Eftir þessa 210 mínútna óvæntu háspennurimmu er ekki hægt annað en að byrja á að hálfpartinn samhryggjast mótherjunum, þetta belgíska lið spilaði svo sannarlega ekki eins og minna liðið gegn Liverpool í þessu einvígi og Standard Liege virðist vera hörkuklúbbur heilt yfir, með gott og kraftmikið lið og stuðningsmenn sem minna á sjálfan rauða herinn.

En manni líður ekkert betur með frammistöðu Liverpool fyrir því, þeir eru að spila leikkerfi sem þeir virðast ráða afar illa við, vandræðalega illa á köflum með menn í aðalhlutverkum sem passa alls ekki saman. Leikurinn í dag var eiginlega beint framhald af síðustu þremur leikjum og vægast sagt afar pirrandi.

Liðsuppstillingin hjá okkar mönnum í kvöld (og vonandi í síðasta sinn í bili) var svohljóðandi:

Bekkur: Cavalieri, Dossena, Agger, Plessis, Spearing, El Zhar, Babel.

Aurelio kom inn fyrir Dossena frá Boro leiknum og var það að í góðu lagi mín vegna enda bjóst maður nú við öflugri sóknarleik frá vinstri vængnum, þar sem Babel kæmi jafnvel inná í seinni og setti allt í háaloft. Sú varð nú aldeilis ekki raunin.

Leikurinn byrjaði þó sæmilega hjá okkar mönnum fyrstu mínúturnar, vorum með boltann og af og til sást glitta í ágætis spil. Það breyttist þó eftir ca. 10.mín þegar Liege fær sitt fyrsta færi, hörkuskot fyrir utan frá nemanda ársins 2006 hjá belgíska leiklistarháskólanum Mbokani að mig minnir. Stuttu seinna fengu þeir annað færi sem Jose Reina varði listavel og bjargaði þar með andliti okkar manna enn eina ferðina. Þannig gekk fyrirhálfleikur nokkurnvegin. Liverpool reyndi að byggja upp eitthvað spil en góð pressa gestana á andlausa miðjumenn okkar lét sóknartilburði okkar líta út eins og fólksbíl á sumardekkjum í fljúgandi hálku. Eitt umdeilt atvik átti sér reyndar stað þegar okkar menn heimtuðu víti þar sem boltinn var handleikinn innan teigs af liggjandi manni, læt aðra um að fella dóm á það atvik, ég var allavega ekkert trylltur.

Í hálfleik bjóst maður við að Rafa myndi koma mönnum inn á rétta braut og heimta MIKIÐ BETRI frammistöðu gegn ekki sterkari mótherjum og jafnvel gera bara breytingar strax. Það var auðvitað ekki upp á teningnum og áfram hélt þessi kvöl fyrir okkur stuðningsmenn. Allar okkar sóknaraðgerðir voru svona næstum því, það var varla að við næðum skoti á markið svo heitið geti. Kanntspil Kuyt og Bennayoun var hreinn brandari, rólyndis hlaup þeirra inn á miðju eða jogg þeirra upp í hornin voru afar auðlesin og skiluðu litlu. Á meðan var Gerrard fastur allt of aftarlega á vellinum að passa Alonso sem átti í tómu basli með miðsvæðið gegn reyndar mjög spræku miðjupari gestana, þeim Defour og Fellaini.

Reyndar dró töluvert af Standard í seinni hálfleik og þeir fóru að draga sig aðeins aftar og létu Mbokani hlaupa svolítið, en eftir þetta einvígi er ég gríðarlega feginn því að sá kappi er ekki betri slúttari því þá værum við í sjokki núna. En seinni hálfleikur tók enda um síðir, bæði lið áttu inn á milli sæmilega spretti en ekkert sem fékk mann til að standa upp yfir, meira var um að maður lét út úr sér nokkur vel valin fúkyrði og spyrðist fyrir um það hvar í andskotanum Peter Crouch væri?

Ég bjóst nú samt ekki við öðru en við myndum nú sigla yfir þetta lið í framlengingu enda voru Liege menn farnir að þreytast og ég hreinlega neitaði að trúa að Liverpool gæti fallið út á þessu stigi keppninnar.

