Masch að skrifa undir

Javier Mascherano segir í dag að það sé bara dagaspursmál hvenær hann skrifi undir langtíma samning við Liverpool FC. Hann staðfestir jafnframt að það sé ekkert sem beri í milli er varðar kaupverð á honum eða samning hans við liðið. Þetta snýst orðið bara um að klára einhverja pappírsvinnu:

“There are no problems with the fee or with the contract, it’s just getting the papers finished. “

Ég hef persónulega aldrei verið hræddur um að hann væri að fara eitthvað annað, kannski var það bara barnaleg trú, en ég hef engu að síður ávallt slegið það út af borðinu þegar menn tala um að hann færi eitthvað annað að lánstíma loknum. Það er þó engu að síður mikill léttir að málin séu kláruð fyrir fullt og allt, því þeir eru fáir í heiminum sem eru betri í ryksugu hlutverkinu heldur en Javier. Eftir að Makalele varð allt í einu gamall, þá finnst mér Javier vera sá sem kemst næst honum í þessu hlutverki. Javier virðist ekkert vera síður ánægður með þetta:

“I am very happy that in the next week I will be able to say I have signed for Liverpool. It will be the best moment of my career to be able to say I will be playing my football with Liverpool.”

Það er gott að geta yljað sér við eitthvað á meðan beðið er eftir næsta leik.

Agger snýr aftur

Í kvöld geta þeir sem hafa aðgang að LFC TV (hvort sem er á netinu eða í sjónvarpinu) séð endurkomu Daniel Agger. Ég hef persónulega saknað hans mikið úr liðinu undanfarna mánuði, því hann gefur okkur allt aðra vídd í varnarleikinn. Þetta verður fróðlegur leikur í kvöld því við erum einnig með þá Xabi Alonso og Harry Kewell í byrjunarliðinu og þessi leikur er gegn Man.Utd. Martin Skrtel er svo á bekknum í kvöld. Í liðinu eru einnig nokkrir ungir kappar sem menn hafa verið að lofa góðu með varaliðinu, og augu mín beinast allavega mikið að Emiliano Insúa í vinstri bakvarðarstöðunni. Eins hef ég heillast mjög af leik Damien Plessis á miðjunni, yfirvegaður og sterkur strákur þar á ferð.

Leikurinn hefst klukkan 19:30 í kvöld, en útsending á LFC TV hefst korteri fyrr. Liðið er annars svona skipað:

1 Dean Bouzanis
2 Stephen Darby (Fyrirliði)
3 Emiliano Insua
4 Mikel San Jose Dominguez
5 Daniel Agger
6 Damien Plessis
7 Ryan Flynn
8 Jay Spearing
9 Krisztian Nemeth
10 Xabi Alonso
11 Harry Kewell

Varamenn:

12 Martin Skrtel
13 Peter Gulacsi
14 Gerardo Bruna
15 Martin Kelly
16 Jordy Brouwer

Tottenham – Deildarbikarmeistarar 2008

Nú rétt í þessu var að ljúka fyrsta úrslitaleik enska Deildarbikarsins á hinum nýja Wembley-leikvangi. Leiknum lauk með 2-1 sigri Tottenham á Chelsea og unnu þeir hvítu þar með sinn fyrsta titil frá árinu 1999!

Við hér á Liverpool-blogginu óskum Tottenham-mönnum nær og fjær til hamingju með sigurinn. Þetta er ykkar dagur – njótið hans!

Ég verð að segja fyrir mig, persónulega, að ég var sáttur við þessi úrslit. Tottenham-liðið lék betur í þessum leik og sótti meira, auk þess sem manni finnst ekki beint leiðinlegt að sjá þetta Chelsea-lið tapa úrslitaleikjum. En viðsnúningur þessa Tottenham-liðs undir stjórn Juande Ramos í vetur er ótrúlegur og það er ljóst að þetta lið verður til alls líklegt heima fyrir og í Evrópu á næstu leiktíð.

Til hamingju með daginn Tottenham-menn. Þetta var verðskuldað.

Liverpool 3 – Middlesbrough 2

Maður var hálf máttlaus eftir að hafa horft á Arsenal gera jafntefli gegn Birmingham. Þvílíkur dagur fyrir Arsenal, leikurinn byrjaði einmitt á því að Eduardo fótbrotnaði og er þetta með því ósmekklegra sem maður hefur séð gerast á vellinum í langan tíma. vonum að Eduardo nái sér sem fyrst.

En þá á Anfield. Einungis ein breyting á liði Liverpool frá því í leiknum gegn Inter, Carragher tók út leikbann og Arbeloa kom í stað hans í miðvörðinn.

