Eins og ég sagði í pirringspistli hér á síðunni eftir fyrri leikinn við Chelsea á Anfield fyrir rúmum tveimur vikum, þá reyndist sú skoðun mín rétt að það einvígi tapaðist á lokasekúndnum í þeim leik, með sjálfsmarki Riise. Fyrir rúmri viku fór síðari leikurinn fram og okkar menn gáfu sig alla í verkið, og tókst meira að segja að velgja Chelsea-liðinu undir uggum, en á endanum sagði heimavöllurinn til sín og þeir unnu. Það var 30. apríl og í fyrsta skiptið undir stjórn Benítez varð ljóst að maímánuður yrði leikinn án úrslitaleikja, án nokkru til að stefna að.
Það var líka annað sem sagði til sín í þessum seinni leik gegn Chelsea, og það voru varamennirnir. Við reyndar áttum ágætis varamenn í þann leik í Hyypiä, Babel og Pennant, sem kostuðu okkur örugglega um 20 milljónir punda samanlagt. En þegar maður skoðaði innáskiptingar Chelsea-liðsins – þeir settu Malouda, Anelka og Schevchenko inná, en það er pakki upp á rúmar 60 milljónir til samanburðar við okkar 20 – undirstrikaði það bara enn frekar hvað liggur fyrir eigendum og forráðamönnum Liverpool í sumar. Eigi skal gráta Björn bónda heldur fylkja liði.
Þrátt fyrir að eiga von á þessu tapi tók ég því frekar illa og var ansi svekktur. Ekki yfir því að hafa tapað á Stamford Bridge fyrir Chelsea, enda engin skömm í því, heldur því að þessir leikir höfðu sýnt okkur svart á hvítu (sem og leikirnir tveir við Manchester United í vetur, að mínu mati) hvað þarf að gerast í sumar. Vandamálið er bara það að við getum ekki með nokkru móti verið viss um að það sem þarf að gerast verði gert. Ekki á meðan eigendasápuóperan heldur áfram.
Í kjölfar Chelsea-tapsins fór ég úr bænum í fjóra daga og hef svo síðustu daga notið þess að standa aðeins tilbaka og horfa á flugeldasýninguna sem er hafin í enskum fjölmiðlum. Það á enn eftir að leika síðustu umferð deildarinnar í Englandi, og spila til úrslita í FA Bikarnum og Meistaradeildinni, en sirkusinn er samt kominn í fluggír.
Það er ljóst að meira og minna öll liðin ætla sér stóra hluti í sumar. Roy Keane hjá Sunderland er búinn að úthýsa nokkrum af leikmönnum sínum og segist ætla að kaupa fyrir 50m punda. Kevin Keegan er að þrýsta á sitt fólk að fá svipaðar upphæðir, á meðan Thaksin hjá Man City ætlar að réttlæta væntanlegan brottrekstur á Eriksson með því að fá Scolari sem stjóra liðsins og láta hann hafa allt að 100m punda til leikmannakaupa. Ljóst þykir að Roman Abramovich mun styðja sinn mann, hvort sem það verður Avram Grant eða einhver annar, með meiri upphæðum en þeir hafa eytt síðastliðin tvö ár. Slúðrið í Manchester-borg segir að ef United vinni tvennuna muni Ferguson setjast í helgan stein, en hvort sem það er rétt eða ekki er ljóst að United mun berjast um bestu bitana. Brottför Flamini hjá Arsenal, sem og möguleg sala á Hleb, þýðir að Arsenal munu fara af alvöru á markaðinn í sumar og þá ætla lið eins og Aston Villa, Portsmouth, Blackburn og West Ham sér örugglega að byggja enn frekar á framförum síðastliðins tímabils.
Hvað kemur þetta Liverpool við? Þetta skiptir okkar menn öllu máli, skal ég segja ykkur. Það segir sitt að ef ég á 100 kr. og þið eigið 50 kr., þá eruð þið engu nær því að vera jafn efnuð og ég ef þið eignist 50 kr. í viðbót í sumar en ég 150 kr. Að sama skapi er óraunhæft að ætla Rafa Benítez að nálgast United og Chelsea enn frekar ef þessi tvö lið eiga eitt árið enn að eyða miklu hærri fjárhæðum í leikmenn en við.
Tökum Chelsea sem dæmi. Fregnir úr virtum miðlum herma að Abramovich muni leyfa Grant að eyða allt að 100m punda í leikmenn og er þá víst frekar verið að horfa á 3-5 stór nöfn heldur en allsherjar endurnýjun á leikmannahópnum. Ef við tökum mark á þessum fréttum eru sem sagt á leiðinni um 3-5 leikmenn af þessum svokölluðu Torres-gæðum til Chelsea í sumar. Og eiga þeir nóg af stórkörlum í þeim verðflokki fyrir.
United hafa verið orðaðir við leikmenn á borð við Berbatov hjá Tottenham, Benzema hjá Lyon, Huntelaar hjá Ajax og Santa Cruz hjá Blackburn, auk þess sem þeir eru sagðir hafa augastað á Dani Alvés hjá Sevilla og Gattuso hjá AC Milan til að bæta vörnina og miðjuna hjá sér.
