Suma leiki er bara skemmtilegra að skrafa um en aðra. Verkefni dagsins var ærið, við stuðningsmenn þurftum að vakna fyrir hádegi á laugardegi sem er auðvitað bara mannvonska, leikmenn Liverpool þurftu að skella sér alla leið á Goodison Park að etja kappi við litla óþekka bróðir í Everton. Okkur hefur gengið ágætlega með þá undir stjórn Benitez, jafnvel unnið þá einum færri, en leikurinn í dag var líklega sá besti hjá okkar mönnum í þessum erfiða nágrannaslag undir stjórn Rafa.

En byrjum á byrjuninni. Lið Liverpool í dag var nákvæmlega eins skipað og þegar það yfirspilaði Stoke City án ásættanlegs árangurs:

Bekkur: Cavalieri, Agger, Hyypia, Aurelio (inn f. Riera), Pennant (inn f. Keane), Babel, Lucas inn f. Alonso).

Leikurinn byrjaði nokkuð svipað og típískur derby leikur milli þessara liða, hörð barátta, lítið um færi en Liverpool öllu sterkari aðilinn. Everton ætlaði greinilega að liggja aftur á vellinum og reyna beita skyndisóknum og auðvitað nýta sér öll föst leikatriði sem þeir komust í tæri við. Þeir eru allajafna stórhættulegir í föstum leikatriðum á meðan við getum átt ansi misjafna leiki þegar kemur að þessum parti leiksins. Þetta var þó í góðu lagi í dag og í raun hafði maður fáránlega litlar áhyggjur af þessu, vörnin hélt mjög vel og Reina greip inní það sem ekki var hreinsað.

Fyrsta markverða atriði leiksins kom á 8.mín þegar hinn öflugi nýliði Everton, Fellaini sem við þekkjum ágætlega frá Standard Liege tók hraustlega tæklingu á Alonso og uppskar gult spjald fyrir. Eftir korter áttu heimamenn reyndar ágæta hornspyrnu sem féll ágætlega fyrir Tim Cahill, en hann klúðraði því listavel. Liverpool var þarna að sækja ágætlega og virkuðu mun hættulegri, Riera var að gera þeim lífið leitt og átti t.a.m. góða fyrirgjöf á Torres á 18.mín sem hann klikkaði og stuttu seinna átti Riera ágætt skot sem endaði upp í stúku. Það var gott flæði hjá okkar mönnum þar sem Kuyt var ansi líflegur og…. wait for it…. gríðarlega duglegur. Hann barðist eins og ljón að vanda og virtist kunna vel við sig í svona leik. Eins vil ég hrósa Mike Reily, hann átti sérstaklega góðan fyrri hálfleik að mínu mati og leyfði leiknum að fljóta vel í staðin fyrir að flauta á öll smáatriði sem skemma oft svona leiki. Bæði lið gætu fundið eitthvað til að kvarta yfir en heilt yfir held ég að þetta hafi komið út á sléttu. En á 25.mín stoppaði hjartað í fyrsta skipti, Reina missti boltann yfir sig sem  féll fyrir nýnema ársins hjá Leikfélagi Liverpoolborgar, Yakubu (innsk. það var víst Fellaini), sem hammraði tuðruna í átt að marki en Carragher varði stórglæsilega á línu, en dómarinn var reyndar búinn að flauta. Töff björgun hjá Carra engu að síður og hálfgert trademark hjá honum. Fyrri hálfleikur gekk ágætlega, Liverpool var mun áræðnara en maður var aðeins farinn að hafa áhyggjur af endurtekningu frá síðustu helgi.

Undir lokin gaf Arnar Björnsson svo Everton mönnum víti, góður dómari leiksins var ekki alveg á sama máli og gaf bara horn, en Arnar var þar að misskilja röfl í Carra og co sem vildu meina að Cahill hefði dottið full auðveldlega, nokkuð skondið atvik fyrir okkur sem horfðum á Stöð 2 Sport.

0-0 í hálfleik og ágætis frammistaða okkar manna.