Framlengingin var nokkurnvegin framhald af seinni hálfleik, við vorum meira með boltann án þess að skapa mikið og bera fór á mistökum úr ótrúlegustu áttum, Torres var með móttöku sem Sissoko hefði roðnað yfir og hvaðeina. Kuyt átti ágætt skot frá vítateigslínunni eftir að hafa unnið boltan en það fór rétt framhjá, Arbeloa af öllum mönnum kom svo með eina bestu tilraun okkar manna þegar hann smellhittiboltann út við hliðarlínu en Espinoza í marki Liege var með þetta allt á hreinu. Stuttu seinna átti hinn spræki El Zhar svo klárlega að fá víti, en hann hafði tekið varnarmenn Liege listavel á og var klárlega sparkaður niður beint fyrir framan dómarann en fékk ekkert fyrir sinn snúð. Það var semsagt bara ekkert að ganga og mest lítið í spilunum hjá okkar mönnum sem fékk mann til að búa sig undir “flautukörfu”. En á 118. mínútu fær Babel blöðruna og fer með hana út í horn, þar tekur hann bakvörð Liege á og nær góðum bolta inn á fjærstöng, þar gat ekki verið neinn annar mættur en Dirk Kuyt sem laumaði sér á ótrúlegan hátt á bakvið Dante og hamraði boltann í netið. Snilldarmark hjá Kuyt og eitt af því fáa sem hann gerði af viti í sóknarleiknum í kvöld, en það var svo sannarlega vel tímasett hjá honum og hreint hræðilega mikilvægt.

Áfam höldum við því að misnota máltækið “winning ugly”, það er auðvitað þræl pirrandi alveg en á maðan maður veit að það býr MIKLU meira í þessu liði og að það kallast jú auðvitað WINNING ugly þá er maður ekkert farinn að örvænta strax. Liverpool var klárlega að spila gegn mótherjum sem þeir bjuggust ekki við að væru svona sterkir og geta þegar horft er á einvígið í heild þakkað Jose Reina all hressilega fyrir að vera komnir í riðlakeppni UEFA. En það eru sigurvegararnir sem er munað eftir og við eigum líklega lítið eftir að spá í þessum leik þegar fram líða stundir, maður gæti samt ekki verið fegnari að þessar 210 mínútur eru búnar, þetta var allt allt of tæpt.

Til að enda þetta vil ég aðeins pæla í frammistöðu leikmanna og þessu blessaða leikkerfi. Ég skil ekki alveg afhverju við erum aftur farnir að leggja upp með 4-4-2 kerfið og nota í það sömu menn og hafa sannað getuleysi sitt í því fyrir. Það eru 3 ár síðan Gerrard og Alonso combó-ið var rétt búið að klúðra fyrir okkur úrslitaleik þessarar keppni, en þeim var bjargað fyrir horn með því að djúpur miðjumaður var settur inná og Gerrard gefið frelsi. Þetta virðist ekkert hafa breyst, Gerrard vill svolítið hverfa þegar hann fær ekki að leika lausum hala og er að mínu mati vannýttur þegar hann er að spila of langt frá markinu, Alonso hefur bara enganvegin worke rate-ið í að spila sem solo varnartengiliður og það hamlar því að bakverðirnir okkar geti beitt sér í sóknarleiknum eins og maður hefði viljað. Aurelio og Arbeloa voru samt ekkert arfaslakir í kvöld en báðir geta betur.

Kuyt og Bennayoun hafa verið arfaslakir sóknarlega í upphafi tímabils og voru það einnig í kvöld, fyrirsjáanlegir, allt of hægir og hvorugur virðist vera hreinræktaður kanntmaður. Ég er ekki aðáandi þess að Kuyt sé byrjunarliðsmaður hjá okkur en það er á svona momentum sem maður vill að stungið sé upp í mann, líklega tekur Kuyt nú við kyndlinum af norska vini mínum sem sérhæfði sig í að skora þegar ég var búinn að fylla úr blótkvótann. Long may it continue.

