Tottenham á morgun

Það er stutt milli stríða þess dagana, og það er BARA gott. Svona á þetta að vera, sér í lagi þegar vel gengur. Næsta verkefni er útileikur gegn Tottenham, og ég held að það sem af er tímabilinu, þá er þetta líklega versti tímapunkturinn til að mæta þeim, sé eingöngu horft til þeirra aðstæðna. Auðvitað eru aðstæður okkar þannig að menn eru stútfullir sjálfstrausts og maður hreinlega sér það á andlitum leikmanna þegar þeir koma inn á völlinn, að þeir trúi því að þeir geti unnið alla leiki.

Tottenham hafa byrjað tímabilið hörmulega, en akkúrat núna eru batamerki á liðinu. Þeir unnu sinn fyrsta leik um síðustu helgi og áttu svo fáránlegt “come back” gegn Arsenal á Emirates í vikunni. Nýr stjóri í brúnni sem kann sitt fag. Þeir koma því í fyrsta sinn á tímabilinu inn í leik með sjálfstraustið í virkilega góðu lagi. White Hart Lane hefur líka oft reynst okkur ansi erfiður völlur, en við vitum nú hvað gerðist á Stamford Bridge um daginn, völlur sem er líklega sá lang versti þegar kemur að úrslitum Liverpool FC.

Á síðasta tímabili fannst mér Tottenham vera með virkilega góðan hóp. Hann er hreinlega síðri núna, þeir hafa selt nokkra “fringe players” og svo 3 af framherjum sínum sem hófu síðasta tímabil. Það er ansi hreint stórt skarð og það hefur líka sést vel í upphafi þessa tímabils, því fram að leiknum gegn Arsenal, þá hefur þeim gengið alveg hreint herfilega illa að skora mörk. Við eigum nú samt að teljast vera með mun sterkari vörn og markvörð heldur en Arsenal, þannig að ég efa það að við séum að fara að hleypa einhverjum 4 kvikindum inn hjá okkur. En það eru margir öflugir spilarar hjá Spurs. Modric hefur mikla hæfileika, en er að venjast ensku deildinni. Jenas er einnig öflugur leikmaður, sem og Bentley. En notum gömlu góðu klisjuna, ef við spilum okkar leik, þá eigum við að leggja þá að velli. Ég hreinlega bíð í ofvæni eftir leik þar sem ég er ekki byrjaður að naga fingurnar af mér út af háu spennustigi. Einn svona átakalítinn leik takk til að bjarga heilsu minni. En reyndar býst ég alls ekki við því að það verði raunin á morgun.

Rafa róteraði aðeins í vikunni, allt sem mér fannst fyllilega skiljanlegt. Keane og Riera tæpir á meiðslum, og þar sem Pennant var búinn að spila virkilega vel stuttu áður gegn Wigan, þá átti hann alveg skilið annað tækifæri. Hyypia var svo settur inn til höfðus Crouch og tókst virkilega vel upp, algjörlega skiljanlegt útspil þar hjá Rafa. Ég reikna þó fastlega með að Agger komi aftur inn í liðið, því það er mun meiri hraði í sóknarmönnum Spurs heldur en hjá Crouch blessuðum. Ég reikna heldur ekki með að Torres byrji þennann leik, mun í besta falli taka sæti á bekknum. Kuyt mun droppa aftur í sína stöðu hægra megin og Keane upp á topp. Ég ætla því að spá því að liðið verði svona:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Aurelio
Mascherano – Alonso

Kuyt – Gerrard – Riera
Keane

Bekkurinn yrði þá eitthvað á þessa leið: Cavalieri, Hyypia, Dossena, Benayoun, Babel, Pennant og Torres.

Ég vil sigur, ekkert annað en sigur. Það yrði alveg hroðalega sterkt að ná þrem stigum út úr þessum leik og halda forskoti okkar á toppnum áfram. Andstæðingar okkar eftir þennann leik eru lið eins og WBA, Bolton, Fulham, Blackburn og Hull. Allt lið sem eru ekki með jafn sterkan mannskap og hinir keppinautar okkar. Auðvitað eru engir leikir léttir í þessari blessuðu deild, en fyrirfram eiga þeir að vera miserfiðir. Það væri því agalega fínt að fá 3 stig á morgun og halda þessu “momentum”. Spilum okkar leik, stígum upp og sýnum hvers vegna það séu 18 lið á milli þessara tveggja liða í deildinni eins og staðan er núna. Ég ætla mér að vera áfram bjartsýnn og spá því að við vinnum þennann leik 1-2. Ég er harður á því að Keane eigi eftir að láta stuðningsmenn Tottenham gráta yfir því að hafa misst hann, setur sem sagt eitt kvikindi. Eigum við ekki að segja að það verði fyrirliðinn sem setji hitt markið. Koma svo, fulla ferð.

Liverpool 1 – Portsmouth 0

Það var alltaf ljóst að eftir taumlausa gleði sunnudagsins yrði verkefni kvöldsins, gegn Pompey með nýjan stjóra fyrst og fremst spurning um okkar dug og djörfung. Þegar liðsskipanin svo birtist var nokk ljóst að karlinn í brúnni vildi virkja fleiri leikmenn í slag vetrarins.

Byrjunarliðið:

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Aurelio

Lucas – Alonso
Pennant – Gerrard – Babel

Kuyt

Bekkurinn: Cavalieri – Agger – Dossena – Mascherano – Keane – Benayoun – Riera

Leikurinn byrjaði fjörlega, fengum horn eftir 30 sek og flott færi Kuyt upp úr því. Á næstu 15 mínútum vorum við að pressa ágætlega og James varði vel frá Kuyt í stöngina. Eftir þessa byrjun dró svo verulega úr leiknum, en í lok hálfleiksins náðu þó okkar menn nokkrum góðum sóknum, en í hálfleik var staðan 0-0 og leikurinn bragðdaufur.

Ég vonaði innilega að Rafa blési mönnum eld í brjóst í hléinu en því miður var ansi lítið í gangi. Þó átti Sami Hyypia góðan skalla í stöng upp úr horni og Benayoun fékk gott færi, en ekki kom mark. Það stefndi semsagt í annan Stoke-leik….

En þá var komið að þætti Papa Boupa Diop. Uppúr horni á 75.mínútu fékk Sami Hyypia skallafæri. Senegalinn ágæti hélt greinilega að hann ætti að vera í marki fyrir belgíska handboltalandsliðið í Laugardalshöllinni í kvöld, setti báðar hendur fyrir boltann og varði vel. Er viss um að Ísland hefði skorað færri mörk í Höllinni með þennan öðlingsdreng á móti sér.

Sem betur fer áttaði dómarinn sig á því að Diop væri ekki markmaður og hann benti því á vítapunktinn. Það var auðvitað fyrirliðinn okkar Steven Gerrard sem mætti þangað og setti boltann örugglega neðst í vinstra hornið, James fór í rétt horn en átti aldrei séns. 1-0 og ljóst að Stokegrýlan var farin.

Það sem eftir lifði leiks bökkuðum við smátt og smátt án þess að Pompey fengi færi, næst komust þeir eftir sendingu inní sem Hyypia gerði vel að setja í horn en ekki eigið mark. Við reyndum lítið sem ekkert fram á við og augljóst að menn voru eilítið taugaveiklaðir. Við héldum þó út og MJÖG mikilvæg þrjú stig í húsi.

Það jákvæðasta er auðvitað að hafa unnið þennan leik þó við höfum ekki verið að spila mjög vel. Eins og oft áður eigum við í miklum erfiðleikum með lið sem slá upp jólatré í eigin teig og dansa svo þar í kring leikinn allan. Mér fannst lítill hraði í spilinu, of mikið farið til baka og lítið að gerast á sóknarþriðjungnum. Eftir frískan Wiganleik hjá Pennant og fína innkomu Babel gegn Chelsea vonaði maður að þeir sköpuðu meira en þeir gerðu og Gerrard var ekki í gírnum, þó hann hafi svo auðvitað reddað okkur á ögurstund. Dirk Kuyt vann auðvitað vel, en tæknileg geta háði honum í kvöld. Varnarlínan og markmaðurinn einbeitt í því litla sem þeir þurftu að gera og Lucas og Alonso alltaf að reyna að skapa. Lucas er þó enn ansi æstur, tapar of oft boltanum og brýtur klaufalega.

Eftir val milli tveggja leikmanna sem mann leiksins vel ég Sami Hyypia framyfir Xabi. Sami lék þennan leik vel, tók vel á Crouch, skilaði boltanum vel frá sér og skapaði mikla hættu í hornspyrnunum, lagði m.a. upp markið okkar.

En ég endurtek að það er styrkur að vinna svona slaka leiki og við erum einir á toppnum. Því skilaði þetta lið í hús og þessi stig telja jafn mikið og þau síðustu og næstu.

Nú er bara að fara á White Hart Lane kl. 17:15 á laugardaginn og taka þau…..

Liðið er komið…..

…..og er svona:

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Aurelio

Lucas – Alonso
Pennant – Gerrard – Babel

Kuyt

Bekkurinn: Cavalieri – Agger – Dossena – Mascherano – Keane – Benayoun – Riera

Babu nokkuð grimmur, giskaði á hafsentaparið rétt, Sami gamli á að passa upp á Crouch örugglega! Masch, Keane og Riera örugglega fyrst og síðast hvíldir. Miðað við það er breidd þessa hóps talsverð. Held mig við 2-0 sigur……..

Liverpool í Stokkhólmi

Jæja, ég ætla aðeins að misnota aðstöðu mína hérna…

Ég er í vandræðum þar sem ég er í Stokkhólmi og mér sýnist leikurinn í kvöld hvergi vera sýndur. O’Learys, sem að flestir mæla með, sýnir Chelsea-Hull og Arsenal-Tottenham (svo sem skiljanlegt val). En veit einhver hvort að það sé til bar, sem er sérstaklega líklegur til að sýna Liverpool leiki í þessari borg (kannski þar sem að LFC aðdáendaklúbbur er með aðsetur eða eitthvað slíkt?)

Ef ekki, er hægt að horfa á þetta einhvers staðar á netinu í þolanlegum gæðum (helst á Mac)?

Portsmouth á morgun

Það hefur vægt til orða tekið ekki verið neitt sérstaklega leiðinlegt að vera púllari í upphafi þessa tímabils og þó ég hafi persónulega fengið meira út úr því að sjá okkar menn leggja United um daginn þá var sigur síðustu helgar ekkert nema algjör snilld og hreinlega sögulegur fyrir margra hluta sakir. Enduðum magnað og allt of langt heimaleikjamet Chelsea manna, unnum eitt af toppliðunum á útivelli í deild undir stjórn Rafa og skoruðum loksins á brúnni til að nefna eitthvað.

En kannski segir það meira um okkar menn þetta árið að þessi sigur kom manni þannig séð ekkert svo hrikalega á óvart, meira svona loksins loksins hafðist það. Ég reyndar viðurkenni að ég verð aldrei neitt sérstaklega hissa þegar Liverpool vinnur leiki, sama hvaða leik um er að ræða. Stemmingin í hópnum er þannig að maður bara trúir varla að liðið sé að fara tapa og maður er svo spenntur fyrir næsta leik að landsleikjahléin eru næstum óbærilega löng.

Þessvegna er þessi miðvikudagsumferð algjör snilld að mínu mati, til að halda uppi þessu góða skriði er best að spila bara nokkuð þétt og fórnarlömb morgundagsins koma frá suðurströndinni, n.t.t. Portsmouth með okkar mann Peter Crouch í fararbroddi sem þann sem hvað helst sker sig úr

Portsmouth hefur reyndar verið nokkuð mikið í fréttum þessa vikuna enda komu fréttir um skyndilegt brotthvarf Harry Redknapp eins og þruma úr heiðskýru lofti. Klárlega mikið áfall fyrir klúbbinn enda Harry verið afar vinsæll hjá Pompey og stýrt þeim á einhverju mesta velgengnisskeiði þeirra sem náði hámarki með sigi í FA Cup í maí sl. Það er allavega fullkomlega óvíst hvaða áhrif þetta kemur til með að hafa á Pompey fyrir þennan leik. Þeir segjast auðvitað bara halda áfram og hugsa sem minnst út í þetta. Pompey hafa allavega inn á milli gríðarlega góða leikmenn eins og James, Crouch, Muntari, Defoe, Kranjcar, Campell, Utaka o.fl. og eru bara með eru þétt lið sem getur verið afar erfitt við að eiga, sérstaklega ef þeir ná að þétta sig saman eftir Redknapp áfallið og finna einhvern neista og löngun til að sanna sig fyrir nýjum stjóra, sem ég spái þegar þetta er skrifað að verði Tony Adams.

En nóg um andstæðinginn og vandamál hans. Þrátt fyrir að velgengi í upphafi móts undanfarin ár hafi kennt manni að hafa báða fæturnar á jörðinni og rúmlega það á þessum tíma árs get ég ekki annað en verið þó nokkuð bjartsýnn fyrir Pompey leikinn á Anfield. Liverpool eru byrjaðir að reyna að endurheimta þetta met sem Chelsea stal af okkur og höfum við nú ekki tapað á heimavelli í 15 leikjum í röð (bara 71 to go). og liðið virkar orðið gríðarlega þétt. Hópurinn er eins orðin mun betri en hann hefur verið og virðumst við t.a.m. vera að sleppa mjög vel frá þeim kafla sem okkar lykilmenn hafa tekið upp á því að meiðast.