Seinni hálfleikur byrjaði svo nokkuð svipað og sá fyrri, Everton lá til baka með Yakubu einan uppi á toppi og ógnaði ekki mikið, svipað var upp á teningnum hjá okkar mönnum. Eftir  10.mín. af þessu var ég farinn að verða svolítið óþreygjufullur og var mikið að spá hvar t.d. þessi maður væri (þ.e. Tottenhan- Keane)

Eins óskaði ég eftir Torres og Gerrard, sem þó höfðu sést aðeins meira. Venjulega þegar ég byrja með svona röfl yfir leikmönnum þá er stungið upp í mig stuttu síðar, Riise var ansi öflugur í því og Keane var nálægt því núna. Á 58.mín kemur bolti innfyrir vörn Everton sem Keane nær út við endalínu, Kuyt tekur gott hlaup inn í horn og dregur til sín bakvörðinn (Lescott) og skilur þannig eftir gott pláss fyrir Fernando Torres sem skilaði snilldarsendingu frá Keane listavel á sinn stað í marki Everton. Þvílíkur léttir, vá, og fullkomlega verðskulduð forysta.

Maður var varla hættur að fagna þessu á 62.mín þegar Keane er búinn að lauma boltanum inn í teig á Kuyt, hann er tæklaður af varnarmanni Everton sem átti með því þessa líka fínu stoðsendingu á Torres sem hammraði tuðruna upp í þaknetið, 0-2 fyrir Torres, Keane og Kuyt, snilld.

Fjörið virtist ekki vera búið, á 65.mín sendir Riera boltann frá endamörkum á Kuyt sem potar boltanum inn, en markið var dæmt af þar sem boltinn var farinn afturfyrir endamörk. Við fengum þó horn og uppúr því að mig minnir fékk Torres góða sendingu innfyrir sem hann skilaði á sinn stað í þriðja skipti í leiknum, en línuvörðuinn þurfti endilega að taka eftir þvi að um rangstöðu var að ræða. En jesús hvað þetta voru skemmtilegar ca. tíu mínútur.

Eftir þennan hamagang róaðist leikurinn aðeins, Everton aðdáendur fóru að huga að heimferð sem var afar ljúft að sjá. Á 66.mín tók Benitez Riera útaf eftir mjög góðan leik frá þeim spænska og við það fór svolítið af ógninni okkar. Á 78.mín var svo komið að föstum liðum eins og venjulega í viðureignum þessara liða þegar Tim Cahill fékk beint rautt fyrir harkalega tæklingu á Alonso. Við endursýningu gat maður kannski fallist á að um rúmlega gult spjald hefði verið að ræða en ég fer nú ekki að kvarta yfir þessu. Þremur mínútum seinna var Gerrard svo ansi nálægt því að skora sitt 100.mark og 1000.mark Liverpool í EPL, en skot hans rétt utan vítateigs var vel varið af Tim Howard.

Eftir þetta var leiktíminn bara látinn líða, ég var ánægður með að sjá Pennant fá að koma inná í lokin en hann kom inná með Lucas í tvöfaldri skiptingu þegar fimm mín voru eftir. Ekkert markvert átti sér stað utan þess að aðdáendur Everton reyndu veikum mættu að yfirgnæfa fallegan þjóðsöng Liverpool manna, YOU´LL NEVER WALK ALONE. Alltaf sætt að heyra þann söng óma á heimavelli Everton

Ef ég fer létt yfir mitt mat á okkar mönnum í dag þá var Reina stálheppinn að það var skuggi af stúkunni yfir vítateignum, ella hefði hann getað sólbrunnið á stífbónuðum skallanum. Dossena var ágætur í dag, var ógnandi með Riera í fyrri og ágætlega sókndjarfur. Carra var nákvæmlega eins og við var búist af honum, hann er ekki mikið fyrir það að tapa á móti Everton og sýnir það í verki að honum langar ekkert að taka upp á því, hann var mjög góður í dag. Sömu sögu er að segja af Skrtel, hann var gríðarlega sterkur og var nautið Yakubu eins og ungabarn í höndunum á honum. Arbeloa var solid í leiknum og vann á þegar leið á hann. Sóknaraðgerðir okkar manna fóru fram vinstramegin til að byrja með og í raun ekkert voðalega mikið um leik Arbeloa að segja.