Þessir fjórir miðjumenn ná ekki að skapa mikið fyrir sóknarmennina okkar enda í töluverðri fjarlægð frá þeim og það segir sína sögu að við náum Torres aldrei einum í gegn á móti Standard Liege, hvað þá Keane sem í fyrsta skipti á ævinni lítur út fyrir að skorta smá uppá sjálfstraustið!!! Þeirra samvinna á samt ekki eftir að batna mikið fái þeir ekki betri þjónustu.

Aftast erum við svo nokkuð vel settir, Carra stendur ALLTAF fyrir sínu og Skrtel var að spila vel í kvöld, það var nú bara ekki eins hrikalega mikið um þessar ömurlegu löngu spyrnur þeirra í kvöld og þeir koma báðir vel frá leiknum. Á bak við þá er svo eini leikmaðurinn (ásamt Carra kannski) sem virðist vera mættur til leiks þetta tímabilið, Jose Reina. Hann vel ég mann leiksins í kvöld, bæði vegna þess að hann stóð uppúr í dag og einnig vegna þess að það er alfarið honum að þakka að við erum ennþá með í meistaradeild Evrópu.

Af bekknum komu svo þeir fóstbræður Babel og El Zhar, sá hollenski er að að gera sitt allra besta til að dempa væntingarnar sem maður gerði til hans fyrir þetta tímabil með afar ósannfærandi byrjun, á meðan sá marakóski virkar þræl sprækur alveg og rættlætir það ágætlega að vera búinn að slá Pennant út úr hópnum. Babel er þó sá sem getur gert eitthvað óvænt upp úr þurru og það var hann sem náði þessum kross fyrir á 118 mínútu. Þannig að ágæt innkoma hjá báðum þegar á heildina er litið.

Hvað um það, nú er búið að stilla miðið á Róm, það er það eina sem skiptir máli eftir svona rimmu.

Takk fyrir

Einar Babu

Það er ekki alltaf skemmtilegt að skrifa leikskýrslur fyrir þetta blogg. Í fyrra var ég orðinn svo þreyttur á því að við ákváðum að taka inn nokkra nýja penna aðallega til að leysa mig af því ég var duglegastur í leikskýrsluskrifunum á þessari síðu.

Það er oftast gaman að skrifa eftir sigurleiki, en leiðinlegt eftir tapleiki. Stundum hefur það þó verið ágætt að skrifa eftir tapleiki. Eftir langar taphrinur eða þegar að langt er liðið á tímabilið þá hef ég oft fengið eitthvað útúr því að hella mér yfir allt og alla í kringum liðið. Í byrjun tímabils er það hins vegar mun erfiðara að skrifa um tapleiki, sérstaklega fyrsta tapleik tímabilsins. Þá bresta vonir manns og maður hikar við að gagnrýna þá sem spila illa því að tímabilið er kannski nýbyrjað.

Því var ég drullu stressaður þegar um 10 mínútur voru eftir af leiknum í dag því að leikskýrslan hefði svo sannarlega ekki verið skemmtileg og ekki margt ánægjulegt til að skrifa um. En á 10 mínútum tókst þessu Liverpool liði að snúa leiðinlegum tapleik uppí yndislega ánægjulegan sigurleik. Og hverjum var það að þakka? Jú, þeim tveim mönnum sem hafa síðustu árin oftast reddað hlutunum fyrir Liverpool: Jamie Carragher og Steven Gerrard. Það er þeim að þakka að í dag er Liverpool í efsta sæti ensku Úrvalsdeildarinnar í stað þess að við værum um miðja deild, með þá þunglyndustu talandi um að þetta tímabil væri búið eftir tvo leiki.

Byrjum á byrjuninni. Rafa stillti svona upp í byrjun:

Á bekknum: Cavalieri, Aurelio, Agger, Babel, Ngog, El Zhar, Plessis.