Við? Enn sem komið er virðist Gareth Barry vera stærsta nafnið sem er orðað við Liverpool, en auk hans er talað um menn eins og Philipp Degen og Maik Taylor á frjálsri sölu og menn eins og Maxi Rodriguez hjá Atletico Madrid eða Antonio Valencia hjá Wigan fyrir innan við 10m punda hvorn. Þetta eru allt góðir leikmenn en maður sér ekki alveg hvernig slík kaup, ef þetta er það eina sem kemur til, á að nægja til að minnka bilið á milli okkar liðs og Chelsea og Manchester United. Sérstaklega ekki ef sumarið í ár verður jafn stórt hjá þeim og útlit er fyrir.
Það sem er fyrir mér enn meira áhyggjuefni virðist vera það að þessir leikmenn virðast flestir vera hugsaðir til að fylla skörð þeirra sem munu fara. Menn segja að Riise sé á förum frá Liverpool og einhver eins og Degen eða Abidal hjá Barcelona munu þá koma inn í staðinn. Ef Crouch fer segja menn að Rafa muni reyna að kaupa Kenwyne Jones hjá Sunderland, sem er góður en varla einhver Torres, Berbatov eða Anelka. Ef Alonso fer er Barry hugsaður sem staðgengill hans, á meðan við munum selja Carson og Itandje og fá Maik Taylor í staðinn. Kewell er á förum og ef Pennant fer líka gætum við séð tvo leikmenn eins og Valencia og/eða Rodriguez koma inn í staðinn. Þetta bætir kannski gæðin í hópnum eitthvað aðeins á heildina litið, en eru varla þær stökkbreytingar á getu liðsins sem vantar til að setja lið eins og Manchester United og Chelsea aftur fyrir sig.
Við sjáum hvað setur í þeim efnum. Á öðrum sviðum er jafn mikið um fréttir af Liverpool. Búið er að samþykkja nýju teikningarnar af vellinum í Stanley Park en enn er engin dagsetning komin á fyrstu skóflustungu. Alex Miller er að hætta sem þjálfari hjá Liverpool og því þarf Benítez alveg örugglega að fylla a.m.k. eina stöðu í þjálfarateymi sínu, sér í lagi eftir að Paco Ayesteran hætti í september í fyrra og skarð hans var aldrei fyllt.
Ef þið spyrjið mig koma jákvæðustu fréttir klúbbsins þessa dagana frá varaliðinu okkar. Ungu strákarnir undir stjórn Gary Ablett unnu í gær Norður-umdæmiskeppni varaliða en þar sem þeir voru áður búnir að vinna varaliðsdeildina er ljóst að við – ekki Arsenal, Manchester United, Chelsea eða önnur lið – eigum bestu ungu strákana þetta árið. Í liðinu í gær voru leikmenn á borð við Emiliano Insúa, Nabil El Zhar, Lucas Leiva og Damien Plessis sem hafa leikið með aðalliðinu í vetur. Þar að auki voru menn á borð við Jordy Brouwer, Mikel San José, Stephen Darby, Craig Lindfield og Ronald Huth í liðinu, en þeir hljóta að fara að banka á sénsa með aðalliðinu á næstu eða þarnæstu leiktíð með framgöngu sinni í vetur. Þá hafa enn yngri leikmenn eins og Daniel Pacheco og Gerardo Bruna einnig minnt á sig og þykja mikil efni, auk þess sem þeir Jack Hobbs og Paul Anderson hafa slegið í gegn á láni í neðri deildunum.
Stjarna vetursins í varaliðinu hefur samt án efa verið ungverska nýstirnið Krisztian Nemeth, sem hefur skorað hvert markið á fætur öðru og gæti fengið hlutverk með aðalliðshópnum strax á næstu leiktíð eftir frábæra fyrstu leiktíð með Liverpool. Menn búast við að Insúa, Leiva og jafnvel Plessis og El Zhar fái stærri rullu með aðalliðinu næsta vetur en ef Nemeth skilar sér inn með einhverjum árangri gæti það reynst liðinu mikill styrkur – og gróði fjárhagslega – ef allavega einn af þessum strákum nær að verða að stjörnu í liði Benítez.
Það er bara allt að gerast og þessa dagana er mjög áhugavert að fylgjast með öllu slúðrinu. Það er ljóst að það er stórt sumar í vændum þar sem stórlið meginlandsdeildanna stóru munu setja allt á fullt við að ná ensku liðunum sem eru farin að drottna einum of reglulega yfir Meistaradeildinni, en einnig er ljóst að ensku liðin ætla ekki að sitja auðum höndum á þeirri grósku sem hefur átt sér stað þar. Liðin þrjú fyrir ofan Liverpool munu öll bæta sig, á meðan liðin rétt fyrir neðan munu gera sitt besta til að brjóta upp þessa fjögurra liða elítu í Úrvalsdeildinni. Það þarf ekki mikið til að Liverpool missi af lestinni og öll þau fyrirheit sem tímabilið sem senn líður undir lok hefur gefið fjúki út í bláinn. Það yrði enn meiri glæpur en sjálfsmarkið hans Riise.
Það eru athyglisverðir dagar framundan. Það er aldrei leiðinlegt að halda með Liverpool FC, og það á alveg jafn vel við nú og áður.
Sumarið 2008. Bring it on!