Á miðjunni var Alonso mjög fínn í dag og er alltaf að líkjast sjálfum sér meira og meira. Gerrard var einnig góður enda miðjan eign Liverpool í leiknum. Þó finnst mér hann svolítið heftur svona aftarlega og ég sakna hans úr sóknarleiknum. Robbie Keane var svipaður og undanfarið, er að linka ágætlega við samherja sína og virkar líklegur til að koma með úrslitasendinguna. Fyrri var sæmilegur hjá honum en í upphafi seinni var ég farinn að athuga hvort hann hefði ekki örugglega verið í liðinu….þá kom hann með tvær úrslitasendingar. Það er samt þræl magnað að segja þetta en hann virkar á mann eins og maður sem skortir smá sjálfstraust, og trúið mér, það mun ekki há honum lengi.

Á vinstri vængnum átti Riera þvílíkt góðan leik að mín mati, hann var sí ógnandi og gerði Tony Hibbert hægri bakverði Everton lífið leitt. Hann er nokkuð fljótur, með ágætis sendingar og líklegasti maðurinn í þessari vandræðastöðu hjá okkur í háa herrans tíð. Maður saknar svolítið að hafa ekki risa á bekknum (Crouch) upp á að hlaupa í svona leiknum fyrst við erum farnir að komast mun lengra upp kanntana með tilkomu Riera. Hinumegin átti Dirk Kuyt sinn besta leik fyrir Liverpool á þessu tímabili, það er oft talað um að þessi umdeildi leikmaður bæti fyrir skort á hæfileikum með óbilandi báráttu og dugnaði og því er nokkuð ljóst að Everton – Liverpool derby leikur er hannaður fyrir Kuyt. Hann var mjög líflegur, mikið í boltanum og einn af okkar bestu mönnum í dag.

Maður leiksins hlítur svo að vera gulldrengurinn Fernando Torres. Hann var alltaf að reyna, sí ógnandi með hraða sínum þó Everton vörnin næði að pirra hann lengi vel. Þeir gleymdu sér samt í smá tíma og bara bing bara búmm Torres búinn að setja þrjú mörk á innan við 10.mín og þar af tvö lögleg. Game Over. Nú er bara vonandi að hann sé kominn í gang og taki nú gott run.

En frábær leikur hjá okkar mönnum, létum Everton líta illa út á heimavelli í þeim leik sem þá langar mest af öllum til að vinna, svona á að hefja laugardag.

Okkar menn unnu í kvöld **2-1 sigur á Crewe Alexandria** í 32ja liða úrslitum Deildarbikarsins. Leikurinn fór fram á Anfield en var því miður hvergi sýndur og því verður þetta frekar stuttaraleg leikskýrsla.

Rafa stillti upp eftirfarandi liði í kvöld:

**Bekkur:** Gulacsi, Carragher (inn f. Degen), Skrtel, Dossena, Alonso, Keane (inn f. El Zhar), Torres (inn f. Ngog).

**Mörk:** Agger og Lucas fyrir Liverpool, O’Connell fyrir Crewe.

Ég hlustaði á útvarpslýsingu leiksins á opinberu síðu Liverpool og miðað við það sem þulirnir þar sögðu var þetta ekkert sérstaklega sannfærandi sigur eða frammistaða. Agger skoraði með skoti beint úr aukaspyrnu í upphafi leiks áður en O’Connell jafnaði um miðjan fyrri hálfleik eftir að Cavalieri varði vel skalla eftir hornspyrnu Crewe. Það var svo Lucas Leiva sem skoraði sigurmark Liverpool um miðjan seinni hálfleikinn.

**Maður leiksins:** Ég sá ekki leikinn og miðað við þulina á opinberu síðunni stóðu fáir leikmenn eitthvað upp úr þannig að ég ætla að velja **Lucas** sem mann leiksins, einfaldlega af því að hann skoraði sigurmarkið.

Næsti leikur er gegn Everton í Úrvalsdeildinni í hádeginu á laugardag, á útivelli.

Í dag tapaði Liverpool 2 stigum á heimavelli í baráttunni um enska meistaratitilinn. 27 marktilraunir, þar af 11 á rammann, hvað er hægt að segja?

En hefjum þetta á byrjunarliðinu.

Bekkur: Cavalieri – Degen – Agger – Lucas – Benayoun (inn f. Keane) – Babel (inn f. Riera) – Mascherano.