Allt væl um rotation stefnu Benitez er horfið og halda margir því fram að hann sé hreinlega hættur að rótera. Ekki veit ég með það og hvaða áhrif það kemur til með að hafa þegar líður á tímabilið, en ég spái í það minnsta ekki miklum breytingum á liðinu á morgun. Torres er held ég ennþá meiddur ásamt Skrtel auðvitað, ég veit ekki neitt um Degen en annars held ég að við séum með alla tiltæka:

Ég spái að liðið verði svona skipað annað kvöld: (sett upp sem 4-4-2 vegna tæknilegra örðugleika):

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Dossena

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Keane

bekkurinn: Cavalieri, Aurelio, Lucas, Benayoun, Babel, Agger og Pennant.

Ég held að Hyypia gamli fái þennan leik á kostnað Carra eða Agger, hann er mjög rökréttur kostur hvað glímuna við Crouch varðar og eins held ég að Rafa nýti tækifærið og hvíli varnarmann i leiknum. Segi að það verði Agger enda hann að koma sér inn í þetta aftur og eins vegna þess að Carra var ómenskt góður gegn Chelsea. Eins held ég að Dossena komi aftur inn fyrir Aurelio, alls ekki að það sé eitthvað sem ég er að óska mér, held bara að Aurelio sé ekki klár í að spila svona þétt. Að öðru leiti held ég að liðið verði óbreytt frá Chelsea leiknum, Allir útileikmennirnir sem eru á bekknum eru samt alveg líklegir til að byrja inná, Babel og Lucas fara að banka fast á sæti í liðinu og það er erfitt að venju að reikna Rafa út hvað þetta varðar.

Fyrir síðasta leik var talað um að þetta yrði prófsteinn á Liverpool liðið, ef svo var þá stóðumst við það próf með stæl, en næstu leiki tel ég að séu engu minni prófsteinar á þetta lið okkar. Það veit það hvert mannsbarn að það dugir ekki að peppa sig upp í stóru leikina til að glopra því svo niður gegn miðlungsliðunum, núna verður sem aldrei fyrr pressan okkar helsti andstæðingur og hana hefur Liverpool oft ekki tekist að sigra á svipuðum árstíma. Okkar menn eru vel meðvitaðir um þetta og segja alla réttu hlutina í fjölmiðlum og virðast halda sig kyrfilega á jörðinni:

Carra á Official síðunni:

“But we’ve got Portsmouth next, and if we don’t get a good result there then we won’t have really capitalised on this win.”

Carragher added: “Being top of the league, we’re now going to be the team people will look to beat.

“I’m sure people will talk about us more. We’re going to have to deal with that now.”

Maður hefur svosem séð og heyrt þetta alltsaman áður, það er samt eitthvað sem segir manni og gefur manni þá tilfinningu að þetta sé öðruvísi í ár, það er meiri trú hjá bæði liðinu og stuðningsmönnum og því vona ég heitt og innilega að sú trú verði ekki fyrir neinum áföllum gegn fyrrum lærisveinum Harry Redknapp………og reyndar ekki heldur gegn núverandi lærisveinum hans um næstu helgi.

Mín spá: Ég segi að við lengjum þann tíma sem Liverpool hefur haft forystu á Anfield í ár úr 18 mín í svona 70.min og vinnum þennan leik án þess að lenda undir. 2-0 með mörkum frá Gerrard og Kuyt, hverjum öðrum? Reyndar virðist handritið segja þriggja marka sigur og svo jafntefli (sjá hér), en ég stend við mína spá.

Gerrard og Torres í liði ársins hjá FifPro

FifPro, sem eru samtök atvinnumanna í fótbolta hefur valið heimsliðið fyrir árið 2008.

Það gleðilega við það lið er að í því eru tveir Liverpool leikmenn. Fólk fær engin verðlaun fyrir að giska hverjir þeir eru. Liðið lítur svona út:

Iker Casillas

Ramos – Ferdinand – John fokking Terry – Puyol

Xavi – STEVEN GERRARD – Kaka

Ronaldo – TORRES – Messi

Af þessum mönnum var C. Ronaldo valinn sá besti. En mjög ánægjulegt að þeir Torres og Gerrard séu í svona miklum metum hjá öðrum knattspyrnumönnum.

Svona rétt til að velta okkur áfram upp úr sigrinum….

Er svo glaður í dag að ég ákvað að velja hérna þrjá uppáhaldstenglana mína vegna gærdagsins. Fyrst langar mig að vitna í taktíkpistil David Pleat hjá Guardian.

Er alveg sammála honum, þetta var ekki “smash and grab” sigur heldur snilldartaktík þjálfarans framkvæmd óaðfinnanlega af leikmönnunum. Flott, flott…

Svo er það Scolari, sem hefur sýnt í kringum þessa leiki að það er hægt að vera eins og maður þó maður stjórni Chelsea. Hann segir hér frá því að leikmenn Chelsea hafi smám saman misst trúna á sig þar sem hvergi voru svæði þar sem hægt var að skapa neitt og liðið hafi tapað fyrir “sniðugu” liði Benitez.

Svo er það skemmtilegt að skoða samanburð milli þessa liðs og meistaraliðs Valencia hjá Rafa.

Svona til að vera áfram glaður á mánudeginum eftir sunnudaginn.

Chelsea 0 – Liverpool 1

**86 leikir**.

Fyrir daginn í dag var Chelsea búið að spila 86 leiki í röð á heimavelli án þess að tapa. Það eru næstum því 15 mánuðir síðan að þeir slógu fyrra metið í því hvaða lið hafði leikið flesta leiki í röð án taps. Það var í ágúst árið 2007 sem að liðið sló fyrra metið, sem var 63 leikir. Það met setti Liverpool á milli 1978 og 1980.

Það var því vel við hæfi að í dag, 26.október 2008 næði Liverpool að binda endi á þessa ótrúlegu hrinu Chelsea manna. Manchester United mönnum tókst það ekki, en okkar mönnum tókst það.


Chelsea hefur ekki tapað á heimavelli síðan 21.febrúar árið 2004. Þá tapaði liðið fyrir Arsenal liðinu, sem var ósigrað á því tímabili. Claudio Ranieri var þá þjálfari Chelsea og Eiður Smári var í liðinu. Viera og Edu skoruðu mörk Arsenal. Síðan þá hafa Mourinho, Grant og Scolari þjálfað þetta Chelsea lið án þess að tapa á heimavelli í deildinni. Þangað til í dag.

* * *

Rafa stillti upp nær óbreyttu liði frá Atletico Madrid leiknum. Kuyt kom inn fyrir Yossi og Aurelio fyrir Dossena.

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera

Keane

bekkurinn: Cavalieri, Dossena, Lucas, Benayoun, Babel, Hyypia og Pennant.

Chelsea byrjaði betur í þessum leik og þeir voru miklu meira með boltann á fyrstu mínútunum. Nokkuð gegn gangi leiksins náði Liverpool þó forystunni á 10.mínútu. Liverpool sótti að marki Chelsea, einhver varnarmaður Chelsea átti misheppnaða hreinsun og boltinn barst til **Xabi Alonso**, sem átti skot á markið – boltinn fór í Bosingwa og í markið. Algjörlega típískt Chelsea mark, sem að Lampard og Joe Cole hafa skorað slatta af. Heppnismark, en mark engu að síður.

Það sem eftir lifði af fyrri hálfleik var Chelsea miklu meira með boltann og þeir pressuðu mjög stíft á Liverpool. Þrátt fyrir að ég hafi verið verulega stressaður, þá var Chelsea liðið svo sem ekki að skapa sér mikil færi, en Liverpool liðið náði heldur aldrei að halda almennilega boltanum innan liðsins. Þrátt fyrir Chelsea pressu, þá komu engin færi hjá liðinu og Liverpool var yfir í hálfleik.

Í seinni hálfleik var þetta svipað. Chelsea var miklu meira með boltann (mig minnir að þeir hafi verið með boltann um 70% í leiknum. Liverpool átti þó að vissu leyti hættulegri færi. Gerrrard átti frábært skot í fyrri hálfleiknum, sem að Cech varði. Xabi átti skot í stöng úr aukaspyrnu og Babel átti frábært skot. Chelsea hins vegar náði í raun bara að skapa sér eitt almennilegt færi í leiknum þegar að Ashley Cole komst inn fyrir en klúðraði. Síðustu 20 mínúturnar var svo einsog Chelsea menn gæfust upp og þeir fóru að reyna vonlaus langskot.

* * *

**Maður leiksins**: Fremstu mennirnir hjá Liverpool gerðu svo sem ekki mikið í leiknum. Kuyt sást lítið en barðist auðvitað vel og Riera gerði ekki mikið. Hann var hins vegar afskaplega latur í varnarvinnunni og heima hjá mér var sennilega mest öskrað á hann, því hann lét Bosingwa nánast alveg í friði. Gerrard var ágætur.

Mascheran og Alonso voru mjög sterkir á miðjunni og það er með ólíkindum að sjá muninn á Xabi Alonso núna og í fyrra, hann hefur batnað svo mikið.

Vörnin var samt hápunkturinn í dag. Það er ekki auðvelt að hafa Chelsea liðið með boltann nánast allan tímann, en gefa þeim samt nákvæmlega engin færi. Aurelio og Arbeloa voru góðir í bakvörðunum, en menn leiksins voru án efa Daniel Agger og **Jamie Carragher**. Ætli Carra fái ekki tilnefninguna, enda var hann algjörlega frábær í leiknum og hélt sóknarlínu Chelsea algerlega niðri.

* * *

Núna eru 9 leikir búnir í deildinni. Við erum búnir að spila við Chelsea, Aston Villa, Manchester City og Everton á útivelli. Og við erum búnir að spila við Manchester United á heimavelli. Og eftir það erum við í efsta sæti deildarinnar með 23 stig og höfum ekki enn tapað leik. Það er frábært!

Næstu tveir leikir eru gegn (Harry Redknapp-lausu) Portsmouth á Anfield og svo á útivelli gegn Harry Redknapp og Tottenham. Eftir það er svo nokkuð auðvelt prógramm gegn West Brom, Boltron, Fulham, West Ham og Blackburn áður en við spiluðm við Hull og Arsenal í desember.

Þetta tímabil byrjar vel. Ég sagði fyrir þennan leik að ef við myndum vinna, þá gætum við vel blandað okkur í baráttuna um titilinn. Ég ætla ekkert að tapa mér í bjartsýninni strax, því ég hef brennt mig alltof oft á því. En við getum varla beðið um mikið byrjun tímabilinu.

Stamford Bridge á morgun!

Það virðist vera samdóma álit knattspyrnuspekinga að leikurinn á morgun sé í manndómsvígsla strákana hans Rafa, hvort þeir hafi það sem þarf til að vera meistari! Ég er að nokkru leiti sammála því en það er náttúrulega líka alveg á hreinu að úrslit deildarinnar munu ekki ráðast á þessum leik en sjálfstraustið og trúin sem liðið gæti fengið með því að taka 3 stig í London er ekki hægt að meta til í stigum.

Það sem er af okkar liði að frétta er að Torres sum klárlega ekki spila þennan leik á meðan sagt er að Keane og Babel séu tæpir. Góðu fréttirnar eru þær að Gerrard og Alonso eru klárir í slaginn. Hvernig er síðan byrjunarliðið? Ég tel að Kuyt muni 100% spila þar sem hann hvíldi í síðasta leik sem og Hyypia. Ennfremur tel ég næsta víst að Aurelio komi beint inn fyrir Dossena sem hefur ekki náð ennþá að sína sitt rétta andlit. En þetta er s.s. mín ágískun:

Reina

Arbeloa – Carragher – Hyypia – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera

Keane

bekkurinn: Cavalieri, Dossena, Lucas, Benayoun, Babel, Agger og Pennant.

Ég set Hyypia inní liðið í stað Agger einfaldlega vegna þess að Hyypia var ekki í hóp í síðasta leik og ég er að reyna að lesa í aðgerðir Rafa, sama á við um Kuyt. Hvað varðar Aurelio þá held ég einfaldlega að Rafa treysti honum ennþá betur en Dossena og í svona leik þá notar þú þá sem þú treystir 110%.

Fyrir þennan leik eru bæði lið taplaus í síðustu 6 leikjum og eru jöfn á stigum í deildinni, einungis markatalan sem skilur liðin að en það sem ótrúlegt er að Rafa hefur aldrei náð að vinna eitt af topp liðunum (Man U, Chelsea og Arsenal) á útivelli. Í rauninni hefur Liverpool einungis náð 2 stigum og skorað 4 mörk gegn þeim í þessum leikjum sem eru 12 talsins síðan Rafa tók við. Frá stofnun Úrvalsdeildarinnar hefur Liverpool unnið Chelsea einu sinni á útivelli, 7.janúar 2004 og þá var það Zida… nei meina Cheyrou sem skoraði sigurmarkið í 1-0 sigri. Til að bæta gráu ofan á svart þá hefur Liverpool ekki tapað fleirum stigu til neins liðs í Úrvalsdeildinni á útivelli en Chelsea, úff tölfræðin er ALLS EKKI með okkur í þessum leik.