Þessi leikur var ekki góður. Í raun var hann slæmur mestallan tímann. Liverpool liðið var vissulega eilítið sterkara mestallan tímann, en þetta Middlesboro lið er líka mjög framværilegt lið, sem spilaði vel og sótti á mark Liverpool en hékk ekki bara í vörn einsog flest lið gera á Anfield. Þeir eru með marga mjög frambærilega menn einsog framherjana þrjá og Downing, sem að gerði varnarmönnum Liverpool oft lífið leitt.

Liverpool náði ekki að skapa sér nein frábær færi mestallan leikinn. Middlesboro fékk sennilega hættulegasta færi leiksins þegar að Reina varði frábærlega eftir meistartakta frá Tuncay. Hjá Liverpool var hins vegar mestallt liðið slappt.

Á 70. mínútu kom svo það sem virtist vera algjört rothögg þegar að Mido (sem kom inná fyrir Alves) skoraði glæsilegt mark með langskoti fyrir Boro. Mínúturnar á undan hafði ég verið að röfla við vin minn sem sat með mér hvað ég yrði fúll yfir jafntefli, en allt í einu virtist jafntefli vera það besta sem við gátum átt von á.

Það benti þó lítið til á að eitthvað myndi breytast. Rafa setti Babel inná þegar um hálftími var eftir, en hann átti einhverja skelfilegustu innkomu sem ég hef séð á ævinni. El Zhar kom svo inn fyrir Arbeloa og Aurelio inn fyrir Dossena.

Þetta breyttist þó allt þegar aðeins fjórar mínútur voru eftir af leiktímanum. Liverpool var með boltann útá hægri kanti þegar að boltinn fór í höndina á einum Boro manni, en (annars arfaslakur dómari leiksins) Mike Reily lét leikinn halda áfram – boltinn barst til **Jamie Carragher**, sem að skaut og skoraði fyrir Liverpool (með smá viðkomu í varnarmann Boro). Afskaplega sjaldgæf sjón, en samt frábært að sjá Carra skora.

Eftir þetta jókst pressan enn meira hjá Liverpool og þegar að **þrjár mínútur voru komnar fram yfir venjulegan leiktíma** gaf Xabi Alonso háa sendingu inná teig þar sem að Robbie Keane tók boltann niður og þar kom fyrirliðinn okkar, **Steven Gerrard** og skoraði með frábæru skoti beint uppí samskeytin. Frábært mark hjá Gerrard, sem var óheppinn að skora ekki úr aukaspyrnu stuttu áður.

Ótrúlega sætur sigur hjá Liverpool þrátt fyrir slaka frammistöðu.

**Maður leiksins**: Liverpool liðið var alls ekki að leika nógu vel í dag. Torres var ágætur, en hann fékk úr litlu að moða. Þriggja manna línan fyrir aftan hann – Keane, Kuyt og Benayoun voru afleitir í dag. Það kom nákvæmlega ekkert útúr þeim.

Fyrir aftan þá var svo Xabi Alonso sem var líka afleitur. Það verður til að mynda að rannsaka það hvernig stendur á því að atvinnumaður í knattspyrnu getur ekki í einhverjum 4 tilraunum komið bolta úr horni framhjá fyrsta varnarmanni. Það var ekki fyrr en að Gerrard fór að taka spyrnurnar að boltinn dreif inná teig.

Ég ætlaði fyrst bara að velja einn mann leiksins, **Jamie Carragher**. Hann var einfaldlega okkar besti maður. Vann sína vinnu frábærlega og reddaði því algjörlega að Boro skoraði bara eitt mark í leiknum. En ég verð hreinlega að gefa **Steven Gerrard** líka nafnbótina, enda voru þeir félagar hetjurnar í dag og þeir minntu okkur enn einu sinni að sama hversu mikið við tölum um nýja menn – að þá eru þessir tveir menn algjörlega ómissandi partur af okkar liði. Gerrard spilaði ekki vel í dag, en hann reyndist okkur gulls ígildi á ögurstundu einsog svo oft áður.