Leikurinn byrjaði ansi fjörlega. Steven Gerrard tók aukaspyrnu fyrir utan vinstra vítateigshornið og skot/sending hans hafnaði í netinu og hafði ekki viðkomu við neinn leikmann. Þrátt fyrir það var flaggað og markið dæmt af og verð ég bara að segja að ég veit ekki alveg hvað dómararnir sáu athugavert við þetta. Fullkomlega löglegt fyrir mér. En þetta umdeilda atvik átti svo eftir að ráða úrslitum.
Leikurinn þróaðist eins og flestir áttu von á held ég, þ.e.a.s Liverpool lágu á Stoke og léku boltanum sín á milli fyrir utan teig Stokara. Það er oft frekar erfitt að komast bakvið svona varnarmúra og í fyrri hálfleik sáum við lið gestanna liggja mjög aftarlega með vörn sína (sem var eiginlega allt liðið) og færi Liverpool voru þá einna helst skot fyrir utan teig.
Í síðari hálfleik var það nákvæmlega sama upp á teningnum og Liverpool fengu góð tækifæri mjög fljótlega. Fyrst var það Keane sem fékk sannkallaðan deddara eftir góðan undirbúning Arbeloa en Keane klúðraði. Torres fékk svo mjög gott skallafæri, aftur eftir undirbúning Arbeloa og nú voru allavega færin að færast nær marki Stoke. Menn voru farnir að koma í meira mæli inn í teig og því komu eðlilega meiri möguleikar heldur en í fyrri hálfleik þegar að menn stóðu fyrir utan teig og spiluðu þar á milli sín með Torres einan inni í teig. En leikurinn fór að opnast og Stoke fór að fá innköst frá Rory Delap og hornspyrnur og hvaðeina og að sama skapi opnuðu þeir sig örlítið varnarlega. Liverpool fóru að nýta sér það með að fjölga inni í teig og loksins var þetta orðinn leikur. Næst var röðin komin að Torres, hann þrumaði á markið en varnarmaður Stoke komst fyrir skotið með höfðinu. Dirk Kuyt fékk svo 2 færi á sömu mínútunni og aukaspyrna Steven Gerrard skreið svo framhjá stönginni. Eitthvað hlaut að fara að gefa sig, þetta var ekki hægt. Það tók svo alveg steininn úr þessu þegar að Carragher var farinn að skjóta á markið, en skot hans fór upp í stúku.
Pressan jókst undir lok leiksins en krafturinn var ekki nógu mikill og leikurinn fjaraði út.

Þessi leikur var hreinn viðbjóður að horfa á, spil Liverpool var alveg allt í lagi en þegar það átti að reka endahnútinn á sóknirnar þá klikkaði allt. Hugmyndirnar voru afleitar og leikmenn virkuðu þreyttir og bitlausir.

Vörnin þurfti ekki að gera mikið svosem varnarlega og gula spjaldið hans Skrtel var algjör óþarfi og ófagmannlegt pirringsbrot. Carragher og Skrtel komu aðeins upp í sóknina en spila eðlilega ekki mikið af henni. Dossena þarf að fara að laga krossana sína því þeir voru vægast sagt viðbjóður áhorfs í dag. Arbeloa var hins vegar mjög beittur og spilaði mjög vel, bæði í vörn og sókn.

Miðjan gerði vel í að leika boltanum sín á milli og skilaði kannski sinni rullu sæmilega. Mér fannst Alonso eiga allt í lagi leik, sótti boltann niður í vörnina og lék honum ágætlega frá sér, skilaði svo sem sínu hlutverki allt í lagi. Gerrard byrjaði leikinn á að skora gott mark sem var því miður dæmt af og hann átti ekkert afleitan leik að mínu mati. En hann er greinilega ekki í sínu besta formi, eiginlega frekar langt frá því og það sást að hann hafði ekki kraftinn í lokin þegar menn voru að leita að honum. En það er eðlilegt þar sem hann var meiddur fyrir ekki svo löngu síðan.

