem virtist festast um of í einhverri formúlu sem hafði eitt sinn virkað en gerði það ekki lengur. Hann reyndi að troða Thierry Henry inn í þessa formúlu sína, sem og Eiði Smára, Bojan Krkic og fleiri slíkum, en það gekk ekki. Þeir léku á köflum vel en ekki nógu vel til að sigra deildina heima fyrir, né Evrópu, og því varð Rijaard að víkja.

Sl. sumar tók Pep Guardiola við liðinu og gerði örfáar breytingar. Hann lét Ronaldinho og Deco fara og fékk Dani Alvés og Seydou Keita í staðinn. Á pappírnum má segja að það hafi hvorki veikt né styrkt liðið, en það sem Guardiola gerði í framhaldið varð til þess að Barca-liðið stökkbreyttist í sennilega langbesta knattspyrnulið plánetunnar þennan veturinn.

Það sem Guardiola gerði var einfalt: hann sleppti mannskapnum lausum. Hann gaf Henry, Eto’o og Messi skýrar rullur í sókninni og róterar svo skynsamlega mannskapnum fyrir aftan þá (þó aldrei Xavi og Puyol sem eru eins og þeirra Gerrard og Carra, spila alla leiki sem þeir geta). Árangurinn er augljós. Auðvitað er auðvelt að segja að þetta sé gott af því að hann er með svo marga góða leikmenn innanborðs en hann er með nánast sama mannskap og kostaði Rijkaard starfið. Rijkaard náði aldrei eins miklu úr þeim stórkostlega sóknarauði sem hann hafði til yfirráða – Guardiola hefur hins vegar tekist það, allavega enn um sinn.

Hjá Liverpool eru leikmennirnir Fernando Torres, Steven Gerrard, Dirk Kuyt, Albert Riera, Robbie Keane, Yossi Benayoun, Ryan Babel og Xabi Alonso. Þessir leikmenn geta auðvitað aldrei spilað allir í einu, og síst af öllu í tvísýnum stórleikjum þar sem refskákin skiptir öllu máli, en ef Rafa gæti hnoðað þessu saman í sóknarsveit sem gæti mætt liðum eins og Wigan, Fulham, Stoke, West Ham og Everton af fullum þunga ætti ekkert þessara liða að geta staðist okkur snúning.

Rafa er snillingur í útsláttarkeppni og hinni taktísku refskák sem einkennir stórleiki. Hann hefur náð frábærum árangri með takmörkuð fjárráð á fyrri árum og er enn gríðarlega vinsæll á meðal flestra stuðningsmanna Liverpool. En ef hann nær ekki að beisla þann gífurlega sóknarþunga sem býr í leikmannahópi hans, ef hann lærir ekki að Sleppa Dýrinu Lausu gegn lakari liðum í Úrvalsdeildinni gæti það hreinlega orðið honum að falli sem knattspyrnustjóri Liverpool.

Menn hafa farið fyrir minna.

Wigan 1 – Liverpool 1

Okkar menn heimsóttu Wigan Athletic í kvöld og eftir að hafa verið yfir lengst af og haft yfirburði á vellinum endaði leikurinn með **1-1 jafntefli**. Hafiði heyrt þetta áður?

Byrjum á byrjuninni. Rafa stillti upp eftirfarandi liði í kvöld:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Aurelio

Lucas – Mascherano
Benayoun – Gerrard – Babel
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Agger, Dossena, Riera (f. Torres), Alonso, Keane (f. Gerrard), Kuyt (f. Benayoun).

Fyrri hálfleikurinn var tíðindalítill. Okkar menn héldu boltanum á jörðinni og spiluðu reitabolta sem varð til þess að heimamenn snertu boltann oft ekki mínútum saman og yfirburðir okkar manna voru algjörir. Wigan-liðið fékk einfaldlega ekki eitt einasta færi í fyrri hálfleik en á móti kom að alltaf þegar okkar menn virtust vera að komast í góða stöðu var eins og síðasta sendingin væri alltaf aðeins of ónákvæm. Það voru þrjú skipti í fyrri hálfleik þar sem þetta gerðist ekki; Torres skallaði í innanverða stöngina á 13. mínútu eftir fyrirgjöf Gerrard frá vinstri, Benayoun lék vel inní teiginn um miðjan hálfleikinn en náði ekki að stýra fyrirgjöfinni út í teiginn á samherja og svo loks um fimm mínútum fyrir leikhlé léku Mascherano og **Benayoun** góðan þríhyrning inn í teiginn, sá síðarnefndi sólaði markvörðinn og skoraði í nærstöngina og inn úr þröngu færi. 1-0 fyrir okkar mönnum í hálfleik.

Seinni hálfleikurinn var einnig tíðindalítill þangað til nokkrar mínútur voru eftir. Okkar menn virtust einhverra hluta vegna breyta aðeins um taktík og fóru að dæla háum boltum fram á völlinn sem skilaði lengst af litlu. Ég skil ekki af hverju leikmennirnir fóru í þessar háloftaspyrnur – og var Carragher þeirra langverstur í þessu eins og venjulega – þegar Rafa stóð á hliðarlínunni og gargaði á þá að halda boltanum niðri. Enda höfðu Wigan-menn varla fengið boltann í fyrri hálfleik þegar okkar menn spiluðu reitaboltann en í seinni hálfleik voru þeir miklu meira í boltanum þar sem háar spyrnur okkar manna skiluðu litlu.

Nú, þegar 70 mínútur voru liðnar tók Rafa Torres útaf fyrir Riera og færði Babel fram á völlinn. Fljótlega eftir það meiddist Benayoun og Rafa tók hann útaf fyrir Kuyt. Eins og venjulega virtust bæði þjálfarinn og liðið inná vellinum vera komnir í þann gír að ætla bara að spyrna hátt frá eigin vörn, hvíla leiknustu mennina fyrir óþreytta vinnuhesta og láta tímann líða og hirða 1-0 sigurinn. Eins og venjulega virkaði það ekki.

Ég var að ræða um mögulegan mann leiksins við sessunauta mína þegar um fimm mínútur voru eftir og var nýbúinn að segja að Lucas Leiva væri búinn að vera eins og kóngur í ríki sínu á miðjunni þegar Wigan-menn fengu skyndisókn, Mido komst inná teiginn og þar felldi Lucas hann klaufalega. **Mido** steig sjálfur upp og jafnaði leikinn þegar fimm mínútur voru til leiksloka.

Skyndilega þurftu okkar menn á öðru marki að halda og Robbie Keane, sem var þá bara sitjandi á bekknum og væntanlega búinn að sætta sig við að koma ekkert inná, var hent inná völlinn í leit að sigurmarki. Það var allt gott og blessað en það sem var óskiljanlegt var að Rafa tók Steven Gerrard útaf fyrir Keane. Ef það var einhver leikmaður inná vellinum sem var líklegur til að skora ólíklegt sigurmark á fimm mínútum var það Gerrard og ég skil ekki hvers vegna Benítez taldi betra að hann fengi þarna alveg fimm mínútna hvíld. Var hann að hvíla hann fyrir Chelsea-leikinn sem gefur jafn mörg stig og leikur gegn Wigan? Eða hélt hann í alvöru að liðið væri líklegra til að skora með Gerrard utan vallar? Ég skildi þessa skiptingu allavega ekki.

Það fór líka svo að Wigan-menn fengu eina færið sem eftir var og voru nálægt því að stela stigunum á 92. mínútu þegar nýliðinn Rodallega negldi í þverslána úr aukaspyrnu. Lokatölur því 1-1, okkar mönnum hefndist enn og aftur fyrir að ætla að láta eins marks forystu nægja og við vorum hreinlega heppnir að tapa þessu ekki í lokin.

**MAÐUR LEIKSINS:** Ef ég hefði valið á 85. mínútu hefði Lucas sennilega orðið fyrir valinu, því í þessar 85 mínútur spilaði hann einn sinn besta leik í rauðri treyju. En síðan gaf hann heimamönnum ódýrt víti af algjörum klaufaskap. Við hlið hans voru Mascherano og Gerrard ágætir, á meðan Babel var fínn í fyrri hálfleik en hvarf í þeim seinni. Vörnin stóð fyrir sínu og Arbeloa var sérstaklega fínn fram á við, en uppi á toppnum átti Torres sjaldgæfa frammistöðu (lesist: hann var drullulélegur). Maður leiksins í kvöld var okkar mest skapandi maður, sá sem var á bak við allt sem kallast gat stórhættulegt og skoraði mark okkar í kvöld. Ég vona að **Yossi Benayoun** spili gegn Chelsea á sunnudaginn því hann var einfaldlega miklu líklegri en allir aðrir þar til hann fór af velli í kvöld.

Staðan eftir 23 umferðir er þessi: United eru með 50 stig og eiga leik inni, Chelsea og Liverpool eru með 48 stig en þeir bláu ofar á markamun, Aston Villa með 47 stig, Arsenal með 42 stig og loks Everton í sjötta sætinu með 37 stig. Sem sagt, Arsenal eru að detta aðeins aftur úr fjórum efstu liðunum á meðan við erum dottnir niður í þriðja sætið með Aston Villa á hælunum. United eru með tveggja stiga forskot og breyta því væntanlega í fimm stig þegar þeir spila leikinn sem þeir eiga inni (Fulham á Old Trafford) um miðjan febrúar.

Samt eru United-menn búnir að tapa tveimur leikjum í vetur en okkar menn aðeins einum. Munurinn á liðunum? Jú, United er búið að vinna 15 af 22 leikjum á meðan okkar menn hafa aðeins unið 13 af 23 leikjum. Þar eru þeir að hala inn heilum sex stigum meira en við. Jafntefli gefa aðeins eitt stig og það er að reynast okkur ansi dýrt í vetur að geta ekki breytt 2-3 af þessum **níu jafnteflisleikjum** okkar í sigurleiki.

Og af hverju erum við að gera jafntefli? Ef við skoðum þá leiki þá höfum við gert fimm markalaust jafntefli, eitt 2-2 jafntefli þar sem við lentum 2-0 undir og svo þrjú 1-1 jafntefli í síðustu sex leikjum. Við erum einfaldlega ekki að ná að kála liðum þegar við komumst yfir, og allt of oft náum við ekki einu sinni að komast yfir og leikir enda bara með markaleysi.

Ég veit ekki hvað á að segja. Þessi janúarmánuður hefur, þrátt fyrir að liðið sé taplaust síðan í október í deildinni, reynst okkur skelfilegur. Við höfum leikið fimm leiki í öllum keppnum og gert fjögur jafntefli – aðeins útileikurinn gegn Preston vannst. Ef við ætlum ekki að horfa á meistaralið Manchester United hverfa yfir sjóndeildarhringinn í febrúarmánuði verður liðið að gjöra svo vel og byrja að vinna leiki. Það bara verður að byrja strax á sunnudag gegn Chelsea.

