Chelsea 3 – Liverpool 2

Rennum í gegnum þetta. Byrjunarliðin voru eftirfarandi.

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Riise

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Benayoun
Torres

Skiptingar Liverpool: Hyypia inn fyrir Skrtel 22. mín – Pennant inn fyrir Benayoun 78. mín – Babel inn fyrir Torres 98. mín.

Cech

Essien – Carvalho – Terry – A. Cole

Lampard – Makalele – Ballack
J. Cole – Drogba – Kalou

Skiptingar Chelsea: Malouda inn fyrir Kalou 70. mín – Anelka inn fyrir J. Cole 90. mín – Shevchenko inn fyrir Lampard 119. mín.

Fyrri hálfleikur:

Það var mikið í húfi í rigningunni í Lundúnum og leikmenn frekar stressaðir á upphafsmínútum leiksins. Chelsea byrjuðu leikinn miklu betur og Drogba átti fyrsta skotið á mark eftir 5 mínútuna leik en Reina sá við honum. Stuttu síðar fékk Torres færi eftir frábæra skyndisókn sem Benayoun og Gerrard sköpuðu en Spánverjinn lét verja frá sér. Drogba fékk svo annað færi, að þessu sinni dauðafæri en hann skaut boltanum rétt framhjá og vörn Liverpool út á þekju. Skrtel varð fyrir einhverju hnjaski og varð að fara að velli og láta hlúa að sér. Hann hélt áfram að kveinka sér og var skip útaf á 22. mínútu fyrir hinn 34. ára gamla Sami Hyypia. Minni hraði, meiri reynsla en klárlega áfall að missa Skrtel útaf og þurfa að breyta vörninni í miðjum leik. Á 33. mínútu fékk Kalou færi, þrumaði á markið, Reina varði en Drogba var mættur á fjærstöng og hamraði boltann í netið. Lierpool voru búnir að spila eins og ræflar fram að þessu og langt frá því að vera ásættanleg spilamennska hjá þeim. Sóknarleikurinn var ráðleysislegur og engin ógn var fram á við, leikmenn voru útúrtaugaðir og einföldustu sendingar voru að klikka. Ég átti von á að Liverpool myndu taka sig saman í andlitinu og rífa sinn leik upp eftir markið en annað kom á daginn. Chelsea voru miklu hættulegri. Þeir fengu aukaspyrnu rétt fyrir utan vítateig, Ballack tók hana og þrumaði boltanum rétt framhjá. Sendingar Liverpool voru skelfilegar, móttökurnar hræðilegar og sóknaraðgerðirnar voru eftir því. 1-0 í hálfleik og greinilegt að heimamenn réðu öllu sem fram fór inn á vellinum.

Síðari hálfleikur:

Sá síðari byrjaði með látum. Mascherano sendi boltann á Gerrard sem skallaði fyrir markið, þar var Kuyt mættur en Cech varði frábærlega og Hyypia missti af frákastinu. Lítið sem ekkert gerðist þangað til á 64. mínútu þegar að Benayoun tók á sprett af kantinum í átt að miðjum vítateig, lagði boltann í gegnum vörn Chelsea og hver annar en Fernando Torres var mættur og kláraði færið frábærlega. 1-1. Allt annað Liverpool lið mætt til leiks og baráttan og leikgleðin allt önnur en í fyrri hálfleik. Mascherano var farinn að taka brunabílinn og tækla um allan völl, Torres og Gerrard voru orðnir hreyfanlegri og liðið að spila mun betur. Leikurinn varð bragðdaufari eftir jöfnunarmarkið, völlurinn var þungur og hvorugt liðið var tilbúið að taka áhættuna. Liverpool voru þó sterkari aðilinn og líklegri ef eitthvað var. Leikmenn voru orðnir mjög þreyttir og gamli góði krampinn var farinn að líta dagsins ljós. Leikurinn fjaraði loks út og 1-1 kunnuglegar lokatölur. Framlenging staðreynd og rafmögnuð spenna á Brúnni.

Framlenging:

Liverpool byrjaði framlenginguna betur og áttu góða sókn, en hún varð bitlausari eftir slaka fyrirgjöf Riise sem hafði nægan tíma til að athafna sig. Örfáum andartökum síðar fékk Makalele boltann í hönd sína rétt fyrir utan vítateig en boltinn endaði aftur fyrir og hornspyrna. Gerrard tók hornið og Hyypia skallaði rétt framhjá. Liverpool miklu sterkari en svo kom slakur kafli sem kostaði okkur leikinn. Þeir töldu sig hafa skorað mark þegar Essien þrumaði boltanum í netið en Drogba tók sér stöðu fyrir framan Reina og því dæmd rangstaða og markið ekki löglegt, þar sem Drogba truflaði Reina í að reyna að verja. Stuttu síðar braut Hyypia á Ballack innan teigs. Lampard tók vítið og skoraði. Lítið var í gangi þar til að Drogba bætti við öðru marki sínu í leiknum. Það atvikaðist þannig að Anelka slapp bakvið Riise sem taldi Anelka rangstæðan, Carragher spilaði hann hins vegar réttstæðan og Anelka sendi boltann fyrir þar sem Drogba var mættur og skoraði. Þegar 10 mínútur voru eftir af framlengingunni fannst mér Liverpool hæglega geta fengið vítaspyrnu þegar Hyypia var felldur inn í teig, en dómarinn dæmdi ekkert. Þetta virtist vera að fjara út en þegar um 4 mínútur voru eftir þrumaði Ryan Babel boltanum upp í Samúel Örn og minnkaði muninn í 3-2. En þar við sat og Chelsea komnir í úrslitaleikinn í Moskvu.

Ég á ekki eitt aukatekið orð. Ég sit hérna lamaður. Ég veit hvorki í þennan heim né annan. Nei í alvöru, allt sem ég skrifa hér fyrir neðan myndi ég taka með fyrirvara. Ég hugsa ekki skýrt, þetta er martröð.

Maður leiksins:
Ég ætla að velja Jamie Carragher og Pepe Reina menn leiksins. Ég get ekki gert upp á milli þeirra. Carra barðist allan tímann og átti eina bestu tæklingu sem ég hef séð og það var enn betra að Drogba varð fyrir henni. Carragher er bara þessi leikmaður sem á solid 90. mínútur. Reina varði ég veit ekki hvað mörg skot sem skoppuðu fyrir framan hann í rigningunni, var fljótur að koma boltanum í leikinn og það er ekki hægt að kenna honum um neitt af þessum mökrum sem hann fékk á sig. Hinir voru of kaflaskiptir, Carra og Reina spiluðu vel ALLAN tímann. Mér fannast hræðilegt að sjá varnarvinnu Arbeloa í þessum leik, skelfilegt. Ég er ekki að koma með einhver ósanngjörn skítköst hérna eftir leik. Eins og ég upplifði þetta þá fannst mér Arbeloa eiga í vandræðum með ótrúlega margar sendingar og staðsetningar hans varnarlega voru oft út í hött. Ég var ánægður með Benayoun í 10 sekúndur þegar hann lagði upp jöfnunarmarkið en annars var hann ekki sannfærandi. Torres kláraði sitt færi vel og ég átta mig ekki á því af hverju hann fór útaf. Ég hlýt að hafa misst af því þegar hann meiddist eða þegar hann bað um skiptingu eða eitthvað.

Nú er þetta tímabil búið. Við erum ekki að keppa að neinu úr því sem komið er. 4. sætið er okkar, við erum dottnir úr leik í öðrum keppnum. Næsti leikur er gegn Man City á laugardaginn. Ég bara get ekki farið út í frekari umræðu um þennan leik, því miður. Ég skal ræða þetta seinna, þ.e.a.s taktíkina, skiptingarnar, Avram Grant, Rafa Benítez, dómgæsluna og það allt. En núna ætla ég að fara og leggjast í þunglyndi. Við heyrumst.

YNWA.

Þetta er dagurinn! (uppfært – liðin komin)

**Uppfært (Olli):** Liðið gegn Chelsea er komið og er eftirfarandi:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Riise

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Benayoun
Torres

Bekkurinn: Itandje, Finnan, Hyypia, Crouch, Lucas, Babel, Pennant.

Lið Chelsea er eftirfarandi.

Cech

Essien – Carvalho – Terry – A. Cole

Ballack – Makalele – Lampard
J. Cole – Kalou
Drogba

Jæja gott fólk. Það er komið að því. Seinni leikurinn er að hefjast. Það vekur mína athygli að Benayoun er á vinstri kantinum í stað Babel. Mér fannst Benayoun slappur um helgina og Babel var hvíldur þannig þetta kemur nokkuð á óvart. En við verðum að treysta Rafa. Ég hefði líka viljað kúpla Riise út úr þessum Chelsea leikjum en vonandi nær hann að koma hausnum á sér í lag og spila eins og maður!

En jæja, það er komið að því. Úffffff. Ég hef sjaldan verið jafn stressaður fyrir leik og sjaldan fundið jafn mikla spennu fyrir leik. Þetta er ekki ómögulegt en þetta verður frábært próf fyrir Liverpool liðið.

YOU´LL NEVER WALK ALONE!!! KOMA!


Jæja, menn eru ekki að fíla fyrirsögn með nafni skítaliðsins frá Manchester hér efst á þessari ágætu síðu. Það er greinilegt að færslan mín frá því í gær er að valda mörgum mönnum hugarangri.

Ég er orðinn alveg fáránlega spenntur. Ég er að fara til útlanda á morgun og það er árshátíð í vinnunni í kvöld og ég á eftir að klára fáránlega mörg verkefni…

En samt þá get ég varla hugsað um annað en fótbolta akkúrat núna. Eftir 4 klukkutíma verð ég mættur á barinn í Liverpool búningnum, sem ég var í í Istanbúl. Og ég vona svo innilega að ég eigi eftir að fagna í kvöld. Þetta er það skemmtilegasta við fótboltann. Núna eru okkar menn ólíklegri aðilinn í leiknum og það hefur hentað okkur vel í Meistaradeildinni hingað til. Gerrard, Torres og félagar verða dýrvitlausir í kvöld og ég er sannfærður um að þeir geti fært okkur sigur.

En til að koma mönnum í stuð, þá er hérna smá myndband fyrir kvöldið, sem var bent á í kommentum:

Ég er SPENNTUR!

Gaman að heyra Gerrard segja fyrir leikinn í gær að Chelsea hafi verið líklegri sigurvegari í fyrra. Við vitum öll hvernig það fór. :)

Manchester United í úrslit

Jæja, þá er það orðið ljóst að Manchester United mun spila til úrslita í Meistaradeildinni. Hinum stórkostlega frústrerandi þjálfara Frank Rijkaard tókst ekki að fá liðið sitt til þess að skora eitt einasta mark gegn ManU í tveimur leikjum og slík lið eiga einfaldlega ekki skilið að komast áfram í þessari keppni.

Ef það var mikilvægt fyrir Liverpool að komast í úrslitin fyrir þennan leik, þá er það LÍFSNAUÐSYN núna. Ég höndla ekki að horfa á Manchester United – Chelsea í úrslitum Meistaradeildarinnar. Hreinlega höndla það ekki. Núna er það undir okkar mönnum komið að klára dæmið á Stamford Bridge á morgun. Drepa alla þessa drauga tengda þeim velli. Ég meina ef að Bruno Cheyrou getur skorað fyrir Liverpool á þessum velli, þá hljóta Gerrard, Torres, Kuyt og Babel að geta það.

Ég er orðinn fáránlega spenntur fyrir morgundeginum. Ég leyfi mér að fullyrða að ef Liverpool kemst ekki áfram þá mun ég ekki horfa á fótboltaleik fram að opnunarleik EM í sumar.

En mikið afskaplega væri gaman að sjá Liverpool vinna Manchester United í Moskvu. Ekki væri verra ef að Mascherano myndi skora. :)

Chelsea á morgun á Stamford Bridge

54 … 56 … 60 … kannast einhver við þessar tölur?

Ég er spenntur, sue me, upphitunin kemur snemma, en það er kominn þriðjudagur!! Á morgun mun það ráðast hvaða lið það verða sem spila úrslitaleikinn í meistaradeildinni árið 2008. Við erum að tala um besta lið í heimi – Liverpool – og heimsókn þess til bláklæddra dýfingameistara og röflara og tæklara – Chelsea – á Stamford Bridge. Já, það er á útivelli sem örlög okkar í meistaradeildinni ráðast þetta árið … náum við í úrslitaleikinn eða ekki?

Fyrri leikur liðanna í undanúrslitunum þetta árið var sorglegur að því leytinu til, að úrslitin voru líkt og í deildarleiknum á Anfield í haust … mjög ósanngjörn. Bendum ekki á neinn núna, heldur áttum okkur á þessari stöðu sem við erum í: Við þurfum að skora á Stamford, eitthvað sem við höfum ekki gert síðan Rafa tók við liðinu. Við unnum síðast á Stamford Bridge 7. janúar 2004, og það er síðasta markið sem við skoruðum þar … þetta var í deildinni, leikurinn fór 1:0 og snillingurinn Bruno Cheyrou að verki!!! Hvað gerist á morgun??

54 … 56 … 60 …

Spádómar um úrslit eru farnir að birtast hér á blogginu í kommentunum og góð grein sem Einar Örn benti okkur á, þar sem Rafa gagnrýnir dýfingameistarann Drogba. Maður neitar því ekki að það örlar á fiðringi í maganum og hann magnast með hverri sekúndunni. En hvernig mun meistari Rafa stilla upp liðinu?? Hann verður að sækja og sækja strax. Það þýðir ekki ætla að fara með einhverja aðra taktík inn í leikinn tel ég. Alan Hansen er ekki alveg á minni línu, en hann segir um leikinn:

“Liverpool boss Rafael Benitez will surely instruct his players to keep it tight for 55-60 minutes and then you might see them play a bit more adventurously after that.”

Annars eru pælingar hans um undanúrslitin í heild sinni hér: Alan Hansen on the Champions League.

Með Aurelio meiddan, þá er aldrei að vita nema Norðmaðurinn byrji inná. Og þó … getur ekki Arbeloa farið á vinstri kantinn? Ég ætla að spá þessari liðsuppstillingu:

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypiä – Arbeloa

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Babel
Torres

Bekkur: Itandje, Finnan, Riise, Lucas, Pennant, Benayoun, Crouch

54 … 56 … 60 …

Svo er spurning hvort Pennant byrji inn á á kostnað Arbeloa og þá yrði spilað 3-3-2-2 eða 3-3-3-1 eða 3-5-1-1 … ??? Vá! Ég hreinlega veit það ekki, ég veit það bara að Rafa er snillingur og hann kann sálfræðina á bak við leikinn. Ég ætla ekki að spá fyrir um byrjunarlið þeirra bláklæddu, ég sé rautt og ætla mínum mönnum stóra hluti í leiknum! Torres verður á fullu, hann er búinn að upplifa ótrúlega flott fyrsta tímabil en hann er hungraður þrátt fyrir ungan aldur. Hann vill spila úrslitaleiki, hann vill sýna sig enn meir og besta hefndin gegn spörkunum sem hann fékk í fyrri leiknum, og fær eflaust núna í seinni leiknum, verður sú að setja hann í netið! Ég er sannfærður um að hann geri það … og þetta verður markið sem ræður úrslitum!!

Phil Tompson spáir:

“Perhaps this won’t be a great surprise coming from a man of my background, but I really think Liverpool will win 2-1 and make it three finals in four years.”

Og fyrirliði vor gefur skýr skilaboð:

“We’re the better side”

Let’s face it … leikir þessara liða í undanúrslitum meistaradeildarinnar hafa ekki verið markamiklir, og ég sé það ekkert endilega breytast í þessum leik.

Spá: Ég ætla að segja það, að staðan í hálfleik verði 0:0 og Torres mun setja boltann í netið á 69. mínútu. Drogba mun falla 15 sinnum í leiknum og fá aukaspyrnur í 13 skipti. Eitt skipti í fyrri hálfleik verður höndum lyft upp og brosað, en í síðari hálfleik mun Drogba detta í 15. sinn og reyna að fiska víti sem hann fær ekki – hlýtur að launum rauða spjaldið og Chelsea tapar yet again! 1:0 fyrir oss – engin spurning. Þetta er spurning um hjarta … og það hefur Liverpool umfram öll lið!!! Mér finnst ágætt að horfa á þetta myndband: You’ll never walk alone (3:3) …. og þá kannski munið þið, að það er ekkert ómögulegt!!! Ef við getum skorað 3 mörk á móti AC Milan á sex mínútum (54., 56. og 60. mínútu), þá getum við auðveldlega gert það sem við höfum ekki gert undir stjórn Rafa: að vinna Chelsea á Stamford Bridge!! Þið vitið að það sem aldrei hefur gerst, getur alltaf gerst aftur.

Áfram Liverpool!

Drogba og fleira

Ég mæli með [þessari grein](http://www.guardian.co.uk/football/2008/apr/27/championsleague.liverpool) í Guardian, þar sem er meðal annars fjallað um gagnrýni Rafa á það hversu mikið dómarar láta platast af dýfum Didier Drogba og svo er þarna góð upphitun fyrir Chelsea leikinn á miðvikudag.

Ronaldo bestur og Fabregas besti kjúklingurinn

Í kvöld voru úrslit á vali leikmanni ársins og besta unga leikmanni ársins samkvæmt leikmannasamtökunum gerð kunngjörð. Það kom engum á óvart að Cristiano Ronaldo var valinn bestur en tilnefndir voru ásamt honum þeir Steven Gerrard, Fernando Torres, David James, Cesc Fabregas og Emmanuel Adebayor. Þessi úrslit eru klárlega sanngjörn því Ronaldo hefur borið höfuð og herðar yfir aðra leikmenn í vetur því miður.

Tilnefndir fyrir besta unga leikmannin voru Fernando Torres, Micah Richards, Cesc Fabregas, Gabriel Agbonlahor, Cristiano Ronaldo og Ashley Young. Ég átti alveg eins von á því að Ronaldo tæki tvennuna annað árið í röð en svo fór ekki því að Cesc Fabregas vann kjörið og er því besti ungi leikmaðurinn samkvæmt leikmannasamtökunum.

Ég hef beðið spenntur eftir að sjá lið ársins og í rauninni er fátt sem kemur á óvart þar að mínu mati. Það má alltaf deila um það hvort hinir og þessir eiga heima í liðinu en mér finnst þetta nokkuð sanngjarnt. Ég hefði viljað sjá Reina í markinu en allt í lagi, James má vera þarna líka þar sem hann hefur átt fínt tímabil. Annars á Liverpool 2 leikmenn, Manchester United 3, Arsenal 4, Portsmouth 1 og Aston Villa 1.