Chelsea liðið er ógnarsterkt lið sem okkur hefur gengið illa með í deildinni undanfarin ár. Núna er hins vegar þessi “Mourinho effect” farinn og ég hef hugboð um að “strákarnir okkar” hafi einfaldlega óbilandi trúa á Rafa og sjálfum sér eftir ótrúleg comeback í undanförnum leikjum. Þetta verður háspennuleikur þar sem allt verður lagt undir og líklegast verður það eitt mark á endanum sem skilur á milli. Ég efast um að þetta verði opinn leikur með mikið af færum heldur frekar mikill stöðubarátta og liðin muni keppast við að slá vopnin úr höndum hvors annars. Kannski hægt að líkja þessu við einvígi Viktor Kortsnoj og Jóhanns Hjartar í St.John 1988.

Lampard, Cech, Boswinga o.s.frv. verða þarna inná á morgun ásamt félögum sínum en aðalatriðið er að það breytir engu fyrir okkur því ef við mætum með trúa á verkefninu þá getum við unnið þennan leik. Alonso ræddi á official síðunni að núna væri komið að því:

“Beating United in our first big test of the season was very important for our confidence and this is another big test for us. We know Chelsea have a great record at home in the Premier League – they haven’t been beaten for four seasons. It is going to be really tough but we honestly feel we are ready to get a good result there.”

Rafa segir að liðið þurfi að spila áaðfinnanlega í 90 mínútur og mælist hann til þess að liðið byrji líkt og gegn Atletico á miðvikudaginn en klári leikinn betur. Einnig segir hann svolítið mikilvægt:

“If they score first it will be really difficult for us so we have to do everything perfectly from the first whistle. When we get a chance we have to take it because we know they will have chances as well.”

Þetta er mjög mikilvægur punktur, að skora fyrsta markið. Ég ætla að leyfa mér að spá 1-2 sigri Liverpool þar sem við tökum forystuna í fyrri hálfleik með marki frá Keane.

Atletico Madrid 1 – Liverpool 1

Ef við vorum í einhverjum vafa hvaða keppni er nr. 1 hjá Spánverjanum knáa í stjórastöðunni þennan vetur er ég allavega á því að við höfum séð í kvöld hver sú er. Ekki Meistaradeildin…..

En fyrst að byrjunarliðinu:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Dossena

Mascherano – Alonso
Benayoun – Gerrard – Riera

Keane

bekkurinn: Cavalieri – Aurelio – Lucas – Kuyt – Babel – Darby – Pennant.

Í stuttu máli sagt stjórnuðu okkar menn fyrstu 40 mínútunum ALGERLEGA. Atletico báru gríðarlega virðingu fyrir Liverpool og leyfðu okkur að stjórna ferðinni. Við náðum nú ekki að skapa okkur mörg færi og það var í raun fyrsta færið sem við nýttum til að skora á 14.mínútu. Alonso missti boltann á miðjunni, vann hann aftur og sendi á Gerrard sem þræddi boltann milli varnarmannanna. Þar tók Robbie Keane vel við honum, fékk vafann frá aðstoðardómaranum og setti hann flott framhjá Franco í markinu, 0-1 og vel að verki staðið. Robbie fékk svo upplagt færi stuttu síðar en virtist misreikna boltann og klaufaleg hælspyrna til að redda málunum tókst illa!

Atletico sýndu smá lífsmark undir lok fyrri hálfleiksins, fyrst og fremst kom hætta þeirra upp vinstri kantinn, gegn Arbeloa sem alls ekki réði við Simao! En 0-1 í hálfleik og allt í góðu.

Strax í upphafi síðari hálfleiks komu fyrstu dómaramistökin þegar Benayoun skoraði mark sem átti að standa. Strax á 53.mínútu kom svo fyrsta skipting, Keane út og Kuyt inn. Þá spáði maður í hvort um meiðsl væri þar að ræða……

Á 57.mínútu komu svo mistök dómara nr. 2 þegar Maniche var rændur jöfnunarmarki á fáránlegan hátt! Þarna var Atletico farið að stjórna leiknum og við eilítið með bakið upp við vegginn. Arbeloa karlinn var eins og vængjahurð og Simao hló að honum trekk í trekk. Í einu slíku hláturkasti átti hann hörkuskot sem Reina varði í stöng. Þá önnur skipting. 61.mínúta, Gerrard út og Babel inn. Verið að hugsa um Chelsea?????

Leikurinn að sofna hægt og rólega og þá þriðja skipting. Alonso út og Lucas inn. Klárt. Verið að hugsa um Stamford Bridge á sunnudag! Þegar þarn ar komið sögu var bara spurning hvort við héldum út, en á 83.mínútu uppskáru heimamenn sanngjarnt jöfnunarmark.

Hár svifbolti virtist hættulítill, Carra misreiknaði hann illilega og Arbeloa hljóp út úr stöðu til að hjálpa, Forlan stimplaði þá báða og sendi á Simao sem kláraði færið vel. Skelfileg, agaleg varnarvinna félaganna tveggja þar.

Það sem eftir lifði leiks bökkuðu Atletico og við fengum eina færið, sannkallað dauðafæri hjá Babel sem skallaði framhjá eftir flotta sendingu Dirk Kuyt. Uppskeran 1 stig eftir 1-1 jafntefli.

Fyrri hálfleikur þessa leiks var að mörgu leyti fínn, sanngjarnt við værum yfir og liðið að tikka fínt. Skiptingar Benitez í seinni drógu auðvitað úr þunganum en að mínu mati eigum við ekki að vera að svekkja okkur á því að gera jafntefli á þessum erfiða útivelli þegar ljóst var að þjálfarateymið var með eitt auga á Stamford.

Neikvæðast í leiknum fannst mér hægri vængurinn. Benayoun sýndi lítið og Arbeloa átti aldrei séns í Simao, sem ég vill enn sjá í okkar treyju! Agger og Masch eru ryðgaðir og liðið átti erfitt með að halda boltanum. Þó verðum við að verja drengina okkar aðeins, því völlurinn var slakur og mikill vindur.

Jákvæðast var að taka þetta stig og geta nú allt að því klárað riðilinn með sigri á Anfield gegn Atletico eftir tvær vikur. Mér fannst miðjan spila vel og vinstri vængurinn stöðugt að verða sterkari.

Þegar kemur að því að velja mann leiksins er ég ákaflega glaður. Þeir sem hafa séð mig skrifa pistla hér hafa örugglega tekið eftir því að ég vildi Barry og var tilbúinn að fórna ákveðnum miðjujaxli. Hann átti að mínu mati mjög góðan leik og er nú kominn í það form sem hefur gert hann að hetju á Anfield. Minn maður leiksins var Xabi Alonso.

Svo er bara að sjá hvort að taktík Benitez gengur upp og við sjáum árangurinn í næsta leik sem er SVAKALEGUR. Chelsea á Stamford næstkomandi sunnudag. Takið daginn frá……..

Liðið komið!

Hæ.

Reina

Arbeloa – Agger -Carragher – Dossena

Mascherano – Alonso
Benayoun – Gerrard – Riera

Keane

Semsagt, Kuyt og Pennant út, Mascherano og Benayoun inn.

Koma svo!!!!!!!

Er eitthvað að gerast?

Veit ég á ekki að trufla undirbúning okkar fyrir kvöldið en víða í dag er verið að ræða ansi merkilega frétt.

Eins og t.d. kemur fram hér í TimesOnline virðist vera komin hreyfing á eigendurna síkátu.

Ekki kemur þetta kannski mikið á óvart því morgunljóst er að peningamál heimsins eru sérkennileg í meira lagi og margar slúðursögur um slæma útkomu fyrirtækja H & G.

Við skulum sjá hvað verður…….

Atletico Madrid á morgun

Meistaradeildin komin aftur, jibbí kæja…

Ég hef oft talað um það áður að það sé nánast ekkert sem toppi flott Meistaradeildarkvöld, hvort sem það er á vellinum eða með félögunum á Players. Núna er komið að leik sem maður varð hvað mest spenntur fyrir þegar dregið var í riðlana. Liðið okkar er á leið til Spánar að keppa við eitt mesta næstumþvílið sem er til í því landi. Það er eiginlega alveg með ólíkindum að þetta sé fyrsta árið þeirra í þessari keppni Það er eiginlega alveg með ólíkindum hvað það er langt síðan þeir voru síðast í þessari keppni og hversu sjaldan það gerist. En þetta er skemmtilegt lið sem átti gott tímabil í fyrra og er með mjög marga ansi hreint skemmtilega leikmenn innan sinna vébanda.

Gengið hefur ekki verið sem best hjá þeim í deildinni á þessu tímabili, en þeir hafa verið að virka feykilega sterkir í þessari keppni. Það þarf mikið að gerast til að þessi tvö lið fari ekki beint upp úr riðlinum. Leikurinn á morgun getur svo sannarlega skorið úr um það hvaða lið er nánast gulltryggt áfram. Sigur á hvorn veginn sem er þýðir nánast það. Jafntefli myndi setja okkur í fína stöðu, enda tveir heimaleikir þá eftir til að ná í 3 stigin sem uppá myndi vanta.

Það er valinn maður í hverju rúmi hjá þeim. Ef maður skoðar leikmannalistann þeirra þá eru þar nöfn eins og G. Coupet, G. Seitaridis, J. Heitinga, R. Garcia, T. Ujfalusi, M. Pernia, A. Lopez, T. Motta, M. Rodriquez, P. Assuncao, S. Simao, L. Garcia, Maniche, I. Camacho, D. Forlan, S. Aguero og F.S. Pongolle. Sem sagt afar sterkur hópur og margir sókndjarfir leikmenn þarna. Mér skilst að Forlan sé búinn að vera meiddur og ég hreinlega veit ekki hvort hann sé leikfær á morgun. En auðvitað beinast öll augu að þeim Luis Garcia og Florent Sinama-Pongolle, sem við Liverpool menn þekkjum mjög vel.

Luis Garcia mun ávallt verða í háu áliti hjá mér. Ég var ákaflega ánægður með Luis litla og karakterinn sem hann sýndi á köflum var frábær. Hann var leikmaður sem gat brotið upp leiki og komið inn með hluti sem aðrir leikmenn liðsins höfðu hreinlega ekki hæfileika í að framkvæma. Hjá flestum stuðningsmönnum liðsins held ég að hann verði ávallt flokkaður í hetjuflokkinn. Það er oft sem ég sakna þess hreinlega að hafa hann ekki. Pongolle kom til okkar með miklar væntingar á bakinu, en þetta gekk ekki alveg upp hjá honum. Hann má þó eiga það að hann vældi aldrei eins og félagi hans sem kom með honum á sama tíma til liðsins. Hans verður líklega lengi minnst fyrir sína hlutdeild í leiknum fræga gegn Olympiakos, mark þar á ögurstundu sem hélt okkur “on track to Istanbul”. Þeir munu báðir fá góðar móttökur þegar þeir koma á Anfield eftir tvær vikur.

Það er svo sannarlega skarð fyrir skyldi hjá okkur að Fernando Torres sé meiddur. Ég er þó á því að það er eiginlega sorglegast að hann geti ekki farið og hitt sína aðdáendur í Madrid á nýjan leik, því hann er ennþá í algjörri guðatölu þar. Hann situr með sárt ennið eftir á Melwood, en ég er handviss um að stuðningsmenn Madrid eiga eftir að syngja nafn hans hátt og innilega á meðan leik stendur.

Ég er á því að jafntefli úr þessum leik væru fín úrslit. Við getum að sjálfsögðu hirt öll stigin, og liðið mun fara í leikinn með það að markmiði. Ef Rafa þekkir einhver lið, þá eru það liðin frá Spáni. Mér finnst ákaflega líklegt að hann detti aftur í það kerfi sem virkaði best í lok síðustu leiktíðar, með einn mann á toppnum og annann framliggjandi miðjumann fyrir aftan hann. Ég er eiginlega á því að það séu bara 2 stöður sem gætu verið spurningamerki um hvernig hann stillir upp. Vinstri bakvörðurinn (nema Aurelio sé hreinlega meiddur) og svo hægri kantur/framherji. Mér finnst líklegast að hann setji Kuyt út hægra megin, taki Javier inn á miðjuna og færi Stevie G í holuna fyrir aftan Keane. Hin lausnin væri að Kuyt héldi stöðu sinni uppi á toppi, Keane á bekkinn og Benayoun/Pennant hægra megin. Ég ætla að tippa á fyrri uppstillinguna. Þá væri liðið svona:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Dossena
Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Keane

Bekkurinn: Cavalieri, Aurelio (ef heill), Darby, Lucas, Benayoun, Babel, Pennant

Þetta verður hörkuleikur þar sem við munum reyna að spila okkar hefðbundna leik á útivelli í þessari keppni, halda stöðum vel og sækja hratt á þá þegar færi gefst. Sjálfstraustið hjá okkar mönnum er í botni þessa dagana, þeir hreinlega trúa því ekki að þeir geti tapað leikjum og gefast aldrei upp. Ég hugsa að í svona leik þá geti Robbie Keane loksins blómstrað. Ef hann fær að spila sem fremsti maður með Gerrard fyrir aftan sig þar sem fínt pláss ætti að geta skapast, þá nær hann vonandi að nýta sér hraða sinn vel. Ég ætla því að spá því að hann skori mark okkar manna í 1-1 jafntefli.