Liðið leit því svona út:

Reina

Finnan – Arbeloa – Hyypia – Aurelio

Kuyt – Mascherano – Lucas – Babel
Gerrard
Torres

Bekkur: Martin – Skrtel – Riise – Benayoun – Crouch.

Skiptingar: Benayoun fyrir Babel 62. mín. – Riise fyrir Kuyt 73. mín. – Crouch fyrir Torres 90. mín.

Leikurinn byrjaði hálfundarlega. Liverpool náði 2 ágætisupphlaupum og reyndar gestirnir líka, þeir mættu grimmir til leiks. Á 9. mínútu þá var dæmd hendi á Babel rétt fyrir utan vítateigshorn Liverpool. Downing tók spyrnuna og Sanli Tuncay átti ekki í miklum vandræðum með að skalla boltann í netið eftir hræðilega völdun heimamanna. Liverpool voru slegnir út af laginu og áttu í miklum vandræðum með að byggja upp almenninlegt spil og almenninlegar sóknir. Gestirnir settu 10 menn fyrir aftan boltann og ætluðu greinilega að halda þessu marki. Liverpool reyndu og reyndu og ekkert virtist ætla að láta undan þangað til það kom að þætti Fernando Torres. Hann byrjaði á því að skora á 28. mínútu eftir of lausan skalla til baka frá Arca og Torres kláraði svo færið vel þrátt fyrir að brotið hefði verið á honum. 1. mínútu síðar voru Liverpool að spila boltanum vel á milli sín fyrir utan teig gestanna þegar að Torres fékk boltann og þrumaði honum neðst í markhornið, stórkostlegt mark hjá Spánverjanum. (mynd tekin af vef BBC).

Örstuttu síðar skoraði Sanli Tuncay aftur, en því miður fyrir hann og Boro gerði hann það með höndinni, kjánalegt hjá honum og fékk hann réttilega spjald fyrir vikið, vel gert hjá dómaratríóinu þarna. Enn og aftur skoruðu Boro, að þessu sinni Aliadiere en rangstaða réttilega dæmd og markið stóð því ekki. Fjörugur fyrri hálfleikur fjaraði svo út. 5 mörk litu dagsins ljós í fyrr hálfleik, en 3 voru lögleg og staðan 2-1.

Sá síðari var mjög rólegur framan af og fátt markvert gerðist fyrr en að Mark Schwarzer ákvað að færa Torres þrennuna á silfurfati. Shwarzer kom í mjög svo furðulega skógarferð út úr teignum, missti af boltanum og Torres fullkomnaði þrennuna auðveldlega. Liverpool voru líklegri til að bæta við heldur en Boro að minnka muninn og það er það jákvæðasta við leikinn í dag að mínu mati. Þegar um korter var eftir fengu Boro ódýrustu aukaspyrnu sem undirritaður hefur séð en þeim tókst svo sem ekki að gera sér mikinn mat úr henni. En þeim tókst að klóra í bakkann á 83. mínútu þegar að Stuart Downing fékk sendingu inn fyrir vörn Liverpool og kláraði færið sitt vel. Til að ljúka stórskemmtilegum leik þá tóku Mascherano og Aliadiere lítið boxatriði úr Rocky III sem endaði með því að sá síðarnefndi fékk að líta rauða spjaldið. En leiknum lauk með sigri heimamanna 3-2.

Maður leiksins: Að mínu mati þá var vörnin hjá Liverpool langt frá því að vera sannfærandi í dag. 2 mörk gegn Middlesbrough er allt of mikið og það á heimavelli. Óöryggið var talsvert á köflum enda ekki furða þegar það vantar jafn sterkan mann og Carra til að stjórna. Vörnin átti aðeins verri dag en vanalega en þó ekkert afleitan svo sem. Mascherano vann gott starf inn á miðjunni og ég missti töluna á boltunum sem hann vann, en sendingar hans hefðu mátt vera betri. Gerrard átti engan sérstakan dag, kom bara með solid frammistöðu sem dugði. Lucas olli mér vonbrigðum í dag, virtist ekki vera í takt við leikinn þegar Boro voru með boltann, en þegar Liverpool voru með boltann var hann fínn. Kuyt vann vel en það kemur ekkert alltof mikið úr honum þegar hann er með boltann, en heilt yfir var hann ágætur. En maðurinn sem kláraði leikinn í dag og setti þrennu er maður leiksins. Fernando Torres þefaði færin upp í dag en sást svo ekki þess á milli, hann kláraði það sem þurfti að klára og gerði það vel. Ef þið eruð í vandræðum með að skilja hvað match winner er, þá er Fernando Torres fín þýðing á því fyrirbæri. Ef við hefðum ekki haft hann í dag hefðum við annaðhvort tapað eða gert jafntefli. Hann er leikmaðurinn sem virðist klára ÞESSA leiki, þessa leiki sem við höldum boltanum meira en andstæðingarnir sem liggja aftarlega. En það þarf að klára færin og loksins loksins er kominn maður sem kann það, ómetanlegur.