James

Sagna – Vidic – Ferdinand – Clichy

Ronaldo – Gerrard – Fabregas – Young

Torres – Adebayor

Ég held að það sé lítið hægt að kvarta yfir vali á besta leikmanni ársins, en með besta unga leikmann ársins þá hefði Torres alveg mátt hreppa hnossið að mínu mati. Það má ekki gleyma því að þetta er fyrsta ár hans í enska boltanum og hann hefur að mínu mati verið betri en Fabregas. En hvað segja menn? Allir sáttir?

Fallbaráttan, tuð og myndbönd

Þegar ég vaknaði í gær fann ég fyrir mjög mikilli spennu, skrýtin tilfinning í maganum. Ég vissi strax hvað þetta var. Þetta var ekki spenningur fyrir leikinn gegn Birmingham. Þetta var ekki spenningur fyrir því að sjá Voronin og Riise spila fótbolta saman og ég var ekki á túr. Þetta er spenningur sem fer stigvaxandi dag frá degi, mér fer að verða mjög illt í maganum og ég veit ekki hvað skal taka til bragðs. Ég held það sé best að leggja sig þangað til á miðvikudagskvöldið þegar að einn alstærsti leikur Liverpool á tímabilinu fer fram á Stamford Bridge. Ég hef sjaldan verið jafn spenntur fyrir leik!! Ég eyði vanalega miklum tíma á degi hverjum til að lesa fréttir og sjúga í mig allt sem er að gerast í knattspyrnuheiminum. Það er ekki heppilegt þessa dagana því stressið og spennan eru að éta mig upp lifandi. Því hef ég verið að dreifa huganum og einbeita mér að öðru en þessum leik.

Mig langar að byrja á að fjalla um fallbaráttuna í Premier League. Það eru tvær umferðir eftir, 6 stig í pottinum, eitt lið er fallið en hin tvö fallsætin eru óráðin ennþá. Ótrúleg úrslit helgarinnar hafa sett gríðarlega spennu á botninn og ljóst er að síðustu tvær umferðirnar verða magnaðar.

Um helgina var mikil dramantík á botninum þar sem Sunderland bjargaði sér frá falli í ótrúlegum leik.
Fulham komu svo til baka gegn Man. City í fáránlegum leik og hrepptu öll stigin.

Botninn lítur svona út eftir helgina:

Bolton – 33 stig…
Reading – 33 stig…
Birmingham – 32 stig…
Fulham – 30 stig…
Derby – 11 stig…

Um næstu helgi leika þessi lið eftirfarandi leiki:
Fulham – Birmingham…
Reading – Tottenham…
Bolton – Sunderland…

Ræða þetta eitthvað?

Mér þykir oftar en ekki frábær skemmtun að horfa á þessa fallslagi því það er bókstaflega allt undir. Þetta er ekki falleg knattspyrna en þvílík barátta, dramantík og læti. Þessir leikir fara sjaldan eins og menn spá fyrir um og ef fólk nennir ekki að horfa á 90 mínútur af þessum leikjum þá bendi ég þeim á að uppbótartíminn er frábær skemmtun og háspenna lífshætta, jafnvel þótt maður haldi ekki með þessum liðum. Þetta verða oft eins og bikarleikir og að mínu mati er þetta svo stór og fallegur partur af enska boltanum, þessir brútal fallslagir þar sem allt er gert til að sigra, algjörlega enskt.

Eins og ég sagði áðan þá er ekki möguleiki að spá í þetta en ég ætla að reyna. Ef spáin reynist rétt þá fer ég fram á hvorki meira né minna en dans við SStein. Derby eru náttúrlega fallnir en mín tilfinning er sú að Birmingham og Reading fylgi þeim niður í 1. deild. Fulham eru með byr í seglum eftir magnaðan útisigur um helgina svo ég held að þeir nái að bjarga sér og Bolton eru að mínu mati besta liðið þarna og ég hef litla trú á að þeir falli.

Yfir í annað. Er ég sá eini sem er kominn með nóg af þessu skollans tuði í Ferguson? Það er ótrúlegt hvað hann er harðorður og kemst upp með mikið þegar kemur að gagnrýni hans til dómara. Það var kjánalegt að sjá til United manna í gær eftir leik í slagsmálum við vallarstarfsmenn Stamford Bridge og í kjölfarið heyra viðtalið við Ferguson þar sem hann fer í saumana á því þegar hann var 11 ára og fékk ekki dæmt víti í frímínútum í grunnskólanum sínum, þetta er orðið svo lúið þetta væl. Hann virðist ekki mega tapa stigum þá verður hann brjálaður út í dómarana og sá hefur ekki verið að spara það í viðtölum eftir leiki. Svo verður það athyglivert að sjá hvernig FA mun taka á þessum sandkassaleik leikmanna United eftir leik. Ótrúlegt, ég myndi allavega skammast mín ef ég myndi sjá leikmenn Liverpool í svona rugli eftir tapleik. En jæja jæja.

Ég fór svo aftur að hugsa um mitt lið og datt í draumaheima. Mér finnst við hæfi að enda þessa færslu á tveimur skemmtilegum video-um sem ég fann á youtube. Annað þeirra sýnir
samleik og snilli tveggja leikmanna í Liverpool sem hafa skorað samtals 51 mark á tímabilinu. Hitt sýnir að karlmannleg ást er hluti af þessu líka.

Menn geta horft á þetta og látið sig dreyma um góð úrslit á miðvikudagskvöldið, þangað til, lifið heil.

Birmingham 2 – Liverpool 2

Undanúrslit Meistaradeildarinnar. Þeirra vegna er það orðið nánast árlegur viðburður að Liverpool spili einn eða tvo tilgangslausa deildarleiki þar sem Rafa Benítez stillir upp algjöru varaliði og nánast hendir leikjum frá sér. Svo fór einnig í dag þar sem varaliðið okkar gerði **2-2 jafntefli** gegn grútlélegu Birmingham-liði í leik sem okkar sterkasta lið hefði unnið. Stórt.

Byrjunarlið Liverpool í dag var svona:

Reina

Finnan – Skrtel – Hyypiä – Riise

Pennant – Lucas – Plessis – Benayoun

Crouch – Voronin

**Bekkur:** Itandje, Insúa, Carragher, Gerrard, Kuyt.

Utan hóps í dag: Torres, Babel, Alonso, Mascherano, Arbeloa.

Meiddir: Aurelio, Agger, Kewell.

Sem sagt, af liðinu sem byrjaði leikinn gegn Chelsea á þriðjudag voru aðeins Reina og Skrtel inná í þessum leik. Aðrir voru fyrir utan hóp eða á bekknum.

Fyrri hálfleikur í þessum leik var vart í frásögur færandi. Crouch átti eina færið okkar með langskoti sem Maik Taylor varði vel. Crouch var annars ósýnilegur eins og flest allir í liði okkar manna og á köflum fannst mér Pennant og Voronin vera þeir einu sem voru allavega að reyna.

Eina mark hálfleiksins kom um hann miðjan þegar Riise horfði á James McFadden tölta með boltann upp að endalínu og gefa fyrir. Þar horfði Hyypiä á Finnan og Skrtel fara í skallabolta gegn sama manninum, en boltinn fór framhjá þeim öllum og til **Mikael Forssell** sem var óvaldaður á fjærstöng og setti boltann framhjá Reina. 1-0.

Fljótlega í seinni hálfleiknum syrti í álinn. Okkar menn voru steinsofandi sem fyrr þegar Birmingham fengu aukaspyrnu af dágóðu færi fyrir utan teig okkar manna. Fyrrum Arsenal-maðurinn **Sebastian Larsson** tók aukaspyrnuna í sönnum Beckham-stíl og sett’ann yfir varnvarveginn, upp í samúelinn, óverjandi fyrir Reina. 2-0.

Við þetta vöknuðu okkar menn aðeins og nokkrum mínútum síðar minnkaði **Crouch** muninn. Jermaine Pennant, sem var okkar langbesti maður í dag, lék upp allan hægri kantinn og inná vítateiginn, sólaði einhverja þrjá eða fjóra Brömmara og lagði boltann svo inná teiginn þar sem Crouch tók hann og smellti í hornið niðri. 2-1 og leikurinn enn á lífi.

Þegar kortér var eftir fengum við svo heppnismark. Boltinn barst enn aftur upp hægra megin, þar gaf Lucas fína fyrirgjöf á teiginn þar sem **Yossi Benayoun**, sem hafði ekkert getað fram að því, skallaði boltann í netið. Boltinn hafði reyndar viðkomu í Radhi Jaidi og breytti um stefnu svo Taylor náði honum ekki í markinu en Benayoun er samt réttilega skráður fyrir þessu. 2-2.

Eftir þetta sóttu okkar menn meira í sig veðrið og sóknirnar fóru nær allar í gegnum Pennant á hægri kantinum. Insúa kom inná fyrir Riise sem hafði lítið gert til að sýna Rafa að hann væri að jafna sig eftir sjálfsmarkið gegn Chelsea. Aðrir komu ekki inná, þannig að það má segja að aðalliðið okkar hafi fengið nær algjöra hvíld í dag á meðan Chelsea-liðið þurfti að nota alla sína sterkustu menn í hreina orrustu gegn United. Kannski reynist það okkur til tekna á miðvikudaginn kemur.

Það fór þó svo að sigurmarkið kom ekki í þessum leik þrátt fyrir pressu okkar manna undir lokin og því var jafnteflið staðreynd í leik sem hefði unnist ef okkar menn hefðu byrjað að spila fyrr en á 60. mínútu, eða ef aðalliðið hefði spilað. En jafnteflið færir okkur allavega stigið sem þurfti til að gulltryggja fjórða sætið.

**Maður leiksins** Jermaine Pennant. Rafa talaði um það fyrir þennan leik að það væri hópur leikmanna hjá Liverpool sem þyrftu að sýna honum að þeir vildu vera áfram hjá félaginu og hefðu þau gæði sem þarf til. Hann setti svo meira og minna alla þessa leikmenn inná völlinn í dag og miðað við svörin sem við fengum fyrstu 60 mínúturnar virtust menn eins og Finnan, Riise, Crouch og Voronin lítinn áhuga hafa á að sanna sig.

Pennant var hins vegar allur af vilja gerður. Leikur hans í fyrri hálfleik var kaflaskiptur, en hann þó bestur okkar manna, en í seinni hálfleik var hann á köflum sá eini sem lék af getu og það var engin tilviljun að aukin pressa okkar manna eftir að lenda tveimur mörkum undir kom á sama tíma og Pennant tók öll völd á sínum væng. Fínn leikur hjá Pennant sem getur fyrir vikið átt von á að fá aðeins meira að gera en samherjar sínir í dag gegn Chelsea á miðvikudaginn kemur.

Nóg af þessu í bili. Fjórða sætið er öruggt, nú berjast menn upp á líf og dauða á Stamford Bridge á miðvikudaginn kemur. Það er nóg eftir af þessu tímabili ennþá.

Birmingham á morgun

Nú fer að líða að lokum þessa leiktímabils og aðeins 3 leikir eftir í deildinni. Okkar menn þurfa heilt 1 stig til að gulltryggja þátttöku sína í Meistaradeild Evrópu á næsta tímabili. Auðvitað á það að vera formsatriði, en því fyrr en það er gert, því betra. Ég er þó algjörlega á því að við þurfum að sigra þennan leik til að halda stemmningu í liðinu. Það er hæpið að við náum Arsenal að stigum, en engu að síður þá er um að gera að vera klárir með okkar ef þeir misstíga sig verulega á endasprettinum. Það sýndi sig í leiknum gegn Fulham að liðið er með nægilega breidd til þess að hvíla stóru kanónurnar. Þeir menn sem ekki teljast til okkar sterkasta byrjunarliðs kæmust flestir ef ekki allir í byrjunarlið Birmingham. Það er því um að gera að leyfa þessum leikmönnum að spreyta sig áfram og hala inn stig, og jafnframt sýna fram á að þeir eigi tilkall í byrjunarliðssæti.

Birmingham er eins og Fulham, að berjast fyrir tilverurétti sínum í Úrvalsdeildinni. Þeir eru sem stendur í fallsæti, en þó aðeins stigi á eftir Reading og Bolton. Það er því allt undir hjá þeim og væntanlega koma þeir dýrvitlausir til leiks, enda nýbúnir að fá duglegan rassskell frá grönnum sínum í Aston Villa. Michael Forssell er þeirra hættulegasti maður þegar kemur að markaskorun, hann er lang markahæstur hjá þeim með heil 8 mörk. Skorunin hjá þeim dreifist mjög og þrátt fyrir að vera þetta neðarlega eru þeir búnir að skora 40 kvikindi. Það þarf að fara alla leið upp í 12 sætið til að finna lið sem hefur skorað fleiri mörk en þeir. Þeirra veikleiki liggur í vörninni og það er akkúrat það sem okkar menn verða að nýta sér á morgun. Fyrirliðinn þeirra er í leikbanni, en svo virðist sem að þeir séu annars með sitt sterkasta lið. Einn leikmaður hjá þeim hefur þó skarað fram úr undanfarið, en það er lánsmaðurinn Zarate. Hann virðist mjög hættulegur sóknarmaður sem þarf að gefa góðar gætur.

Þá að okkar mönnum. Þrír á meiðslalista og koma ekki meira við sögu á tímabilinu, það eru þeir Agger, Kewell (man samt ekki í fljótu bragði hvernig hann lítur út) og nú síðast Fabio Aurelio. Eins og áður sagði þá reikna ég með að lykilmenn verði hvíldir í þessum leik. Hvorki Insúa né Plessis léku með varaliðinu í gær og því er reiknað að þeir verði báðir í hópnum á morgun. Hver veit nema þeir hreinlega byrji þennan leik, ég væri svo sannarlega til í að sjá það gerast. Ég ætla bara að taka sénsinn og spá liðinu svona á morgun:

Reina

Finnan – Skrtel – Hyypiä – Insúa

Pennant – Plessis – Lucas – Riise
Benayoun
Crouch

Bekkurinn: Itandje, Arbeloa, Alonso, Voronin og Torres (eða eitthvað, hef ekki hugmynd hvernig ég á að skálda þetta upp)

Kannski er þetta meira óskhyggja en spá. Var í mestum vafa með miðjuna, þ.e. hvort Rafa taki sénsinn á svona reynslulitlu miðjupari, en þess vegna setti ég Benayoun þarna í “holuna”. Finnst reyndar líklegt að Voronin fái sénsinn, en ég set hann samt á bekkinn. Ég ætla að spá því að við sigrum þennan leik 1-2. Crouch setur annað og Benayoun setur hitt.

Degen, Riise, Skrtel, búningar

Það hefur verið talsvert um fréttir í dag þannig að mér fannst réttast að smella þeim saman í eins og einn hrærigraut fyrir okkur að spjalla um.

Byrjum á byrjuninni: nýju heimatreyjurnar fyrir næsta tímabil hafa verið afhjúpaðar. Þær líta vel út. Ég er sammála Stevie G sem segir að það sé stór plús að kraginn hafi verið lagaður. Hann hefur alltaf pirrað mig á núverandi rauðu treyjunni. Annars finnst mér kolsvarti markmannsbúningurinn svo flottur að ég gæti jafnvel endað á að kaupa hann fyrst. Svartir búningar eru snilld. Ég veit ekki með atvinnumennina, en ég spila sjálfur alltaf betur í svörtu treyjunni. Finnst ég illilegri, fíla mig betur.

Martin Skrtel segist handviss um að liðið komist til Moskvu í úrslitaleik Meistaradeildarinnar. Ég er ekki jafn bjartsýnn og hann (eins og hefur komið fram á þessari síðu) en ég er handviss um annað: hann og Daniel Agger verða svakalegir saman á næsta tímabili. Ég elska Skrtel næstum því jafn mikið og ég sakna Agger. Snillingar. Það er spurning hvernig Rafa ætlar að hafa miðvarðastöðurnar á næsta tímabili, þar sem hann er með Agger, Carra og Skrtel, er að bjóða Hyypiä lengri samning, og er svo orðaður við Fernando Amorebieta hjá Athletic Bilbao. Það er aldeilis að menn ætla að verjast á næsta ári.

Fyrsti leikmaðurinn til að koma til okkar verður samt væntanlega svissneski bakvörðurinn Philipp Degen. Hann kemur væntanlega á frjálsri sölu frá Borussia Dortmund. Degen er tvíburi og lék með bróður sínum, David, hjá FC Basel í Sviss áður en leiðir skildu. Þeir eru með sameiginlega heimasíðu og þar má sjá myndband af Philipp. Það skal þó tekið fram að þar sem hann er bakvörður samanstendur myndbandið af litlu öðru en honum að pota boltum í innkast, hlaupa nokkra metra með bolta og rúlla svo á samherja. Samt, hann virðist vera nokkuð fljótur og sókndjarfur ef eitthvað er að marka þetta myndband. Minnir svolítið á Markus Babbel. Við sjáum til hvað Rafa er að pæla með þessu.

Þessu lýkur þó ekki þar. Við eigum víst einnig að hafa áhuga á Maxi Rodriguez, Gareth Barry, David Bentley og Adolfo Valencia. Sumarið er greinilega á næstu grösum.

Og að lokum, þá hefur Rafa sett Johnny Riise það verkefni að bæta fyrir mistök sín með stórleik á Brúnni í næstu viku. Ég hafði svo sem aldrei hugsað það svoleiðis, í mínu bölsýniskasti eftir leikinn á þriðjudag, að það finnst sennilega ekki sá leikmaður í heiminum sem er hungraðri í að standa sig gegn Chelsea en Riise er í dag. Þar sem Aurelio er frá út tímabilið er næsta öruggt að Riise byrjar þann leik og ég vona eiginlega að hann fái eitt eða tvö skotfæri. Það yrði týpískt fyrir þetta Liverpool-lið, sem fer alltaf krókaleiðir að settum markmiðum, ef Riise myndi leika stórt hlutverk í velgengni í seinni leiknum eftir að hafa verið skúrkurinn í þeim fyrri. Við vonum það allavega.

Fyrst er þó leikur gegn Birmingham. Ef Rafa vinnur þann leik verður hann með næstbesta vinningsfjöldann í fyrstu 150 deildarleikjum sínum í sögu Liverpool-stjóra. Hann er nú, eftir 149 leiki, með aðeins sex sigrum færra en Kenny Dalglish náði í sínum fyrstu 150. Merkilegt það fyrir þjálfara sem kann ekki á deildarkeppnir.

Riise og Stamford Bridge

Horfið nokkrum sinnum á vídjóið hér að ofan.