Hvar liggur breytingin???

Mánudagur og maður er enn að fara inn á síður sem sýna það helsta úr sigurleik helgarinnar með stórt bros, samgleðst Hollendingnum fljúgandi og Jermaine Pennant mest, allavega ég!

En það sem mest stendur uppúr er sú ÓTRÚLEGA staðreynd að liðið hefur nú fimm sinnum í vetur leyst þann vanda að lenda undir en vinna leiki samt. Tölfræðin er fáránleg í raun, við höfum skorað 2 mörk í fyrri hálfleikjum deildarleikja og 11 í þeim seinni! Þar af 7 á síðasta kortérinu!

Fyrir utan það hvað maður er orðinn spenntur að sjá leikina vegna ótrúlegs skemmtanagildis er alveg ljóst að breytingin er talsverð á uppsetningu liðsins og trúnni sem leikmenn hafa á því að vinna leiki. Ég var alveg helpirraður á því hversu seint Rafa gerði breytingarnar um helgina, en var gríðarlega ánægður þegar hann henti “caution to the wind” og tók útaf báða bakverðina fyrir sóknarkantmenn og spilaði í raun 2-4-4 þar til við komumst yfir.

En hvað veldur því að nú virkar það á mann þannig að allt sé lagt í sölurnar og allt í einu er farið að taka verulegar áhættur til að ná í þrjú stig? Alltof oft undanfarin ár höfum við farið of seint af stað eftir að hafa lent undir og það verið í raun einn okkar stærsti vandi, þ.e. sjálfstraustið hefur farið þegar við lendum undir.

Ég hef undanfarið verið að velta því upp hvort breytingin á þjálfarateyminu er að valda því að Rafael hefur nú aðeins beygt af sinni “skipulögðu” leið og gefið kost á því að menn hleypi af sér hömlum varnarlega til að kreysta fram sigra? Sammy Lee var auðvitað uppi á gullöldinni okkar þar sem Liverpool var alþekkt fyrir nákvæmlega það að klára leikina í blálokin.

Ég viðurkenni alveg að ég taldi úr við menn sem töldu Paco hafa margt að segja fyrir liðið í fyrra og pirraði mig á því að brotthvarf hans var talið eiga stóran þátt í slöku gengi síðasta haust. En það mat ég út frá því að Paco var fyrst og síðast líkamsþjálfari (fitness coach) á meðan að Alex Miller var í aðstoð við fótboltataktík. Breytingin á þjálfarateyminu varð sú að ráðnir voru tveir menn inn í þá stöðu, Pellegrino og Lee. Þeir eru báðir með mikla reynslu af sigursælum fótboltaliðum sem ég held að skipti miklu máli og lengi hefur verið altalað að litli maðurinn sé einn besti, ef ekki sá besti, þjálfari á æfingavellinum í Englandi.

En svo má kannski líta til þess að leikmannakaupin undanfarin ár hafa þýtt verulega aukna breidd. Um helgina skoraði Kuyt eftir frábæran undirbúning Agger, Riera eftir flottan undirbúning El Zhar og Kuyt eftir flotta sendingu Pennant. Auðvitað átti Gerrard þátt í marki 2, en það er mikil breyting til batnaðar að stóru nöfnin tvö eru ekki þeir einu sem klára svona leiki.

Við erum oft upptekin af því hverjir ekki standa sig í leikjum, en það er morgunljóst að þessi karakter liðsins virkar ekki á einhverja tvo til þrjá. Liðið í heild heldur áfram og stöðugt stíga upp nýjar hetjur. Á laugardaginn voru þeir nýju Riera, El Zhar og Pennant aftur. En hinir leikmennirnir eru að læra þetta líka og sjálfstraustið í liðinu er stöðugt að aukast.

Við sem munum langt aftur munum það að það voru ekki bara Dalglish, Souness og Rush sem voru í gullaldarliðinu. Við munum eftir Alan Kennedy, Michael Robinson, Craig Johnston og Steve McMahon. Auðvitað stóðust þeir ekki fótboltalegan tæknisamanburð, en þeir áttu sín hlutverk í gullöldinni!

Þess vegna er ég vonbetri en áður, því stöðugt stærri hópur er að öðlast trú á því að þeir vinni alla leiki. Veit ekki hvenær það gerðist síðast að liðið hafi leikið tuttugu leiki í röð án taps! Það er liðsheildarárangur og veruleg breyting!!!

Liverpool 3 – Wigan 2

Það var ansi magnaður leikur sem fór fram á milli Liverpool og Wigan í þynnkunni dag. Byrjum á byrjuninni og kíkjum á byrjunarliðið.

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Dossena

Pennant – Gerrard – Alonso – Riera

Keane – Kuyt

Bekkur: Cavalieri, Hyypia (f. Keane), Benayoun (f. Arbeloa), El Zhar (inn f. Dossena), Ngog, Insúa, Lucas.

Kíkjum þá á gang leiksins.

Fyrri hálfleikur:
Leikurinn hófst frekar rólega og jafnræði var með liðunum til að byrja með og strax var ljóst að Wigan menn ætluðu ekki að pakka í vörn. Þeir fengu fyrsta færi leiksins þegar að Oliver Kapo slapp inn fyrir Liverpool vörnina en Reina bjargaði málunum eins og svo oft áður. Stuttu síðar fóru svo hlutirnir að gerast. Robbie Keane komst í gott færi en skrúfaði boltann rétt framhjá. Þarna hélt ég að mínir menn væru að fara að finna netmöskvana fljótelga en annað kom heldur betur á daginn. Á 29. mínútu fékk Daniel Agger boltann frá Reina rétt fyrir utan teig. Fyrsta snertingin hjá danskinum var slæm og hann missti boltann eilítið frá sér, Zaki pressaði á hann, hirti af honum boltann og kom Wigan yfir í leiknum. En Adam var ekki lengi í paradís. Daniel Agger var ennþá með klósettpappírinn í endaþarminum þegar hann tók á skeið upp völlinn. Hann tók gott spil við Dossena, komst inn á teig, sendi á Dirk Kuyt sem kláraði sitt færi vel og jafnaði leikinn. Rétt undir lok fyrri hálfleiks tók Kuyt sig til og skaut bylmingsskoti sem að Chris Kirkland náði að verja í þverslánna. Örskömmu síðar átti Pennant frábæra fyrirgjöf á Riera sem skallaði boltann rétt framhjá. Á 47. mínútu virtist ekki mikið vera að gerast á hægri kantinum hjá Wigan, fyrr en að boltinn fór í mann og annan, endaði fyrir framan fótleggi Valencia sem sendi fyrir á Zaki sem klippti boltann í fjærhornið, ótrúlegt.

Síðari hálfleikur:
Sá seinni hófst með sömu látum og sá fyrri endaði á. Liðin fengu sitthvor færin en næst komst Dirk Kuyt því að skora eftir snilldarsendingu frá Robbie Keane en Kirkland sá aftur við honum með frábærri markvörslu. Það munaði heldur betur litlu að við myndum jafna metin þegar að Robbie Keane fékk aukaspyrnu rétt fyrir utan teig Wigan. Gerrard tók aukaspyrnuna sem sleikti stöngina, sjokkerandi nálægt. Á 74. mínútu dró svo til tíðinda þegar að Antonio Valencia var vikið af velli fyrir hræðilega tæklingu á Xabi Alonso. Ótrúlegt hvað Alonso lendir alltaf í miklum leiðindum leik eftir leik, tóm leiðindi. Valencia fékk sitt annað gula spjald á stuttu millibili og engin spurning með þetta rauða spjald. Rafa kom svo með tvær skiptingar, hann tók báða bakverðina útaf og setti Benayoun og El Zhar inn á. Það bar fljótt árangur því að Riera jafnaði metin á 80. mínútu eftir frábæran undirbúning El Zhar og Gerrard. Hans fyrsta mark fyrir klúbbinn og það skot frá vítateigslínu með hægri! Svo á 85. mínútu gjörsamlega trylltist ég!! Pennant sendi fyrir frá hægri kanti og hinn sjóðheiti Dirk Kuyt stökk í loft upp og klippti boltann í netið. Frábært mark. Eftir þetta mark fjaraði leikurinn út og lokatölur því 3-2.

Maður leiksins:
Ég ætla nú ekki að vera að ræða það neitt sérstaklega. Maður leiksins er sjómannssonurinn og fjárhundurinn Dirk Kuyt sem ég lofsyng þessa dagana hér á blogginu. Hann er að klára þessa leiki fyrir okkur upp á síðkastið og spilar frábærlega, sjóðandi heitur kallinn. Xabi Alonso er líka að spila mjög vel en annars fannst mér flestir aðrir vera að spila undir getu.

Varnarleikur Liverpool er eitthvað sem þarf að skoða eftir þennan leik en ég er handviss um að Agger láti þessi mistök sín í dag ekki skemma neitt fyrir sér í næstu leikjum. Það er mjög eðlilegt að menn titri svolítið eftir svona langt frí og ég hef engar áhyggjur af Agger, hann spjarar sig. Svo verð að minnast á eitt enn áður en skýrslu minni líkur og það er hversu stór pungurinn á Rafa var í dag. Eftir að Valencia var rekinn af velli tók Rafa tvo menn útaf úr öftustu línu og hennti inn tveimur sem fá seint verðlaun og viðurkenningar fyrir varnarleik. Augabrúnirnar lyftust aðeins á okkur félögunum þegar við sáum tvo menn úr öftustu línu fara útaf. Skilaboðin voru skýr, vinna leikinn, allt eða ekkert. Annars kom aldrei neitt annað til greina en sigur í þessum leik, 3 stig komin í hús eftir þennan laugardaginn, taplausir, er þetta ekki bara á góðu róli?

Næsti leikur er á móti Atletico Madrid á miðvikudaginn og það er leikur sem ég hlakka rosalega mikið til að sjá. Takk í bili.

Wigan á morgun

Jæja, þá er enn einu landsleikjahléinu loksins að ljúka og á morgun byrjar félagsliðaboltinn að rúlla á ný í Evrópu. Fyrir okkar menn þýðir það að lærisveinar Steve Bruce í Wigan Athletic mæta í heimsókn á Anfield í leik sem Liverpool-liðið verður eiginlega að vinna.

Af hverju verður liðið að vinna þennan leik? Af eftirfarandi ástæðum: liðið hefur byrjað leiktíðina mjög vel og er á toppi deildarinnar ásamt Chelsea. Það má segja að eini leikur Liverpool í deildinni til þessa sem hefur valdið vonbrigðum sé jafnteflið á heimavelli gegn Stoke City í september. Í fyrra var það einmitt of mikið af jafnteflum gegn lakari liðum sem gerði út um atlögu liðsins að titlinum og miðað við að liðið hefur þegar átt eitt slíkt jafntefli á heimavelli er að mínu mati algjörlega nauðsynlegt að liðið vinni sigur á Wigan á morgun. Jafntefli (eða verra, tap) gæti haft þau áhrif, auk þess að tvö stig tapist, að óttinn við þennan sama veikleika grafi um sig meðal leikmanna liðsins og hafi áhrif á næstu leiki í deildinni. Þessi leikur verður því, að mínu mati, að vinnast.

Wigan-liðið hefur átt upp og ofan leiktíð. Steve Bruce tók við liðinu í janúar og stýrði því nokkuð þægilega úr fallbaráttu, þar sem áður virtist allt útlit fyrir að liðið væri á leiðinni niður. Í haust hefur hann svo byrjað betur með liðið, en það er nú um miðja deild eða í 13. sæti. Liðið hefur leikið ágætis bolta á köflum, sem sýnir sig best í því að hinn egypski framherji þeirra, Amr Zaki, er markahæstur í Úrvalsdeildinni ásamt Jermain Defoe, og því að hinn framherjinn, Emile nokkur Heskey, er verðskuldað orðinn fastamaður í byrjunarliði Englands á nýjan leik. Hins vegar hefur óstöðugleiki háð liði Bruce, sem t.a.m. tapaði síðasta deildarleik á heimavelli 0-1 gegn Middlesbrough.

Eitt er þó víst og það er að Steve Bruce kann að fara á Anfield og forðast tap. Ég man ekki hversu oft hann gerði það með Birmingham-liðið, og svo með Wigan-liðið á síðustu leiktíð, en það er engu líkara en hann mæti með nokkra verndarengla með sér á Anfield sem grípa jafnan í taumana með slysalegum hætti fyrir Liverpool-liðið og redda Bruce frá tapi. Hver man t.d. ekki eftir aulalegu marki sem Jerzy Dudek fékk á sig á lokamínútunum í 1-1 jafntefli liðanna tímabilið 2004-5, eða sjálfsmarki Xabi Alonso sem tryggði sömu úrslit ári síðar? Á síðustu leiktíð tókst honum svo að stilla upp liði þar sem Titus Bramble gerði sér lítið fyrir og skoraði jöfnunarmark Wigan. Geri aðrir betur.