Næsti leikur er gegn Bolton sunnudaginn 2. mars, á Rebook Stadium. Klára það verkefni, það hlýtur að vera efst í kollinum á Rafa og lærisveinum hans næstu daga.

En mér er sama hvort liðið mitt hafi ekki spilað besta fótbolta í heimi í dag, þeir fengu 3 stig og það er það sem skiptir máli.

Takk fyri kaffið.

Liðið gegn Boro komið!

Ef þið eruð að horfa á Arsenal – Birmingham veit ég að hugur ykkar, eins og minn, liggur sennilega fjarri Anfield akkúrat núna. Eduardo da Silva var að fótbrotna og það er með því verra sem ég hef séð, menn eru að tala um að ferillinn hjá honum gæti jafnvel verið búinn. Sannarlega ógeðslegt brot og ógeðsleg tækling hjá Martin Taylor, sem fékk beint rautt fyrir á 3. mínútu leiksins. Ég vona að Eduardo jafni sig á þessum meiðslum.

Hvað sem því líður, þá er byrjunarlið dagsins í Liverpool-leiknum nær óbreytt frá því gegn Internazionale á þriðjudag. Eina breytingin er að Arbeloa kemur í liðið í stað Carragher, sem er í leikbanni:

Reina

Finnan – Arbeloa – Hyypiä – Aurelio

Gerrard – Lucas – Mascherano – Babel

Kuyt – Torres

**Bekkur:** Itandje, Skrtel, Riise, Benayoun, Crouch.

Þetta er feykisterkt lið og ég er alveg sammála Benítez í því að reyna að halda bara áfram þar sem frá var horfið gegn Inter. Þetta lið á að geta tekið Boro í nösina í dag!

Áfram Liverpool!

Middlesbrough á morgun

Kæru Púllarar! Eru allir komnir á jörðina? Inter sá ekki til sólar og á morgun, laugardaginn 23. febrúar, kl. 15:00 munu fórnarlömbin okkar á Anfield vera Middlesbrough! Við hljótum að gera kröfu um sigur – eins og alltaf – en hvernig verður stemmningin? Ég renndi yfir leikjaprógrammið okkar hingað til og í eina skiptið sem við höfum tapað leik beint á eftir leik í meistaradeildinni, var á móti Man U í desember. “Ancient history”. Förum aðeins yfir nokkrar staðreyndir:

- Staðreynd 1: Við eigum í harðri baráttu um fjórða sætið í deildinni við Everton, Aston Villa, Manchester City og mögulega Portsmouth ef við viljum lækka í okkur rostann enn meir :)
- Staðreynd 2: Við erum ekki í góðum málum varðandi varnarmenn fyrir leikinn á morgun
- Staðreynd 3: Middlesbrough hefur skorað næstfæst mörk í deildinni!
- Staðreynd 4: Það var lið frá Liverpool sem sigraði Middlesbrough í deildinni síðast

Staðreyndir eru staðreyndir, tölur eru tölur, ég er naut og ég veit að Middlesbrough hefur strítt toppliðunum – unnu t.d. Arsenal í byrjun desember. En með meiðsli okkar manna í huga, með marka-ekkilengur-þurrð Dirk Kuyt í huga … með baráttuna framundan um fjórða sætið í huga … þá hlýtur Benitez (og auðvitað allir liðsmenn) að þjappa liðinu saman og sýna hvað í þeim býr. Við eigum 13 leiki eftir – þar af tvo útileiki gegn toppliðunum tveimur. Hvað ætlum við að gera? Klúðra tímabilinu alveg eða “redeem ourselves” og sýna stolt og leikgleði þennan síðasta þriðjung mótsins sem er að hefjast? Vissulega er staða okkar góð í meistaradeildinni, en við skulum ekki afskrifa Inter og fara í þennan Boro leik með einhverju öðru hugarfari en við sýndum á móti Inter.

Gefum Benitez aðeins orðið (tekið af opinberu síðunni):

“We have two targets, clearly. One is the Champions League and the other is to finish in the top four. We have four games before Inter Milan and we must try to win these games. — Our idea is to think about these four games and after that Inter will be a very tough game. The key is to be sure we are in the top four.”