Liðið gegn Wigan

Þá er liðið komið á hreint og vonbrigði fyrir mér að Lucas og Mascherano byrji báðir á miðjunni, fyrir mér hefur það ekki verið að virka hingað til en við sjáum bara hvað setur. Liðið er eftirfarandi.

Reina

Arbeloa- Skrtel – Carragher – Aurelio

Lucas – Mascherano
Benayoun – Gerrard – Babel
Torres

Bekkur: Cavalieri – Dossena – Agger – Keane – Alonso – Riera – Kuyt.

Ég verð að viðurkenna að ég bjóst við sterkara liði, bjóst við Alonso og Kuyt pottþéttum í byrjunarliðinu en ljóst er að Rafa er að hvíla ákveðna leikmenn, en þetta byrjunarlið ætti samt alveg að geta unnið Wigan. Sjáum hvað setur góðir hálsar, góða skemmtun.

Wigan á morgun

Á morgun, miðvikudaginn 28.janúar kl. 19:45 hefjast leikar í ensku úrvalsdeildinni á ný eftir bikarkeppnishvíld. Okkar ástsæla lið heldur þá til útborgar Manchester og leikur gegn heimamönnum í Wigan Athletic á nýlegum heimavelli þeirra, JJB Stadium.

Ekki þarf að fjölyrða um mikilvægi leiksins á þessum tímapunkti, eftir tvö svekkjandi jafntefli í deildinni að undanförnu er lykilatriði fyrir Liverpool að taka stigin þrjú með sér í stutta rútuferð heim á leið og þrýsta því fast á toppsætið áfram.
Fyrst skulum við líta á liðið sem líklegt er að við stillum upp. Ég á í mjög miklum vandræðum með það, því algerlega er óvíst hvað er málið með Agger og Keane, auk þess sem að viðbúið er að stjórinn sé að horfa til leiksins gegn Chelsea um helgina með einhverja leikmannanna.

Ég er samt handviss um að stóru kanónunum verður öllum stillt upp og eftir vandlega umhugsun set ég þetta upp sem liðið sem hefur leik:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel -Aurelio

Gerrard – Alonso
Benayoun – Kuyt – Riera

Torres

Held semsagt að Dan og Rob verði hvíldir, en er alls ekki viss um það. Svo var ég að velta fyrir mér hvort Alonso yrði hvíldur og þá Masch eða Lucas á miðjunni. En allt kemur þetta nú auðvitað í ljós um klukkutíma fyrir leik.

Wiganliðið er sem stendur í fínum málum. sitja í 7.sæti deildarinnar og eiga fínan möguleika á að næla sér í UEFA sæti á næstu leiktíð. Stjórinn þeirra, Steve Bruce, hefur náð að blanda saman líkamsstyrk og leikni í liðinu og voru ósigraðir í 6 leikjum frá desember og fram í janúar, en hafa tapað síðustu tveim deildarleikjum á útivelli gegn Manchesterliðunum sem við nefnum auðvitað ekki.

Síðustu 7 daga hafa verið mjög viðburðaríkir fyrir Wigan. Á fimmtudaginn seldur þeir lykilmiðjumanninn sinn, Wilson Palacios til Spurs og daginn eftir fór Heskey til Aston Villa (sem ég var bara nokk glaður með miðað við fréttir af áhuga LFC á kappanum). Bruce beið ekki boðanna með að fá nýja leikmenn í staðinn og þrír drengir gætu leikið sinn fyrsta leik gegn okkur annað kvöld.

Fyrst fékk hann Egyptann Mido að láni, en hann hefur nú þegar skorað gegn okkur í vetur, og sá til þess að líklega verður egypskur sóknardúett sem lemur á vörninni okkar. Á síðustu dögum hafa svo bæst tveir í viðbót, efnilegur miðjumaður að nafni Ben Watson kom frá Crystal Palace og svo var gengið frá atvinnuleyfi fyrir kólumbískan landsliðssenter, Hugo Rodallega að nafni, á mánudaginn. Sá kostaði 4.5 milljónir punda frá Necaxa í Mexíkó en þó var ekki ljóst um hádegisbil í dag, á þriðjudegi, hvort öll leyfi yrðu klár fyrir leikinn. Semsagt, nýtt blóð á ferðinni í Wigan, bætast í hóp nokkuð öflugra leikmanna eins og Zaki, Valencia, Kirkland og Melchiot. Fyrri leik liðanna lauk með 3-2 sigri okkar manna, þegar gulldrengurinn Kuyt skoraði sigurmarkið í lok leiks eftir að við vorum tvisvar undir.

En þrátt fyrir að Wigan sé öflugt lið og Steve Bruce hafi gengið vel að stilla sínum liðum upp gegn Rafa er skýlaus krafa til okkar manna um sigur. Þeir hafa augljóslega tapað 4 mikilvægum stigum í baráttunni að undanförnu og ef að við ætlum að berjast um titilinn af alvöru er ljóst að við verðum að vinna leiki eins og þennan.

Margt hefur verið rætt um pressu á liðinu að undanförnu, en mér finnst sú pressa fyrst og fremst koma frá frammistöðu leikmanna hingað til. Nú er orðið ljóst að LFC er ætlað að taka þátt í titilslagnum í vetur, eftir fína frammistöðu hingað til og ef að menn ætla sér titla verða þeir einfaldlega að hirða þrjú stig á nokkrum erfiðum útivöllum, eins og í Wigan.

Ég ætla að leyfa mér að vera bjartsýnn og segja að liðið vinni 1-2 í hörku, hörkuleik sem ræðst ekki fyrr en í blálokin. United gerir svo óvænt jafntefli í West Bromvich og við förum á toppinn á ný!!!

Koma svo!

Myndin kemur frá Daily Mail

Rafa um Keane

Jæja, þá er það staðfest: Keane var EKKI meiddur heldur ákvað Benitez einfaldlega að velja hann ekki í hópinn.

Ja hérna.

Á miðvikudaginn verður HEILL MÁNÐUR frá því að við unnum síðast leik í deildinni. Ef við vinnum ekki á miðvikudaginn mun ég eflaust skrifa einhverja leiðinlegustu leikskýrslu seinni tíma.

Liverpool 1 – Everton 1

Förum bara beint í þetta.

Liðið var eftirfarandi.

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Dossena

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Babel
Torres

Bekkur: Cavalieri, Hyypia, Aurelio, Benayoun, Lucas, Riera (’75 fyrir Babel), Ngog.

Fyrri hálfleikur:
Það byrjaði nokkuð fjörlega á Anfield í dag, liðin þreifuðu fyrir sér og bláliðar vildu fá vítaspyrnu eftir 4. mínútna leik þegar að Piennar krækti fót saman við Arbeloa en að mínu mati aldrei vítaspyrna. Á 12. mínútnu þá algjörlega drapst ég úr hlátri, ég átti ekki til aukatekið orð. Þetta skemmtiefni var í boði Carragher sem fékk boltann inn í teig Everton, tók mann á með skemmtilegum snúning og hamraði boltann í hliðarnetið, seigur kallinn. Liverpool tók öll völd á vellinum eftir þetta og Everton náði varla að halda boltanum í meira en 3-4 sendingar. Það var svo á 27. mínútu sem að Everton fengu hornspyrnu. Boltinn barst á Tim Cahill sem var óvaldaður (sem fyrr) og hann skallaði boltann á kollvikin á Lescott sem kom gestunum í 0-1. Ótrúlega slök varnarvinna. Everton fengu sjálfstraust eftir markið og fóru að halda bolta betur, en það varði í c.a. 5 mínútur. Restin af fyrri hálfleik var eign Liverpool og vantaði herslumuninn að komast undir vörn Everton. Í hálfleik fékk svo Carragher gult spjald fyrir orðaskipti við Steve Bennet dómara en þeir voru að ræða hversu lengi Tim Howard tafði rétt fyrir leikhlé.

Síðari hálfleikur:
Hann hófst rólega sá síðari en það var ekki langt liðið af honum þegar að Torres bjó til stórkostlegt mark fyrir Gerrard. Það atvikaðist þannig að á ’54. mínútu fékk Torres boltann rétt fyrir framan miðjuhringinn, tók boltann á ristina, þaðan á kassann og flikkaði boltanum inn fyrir vörnina með hælnum og hver annar en Stevie G hamraði boltann undir Howard í markinu. Eftir markið tók Liverpool 100% völd á vellinum og Everton kveiktu varðeld í teignum sínum. Það leið ekki á löngu þar til Gerrard fékk annað tækifæri eftir frábæran undirbúning en skotið var örlítið erfitt og Howard varði frábærlega í markinu. Þegar um tíu mínútur voru eftir brunuðu Everton upp völlinn en öllum að óvörum klúðruðu þeir því tækifæri og fengu gagnsókn á sig. Gerrard óð upp kantinn sendi fyrir á Kuyt sem var í algjöru dauðafæri en Hollendingurinn skaut jafn fast að markinu og fóstur hefði gert, þvílíkt klúður, ef þú ætlar þér að vera byrjunarliðsmaður fyrir Liverpool þá klárar þú svona færi takk fyrir pent. Á sömu mínútu fékk svo Torres ágætt færi eftir undirbúning Gerrard en boltinn rataði ekki í netið að þessu sinni. Örfáum andartökum síðar átti Dossena gott skot að marki Everton en Howard varði sem fyrr vel, Dossena var búinn að vera með allt niðrum sig framan af þannig þetta kom skemmtilega á óvart. Gerrard fékk eitt skallafæri en kláraði það illa og leikurinn fjaraði út, 1-1 jafntefli niðurstaða og verður að teljast vonbrigði.

Maður leiksins:
Ekki flókið val að mínu mati, það var einn leikmaður sem bar af og það var fyrirliðinn Steven Gerrard.
Vörnin var allt í lagi, ekkert brjálað að gera hjá þeim. Xabi og Masch skiluðu svo sem sínum hlutverkum allt í lagi en þeir hafa oft verið betri. Kantarnir voru vonbrigði. Babel og Kuyt sköpuðu lítið sem ekkert á köntunum og bakverðirnir komu með mjög slakar fyrirgjafir. Það kom mér því ekkert á óvart að markið kom í gegnum miðjan völlinn og hvað þá að Gerrard og Torres áttu það skuldlaust.

