Jæja gott fólk. Enn heldur okkar bitlausi sóknarleikur áfram. En við erum taplausir ennþá, þökk sé góðri vörn og markvörslu. Þessi leikur einkenndist af einni stórri miðjuklessu sem myndaðist í sóknarleik Liverpool og það var einna helst vinstra megin sem að bakvörður okkar Dossena komst nokkrum sinnum upp. Ég ætla ekki að gerast rosalega svartsýnn eftir þessa rimmu því að við fórum á erfiðan útivöll og litum ekki eins illa út og í síðustu leikjum. En leikurinn endaði 0-0 sem er dapurt og hér að neðan ætla ég að kryfja þennan leik til mergjar.

Byrjunarliðið var eftirfarandi:

Bekkur: Cavalieri – Agger – Babel – El Zhar – Aurelio (inn f. Kuyt) – Ngog (inn f. Torres) – Benayoun (inn f. Keane).

Leikurinn var í miklu jafnvægi framan af og fá marktækifæri litu dagsins ljós í fyrri hálfleik. Það dró hins vegar til tíðinda um miðbik fyrri hálfleiks þegar að Fernando Torres þurfti að fara af velli meiddur, vonum að þetta sé ekkert alvarlegt. Af myndinni sem er hér neðar í færslunni (sem var tekin af vef BBC) þá reikna ég með að meiðsli Torres séu sem fyrr aftan í læri. Vegna myndtruflana sá ég ekki aðdragandann af meiðslum Torres en allavega þá skipti Rafa David Ngog inná. Leikurinn breyttist ekkert ýkja mikið við þessa skiptingu. Sama miðjuspilið einkenndi leikinn og kantspil var ekki í hávegum haft. En eftir tíðindalítinn leik kom fyrsta alvöru færið og það áttu heimamenn í Villa en Pepe Reina varði vel frá John Carew sem komst í sannkallað dauðafæri. Við þetta kom smá líf í leikinn og Liverpool fór að koma ofar á völlinn. Á 39. mínútu hélt ég að fyrsta mark leiksins væri að líta dagsins ljós. Þá kom Dossena upp kantinn og átti algjörlega fullkomna sendingu inn á markteig, boltinn barst á fjærstöng þar sem Dirk Kuyt kom á ferðinni og hamraði boltann í hliðarnetið. Ég var að vonast til að sjá hollenska smalahundinn taka hundafagnið hans Ómars Ragnarssonar ef hann hefði skorað en það verður að bíða betri tíma. Áður en flautað var til leikhlés þá spiluðu nýju mennirnir Keane og Ngog sig í gegnum vörn Villa en skot Frakkans unga fór rétt yfir. Leikurinn opnaðist örlítið undir lok hálfleiksins og gaf því góð fyrirheit fyrir fjörugan síðari hálfleik, samt var vörn Liverpool ekkert til að kvarta yfir og hélt vel. 0-0 í hálfleik og leikurinn leit ágætlega út fyrir Liverpool.

Síðari hálfleikur byrjaði heldur betur af krafti hjá Liverpool. Alonso fékk gott færi eftir frábæran undirbúning Robbie Keane en skot Alonso fór af varnarmanni og hársbreidd yfir markið. Upp úr hornspyrnunni barst boltinn á Ítalann spyrnugóða Dossena sem átti fyrirgjöf/skot sem gamla keflið Brad Friedel blakaði yfir á meistaralegan hátt. Eftir leik bárust fréttir af því að blaklið Þróttar Neskaupstað væru að bera víurnar í Friedel. Heimamenn héldu boltanum vel eftir þetta en það voru ekki hættulegir hlutir sem þeir sköpuðu sér þar sem vörn Liverpool var gríðarsterk.
En Liverpool gat ekki legið baka til það sem eftir lifði leiks og nú var röðin komin af Robbie Keane. Hann slapp inn fyrir vörn Villa eftir góða sendingu Mascherano en skot hans var máttlítið og fór framhjá. Þarna vildu einhverjir fá vítaspyrnu, en menn tala um að Reo-Coker hafi keyrt fullharkalega aftan í Keane. Ég tel þetta ekki hafa verið víti en dæmi nú hver fyrir sig. Þetta var það eina sem átti eftir að gerast hjá Liverpool í leiknum en Villa menn pressuðu töluvert í lok leiks en ekkert kom út úr því og lokatölur því 0-0.

Maður Leiksins
Það voru þrír leikmenn sem stóðu uppúr í dag að mínu mati. Það voru Reina, Carragher og Mascherano. Reina varði vel úr nokkrum ágætis tækifærum Villa og hélt hreinu í enn einum leiknum, frábært að hafa þennan markvörð. Carragher stóð sína plygt í vörninni með stakri príði. Hann stöðvaði nokkrar skyndisóknir og stírði vörninni frábærlega sem hefur einungis fengið á sig 1 mark í 3 leikjum í deildinni. Það er líka gríðarlega jákvætt að sjá að þessi titringur er farinn úr varnarleiknum hvað varðar föst leikatriði og fyrirgjafir. Nú virðast menn mun einbeittari hvað þessi mál varðar og eru að sjá mann og bolta.
En sá leikmaður sem stóð upp úr í dag er að mínu mati Javier Mascherano. Hann kemur rosalega öflugur inn á miðjuna eftir Ólympíuleikana og stóð sig príðilega. Hann stöðvaði margar sóknir, skilaði boltanum vel af sér og bjó til besta tækifæri okkar í leiknum þegar að Keane slapp í gegn. Mikilvægi Mascherano á miðjunni er gríðarlegt og hann sýndi í dag að hann á að byrja alla leiki ef hann er heill heilsu.

Ég er sem fyrr segir rosalega ánægður með varnarleikinn sem er að virka rosalega vel. Við eigum samt inni Daniel Agger sem er nú enginn pappakassi og að mínu mati erum við með bestu vörnina í deildinni. En sóknarleikurinn er mikið áhyggjuefni. Ég var rosalega pirraður að horfa upp á okkar menn á lokamínútunum. Við sóttum ekkert á þessum kafla nema það kom ein “sókn” og þar var Arbeloa fremsti maður.
Auðvitað er hrikalegt að missa Torres af velli meiddan en það sást greinilega að menn voru sáttir við þetta 1 stig og það pirrar mig. Eftir að Keane var svo tekinn útaf þá áttaði ég mig á því að við værum ekkert að fara að skora í þessum leik, þótt Keane hafi ekki átt neinn draumaleik þá er það eini maðurinn sem er dettur í hug að geti klárað svona leik. En þrátt fyrir tjahh, ekki beint skemmtilegasta dag Liverpool, þá má maður ekki missa trúna og detta í eitthvað þunglyndi. Við erum með 7 stig, jafnmörg og Chelsea og sitjum í 2. sæti deildarinnar. Við verðum að biðja til Guðs um að Torres sé ekki illa meiddur því eins og okkar bitlausi sóknarleikur er í dag þá er það Torres sem er okkar besti sóknarmaður og hann þarf að taka sér tak og koma þessu almenninlega af stað. Ég hef fulla trú á að það gerist og að við höldum okkur á eða við topp deildarinnar. 7 stig úr 3 leikjum er alls ekki afleitur árangur og því mega menn ekki gleyma.

Næsti leikur er eftir 2 vikur eða þann 13. september þegar að Manchester United kemur í heimsókn á Anfield. Það verður risaleikur og vonandi að Rafa geti hugsað málið og fundið lausn á sóknarleik okkar á meðan á átakanlegu derhúfuhléi stendur.

Takk í bili.