Þannig að núna eftir tvo leiki er Liverpool með fullt hús stiga í **efsta sæti ensku úrvalsdeildarinnar**. Chelsea, Arsenal og West Ham hafa enn tækifæri til að jafna okkur, en við verðum allavegana á toppi deildarinnar næstu tvo klukkutímana. Það er ánægjulegt. Þrátt fyrir að Sunderland og Boro séu ekki mestu glansliðin á Englandi, þá eru þau bæði gríðarlega erfið lið (Tottenham er til að mynda búið að tapa fyrir báðum þessum liðum) og það eru svona lið sem við þurfum að klára til að geta blandað okkur í baráttuna um enska titilinn.

Næst þarf Liverpool að klára pakkann í undankeppni Meistaradeildarinnar og svo er það heimsókn á Villa Park næsta sunnudag og svo Manchester United á Anfield tæpri viku síðar. Já, þetta er byrjað!

Það var heldur bragðdaufur fyrsti leikur Liverpool á þessari leiktíð gegn Standard Liege í Belgíu. Ég átti von á að Liverpool myndi ekki hafa mikið fyrir því að klára þennan leik en annað kom heldur betur á daginn.

Byrjum á því að skoða byrjunarliðið.

Bekkurinn: Cavalieri, Hyypia, Insúa, Gerrard (inn f. Keane ’67), Voronin, Pennant, El Zhar (inn f. Kuyt ´83).

Liverpool hélt boltanum vel á upphafsmínútum leiks og stjórnaði algjörlega öllu sem fór fram á vellinum. En eftir um 10 mínútna leik vöknuðu heimamenn og stressið rann úr þeim. Þeir fengu fljótlega aukaspyrnu við vítateigshornið og uppúr henni kom skalli en hann hafnaði í stönginni og Reina bjargaði því sem bjarga þurfti í framhaldinu af því. Já smá einbeitingarleysi í dekkingu hjá Liverpool. Þetta sáum við oft á síðustu leiktíð vera einn helsta veikleika liðsins, að verjast föstum leikatriðum. En stuttu síðar kom dómarinn heimamönnum til hjálpar þegar hann dæmdi vítaspyrnu á Dossena sem handlék knöttinn vissulega, en hann gerði það utan teigs. En maðurinn sem vann gullhanskann í ensku úrvalsdeildinni í fyrra gerði sér lítið fyrir og varði vítaspyrnuna, Pepe Reina sýnir enn og aftur hversu góður hann er. Eftir þetta gerðist fátt markvert. Liverpool spiluðu boltanum í öftustu línu manna á milli en svo kom oftar en ekki kýling fram á við í átt að fremstu mönnum, sem gékk ekki eftir. Stuttu fyrir hálfleik átti spyrnumeistarinn Alonso aukaspyrnu sem fór hársbreidd yfir. Fleira markvert gerðist ekki í fyrri hálfleik. Tveir nýjir leikmenn ollu mér örlitlum vonbrigðum í fyrri hálfleik og það voru Dossena og Keane. Dossena átti í vandræðum allan hálfleikinn með frískan kantara Standard manna og Keane varla sást í framlínunni. En það er nú algjör óþarfi að dæma þessa leikmenn og liðið eftir 45 mínútur í fyrsta alvöru leik tímabilsins. Ég beið því pollrólegur eftir síðari hálfleik.

En eftir nokkrar mínútur í síðari hálfleik leyst mér ekkert á blikuna. Liverpool gékk illa í uppspilinu og ljótar tæklingar komu í kjölfar þess að þeir misstu boltann. Sóknarleikurinn var lítill sökum langra og hárra kýlinga fram völlinn úr öftustu línu. En vindurinn fór að renna hægt og rólega úr heimamönnum og Liverpool fóru að taka meiri völd inn á vellinum. Gerrard kom inn fyrir Keane og við það hresstist sóknarleikurinn eilítið. Gerrard tók aukaspyrnu rétt fyrir utan teiginn eftir að brotið hafði verið á Alonso en skot fyrirliðans fór rétt yfir. Í næstu sókn kom hár bolti inn fyrir Liverpool vörnina og Standard maður skallaði einn á móti Reina en Reina náði að komast fyrir skotið og Benayoun hreinsaði burt. Leikurinn datt mikið niður eftir þetta og fátt markvert gerðist, Liverpool hélt boltanum betur en lítið sem ekkert kom út úr því. Að lokum flautaði dómarinn bragðdaufan leik af.