Everton sköpuðu sér ekki neitt fyrir utan þessa einu hornspyrnu en stundum er það nóg. Liverpool liðið á bara að klára svona leiki og það er orðið augljóst að eitthvað vantar til að það verði að veruleika. Possession segir ekki neitt, menn þurfa að skapa eitthvað og það er ekki hægt að horfa framhjá því að Liverpool þarf að kaupa hægri kantmann fyrir næsta sumar. Ég hef varið Dirk Kuyt framan af vetri því hann var að spila ágætlega og skora mörk, leikur hans hefur hins vegar dottið niður á mjög lágt plan undanfarið og það skapast lítið sem ekkert í kringum hann í 90 mínútur. Svo velti ég því fyrir mér hvort að varamenn Liverpool séu svona rosalega slakir, ein skipting, er það eðlilegt í stöðunni 1-1 á heimavelli? Það finnst mér ekki.
Að gera tvö jafntefli við Everton á heimavelli verða að teljast gríðarleg vonbrigði, gríðarleg og liðið verður að fara að rífa sig upp af rassgatinu sem fyrst.

Næsti leikur er á miðvikudagskvöldið klukkan 19:45 á móti Wigan á útivelli, þar kemur ekkert annað til greina en 3 stig.

Ég hef lokið máli mínu í bili.

Mynd var fengin af vef BBC.

Liðið gegn Everton

Rafa Benítez stillir upp sterkari liði en ég átti von á gegn Everton í FA bikarnum. Það sem athygli mína vekur er það að Cavalieri sem hefur byrjað alla bikarleiki til þessa á tímabilinu situr á bekknum og einnig er eftirtektarvert að Babel byrjar og Keane er ekki í hóp.

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Dossena

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Babel
Torres

Bekkur: Cavalieri, Hyypia, Riera, Aurelio, Benayoun, Lucas, Ngog.

Svo er bara að sjá hvað setur, spila menn eins og pylsur eða fáum við skemmtilegan og hraðan leik. Ég hallast að því að þetta verði fjörugur leikur og vona að Torres komist í gang.

Everton í bikarnum á morgun.

Á morgun mætir Everton aftur á Anfield á innan við viku og trúi ég því ekki að við getum spilað eins illa tvisvar sinnum á svona skömmum tíma. En þetta er nýr leikur og reyndar ný keppni þar sem þetta er 4. umferð FA Cup. Í vikunni hefur mikið verið rætt um hugsanlega sölu á Liverpool til einhverra olíufursta frá Kuwait (sem reyndar neyta öllu saman) sem og vitanlega að Gerrard hafi mætt í réttarsal á föstudaginn og lýst yfir sakleysi sínu.

Ég vona að menn hafi nú samt getað einbeitt sér að æfingunum og undirbúið sem fyrir þessa viðureign því. Talið er næsta víst að Everton stilli upp sama liði og á mánudaginn var á meðan Liverpool er líklegt til að gera einhverjar breytingar. M.a. er rætt um að Cavalieri muni leysa Reina af í markinu sem og að Mascherano komi inn aftur. En ég ætla að spá þessu liði:

Cavalieri

Arbeloa – Skrtel – Carragher – Dossena

Alonso – Mascherano
Kuyt – Gerrard – Babel

Torres

Bekkur: Reina, Aurelio, Hyypia, Keane, Riera, Lucas, Benayoun.

Ég gef mér það að Arbeloa sé klár og að Dossena fái tækifæri í fjarveru Insúa. Hyypia fái kærkomna hvíld á meðan Skrtel þarf að sanna sig hið fyrsta eftir vondan leik á mánudaginn og að Babel fái tækifæri frá upphafi. Hugsanlega byrjar Keane í stað Torres en eitthvað segir mér að Fernando Torres þurfi einnig að spila sig í gang. Spurning hversu mikla áheyrslu Rafa leggur á bikarkeppnina.

Ég trúi því ekki að Liverpool geti spilað tvo vonda leiki í röð gegn Everton og þar með verði sigur reyndin á morgun þótt hins vegar ég hefði frekar kosið sigur í deildarleiknum. Það eru allir klárir hjá Liverpool nema hvað Insúa er að spila með yngri landsliði Argentínu og Agger er ennþá meiddur.

Keane gæti haft gott af því að spila í þessum leik og vonandi skora þar sem hann virðist rúinn öllu sjálfstrausti á meðan kantmennirnir okkar eru misjafnir. Arbeloa er vonandi kominn á fullt skrið og er það mikilvægt því Carragher – Kyut hægra megin er ekki optimal lausn.

Ég spái okkur að sjálfsögðu sigri og það nokkuð öruggum, 3-0. Ég hef trú á því að menn eins og Torres, Gerrard, Keane, Babel, Skrtel o.s.frv. vilji bæta um fyrir slakan leik um daginn og að allt liðið er 110% klárt í þessa baráttu. Ég sé Skrtel og Gerrard skora í fyrri hálfeik á meðan Torrres setur eitt rétt áður en hann er tekinn útaf fyrir Keane.

Áfram Liverpool og njótið þangað til leikurinn hefst að lesa viðtal við Mr. Liverpool!

Nýir Arabar hugsanlega að kaupa klúbbinn?

Eins og heiðursmaðurinn Ingi T bendir á þá er frétt inni á Times (og fleiri stöðum) um að hugsanlega séu fjárfestar frá Kuwait að íhuga kaup á Liverpool FC.

Maður tekur svona fréttum nú allajafna með góðum fyrirvara en ég treysti nú Times ágætlega og trúi því að það sé eitthver fótur fyrir þessu. Hicks og Gillett töluðu víst við þá í október en viðræðurnar runnu þá af óútskýrðum ástæðum út í sandinn (nóg er af honum í Kuwait). En viðræður eru víst aftur komnar í gang og af meiri alvöru núna svo ég vitni í Times.

Maður veit aldrei en það er vissulega spennandi að heyra af nýjum kaupendum, núna á síðustu og verstu, enda hefur maður álíka trú á núverandi eigendum og maður hefur á ríkisstjórninni.

Ég þekki þessa frændur mína annars ekki mikið, segjum bara hæ og bæ svona á förnum vegi, en á hinum mjög svo áreiðanlega vef Wikipedia stendur þetta um þessa nýju fjárfesta, Nasser Al-Kharafi fjölskylduna frá Kuwait, ríkustu fjölskyldu þess lands.

Runs $4.3 billion (sales) M.A. Kharafi & Sons in Kuwait, which has benefited from that nation’s robust economy. His net worth rose thanks to rising share prices of several holdings including Mobile Telecommunications Co., National Bank of Kuwait, and Americana, operator of U.S. fast food chains.

og um Nasser og eldri bróðir hans Jassim (ég gæti fílað þessi nöfn) sem fara fyrir fjölskyldunni…

His older brother Jassim is the speaker of Kuwait parliament; his sister Faiza was rector of Kuwait University. He has construction contracts in more than 30 countries worldwide. His networth is $14 billion as of 2008 and is considered the 48th richest man in the world

Hér má sjá þá bræður, Nasser og Jassim.

.

Maður tekur svona fréttum nú orðið með DÁGÓÐUM fyrirvara, sérstaklega þar sem ég var að heyra af þessu fyrir 20.mín. En ég er mjög spenntur fyrir nýjum eigendum og sérstaklega ef þeir geta veitt klúbbnum fjárhagslegt öryggi, enda ekki hlaupið að slíku í dag, sérstaklega ekki með stórskuldug fyrirtæki. Ég vil allavega frekar moldríka araba heldur en Leeds endurtekningu.

En spenna mín er auðvitað mikið til byggð á tortryggni gagnvart könunum og þá sérstaklega því hvort þeir geti rekið klúbbinn mikið lengur. Vonda við þetta er auðvitað ef það fer núna af stað einhver rosa fjölmiðlasirkus í kringum klúbbinn sem hefur áhrif liðið, nú þegar engin þörf er á slíku. Það gæti líka verið að aðeins sé um að ræða eingöngu hlut annars eigandans eða eitthvað þannig þó ég efast um að þessir kappar vilji sætta sig við annað en full control.

Sjáum hvað setur, þetta er allavega spennandi fréttir og mín tilraun til að taka Magga á orðinu og eyða umræðu síðasta þráðar…..

kv.

Babu Al-Kharafi

p.s. það er bannað að minnast á Kuyt í þessum þræði, ef það er brotið verður hópur ófriðlegra mótmælenda sendur heim til viðkomandi ásamt Herði Torfa sem syngur fyrir utan í 2 klukkutíma. ;)

Pennant farinn

Jermaine Pennant er farinn að láni til Portsmouth fram á sumar.

Ég get varla rifjað það upp ógrátandi að [sumarið 2006](http://www.kop.is/2006/06/30/13.45.55/) vorum við orðaðir við þrjá leikmenn: Dani Alves, Dirk Kuyt og Jermaine Pennant. Þar sem að peningarnir voru takmarkaðir (Gillett og Hicks voru ekki komnir) og Sevilla voru erfiðir í viðræðum þá ákvað Rafael Benitez að kaupa frekar framherja og hægri kantmann í staðinn fyrir einn hægri kantmann. Valið stóð um Pennant + Kuyt eða Dani Alves. Á þeim tíma var alveg hægt að sannfæra sig um að liðið væri betur sett með þessa tvo menn í staðinn fyrir Alves.

Hins vegar núna tveimur og hálfu ári seinna þegar að Dirk Kuyt er Dirk Kuyt, Jermaine Pennant er farinn að láni og Dani Alves er sennilega næst besti leikmaðurinn í spænsku deildinni, þá getur maður lítið gert annað en tárast.

Liverpool – Everton 1-1

HELVÍTIS FOKKING FOKK!

Ok ég ætla að byrja að koma með yfirlýsingu, þetta var sanngjarnt jafntefli því við áttum ekkert meira skilið út úr þessum leik! (púff þá er það komið)

Maggi segir að þetta byrjunarlið sé það sterkasta hingað til…

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypia – Aurelio

Alonso – Gerrard
Kuyt – Keane – Riera

Torres

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Arbeloa, Mascherano, Babel, Lucas, Benayoun.

… og líklega er það að einhverju leiti rétt en málið virðist ofur einfaldlega vera þannig að við getum EKKI spilað 4-4-2 leikkerfið og allra síst með Carragher sem bakvörð og Kuyt sem hægri kant. Keane er algjörlega týndur í þessu liði sem og að við dælum tuðrunni endalaust inní teiginn þar sem Torres er einn að berjast við miðverði Everton, getur ekki gengið upp. Minnir óþæginlega mikið á óvissu lögmálið hans Egil Drillo þegar hann var með norska landsliðið og Jostein Flo var að gera gott mót! (þeir sem muna ekki eftir því skulu þakka fyrir það).

Jæja þeir sem hafa áhuga að lesa ítarlega um gang leiksins vísa ég á heimasíðu BBC Sport en í stuttu máli var þetta svona:

Fyrri hálfleikur:
Torres átti dauðafæri og skaut í stöng (hefði einnig getað gefið á Keane) sem og hann átti að fá víti. Kuyt átti einnig fínt færi sem og Riera átti hörkuskot framhjá. Cahill átti dúndur skalla sem Reina varði (a la Gordon Banks) og síðan átti Leon Osman (minnir mig) dúndur skot sem Reina varði einnig vel.