Boltinn kemur utan af kanti og er fyrir neðan hnéhæð. Hann stefnir nánast beint á hægri fót Riise, skv. hlaupaleið þess norska. Ég er ekki snillingur í knattspyrnu sjálfur, ekki nálægt því kalíberi sem leikmennirnir inná vellinum á Anfield í gær eru, en ég sver að ég gæti fengið svona fyrirgjafir á hægri og vinstri fæturna svo klukkutímum skiptir og ég myndi koma þeim öllum frá markinu. Mislangt, suma myndi ég setja útá bílastæði og aðra beint út í teiginn, en ég sver það að það kæmi ekki til greina að setja hann í eigið net. Kannski myndi einn og einn slysast í átt að marki, og stundum er ekkert við því að gera, en ég er algjörlega orðlaus yfir þessu marki.

Ég get sagt ykkur annað. Ég get lofað því eins örugglega og ég dreg andann, að ég myndi aldrei leggjast og reyna að skalla þennan bolta frá marki.

Ég veit það ekki. Nætursvefninn er kominn og farinn, einvígið er aðeins hálfnað og langt því frá tapað, en ég er samt með ógleði yfir þessu ömurlegasta sjálfsmarki sem ég man eftir að hafa séð.

Málið með Riise er að ég held að við, aðdáendurnir og hinir svokölluðu „sparksérfræðingar“ út um víða veröld, höfum verið að líta Riise röngum augum síðustu tvö árin. Þetta er leikmaður sem hefur gefið okkur góðar stundir og verið góður þjónn fyrir málstað Liverpool FC frá árinu 2001. Hann á virðingu skilið fyrir árin sjö. Vandamálið er hins vegar að síðustu tvö árin hefur okkur öllum fundist hann vera langt frá sínu besta, af því að hann hefur áberandi oft verið veiki punkturinn í liðinu þegar hann spilar.

Eftir gærkvöldið varð mér ljóst að þetta er kolrangur hugsanaháttur þegar Riise er annars vegar. Honum hefur ekki farið aftur. Liðinu hefur farið fram. Liverpool-liðið undir stjórn Benítez er í stöðugri framför frá vetri til vetrar og hin ömurlega staðreynd er sú að Riise hefur einfaldlega orðið eftir. Hann er kominn eins langt og hann getur með þessu liði og eins mikið og okkur þykir vænt um þrumuskotin hans er það algjörlega bláköld staðreynd í dag fyrir mér að hann hefur ekki erindi í þetta lið í dag, hvað þá ef liðið ætlar að bæta sig enn frekar. Því miður. Benítez getur ekki leyft liðinu að spila með 21 fót inná vellinum, það gerir ekkert úr framförum í öðrum stöðum liðsins að hafa einfættan mann í vinstri bakverðinum.

Hugsið málið. Aurelio, örfættur eins og Riise, hefði einfaldlega skóflað þessari fyrirgjöf frá markinu með hægri löppinni. Fjórar mínúturnar sem bættust við voru búnar, ef Riise hefði hitt boltann frá marki hefði dómarinn flautað leikinn af í kjölfarið og við fagnað sigri. Aurelio hefði skóflað þessu frá með hægri. Djimi Traoré hefði skóflað þessu frá. Ég hefði sent þennan bolta í innkast við miðlínu. Johnny Riise reyndi að skalla boltann úr 30cm hæð yfir eigið mark. Maðurinn er ekki nógu góður leikmaður fyrir Liverpool FC.

Ég fékk minn venjulega stóra skammt af SMS-skilaboðum eftir leikinn, eins og venjulega þegar Liverpool gengur illa. Flestir virtust reyna að skjóta á mig, Púllarann mikla sem ég er, en SMS-skilaboðin sem ég fékk frá Einari Erni stungu í stúf við flest. Einhverra hluta vegna hefur Einar Örn smitast af einhverri bjartsýnisbakteríu og mér heyrist á honum að hann hlakki frekar til seinni leiksins ef eitthvað er.

Ég vildi að ég gæti tekið undir með honum, en ég geri það ekki. Ég er mjög svartsýnn á þetta úr því að þessi leikur endaði eins og raun bar vitni. Af hverju?

Fjögur ár.

Það eru fjögur ár síðan enskt lið fór síðast á Stamford Bridge og vann sigur. Þeir eiga heimaleikjametið í ensku Úrvalsdeildinni, og það lengist með hverjum leiknum sem líður, og ef mig minnir rétt hafa aðeins Barcelona farið þangað (vorið 2006) í Evrópuleik og náð sigri. Vissulega er hægt að ná jafntefli þarna, en þá er samt eftir sú staðreynd að Liverpool verður að skora í þessum leik, og Rafa Benítez hefur ekki enn séð Liverpool-liðið skora undir sinni stjórn á Stamford Bridge.

Staðan er þessi: Chelsea eru að spila í fjórðu undanúrslitum Meistaradeildarinnar á síðustu fimm árum, og loks virðist gæfan hafa snúist þeim í hag. Þeir eiga seinni leikinn eftir, en sá leikur er á heimavelli þeirra þar sem ekkert enskt lið hefur sótt sigur í fjögur ár núna. Liverpool hafa leikið átta leiki þar undir stjórn Benítez og aldrei náð að skora. Og þökk sé meiðslum Aurelio er nánast öruggt að John Arne Riise þarf að byrja þann leik, með sjálfstraustið grafið sex fet undir jörðu.

Ég hef aldrei sagt/skrifað þessi orð áður á þessa síðu, en við eigum ekki séns í helvíti á að slá Chelsea út úr því sem komið er. Ég vona innilega að ég hafi rangt fyrir mér, en ég er vægast sagt svartsýnn fyrir þennan leik.

Ég sem var svo rólegur fyrir leikinn í gær. Rólegur, vitandi að það yrði ekki heimsendir ef Chelsea hefðu betur í þessu einvígi. En svo sá ég Chelsea liggja í vörn í 60-70 mínútur. Svo sá ég dómarann ræna okkur a.m.k. einni augljósri vítaspyrnu, Cech halda þeim inní leiknum, Torres velja besta fokking daginn til að gleyma skotskónum heima og Drogba frumsýna nýjasta leikritið sitt, „Allar tegundir bæklunarmeiðsla“. Og svo kom rauðhærða rúsínan í pylsuendanum. Nú er ég algjörlega eyðilagður yfir því hvernig þessu einvígi mun óumflýjanlega ljúka. Það er langt síðan ég hef tekið tapleik Liverpool jafn nærri mér.

Fokk it. Á næsta ári …

Liverpool 1 – Chelsea 1

Jæja, þá er fyrri hálfleik í undanúrslitum í CL, Liverpool – Chelsea, Part III útgáfan 2008 lokið.
Fyrst skulum við líta á uppstillingu okkar manna í dag. Í raun kom lítið manni á óvart, ljóst samt að Benitez treysti Hyypia ekki gegn Drogba sem að sjálfsögðu var í liði Chelsea og sýndi enn hversu mikið traust er komið á Slóvakann hrausta, Skrtel.

Byrjunarlið Liverpool:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Aurelio

Alonso – Mascherano
Kuyt – Gerrard – Babel
Torres

Semsagt, hörkulið sem stillt var upp í þvílíkum hávaða á Anfield. Chelsea menn unnu hlutkestið og ákváðu að breyta nú til og láta Liverpool sækja að Kop í fyrri hálfleik. Strax varð ljóst að dómarinn frá Austurríki vissi ekkert hvað hann var að fara útí og flautukonsertinn hófst strax á annarri mínútu þegar hann dæmdi vafasama aukaspyrnu á hættulegum stað sem betur fer Drogba klúðraði. Algerlega var þó ljóst að liðin ætluðu sér hægt inn í leikinn og lítið var um færi í byrjun.

Fyrsta almennilega færið féll í hlut Kuyt sem tók skelfilega á móti frábærri sendingu frá Alonso, kominn einn í gegn en missti boltann til Chelsea, á 13.mínútu. Drogba vinur okkar auðvitað reyndi að fiska víti á Carragher en fyrsta almennilega færið kom auðvitað eftir samvinnu Gerrard og Torres en Cech varði skot Torres mjög vel.


Eftir rólegan leik með fáum færum brotnaði ísinn á gömlu góðu markamínútunni hans Bjarna Fel, þeirri fertugustuogþriðju. Alonso tók aukaspyrnu hratt upp hægri kant, Kuyt sendi bolta inní sem var skallaður frá til Lampard, Kuyt vann boltann sem hrökk á Mascherano sem spyrnti honum inn í teig. Hver var mættur? DIRK KUYT, Makelele datt eins og kú með Kreutzfeld Jakob og Kuyt setti hann flott milli fóta Cech. 1-0 og ljóst að Kuyt styrkist stöðugt í liðinu! Ekkert markvert meira í fyrri, við leiddum í hálfleik og við í fínum málum.

Seinni hálfleikurinn byrjaði fínt, Alonso fékk flott skotfæri sem varnarmenn Chelsea náðu að komast fyrir, Babel átti flott skot rétt framhjá og stjórnin í höndum þeirra rauðu, Chelsea virtust ráðvilltir í öllum aðgerðum, hvort sem var í vörn eða sókn. Á 61.mínútu þurfti Rafa að gera breytingu, Aurelio tognaði í nára og norski sjarmörinn John Arne Riise kom til leiks. Stuttu seinna kom fyrsta tilraun Chelsea á markið, skalli frá Ballack beint á Reina og stuttu seinna bjargaði Mascherano frábærlega þegar Malouda var í flottu færi. Babel kvaddi svo á 75.mínútu og Benayoun kom í hans stað.

Hvorugt liðið tók miklar áhættur, næst gerðist eitthvað markvert á 84.mínútu þegar Cech varði skot Gerrard stórkostlega á nærhornið og rétt á eftir sýndi Fernando að hann er mannlegur þegar slök móttaka rændi hann því að vera einn í gegn.

Í uppbótartímanum fékk Torres flott færi sem Cech varði og Chelsea fór í sókn. Eftir klafs inni á miðsvæðinu var boltinn á leiðinni útaf, Mascherano hleypur fram úr Arbeloa, skrýtin ákvörðun, og á skelfilega hreinsun sem skilar Chelsea innkasti, Kalou fær boltann úr innkastinu, Arbeloa og Mascherano standa báðir fyrir sendingunni en hleypa henni í gegn. Engin hætta á ferðum en John Arne Riise gerði þá vakalegasta feil sem sést hefur á Anfield síðan mörkin þar hafa verið sett upp. Chelsea hafði ekki gert neitt af viti þarna í um 20 mínútur og Norðmaðurinn mun ekki sofa næstu 5 nætur ef hann á snefil af samvisku. Lokastaðan 1-1 og enn eitt rán Chelsea á Anfield staðreynd.

Liðið lék í kvöld afar vel í 94 mínútur, einungis hlægileg della Riise varð okkur að falli. Drengurinn verður því miður sennilega að spila næstu leiki því greinilegt var að enn ein meiðsl Aurelio í kvöld voru talsverð. Að mínu mati átti hann ekki einu sinni skilið að fara með strákunum í sturtu í kvöld!!!!

Liðið stjórnaði leiknum alveg eftir fyrstu 10 mínúturnar og voru mun sterkari þó ekki tækist að skapa opin færi. Mér fannst liðsheildin virka vel og á mjög erfitt með að velja mann leiksins, þar eru margir til kallaðir. Skrtel og Carra óaðfinnanlegir, Alonso að komast meir og meir inn í leik liðsins og Mascherano fínn þangað til í uppbótartímanum. Gerrard í flestum sóknum og Babel og Torres sköpuðu hættu, þó að maður vissulega hefði haft gaman af því að sjá Torres stríða Chelseamönnum enn betur. En ég ætla að velja Dirk Kuyt mann leiksins. Virkilega vel klárað færi, hélt Ashley Cole í varnarstöðu allan tímann og er stöðugt að verða stærra hjól undir þessum vagni á Anfield.

Seinni leikurinn á Brúnni er forvitnilegur. Þar þurfum við að skora, nokkuð sem hefur ekki gerst síðan Benitez kom á Anfield en miðað við frammistöðu kvöldsins er alveg hægt að fara í vígið í London og vinna þar.

Mitt mat er að við séum á þessum tímapunkti mun sterkara lið og enginn skyldi afskrifa rauða herinn. Það er bara ekki hægt að láta svona AULAGANG ráða úrslitum í þessari viðureign.

Það er bara til skammar fyrir þessa keppni!

Næsti leikur Liverpool er á St. Andrews í Birmingham á laugardaginn kl. 14. Þar verður örugglega annað lið á ferð en í kvöld!

En vinir, höfum trú!!!!!!! VIÐ ERUM LIVERPOOL

Chelsea á Anfield á morgun

Jæja jæja jæja. Déja Vú og allt það. Í þriðja skiptið á fjórum árum munu okkar menn í Liverpool mæta Chelsea í undanúrslitum Meistaradeildarinnar. Við sáum það strax þegar dregið var í 8 liða úrslit í Meistaradeildinni að ef að okkar menn ætluðu að vinna deildina, þá yrði það ekki auðvelt því að liðið yrði sennilega að vinna Arsenal, Chelsea og Man U til að lyfta bikarnum í Moskvu.

Okkar menn komust yfir fyrstu hindrunina, sem margir (ég þar á meðal) töldu reyndar að yrði sú erfiðasta því fyrir leikina þrjá gegn Arsenal þá hafði okkur gengið frekar illa gegn liðinu. Og á tímum sýndu Arsenal menn akkúrat af hverju svo margir Liverpool stuðningsmenn voru hræddir við þá. En okkar menn kláruðu dæmið í algjörlega stórkostlegum fótboltaleik á Anfield og komust í undanúrslitin.

Og þar mætum við Chelsea liði án Jose Mourinho. Ég veit ekki alveg hvernig manni á að líða með það. Það var nett óþolandi að hlusta á vælið í Mourinho (sem er enn að gráta útaf Luis Garcia markinu), en samt þá gerði það sigrana á Chelsea svo miklu sætari. Hérna er smá upprifjun: Leikskýrslan í fyrra og árið 2005.

Avram Grant er síðri þjálfari að mínu mati. Liðið hefur alls ekki spilað betri bolta eftir að hann kom og þeir hafa brugðist á úrslitastundu líkt og gerðist í deildarbikarnum gegn Tottenham. Hins vegar er þetta Chelsea lið eftir sem áður firnasterkt og svo vinnur það gegn Liverpool að fyrri leikurinn skuli vera á Anfield. Okkar menn hafa spilað við Chelsea tvisvar á tímabilinu og í báðum leikjunum fannst mér okkar menn vera betra liðið þrátt fyrir að niðurstaðan hafi í bæði skiptin verið jafntefli (það fyrra algerlega dómaranum að þakka).

Varðandi okkar menn, þá er Steven Gerrard enn tæpur, en annars ætti Rafa að geta stillt upp sínu sterkasta liði. Spurningarmerkin eru tvö, það er staða hægri bakvarðar (Carra eða Arbeloa) og svo hvort að Crouch spilar með líkt og á Anfield gegn Arsenal. Ég ætla að leyfa mér að spá tvenns konar uppstillingu eftir því hvort að Gerrard verði með eða ekki.

Reina

Carra – Hyypia – Skrtel – Aurelio

Mascherano – Xabi
Kuyt – Gerrard – Babel
Torres

Og án Gerrard:

Reina

Carra – Hyypia – Skrtel – Aurelio

Mascherano – Xabi
Kuyt – Crouch – Babel
Torres

Sem mun þá væntanlega líkjast 4-4-2 uppstillingu.

Ég hef ekki horft á marga Chelsea leiki að unfanförnu, Ég ætla þó að giska (miðað við síðustu leiki) á þessa uppstillinu. **(uppfært EÖE)** Essien er víst í banni einsog glöggir lesendur bentu á. Óvíst er um Ballack, þannig að ég set Makelele inn.

Cech

Ferreira – Carvalho – Terry – A. Cole

Makelele – Lampard – Mikel

Anelka – Drogba – J.Cole

Þeir gætu þó haft Makelele á miðjunni í staðinn fyrir Mikel og einnig gæti Ballack komið þar inn. Svo gæti Kalou vel verið frammi eða þá Malouda jafnvel.

Þarna eru auðvitað nokkrir leikmenn, sem hafa upplifað það að detta tvisvar útúr Meistaradeildinni gegn Liverpool og verða því vænanlega brjálaðir í báðum leikjunum. En það er líka eitthvað við þetta Chelsea lið sem er bara ekki að heilla mig. Fyrir utan síðasta hálftímann í Arsenal leiknum þar sem Drogba bar liðið á herðum sér, þá hef ég ekki séð mikið til þeirra sem að heillar mig.

Það er þó auðvitað alveg fáránlega mikið af góðum knattspyrnumönnum í þessu liði og þeir geta unnið hvaða lið sem er í heiminum á góðum degi.

En það geta okkar menn líka.

Þetta verður erfitt, en ég spái okkar mönnum 1-0 sigri á Anfield á morgun. Við gerum svo 1-1 jafntefli á Stamford Bridge og tryggjum okkur í úrslitaleikinn í Moskvu.

**Áfram Liverpool!**

Gerrard klár í slaginn?

Nú lítur allt út fyrir að Steven Gerrard verði búinn að hrista af sér hálsmeiðsli fyrir leikinn mikilvæga á morgun. Allir fréttamiðlar eru uppfullir af því að Frank Lampard komi tilbaka, en fyrir mér skiptir það engu máli í samanburði við það hvort Stevie verði klár fyrir okkar menn. En Rafa kallinn er ekki alveg húmorslaus, mér fannst þessi setning hjá honum tær snilld:

“The other day, he wanted to play but he was only able to look to the right, so I told him he could play as a left winger! We’ll see if he can turn his head round and look the other way now.”

Ef Stevie verður orðinn klár í slaginn, þá ættum við að hafa alla okkar sterkustu menn tilbúna. Upphitun kemur í dag, en ég varð bara að byrja svona pre-upphitun. Þetta verður SVAÐALEGT.

Stuðningsmenn LFC sýna að hjartað er á réttum stað

Sæl öll rakst á þessa frétt hér á opinberu síðunni.

Sem stoltur stuðningsmaður besta knattspyrnufélags í heimi langar mig að taka undir þá bæn sem fram kemur á fánanum. Hún segir; “Liam Harker. Guð gefi þér styrk. Vertu með okkur í Moskvu. Gangi þér vel”.

Vonandi verða mörg slík flögg og fánar á þriðjudagskvöldið gegn Chelsea, því ekkert lið í heimi á stuðningsmenn líka LFC í því að setja fótboltann í samhengi við lífið.