Hjá Liverpool er allt í hers höndum eftir þetta (ritskoðað) landsleikjahlé. Torres og Babel eru meiddir (sem og Skrtel, að sjálfsögðu), og þeir Mascherano og Lucas Leiva eru tæpir en þeir eru víst enn að ferðast í dag til Englands eftir landsleiki í Suður-Ameríku á miðvikudag. Ef við gerum ráð fyrir að Babel, Mascherano og Lucas geti í besta falli náð á bekkinn fyrir þennan leik finnst mér líklegt að Rafa stilli upp eftirfarandi liði:

Reina

Arbeloa – Carragher – Agger – Aurelio

Gerrard – Alonso
Kuyt – Benayoun – Riera
Keane

Yossi lék mjög vel með Ísrael í vikunni að mér skilst og því eðlilegt að hann komi inn fyrir Torres, úr því að Babel er tæpur og Mascherano mætir væntanlega of seint til Melwood til að geta æft af viti fyrir þennan leik (hann yrði annars nær örugglega inni og Gerrard færður framar).

Þá grunar mig að einhverjir fúlsi við því að sjá Fabio Aurelio í byrjunarliðinu, þar sem sá brasilíski átti sannkallaða martröð gegn Man City í síðasta deildarleik, en sá leikur var undantekning hjá honum á þessu tímabili og á meðan Andrea Dossena lék báða leiki Ítalíu í þessu landsleikjahléi var Aurelio einn fárra sem sat eftir á Melwood og Rafa hafði því nægan tíma með honum til að undirbúa Wigan-leikinn. Yfirleitt notar Rafa þá leikmenn sem hann hefur mestan tíma með yfir landsleikjahléin í næstu leikjum og því finnst mér líklegt að Aurelio verði inni í þetta sinn.

Þá má ekki gleyma því að Aurelio og Agger hafa spilað miklu oftar saman en Dossena og Agger, þannig að það er eðlilegra að Rafa umkringi Agger með leikmönnum sem hann þekkir á meðan sá danski er að finna fæturna aftur í aðalliðinu. Svo er líklegt að bakverðirnir okkar hafi stórt sóknarhlutverk á morgun gegn liði sem leggst nær örugglega í vörn á Anfield, og Aurelio er með betri fyrirgjafir en Dossena.

Sem sagt, Aurelio byrjar þennan leik.*

**Mín spá:** Eins og ég fór yfir hér að ofan segir sagan okkur að heimaleikir gegn liðum Steve Bruce endi 1-1, en ég ætla að vera bjartsýnn og segja að við náum loks að brjóta þessa sérgrein hans (þ.e. að tapa ekki á Anfield) aftur. Þessi leikur endar **3-0** fyrir Liverpool og Keane verður á meðal markaskorara.

* Það er að sjálfsögðu klárt, eftir að ég eyddi svona mörgum orðum í að rökstyðja af hverju Aurelio byrjar á morgun, að Rafa mun velja Dossena og gera mig að fífli. ;)

Torres og Babel meiddir (uppfært)

Jæja, landsleikjahléð er búið og eftir að hafa horft á Ísland vinna sinn leik í gær er hægt að hlakka til Liverpool leiks á laugardaginn. Ég hef beðið spenntur og það verður svo sannarlega gaman að gleyma sér yfir enska boltanum um helgina.

Allavegana, tveir leikmenn eru meiddir eftir leiki gærdagsins. Ryan Babel og Fernando Torres byrjuðu báðir inná, en voru báðir teknir útaf eftir innan við hálftíma. Læknir spænska landsliðsins segir að Torres gæti verið frá í um viku. Þeir hafa þó enn ekki verið skoðaðir af læknum.

Ef þetta er rétt með Torres missir hann af leiknum gegn Wigan en gæti verið í lagi fyrir útileikinn gegn Atletico. Við ættum nú alveg að lifa það af að vera án Torres gegn Wigan á Anfield. Ánægjulegra var þó að Steven Gerrard skoraði fyrir England (Youtube), Robbie Keane skoraði sigurmark Íra gegn Kýpur og Yossi skoraði eina mark Ísraela. Dossena byrjaði aftur fyrir Ítalíu, sem og Kuyt fyrir Holland, Masche fyrir Argentínu og Hyypia fyrir Finna. Xabi kom inná sem varamaður fyrir Spán, en hinir þrír komu ekki inná (Pepe og Arbeloa á bekknum, Riera ekki í hópnum). Sjá samantekt á LFC.tv hér.

**Uppfært 12.35 (EÖE)** Surprise surprise! Rafa er ekki sáttur.

Spilað á hlutlausum velli?

Svo getur farið að leikur Atletico Madrid og Liverpool fari fram á hlutlausum velli vegna óláta stuðningsmanna spænska liðsins þegar þeir mættu Marseille fyrr í keppninni.

Liverpool er hins vegar miður ánægðir með þessa niðustöður þar sem flest allir stuðningsmenn LFC eru nú þegar búnir að ganga frá ferðatilhögun sinni til Madrid í næstu viku.

“We are extremely concerned for our supporters, the vast majority of whom have already made travel arrangements. If the match is played at least 300 kilometres from Madrid, it will cause major disruption, inconvenience and large additional expense for our fans. Uefa have to take their needs into account when making a final decision on the game.”

Það er klárt mál að það gengur ekki að breyta leikvellinum þegar það er minna en vika í leikinn og í raun held ég að það breyti engu fyrir okkar möguleika hvort við spilum á hlutlausum velli eður ei. Spila þennan leik bara á Calderon Stadium og við vinnum hann hvort eð er.

Vinsældir eigenda enskra liða

Ekki láta þetta taka athyglina frá pistli Olla

Þegar mesti gusturinn í kringum okkar eigendur var aðeins farinn að minnka eftir langt tímabil í fyrra settist ég niður og setti fram pælingar á spjallborð vinasíðu okkar liverpool.is. Þar fór ég aðeins yfir eignarhald á helstu klúbbunum í enska boltanum og stöðu eigenda hjá stuðningsmönnum liðanna. Þar sem landslagið í þessum málum er þó nokkuð breytt síðan ég fór síðast yfir þetta, í maí 2007 og einnig vegna þess að það er fjárans derhúfuhlé ætla ég að uppfæra þessar pælingar og setja þær hingað inn.

Ég var aðallega að velta fyrir mér stöðu okkar, stuðningsmanna Liverpool samanborið við stuðningsmenn annara liða á Englandi gagnvart eignarhald á félögunum og þannig reyna að leggja mat á það hvort þeir frændur Gillett og Hicks væru eins alslæmir og við höfum sumir viljað meina…..

-

Chelsea

Frægasta og ýktasta dæmið (enn sem komið er) um nýja eigendur sem hrófla við gömlum hefðum, ekki bara hjá klúbbnum heldur íþróttinni í heild. Chelsea í eigu Ken Bates var undir lok valdatíma hans klúbbur sem var alveg á mörkum þess að brjótast inn í hóp toppliðanna á Englandi, gott ef þeir komust ekki í meistaradeildina á okkar kostnað vorið 2003.  En þessi uppgangur hafði kostað sitt og altalað var að klúbburinn ætti í basli og bráðlega væri komið að skuldadögum á lánum sem þeir áttu í basli með að endurfjármagna, sem þá hefði líklega bara frestað vandamálinu. Ken Bates hafði að ég best veit alltaf verið umdeildur en þó vinsæll á brúnni enda bjargað félaginu þegar hann keypti það, en þær vinsældir voru að minnka sökum bágrar fjárhagsstöðu. það er því svosem ágætlega skiljanlegt að stuðningsmenn Chelsta hafi fagnað mjög þegar Roman Abramovich keypti klúbbinn og breytti honum nánast á einni nóttu í meistaraefni, fyrst í Englandi og mjög stuttu síðar í meistaradeild Evrópu.
Continue reading

Kuyt og nokkur video

Jæja félagar, enn eitt derhúfuhléð í gangi. Þetta eru mest óþolandi vikur sem ég veit um, ekkert að gerast, og úrslit landsleikja eitthvað sem skiptir mig nákvæmlega engu máli. En mig langar aðeins að ræða málin hér við ykkur elskurnar mínar og stytta mér stundir og vonandi ykkur líka.

Í ljósi umræðna hér á blogginu um Dirk Kuyt þá vill byrja þennan pistil á að ræða sjómannssoninn frá Hollandi ögn betur. Þegar Kuyt var keyptur á sínum tíma frá Feyenoord þá er óhætt að segja að maður hafi átt von á rosalegum markahrók, 83 mörk í 122 leikjum með Feyenoord telst ekki slæmur árangur. Hann byrjaði vel með Liverpool í stöðu framherja, setti nokkrar lummur og virkaði nokkuð vel á stuðningsmennina. En það sem gerir Kuyt að þeim leikmanni sem hann er í dag er ekki markaskorun, þrátt fyrir að hann hafi raðað inn mörkum í Eredivise á sínum tíma. Það er vinnusemi hans sem gerir hann að fastamanni í Liverpool liðinu í dag. Ég viðurkenni það að sumt í leik hans fer í taugarnar á mér stundum. Til dæmis er ekkert um rosalega auðugan garð að gresja þegar kemur að hraða hjá honum, hann hefur ekki mjög góðar móttökur og tæknin mætti vera betri. Það verður því seint sagt um Kuyt að hann sé eitthvað sérstaklega upptekinn við að taka menn á, skora mörg mörk eða koma með skemmtilegar krúsidúllur eins og hinn dæmigerði kantmaður. En hann bætir það upp með öðrum kostum og í dag er hann að mínu mati mjög mikilvægur hlekkur í liðinu.
Rafa setti hann á hægri kantinn, stöðu sem hann lék áður með FC Utrecht í Hollandi og þar nýtir stjórinn helstu kosti hans sem leikmanns og nær því besta úr honum að mínu mati. Ég var mjög mótfallinn þessu hjá þeim spænska til að byrja með og hugsaði með sjálfum mér að nú myndi enn einn framherjinn týnast út á kanti og enda í ruglinu. Fyrst um sinn virkaði Kuyt engan veginn í þessari stöðu og pirringur stuðningsmanna leyndi sér ekki. Sá pirringur einhvern veginn festist á honum og mér finnst menn oft gleyma hvert hlutverk Kuyt er hjá Liverpool þegar þeir fara að gagnrýna hann. En undir lok síðasta tímabils og nú í upphafi nýs tímabils hefur þetta virkað mjög vel hjá Rafa og Kuyt að mínum dómi og vildi ég helst ekki missa hann af kantinum vegna þess að…

Sóknarlega: Hann skorar mjög mikilvæg mörk (þegar hann tekur upp á því að skora þ.e.a.s), hann leggur upp nokkur og á oft góð upphlaup með Arbeloa. Karakter hans og seigla kemur oft í ljós í stóru leikjunum þegar hann tekur sig til og skorar. Svo finnst mér hann líka gera oftast einfalda hluti, sem hann veit að hann ræður við og það er eitthvað sem margir leikmenn mættu taka sér til fyrirmyndar.

Varnarlega: Ótrúleg vinnusemi, fljótur að bakka, góður að loka á sendingar, sterkur líkamlega og gríðarlega öflugur í að vinna skallabolta. Sumsé lokar oft umferð upp vinstri kant andstæðinganna, myndi Quaresma eða Ronaldo gera það?

Þegar Kuyt er ekki á kantinum þá finnst mér leikur Liverpool vera opnari. Hann kemur með ákveðna festu sem ég tel vera mjög mikilvæga og vera svolítið einkennandi fyrir varnarleik okkar manna. Rosalega taktískt hjá Rafa að setja Kuyt á kantinn og í raun snilldarlausn. Það er ótrúlegt ef maður fer að hugsa út í það að kantmaður í 4-2-3-1 kerfi geti haft svona mikil áhrif varnarlega, en með því sýnir Kuyt hversu sérstakur leikmaður hann er. Rafa er greinilega mjög ánægður með Kuyt og tjáir sig um þann hollenska í stuttu og skemmtilegu viðtali á opinberu síðunni sem menn ættu að skoða nánar.

Til að draga þessar pælingar saman þá er ég á þeirri skoðun að smalahundurinn sé að virka vel á hægri kantinum og að þetta sé mjög taktíkst og vel gert hjá Rafa.

En eins og áður segir þá eru þessi derhúfuhlé átakanleg og því ætla ég að koma með nokkur hressandi video sem ættu að stytta mönnum stundir og fríska svolítið upp á menn fyrir helgina.

GuðOwenBabelTorres GerrardStevie G

Svo er bara að bíða eftir leiknum á móti Wigan sem fer fram á Anfield á laugardaginn :)

Carra, basic drengur!