Sóknin eru náttúrlega vonbrigði dagsins. Riera átti góð tilþrif og fína spretti og virkaði nokkuð solid á mig, spilaði fínan leik og ekkert hægt að kvarta undan honum. Kuyt spilaði þokkalega, átti nokkur færi sem hann hefði mátt fara betur með en hann skorti hugmyndir eins og flestir aðrir í sóknarleik Liverpool í dag. Keane var rosalega slakur í dag. Hann fékk tvö mjög góð færi og ég veit ekki hvað maðurinn þarf gott færi til þess að geta skorað sitt fyrsta mark, ég er orðinn mjög pirraður á honum og hann varla sást í þessum leik og það sem sást af honum var neikvætt. Mér fannst Torres vera staður inni í teignum og skapaði lítið, kannski því hann var á einhvern óskiljanlegan hátt mjög oft einn inni í teignum. Torres tók sér líka of mikinn tíma í sínar aðgerðir og var einfaldlega eins og allir aðrir í dag, bitlaus og klaufalegur í færunum.

Það eru nú ekki margir sem berjast um hituna þegar kemur að því að velja mann leiksins. Það voru nokkrir sem gerðu svo sem ekkert rangt, en mér fannst heldur enginn gera eitthvað auka sem þarf oft til að eitthvað gerist. Þetta var eins og áður hefur komið fram ótrúlega bragðdauft og þegar færin loksins komu þá voru menn algjörlega eins og aumingjar fyrir framan markið.
Ég ætla að velja Arbeloa mann leiksins, hann átti góðar fyrirgjafir og spilaði varnarleik sinn vel. Hann undirbjó bestu færi liðsins en samherjar hans sáu til þess að klúðra þeim tækifærum.

En við skulum nú ekki mála skrattann á veginn strax. Þessi leikur er búinn og ég er viss um að menn séu eðlilega mjög pirraðir, stuðningsmenn, leikmenn og þjálfarar. En það þýðir ekkert að hengja haus og vera með nein læti, tímabilið er ekki langt komið og ég er viss um að nú þegar Gerrard og Torres séu komnir á fullt að þá fari eitthvað almenninlegt að gerast þarna frammi. Það þarf hins vegar augljóslega að fríska eitthvað upp á sóknarleikinn og fara yfir það hvernig menn brjóta upp slíkt tjaldsvæði sem myndaðist í teig gestanna. Ég er hins vegar mjög mótfallinn því að hafa Keane í holunni, ég vill hafa Gerrard í þeirri stöðu fyrir aftan Torres. Af hverju að breyta einhverju sem var að virka? Sáum hvernig þetta virkaði í Frakklandi í vikunni allavega. Keane er bara ekki að virka í þessari stöðu og ég veit ekki hvað hann þarf marga leiki þangað til eitthvað gerist hjá honum. En nóg um það og leikinn.

Næsti leikur er gegn Crewe í Deildarbikarnum á þriðjudaginn og vonumst við til þess að það verði aðeins skemmtilegri leikur.

YNWA.

LOKSINS!

Á upphafi síns fimmta tímabils við stjórnvölinn hjá Liverpool hafði Rafa Benítez það loks af að vinna sigur gegn Sir Alex Ferguson í Úrvalsdeildinni, en okkar menn í Liverpool unnu í dag verðskuldaðan 2-1 sigur gegn Manchester United í fjórðu umferð Úrvalsdeildarinnar.

Byrjum á byrjuninni. Rafa stillti í dag upp eftirfarandi liði:

Bekkur: Cavalieri, Hyypiä, Dossena, Gerrard, Babel, Torres, Ngog.

Sem sagt, okkar sterkasta lið nema að Torres og Gerrard voru á bekknum, þrátt fyrir að vera orðnir heilir heilsu. United-megin var Ferguson með allan sinn hóp til taks utan Cristiano Ronaldo sem er ekki alveg orðinn leikfær.

United-menn komust yfir strax á þriðju mínútu leiksins. Carlos Tevez fékk boltann á miðsvæðinu og gaf hann viðstöðulaust innfyrir vörn Liverpool. Þar náði Dimitar Berbatov fyrstur til boltans úti við vítateigshornið hægra megin og lék inn að endalínunni. Carragher var í honum en gaf Berbatov of mikið pláss til að athafna sig og sá búlgarski náði fyrirgjöfinni. Skrtel var með Rooney í gjörgæslu á markteignum en boltinn barst aftur fyrir þá og út í teiginn þar sem téður Tevez kom aðvífandi, aleinn, og smellti boltanum óverjandi í markhornið framhjá Pepe Reina.