Liverpool 2 – Fulham 0

Jæja, okkar menn fóru á Craven Cottage í London í dag og nánast tryggðu sér fjórða sætið í deildinni. Liverpool eru núna 8 stigum á undan Everton þegar að aðeins 3 leikir eru eftir í deildinni. Auk þess er markatala okkar manna mun betri þannig að okkur dugir 1 stig úr síðustu leikjunum til að komast í Meistaradeildina.

Allavegana, Rafa stillti þessu svona upp í dag.

Fulltaf breytingum og Gerrard ekki einu sinni í hópnum. Hyypia fyrirliði.

Reina

Finnan – Hyypia – Skrtel – Riise

Pennant – Mascherano –Lucas – Yossi

Voronin – Crouch

Á bekknum: Itandje, Xabi, Aurelio, Carra, Torres

Semsagt, fullt af breytingum og Hyypia var fyrirliði. Í hálfleik kom Carra inn fyrir Hyypia, svo kom Xabi inn fyrir Mascherano.

Ég er viðbjóðslega þunnur og auk þess var þetta hálf bragðdaufur leikur, þannig að ég hef lítið sem ekkert um hann að segja. Pennant kom okkar mönnum yfir í fyrri hálfleik með góðu skoti frá vítateigshorninu úr skyndisókn okkar manna.

Hann átti svo fína sendingu inná Crouch, sem skoraði seinna markið.

Annars voru okkar menn ekkert sérstaklega góðir og Fulham menn fengu nokkur fín marktækifæri. Okkar menn gerðu bara nóg til að vinna leikinn, ekkert meira.

**Maður leiksins**: Ég ætla að velja **Jermaine Pennant**. Hann skoraði fyrra markið og lagði upp hið síðara og átti þátt í flestum sóknum okkar manna.

En allavegana, þetta var fínn sigur og gott að ná að hvíla lykilmenn fyrir Chelsea leikinn. Menn einsog Torres, Gerrard, Kuyt, Babel og fleiri fengu alveg hvíld í dag og ættu því að vera góðir í leiknum gegn Chelsea sem við bíðum öll spennt eftir.

Fulham á morgun

Æ hvað það er nú gott að geta farið að tala um fótbolta, þ.e. leikinn sjálfan, aftur eftir skelfilega viku í lífi Liverpool Football Club.

Það eina jákvæða við vikuna voru þó úrslitin í leik Everton og Chelsea í gær sem þýða að ef að við fáum fjögur stig út úr síðustu fjórum leikjunum okkar er 4.sætið og þátttaka í CL næsta tímabil tryggð. Sem eins og staðan er í dag hreint og klárt lífsspursmál, hvort sem okkur líkar betur eða verr!

Ég trúi því og treysti að Rafael vinur okkar hafi náð að halda fókus undanfarna daga og þögn hans þýði það eitt að hann hafi vinnufrið með leikmönnunum. Ég vona því að við fáum að sjá sterkt lið á laugardaginn, við þurfum eitthvað jákvætt frá drengjunum til að létta okkur lundina, og ég trúi því að það fáum við að sjá í London á laugardaginn.

Talsverð breidd er komin í hópinn hjá okkur og því held ég að hann muni rótera liðinu og leitast við að hvíla þá leikmenn sem að hann hefur sem lykilmenn gegn Chelsea. En á sama tíma er ég sannfærður um að pressan á hann að ná úrslitum er mikil og því verði einhverjir ásar með. Ég reyni því að spá í byrjunarliðið út frá þessum leik og hvað karlinn hyggst svo gera gegn þeim bláu á Anfield á þriðjudaginn.

Mín spá um byrjunarlið:

Reina

Finnan – Carragher – Skrtel – Riise

Mascherano –Lucas
Pennant – Benayoun – Babel

Crouch

Vinirnir Gerrard og Torres geymdir á bekknum, Alonso og Hyypia jafnvel alveg hvíldir.
Ég er alveg sannfærður um að þó þessir jaxlar fái hvíld leiki liðið vel. Ég hefði sett Plessis inn á miðjuna ef Masch væri ekki að koma úr banni, hef trú á að Rafa vilji fá hann í leikæfingu, en Frakkinn ungi komi inná eftir ca. 60 mínútur. Leikurinn í deildinni á Emirates sýndi að liðið er í fínum málum varðandi breidd og á að geta klárað leiki eins og þennan.

Fulhamliðið er í slæmri stöðu, en með óvæntum útisigri um síðustu helgi eygja þeir þó ennþá von um að halda sæti sínu í deildinni. Þeir eru nú fjórum stigum frá öruggu sæti þegar fjórir leikir eru eftir. Frá áramótum hefur liðið leikið sjö heimaleiki, einungis unnið tvo, en tapað fimm. Síðast 1-3 gegn Sunderland. Hins vegar höfum við ekki alltaf alveg náð að spjara okkur vel á Craven Cottage. Höfum tapað í síðustu tveim heimsóknum án þess að skora, síðast töpuðum við 1-0 í leik þar sem margir minni spámenn léku í rauða búningnum, vegna yfirvofandi undanúrslitaleiks Liverpool og Chelsea í Meistaradeildinni! De ja vu!!!!

Fyrri leikur liðanna í vetur fór 2-0 þar sem Torres setti fyrra markið og Gerrard seinna. Kunnuglegt?

Lykilmenn Fulhamliðsins í vetur hafa verið varnarmaðurinn Aaron Hughes og miðjumaðurinn Jimmy Bullard, en auðvitað horfum við eftir Danny karlinum Murpy líka, auk þess sem Annti Niemi markmaður hefur verið okkur erfiður á stundum gegnum tíðina.

Ég er ekki í vafa um að mikill baráttuleikur er framundan, Fulham þarf að ná sér í þrjú stig því annars er staðan orðin afar vonlítil hjá þeim. Við hins vegar myndum fara langt með að klára keppnina um Meistaradeildarsætið með sigri, sem hlýtur að vera jákvætt upp á leikina framundan við Chelsea. Því ætla ég hér með að spá því að eftir þessa „eigendaviku“ í Liverpool muni nú umræðan verða um góðan 1-2 sigur sem tryggi okkur sæti meðal bestu liða Evrópu á næsta leiktímabili, sama hver á liðið okkar. Markaskorararnir verða þeir Crouch í fyrri og Skrtel kemur okkur í 0-2 í upphafi seinni eftir horn. Rosalegt fjör í lokin en við höldum út fyrir stigin þrjú!

Mun Hicks bjóða Rafa nýjan samning? (uppfært)

Athyglisverð, sem að mun birtast í Times í fyrrmálið, en er komin á vefinn: [Tom Hicks set to offer Rafael Benitez new deal](http://www.timesonline.co.uk/tol/sport/football/premier_league/liverpool/article3761226.ece). Einsog titillinn gefur til kynna þá ætlar Tom Hicks að bjóða Rafa nýjan samning. Nokkur kvót:

>Hicks has made repeated attempts to emphasise his support for Benítez after claiming to have resolved his differences with the Liverpool manager

og nokkuð magnað komment, sem að væntanlega mun aðeins draga úr öskrum þeirra, sem vilja meina að Tom Hicks sé Anti-Kristur:

>Gillett would be unlikely to support Hicks’s offer of a new contract [fyrir Benitez], given that he was the one who instigated the talks with Klinsmann, and that Dubai International Capital (DIC), the Arab investment consortium that is confident of taking control at the club, may favour the appointment of its own manager.

og að lokum þetta:

>What is certain, however, is that Benítez and Parry cannot continue to work together. The pair have not seen eye to eye for a long time and the revelation over the weekend that the chief executive was present at one of the two meetings with Klinsmann served only to undermine their relationship further

Magnað.


**Uppfært (EÖE) 17.apríl kl 10.38**: Hérna er [sjónvarpsviðtalið](http://www.skysports.com/video/0,20285,12606_3434551,00.html) við Hicks á Sky. Þetta hljómar afskaplega vel í mínum eyrum.

Nítján ár

Fyrir nítján árum síðan breyttist saga Liverpool FC til hins verra. Enn í dag er við hæfi að staldra við, taka sér pásu frá því að metast við aðdáendur annarra liða, og minnast þess sem er mikilvægara en nokkur knattspyrnuleikur.

96 mannslíf. YNWA.

Léttlyndisþunglyndi

Jæja félagar.

Verð að viðurkenna að í léttlyndi gærdagsins vonaði ég að sigurinn í gær þýddi jákvæðar fréttir af liðinu mínu. Fínn sigur, CL sætið nokkuð tryggt, fleiri mörk skoruð´í deildinni nú þegar en öll önnur ár hjá Benitez.

Stutt í það að liðið verði tekið alvarlega.

En engin frétt dagsins í dag snýst um fótbolta nema að við hana sé skotið fréttum af farsanum í kringum yfirstjórn liðsins, eigendur og þeirra rifrildi við allt og alla. Í stað þess að virkilega ræða um uppsveiflu liðsins frá Barnsleyósigrinum er allt spjallið um stöðu Benitez og þeirrar fáránlegu stöðu að tveir eigendur eru ekki sammála um neitt og liðið er í sóttkví!

Mér finnst yfirleitt þægilegt að lesa Liverpool Echo og Daily Post til að heyra í þeim blaðamönnum sem í borginni búa og sýna oft viðhorf aðdáandans í skrifum sínum. Eins og sést í dag eru þeir uppteknir af framkomu Tom Hicks og þeir birta m.a. viðtal við David Moores sem ég er viss um að sefur lítið þessa dagana yfir því að hafa sett liðið í hendur Gillett sem svo hafði upp á Hicks.

Ef við lítum svo í landsmálablöð eins og BBC og Sky Sports er ljóst að þeir fjölmiðlar eru uppteknir af samskiptum Rafa og Parry.

Það sem ég hef mestar áhyggjur er sá álitshnekkir sem verður á liðinu okkar á heimsvísu. Hvað hefði Torres gert síðasta sumar með slíkt fíaskó í gangi? Nennir Benitez að standa í þessu rugli mikið lengur, alveg sama hvað liðið getur dúkka endalaust upp draugarnir og kjaftæðið út í eitt.

Hver er skúrkurinn? David Moores fyrir að láta Arabana ekki fá stjórnina og ekki hugsað málin til enda? Parry fyrir að hugsa fyrst um sig í stað félagsins, eða er hann málaður upp sem vondi kallinn af Hicks? Gillett fyrir að láta eins og hann hafi verið hugfanginn af sögu félagsins og hann hefði áhuga á að verða vörslumaður félagsins, ekki eigandi, en fara svo og redda ríkum Texasbúa til að fjármagna án þess að þekkja hann neitt. En Hicks, sem virðist aldrei geta lokað munninum en virðist staðráðin í að halda félaginu og hreinsa alla frá sem hann ekki fílar. Það nýjasta er að Gillett og Parry hafi viljað tala við Klinsmann en Hicks ekki, svo hafi hann reyndar boðið Jurgen í bústað til að spjalla.

En ég er því miður á því að heimsklassaleikmennirnir sem fá að velja á milli United, Arsenal, Chelsea og Liverpool muni líta á þetta vesen allt sem mikinn mínus á því að spila heimaleikina sína á Anfield……

Liverpool 3 – Blackburn 1

Jæja þá í þetta sinn … Blackburn komu í heimsókn á Anfield í dag og freistuðu þess að ná einhverju út úr þeim leik. En það var aldrei nein hætta á því og niðurstaðan varð öruggur 3:1 sigur á frekar slöppu Blackburn liði. Byrjunarliðið var svona:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Aurelio

Lucas – Alonso
Kuyt – Gerrard – Babel

Torres

Á bekknum sátu Itandje, Riise, Hyypia, Voronin og Benayoun.

Leikurinn byrjaði afar rólega, einhvern veginn þannig stemming – byrjað var á mínútuþögn til að minnast fórnarlamba Hillsborough slyssins og svo hófst leikurinn. Torres átti ágætis skalla eftir hornspyrnu á 9. mínútu. Svo fylgdu á eftir hálf næstumþví færi (Aurelio, Torres) … Það var blautt og kannski gæðin aðeins verri eftir því.

Á 26. mínútu var Gerrard ýtt niður, Samba var hinn seki, og átti hiklaust að dæma brot á það og manninn út af, en dómarinn var ekki á því. Upp úr því kom álitleg sókn sem endaði með hræðilegu skoti fyrirliðans … Liverpool er með mjög rólega og örugga stjórn á leiknum. Ég veit samt ekki af hverju en mikið rosalega fannst mér skringileg deyfð yfir mönnum. Eðlilegt í kjölfar glæsilegs leiks á móti Arsenal? Nei, ég heimta baráttu í hverjum leik.

Litlu dómarnir voru ekki að falla með okkur og pirringur virtist stundum vera í okkar mönnum. En undir lok hálfleiksins komu upp Actim tölur um að Liverpool hefði átt 6 skot að marki og Blackburn eitt … hins vegar var staðan 1:1 í skotum sem hittu á markið. Frekar dapurt að sjá þessar tölur … og ég vonaði að síðari hálfleikurinn yrði miklu skemmtilegri. 0:0 sem sagt í hálfleik.

Síðari hálfleikur byrjaði á löngu skoti Torres … áhugavert, og var þetta eitthvað sem gæfi til kynna að hálfleikurinn yrði skemmtilegur?? Ég vonaði það. Hressandi sóknir hjá liðunum og maður lyfti augabrúnum örlítið hærra … en það tók tæpar 15 mínútur í hálfleiknum að finna netmöskvana. Eftir ágætis fjör og eftir fína skiptingu á Babel fyrir Benayoun, þá nær Benayoun boltanum af Blackburn, rennir á Steven Gerrard sem nippar á Lucas sem kemur honum áfram svo á Gerrard sem klobbar Samba og rennir framhjá Brad í markinu á 60. mínútu – frábært mark!!! 1:0!

Skrtel fékk réttmætt gult spjald þegar hann hindraði Roberts í sókn, en rautt spjald hefði verið fáránlegt í kjölfar atviksins í fyrri hálfleik. Það var hins vegar gaman að sjá Roberts áður reyna að fiska brot á Skrtel og sífellt tuðandi í dómaranum um atvikin.

Torres átti ekki sinn besta leik og stundum fannst mér hann ekki vera á svæðinu, en það sosum gilti um aðra líka. En eftir að hafa verið klipptur niður skömmu áður þá fékk hann glæsilega sendingu frá Gerrard (var á undan Benayoun í boltann) og setur hann fallega inn á 82. mínútu, 2:0!!! 30. markið komið – til hamingju með það!

Það var augljóst í leiknum öllum að það átti bara ekki að gefa Liverpool vítaspyrnu … menn geta deilt um hversu margar við hefðum átt að fá en þær voru alveg örugglega fleiri en engin. Dómarinn var ekki að heilla mig. Torres fór út af og “súpersöbbinn” Voronin kom inn á (hvað kallaði Gummi Ben hann… 4 marka maður inn á fyrir 30 marka manninn!! – frábært!). Stuttu síðar fer Xabi Alonso út af fyrir Riise og talað um það að Riise eigi eftir að skora fyrir félagið á tímabilinu … norsarinn rauðhærði má eiga það að 2 mínútum eftir innkomuna átti hann óeigingjarna sendingu á Voronin, sem potaði honum inn á 90. mínútu – varamenn dauðans að verki – og öruggur 3:0 sigur í höfn! Ekki aldeilis, því sortubrennararnir náðu því miður að skora fínt mark (óþarfi samt að fá það á okkur!) og var þar Santa Cruz að verki.

Niðurstaðan var sem sagt öruggur 3:1 sigur og bilið minnkar tímabundið í Arsenal og við fjarlægjumst Everton. Gott mál.

Maður leiksins: Sko, þegar klukkutími tæpur var liðinn af leiknum og staðan 0:0 þá hafði ég akkúrat engan í huga. Fannst almenn deyfð yfir þessu og boltinn ekki góður. Reina rólegur, Arbeloa ekkert spes, Carra … var hann ekki örugglega þarna?, Skrtel var traustur, Aurelio ekki góður, Lucas la la, Alonso átti sæmilegan leik, Kuyt ekkert spes en jafn baráttuglaður sem fyrr, Babel ekki spes, Torres alltaf hættulegur … þegar hann sást. Varamennirnir voru allir fínir, en hins vegar fannst mér fyrirliði vor sýna góðan karakter, skoraði glæsilegt mark og átti frábæra fyrirgjöf á Torres í öðru markinu. Það er því án hiks sem ég útnefni Steven Gerrard sem mann leiksins.

Næsti leikur: Næst er það útileikur gegn Fulham, laugardaginn 19. apríl kl. 14:00. Það verður virkilega áhugaverður leikur vegna þess að Fulham er í mjög mikill fallbaráttu og þarf á sem flestum stigum að halda til að halda sér uppi. En við sýnum enga miskunn og tökum þann leik, ekki satt? Áfram Liverpool!

Blackburn á morgun

Hérna nú hér, seint koma sumir en koma þó. Búinn að vera í algjöru bulli með tæknina á heimilinu, en þetta tókst samt fyrir rest, hjúkk ett, enda bjargar það væntanlega helginni hjá 30% af þjóðinni. En hvað um það, ég er ENNÞÁ með timburmenn eftir leikinn á þriðjudaginn, ég er ennþá með bros á vör. Það var ekki fyrr en í dag að ég áttaði mig á því að við erum að keppa í deildarkeppni á Englandi. Ég nefninlega sá að Eversh… gerði bara jafntefli við fallkandídatana í Birmingham. Voða góð byrjun á deginum.

Hvað um það, ég er hreinlega ekki með mikið sem ég þarf að hleypa út hérna, þannig að upphitun verður að þessu sinni í styttri kantinum. Þetta er bara ekkert flókið. Með sigri á morgun þá tel ég að við förum ansi langt með að gera okkur hreinlega pressulausa. Af hverju? Jú, 5 stiga munur, lítið eftir og menn geta spilað nokkuð afslappað. Við erum aldrei að fara að tapa nægilega mörgum stigum til vors til að setja þetta í hættu, EF við sigrum á morgun.

Whatever, ég hreinlega óska þess að við klárum þetta á morgun. Þeir eiga tvo fína sóknarmenn, og góða kantmenn og geta því verið hrikalega hættulegir. Þetta er bara staðan eins og hún er og við verðum að vera á varðbergi til að innbyrða þessi þrjú stig. Mér er eiginlega slétt sama hvernig þeir ætla að stilla upp í þessum leik. Menn verða bara að byrja leikinn strax á fyrstu mínútu og ég verð bara að segja það eins og er að ég er kominn með svo mikla ofurtrú á þessu liði að ég bókstaflega spái liðinu sigri í hverjum einasta leik sem það fer í. Skrítið? Nei, við erum einfaldlega bestir þegar við erum komnir með Meistaradeildaadrenalínið á fullt. Núna þurfum við að skila því inn í leik gegn Blackburn.