Sunday Times ræðir við Jamie Carragher og ævisögu hans sem talinn er með þeim betri í bransanum: Carra: My Autobiography

Carra fer vítt og breitt um völlinn og segir m.a. að tími Evans og Houllier séu vanmetnir. Um Rafa segir hann:

…is “the biggest influence on my career. Even this morning he took me aside after training. Robbie Keane was saying, ‘Jeez, he talked to you like you’re a YTS player . . .’ You get used to it. Rafa is always on your back. Some players can’t handle that. Me, I don’t like it but I’m the sort of person who responds. You’ve always got that thing in the back of your mind with Rafa, ‘Does he actually think I’m any good?’ You’re always wanting to prove yourself. He hasn’t got much good to say about anyone, Rafa. . . even other managers.

Hann ræðir einnig um sínar áhyggjur af þeirri þróun að ungir leikmenn koma í akademíurnar vegna nýrra reglna í evrópukeppnum félagsliða o.s.frv.

Það er virkilega þess virði að lesa þetta viðtal og hætta að hugsa um gengið eða Davíð Oddsson í smá tíma.

*myndir er frá http://www.4thegame.com

Landsliðsmennirnir okkar á fullri ferð!

Alls voru það 12 leikmenn liðsins sem léku með landsliðum sínum í gær.

Helst ber þar að nefna að Daniel Agger lék í 90 mínútur og skoraði í 3-0 sigri Dana á Möltu og sama gerði Yossi Benayoun, fyrirliði Ísraels gegn Lúxembúrg í 3-1 sigri. Riera kom inná fyrir Spánverja eftir langa fjarveru og Dossena virðist nú vera orðinn bakvörður Ítala nr. 1, spilaði enn á ný allan leikinn fyrir þá.

Í nótt bættist svo Mascherano í hópinn þegar hann lék allan leikinn fyrir Argentínu í 2-1 sigri á Úrúguay og svo er spurning hvort Lucas fær mínútur fyrir Brassana í Venesúela í kvöld.

En kannski mikilvægast, engin meiðsl!

Alonso of hægur? – Pongolle hlakkar til

Sú mannvitsbrekka, Claudio Ranieri lét hafa það eftir sér í gær að ástæða þess að Juventus kláraði ekki að kaupa Xabi Alonson hafi verið sú að hann sé of hægur til að vera á miðjunni þeirra.

Mér finnst alveg óskiljanlegt og til skammar að hann láti svona hluti út úr sér. Ég var vissulega einn þeirra sem taldi Gareth Barry betri kost á miðjuna en Alonso í leikkerfinu okkar, þ.á.m. vegna þess að hann er ekki mjög hraður. Það hins vegar að Ranieri, sem er talsvert stærra nafn í boltanum en ég, skuli velta þessu nú upp, mörgum mánuðum seinna þegar Xabi er að færast nær formi sínu fyrir tveimur árum er í besta falli hallærislegt. S*** up Claudio!

Hin stóra frétt dagsins er svo að annar franski „demanturinn“, hann Florent Sinama Pongolle, segir að leikur Atletico og Liverpool sem fram fer nú fljótlega verði stærsti leikur ævi sinnar. Hann fer nú aðeins yfir ferilinn sinn á Anfield og virðist vera heitur Poolari. Flott það!

Kreppa

Ég verð að segja að það er ekki beint skemmtilegt að í öllu þessu blessaða krepputali skuli líka vera landsleikjahlé.

Ég gæfi mikið fyrir það að Liverpool væri að keppa í Meistaradeildinni í kvöld svo maður gæti talað um annað en gjalþrot, lánalínur og þvíumlíkt.

Mikið ofboðslega bíð ég spenntur eftir 18.október. Þá segir Davíð að krónan verði komin í lag og þá fer Liverpool að spila aftur í deildinni.

En þangað til bíðum við.

5 leikmenn í spænska hópnum.

Riera hefur verið kallaður inní spænska landsliðshópinn eftir að Diego Capel þurfti að draga sig út úr hópnum vegna meiðsla. Þetta þýðir að LFC er með heil 5 stk. í spænska liðinu, geri aðrir gott betur.

Rafa vill meina að Riera hafi burði til að vera fastamaður í spænska landsliðinu:

“I could tell you he’s doing really well and leave it at that, but you also have to remember that since he’s been here the games have been United, Everton and Man City away. That makes how he’s doing even more impressive. Spain has a very good group of players, so it’s not easy – but he can be there. If he keeps playing well here, it will be easy for him.”

Ég segi fyrir mitt leiti þá hefur Riera komið á óvart og lítur út fyrir að vera betri en ég taldi í fyrstu.

Eins dauði er annars brauð. (uppfært)

Núna þegar ljóst er að Skrtel verður frá næstum út þetta tímabil til áramóta fær Agger upplagt tækifæri til að tryggja sitt sæti í byrjunarliðinu aftur sem og mikilvægi Hyypia verður ekki minna. Vitanlega er þetta ekki eins og Agger vildi fá tækifærið en það er lítið við því að gera. Sjálfur segir hann þetta:

“Of course, I was hoping for some playing time but this is not exactly the way I wished to get it. I have had to be patient, but I’m not complaining.”

Síðan er ég hrikalega ánægður með “attitude-ið” í drengnum:

“I hope to get my chance now and then I will prove that it is my place. At the same time it could be (Jamie) Carragher’s place we are talking about because I don’t know why people only say it is me and Skrtel fighting each other for a starting position.”

Það er nákvæmlega þetta sem er málið, það á enginn eitt né neitt í Liverpool (nema kannski Torres í dag).

Núna mun Agger spila með Dönum gegn Möltu á laugardaginn og það mun klárlega nýtast honum vel í að komast í gang. Danir spila engann leik á miðvikudaginn kemur þannig að Agger fer beint tilbaka til Liverpool til að undirbúa sig og verður vonandi 100% klár gegn Wigan.

Uppfært (MAM): Það hefur nú verið staðfest á official síðunni að Skrtel þarfnast ekki uppskurðar og mun vera væntanlegur tilbaka um áramótin. Þetta er góðar fréttir því í fyrstu var talið að hann yrði frá allt tíambilið.

Skrtel alvarlega meiddur

Jæja, ekki byrjar landsleikjahléð vel: klúbburinn staðfestir í dag það sem við óttuðumst; Martin Skrtel skaddaði krossbönd í hnénu á sér í gær og verður frá í einhvern lengri tíma. Samkvæmt talsmanni klúbbsins, Ian Cotton, mun það verða ljóst á næsta sólarhringnum eða svo hversu langan tíma nákvæmlega er verið að tala um, en þetta er sennilega meira spurning um mánuði en vikur. Því miður.

Þetta er ákaflega mikið kjaftshögg fyrir Martin Skrtel. Þessi áður óþekkti leikmaður var keyptur frá Rússlandi í janúar þegar það dagaði uppi fyrir mönnum að Agger væri ekkert á leiðinni aftur í bráð (þá var Agger þegar búinn að vera frá í fjóra mánuði og var alltaf alveg að verða leikfær, en Hyypiä og Jack Hobbs höfðu séð um stöðuna hans á þeim tíma). Það segir sitt um frammistöðu Skrtel þessa fyrstu sjö leikmánuði sína með Liverpool að hann er ekki aðeins orðin hálfgerð költ-hetja hjá stuðningsmönnum félagsins heldur hefur hann það sem af er tímabili haldið fullfrískum Agger út úr liðinu. Miðað við að menn virðast almennt vera sammála um að Agger sé okkar hæfileikaríkasti miðvörður er það dágott afrek.

Þetta er líka blóðtaka fyrir Rafa Benítez. Hvaða skoðun sem menn hafa á málinu persónulega er Benítez hér að missa einn af þeim leikmönnum sem hann hefur haft fyrsta á blaði í byrjunarliði sínu í haust. Það er einfaldlega neikvætt þegar þjálfari missir slíkan valkost, jafnvel þótt varaskeifan heiti Daniel Agger. Fyrir Agger sjálfan er þetta hins vegar gullið tækifæri – eins dauði er annars brauð og allt það – og það er vonandi liðsins vegna að hann geti gert það sama og Skrtel gerði, þ.e. að spila það vel að Skrtel komist ekki í liðið þegar hann er orðinn heill.

Eitt er það þó sem ég hef áhyggjur af varðandi þessi meiðsli. Ef Agger eða Carra skyldu nú meiðast líka eigum við að sjálfsögðu snillinginn Hyypiä ennþá inni, en hann er ekki gjaldgengur í Meistaradeildinni út af þessari skrýtnu reglu um uppalda leikmenn (þótt Sami sé búinn að vera hjá okkur í tíu ár og flestir „uppöldu“ leikmennirnir talsvert skemur) þannig að ef Carra eða Agger skyldu lenda í meiðslum gætum við lent í að spila einhverja Meistaradeildarleiki með bakvörð eða óreyndan kjúkling í miðri vörninni. Það er verulega mikið áhyggjuefni.

Allavega, ég vona að Skrtel láti sér batna sem fyrst, og ég vona að Agger noti tækifærið á meðan og minni okkur á hvers vegna hann er í svona miklum metum hjá okkur Púllurum.

Man City 2 – Liverpool 3

Þvílíkur leikur.

Okkar menn fóru yfir til Manchester-borgar og kepptu þar við City í Úrvalsdeildinni. Eftir að hafa verið 2-0 undir í hálfleik, eftir að öll sund virtust lokuð, komu okkar menn til baka og sendu skýr skilaboð til hinna liðanna í Úrvalsdeildinni með **frábærum 3-2 útisigri gegn Manchester City**.

Byrjum á byrjuninni. Rafa stillti upp eftirfarandi liði í dag:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Agger, Dossena (f. Aurelio), Lucas, Babel, Benayoun (f. Riera), Keane (f. Mascherano).

Fyrri hálfleikurinn bauð upp á verstu frammistöðu Liverpool-liðsins það sem af er tímabilsins. Hins vegar segir það ekki alla söguna, því þetta var ekkert svo skelfilegt. Okkar menn byrjuðu leikinn miklu betur og stjórnuðu öllu á vellinum, þannig að það kom manni ekki á óvart þegar þrettán mínútur voru liðnar og við sáum á skjánum að Liverpool-liðið hafði verið með boltann 78% tímans.

Hins vegar, eins og oft áður, gekk okkur illa að skapa færi framan af leiknum. Það var helst þegar Riera fékk boltann maður á mann á móti Zabaleta hjá City að eitthvað gerðist, en sá spænski var okkar langbesti maður í fyrri hálfleik.

Það var hins vegar gegn gangi leiksins að City-liðið tók forystu um miðjan fyrri hálfleikinn. Fabio Aurelio, sem hefur verðskuldað verið valinn fram yfir Andrea Dossena hingað til í vetur en var skelfilegur í dag, reyndi að sóla Shaun Wright-Phillips í bakvarðastöðunni. Það fór þó ekki betur en svo að Wright-Phillips hirti af honum boltann, keyrði inná teiginn og reyndi fyrirgjöf sem fór í Skrtel og barst aftur til Wright-Phillips. Hann keyrði inn að endalínu með hann og renndi honum út í teiginn. Þar var Alvaro Arbeloa fyrstur á boltann en sneri illa og náði ekki að hreinsa vel frá heldur bara pota honum aðeins út í teiginn þar sem **Stephen Ireland**, besti maður Man City í þessum leik, kom aðvífandi og þakkaði fyrir sig með því að þruma knettinum upp í marknetið af stuttu færi. 1-0 fyrir heimamönnum.

Undir lok fyrri hálfleiksins kom svo annað markið. Aftur var það Shaun Wright-Phillips sem var arkitektinn en Mascherano braut á honum er hann var að sóla Aurelio úti við vinstra horn vítateigs Liverpool. Góður dómari leiksins dæmdi réttilega aukaspyrnu og úr henni skoraði **Javier Garrido** með glæsilegu skoti yfir varnarveginn og upp í nærhornið. Hugsanlega hefði Pepe Reina getað gert betur en skotið var gott og illviðráðanlegt.

Staðan í hálfleik var því 2-0 fyrir heimamenn og þrátt fyrir að okkar menn hafi haft tökin á fyrri hálfleiknum virtist bitleysið ætla að há liðinu og það fór að læðast að manni sá grunur að fyrsta tap vetrarins væri að líta dagsins ljós.

… og þá vaknaði Fernando Torres.

Rafa hlýtur að hafa lesið ærlega yfir liðinu í hálfleik því þeir stjórnuðu seinni hálfleiknum alveg jafn mikið og þeim fyrri, með þeim eina stóra mun að það var miklu meira líf í sóknarleik liðsins. Á 55. mínútu spiluðu Gerrard og Arbeloa skemmtilega upp hægri kantinn, Arbeloa lék inná vítateiginn og gaf svo góða, lága fyrirgjöf inná markteig City þar sem **Fernando Torres** (hver annar?) renndi sér fyrstur á boltann og setti hann í netið framhjá Joe Hart, markverði City. Staðan 2-1 fyrir okkar mönnum og leikurinn skyndilega orðinn spennandi aftur.