Svo mörg voru þau orð, … ókei, þau voru miklu fleiri en þetta er eitthvað sem ég vill heyra! Ég vill fá brjálað keppnisskap í alla leiki, og þar eru lið eins og Middlesbrough ekkert undanskilin. Þó svo að liðið hafi skorað næstfæstu mörkin í deildinni, þá geta þeir alveg tekið upp á því að skora fleiri mörk en við á morgun. En það mun ekki gerast ef baráttan er til staðar. Já, það eru fjórir leikir þar til einvígið við Inter Milan verður til lykta leitt, og fókusinn er alltaf á næsta leik. Þetta er einfalt, er það ekki?? :) Spáum aðeins í liðið:

Reina

Finnan – Arbeloa – Hyypia – Riise

Benayoun – Gerrard – Mascherano – Babel

Torres – Kuyt

Andlega hlið Kuyt (mynd fengin af uefa.com) er vonandi á uppleið og með það í huga (og markið sem hann skoraði), ásamt trú Rafa á hann, þá spái ég honum í byrjunarliðið ásamt Torres frammi. Ef Aurelio kemur inn, þá er það væntanlega fyrir Riise. Alonso … kemur hann í staðinn fyrir Mascherano? – vandi er um þetta að spá. En Carra spilar ekki vegna leikbanns og spurning hvort Insúa spili eitthvað – Lucas mögulega, en þá fyrir hvern? Ég get sagt það, að ég hlakka mikið til þess tíma þegar Agger byrjar að spila aftur. Mér finnst Hyypia hafa staðið sig mjög vel í sínu hlutverki þennan vetur (búinn að spila mun meira en hann gerði í fyrra!) en eigum við ekki að gefa honum smá break í einn eða fleiri leiki? Ég hef lesið ólíkar fregnir af Skrtel, en ef hann er heill heilsu og í formi, þá hendum við Riise út og setjum Arbeloa eða Aurelio á kantinn og Skrtel við hlið Hyypia.

Spá: Þetta verður mikill baráttuleikur, og ég hef mikla trú á mínum mönnum. Ég trúi því að andlega hliðin sé á uppleið og baráttan verði til staðar. Mig langar þar af leiðandi mjög mikið til að spá 4:0 sigri okkar manna þar sem Torres skorar þrennu … en ég ætla samt að vera raunsærri og spá 2:0 þar sem Kuyt og Torres skora í seinni hálfleik.

Gömlu góðu sannindin eru gild hér: VIÐ VERÐUM AÐ VINNA!

Koma svo – áfram Liverpool!!!

Fréttir af miðvörðum og Alonso

Það er ágætt að byrja daginn á góðum fréttum af miðvörðum Liverpool: Agger og Skrtel að koma til baka.

Agger, sem hefur verið frá í fimm mánuði með ristarbrot í fæti, hefur verið að æfa í sérsniðnum fótboltaskóm og hefur nú fengið græna ljósið á að byrja að sparka í bolta og spila á ný. Það er þó væntanlega eitthvað í að hann spili fyrir aðalliðið á ný, þar sem Rafa ætlar að mjaka honum inn í þetta rólega. En við höfum fjóra deildarleiki (þar af þrjá á Anfield) áður en liðið ferðast til Mílanó-borgar til að spila seinni leikinn við Inter, þannig að kannski nær hann að vera búinn að spila eitthvað smá fyrir þann leik og getur verið á bekknum þar.

Ein af ástæðum þess að Rafa getur leyft sér að flýta sér hægt með Agger er góð innkoma Martin Skrtel í aðalliðinu. Hann meiddist aðeins í síðustu viku og missti af leikjunum gegn Barnsley og Inter, en er nú óðum að verða leikfær á nýjan leik. Þó er talið að hann nái ekki að leika gegn Middlesbrough á morgun, en eftir það ætti hann að koma til greina í alla leiki.

Talandi um leikinn á morgun, þá eru Agger og Skrtel frá eins og ég sagði hér að ofan, og Jamie Carragher er í leikbanni eftir að hafa safnað gulum spjöldum að undanförnu. Það er því bara Sami Hyypiä af miðvörðum okkar sem er leikfær (Jack Hobbs er á láni hjá Scunthorpe). Við munum því væntanlega sjá Alvaro Arbeloa eða Johnny Riise hlaupa í skarðið við hlið Finnans stóra á morgun. Vonandi kemur slík nauðlending ekki að sök.