Ég veit ekki til að það séu meiri meiðsl en hjá þeim Kewell (surprise, surprise) og Agger. Ég vona því bara að Rafa komi til með að stilla upp NÁKVÆMLEGA sama liði og gegn gegn Arsenal í vikunni. Það er einfaldlega okkar sterkasta lið í dag, simple as that. Bara nákvæmlega það sama. Klára þetta svo, við skorum 2 og þeir skora ekkert. Hvað eigum við að segja? Jú, Torres kemur með kvikindi númer 30 og svo fylgir Alonso á eftir og smellir einu.

Meira um Wenger

Davíð bendir í kommentum við síðustu færslu á algjörlega frábæra grein um Arsene Wenger og samanburðinn við Rafael Benitez. Að mörgu leyti er hún svipuð og [greinin hans Kristjáns Atla](http://www.kop.is/2008/04/06/18.01.04/) frá því um síðustu helgi, en það er líka frábært að sjá að blaðamenn í London eru að átta sig á hlutunum sem að Kristján Atli benti á.

Greinin heitir [3 games when Wenger myths were exposed](http://www.mirror.co.uk/sport/columnists/reade/2008/04/12/3-games-when-wenger-myths-were-exposed-89520-20380458/) og ég mæli með því að ALLIR lesi hana frá byrjun til enda. Ég ætla samt að leyfa mér að koma með nokkur kvót úr greininni.

>Wenger has clearly needed to dip into his £60million war chest but refused to on the grounds it might upset the balance of a team of kids who were developing together. Another myth. Most aren’t kids anymore. The average age of the starting line-up at Anfield was 25.

>The Frenchman’s real moment of truth will come tomorrow if he fails to beat Manchester United, meaning his trophy haul these past four years comprises one FA Cup. Benitez can match his FA Cup over the same period, throw in a European Cup and possibly add a second one next month. So how come Wenger is perceived in this country as one of the great managers of modern times yet Benitez is consistently derided?

>The Spaniard recently masterminded wins home and away against Italian league leaders Inter Milan. Wenger beat their ageing Milan rivals (who lie 20 points behind them) in the San Siro but failed to do so at the Emirates. Yet whose achievement had English football in raptures? Wenger’s of course.

>The Arsenal boss rested five first-team regulars against Liverpool last Saturday to keep them fresh for Europe. It cost them the points which probably cost him the title but no one said a peep. When Benitez did that earlier in the season he was slaughtered for being a Tinkerman.

>Liverpool clawed their way back into Wednesday’s game via Sami Hyypia’s free header at a corner, yet no one pointed out the deficiencies of Wenger’s man-to-man marking system. Whenever Liverpool concede from a set-piece, Benitez is savaged for employing zonal marking.

og einnig:

>Maybe, now the blood is drenching the boardroom carpets, they will realise civil war has been raging at Anfield all season, and Benitez has been caught in the middle. His mental health publicly questioned, judgments undermined, spending ridiculed and forward planning sabotaged. They even admitted to actively seeking his replacement.

>Yet his reserve side has just walked the northern section of the Premier Reserve League league, he stands on the brink of a Champions League Final and qualification for next season’s competition. I’m sure his many critics will dismiss it as a fluke. Just like his two La Liga titles and UEFA Cup wins were at Sevilla Valencia.

Útstrikun og leiðrétting mín.

Ég endurtek að ég mæli með því að menn lesi alla greinina.

Torres og Gerrard tilnefndir

Nú er búið að tilkynna hverjir eru tilnefndir sem leikmenn ársins í vali leikmannasamtakanna á Englandi. Þeir eru:

* Steven Gerrard
* Fernando Torres
* Cristiano Ronaldo
* Cesc Fabregas
* Emmanuel Adebayor
* David James

Torres er einnig tilnefndur í valinu um efnilegasta leikmanninn. Þar eru tilnefndir:

* Fernando Torres
* Cristiano Ronaldo
* Cesc Fabregas
* Gabriel Agbonlahor
* Ashley Young
* Micah Richards

Það verður að teljast líklegt að Ronaldo vinni verðlaunin annað árið í röð, en ég trúi varla öðru en að Torres hirði annað sætið. En það er allavegana gott að sjá tvo af okkar mönnum útnefnda (aðeins 1 Man U og enginn Chelsea maður).

Yfirlit á föstudegi

Eitt er sko alveg á hreinu. Liverpool FC rússibaninn er búinn að eiga fjöruga viku!

Fjörið byrjaði í raun á mánudag, með lítilli frétt sem enn hefur ekki ratað inn til okkar. Varaliðið okkar vann Norðurdeildina sína með því að leggja Blackburn 1-0 með marki ungverska undradrengsins Kristian Nemeth. Ég horfði á þennan leik í beinni og var mjög glaður að sjá þetta lið í action. Uppistaða liðsins eru leikmenn sem hafa unnið FA youth cup síðustu 2 ár, í bland við efnilega leikmenn sem keyptir voru til liðsins síðasta sumar. Í þessum leik léku Jay Spearing og Nemeth afar vel eins og venjulega, Nemeth er ótrúlega ákveðinn og flottur klárari, margt í hans fari minnir mig á Robbie Fowler…… Spearing er hörkuduglegur miðjumaður, en erfiðast fyrir hann er að hann er kannski ekki nógu stór til að spila þessa duglegu miðjustöðu í aðalliðinu. Markvörðurinn David Martin virkar flottur á mann og í þessum tiltekna leik leist mér rosalega vel á það sem ég sá til Paraguyska hafsentsins Robert Huth. Stór og feykisterkur og fínn á boltann.

Auðvitað er þessi titill ekki sá merkasti, en á gullaldarárum okkar unnum við afar oft varaliðsdeildina. Þannig að eitthvað segir það að “squad” leikmennirnir eru betri en hjá öðrum liðum. Ekki skemmir það að Gary Ablett, sem við tókum til baka frá Everton, stýrir liðinu ákaflega vel, hver veit nema að hann verði bara hinn nýji Paco svo þeirri umræðu allri verði nú eytt.

Varaliðakeppnin er 20 liða keppni eins og úrvalsdeildin með varaliðum þeirra liða. Henni er skipt í 2 riðla með 10 liðum í hvorum og framundan er úrslitaleikur við sigurvegara sunnandeildarinnar. Aston Villa eru þar langefstir, á undan West Ham. Vonandi vinna þeir þann titil, því allir skipta máli. Mér hefur fundist orðið talsverð breyting á baklandi aðalliðsins síðustu ár, frá því Rafa tók við. Svipað gerðist þegar ákveðinn maður tók við liði í brotum ekki langt frá okkur í austurátt, því miður með góðum árangri. Vonandi er nú komið að okkur að fá nýjar stjörnur upp úr baklandinu!

Svo kom þriðjudagurinn með allri þeirri miklu gleði. Enginn ástæða til að missa sig, en ennþá eru stuðningsmenn Arsenal í minni vinnu að svekkja sig, svo að ég hef sko heldur betur haldið áfram að gleðjast, svona þeim til samlætis.

Miðvikudagurinn var hálfgerður timburmannadagur, en í gær kom svo fyrst frétt um að Mascherano hafi fengið staðfest bann og síðan kom sprengjan með misklíð Hicks og Parry, sem flestir telja að hafi komið til út af því að Hicks hafi séð það í sjónvarpinu að Parry sat við hlið Gillett að horfa á fótboltaleikinn á þriðjudegi! Talandi um litla stráka í sandkassaleik!

Svo heldur sú saga áfram í dag og nú með nýrri beygju eins og þið sjáið hér í þessari frétt hjá Liverpool Echo.

DIC er semsagt núna að ganga frá kaupum, bara beðið eftir símhringingu. En Í HVERN????

Svo er stóra fréttin á Sky að nafnið sem Benitez er að tala um að verið sé að ganga frá í sumar sé ekki Rafinha heldur annar ungur snillingur. Endalaust fjör!

Hvernig verður eiginlega næsta vika!!!!!!!

Hicks vill að Parry segi af sér!

Ja hérna! Ég var alveg búinn að gleyma eigendum liðsins. En Tom Hicks minnir rækilega á sig því hann hefur krafist þess að Rick Parry segi af sér. BBC halda því að þetta sé vegna þess að Parry hafi tekið upp málstað George Gillett í deilumálum þeirra.

Við uppfærum þegar að fleiri fréttir berast.

Uppfært (EÖE): Egill bendir í kommentum á miklu betri grein um þetta mál í Times. Þar er því haldið líka fram að DIC hafi lýst yfir að þeir hafi ekki lengur áhuga á að kaupa LFC vegna deilumála núverandi eigenda.

Einnig segir:

>Hicks is said to hold Parry responsible for Liverpool’s poor performance commercially, especially in relation to Manchester United, whose turnover of £212.1million dwarves the Mersyside club’s £133.9m.

>The American also claims there is a lack of communication between Parry and Rafael Benitez, the manager, when it comes to signing new players, and is unhappy at Parry’s sometimes fractious relationship with fans and sponsors.

Þetta hljómar svo sem ágætlega. En þessar deilur á milli eigendanna munu ekki hjálpa liðinu okkar.

Auglýsingar á kop.is (uppfært)

Eftir rúman mánuð verða fjögur ár liðin síðan að við Einar Örn og Kristján Atli stofnuðum Liverpool bloggið.  

Á þessum tíma hefur síðan vaxið gríðarlega í vinsældum.  Við byrjuðum á þessu tveir og uppfærðum af mikilli áfergju og náðum strax í nokkuð þéttan og góðan hóp lesenda, sem kunnu að meta okkar stíl og umfjöllun okkar um Liverpool.

Á þessum árum hefur pennum á Liverpool blogginu fjölgað jafnt og þétt og núna erum við sjö sem uppfærum þessa síðu reglulega.  Á þessum 4 árum höfum við sett inn 2.430 færslur, eða nærri því tvær færslur að meðaltali á dag.  Langflestar færslurnar eru eftir okkur Kristján Atla, en hinir pennarnir koma æ sterkari inn og hafa fyllt í skarð okkar á þeim tímum sem við höfum hálfpartinn gefist upp vegna sífelldra rifrilda.

Umræðurnar á síðunni hafa líka verið gríðarlega lifandi.  Frá því að við stofnuðum síðuna hafa um 30.000 komment verið skrifuð hér eða um 30 á hverjum einasta degi.  Á síðustu tveimur árum er þó líklegt að meðaltalið sé mun hærra, enda hafa vinsældirnar aukist mikið.  Síðan er klárlega ein af allra vinsælustu bloggsíðum landsins og samkvæmt Moggablogginu eru bara tvær MBL síður, sem eru með fleiri innlit en við.

* * *

Á þessari síðu hafa aldrei verið auglýsingar.  Jú, Einar hefur stundum komið með stuttar tilkynningar um það sem er að gerast á Serrano, en við teljum að þær séu klárlega færri en 10 á þessum fjórum árum.  Við höfum einfaldlega aldrei haft áhuga á því að gera þetta fyrir pening.  Við höfum alltaf verið á þeirri skoðun að ef við myndum fá borgað fyrir þetta, þá myndum við fara að líta á þetta sem vinnu og það er aldrei heillandi. Jú, það hefur stundum tekið á að þurfa að henda saman langri leikskýrslu eftir erfiða tapleiki, en okkur hefur aldrei liðið einsog þetta væri vinna. Við höfum gert þetta í sjálfboðaliðavinnu og aldrei fengið krónu fyrir. Kostnaðinn fyrir lén og slíkt höfum við greitt úr eigin vasa.

* * *

Þrátt fyrir þetta, þá ætlum við að byrja á því að birta auglýsingar hérna á Liverpool blogginu.  Það mun birtast hér ein auglýsing hægra megin.  Við hugsum þann pening sem við fáum fyrir þessar auglýsingar eingöngu sem pening sem mun nýtast okkur við að vera góðir Liverpool stuðningsmenn.  Þannig að aðallega munum við nýta peninginn sem við söfnum til að reyna að fara reglulega í ferðir á Anfield.

Þessar auglýsingar munu ENGIN áhrif hafa á ritstjórnina á þessari síðu.  Við fullvissum alla um að þetta mun ekki hafa áhrif á okkur.  Við þurfum ekki á þessum auglýsingum að halda.  Ef einhverjir hætta að auglýsa, þá breytir það litlu fyrir okkur.

Við munum aðeins birta eina auglýsingu í einu og hún verður lítil og smekkleg. Ekkert kaos af Flash auglýsingum, sem gefa manni flogaveikikast. Fyrir þá, sem vilja auglýsa þá verður auglýsingin 170 px á breidd og allt að 170 px á hæð. Hún má vera Flash en ef svo er, þá má Flash-ið ekki vera á endalausri loop-u. Það má i mesta lagi vera 7 sekúndur af Flash efni og það má aðeins keyra einu sinni í gegn. Auglýsingin verður á þeim stað og í þeirri stærð sem að Liverpool merkið er hér hægra megin. Áhugasamir geta sent Einari Erni póst á einar.orn@gmail.com. Fyrsta auglýsingin mun birtast í næstu viku.

Við vonum að lesendur taki vel í þessa breytingu.

Uppfært (EÖE): Ég er búinn að setja upplýsingar fyrir þá, sem hafa áhuga á auglýsingum hérna.

Liverpool 4 – Arsenal 2 !!!

Eftir heimsmeistarakeppnina í knattspyrnu sumarið 1978, þar sem heimamenn í Argentínu fögnuðu sigri, gerðu Brasilíumenn mikið úr því að þeirra lið hefði með réttu átt að vinna keppnina þar sem þeir spiluðu fallegri knattspyrnu. Cesar Luis Menotti, stjóri heimsmeistara Argentínu, var spurður um þetta skömmu eftir keppnina og svar hans var einfalt: „Við óskum Brasilíumönnum til hamingju með sinn móralska sigur. Vonandi geta þeir óskað okkur til hamingju með heimsmeistaratitil okkar.“

Í kvöld fór fram seinni leikur Liverpool og Arsenal í 8-liða úrslitum Meistaradeildarinnar. Eftir 1-1 jafntefli í fyrri leiknum var ljóst að þetta stæði á hnífsblaði fyrir þennan leik og það kom á daginn. Arsenal-liðið var í tvígang í kvöld á leiðinni áfram í undanúrslitin, í stöðunni 0-1 og stöðunni 2-2, en Liverpool-menn voru á móti í þrígang á leiðinni í undanúrslitin, í stöðunni 0-0, í stöðunni 2-1 og í stöðunni 3-2 og þar á eftir. Sem betur fer var það forskot okkar manna sem varð ofan á að lokum og okkar menn unnu verðskuldaðan **4-2 sigur** í þessum frábæra leik.

Benítez gerði óvænta breytingu á liðinu úr fyrri leiknum og lét Peter Crouch byrja inná í stað Ryan Babel. Sú breyting átti heldur betur eftir að borga sig:

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypiä – Aurelio

Alonso – Mascherano
Kuyt – Crouch – Gerrard
Torres

**Bekkur: Itandje, Riise, Arbeloa, Babel, Benayoun, Voronin, Lucas.

Þessi leikur fór mjög illa af stað hjá okkar mönnum sem virkuðu mjög óstyrkir framan af. Arsenal-liðið geystist út úr startblokkunum og tók öll völd á vellinum og það leið ekki á löngu áður en þeir voru komnir yfir. Á 13. mínútu spiluðu þeir sig tvisvar inn í teig Liverpool en okkar menn bægðu hættunni frá, en í síðara skiptið barst boltinn á Fabregas sem renndi honum inn í teiginn á **Abou Diaby** sem negldi boltanum framhjá Pepe Reina á nærstönginni.

Þetta mark var dæmigert fyrir gang leiksins fyrsta hálftímann. Arsenal-liðið var á undan í alla bolta, hélt boltanum betur innan liðsins og virtist einhvern veginn ákveðnara og tilbúnara í þennan slag. Alonso elti Diaby ekki inní teiginn, þar var Skrtel seinn að taka við sér og Reina lét hann skora hjá sér í nærhornið. Einfaldlega ekki nógu gott hjá Liverpool.

Eftir þetta sat ég með höfuðið í höndunum næsta kortérið og bað til æðri máttarvalda um að Arsenal-liðið næði ekki öðru marki. Á 30. mínútu náðu okkar menn þó loksins að komast fram fyrir miðju, Aurelio fékk boltann frá Alonso og lék honum inná teiginn, gaf þaðan fyrir en boltinn fór í bakið á varnarmanni Arsenal og þaðan að markinu og Almunia þurfti að skutla sér og bægja boltanum frá í horn.

Gerrard tók hornspyrnuna frá hægri og beint inná miðjan vítateiginn, þar sem **Sami Hyypiä** átti laglega gabbhreyfingu til að losa sig við dekkun Philippe Senderos og skallaði boltann glæsilega í stöngina og inn! Staðan orðin 1-1!

Eftir þetta snerist leikurinn eiginlega algerlega við og það sem eftir lifði leiksins var Liverpool í meira og minna stanslausri sókn. Pressan jókst fram að hálfleik en okkar menn náðu ekki að skapa sér nægilega góð færi, á meðan botninn datt algerlega úr leik Arsenal-liðsins. Það var hálf undarlegt að sjá bæði Benítez og Wenger hoppandi af reiði á nánast sama tíma á hliðarlínunni en þannig var fyrri hálfleikurinn eiginlega í hnotskurn; mjög kaflaskiptur og í raun sanngjörn staða í hálfleik, 1-1.

Seinni hálfleikurinn hófst svo eins og þeim fyrri lauk. Liverpool-liðið sótti núna að The Kop og hafði tögl og höld á leiknum en gekk illa að brjóta vörn Arsenal á bak aftur. Arsenal-liðið lá í skotgröfunum og reyndi að sækja hratt með löngum boltum á Adebayor en Skrtel og Hyypiä réðu auðveldlega við flest sem að þeim kom. Fram að þessu hafði Torres verið frekar slakur í leiknum en bróðir minn sagði við mig að menn eins og Torres þyrftu bara eitt færi til að skipta sköpum. Það átti heldur betur eftir að sannast.