Seinni hálfleikur:
Hyypia fékk óvænt gott færi en skaut framhjá. Leon Osman átti gott færi sem Reina en og aftur varði vel. Gerrard skoraði úr flottu langskoti (sem Reina hefði varið) 1-0 og ég var að vonast til að við myndum kreista sigur í þessum leik. En Everton gafst aldrei upp og sýndi dugnað með að jafna með góðum marki eftir aukaspyrnu, 1-1. Tim Cahill hvarf frá dekkningu Skrtel og skoraði á nær stöng með skalla. Já og ég get nú ekki sleppt því að minnast á gjörsamlega klórulaust brot Yossi sem gaf þessa aukaspyrnu sem markið kom uppúr… andskotans helvítis…

Liverpool liðið var langt frá því að vera sannfærandi á heimavelli í kvöld og ég var alltaf skíthræddur við að Everton myndi smygla marki inn. Þeir sýndu mikla baráttu og uppskáru samkvæmt því á meðan Liverpool liðið virkaði ósannfærandi bæði varnar- og sóknarlega. Skrtel átti hörmulegan dag, Carragher er ekki hægri bakvörður, Gerrard týndist oft í leiknum á miðjunni og áttum við allan leikinn í erfiðleikum með miðjuna. Alonso sýndi þokkaleg tilþrif inná milli en hefur oftast verið betri og Riera fékk sjaldan boltann á kantinum. Kuyt er ekki hægri kantari og allra síst þegar hann er með Carragher í bakverðinum og í 4-4-2 leikkerfinu. Keane er heillum horfinn og er ég hættur að vorkenna honum því það er varla hægt lengur, hvað er í gangi? Torres barðist og átti fína spretti en hann einn getur ekki sólað 4-5 varnarmenn og skorað.

Það sem eftir stendur er þetta:
* Við getum ekki spilað 4-4-2 leikkerfið.
* Keane er ekki að finna sig í Liverpool.
* Gerrard er framliggjandi miðjumaður, ekki miðjumaður í 4-4-2.
* Carragher er ekki bakvörður.
* Kuyt er ekki hægri kantmaður í 4-4-2.
* Benitez verður vera hugrakkari og skipta fyrr um leikmenn eða leikkerfi.

Minn maður leiksins var klárlega Reina því hann steig varla feilspor í þessum leik og sýndi oft á tíðum hvers vegna hann er einn besti markvörður heims í dag.

Ég vil benda á einfalda staðreynd í ljósi þess að Rafa gerði slíkt hið sama ekki alls fyrir löngu:
Á Anfield:
0-0 jafntefli við Stoke.
0-0 jafntefli við Fulham.
0-0 jafntefli við West Ham.
2-2 jafntefli við Hull City.
1-1 jafntefli við Everton.
Sem þýðir 10 glötuð stig á heimavelli!

Þetta er ástæðan að við getum ekki ætlast til að við verðum meistara í vor!

Liðið komið!

Það sterkasta lengi held ég!!!

Byrjunarlið

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypia – Aurelio

Alonso – Gerrard
Kuyt – Keane – Riera

Torres

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Arbeloa, Mascherano, Babel, Lucas, Benayoun.

Enginn Agger í hóp og ljóst að þar er vandi á herðum en þar liggur að mínu mati eina spurningamerkið. Þetta lið á að geta unnið þennan leik og uppstillingin er sóknarmiðuð.

KOMA SVO!!!

Liverpool – Everton (upphitun)

Á morgun fáum við nágranna okkar í Everton yfir Stanley Park. Á nokkrum dögum er það lagt á okkur að þurfa tvisvar að spila við þá, deildarleikur á morgun og seinni leikurinn er í FA Cup.

Ég verð að viðurkenna að ég er svolítið smeykur við þennan leik, Everton hefur verið á góðu róli undanfarið og er með gott lið, við höfum átt í basli með að klára leiki allt of oft á þessu tímabili og einfaldlega vegna þess að allt annað sem hugsanlega gat gengið upp hjá United hefur gengið upp hjá þeim. Þeir hafa með góðum sigri á Chelsea, slæmum sigri á Wigan og ömurlegum sigri á Bolton tekist að setja á okkur þó nokkra pressu sem afar gott væri að losa,  með sigri í mjög stórum nágrannasalg við okkar næst mestu óvini. Annað sem gefur mér smá ónotatilfinningu er sú staðreynd að þessi leikur er á mánudegi, það er aldrei neitt gott við mánudaga, það á að halda annan í hvíldardegi heilagan. Síðan hvenær fórum við að spila á mánudagskvöldum?

En já, nóg um það, einbeitum okkur að því sem skiptir máli, næsta leik. Þrátt fyrir að hinn ofur óhugnalega pirrandi Stoke leikur dragi mann aðeins niður þá er ekki hægt að segja annað en að það hefur verið ágætt run á liðinu undanfarið, Bolton var pakkað saman og Newcastle var slátrað á þeirra eigin heimavelli áður en harmleikurinn gegn Stoke átti sér stað. Við höfum bara einu sinni verið rændir öllum þremur stigunum í vetur og höfum ekki tapað fyrir Everton á Anfield í a.m.k.  síðustu fimm viðureignum. Þannig að já, maður verður nú að vera smá bjartsýnn fyrir morgundaginn. Gamla klisjan á auðvitað við að þetta er ekki venjulegur leikur og það skiptir virkilega engu máli hvar liðin eru í deildinni, Liverpool – Everton eru alltaf sérstakir leikir, oft líkt við bikarleiki………. getum kannski dæmt betur um það í lok vikunnar.

Úr okkar herbúðum hefur verið mikið að frétta undanfarið, slæmu fréttirnar eru um að Rafa vilji ekki semja og að Agger sé  hugsanlega að fara (sé hvorugt gerast), eins fór Benitez í þriðju aðgerðina vegna nýrnasteina en ætti að vera orðinn góður af því og því á bekknum á morgun.

Góðu fréttirnar eru þær að allir okkar menn eru til þjónustu reiðubúnir. Fyrir utan auðvitað Harry Kewell Degen og Insua sem er ennþá í einhverju fáránlega tímasettu krakkamóti. Það verður nú að teljast nokkuð jákvætt svona í janúar að skakkaföllin eru ekki meiri en þetta. Alonso er blessunarlega tilbúinn og endurheimtum við þar aðra af aðalástæðum þess að við unnum ekki Stoke um daginn (hin er sú að Kuyt spilaði frammi og kláraði leikinn). Fernando Torres hefur einnig fengið rúma viku til að ná sér af meiðslunum og ætti því að vera kominn á ágætis ról núna. Sama má segja um Skrtel sem virkaði frekar ryðgaður í síðasta leik.

Það er því ekkert létt verk að stilla upp líklegu byrjunarliði:

Reina

Arbeloa – Skrtel – Carra – Aurelio

Alonso – Mascherano
Kuyt – Gerrard – Riera

Torres

Bekkur: Cavalieri, Keane, Hyypia, Dossena, Babel, Benayoun, El Zhar.

Ég er nokkuð viss um að Reina verði í markinu, annað er ég bara ekki mikið viss um. Ég vona að Arbeloa komi í hægri bakvörðinn þar sem Carra greyið er bara hreinlega ekki hægri bakvörður. Þetta er staða sem öskrað var á að þyrfti að bæta fyrir þetta tímabil og verður Degen því að teljast “örlítil” vonbrigði það sem af er. Arbeloa hefur verið fínn og bætt sig töluvert, en alls ekkert frammúrskarandi.

Hinu megin hafa vonbrigðin verið aðeins öðruvísi, nýji bakvörðurinn fékk vissulega að spila, og hann hefur verið í sama gæðaflokki og Josemi var, það eru rosaleg vonbrigði. Aurelio er svo alltaf meiddur og því ekki hægt að treysta á hann og Insua fer í krakkamót um leið og hefur unnið sé sæti í byrjunarliðinu, hann er samt lausnin held ég og líklegur til að verða besti vinstri bak hjá Liverpool í háa herrans tíð. Tippa á að brassinn byrji leikinn á morgun en yrði ekki hissa að sjá Dossena koma þarna inn.

Í miðvarðarstöðunni er fínt að geta sagt með hreinni samvisku að það geta 4 menn auðveldlega komið til greina í þessar tvær stöður. Ég efa að Agger sé að fara fet og mér finnst frábært að hafa alla þessa kappa loksins heila. Á morgun tippa ég á að Carra komi aftur í miðvörðinn og hafi Skrtel með sér.  Everton er afar stór leikur þegar kemur að Jamie Carragher og því finnst mér við hæfi að hafa hann í hjarta varnarinnar.

Á miðjunni verður Alonso bara að koma inn, hann er svipað mikilvægur Liverpool og tómastósa er pulsu með tómat og steiktum. Mascherano verður með honum og tekur indjána vörn á Cahill eða Arteta. Gerrard verður á sínum stað í holunni tippa ég á og vonandi með Torres fyrir framan sig, ef ekki hann þá Robbie Keane. Tippa á Riera vinstra megin og vona heitt og innilega að Everton verði ekki gefið þá forgjöf að hafa Kuyt upp á toppi, set hann á sinn stað, á hægri kannti.

Sterkt lið og sterkur bekkur. Í bikarleiknum gæti ég svo trúað að menn eins og Lucas, Babel, Keane og Agger fái meira áberandi hlutverk.

Mín spá: Síðast þegar þessi lið mættust á Anfield var það Torres sem kláraði þá á 7.mínútu. Leikurinn var í mars og setti okkur í góða stöðu gagnvart Everton….í baráttunni um 4. sætið. Miðað við allt of marga leiki á þessu tímabili virðist það vera akkurat það sem þarf. Torres er master lykillinn fyrir Liverpool líðið þegar kemur að því að klára leiki, sem annars enduðu  jafntefli ef notast væri við venjulega lykla. Hann skorar og skapar jafnframt mikið meira pláss fyrir meðspilara sína framar á vellinum.
Spái 2-0 á morgun, Torres og Alonso með mörkin í seinni hálfleik.

Babú

Torres um Kaká geðveikina

Okkar maður um Kaká

>”It would be a fantastic contract, yes, but there are other things more important than money. A player wants to be remembered for what he has won.

>”Imagine 10 years after you stop playing, you go back, you look around, you are not in any picture, you have no medals, no trophies; it is like you played for nothing.

>”You may have a fantastic car, a fantastic home, but what does it matter?

Nákvæmlega, Fernando!

Samningavandamál!

Eftir margra mánuða vinnu hefur enn einn möguleikinn á neikvæðri umfjöllun litið dagsins ljós!