Þetta mark var algjört kjaftshögg fyrir okkar menn; Carra átti að gera miklu betur í að loka á Berbatov og leyfa honum ekki að athafna sig svona auðveldlega, á meðan Mascherano og Alonso voru hvergi nærri Tevez sem kom á seinna hlaupinu inní teiginn og fékk að skora óvaldaður. Eftir þetta mark voru okkar menn verulega stressaðir svona fyrsta kortér leiksins en svo fór þetta að jafnasta aðeins út og það var kannski heilst einum manni fyrir að þakka að okkar menn fóru að fá trúna á að þeir gætu jafnað leikinn aftur.

Albert nokkur Riera var að leika sinn fyrsta leik fyrir Liverpool í dag og hann byrjaði snemma í leiknum að keyra á Wes Brown í bakverðinum hjá United, og yfirleitt hafði hann betur og skapaði mikinn usla upp við vítateig United. Það var einmitt eftir pressu frá honum sem jöfnunarmarkið kom svo loks, en það var Edwin van der Sar sem gaf okkur það á silfurfati. Nokkrum mínútum áður hafði van der Sar sloppið með skrekkinn þegar Kuyt skaut beint á hann úr dauðafæri eftir að hann hafði misst auðvelda fyrirgjöf úr hornspyrnu, en á 26. mínútu kom hár bolti fyrir inn í teiginn frá hægri kanti Liverpool.

Wes Brown virtist ætla að ná fyrstur til boltans og hreinsa hann frá markinu, en Riera pressaði í bakið á honum og eitthvað hefur van der Sar ekki litist á blikuna því í stað þess að leyfa Brown að sjá um fyrirgjöfina skutlaði hann sér út í teiginn og reyndi að blaka boltanum frá. Það tókst þó ekki betur en svo að hann sló boltann í lærið á Brown og þaðan rúllaði boltinn í tómt netið. Staðan orðin 1-1 og þótt markið hafi verið snemmbúin jólagjöf efldust okkar menn við það og náðu yfirhöndinni í leiknum eftir markið. Þó var enn talsvert jafnræði á milli liðanna í leiknum og eftir kaflaskiptar mínútur var staðan enn 1-1 í hálfleik.

Í síðari hálfleik mætti hins vegar bara annað liðið til leiks. Ég veit ekki alveg hvað gerðist hjá United-liðinu en menn Ferguson náðu sér einfaldlega aldrei á strik eftir leikhléð. Ég man eftir góðu langskoti frá Ryan Giggs sem Reina náði að verja yfir markslána og svo átti Rooney eitt máttlaust skot framhjá á 94. mínútu, eftir hornspyrnu, en að öðru leyti var United-liðið einfaldlega í eltingarleik allan seinni hálfleikinn.

Að sama skapi var síðari hálfleikurinn mjög jákvæður hjá okkar mönnum og hreinlega frábært að sjá liðið á köflum. Rafa lagði greinilega upp með það í hálfleik að leggja áherslu á að Riera fengi boltann sem mest á vinstri vængnum, þar sem hann var að rústa Brown á köflum, og var Aurelio mjög duglegur að tvöfalda með honum upp þeim megin sem olli því að Wayne Rooney eyddi mestum parti seinni hálfleiksins í varnarhlutverki með Brown þeim megin. Eflaust hefur fjarvera Rooney úr framlínupressu United haft eitthvað með bitleysi þeirra að segja en það er klárt að Rafa las leikinn hárrétt í hálfleik og þessi áherslubreyting skipti öllu máli.

Sigurmarkið kom svo á 77. mínútu. Dirk Kuyt og Alvaro Arbeloa sóttu saman upp hægri vænginn en náðu ekki að brjóta vörn United á bak aftur. Boltinn barst þó á endanum til Javier Mascherano – sem hafði yfirburði af miðjumönnum beggja liða í dag – og hann keyrði með hann alla leið inn að endalínu. Þar virtist sem hann hefði farið einni snertingu of langt með boltann í stað þess að gefa fyrir því Giggs náði að stíga hann út en það er eitt við Mascherano að hann gefst aldrei upp og í stað þess að leyfa Giggs að skýla boltanum aftur fyrir endamörk skutlaði hann sér á hann og náði að reka tána í boltann sem barst óvænt út í teig til Kuyt sem gat keyrt óvaldaður inn að nærstönginni. Þar voru United-menn með Robbie Keane í gjörgæslu en Kuyt gaf þess í stað út á óvaldaðan Ryan Babel – sem var þá nýkominn inná fyrir Riera – og sá hollenski klúðraði ekki dauðafærinu og kom Liverpool í 2-1, en það urðu lokatölur leiksins!