Þegar um tuttugu mínútur voru eftir kom langur bolti inn að teig Arsenal. Þar stökk Crouch manna hæst og skallaði boltann hnitmiðað í vasann á milli Senderos og Touré, þar sem enginn annar en téður **Fernando Torres** tók boltann niður, sneri sér með hann út í teiginn og klíndi honum svona líka snyrtilega upp í markhornið fjær, óverjandi fyrir Almunia! Staðan orðin 2-1 fyrir Liverpool og á ljóst að mjög stressandi mínútur voru framundan. Það hvarflaði þó ekki að manni að við ættum eftir að sjá þrjú mörk til viðbótar.

Eftir þetta datt Liverpool-liðið aðeins aftar á völlinn. Rafa Benítez tók Crouch útaf fyrir Ryan Babel til að reyna að fríska uppá sóknarleikinn, en það er skemmst frá því að segja að Loga Ólafssyni, lýsanda á Stöð 2 Sport, tókst að túlka það sem klára varnarskiptingu. Þegar sex mínútur voru eftir af leiknum fékk Theo Walcott boltann rétt fyrir utan eigin teig eftir enn eina þunga sókn Liverpool. Walcott gaf í með boltann og keyrði upp alla 80 metrana inná teig og að marki Liverpool, sólaði svona 4-5 andstæðinga á leiðinni, lagði boltann svo inná markteig framhjá Skrtel þar sem **Emmanuel Adebayor** kom aðvífandi og lagði boltann í nærhornið. Staðan orðin 2-2, sex mínútur eftir, Arsenal á leiðinni í undanúrslit og ég á leiðinni í sturtu í öllum fötunum, háskælandi. Þegar þetta mark kom heyrði maður fyrrnefndan Loga Ólafsson – United-mann með meiru – hrópa af æsingi: „Þetta er það sem gerist þegar menn beita varnarskiptingum til að halda fengnum hlut gegn liði eins og Arsenal!“

Logi átti þó eftir að fá að éta orð sín nokkrum andartökum síðar. Arsenal-menn voru enn að fagna marki sínu þegar Liverpool-liðið tók miðjuna, geystist upp í sókn og boltinn barst að lokum út á vinstri kantinn þar sem Ryan Babel keyrði á Fabregas og Touré, framhjá þeim báðum og inná vítateiginn. Fabregas virtist koma Babel úr jafnvægi með því að toga í hann og svo stökk Touré fyrir hann svo að Babel féll til jarðar og dómari leiksins var skotfljótur að dæma vítaspyrnu! **Gerrard** tók að sjálfsögðu vítið og skoraði örugglega! 3-2 fyrir Liverpool, fimm mínútur eftir og allt að verða vitlaust á Anfield!

Eftir þetta hentu Arsenal-menn öllu fram í örvæntingarfullri leit að jöfnunarmarkinu. Þegar tvær mínútur voru eftir voru þeir í þungri sókn en Hyypiä náði að pota boltanum frá Hleb á vítateignum. Boltinn barst til Dirk Kuyt rétt fyrir utan eigin vítateig og hann negldi honum fram á völlinn. Þar virtist Fabregas vera einn til að hirða boltann þegar eimreiðin **Ryan Babel** kom aðvífandi, tók tvo metra á móti hverjum einum hjá Fabregas, keyrði framhjá honum með boltann, inná teig Arsenal og lagði tuðruna í nærhornið framhjá Almunia. 4-2. Game over. :)

**Maður Leiksins:** Hvar eigum við að byrja? Fyrir fyrstu þrjátíu mínúturnar verðskuldaði þetta í raun enginn, þar sem liðið var svo grútlélegt að það hálfa væri nóg. Fyrir seinni sextíu mínúturnar verðskulduðu þetta samt í raun allir. Vörnin stóð sig frábærlega og þar stóð Hyypiä hæstur á meðal risa, enda skoraði hann markið sem þjófstartaði góðri spilamennsku liðsins og hreinlega át Adebayor í kvöld. Á miðjunni byrjuðu Alonso og Gerrard illa en náðu sér á strik, á meðan Mascherano var okkar besti miðjumaður í kvöld en á köflum hreinlega heppinn að hanga inná vellinum eftir að hafa virst staðráðinn í að ná seinna gula spjaldinu sínu.

Kuyt barðist sem fyrr eins og ljón á meðan Crouch skilaði sínu með nokkrum af hættulegustu færum leiksins, auk þess sem hann lagði upp markið fyrir Torres. Torres sjálfur átti rólegt kvöld, í raun, en það hindraði hann samt ekki í að skora eitt af glæsilegustu mörkum vetrarins. Þvílík negla.

Minn maður leiksins í kvöld er hins vegar Hollendingurinn fljúgandi, **RYAN BABEL**. Fyrir viku síðan var hann grútlélegur í byrjunarliðinu gegn Arsenal og höfðu einhverjir Arsenal-aðdáendur þá á orði að Wenger hefði hreinlega verið „sniðugur“ að kaupa Babel ekki, þegar allir vita að Wenger vildi fá Babel en við nánast stálum honum og að Wenger var pirraður yfir því.

Frammistaða Babel í kvöld var því í raun meira virði en bara fyrir liðið í þessum leik, því hann hafði ákveðið ‘point to prove’ gegn Arsenal í kvöld. Þegar hann kom inná og liðið fékk strax í kjölfarið á sig mark hefði maður getað fyrirgefið þessum unga strák það að hengja haus, en Babel reif sig upp, reif liðið sitt inní leikinn með frábærum einleik gegn Touré og Fabregas og innsiglaði þetta svo með marki sem á eftir að veita Fabregas martraðir um hollenskar eimreiðar næstu vikurnar og mánuðina. Frábær frammistaða hjá Babel!

Nú ætla ég að skrifa málsgrein sem ég hef skrifað tvisvar áður: liðið er komið í undanúrslit … og þar mætum við … (trommur, takk) … CHELSEA! Ta-da! Þetta er í þriðja skiptið á fjórum árum sem þessi lið mætast í undanúrslitum Meistaradeildarinnar, og ég er orðinn svo þreyttur á því að ég hefði gefið nánast hvað sem er ef að Fenerbache hefðu getað klárað Chelsea í kvöld, en svo fór því miður ekki. Í þetta skiptið er fyrri leikurinn á Anfield, sem telst Chelsea eflaust til tekna. Þetta verður … áhugavert. Veit varla hvort leikirnir við Chelsea geta samt nokkurn tímann toppað þennan Arsenal-leik í kvöld. Hann verður aldrei toppaður.

Djók. Istanbúl, maður. :)

Moskva, hér komum við …

Liðið gegn Arsenal: Crouch BYRJAR!

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypiä – Aurelio

Gerrard – Mascherano – Alonso

Kuyt – CROUCH – Torres

**Bekkur:** Itandje, Riise, Arbeloa, Lucas, Benayoun, Babel, Voronin.

Það er nú bara það. Crouch gerði sjálfum sér greiða á laugardag og fær verðskuldað að byrja þennan leik.

Arsenal-liðið:

Almunia

Touré – Gallas – Senderos – Clichy

Eboue – Fabregas – Flamini – Diaby – Hleb

Adebayor

Jahá. Van Persie ekki frískur til að byrja og Wenger notar tækifærið og bætir við miðjumanni. Sjáum hvað setur, en þetta verður seint túlkað sem sókndjörf uppstilling hjá honum. Gæti Wenger verið að gera hið ómögulega og (gasp!) spila varlega á útivelli?

Eitt enn sem ég vil koma að áður en leikurinn hefst. Ég skrifaði pistil um málefni Liverpool og Arsenal sl. sunnudag, og ég stend við þann pistil hvernig sem þessi leikur í kvöld fer. Þetta er bara einn leikur, ef hann vinnst er það ekki þar með sagt að Arsenal-liðið sé ömurlegt og Liverpool-liðið snilldargott, en ef hann hins vegar tapast munum við örugglega heyra helling um það hversu miklu betra Arsenal-liðið er. Þetta er bara einn leikur sem ræðst á dagsforminu, heppni og ýmsu öðru. Mín orð um stöðu Liverpool og Arsenal, heilt yfir í dag, stendur sama hvernig þessi leikur fer.

Þetta verður spennandi að sjá!

Koma svo! YNWA!!!

Arsenal á morgun

Eruð þið nokkuð orðin þreytt á þessari fyrirsögn? Eða þessu sérnafni í fyrirsögninni? Alla vega, þá lýkur þriggja leikja hrinu við Arsenal á morgun, þriðjudag 8. apríl, kl. 18:45. Ókei, tæknilega séð þá lýkur rimmunni ekki fyrr en um tveimur tímum seinna, en þið vitið hvað ég á við. Það er sem sagt komið að þriðja leik þessara liða á einni viku, og þetta er síðari leikur þeirra í 8 liða úrslitum meistaradeildarinnar. Þetta verður bara MAGNAÐUR leikur!!! Liðin hafa leikið tvo leiki í deildinni og svo þennan fyrri leik í meistaradeildinni og allir leikirnir hafa farið 1:1 – hvernig fer á morgun??

Í deildarleiknum á laugardaginn gat Rafa hvílt stórar kanónur, auk þess sem Mascherano var í banni. Það má því hæglega búast við breytingum á liðinu, en eftir þrælgóðan leik Crouch … fær hann tækifæri núna? Og mun ekki Rafa sækja í reynsluna? Það væri auðvelt að spá byrjunarliðinu alveg nákvæmlega eins og í leiknum á miðvikudaginn, en ég ætla að taka sénsa og spá þessu:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Riise

Macherano – Alonso
Gerrard – Crouch – Kuyt

Torres

Bekkur: Itandje, Aurelio, Benayoun, Arbeloa, Lucas, Voronin, Skrtel

Eflaust er skrýtið / fáránlegt hjá mér að setja Kuyt þarna og mögulega færi hann út og Babel kæmi inn … en mig langar að prófa þetta kerfi, þ.e. að hafa Kuyt, Crouch og Torres inná með Gerrard, Mascherano og Alonso fyrir aftan – hvernig stilli ég þessu öðruvísi upp? Gæti þetta verið kannski svona?

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Riise

Kuyt – Gerrard – Mascherano – Alonso
Crouch

Torres

Og hvernig hitar maður upp mannskapinn hér þegar við höfum lítið gert annað en að tala um þessi tvö lið síðustu viku? Best væri að lesa pistilinn hans KAR upphátt reglulega fyrir leik! Og auðvitað kommentin sem hafa þegar komið á færslurnar síðustu daga.

Alan Hansen rifjar hins vegar upp það hræðilegasta atvik sem ég man eftir í enska boltanum, og ástæðu þess af hverju ég hata Arsenal mest allra liða … auðvitað smá barnaleg afstaða í mér, en þetta er góður punktur hjá Alan:

“This is why the message will be from Benitez that Liverpool must play to win and my belief is that they will win. He will be well aware that while 0-0 puts Liverpool through, it only takes one goal from Arsenal to turn it all around.”

Með þennan fjandans leik í huga, þá hræðist ég dálítið leikinn en er auðvitað sannfærður um að við töpum honum ekki! Þvílíkt sem maginn og hausinn hringsnúast þessa dagana! Tölfræði hefur ekkert að segja fyrir svona leiki, en er aðallega til skemmtunar. Á opinberu heimasíðunni kemur m.a. þetta fram:

- Liverpool hefur aðeins fengið á sig eitt mark gegn ensku liði á heimavelli í Evrópukeppni, það var árið 1971 (flott ár!) gegn Leeds!
- Steven Gerrard hefur skorað í síðustu þremur heimaleikjum liðsins í meistaradeildinni. Engum liðsmanni Liverpool hefur tekist að skora í fjórum leikjum í röð á heimavelli í Evrópukeppni … verður þetta sögulegt?
- Í 32 leikjum sem Peter Crouch hefur skorað, þá hefur Liverpool aldrei tapað (28 sigrar, 4 jafntefli).

Gaman að þessu!

Tvö góð komment frá mótherjunum:
Arsene Wenger: “We have the resources to advance”
Bendtner: “We have enough goals in us to go through”
Auðvitað ber að taka snilling eins og Wenger alvarlega … ‘we have the resources…’ – spakur maður! Við höfum ‘resources’ líka auðvitað, og með mann eins og Bendtner innanborðs, þá hlýtur Wenger að spyrja: skorar hann í dag eða bjargar hann marki? :) Persónulega ætla ég að veðja stórri fjárhæð að Bendtner skorar ekki neitt!

Mín spá: En eins og fram hefur komið þá hafa þrír leikir þessara liða í vetur farið á sama veg: 1-1! Ekki þykir ólíklegt að svo verði aftur, og framlengt – og mögulega vítaspyrnukeppni. En ég ætla að tippa á að hið ömurlega Liverpool lið muni vinna stórskemmtilega Arsenal-liðið 2:0, og það verða Gerrard og Torres sem skora. Bendtner mun svo aftur bjarga á línu fyrir okkur …

Áfram Liverpool! Fyrir mig persónulega hefur Hansen gert þetta að enn meiri taugaleik, vegna tilvísunar hans í 1989 dæmið. Fyrir mig persónulega yrði sætt – afar sætt – að sjá Arsene Wenger fara í gegnum enn eitt titlalausa tímabilið með liðið sitt æðislega, og þar hefði Liverpool spilað stóra rullu. Hvað segið þið?? Er enginn spenntur hérna???

ÁFRAM LIVERPOOL!

Hyypia með nýjan samning

Við gleymdum alveg að minnast á það, en fyrir leikinn á laugardaginn þá var það tilkynnt að Sami Hyypia hafi skrifað [undir nýjan eins árs samning við Liverpool](http://www.liverpoolfc.tv/news/drilldown/N159447080407-1144.htm).

Þetta eru að mínu mati frábærar fréttir. Það er alveg ljóst að Hyypia verður okkar fjórði kostur í miðvarðastöðuna á næsta ári, en það efast fáir um að hann getur orðið liðinu mikilvægur á næsta ári einsog hann hefur verið á þessu ári. Hann segir um þetta:

>”It’s not so common for a foreign player in this country to spend ten years at one club so I am delighted to stay with this great club.

Auðvitað á Hyypia að ljúka ferlinum á Englandi hjá Liverpool.

Arsenal eru frábærir, Liverpool ekki svo mjög

Nú er tveimur af þremur leikjum okkar manna í röð við Arsenal lokið, og það er skemmst frá því að segja að þessi lið virðast vera hnífjöfn í ár. Báðir þessir leikir hafa endað 1-1, eins og deildarleikurinn á Anfield endaði fyrir áramót, og því virðist lítið ætla að skilja þessi lið að þetta tímabilið.

Vandamálið er bara að ef þú lest umfjöllun fjölmiðla um þessi lið færðu talsvert aðra mynd af samanburði liðanna. Samkvæmt nær öllum fjölmiðlum – og ég get vart lýst því hvað þetta fer í taugarnar á mér – er Arsenal-liðið gott á allan þann hátt sem Liverpool-liðið er ekki, og það er nánast óskiljanlegt hvernig það getur verið að Arsenal er ekki enn búið að ná að niðurlægja Liverpool í þremur leikjum í vetur.

Ég ákvað að skoða nokkrar af þessum mýtum um Arsenal og Liverpool og sjá hvort þetta á í raun við rök að styðjast. Ég þurfti ekki að leita lengi til að finna holur í kenningunni um að Arsenal sé sókndjarfasta, skemmtilegasta, prúðasta og yngsta/efnilegasta félagslið enskrar knattspyrnu.

Númer eitt: Arsenal spila svo skemmtilegan fótbolta.

Mark Nicklas Bendtner í gær gegn Liverpool var hundraðasta mark Arsenal í öllum keppnum í vetur. Mark Peter Crouch gegn Arsenal í gær var 102. mark Liverpool í öllum keppnum í vetur, og það fimmtugasta og sjöunda í Úrvalsdeildinni. Látið það samt ekki á ykkur fá, við vitum öll að Arsenal-menn skora mest og sækja mest.

Já, og er Eboue ekki bakvörður að spila á kantinum hjá Arsenal? Við setjum allavega framherja á kantana hjá okkur í harðæri …

Númer tvö: Arsenal-liðið er svo ungt og efnilegt.

Ég tók saman tölfræðina yfir þá leikmenn sem hafa spilað þessa síðustu tvo leiki Arsenal og Liverpool og fann út meðalaldur þeirra. Ég notaðist við þá einföldu tölfræði að fara eftir því hvaða ár menn eru fæddir, ekki hvenær á árinu þeir eiga afmæli, til að leyfa öllum að njóta sanngirnis.

Hjá Arsenal hafa sextán leikmenn leikið þessa tvo leiki gegn Liverpool og eru þeir alls 395 ára. Þrír þeirra eru yfir þrítugu – Almunia, Gallas og Gilberto Silva. Meðalaldur Arsenal-liðsins sem hefur leikið þessa tvo leiki gegn Liverpool er 24,7 ár. Þá er vert að minnast á það að hjá Arsenal eru Eduardo (25), Rosicky (28) og Sagna (25) meiddir og Lehmann (39) ekki í liðinu, en ef ég hefði talið þá með væri meðalaldurinn talsvert hærri.

Hjá Liverpool hafa tuttugu leikmenn leikið þessa tvo leiki og eru þeir alls 532 ára. Þrír þeirra, eins og hjá Arsenal, eru yfir þrítugu – Carragher, Finnan og Hyypiä. Meðalaldur Liverpool-liðsins í þessum leikjum er 26,6 ár. Þá er vert að minnast á það að hjá Liverpool eru Kewell (30) og Agger (24) meiddir, en þeir eru sitt hvorum megin við meðaltalið og hefðu væntanlega ekki mikil áhrif á það.

Liverpool-liðið er sem sagt á besta aldri, með jafnmarga „gamlingja“ í liðinu og Arsenal-liðið, sem er á 25. aldursári þegar þetta er skrifað. Samt eru nær öll töp og allt sem aflaga fer hjá liði Arsene Wenger afskrifað með sömu, þreyttu afsökuninni: „Þetta eru ungir strákar og þeir munu læra af þessu.“ Þegar lið Rafa Benítez tapar er það hins vegar nær undantekningarlaust út af getuleysi hans.

Númer þrjú: Wenger er að byggja upp nýtt lið.

Nýtt lið? Fimm af þeim sextán leikmönnum sem hafa leikið gegn Liverpool voru í aðalliðshópi Arsenal þegar liðið vann síðast meistaratitilinn, vorið 2004, og rúmlega helmingur þessara sextán var í liðinu sem komst í úrslit Meistaradeildarinnar fyrir tveimur árum. Einn þeirra sem var í hvorugu þessara liða er William Gallas, sem er rúmlega þrítugur og búinn að upplifa tímana tvenna með Chelsea og franska landsliðinu.