Á 67. mínútu var svo Mauro Zabaleta, hægri bakvörður City, rekinn útaf með beint rautt spjald eftir ljóta sólatæklingu á Xabi Alonso. Stuðningsmenn City á vellinum púuðu óspart á þessa ákvörðun dómarans, aðallega af því að Alonso var (sem betur fer) ekki mikið meiddur eftir tæklinguna, en þeir hefðu ekki púað ef þeir hefðu séð myndbandsupptökur af atvikinu. Þessi tækling var ekki síður gróf heldur en tæklingar Martin Taylor hjá Birmingham og Emanuel Pogatetz hjá Middlesbrough, sem stórslösuðu Eduardo da Silva hjá Arsenal og Rodrigo Possebon hjá Manchester United fyrr á þessu ári. Eini munurinn er sá að í þessu tilfelli stóð Alonso ekki alveg í fótinn sem gaf eftir við tæklinguna og slapp hann því heppilega við slæmt fótbrot. Dómarar byggja refsingar sínar fyrir brotlegar tæklingar ekki á því hversu illa fórnarlambið meiðist heldur hversu alvarlegur ásetningur brotaaðilans er. Þetta var klárt rautt spjald.

Liverpool-liðið hafði haft yfirburði fram að rauða spjaldinu en eftir það var þetta bara spurning um hvenær en ekki hvort Liverpool-liðið myndi jafna. Það gerðist svo loks þegar átján mínútur voru til leiksloka. Steven Gerrard tók hornspyrnu frá vinstri og sendi fasta fyrirgjöf inná nærstöngina, þar sem títtnefndur **Fernando Torres** reis manna hæst og sneiddi boltann með höfðinu í fjærhornið, óverjandi fyrir Joe Hart. Staðan 2-2 og nú var spurningin bara hvort Liverpool tækist að vinna leikinn eða hvort jafntefli yrði niðurstaðan.

Liðið sótti ákaft en þegar fimm mínútur voru eftir varð liðið fyrir mikilli blóðtöku. Martin Skrtel lenti í því að snúa sig illa á hné og var borinn útaf í spelkum eftir að hafa m.a. fengið súrefnisgjöf inná vellinum. Ég vona að varnartröllið okkar sé ómeitt því hann hefur verið frábær það sem af er tímabili en ég er satt best að segja ekki bjartsýnn, þar sem þetta virtust vera alvarleg hnémeiðsli. Við eigum reyndar fyrirtaks varaskeifur í stöðuna hans í þeim Daniel Agger og Sami Hyypiä en þetta er engu að síður mikil blóðtaka fyrir liðið þar sem Skrtel hefur verið frábær í vetur. Vona að hann komi sterkur til baka.

Þar sem Rafa var á þessum tímapunkti búinn að nota allar sínar innáskiptingar þurftu okkar menn að enda leikinn tíu gegn tíu en það skipti engu, leikurinn var rétt hafinn að nýju þegar Torres komst í skotfæri inná miðjum vítateig. Hann skaut boltanum beint í Richard Dunne og þaðan hrökk hann á fjærstöngina hægra megin þar sem **Dirk Kuyt** – sem hafði lítið sem ekkert getað í þessum leik – var fyrstur á boltann og sendi hann inn í netið og allt varð vitlaust í rauða hluta stúkunnar á City of Manchester Stadium. Lokatölur í þessum leik 2-3!

Það er eitt að sigra þetta “spútniklið” Manchester City en að gera það með þeim hætti sem liðið gerði í dag sendir að mínu mati skýr skilaboð til hinna liðanna í toppbaráttu deildarinnar. Eftir þessa umferð eru Liverpool og Chelsea búin að skilja sig aðeins frá næstu liðum; við erum á toppnum ásamt þeim bláu með 17 stig, næst koma nýliðar Hull City með 14 stig og þá Arsenal með 13 stig. United er svo með 11 stig en á leik til góða og getur því verið þremur stigum á eftir okkur taki þeir þann leik. Við erum sem sagt í toppbaráttu við Chelsea framan af vetri og vonandi verðum við á þessum slóðum lengur en við höfum afrekað hingað til.

**Maður leiksins:** Liðið lék ágætlega úti á velli í dag en var steingelt sóknarlega í fyrri hálfleik. Að mínu mati áttu Arbeloa, Aurelio, Mascherano, Kuyt og Gerrard allir miklu verri leik en við eigum að venjast af þeim í dag. Riera var okkar sprækasti maður lengst af og þá átti Robbie Keane sérstaklega líflega innkomu.

Maður leiksins er þó klárlega **Fernando Torres**. Liðið gróf sér djúpa holu í fyrri hálfleik en hann var ekki lengi að draga liðið upp úr henni, um leið og hann loks vaknaði. Nando var skelfilegur í fyrri hálfleik en eftir nokkur vel valin orð frá Rafa í hléi mundi hann að hann er jú einu sinni besti framherji deildarinnar og smellti einni tvennu í fésið á þeim sem segja að Robinho sé bestur á Englandi. Torres hefur að flestra mati farið frekar hægt af stað í Úrvalsdeildinni í haust en hann er samt kominn með fimm mörk í þeirri keppni. Geri aðrir betur. Maður leiksins.

Næst leikur liðið á heimavelli gegn Wigan í Úrvalsdeildinni, á Anfield eftir heila þrettán daga. Landsleikjahlé, nammi namm!

Liðið gegn City komið

Rafa Benítez hefur tilkynnt byrjunarlið sitt fyrir leikinn gegn Manchester City í dag. Aðeins ein breyting er gerð frá liðinu sem vann PSV í miðri síðustu viku; Javier Mascherano kemur inn í liðið fyrir Robbie Keane.

Liðið er sem hér segir:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Riera
Torres

**Bekkur:** Cavalieri, Agger, Dossena, Lucas, Benayoun, Keane, Babel.

Sem sagt, nær óbreytt lið nema að Rafa gerir örlítið varnarsinnaða breytingu með því að setja skrímslið inn á miðjuna. Gerrard er þó enginn aukvisi sóknarlega enda markahæsti maður liðsins það sem af er vetri, þannig að þetta ætti ekki að veikja liðið mikið sóknarlega.

Eins vekur athygli að sjá Albert Riera byrja þennan leik. Átti reyndar ekki von á öðru, en það verður athyglisvert að sjá hvernig hann spjarar sig gegn sínum gömlu félögum.

Áfram Liverpool!

Manchesterferð til fjár, City – Liverpool

Á morgun, sunnudag fara okkar menn stuttan veg í austurátt og leika gegn litla/stóra liðinu í Manchester, bláliðunum í City liðinu.

Það gera þeir eftir taplausa leiktíð hingað til, þar sem við m.a. höfum ekki fengið á okkur mark á útivelli í deildinni! Sannarlega áhugaverð statistík það :D.

Fyrst á dagskrá er auðvitað að spá í liðið sem Spánverjinn okkar er líklegur til að stilla upp.

Margir breskir blaðamenn hrósa sér af því þessa dagana að þeir hafi átt mikinn þátt í því að Rafa virðist nú rótera minna en áður. Ég reyndar held að ástæðan sé einfaldlega önnur. Hann er að mínu mati nú með það góða breidd í liðinu að það er ástæðulítið að hvíla einhverja lykla, sérstaklega núna í byrjun móts. Við t.d. sáum það gegn United þegar ansi stór nöfn vantaði. Núna er bara þokkalega í lagi þó einhver meiðist og því ástæðulaust að vera pæla of mikið í hvíldum! Allavega, það er mín skoðun á þessu máli.

En að byrjunarliðinu. Ég held að lítið verði um breytingar frá undanförnum leikjum og spái þessari uppstillingu:

Reina

Arbeloa – Skrtel -Carragher – Dossena

Mascherano – Gerrard
Kuyt – Keane – Riera

Torres

Semsagt, Dossena og Masch inn fyrir Aurelio og Alonso, ein breyting frá Goodison. Vel gæti ég hugsað mér að Babel fengi að byrja, en ég held að Rafa sé að koma Keane og Riera inn í leikskipulagið og haldi því þeim inni.

Ég hef fulla trú á því að við sjáum sama skipulag og í síðasta sigurleik okkar á útivelli í deildinni, þar sem við förum hægt og örugglega inní leikinn, en stígum svo fastar þegar líður á, með gríðaröflugum seinni hálfleik!

Ef við skoðum mótherjann, Manchester City, er auðvitað ástæðulítið að eyða fleiri orðum á þeirra nýju stöðu sem ríkasta liðið í Englandi. Ég hef haft mikla trú á Mark Hughes sem framkvæmdastjóra og er viss um að liðið á eftir að verða í harðri toppbaráttu á næstu tímabilum. En miðað við það sem ég hef séð hingað til af þeim tel ég þá ekki tilbúna í alvöru Meistaradeildarbaráttu, allavega ekki fyrr en eftir innkaup í janúar, sem sennilega verða svakaleg!

City hefur spilað sama leikkerfi og við eftir að markaðurinn lokaði. Þeirra helsta hætta er Jo, sterkur senter frammi og kantmennirnir tveir, Wright-Phillips og launahæsti leikmaður Englands, Robinho valda yfirleitt miklum usla. En liðinu finnst ekkert mjög skemmtilegt að verjast og þar tel ég þá veikasta. Bakverðirnir og markvörðurinn það veikasta í liðinu, auk þess sem það átti mjög erfitt með að verjast „physical“ liði Wigan í síðustu umferð.


Þegar þetta er svo tekið saman spái ég alveg hörkuleik á City of Manchester Stadium. City er fínt fótboltalið sem heilmikil stemming er í kringum, en á móti hefur liðið okkar ekki litið betur út á þessum tíma í fjöldamörg ár!

Úrslit? Ég spái jöfnum leik þar til í lokin að við stígum upp og skorum sigurmark. Ég spái því að Albert Riera setji sigurmark á 71.mínútu og fái svo að klára leikinn! Semsagt 0-1 sigur okkar drengja.

KOMA SVO!!!!!

Nú er lag

Það hefur vægast sagt verið margt jákvætt hjá liðinu okkar undanfarið. Engar fréttir er varða eigendaklúðrið og allt sem að því kemur, liðið að ná betur og betur saman og lykilmenn að stimpla sig inn. Sjaldan eða aldrei hefur breiddin í liðinu verið jafn mikil og í hverjum leik erum við með firnasterkan bekk, fullan af mönnum sem maður væri alveg til í að sjá í byrjunarliðinu, en fáir sem í því eru sem maður vill samt skipta út. En auðvitað verða ALLIR að halda sig á jörðinni því næstu fjórir leikir eru afar áhugaverðir.

Framundan er mikil prófraun á liðið. 4 erfiðir leikir sem gætu gefið góðan tón fyrir tímabilið sem er rétt ný byrjað. Staða liðsins í dag er afar góð, en vinnist þessir 4 leikir, þá gæti hún verið frábær. Á sunnudag tökum við slaginn við Man.City, sem hafa verið á góðu skriði og hafa ekki verið jafn sterkir síðan elstu menn muna. Þeir eru sókndjarfir og skora mikið af mörkum, en á móti kemur þá höfum við ekki verið að hleypa miklu inn okkar megin. Við erum með sterkara lið en þeir og ef menn halda uppteknum hætti þá sé ég ekkert því til fyrirstöðu að ná í þrjú stig þangað.

Á eftir þeim leik kemur svo uppáhaldið mitt, LANDSLEIKJAHLÉ. Mikið hef ég saknað þeirra (eða þannig). Menn munu væntanlega liggja á bæn þegar að því kemur og vonast til að menn snúi tilbaka heilir heilsu. Leikurinn sem við eigum eftir það er heimaleikur gegn Wigan sem VERÐUR að vinnast. Wigan er reyndar lið sem hefur komið manni hve mest á óvart og Steve Bruce hefur því miður reynst snillingur í því að ná í stig á Anfield síðustu árin, alveg sama hvernig lið hann er með hverju sinni. Þrjú stig og ekkert múður.

Þessu næst tekur við ferðalag til Madrid, leikur sem ég er afar spenntur fyrir. Þar vil ég sjá týpískt Liverpool lið á útivelli í Meistaradeildinni (Barcelona frammistöðu frá Camp Nou leiknum). Taka leikinn heljartökum og fara í versta falli þaðan með eitt stig og nánast formsatriði að komast upp úr riðlinum. Ef það eru einhver lið sem Rafa Benítez kann að undirbúa sína menn fyrir, þá eru það liðin frá Spáni.

Svo kemur fjórði leikurinn og það verður prófraun í lagi. Getum við farið á Stanford Stamford Bridge og náð í 3 stig? Af hverju ekki? Að mínum dómi er Chelsea með lang sterkasta hópinn í deildinni og þeir eiga ekki eftir að gefa álíka slaka og þeir gáfu Man.Utd á síðasta tímabili. Þeir hafa reyndar átt í meiðslavandræðum, en ef eitthvað lið má við slíku, þá er það Chelsea, enda með 2-3 landsliðsmenn að berjast um hverja einustu stöðu á vellinum. En ég segi samt að nú sé lag. Nú er lag til að skrá sig á spjöld sögunnar og verða fyrsta liðið í égveitekkihvaðlangantíma til að ná í 3 stig á heimavöll þeirra. Er til eitthvað sterkara “statement” en það til að sýna fram á að við ætlum okkur að verða í baráttunni í ár? Eftir þessa törn “léttist” svo prógrammið talsvert og liðið með fullt sjálfstraust, ætti að geta komið sér í ansi hreint vænlega stöðu.