Svo ég tali aðeins um frammistöðu liðsins, þá var þessi leikur kannski ekki frábær framan af en á heildina virkilega jákvæður. Að mínu mati er einmitt mjög mikilvægt að liðið hafi unnið þennan leik, sérstaklega af því að leikurinn byrjaði svo illa. United komust strax yfir og fyrsta kortérið eða svo horfði ég á í tómu þunglyndi því þetta virtist vera að spilast þannig að United myndu vinna enn einn auðveldan sigurinn á Anfield. En svo gerðist eitthvað hjá okkar mönnum og þeir náðu að yfirstíga andlega múrinn og koma til baka, og svo loks að vinna. Fyrri hálfleikurinn var baráttusigur í sjálfum sér hjá okkar mönnum, en í seinni hálfleik blómstraði leikur liðsins og allt small svo hrein unun var að sjá!

Pepe Reina hafði sem fyrr segir lítið að gera í markinu. Í vörninni fannst mér Skrtel bera af og hefði hann verið minn maður leiksins ef ekki hefði verið fyrir ákveðinn Spánverja framar á vellinum. Carragher byrjaði leikinn mjög illa og virkaði óstöðugur en vann sig svo inn í þetta eins og hans er von og vísa. Arbeloa og Aurelio byrjuðu einnig frekar illa og voru duglegir að senda á andstæðingana en sóttu sig báðir þegar á leið og sérstaklega var Aurelio frábær sóknarlega í seinni hálfleik.

Á miðjunni áttu Xabi Alonso og Yossi Benayoun frekar rólegan dag en léku þó ekkert illa endilega, og mætti í raun segja það sama um Steven Gerrard sem spilaði síðustu tuttugu mínútur leiksins eða svo. Mascherano byrjaði illa eins og svo margir aðrir en vann sig fljótt inn í leikinn og kaffærði á köflum bæði Anderson og Scholes í liði United hreinlega einsamall. Frábær leikur hjá litla skrímslinu. Í framlínunni börðust Keane og Kuyt vel en gerðust báðir sekir um hrikalega nýtingu úr nokkrum úrvalsfærum. Ef þeir hefðu verið á skotskónum í dag hefðu þeir hæglega getað skorað svona tvö mörk hvor en sem betur fer kom það liðinu ekki í koll. Kuyt á ekki eftir að spila marga leiki sem fremsti maður – fyllti þá stöðu í dag vegna meiðsla Torres – en Keane verður að gjöra svo vel og fara að nýta eitthvað af færunum sínum ef hann ætlar ekki að vera liðinu byrði á næstu vikum.

Í mínum huga kemur þó aðeins einn til greina sem maður leiksins. Nýliðinn **ALBERT RIERA** kom heldur betur inn í enska boltann með látum í dag og grunar mig að Wes Brown sé því fegnastur að þessum leik sé lokið. Riera lék í 70 mínútur og vissulega stal varamaður hans, Babel, senunni með því að skora gott sigurmark í leiknum en þessar fyrstu 70 mínútur fór hreinlega allt sóknarspil okkar manna í gegnum Riera á vinstri vængnum. Hann er áræðinn, tekur menn á og ógnar og pressar virkilega vel. Svo er hann líka flinkur, en ólíkt mörgum öðrum sá maður í dag að hælspyrnurnar og krúsídúllurnar þjóna tilgangi. Frábær innkoma og ef þetta er forsmekkurinn af því sem koma skal vorum við heldur betur að gera góð kaup við lok félagaskiptagluggans.

Næsti leikur er gegn Marseille í Meistaradeildinni í miðri viku og svo er það Stoke City á Anfield í deildinni um næstu helgi. En við erum á toppi deildarinnar í dag og verðum það fram að næstu helgi (Chelsea eina liðið sem getur náð okkur að stigum). Því ber að gleðjast.

Góða helgi, Púllarar nær og fjær. Við höfum beðið lengi en loksins er komið að okkur að brosa eftir leik við United! :D