Þetta lið sem Arsene Wenger er með í höndunum núna er á 25. aldursári og hefur verið að leika saman núna í meira og minna þrjú tímabil. Á þessum þremur tímabilum, þegar þetta er skrifað, hefur þetta lið ekki unnið neitt. Síðasti titill þeirra kom vorið 2005 (FA bikarinn), á meðan síðasti titill Liverpool kom vorið 2006 (líka FA bikarinn). Þess utan hefur Rafa einnig unnið Meistaradeildina 2005 og er því með fleiri stóra titla frá árinu 2004, þegar hann kom til Englands, heldur en Wenger. Í þokkabót hefur Rafa endað með Liverpool-lið sitt örugglega ofar en Arsenal í Úrvalsdeildinni sl. tvö tímabil, en samt er hann sakaður um að kunna ekki að spila deildarkeppnina.

Arsenal eru að eiga það sem hefur verið kallað „frábært“ tímabil í Úrvalsdeildinni í vetur, en þó með einni jafnteflahrinu að undanförnu. Samt hefur Liverpool-liðið – sem til samanburðar þykir hafa valdið vonbrigðum í vetur – aðeins átta stigum minna, einum tapleik fleira, og hefur bæði skorað meira (í öllum keppnum) og fengið minna á sig í Úrvalsdeildinni.

Hversu lengi á Wenger að geta afsakað sig með því að vera að byggja upp nýtt lið? Liðið hans er búið að vera það lengi hjá Arsenal, og hann hefur ekki verið að gera miklar breytingar á því undanfarin sumur til að geta kallað þetta nýtt lið lengur. Þetta lið sem Arsenal-menn eru alltaf að bíða eftir að smelli er að verða komið nær þrítugu en tvítugu, er búið að spila saman í 2-3 tímabil núna, og það er raunveruleg hætta á því núna að liðið sé að klára sitt þriðja tímabil í röð án titils.

En látið það ekki á ykkur fá. Benítez er jú auli í samanburði við „prófessorinn“ Wenger – sem neitar að styrkja hópinn sinn þrátt fyrir að eiga pening til þess og kvartar svo yfir því að fámennur hópurinn sé þreyttur, á meðan Liverpool, Chelsea og Manchester United eru að enda tímabilið af fullum krafti með góða breidd í sínum hópum.

Númer fjögur: Arsenal-liðið spilar svo skemmtilegan fótbolta, á meðan Liverpool eru hundleiðinlegir

Enn og aftur: ég veit að Arsenal-liðið er mjög gott sendingarlið og spilar mjög hraða og fallega knattspyrnu. Ef það væri hins vegar eina viðmiðið fyrir fallega knattspyrnu myndi ég sleppa því að horfa á knattspyrnuleiki og fara í staðinn nokkrum sinnum í viku upp á Kaplakrika og horfa á FH-liðið spila reitabolta á æfingu.

Ég sagði við bróður minn yfir deildarleiknum í gær að Arsenal-liðið væri eins og flottur hver; heitir og kaldir til skiptis. Þegar þeir eru heitir geta þeir dottið í einhvern gír þar sem þeir senda boltann svo vel og hratt sín á milli að andstæðingarnir ná varla að snerta boltann svo mínútum skiptir. Þetta skilar þó oft glettilega litlu og ég hef séð ófáar Arsenal-síður kvarta yfir því að þetta lið spili boltanum allt of mikið á milli sín, í stað þess að leita stystu leið að góðu færi. Þess á milli á þetta lið svo til að verða ískalt og nánast gleyma því hvernig á að spila knattspyrnu. Við sáum þá útgáfu af Arsenal í fyrri hálfleiknum í gær, til dæmis.

Ef við tökum þessa tvo leiki sem eru búnir á milli liðanna, þá má segja að Liverpool hafi verið heppnir að ná jafntefli í fyrri leiknum á miðvikudag og svo óheppnir að vinna ekki leikinn í gær. Arsenal-liðið var meira með boltann og sótti á heildina meira í Evrópuleiknum, og þökk sé dómaranum og Bendtner töpuðu okkar menn þeim leik ekki. Samt hafði ég á orði yfir þeim leik að þótt Arsenal-liðið væri í nær stöðugri sókn allan seinni hálfleik, og mikið með boltann rétt fyrir utan teig okkar manna, sköpuðu þeir sér nánast engin færi. Getur einhver nefnt fleiri færi en bara Hleb- og Bendtner-atvikin? Hélt ekki.

Í gær, í deildarleiknum, mætti svo kalda Arsenal út á völlinn gegn okkar mönnum. Rafa Benítez róteraði liðinu sínu en var samt miklu betri aðilinn á útivelli gegn Arsenal í deildinni. Ekki það að hann fái kredit fyrir það, hann er bara gagnrýndur fyrir róteringu þegar illa gengur en svo þegja menn í stað þess að hrósa þegar róteringin gengur upp.

Við hér á Kop.is erum duglegri við að gagnrýna, benda á og ræða galla í fari leikmanna, þjálfara og eigenda Liverpool FC en við fáum kredit fyrir. Oft erum við kallaðir heittrúarmenn eða sagðir blindir í trú okkar á klúbbnum, þegar skrif okkar á þessari síðu gefa raun um allt annað.

Það er hins vegar klárt mat mitt sem ritstjóra þessarar síðu að, þrátt fyrir galla Liverpool-liðsins og Benítez, er Liverpool-liðið lið sem kann að vinna í Evrópu. Við erum með þjálfara sem er búinn að búa til lið sem er ekki mikið eldra en Arsenal-liðið, hefur unnið tvo stóra titla á síðustu fjórum árum og farið einu sinni til viðbótar í úrslit Meistaradeildarinnar, hefur skorað meira og fengið minna á sig en Arsenal-liðið í vetur, er með fleiri stjörnur innanborðs og hefur þá taktísku kunnáttu sem þarf til að ná jafnteflum eða taktískum sigrum á útivelli í Evrópu og klára svo dæmið á Anfield.

Arsenal-menn eru til samanburðar með mann sem talar endalaust um unglinga, á sama tíma og þeim fækkar stöðugt í liðinu hans, mann sem segist ekki þurfa að auka breiddina í liði sínu en vælir svo á hverju vori yfir þreytu aðalliðsins síns, mann sem segir önnur lið vera allt of gróf en hefur fengið fleiri gul og rauð spjöld á sitt lið í sinni stjórnartíð en nokkurt annað lið í Úrvalsdeildinni á sama tíma, mann sem talar endalaust um morgundaginn þegar allir aðrir stjórar stóru liðanna tala um nútíðina, mann sem þykist vera stjóri „skemmtilegasta“ liðsins í Englandi þegar bæði United og Liverpool hafa bæði skorað meira og fengið á sig minna en hans lið.

Ég veit ekki með ykkur, en ég er orðinn hundleiður á þessu misræmi á milli staðreynda og umfjöllunar um Arsenal-liðið. Þetta er vissulega eitt skemmtilegasta liðið í boltanum, en að ætla að líkja Fabregas saman við Scholes, Gerrard eða Lampard þegar hann hefur ekki unnið neitt til jafns við þá menn, er ekkert annað en blind dýrkun í mínum augum. Það er kominn tími til að menn hætti að afsaka þetta Arsenal-lið og átti sig á því sem þetta lið er: skemmtilegt lið sem er að valda vonbrigðum, ár eftir ár.

En látið þennan pistil ekki hafa áhrif á ykkur. Það vita jú ALLIR að Arsenal-liðið er kornungt, glænýtt, langskemmtilegast og með bjarta framtíð fyrir sér, og að Wenger er besti þjálfari í heimi. Haldið áfram að kyrja þessa setningu þegar Rafa Benítez slær Arsenal-liðið út úr Evrópukeppninni á þriðjudaginn kemur. Haldið áfram að kyrja þessa setningu á meðan Chelsea og Manchester United hverfa yfir sjóndeildarhringinn í Úrvalsdeildinni.

„Já, en við erum SKEMMTILEGASTA liðið!“

Auðvitað eruð þið það. Svona, svona …

Arsenal 1 – Liverpool 1

Síðan er búin að liggja niðri í allan dag.

Maggi átti að taka þessa leikskýrslu og ég er búinn að láta hann vita að síðan sé komin upp en allavegana, þið getið rætt um þennan hreint ágæta leik hjá varaliðinu okkar í dag.

**Uppfært (EÖE)**: Hérna að neðan kemur skýrslan og ég er búinn að gera Magga að höfundi þessarar færslu, enda skrifaði hann skýrsluna.


Ja, eins og maður spáði nú því að Rafa myndi eitthvað breyta liðinu í dag kom það allavega mér á óvart hversu djarfur karlinn var á Emirates. Reyndar var Arsenal líka að hvíla en að láta unglinginn Plessis fá fyrsta leikinn sinn fyrir félagið úti gegn Arsenal var kalt!!

En annars var byrjunarlið okkar manna í dag.

Reina

Finnan – Carragher – Sktel – Arbeloa

Lucas – Plessis
Pennant – Benayoun – Riise
Crouch

Bekkurinn: Itandje – Hyypia – Gerrard – Torres – Voronin.


Okkar menn byrjuðu afar vel, stjórnuðu umferðinni og fengu fín skotfæri, Crouch strax á þriðju mínútu og svo fékk Riise afar gott færi eftir flottan undirbúning Crouch. Eftir hálftíma leik virtist Fabregas ætla að hrista líf í Arsenal og þeir fengu dauðafæri þegar besti vinur okkar þessa dagana, Bendtner skaut beint á Reina í dauðafæri.

En þá kom mark. Langt útspark Reina endaði á kolli Crouch sem skallaði hann áfram á Benayoun. Ísraelinn snarpi lagði boltann strax aftur á Crouch sem þrumaði honum í bláhornið utan teigs, óverjandi fyrir Almunia. Það sem eftir lifði hálfleiksins gerðist fátt markvert og staðan 0-1 eftir fyrstu 45 mínúturnar. Án vafa verðskulduð staða.

Í seinni hálfleik fóru Arsenal auðvitað að ýta fastar á okkar menn, án þess þó að skapa sér mikið af opnum færum. Á 54.mínútu braut Pennant af sér úti á kanti og uppúr aukaspyrnunni skoraði áðurnefndur Bendtner, enn einu sinni uppsett atriði.
Leikurinn var fjörugur og skemmtilegur það sem af honum lifði og bæði lið hefðu getað skorað sigurmark. Bestu færin okkar féllu í hlut Voronin sem leit vandræðalega illa út við afgreiðslu þeirra. Síðustu 10 mínúturnar pressuðu Arsenal og við fengum skyndisóknir en niðurstaðan annað 1-1 jafnteflið á fjórum dögum.

Mér fannst okkar drengir standast þetta próf með prýði. Viðurkenni alveg að vera eilítið stressaður í upphafi leiks og svo aftur þegar Bendtner jafnaði. Það var sem betur fer engin ástæða til. Fyrir rúmu ári síðan slátraði veikt Arsenal lið okkar veika Liverpool lið (veikt = weakened) 6-3 á Anfield. Í dag er augljóst að breiddin í hópnum á Anfield er orðin jafnmikil, ef ekki meiri en hjá Wenger og félögum. Plessis átti frábæran fyrsta leik, þvílíkt kúl á boltanum og óhræddur að takkla. Skrtel var flottur, Finnan átti traustan dag og Pennant, Riise, Benayoun og Lucas skiluðu sínu. Eini leikmaðurinn sem ég pirraði mig á var Voronin sem átti kjánalega slaka innkomu.

En bestu frammistöðu dagsins vel ég hafa verið framgang Peter Crouch. Hann skoraði flott mark og var stöðugt ógnandi. Sýndi það að hann getur vel leyst Torres af ef hann hefur á því áhuga. Fréttir dagsins voru að hann vildi í burt í sumar, en vonandi ná hann og Rafa að setjast saman, mér fannst þessi leikur virkilega sýna mikilvægi Peter Crouch fyrir Liverpool FC

Lokaþáttur trílógíunnar er næsti leikur . Anfield Road á þriðjudagskvöldið kl. 18:45. Takið kvöldið frá – það verður svakalegt. Myndir með pistlinum koma frá BBC og Sky.

Liðið komið, Plessis byrjar!!

Hver hefði þorað að spá þessu? Frakkinn ungi Damien Plessis fær að þreyta frumraun sína með Liverpool gegn Arsenal í dag. Hann er ein af 8 breytingum Rafa frá því í leiknum á miðvikudaginn. Rafa stillir upp í kerfinu 4-1-4-1 og liðið ætti þá að líta svona út:

Reina

Finnan – Carragher – Skrtel – Arbeloa

Plessis
Pennant – Lucas – Benayoun – Riise
Crouch

Bekkur: Itandje, Hyypia, Gerrard, Voronin, Torres.

Eins og búast mátti við þá stillir Rafa ekki upp sínu sterkasta liði, sem er eðlilegt. En ég hlakka til að sjá hinn varnarsinnaða miðjumann Plessis spila sinn fyrsta leik, vonandi að hann nýti sénsinn vel!

Arsenal á morgun í deildinni.

Á morgun mætum við Arsenal í deildinni í London. Eins og öllum er kunnugt þá náði Arsenal jafntefli gegn okkur í Meistaradeildinni á miðvikudaginn var þar sem Kuyt skoraði gott mark, 1-1. Ég geri fastlega ráð fyrir því að þetta verði ekkert ósvipaður leikur þe. Arsenal sækir og við verjumst. Það er ekki ólíklegt að Rafa hvíli einhverja leikmenn því áherslan liggur frekar á Meistaradeildinni en deildinni sem stendur. Sigurinn gegn Everton gaf okkur smá olnbogarými fyrir akkúrat þennan leik í trílógíunni gegn Arsenal.

En hvernig stillir Rafa upp? Úff… já það er algjört Lottó en ég ætla að gera töluverðar breytingar á því sem og halda því fram að hann breyti um leikkerfi:

Reina

Arbeloa – Carragher – Skrtel – Riise

Pennant – Alonso – Lucas – Benayoun

Crouch – Voronin

Bekkur: Itandje, Hyypia, Babel, Kuyt, Finnan.

Það er ljóst að Mascherano er í banni þannig að hann er frá sem og Agger er meiddur. Mér þykir ekki ólíklegt að Rafa hvíli Gerrard og Torres eða í það mesta setji annan hvorn á bekkinn. Hyypia hlýtur að þurfa frekar smá hvíld en Carragher sem og við förum kannski í 4-4-2 leikkerfið og þá fer Babel út (enda var hann hræðilegur í síðasta leik). Kuyt gæti byrjað með Crouch uppá topp eða Voronin. Ástæðan fyrir því að ég held að Rafa skipti um leikkerfi er tvíþætt, til þess að koma Pennant og Crouch inní liðið sem og rugla Arsenal aðeins í rýminu, gera þá ekki of vana 4-2-3-1 útfærslunni. Svo má vel vera að Harry Kewell byrji þennan leik og fái að spila einn alvöru leik til að sanna sig ennþá einu sinni? Er hann kominn tilbaka?

Þetta er tilvalinn leikur fyrir þá leikmenn sem hafa litla ábyrgð fengið undanfarið eins og Crouch, Benayoun, Pennant o.s.frv. til að sanna sig og sýna frammá að þeir eigi byrjunarliðssæti skilið.

Arsenal hefur á einu mánuði glatað niður 5 stiga forystu á Man U niður í að vera 6 stigum á eftir þeim. Hins vegar tel ég að þeir séu komnir yfir vondan mars mánuð og sást það ágætlega í síðasta leik. Ég held að Wenger muni stilla upp sínu sterkasta liði gegn okkur þar sem þeir eiga ennþá raunhæfan möguleika á að verða enskur meistari. Skv. fréttum er Van Persie tæpur en aðrir ættu að vera leikfærir.

Ég ætla bara alveg að viðurkenna eitt, eina sem ég spái í núna er leikurinn á þriðjudaginn. Þessi leikur er eins og að millilenda í Færeyjum á leiðinni til London. Klára þetta verkefni af sómasamlega og síðan snúa okkur að alvörunni. Ég held að þessi hugsun sé alveg til staðar hjá öllum í kringum Liverpool liðið og þess vegna er kannski sterkur leikur að breyta töluvert liðinu og láta “minni” spámenn fá ábyrgð. Eina sem má ekki gerast er að við töpum stórt, það væri afar vont veganesti í LEIKINN. Ennfremur öll meiðsli á reglulegum byrjunarliðsmönnum eru afþökkuð.

Mín spá: Auðvitað fer þetta eftir því hvernig Rafa stillir liðinu upp, er hann með næstum okkar sterkasta lið (ólíklegt), setur hann stóru leikmennina út og blandar inní liðið “fringe” spilurum (líklegt) eða mun hann láta unga stráka byrja leikinn eins og Insúa, Spearing, Leto o.s.frv. (ólíklegt). Út frá byrjunarliðinu sem ég set upp þá held að ég að þetta verði jafn en óspennandi leikur sem endar 2-1 fyrir Arsenal. Crouch kemur okkur yfir snemma leiks en Arsenal vinnur á tveimur mörkum seint í seinni hálfleik…. and life goes on!

Gestapistill: Grannaslagurinn

Við fengum þennan gestapistil sendan frá Vilhjálmi, gallhörðum nítján ára Púllara sem fór á sinn fyrsta leik með Liverpool um helgina gegn Everton. Pistillinn er birtur hér í heild sinni. Ég mæli með að þið lesið þennan pistil, enda fróðlegir hlutir sem koma fram í honum, m.a. safaríkt slúður um möguleg kaup Liverpool í sumar. – Kristján


Góðan dag góðir hálsar!

Vilhjálmur heiti ég og var á leik Liverpool gegn Everton og var beðinn um að koma með smá pistil um þennan grannaslag, svo sem stemninguna í borginni og ýmislegt sem að tengist leiknum á einn eða annan hátt.

Allavega, ég hvet alla til þess að fara á Anfield. Nú fáiði að heyra hvernig uppskriftin að góðri ferð og góðum leik á Anfield er. Manni fannst maður vera harður stuðningsmaður en núna er maður algjörlega gallharður.

Leikdagur byrjaði frekar rólega; fórum félagarnir um hádegisbilið í hádegisverð í borginni þar sem John Aldridge og hinn geysivinsæli Phil Thompson voru gestgjafar.

Meðan við snæddum hádegisverð þá fór Thompson yfir gamla leiki á Anfield gegn Everton og hans eftirminnilegasti sigur á þeim var þegar að GaryMcAllister skoraði sigurmarkið í leiknum í viðbótartíma frá miðjunni sem var gríðarlega eftirminnilegt.