Um allan netheiminn birtist nú frétt sem kemur fyrst frá Liverpool Echo þar sem Rafa Benitez hefur neitað nýjum samningi við Liverpool.

Aðalástæðan er sú að hann vill losna við að bera leikmannakaup undir Rick Parry, vill fá budget frá eigendunum og ráða sjálfur hvaða menn hann kaupir og á hvaða launum.

Algerlega ljóst að enn einu sinni er búið að brjóta Liverpoolhefðir og nú er það Rafa sem stekkur fram í viðtölum til að hreinsa skítugan þvott! Ég er verulega ósáttur við þetta allt, skil alveg að menn séu ósammála, en það að fara með ágreininginn í blöðin er versta leið í heimi.

Hvað þá í þeirri stöðu sem liðið er í deildinni OG á leiðinni í tvo leiki við Everton!!!

Hvenær skyldi líða tímabil sem snýst bara um fótbolta á Anfield!? Ands*****

Meiri tölfræði

Olli setti hér á vefinn fínan pistil nýlega varðandi tölfræði liðsins okkar og þá datt mér í hug að sjá hvernig tölfræði leikmannanna okkar kæmi út.

Ég veit allt um það að tölfræði einstaklinga hefur ekki þótt skipta öllu máli í knattspyrnu, sem er töluvert frábrugðið öðrum íþróttum eins og körfu- og handbolta. Það er þó alveg morgunljóst að stærsti kostur þjálfarans okkar, og stærsti galli um leið, er að vera ákaflega yfirvegaður og vélrænn í sínum pælingum og taka heilmikið mark á tölfræði.
Ég veit auðvitað að hans tölfræði er byggð á mjög öflugum hópi leikgreinenda sem skoða sendingahlutfall, unna og tapaða bolta, heildarhlaup og alls konar hluti sem aðrir nenna ekki að fylgjast með.

Continue reading

Us and Them

15jan2009

Og þá voru tvö lið eftir.

Við höfum öll séð í hvaða veseni Arsenal hafa verið í vetur og það er eiginlega langt síðan ljóst varð að þeir yrðu ekki með í baráttunni um titilinn þetta árið, heldur myndu berjast við Aston Villa (og hugsanlega Everton) um fjórða sætið í deildinni. Chelsea hins vegar leiddu hópinn framan af hausti en eftir að við fórum fram úr þeim einhvern tímann í október/nóvember hafa þeir misst flugið og virðast vera í allsherjar krísu núna (Drogba-rifrildi, meiðsli, Scolari undir pressu, o.sv.frv.).

Sem þýðir að titilbaráttan vorið 2009 mun, að mínu mati, standa á milli Liverpool og Manchester United. Eða öllu heldur, það er undir okkar mönnum komið að hindra United-liðið í að vinna sinn þriðja titil í röð. Ef við gerum það ekki gera það engir aðrir.

Eftir sigur United á Wigan í gær eru þeir tveimur stigum á eftir okkur og með leik til góða. Sá leikur er á heimavelli gegn Fulham í febrúar. Hins vegar, þar sem þeir leika gegn Bolton úti n.k. laugardag en við ekki fyrr en á mánudag gegn Everton, gæti sú staða verið komin upp þegar nágrannaslagurinn hefst að okkar menn séu þegar farnir að elta United í töflunni, eftir að hafa leitt deildina í næstum því tvo mánuði.

Ég held að möguleikar okkar manna á titli í vor séu talsverðir, í öllu falli meiri en þeir hafa verið í hjartnær tvo áratugi. Okkar möguleikar felast einna helst í þrennu sem þarf helst öll að ganga upp:

1 – Okkar menn missa ekki dampinn og halda uppi sama gengi og hefur verið hingað til í deildinni.

2 – Fernando Torres kemur af krafti inn eins og hann gerði á sama tíma í fyrra.

3 – Fáránlega erfitt leikjaprógram United í janúar og febrúar verður til þess að þeir tapi stigum í deildinni.

Ég óttast að ef United nái að lifa af leikjaprógrammið sem þeir hafa skapað sér næstu vikurnar og halda áfram að hala inn þrjú stigin í deildarleikjum verði þeir illstöðvanlegir, séu þeir jafnir okkur eða jafnvel aðeins á undan þegar marsmánuður hefst. Við eigum líka eftir að fara á Old Trafford í deildinni og þið vitið að ef United-menn eiga séns á að gera útaf við okkur í þeim leik munu þeir gera það.

Þetta United-lið er sem sagt feiknasterkt. Ríkjandi Englands- og Evrópumeistarar og hafa núna ekki fengið á sig mark í einhverjar 900 mínútur í deildinni. Það er oft sagt að ef þú vilt verða bestur þurfirðu að sigra þá bestu og það á hvergi betur við en hér. United-menn eru ríkjandi meistarar og við vissum öll að þeir myndu aldrei gera Liverpool FC auðvelt fyrir að ætla að hirða þá stöðu. Það er því ljóst að okkar menn þurfa að fara erfiðu leiðina að titlinum í vor, eigi hann að nást. Við þurfum að hala inn fleiri stig en United í næstu sautján deildarleikjum, og við þurfum sennilega að lifa af á Old Trafford í mars.

Auðvitað er þetta allt bara gleðiefni. Það kann að pirra suma að sjá United ógna okkur en ef menn skoða þetta aðeins blákalt hlýtur að vera hægt að gleðjast yfir því að liðið sé allavega með í titilbaráttunni þetta árið. Eftir að hafa ekki verið boðið í partýið í tæp tuttugu ár er ég glaður að fá boðskort í ár, þótt ég sé bara dansandi í anddyrinu. Auðvitað viljum við vinna dolluna, og auðvitað viljum við alls ekki að United-menn vinni sinn 18. titil í vor, en þangað til það kemur í ljós hver hefur betur að lokum getum við allavega notið þess að vera með.

United geta unnið 18. titil sinn í vor og það virðist vera að aðeins Liverpool – liðinu sem stendur ógn af titlasöfnun United – geti stöðvað þá. Erum við að tala um æsilegasta endasprett í sögu Úrvalsdeildarinnar? Það hlýtur allavega að vera einhver ástæða fyrir því að ég er búinn að vera að raula Us and Them undanfarna daga …

Guðjón Sigurjónsson – Minning

Fyrir viku síðan vöknuðum við Selfyssingar upp við afar vondar fréttir, hræðilegt banaslys hafði átt sér stað rétt fyrir utan bæinn og hinn látni var öðlingurinn Guðjón Ægir Sigurjónsson lögfræðingur, eða Gaui Sigurjóns eins og flest allir kölluðu hann. Daginn áður hafði hann tekið við hamingjuóskum í tilefni af 38. afmælisdegi sínum.

Gaui var án vafa einn af efnilegri mönnum Selfossbæjar, sprenglærður lögfræðingur með öfluga stofu í helmingseigu með æskuvini sínum, hann var mikið innvinklaður á bak við tjöldin í bæjarpólitíkinni og alla tíð öflugur í ýmiskonar félagsstarfi. Aðaláhugamálið á því sviði var fótbolti og hefur hann t.a.m. undanfarin ár setið í stjórn knattspyrnudeildar Selfoss, sem syrgir nú mjög einn af sínum öflugustu mönnum, uppgangurinn hjá þeirri deild hefur verið eftirtektarverður undanfarið og þáttur Guðjóns verður seint metinn að fullu.

Aðrir eru kannski betur til þess fallnir að gera Gaua Sigurjóns betur skil, ástæða þess að ég minnist hans á þessum vettvangi er sú að þar fór alveg grjótharður Púllari. Gaui valdi ungur að halda með Liverpool  þrátt fyrir að fólkið í kringum hann hafi haldið með ótrúlegustu liðum og hélt sér að sjálfsögðu við strákana frá bítlaborginni alla tíð.

Nokkrum sinnum náði hann að heimsækja okkar Mekka á Anfield Road og átti þar eftirminnilegar stundir. Síðasta ferðin þanngað var í febrúar sl. þar sem Liverpool reif sig upp af rassgatinu og rúllaði yfir Sunderland 3-0 í góðum leik, síðan þá hefur liðið varla tapað leik svo heitið geti og eru margir, og þá sérstaklega Gaui (og ferðafélagar hans) á því að þarna hafi nýtt gullaldarskeið verið að hefjast hjá Liverpool.

Hápunktur ferðarinnar var  engu að síður þegar gamli markvörðurinn hjá yngri (og seinna eldri) flokkum Selfoss fékk að hitta sjálft átrúnaðargoðið sitt, spéfuglinn Bruce Grobbelaar sem fyrir löngu er orðinn goðsögn á Anfield….

Vel fór á með þeim félögum og Grobbelaar sagði Gaua  m.a. ítarlega frá vítaspyrnukeppninni í Róm ´84 þar sem Grobbelaar fór algjörlega á kostum. Meðfylgjandi mynd sýnir svo að Gaui var engu minna skrautlegur milli stangana, þarna er hann að verja mark stórliðins Hávarðs Ísfirðings á Evrópumeistarmótinu í mýrarbolta á Ísafirði sl. sumar. En vestfirðingarnir keyptu Gaua í þetta verkefni, líklega fyrir 1-2 Carlsberg ;p

Í þessari sömu ferð til Liverpool-borgar hitti Gaui aðra hetju úr okkar röðum, John Aldridge. Þeir áttu gott spjall þar sem okkar maður gat ekki setið á sér og spurði Aldridge út í úrslitaleikinn við Wimbeldon 1986, sá leikur hefði getað farið öðruvísi hefði Aldridge einmitt nýtt vítaspyrnu í þeim leik, sem Gaui vissi. Írinn tók þessu skoti samt auðvitað létt og kom sér vel út úr þessu

Vorið 2008 fór Guðjón síðan í aðra ferð til Englands, nú til London þar sem hann sá leik sem ég held að hafi ekki einu sinni innihaldið Liverpool og ferðafélagarnir ekki Púllarar. Þetta væri ekki frásögu færandi nema fyrir það að á hótelinu hittu íslendingarnir á sjálfan Greame Souness, en eins og allir sem eru á reiki við Gaua í aldri  vita, er þar á ferðinni goðsögn úr okkar herbúðum, sérstaklega leikmaðurinn Souness. Gaui spurði hvort hann væri ekki til í að spjalla örlítið við þá og skotinn tók vel í það, sagðist ætla að skjótast í fimm mínútur upp á herbergi og koma svo aftur.

Fimm mínúturnar breyttust í tíu og svo fimmtán og pressan frá ferðafélögunum fór að aukast um að halda bara áfram, skotinn kæmi ekkert. Gaui tók það ekki í mál, þeir höfðu mælt sér mót og biðin hélt áfram í dágóðan tíma í viðbót þar til skotinn skilað sér aftur og átti gott spjall við íslendingana og var þar klúbbnum til sóma.