Það eru vissulega ekkert slæm úrslit að fara með 0-0 í heimaleik á Anfield en ég lít ekki á málið þeim augum. Ég get ekki hrósað mörgum leikmönnum eftir þennan leik, því miður. Þessi úrslit eru ekki góð miðað við það að Standard Liege er hreint ekki stórlið í evrópskri knattspyrnu og við eigum hreinlega að sigra þá sannfærandi. Í staðinn erum við í bullandi vandræðum með þá og heppnir að tapa ekki leiknum.
Það eru 3 atriði sem mig langar að væla út af eftir þennan leik.
Í fyrsta lagi þá eru varnarmenn okkar í miklum vandræðum með háa bolta sem koma inn fyrir þá. Þó sérstaklega krossa sem koma utan af köntunum. Það er eins og menn sjái ekki mann OG bolta og þetta er klárlega eitthvað sem Rafa og Sammy þurfa að fara yfir með leikmönnum.
Í öðru lagi þá fannst mér við eiga í miklum vandræðum með að skapa almenninleg marktækifæri. Ég veit að leikmenn eru ekkert í formi lífs síns og sumir leikmenn eru nýjir og eiga eftir að komast betur inn í þetta, en að skapa ekki eitt almenninlegt marktækifæri finnst mér slakt.
Í þriðja lagi þá er ég mjög óhress með suma leikmenn hvað varðar hraða og styrk. Báðir bakverðirnir okkar áttu í bullandi vandræðum með fljóta kantmenn Standard og þeir stungu okkur af á fleiri stöðum en bara á köntunum. Ekki nóg með það að þeir hlupu okkur af sér heldur voru þeir að elta okkur uppi og loka á allar sóknarleiðir líka. Ég veit ekki hvort þetta sé bara hausinn á mönnum sem er að klikka eða hvort við séum ekki betri en þetta. Ég vill trúa því að þetta sé hugarástand leikmanna sem þarf að breyta og að menn hafi ekki náð að peppa sig nógu vel upp. Reyndar komu Belgarnir mönnum í opna skjöldu og spiluðu mjög grimmt og spurning hvort að leikmenn Liverpool höfðu bara ekki kraftinn í þetta, maður spyr sig.

En ég ætla svo sem ekkert að missa mig í neikvæðni varðandi þennan leik, þetta er fyrsti leikurinn af löngu tímabili og við skulum halda ró okkar. 0-0 eftir útileikinn, eigum Anfield eftir, þetta er nú ekkert alslæmt þó við höfum oft séð betri leiki hjá okkar mönnum.

Maður leiksins:
Það eru ekki margir sem koma til greina. Mér fannst Carragher spila þokkalega í vörninni en hann gerði nokkur mistök í dekkingu sem kostuðu það að Standard menn komust í ákjósanlega stöðu. Gerrard kom góður inn að mínu mati en var ekkert að brillera. Reina spilaði vel og varði vítið vel en mér fannst einn leikmaður spila betur en Reina í kvöld. Sá leikmaður heitir Plessis. Hann stoppaði oft upphlaup, skilaði boltanum vel frá sér og barðist vel. Margir leikmenn sem spila hans stöðu eru magnaðir tæklarar en vantar oft að geta komið boltanum frá sér eftir að þeir hafa unnið hann. Það getur Plessis gert vel og það gerði hann í kvöld. Hann gerði hlutina einfalt og sýnir mikinn þroska í leik sínum þrátt fyrir að vera ungur útlendingur í stórliði. En hann ásamt öllum öðrum í dag getur hins vegar gert betur. Liðið á helling inni og vonandi að Rafa nái að blása lífi í liðið fyrir komandi átök í úrvalsdeildinni.

Næsti leikur er gegn Sunderland þann 16. ágúst á útivelli. Það verður erfiður leikur og vonandi að menn verði á tánum. En látum þetta duga í bili.