Nú er lag, eða hvað?

Liverpool – PSV 3-1

Meistaradeildin er orðin þannig í dag að maður er orðinn svo góðu vanur að maður er hálfpartinn farinn að ætlast til þess að Liverpool taki flesta andstæðinga sína á þessu stigi keppninnar nokkuð örugglega, sérstaklega á heimavelli. PSV hafa verið Hollenskir meistarar undanfarin 4 ár, verið gríðarlega sterkir í meistaradeildinni undanfarin ár og haft í sínum röðum gríðarsterka leikmenn. Engu að síður býst maður við nokkuð öruggum sigri og ég er hræddur um að allt myndi nú loga ef hann fengist ekki.

Það er samt enginn hætta á miklum hita eftir leik kvöldsins, Liverpool hélt áfram mjög góðri spilamennsku sinni og gjörsamlega labbaði yfir PSV, nánast án þess að setja í 3.gír. Einhverjir vilja örugglega meina að þetta PSV lið sé arfaslakt, ég vil samt heldur meina að þetta PSV lið var látið líta út fyrir að vera arfaslakt. En rennum yfir þetta:

Rafa kemur ennþá á óvart og hafði lið Liverpool hefðbundið í dag, nánast sama lið og spilaði gegn Stoke og Everton:

Reina

Arbeloa – Skrtel – Carragher – Aurelio

Gerrard – Alonso
Kuyt – Keane – Riera
Torres

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Agger, Mascherano, Babel (80.mín f/Gerrard), Benayoun (67.mín f/Riera), Lucas (75.mín f/Keane)

Fyrri hálfleikur var gjörsamlega eign Liverpool, PSV lagði leikinn upp eins og flest lið virðast ætla að gera gegn Liverpool í vetur, með mjög stífum varnarleik. 5-3-2 kerfi og allir fyrir aftan miðlínu. Þessi uppstilling var hinsvegar engin hindrun fyrir Liverpool sem byrjaði leikinn vel og skoraði strax á 4.mínútu eftir …wait for it……góða hornspyrnu. Torres var einn á auðum sjó í markteig og náði fínu skoti sem Isaksson varði vel með löppunum, af honum barst boltinn út í teig beint í lappirnar á Kuyt sem hammraði knöttinn í Isaksson sem fékk hann líklega í hnéð og þaðan fór hann í netið, 1-0. Smá heppni yfir þessu hjá Kuyt en gott mark engu að síður enda engin smá fjöldi varnarmanna fyrir framan hann þegar hann lét skotið ríða af.

Eftir markið var bara eitt lið á vellinum, Liverpool var með boltann í station útgafunni af reitarbolta án þess þó að opna PSV neitt sérstaklega. Það var helst að Ambrabat væri með lífsmarki hjá Hollendingunum enda hljómar nafnið ekki ólíkt undrabarn, en tilburðir PSV verða seint skráðir í sögubækurnar.

Á 19.mínútu átti Robbie Keane að fá víti þegar varnarmaður PSV fór klaufalega í lappirnar á íranum sem féll í teignum og heimtaði strax víti, réttilega enda boltinn aldrei nálægt varnarmanninum og dómarinn í afar góðri stöðu til að sjá þetta. Það þýddi þó ekki að svekkja sig á þvi og yfirburðir Liverpool héldu áfram þrátt fyrir að PSV hresstist örlítið þegar leið á hálfleikinn.Stuðningsmenn Liverpool voru vel með á nótunum þó þeir hafi á tímabili virkað smá rispaðir enda mátti heyra þetta góða lag í hátt í tíu mínútur frá The Kop.

En á 33.mínútu gerðist sögulegur atburður, Kuyt fékk boltann út á hægri kannti, kom honum upp í hornið á Torres sem tók bakvörðinn á sprettinum, kom boltanum inn í teig þar sem enginn annar en Robbie Keane var mættur og setti boltann laglega í vinstra hornið, 2-0 fyrir Liverpool og alsæll Keane tók spariútgáfuna af fagninu sínu góða fyrir framan stuðningsmenn Liverpool, sem var öllum með tölu mjög létt að þessi hindrun væri loksins frá. Fínn fyrri hálfleikur, yfirburðirnir algerir og mesta furða hvað fagnið hjá Keane var lítið ekkert pirrandi núna.

2-0 í hálfleik og það gjörsamlega áreynslulaust.

Seinni hálfleikur byrjaði svipað og sá fyrri, Liverpool var með boltann og leikinn gjörsamlega í sínum höndum. Þó lifnaði örlítið yfir hollendingunum sem fóru líklega að sýna vott af þeim bolta sem þeir spila allajafna. Á 52.mín var manni örlítið brugðið þar sem Torres var sparkaður niður og lá á eftir, slíkt er alltaf svolítið stress en hann hristi þetta af sér og hélt áfram að hrella varnarmennina. Torres hefði með smá heppni getað skorað í leiknum en var alltaf ógnandi og átti eitthvern þátt í öllum okkar mörkum. Þegar klukkutími var liðin af leiknum var ég farinn að skilja betur hvernig Kuyt tókst að vera markamaskína í Hollandi , það var bara einfaldlega gríðarlegur styrkleikamunur á þessum liðum.
Á 65.mín skipti gamla hetjan okkar Jan Kromkamp aftur um lið í andartak, honum hefur alltaf langað til að spila með Torres og sendi því góða sendingu á spánverjann sem komst við það einn í gegn, en ekkert varð úr færinu þar sem Torres skaut framhjá, kudos engu að síður á Kromkamp.

Næstu fimm mínútur fóru Hollendingarinr aðeins að gera sig líklega og færðu sig aðeins framar á völlinn, við það skapast smá pláss fyrir Torres sem var við það komast í gegn þegar hann var felldur af arguably aftasta varnarmanni PSV. Aukaspyrna var dæmd á hættulegum stað og gult spjald fór á loft. Áður en spyrnan var tekin gerði Benitez aðra skiptingu á liði Liverpool, setti Lucas inn fyrir Keane. Lucas var svo varla kominn inná þegar Gerrard HAMMRAÐI knöttinn í netið úr aukaspyrnunni, geggjað mark hjá fyrirliðanum og eins mikið a la Gerrard og hægt er, 3-0. Skiljanlegt reyndar að hann tæki spariútgáfuna á þetta enda hans hundraðasta mark fyrir klúbbinn.

Fljótlega eftir að staðan var orðin 3-0 slysuðust hollendingarnir upp kanntinn, þaðan kom fín sending frá Kromkamp að mig minnir inn á varamanninn Danny Kovermas sem minnkaði muninn í 3-1 með góðu marki. En þetta var held ég í eina skiptið sem eitthvað reyndi á Reina í leiknum, ekki að ég sé að kenna honum um það.

Eftir þetta fjaraði leikurinn nánast út. Babel sem kom inná fyrir Gerrard fékk slæman slink á ökklan og virtist vera meiddur en harkaði þó af sér og kláraði leikinn. Síðasta færið kom svo eftir góðan undirbúnig frá Torres sem komst enn eina ferðina næstum í gegn, hann ákvað að skjóta ekki þegar hann var í færi til þess, tók þess í stað feik og setti boltann á Lucas sem var í úrvalsfæri sem vörn PSV varði í horn.

Þetta var það síðasta sem gerðist markvert í þessum mjög góða leik okkar manna sem var sá 250. undir stjórn Rafa Benitez.

-


Frammistaða okkar manna
var heilt yfir bara skrambi góð, andstæðingurinn var látinn líta illa út, varnarmúrinn strax brotinn á bak aftur sem var, eins og Stoke kenndi okkur, mjög mikilvægt. Það var svosem enginn að bera neitt sérstaklega af í kvöld þannig séð heldur bara góð frammistaða liðsins heilt yfir. Ef ég renni yfir frammistöðu leikmanna:

Reina – Þessi leikur var þannig að ég hefði verið pollrólegur þó Peggy Arpex..whatever væri í markinu. PSV fékk eitt færi sem fór á markið og reyndar í markið, en það er ekki hægt að saka Reina mikið um það mark.

Arbeloa – Byrjaði frísklega og var að ná ágætlega saman við Kuyt í upphafi. Leikurinn bauð ekki upp á mikla möguleika á mistökum hjá Arbeloa og því frekar hlutlaus frammistaða hjá honum í kvöld.

Skrtel – þetta skrímsli var að mati Agger leiðinlega gott í kvöld. Skrtel er að verða hrikalega traustur miðvörður og gerir það erfiðara fyrir Agger að komast aftur í liðið með hverjum leiknum sem líður.

Carragher – Hann var bara samur við sig í dag, en það er auðvitað mikið hrós þegar talað er um Carra. Það reyndi svosem ekki mikið á vörnina.

Aurelio – Gaman að sjá hann aftur í liðinu og ég tala nú ekki um klára heilan leik. Átti nokkra líflega spretti upp kanntinn, en þessir leikur verður ekkert lengi í minnum hafður hjá honum held ég.

Gerrard - Fyrirliðinn var góður í dag, við áttum gjörsamlega miðjuna og Gerrard átti nokkrar efnilegar sendingar sem sköpuðu hættu. Þar fyrir utan átti hann mark helgarinnar í meistaradeildinni, þvílíkt sem það er alltaf gaman að sjá þessar neglur syngja svona í netinu.

Alonso – Líkt og Gerrard var Alonso afar traustur í kvöld, dreifði spilinu vel og líkt og ég sagði eftir síðasta leik þá er hann alltaf að líkjast sjálfum sér meira og meira….það er gaman að sjá.

Kuyt – Hefðbundinn leikur hjá honum, Kuyt er að eiga nokkuð góða leiki þessa dagana og var að vanda þræl duglegur í dag og skoraði meira að segja gott mark. Hann dalaði aðeins þegar leið á leikinn og ég er ekkert spenntur fyrir því að sjá mikið meira af samvinnu Kuyt og Bennayoun sem við fengum í lokin.

Keane – Ágætisleikur hjá Keane, hann er komast betur inn í leik okkar manna og náði auðvitað loksins að setja mark fyrir okkur í þessum leik. Það var nokkuð augljóst að þetta var honum afar kærkomið og mikið óskaplega má hann fara gera þetta reglulega.

Riera – Sæmilegur leikur hjá Riera, var að skila boltanum ágætlega frá sér og stríða hollendingunum af og til. Hefur þó verið meira áberandi, maður er samt að fá það meira og meira á tilfinninguna að Rafa hafi gert góð kaup í þessum kappa.

Maður leiksins

Fernando Torres – Í nokkuð jöfnu liði Liverpool í dag vel ég Torres sem mann leiksins. Hann var alltaf ógnandi og bara óheppinn að skora ekki í kvöld. Hann átti skotið sem varð til þess að boltinn barst til Kuyt í fyrsta markinu, hann sendi á Keane í fyrsta marki írans fyrir Liverpool og hann fiskaði aukaspyrnuna sem Gerrard skoraði úr. Þar að auki var hann rétt búinn að leggja upp mark fyrir Lucas undir lokin. Þetta gull er ekki bara að skora fyrir okkur heldur skapar hættan af honum einnig helling af mörkum.

En mjög góður sigur hjá okkar mönnum og ekki hægt annað en að vera sáttur. Gerrard náði 100.markinu og Keane braut ísinn, semsagt allt eins og það á að vera.

Takk fyrir mig

Babú

Byrjunarliðið gegn PSV

Rafa var búinn að gefa það út fyrir leikinn að hann myndi ekki breyta miklu, liðið hefur verið að spila vel og kallinn segist eiga í basli með að taka einhvern út úr starting 11 á meðan svo sé. Að hann sé að tala svona er jafvel sögulegri viðburður heldur en gengi krónunnar þessa dagana og eitthvað sem mjög margir anti-rotation sinnar ættu að vera ánægðir með.

Fyrir leikinn er gerð ein breyting og hún er jákvæð að mínu mati, Fabio Aurelio kemur inn fyrir Dossena en annars er liðið nákvæmlega eins og það var gegn Everton.Nú er bara vonandi að Aurelio nái að ræpast til að taka smá run án þess að meiðast, þetta er góður leikmaður þegar hann er heill.

Reina

Arbeloa – Skrtel – Carragher – Aurelio

Gerrard – Alonso
Kuyt – Keane – Riera
Torres

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Agger, Mascherano, Babel, Benayoun, Lucas.

Það þarf ekki neinn vísindamann til að sjá að bekkurinn okkar er orðin mun sterkari en hann hefur oft verið og því margir möguleikar í stöðunni fyrir Rafa þessa dagana. Ég vil líkt og Babel sjálfur fara sjá hann meira í liðinu, sama á við um Agger, en meðan þessir kappar eru bara á bekknum hlítur liðið að vera sterkt um þessar mundir. Mascherano er svo auðvitað byrjunarliðsmaður allajafna en ég er alveg sáttur við miðjuna eins og hún er í dag gegn PSV heima.

Ég segi að þetta verði lítið óvænt í kvöld og fari 3-0, við erum bara mun sterkari en PSV og klárum þetta lið á Anfield, kæruleysið frá upphafi þessarar keppni í fyrra er vonandi að baki. Torres 2 og Alonso skora fyrir okkur.