Annað skemmtilegt dæmi um Guðjón átti sér stað 25.05.05 á troðfullu Pakkhúsinu (sem var Players okkar Selfyssinga). Gaui og fjölmargir félagar hans fóru auðvitað þanngað að sjá leik allra leikja, Liverpool – AC Milan í úrslitum meistaradeildarinnar.  Þrátt fyrir hræðilega byrjun hélt Gaui alltaf gleðinni og í hálfleik, þegar Liverpool var þremur mörkum undir, kom hann með þá tillögu að þeir félagarnir fengju sér skot við hvert mark hjá Liverpool hér eftir……….svona til að hafa að einhverju að stefna……

Flestir kunna söguna 3 mörk =  3 skot á 6 mín + vítakeppni ofan á allt annað lageröl sem komið var fyrir.
Þetta frábæra miðvikudagskvöld endaði síðan á því að Gaui hjólaði heim í Liverpoolgallanum sínum….eftirminnilega hlykkjótt.

Daginn eftir mætti síðan Gaui í sitt virðulega lögfræðistarf, uppstrílaður í jakkafötum……. en í Liverpoolbúning á kostnað skyrtunnar og bindisins…

.

Síðustu samskipti undirritaðs við Guðjón voru að vanda á alvarlegu nótunum, nýlega höfðu komið fréttir af því að fyrirliðinn okkar sæti í steininum og þar sem Gaui var virtur lögmaður spurði ég hvort það væri nokkuð búið að banna barsmíðar á ABBA spilandi United mönnum……. lögfræðingurinn hélt nú ekki og gekk glottandi í burtu.

Blessuð sé minning Guðjóns Ægis Sigurjónssonar, við þetta tilefni eiga líklega engin orð betur við en You´ll Never Walk Alone.

Jarðarförin verður frá Selfosskirkju föstudaginn 16.janúar kl. 13:30.

F.h. Liverpool bloggsins votta ég fjölskyldu og vinum mína dýpstu samúð…

Einar M. Kristjánsson (Babú)

Viðtöl við framkvæmdastjórana.


Frá því á föstudaginn, að loknum blaðamannafundi Rafael Benitez þar sem hann fjallar um aðkomu Sir Alex Ferguson (mr. reyndar) hefur mikil umræða farið í gang um „mind games“ stríð og af einhverjum ástæðum virðast margir telja víst að Rafael tapi slíku stríði. Sérstaklega gegn hinum ofboðslega sálfræðing sem stjórnar liðinu á OT.

Mig langar aðeins að ræða þetta mál hér á síðunni.

Continue reading

Stoke 0 – Liverpool 0

Sælt veri fólkið.

Sé að sennilega bæti ég litlu við með leikskýrslunni minni í dag. Satt að segja er rosalega erfitt að ætla að vera málefnalegur en ekki bara pirraður, en ég ætla að reyna. Bara af því að við erum efstir!

Fyrst byrjunarliðið

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypia – Aurelio

Lucas – Mascherano
Benayoun – Gerrard – Riera

Kuyt

Á bekknum voru; Cavalieri, Keane, Torres, Dossena, Babel, Plessis, El Zhar.

Hlaupum frekar hratt yfir leikinn. Fyrstu 15 mínúturnar litu vel út, maður virkilega vonaðist eftir því að við myndum brjóta duglega heimamenn niður. Svo allt í einu bara fór loftið úr blöðrunni. Fengum á okkur þverslárskot og áttum bara ekki nein færi. Skelfilegur fyrri hálfleikur endaði 0-0 og maður vonaðist eftir breytingum í seinni.

En í stuttu máli gerðist það ekki. Stoke skutu í stöng úr aukaspyrnu, við skiptum einungis inn tveimur varamönnum og í blálokin stálum við næstum stigunum þegar að Gerrard skaut í stöng eftir langan bolta og flikk frá Torres. Það hefði verið rán. Ekki það að við eigum ekki að gera lítið úr Stoke. Þeir eru meistarar í að drepa tempó niður í leikjum og gerðu það afar vel.

En við getum alls ekki sætt okkur við svona frammistöðu hjá liðinu.

Ég hef áður lent í því í vetur að skrifa skýrslur um svona leiki og verð því miður bara að endurtaka mig. Svona leikir eru að mínu mati langstærstu veikleikar Rafa sem stjóra.

Alls konar histería um ummælin gagnvart sir Alex skiptir engu.

Í dag fannst mér liðið illa sett upp. Aurelio var sýnilega ekki í neinu standi, skítragur sóknarlega og klikkaði stanslaust í pressuvörninni. Skrtel ryðgaður og Rafa hlýtur að útskýra Aggerfjarveruna, getur ekki verið annað en meiddur. Carragher spilaði hafsent í raun og Hyypia var yfirburðamaður á meðal þessara ágætu drengja. Í raun fannst mér bara skrýtið að við fengum ekki á okkur mark í dag, því vörnin var verulega ótraust.

Ég verð alveg bilaður ef ég sé Lucas og Masch aftur saman inni á miðju. Það virkar ekki. Punktur. Vonlaust. Ágætt væri að taka saman statistíkina og senda Spánverjanum og Sammy Lee að skoða. Mér finnst Mascherano hrein skelfing í vetur, Lucas skárri. Auðvitað átti að fórna öðrum og hafa Gerrard í boltanum á miðjunni í stað Alonso. En það var ekki og við sköpuðum ekkert á miðsvæðinu.

Benayoun, Riera, Gerrard og Kuyt gerðu lítið og meira að segja hápressan okkar var hunddöpur og brotnaði trekk í trekk við litla áreynslu Stoke.

Torres og Babel reyndu, en ekki gekk rófan frekar eftir að þeir birtust.

Svo er ÓSKILJANLEGT að við höfum ekki skipt þriðja manninum. Ef ekki á að setja Keane inná og fórna öðrum varnarmiðjumanninum í svona stöðu má alveg eins selja Írann strax. 0-0 er sama og tap og Rafa verður að finna aftur hjartað sem hann sýndi gegn City úti og Wigan heima. Sækja til sigurs!

Val á manni leiksins í svona leik er auðvitað skrípaleikur. Skiptir svo engu máli, en ég vel Sami Hyypia, sterkur varnarlega og þau fáu set-piece atriði sem voru send inn í teiginn (hvað er málið með þessi stuttu horn!) fóru ekki langt frá honum.

Nú tekur við níu daga bið eftir leik. Við skulum henda okkur á bæn að Xabi og Arbeloa verði mættir. Senda þyrlu yfir hafið og ræna Insua!

Everton heima næst. Mánudaginn 19.janúar, þar þurfa menn að sýna talsvert meira!!!

Myndin tekin af SkySportsvefnum.

Byrjunarliðið komið

Þá er komið í ljós hverjir hefja leik á Brittania Stadium í dag.

Það eru eftirtaldir:

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypia – Aurelio

Lucas – Mascherano
Benayoun – Gerrard – Riera

Kuyt

Á bekknum: Cavalieri, Keane, Torres, Dossena, Babel, Plessis, El Zhar.

Sex breytingar frá því síðast, Agger tekinn út úr hóp og bæði Keane og Torres á bekknum! Enginn hafsent á bekknum, en Plessis í fyrsta skipti þar lengi.

Koma svo!!!

Stoke á morgun

“Stoke er djók, Stoke er djók, Stoke er, Stoke er helvítis djók…” Svona hljómaði texti hjá Ceres Fjórum á sínum tíma. Þá var Stoke tiltölulega nýkomið í eigu Íslendinga og mikið fár hér á landi og þá aðallega hjá þeim sem takmarkað fylgdust með boltanum (ég upplifði það allavega þannig). En það hefur margt breyst síðan þá. Síðan lagið kom út hefur Gaui Þórðar horfið á braut, Liverpool flengt þá á þeirra eigin heimavelli í bikarkeppni og þeir síðan komnir upp í Úrvalsdeildina. Þeir eru hreinlega ekkert djók lengur, það er alveg morgunljóst.

Á heimavelli sínum hafa þeir reynst ansi þrjóskir eins og Man.Utd komust að um daginn. Þeir voru hreinlega heppnir að vinna þar sigur 0-1. Stoke hafa svo lagt Aston Villa, Arsenal, Tottenham og Sunderland á sínum heimavelli. Það verður seint sagt um þá að þeir séu mikið í markaskorun, því þeir hafa einungis sett 18 kvikindi í þessum 20 leikjum sem þeir hafa leikið á tímabilinu. Varnarlega eru þeir svo eins og jójó, ef þeir fá á sig mark snemma, þá eru talsverðar líkur á því að himnarnir opnist og mörkin byrji að fossa inn. Eitthvað sem ég er pottþéttur á að hefði gerst ef löglegt mark okkar á Anfield gegn þeim hefði fengið að standa. Þeim mun lengri tími sem líður og þeir þrjóskast við að leyfa okkur að skora hjá sér, þeim mun líklegra er að þeir eflist og nái að halda hreinu. Ég hreinlega nenni ekki að fara út í umræðu um þessi yfirnáttúrulegu innköst hjá Rory Delap, þau eru bara út í hött. Sami takk, þú reddar þeim, ok?

Þeirra hættulegasti maður þegar kemur að markaskorun er klárlega Fuller, en ég held reyndar að hann sé í banni á móti okkur eftir að hafa tekið afar dömulegt “slap” á kinn félaga síns í leik og uppskar beint rautt spjald. Ég þori þó ekki að hengja mig upp á að hann sé ennþá í banni. Hann hefur skorað 6 mörk fyrir þá, helmingi meira en næsti maður þar á eftir. Það verður að segjast eins og er að mér finnst alltaf gaman að sjá svona underdogs eins og Stoke stríða stóru liðunum (eins og þeir hafa verið að gera) en þeir mættu alveg láta það vera að stríða einu þeirra og ég hafði ekkert gaman af stríðni þeirra á Anfield fyrr í vetur.

En hvað um það, ræðum aðeins um okkar menn. Toppliðið í deildinni. Efstir í töflunni. Þriggja stiga forskot. Orðnir meist… nei bíddu við, það er ennþá bara janúar og deildin klárast ekki fyrr en í maí. Ég væri falskur ef ég segði að ég nyti þess ekki í botn að vera í efsta sætinu og sjá alla hina þar fyrir neðan. En ég er þó ennþá algjörlega á jörðinni þegar kemur að titlinum sjálfum, það er mikið eftir af mótinu. Það er ég er ánægðastur með er það að síðustu tveir leiki í deildinni hafa verið frábærir hjá okkur. Mun meiri hugmyndaauðgi í sóknarleiknum, fallegt spil, boltanum leikið hratt á milli manna og svo reynt að slútta. Það er akkúrat þetta slútt dæmi sem hefur háð okkur hvað mest og þar þarf í raun lækningar við. En hvað, lækningin spilaði bikarleik um síðustu helgi, Fernando Torres er kominn aftur. Mikið agalega er ég ánægður með það. Það að vera í þessari stöðu á þessum tímapunkti og vitandi það að við erum búnir að vera án Torres stóran hluta af tímabilinu er bara frábært. En síðustu leikir telja akkúrat ekkert á morgun. Þessi leikur er dæmigerður leikur þar sem við hreinlega þurfum að halda dampi og ná í 3 örugg stig, sér í lagi þegar horft er til þess að liðin 2 sem spáð er baráttu um titilinn munu tapa stigum um helgina, annað hvort þeirra eða jafnvel bæði. Þetta VERÐUM við að nýta okkur.