Næst fór karlinn og fann út hvert byrjunarliðið ætti að vera og var gríðarlega sáttur við það vegna þess að:

1. Hann sagði að Riise væri mun betri kostur vegna þess að Aurelio hefur spilað einn grannaslag og var gríðarlega lélegur í þeim leik,á meðan Riise vissi nákvæmlega út á hvað þetta gengi.

2. Talaði um hve sterkt væri að hafa Hyypiä í vörninni sem hreinlega ælir af reynslu.

3. Var hins vegar ekki sáttur við Leiva því honum finnst hann einn sá lélagasti í liðinu í dag en gat reyndar ekki nefnt neinn annan sem væribetri kostur en hefði munað gríðarlega að hafa Javier Mascherano í leiknum (mun betri leikmaður en Lucas).

Þarna voru um tveir tímar í leik þannig að við ákváðum að fara á The Park ( sem er svona stuðningsmannabar Liverpool-manna fyrir leik þar sem þeir syngja saman öll helstu lögin). Ég hef bara aldrei á minni hunds- og kattartíð lent í þvílíkum hávaða, þetta var ekki mennskt! Þetta er minn fyrsti leikur og lærði maður fjöldan allan af lögum en mér fannst náttúrulega Torres-lagið slá öll met:„na nana na nanna … Fernando Torres Liverpool nr. 9“- algjörlega sturlað.
Svona var stemningin á The Park.

Getiði ímyndað ykkur stemninguna ? Þetta var bara gaman.

Svo var haldið á völlinn og stemningin í algjöru hámarki. Þegar maður gekk upp stigann og sá allt fólkið og stemninguna hreinlega táraðist ég. Svo gengum við á völlinn og tilfinningin að vera þarna á vellinum sem mann hefur dreymt um að vera á síðan maður var 7 ára(12 ára bið á enda)!

Á þessum tímapunkti voru um 20 mínútur í leikinn.Svo komu leikmennirnir fljótlega inná völlinn og “You´ll Never Walk Alone” byrjaði – það var ótrúlegt en þegar maður horfir í sjónvarpinu fær maður yndislega tilfinningu og gæsahúðin blossaði upp og mér fannst ég loksins vera kominn í fyrirheitna landið.Svo hófst leikurinn með marki Fernando Torres – Liverpool nr 9 haha :D – Svo var sungið og sungið alveg streitulaust.

Eftir leik lá leiðin aftur á matsölustaðinn til Phil Thompson þar sem hann krufði leikinn í botn og sagði margt sem maður hélt að hann vissi ekki. Það sem hann sagði var þetta:

1. Lucas á ekki heima í þessu liði, hann á ekki að vera í hóp. Kom mér svolítið á óvart að heyra hann segja þetta.

2. Aldridge sagði að þeir Alonso og Mascherano væru engan veginn framtíðarmenn á miðjunni, allavega ekki Alonso því hann væri alltof hægur í þessa bolta á miðjunni (þrátt fyrir að hann hefði búið til markið).

3. Riise, Kuyt,Crouch og Arbeloa væru allt menn sem væru á förum og Thompson var með tvo leikmenn sem kæmu í staðinn. Það eru þeir Robbie Keane sem hann sagði að hefðu verið samningaviðræður við áður og sagði að fjölskylda hans væru miklir áhangendur Liverpool.Hinn var David Bentley hann sér hann brillera í stöðu Kuyt þrátt fyrir að hann hafi verið maður leiksins að mínu mati.

4. Var ekki í vafa um að Benitez yrði áfram og ástæða þess að Liverpool væri ekki í titilbáráttu væri sú að þeir hefðu 13-15 góða leikmenn en hin liðin 18-25. Alveg hárrétt að mínu mati.
Eftir þetta spjall fórum við á The Park aftur og þá voru menn farnir og þá sáum við hvernig staðurinn leit út í raun og veru, HAHA.Þar vorum við að sjálfssögðu í okkar sparifötum (Liverpoolbúning), ogokkur var sagt að ef við færum í þeim í bæinn værum við að bjóða hættunni heim því þetta væri eini tíminn á árinu sem mætti ekki vera í treyjunni.

Stemningin í borginni var samt ekki eins góð og ég bjóst við, var mun daufara í borginni heldur en áður sem kom mér gríðarlega á óvart.

Á mánudag fórum við í skoðunarferð um Anfield sem var frábært og fórum í búningsklefana sem mér fannst bara frekar lélegir, bara eins og í sundlaugum Reykjavíkurborgar, ótrúlegt að sjá þetta. Við skoðuðum búningsherbergið og nuddsvæðið og svo aðalskiltið – THIS IS ANFIELD – algjörlega frábært.
Svo fórum við inná völlinn og settumst á varamannabekkinn sem var ljúf tilfinning. Við spurðum fararstjórann af hverju þeir stækkuðuekki bara stúkuna til að koma fleiri áhorfendum fyrir og þá sagði hann að skoðað hefði verið að lækka völlinn og byggja stúkuna niður en það væri alveg rosalega dýr pakki. Myndi varla borga sig. Það sem hann átti við var að grafa völlinn niður og byggja stúkuna niður.
Síðan röltum við yfir á The Kop og þar fannst mér sætin vera þrengri en þar sem við vorum enda standa þeir allan leikinn. Þessi skoðunarferð var frábær og ferðin í raun öll.

Ég vill þakka kærlega fyrir mig og ég spyr: Hvern langar ekki að sjá sitt lið á Anfield? Þetta er bara eitt skemmtilegasta sem ég hef gert og þetta ER FÍKN.

Hvet alla til þess að koma sér á Anfield …

Hvernig leist ykkur á þessa leikmenn? Bentley virðist á leiðinni og jafnvel Robbie Keane líka, ef eitthvað er að marka Phil Thompson.

-Vilhjálmur Kristjánsson, Liverpool-stuðningsmaður

Mascherano í tveggja leikja bann í viðbót

Í dag féll úrskurður aganefndar enska knattspyrnusambandsins og þar var Javier Mascherano dæmdur í tveggja leikja viðbótarbann ofan á eina leikinn sem hann fékk upphaflega, og þar að auki var hann dæmdur í 15 þúsund punda sekt. Hann missir því af deildarleikjunum gegn Arsenal um næstu helgi og Blackburn helgina þar á eftir.

Ashley Cole hefur hins vegar ekkert bann fengið fyrir hegðun sína gagnvart mótherja og dómara í leik Chelsea gegn Tottenham. Meira hef ég ekki um þennan skrípaleik að segja.

Arsenal 1- Liverpool 1

Ekki klikkuðu okkar menn á því að bjóða uppá spennu í Meistaradeild Evrópu í kvöld. Benitez mætti með okkar menn á Emirates, þar sem menn sungu “Fields of Anfield Road” af miklum krafti, og náði mikilvægu jafntefli í fyrri viðureign liðanna í 8 liða úrslitum Meistaradeildarinnar.

Kuyt og Clichy (mynd af UEFA.com)

Rafa stillti upp nokkuð hefðbundnu liði, en þó var uppstillingin frekar varfærnisleg með Carra í bakverðinum:

Reina

Carragher – Hyypia – Skrtel – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Babel

Torres

Bekkur: Itandje, Riise, Voronin, Benayoun, Crouch, Arbeloa, Lucas

Í byrjun var nokkuð jafnræði með liðunum, en á 23 mínútu átti Robin van Persie gott skot að marki Liverpool sem Reina varði vel í horn. Uppúr horninu skoraði svo **Adebayour** gott skallamark þar sem hann gnæfði yfir Liverpool menn í teignum. 1-0 og vinir mínir á barnum voru í háflgerðu losti.

En sem betur fer þá voru Liverpool menn ákveðnir í að svara strax fyrir sig. Boltinn barst til Steven Gerrard við vinstra markteigshornið. Hann tók sig til og lék meistaralega bæði á Eboue og Toure, gaf svo frábæran bolta fyrir markið þar sem að **Dirk Kuyt** skoraði 1-1 og Liverpool búið að ná gríðarlega mikilvægu marki á útivelli.

Það sem eftir lifði af fyrri hálfleik var Liverpool sterkara liðið á vellinum og hélt það að vissu leyti fram svona fyrstu 2-3 mínúturnar í seinni hálfeik. En svo tók Arsenal liðið hreinlega **öll völd** á vellinum og pressuðu gríðarlega á okkar menn alveg til leiksloka. Þeir voru klaufar að skora ekki í nokkur skipti. Skrtel bjargaði glæsilega á marklínu og svo voru okkar menn heppnir að fá ekki dæmda á sig vítaspyrnu þegar að Kuyt dró niður Hleb. Dómarinn hlaut hreinlega að sjá brotið því hann var tveimur metrum fyrir aftan það, en hann ákvað að dæma ekki víti. Reyndar lét dómarinn leikinn ganga mjög mikið og ég man til að mynda ekki til þess að neinn hafi fengið gult í leiknum.

Allavegana, svo kom stjarna leiksins, Daninn Nikolas Bendtner sem tók sig til og bjargaði á marklínu **fyrir Liverpool** í atviki sem var svo ótrúlegt að fólk verður eiginlega að sjá það á vídeói til að trúa því.

En okkar menn héldu þetta út til loka leiksins og náðu 1-1 jafntefli á útivelli. FRÁBÆR úrslit og miðað við pressuna í seinni hálfleik geta okkar menn ekki verið annað en ánægðir. Ég myndi allavegana ekki vilja vera eiginkona Wenger í kvöld (frekar en aðra daga reyndar) og þurfa að hlusta á vælið í honum eftir þennan leik.


**Maður leiksins**: Sko, ég hef lítið komið að vandamálum Liverpool í leiknum. En það sem mér fannst vanta í kvöld (sérstaklega í pressunni í seinni hálfleik) var að einhver af miðjumönnunum næði að róa niður spilið, dreifa boltum á samherja og svo framvegis. En í staðinn fyrir það vorum við með Mascherano og Alonso sem voru fullkomlega ófærir um að spila boltanum á tímum og því fékk Arsenal alltaf boltann fljótt og gat pressað vel. Þeir voru báðir mjög slappir fram á við, sérstaklega Alonso sem var tekinn útaf fyrir Lucas.

Frammi barðist Torres vel og var uppgefinn þegar að leynivopnið Voronin kom inná fyrir hann. Babel var hins vegar lítið áberandi í leiknum og var tekinn útaf fyrir Benayoun. Gerrard var skárri og hann átti náttúrulega markið, en hann getur betur.

Sem betur fer fyrir okkur var vörnin okkar frábær í kvöld. Skrtel, Hyypia, Carra og Aurelio fá allir hrós. Sérstaklega voru reddingarnar hjá Skrtel og Carra frábærar og svo þakkaði ég oft fyrir að sjá Hyypia þarna inná, því hann er með stáltaugar og tókst oft að bjarga okkur útúr erfiðum stöðum. Reina varði ágætlega á tímum, en spurning er hvort hann hefði átt að fara í boltann í markinu.

En ég hvorki meira né minna en fékk leyfi frá félaga mínum, sem hefur gagnrýnt hollenska traktorinn ítrekað á þessari síðu, til að útnefna **DIRK KUYT** sem **mann leiksins**. Þvílíkur leikur hjá Kuyt. Hann skoraði markið og svo barðist hann einsog grenjandi ljón um allan völl, reddaði okkur ótal sinnum í vörninni, braut niður sóknir Arsenal og svo framvegis. Frábær leikur hjá Kuyt!


Nú, svo mætum við Arsenal á Emirates aftur á laugardaginn áður en þeir mæta svo á **ANFIELD** næsta þriðjudag. Á Anfield vita menn hvað Evrópukvöld þýða. Þau þýða að menn standa allan leikinn, syngja sig hása og fara ekki þegar að fimm mínútur eru eftir í jafnri stöðu.

Það jafnast ekkert á við Evrópukvöld á Anfield og ég treysti okkar mönnum fullkomlega til að klára dæmið þar.

Liðið gegn Arsenal

Er maður orðinn spenntur eða spenntur????? Svona verður liðið:

Reina

Carragher – Hyypia – Skrtel – Aurelio

Mascherano – Alonso
Kuyt – Gerrard – Babel

Torres

Bekkur: Itandje, Riise, Voronin, Benayoun, Crouch, Arbeloa, Lucas

Ég er persónulega mjög sáttur við þessa uppstillingu. Ég er spenntur! Áfram Liverpool!!

Arsenal á morgun

“Champions League you’re having a laugh” heyrðist oft óma í stuðningsmönnum mótherja okkar þegar þeir komu á Anfield fyrir nokkrum árum síðan. Ég held að ekki nokkrum stuðningsmanni detti til hugar að syngja þann söng núna á Anfield. Það hefur verið hreint með ólíkindum síðustu árin að fylgjast með liðinu í þessari keppni. Það virðist sem vera að það sé hreinlega til sér gír hjá liðinu sem það kúplar í þegar um er að ræða Evrópukvöld. Á morgun ferðumst við alla leið niður til London til að taka þátt í 8-liða úrslitum þessarar keppni og það á Emirates völlinn og hittum þar fyrir lið Arsenal. Það er óhætt að segja að við höfum ekki verið að sækja gull úr greipum þeirra Arsenal manna á þeirra heimavelli síðustu árin. Það er þó hægt að segja það að við höfum heldur aldrei spilað við þá í Meistaradeildinni áður.

Það er þó gömul saga og ný að fyrri árangur hefur lítið að segja þegar á hólminn er komið. Í mínum huga þá eiga stjórar liðanna eftir að spila enn stærri rullu en vanalega núna, hvernig koma þeir til með að setja upp þessa þrjá leiki sem framundan eru? Hvar liggja árherslurnar? Sigur okkar á Everton um helgina var vægast sagt GRÍÐARLEGA mikilvægur í þessu sambandi. Við erum komnir í fína stöðu í keppni um þátttöku í CL á næsta tímabili og því geta menn farið nokkuð afslappaðir í leikinn um helgina og fókusinn verður algjörlega á þennann leik á morgun. Hvar liggur fókusinn hjá andstæðingunum? Auðvitað eru þetta allt atvinnumenn fram í fingurgóma og munu klárlega ekki koma neitt með hangandi haus inn í neinn af þessum leikjum. Ég tel aftur á móti að það verði aðeins frábrugðinn þankagangur hjá stjórunum og því talaði ég um það hérna að ofan að þeir muni spila stærri rullu (ef hægt er að tala um slíkt) en áður þegar kemur að þessum þremur leikjum.

Lið Arsenal hefur verið mikið dásamað í vetur, og það réttilega. Þeir spila fínan bolta með miklu flæði, en mér hefur oft fundist skorta hjá þeim að vera meira “direct” og á stundum virðast þeir vilja spila sig inn í mark andstæðinganna. Jú, skemmtilegt á að horfa á stundum, en ákveðnir veikleikar felast þar í líka. Stjórar liðanna munu koma vel undirbúnir til leiks og kerfi andstæðingsins verður vel krufið. Hefur það áhrif á lið Arsenal að þeir hafa verið að ströggla í deildinni undanfarið? Það er ekki gott að segja þegar í svona stórleik er komið, en það er klárt mál að sjálfstraustið hjá þeim er ekki það sama og það var fyrir nokkrum vikum síðan. Lykilatriði fyrir þennann leik er að Javier Mascherano snýr tilbaka í liðið. Ef einhver getur brotið upp free flowing spil Arsenal, þá er það hann. Ég hugsa að mótherjar okkar kvíði talsvert fyrir því að mæta honum í ham inni á miðsvæðinu og muni því leita meira út á kantana. Þar er stórt skarð hjá þeim, því Sagna er meiddur og hann er að mínum dómi besti hægri bakvörðurinn í deildinni í dag. Hann hefur haft mikið að segja í sóknarleik liðsins því maður eins og Hleb er ekki eiginlegur kantmaður og Eboue mun væntanlega detta tilbaka í vörnina. Það getur þó vel verið að Wenger noti Senderos í vörninni og setji annað hvort Gallas eða Toure í bakvörðinn. Ég er eiginlega að vona að hann geri það því þeir eru afar sterkir saman í miðverðinu þeir félagar.

Ég held að það sé nokkuð öruggt mál að Rafa mun fara varfærnislega inn í þennann leik. Ég reikna með að liðið pressi stíft á miðjuna og leyfi þeim ekki að ná upp sínu venjubundna stutta spili. Xabi og Jav munu þar verða lykilþáttur og ég reikna líka með að Stevie muni leika aðeins aftar og styðja meira við þá en í undanförnum leikjum. Aðal spurningin verður vörnin. Sami og Skrtel áttu frábæran dag um helgina og ég á alveg von á því að þeir verði áfram í miðvarðarstöðunum og Carra áfram í hægri bakk. Ég held hreinlega að Rafa setji þetta fyrst og fremst upp með örugga vörn, pressu og skyndisóknir. Vinstri bakvarðarstaðan er svo spurningamerki. Rafa virðist treysta Aurelio betur (og ég er þar hjartanlega sammála honum) en Riise var solid um helgina, þó svo að lítið hafi í raun reynt á hann. Ég ætla því að spá því að vörnin verði alveg óbreytt frá Everton leiknum. Jav kemur sem sagt inn á miðjuna fyrir Lucas og Xabi honum við hlið með Stevie fyrir framan þá. Kuyt mun klárlega halda sinni stöðu en ég er í svolitlum vafa með hvort Babel byrji inná. Ég myndi ekkert detta úr stólnum af undrun ef við sæjum bæði Riise og Aurelio í liðinu. Ég ætla engu að síður að tippa á Babel, bara upp á það að gera að geta keyrt upp hraðar sóknir og sér í lagi þar sem Sagna er fjarverandi. Torres verður svo uppi á topp:

Reina

Carra – Skrtel – Sami – Riise

Jav – Xabi
Kuyt – Gerrard – Babel
Torres

Bekkurinn: Itandje, Arbeloa/Aurelio, Finnan, Lucas, Benayoun, Crouch og Pennant

Hvernig fer? Úff, erfitt um að segja. Ég ætla að gerast svo djarfur og segja að þetta endi með 1-1 jafntefli. Það væru mjög fín úrslit fyrir okkur og myndi setja okkur í ágætis stöðu fyrir leikinn á Anfield. Ég ætla að giska á að það verði Dirk Kuyt sem skori markið fyrir okkur með bylmingsskoti úr teignum. Gallas mun svo jafna fyrir Arsenal seint í leiknum. Það er allavega ljóst að ég mun finna fyrir meiri titringi fyrir þennan leik heldur en þegar mikil umbrot eru á Hengilssvæðinu. Glös munu titra í hillum og hlutir færast úr stað. En það er ekkert nýtt, við erum að tala um Liverpool leik í Meistaradeild Evrópu. Það er einfaldlega ekki til neitt skemmtilegra og meira spennandi í boltanum í dag, simple as that.