Þá að liðinu. Mér skilst að Arbeloa sé ekki ennþá klár í slaginn, þó nærri sé. Alonso er minna meiddur en óttast var og ætti að verða fljótlega klár, þó þessi leikur komi líklega of snemma fyrir hann. Insúa er farinn til móts við U-20 ára lið Argentínu, sem er hrikalega vont mál fyrir okkur og hann sjálfan, en annars held ég að við séum með fullskipað lið (æj já Degen, I know). Ég reikna því með að Aurelio komi inn í vinstri bakvörðinn en annars haldist vörnin óbreytt (var mikið að spá í hvort jaxlinn Skrtel fengi sénsinn í stað Agger, en held ekki). Javier og Lucas munu marsa saman um miðsvæðið með Stevie G þar fyrir framan. Riera kemur inn á vinstri kantinn, en svo kemur að vandamálapakkanum hjá mér. Ég er hreinlega ekki alveg búinn að lesa hug Rafa með hægri kantstöðuna og framherjann. Fyrst ætlaði ég að tippa á Kuyt uppi á topp og Benayoun hægra megin. Svo breyttist það yfir í Kuyt hægra megin og Keane uppi á topp (reikna ekki með að Torres verði í byrjunarliðinu). Babel verður á bekknum, hann er bara akkúrat ekki að gera neitt til að réttlæta veru sína í byrjunarliði. Ég ætla að tippa á að Kuyt verði hægra megin og Keane frammi og liðið verði því svona:

Reina

Carragher – Hyypia – Agger – Aurelio

Mascherano – Lucas
Kuyt – Gerrard – Riera
Keane

Bekkurinn: Cavalieri, Skrtel, Dossena, Benayoun, El Zhar, Babel og Torres.

Ég er handviss um að við höldum góðum dampi áfram og vinnum öruggan 0-3 sigur á Stoke. Gerrard setur eitt, Keane setur eitt og svo kemur Fernando inn af bekknum og rekur smiðshöggið á þetta allt saman. Game on, við ætlum ekki að gefa þetta toppsæti eftir, ég bara neita því algjörlega. Díll?

Óóó, Sami Sami …

Það er orðið of langt síðan við settum inn smá YouTube-færslu á síðuna. Er ekki við hæfi að bæta úr því með þessari þörfu kennslustund frá Sami Hyypiä, en sá maður er meistari einfaldleikans á grasvelli og minnir okkur hér á það að bestu varnarmennirnir eru þeir sem gera einföldu hlutina best:

Ef Sami spilar gegn Stoke á laugardaginn verður það 700. leikur hans á ferlinum, en þar af hefur hann leikið 478 leiki fyrir Liverpool í öllum keppnum á þeim tíu árum sem hann hefur verið hjá félaginu. Þrátt fyrir að vera orðinn háaldraður – í knattspyrnuárum alltént – hefur Sami ekki gefið mikið eftir og er enn að stanga stöku fyrirgjafir inn í mark andstæðinganna á milli þess að þagga niður í sumum af frægustu framherjum heims á vikulegum basis.

Ég man ekkert í hvaða leik ég sá Sami fyrst spila en ég man hvað mér fannst um leið og ég sá hann á velli. Þetta óþekkta nafn sem gekk til liðs við Liverpool sumarið ’99, en hann var ekki óþekktur lengi. Um leið og menn sáu hann skalla boltann frá eigin markteig og langleiðina fram að miðju var eins og menn gætu andað rólega og loks farið að treysta Liverpool-vörninni eftir nokkurra ára niðurníðslu í boði manna eins og John Scales, Neil Ruddock og Phil Babb. En með tilkomu Hyypiä og félaga hans, Stephane Henchoz, gengu í garð nýjir tímar á Anfield: tímar varnarmúrsins.

Hyypiä á að baki glæstan feril með Liverpool; hann og Henchoz spiluðu stórkostlega á þrennutímabilinu 2000/01 og þegar Henchoz yfirgaf klúbbinn var Jamie Carragher færður í miðvörðinn við hlið Hyypiä. Það er varla ofsögum sagt að þeir tveir voru öðrum fremur lykillinn að sigrinum í Meistaradeildinni vorið 2005 og síðan þá, kominn vel yfir þrítugt, hefur hann einnig náð að smella við hlið Daniel Agger og Martin Skrtel í stöku leikjum svo að það er engu líkara en þeir hafi spilað saman alla ævi.

Sami var fyrirliði Liverpool þangað til gulldrengurinn Gerrard tók við þeirri stöðu og þótt sumir efuðust um framtíð hans þegar Houllier svipti hann bandinu og lét Gerrard hafa það haustið 2003 sannaði Sami enn og aftur gildi sitt með því að bregðast við þeim tíðindum af stakri ró og hefur hann einfaldlega haldið sínu striki síðan þá eins og ekkert hafi úr skorist. Lesið ummæli Phil Thompson, mannsins sem gekk frá kaupunum á Sami ásamt Houllier, þar kemur skýrt fram hvers lags snillingur Sami er og hefur verið fyrir Liverpool.

Allavega, það þarf varla að segja nokkurn skapaðan hlut um Sami. Við vitum öll hvað hann getur og hversu mikilvægur hann er og þótt framtíð hans sé enn í vafa nú þegar hann er ekki lengur í Meistaradeildarhópi Benítez og samningur hans rennur út í sumar er ljóst að ef leiðir skilja loks eftir þetta tímabil verður Sami kvaddur með þeim titli sem hann á skilið frekar en flestir: **goðsögn**.

Ég ætla að njóta þess fram á vorið að horfa á Sami spila, hvað sem verður í sumar. Þvílíkur leikmaður.

Að lokum, þá er hér vídjó af uppáhalds markinu mínu með Sami, en það kom í fyrra gegn Arsenal í Meistaradeildinni. Greyið Senderos átti aldrei séns gegn alvöru risa …

Að kaupa eða ekki kaupa

Nú er leikmannaglugginn opinn á ný og verður það út janúar mánuð. Hún Gróa vinkona okkar sem kennd er við bæinn Leiti, er á fullu þessa dagana og lítið er dregið þar af. Oft hefur þó verið skrafað meira um Liverpool FC og leikmannakaup en nú. Væntanlega er það tilkomið vegna þess að liðið situr á toppi deildarinnar og hópurinn ekki verið sterkari í manna minnum. Rafa Benítez hefur nú heldur ekkert mikið verið að gefa frá sér sem bendir til þess að við séum að fara að versla leikmann/leikmenn.

Menn skiptast væntanlega í tvær fylkingar þegar kemur að þessum málum. Margur telur að ekki ætti að hrófla mikið við því sem vel gengur, en aðrir vilja meina að það sé alltaf hægt að bæta gott með einhverju ennþá betra. Vandamálið er aftur á móti það, eins og svo oft hefur komið í ljós, að það er mun erfiðara að kaupa gæða leikmenn í janúar glugganum heldur en eftir tímabilið. Stærstu og bestu molarnir eru einfaldlega ekki til sölu, og ef þeir eru það, þá eru þeir að fara á mun hærra verði en þeir færu á yfir sumartímann.

Auðvitað væri maður algjörlega til í að fá einhvern svaðalegan leikmann, tala nú ekki um ef viðkomandi myndi vera þeim eiginleikum gæddur að vera topp hægri kantmaður. Ég get þó með sanni ekki bent á neinn raunhæfan kost þegar kemur að því að nefna nöfn. Það er alveg klárt mál (fyrir utan Man.City) að það er ekki jafn mikið af peningum í umferð núna og undanfarin ár. Kreppan er að hluta til komin í fótboltann eins og annars staðar. Kaupin sem við höfum verið að gera í janúar glugganum hafa meira verið á leikmönnum sem menn hafa ekki mikið vitað um og tiltölulega óþekktir. Okkur hefur þó tekist ansi vel upp í nokkrum tilvikum og ber þar hæst að nefna þá Agger, Skrtel og Arbeloa. En leikmenn sem keyptir eru í þessum glugga hafa þó þurft oft á tíðum talsverðan tíma til að spila sig inn í lið (þó auðvitað séu undantekningar á því).

Ég tel því persónulega að það verði enginn keyptur núna sem ætlað er að hoppa inn í aðalliðið. Ég vona þó svo sannarlega að þessi títtnefndi hægri kantur, hvort sem hann sé þekktur eða óþekktur leikmaður sem kæmi á óvart, dytti inn fyrir rétta upphæð, en ég er ekkert að halda niður í mér andanum yfir því. Það yrði bara hreinn og klár bónus. Aðrar stöður á vellinum þarfnast að mínum dómi ekki styrkingar við á þessum tímapunkti. Nú er bara að fylgja eftir góðu gengi og klára þetta fram á vorið.

Nokkrar mánudagsfréttir

Þegar við kíkjum yfir það helsta á NewsNow er ýmislegt þar til umræðu.

Fyrst má benda á þau leiðindi að næsta mánuðinn verður Emiliano Insua ekki með vegna þátttöku hans með argentínska u-20 áraliðinu. Hann verður því ekki með á móti Stoke, í hvorugum Evertonleiknum eða gegn Chelsea. Ég reyndar held nú að Rafa hefði ekki notað hann svo óreyndan í öllum þessum leikjum en samt súrt að missa strákinn í burt, hefur verið að leika virkilega vel!

Við vitum öll að enska landsliðið er ekki endilega lið Liverpoolbúa. Nú hefur mannvitsbrekkan Fabio Capello enn aukið á vinsældir þess ágæta liðs með því að segja Steven Gerrard slæma fyrirmynd, þetta ræddi hann víst við ítalskan leikmann um helgina. Hvort sem það er nú rétt eða ekki…

Í leikmannafréttum er nú sagt að Sevilla hafi bæst í hóp spænskra liða sem vilja fá Pennant í sólina, ítalska stórliðið AC Milan sé tilbúið að ganga mjög langt til að næla í Daniel Agger og að ekkert sé hæft í þeim fréttum að Glen Johnson hafi farið í heimsókn á Anfield í kringum jólin og litlar líkur séu á að keyptur verði hægri bakvörður.

Ekkert fréttist enn af meiðslum Xabi Alonso, og enn er Rafa ekki búinn að gera langan samning. Þannig að kannski eru það “ekkifréttirnar” sem eru merkilegastar í dag.

Og þó, elskan okkar allra, “El Nino” Torres er með á hreinu hvað hann langar að gera fyrir okkur áhangendur þessa besta liðs í heimi, auðvitað ætlar hann að vinna bikara á Anfield og byrja í vor!

Flottur strákurinn…

Dregið í 32-liða úrslit: EVERTON!

Nú rétt í þessu var að hefjast dráttur í 32-liða úrslit enska bikarsins og fyrstu tvö nöfnin sem komu upp úr hattinum voru eftirfarandi:

* Liverpool
* Everton

Jamm. Við eigum Everton á Anfield í fjórðu umferð ensku bikarkeppninnar. Skemmtilegt. :)

**Uppfært:** Mér skilst að leikdagur sé laugardagurinn 24. janúar, en við eigum Everton einmitt á Anfield í Úrvalsdeildinni mánudaginn 19. janúar kl. 20:00. Okkar menn fá því að rassskella þá bláu tvisvar á Anfield með aðeins fimm daga millibili. Það ætti að verða athyglisverð vika.

Preston 0 – Liverpool 2

0-2 útisigur hafðist á Preston og ánægjulegt að vera komnir í 4. umferðina. Eftir leikinn er ég nokkuð sáttur en áhyggjuefnin eru tvenn. Annars vegar skelfileg nýting færa hjá Robbie Keane og hins vegar meiðsli Xabi Alonso sem vonandi eru ekki alvarleg. En kíkjum betur á þetta.

Liðið var eftirfarandi.

Cavalieri

Carragher – Hyypia – Agger – Insúa

Mascherano – Alonso
Babel – Gerrard – Riera
Keane

Bekkur: Reina – Torres (Keane ’73) – Aurelio (Mascherano ’83) – Skrtel – El Zhar – Ngog – Lucas (Alonso ’46).

Fyrri hálfleikur:
Leikurinn byrjaði eins maður bjóst við. Preston menn mættu kolvitlausir til leiks og börðust um hvern bolta eins og þessar fyrstu mínútur leiksins væru þeirra síðustu inn á knattspyrnuvelli. Fljótt urðu þeir þreyttir á því og Liverpool fór að halda boltanum betur og fengu meiri frið. Fyrsta alvöru tækifærið fékk Robbie Keane en hann hitti ekki boltann í dauðafæri eftir frábæran undirbúning Riera. En fyrsta mark leiksins kom á 25. mínútu þegar að Riera náði valdi á boltanum hægra megin í teignum, tók skemmtilegar hreyfingar og hamraði boltann loks upp í bláhornið, stórkostleg afgreiðsla hjá Spánverjanum sem virðist vera að hitna í markaskorun. Liverpool tók öll völd á vellinum eftir markið og fleiri færi litu dagsins ljós. Babel var næstur en hann hitti ekki boltann í fínu færi. Keane var næstur í röðinni og fékk dauðafæri eftir frábæra sendingu Alonso en Keane klúðraði sannkölluðu dauðafæri einn á móti markmanni. Enn og aftur fékk Keane sannkallað dauðafæri eftir magnaðann undirbúning Gerrard en Keane sem fyrr klúðraði þessu færinu mjög klaufalega. Mínútu síðar óð Gerrard í gegnum vörnina lagði boltann fyrir á Keane sem var einn fyrir framan markið, en á einhvern óskiljanlegan hátt ákvað Keane að senda boltann á Riera sem var dekkaður af varnarmönnum og að lokum barst boltinn til Alonso sem fórnaði sér fyrir málstaðinn og meiddist eilítið á ökkla að mér sýndist. En sjálfstraust Keane algjörlega í lágmarki, maðurinn á náttúrlega bara að hamra þessum boltum inn.

Síðari hálfleikur:
Ein breyting var gerð á liðið Liverpool, Alonso fór útaf meiddur og Lucas kom inn. En sá síðari hófst eins og sá fyrri endaði. Liverpool pressaði og pressaði og Mascherano og Gerrard voru mjög nálægt því að skora með langskotum. Preston tókst svo að setja boltann í net gestanna en brotið var á Carragher inn í teignum og dómarinn var búinn að flauta aukaspyrnu réttilega áður en þeim tókst að skora. Preston óx ásmegin eftir því sem leið á en það var Liverpool sem gerði út um leikinn á 90. mínútu þegar að Gerrard slapp inn fyrir og hafði hálfan völlinn og mikinn tíma til að ákveða hvað hann ætlaði að gera. Hann þurfti nú ekki að velta vöngum yfir því lengi því að Fernando Torres kom á mikilli siglingu vinstra megin við Gerrard, fékk boltann einn fyrir auðu marki og þakkaði pent fyrir sig og kláraði leikinn. Örugglega eitt allra auðveldasta mark Torres fyrir klúbbinn en mjög mikilvægt að fá hann í gang í markaskorun.

Maður leiksins:
Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með Robbie Keane í þessum leik, hann fékk 4 sannkölluð dauðafæri en náði ekki að klára neitt af þeim. Ég var hundfúll með hann í dag sem og Ryan Babel. Flestir aðrir léku vel. Xabi Alonso var bestur í fyrri hálfleik og hann einfaldlega má ekki vera alvarlega meiddur. Insúa var fínn ásamt Hyypia en ég ætla að velja Albert Riera sem mann leiksins. Hann skoraði stórkostlegt mark og var sífellt ógnandi á báðum köntunum, að mínu mati okkar hættulegasti maður fram á við í dag.

En eftir daginn í dag er ég í heildina sáttur, maður er alltaf ánægður með sigra, en við vonum að sjálfsögðu að Alonso og Mascherano séu ekkert alvarlega slasaðir.

Næsti leikur er á móti Stoke City á Brittania Stadium á laugardaginn 10. janúar.

Mynd var fengin af vef BBC.

Liðið gegn Preston

Rafa Benítez stillir upp mjög sterku liði gegn Preston í 3. umferð FA Cup. Ég átti von á aðeins færri stjörnum í byrjunarliðinu en eftir að ég sá viðtal við Rafa fyrir leikinn þá skil ég þetta. Þar sagði gamli að hann vildi spila sterku liði í þessum leik og halda lykilmönnum í besta mögulega leikforminu og halda þessu títtnefnda “momentum” gangandi. En liðið er eftirfarandi:

Cavalieri

Carragher – Hyypia – Agger – Insúa

Mascherano – Alonso
Babel – Gerrard – Riera
Keane

Bekkur: Reina – Torres – Aurelio – Lucas – Ngog – El Zhar – Skrtel.

Ég hef enga trú á öðru en að þetta Liverpool lið sigri þennan leik nokkuð örugglega og ætla að spá 0-3 sigri. Ég bið til Guðs um að við skorum snemma, ef svo gerist, þá gengur spá mín eftir :)

Preston á morgun!

Janúarmánuður er hafinn og honum fylgir yfirleitt alls konar vitleysa þegar ensk knattspyrnulið eru annars vegar. Leikmannaglugginn er opinn og okkar menn þegar búnir að kaupa – íslenskan strák, hvorki meira né minna – auk þess sem heilir þrír deildarleikir verða leiknir í þessum mánuði. Ekkert sérstaklega erfitt prógram það.

En fyrst heimsækja okkar menn fyrstu deildar-Coca Cola Championship deildar-liðið Preston North End í þriðju umferð ensku bikarkeppninnar á morgun, laugardag. Við skulum skoða þessa mótherja okkar aðeins nánar.

Preston-liðið er sem stendur í sjöunda sæti næst efstu deildar Englands og virðist ganga bara ágætlega þar og vera í baráttu um að komast upp í Úrvalsdeildina. Skv. tölfræði BBC eru tuttugu og einn leikur síðan þeir lentu síðast í markalausu jafntefli svo þeir virðast bæði vera duglegir að skora og fá á sig mörk. Við getum því búist við markaleik á morgun, ekki síst þegar við lítum á framlínuna þeirra. Þeirra aðalframherji er ungur drengur sem margir ættu að kannast við, **Neil nokkur Mellor** sem skoraði eitt uppáhalds mark mitt fyrir Liverpool fyrir rúmum fjórum árum síðan. Fyrir þremur árum yfirgaf hann svo Liverpool og er nú hjá Preston þar sem hann er langmarkahæsti maður liðsins í vetur með átta mörk í öllum keppnum (næstu menn með þrjú mörk). Hann verður því væntanlega sá leikmaður sem þeir leita helst til í leiknum á morgun.

Þá að okkar mönnum. Mér skilst að lítið hafi breyst í meiðslamálum leikmanna frá því í leiknum gegn Newcastle um síðustu helgi þannig að Rafa hefur úr stórum hópi leikmanna að velja. Stóra spurningin er hvort hann muni hvíla lykilmenn á morgun (pottþétt) og hversu marga hann muni hvíla (óvíst). Hann er vanur að blanda þessu aðeins í enska bikarnum þannig að ef við skjótum í myrkrinu gæti ég ímyndað mér að við sjáum eitthvað þessu líkt:

Cavalieri

Darby – Carragher – Hyypiä – Insúa

Lucas – Gerrard
El Zhar – Benayoun – Babel
Ngog

**Bekkur:** Martin, Kelly, Skrtel, Spearing, Alonso, Kuyt, Keane.

Skv. þessari spá myndu þá Reina, Arbeloa (ef heill), Dossena (ef heill) Agger, Mascherano, Riera og Torres (ef heill) fá algjört frí og þeir Alonso, Kuyt og Keane væru á bekknum í neyð en annars fengju Kelly og Spearing fá að koma inná, auk Skrtel sem fengi mínútur til að koma sér í leikform.

Það er auðvitað mjög ólíklegt að þetta sé hárrétt hjá mér en ég sé allavega fyrir mér svona góða blöndu af lykilmönnum og kjúklingum, bæði í byrjunarliðinu og á bekknum.

**MÍN SPÁ:** Við höfum nú ekki alltaf riðið feitum hesti frá neðrideildarliðunum í fyrstu umferðum bikarkeppninnar síðustu árin en ég held að þetta ætti nú alveg að bjargast í þetta sinn. Preston-liðið er með einn markaskorara sem okkar menn þekkja vel og svo væntanlega baráttuglaða miðju þar fyrir aftan en að öllum líkindum ætti þetta að vera formsatriði fyrir okkar menn. Maður veit þó aldrei.

Þetta leggst samt vel í mig. Öruggur og áreynslulaus 2-0 eða 3-0 sigur okkar manna og allir leikmenn heilir fyrir næsta deildarleik, sem skiptir okkur öllu meira máli eins og staðan er í dag.

Áfram Liverpool!