Í fréttinni hér að ofan er þó eitt sem gefur tilefni til áhyggja. Xabi Alonso ku vera eitthvað ósáttur við að hafa dottið aftur í goggunarröðinni, þökk sé vasklegri framgöngu Mascherano og Lucas Leiva, og ætlar að íhuga framtíð sína í sumar.

Ég vona að Alonso fari ekki, en um leið vona ég að ef hann fari að þá fáum við toppfé fyrir hann, enda eðal leikmaður hér á ferð. Ef við erum að eyða 17m punda eða svo í Mascherano eigum við alveg að geta kreist svona 15m út úr Barca eða Real fyrir Alonso. Menn segja að það sé ekki bara goggunarröðin sem valdi því að framtíð hans er óljós, heldur líka það að konan hans er ólétt og hann gæti, eins og Luis García, viljað ala börnin sín upp í heimalandinu (þýðir það að Pepe Reina vill líka fara á endanum? Barnið hans er ca. eins árs núna).

Eins og ég segi, þá vona ég að við höldum Alonso. Þetta er eðalleikmaður sem hefur reyndar ekki náð sér á strik í vetur, en hann á miklu meira inni og hlýtur að fara að sýna sitt rétta andlit bráðlega. En ef hann vill fara og við getum ekki stöðvað hann vona ég að við fáum toppaur fyrir, svo hægt sé að setja kraft í að fá einhvern eins og Diego eða Pablo Aimar í staðinn.

Liverpool 2 – Inter 0

Það er búið að vera nánast óbærilegt að vera Liverpool aðdáandi síðustu mánuði. Við höfum þurft að þola tap gegn Man U, rifrildi á milli eigenda og þjálfara, slappt spil, tap gegn Chelsea í deildarbikarnum, ótal jafntefli í deildinni og tap gegn Barnsley í bikarnum. Og svo höfum við á þessari síðu rifist sirka milljón sinnum um það hvort Rafa sé ómögulegur eða ei og hversu margar kartöflupoka við eigum að biðja um í skiptum fyrir Dirk Kuyt.

Þegar ég kom heim af djamminu á laugardagskvöldið, talsvert í glasi, opnaði ég fartölvuna og las kommentin við Barnsley leikinn. Ég lokaði tölvunni og hugsaði með mér: Hvernig nenni ég þessu? Hvernig nenni ég að láta þetta lið hafa svona mikil áhrif á mig? Fæ ég einhverja ánægju útúr þessu?

660592_biglandscape.jpg

Svo koma svona kvöld einsog í kvöld. Þar sem ég sit á bar í frábærum félagskap og horfi á **mína menn** vinna frábæran sigur í 16-liða úrslitum í Meistaradeild Evrópu. Og þá rifjast það upp fyrir manni að það er hreinlega afskaplega fátt sem er skemmtilegra en að sjá Liverpool vinna svona leiki. Hvað er skemmtilegra en að hoppa upp og fagna einsog maður gerði þegar að Dirk Kuyt skoraði í kvöld? Hvað er skemmtilegra en að öskra sig hásan af fögnuði yfir velgengi Liverpool?

Fátt skal ég segja ykkur og þess vegna nennum við þessu. Þess vegna gefumst við ekki upp í öllu mótlætinu. Og þess vegna getum við ekki hætt að halda með Liverpool. Við fáum okkur kannski oft fullsödd af þessu liði, en það er alltaf eitthvað sem dregur okkur aftur.

Við einfaldlega elskum þetta lið!

Rafa Benitez stillti liðinu upp svona í byrjun:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Aurelio

Gerrard – Lucas – Mascherano – Babel

Torres – Kuyt

Þetta var nokkuð djarft hjá Rafa. Að stilla Lucas upp á móti Stankovic og Cambiasso var eitthvað sem gat vel sprungið í andlitið á honum. En þetta gekk upp því Liverpool var EINA liðið á vellinum í kvöld. Liðið byrjaði strax að sækja og var með boltann nánast allan tímann í fyrri hálfleik. Eina svar Inter var að senda langa bolta uppá Cruz og Zlatan, sem að Hyypia og Carra réðu auðveldlega við.

Masche vann allt á miðjunni og Babel og Gerrard voru ógnandi upp kantana og inná miðjuna og svo var Lucas líka mjög góður. Í raun var þetta allt annað Liverpool lið en við höfum átt að venjast. Til að mynda komu nánast engar háar þversendingar frá bakvörðunum á framherja. Þegar að bakverðirnir fengu boltann, þá gáfu þeir uppá vængina eða þá að Lucas eða Masche voru komnir í aðstoð og fengu boltann meðfram jörðinni. Þetta var einfaldlega **allt annað lið**.

Varnarmenn Inter áttu svo í vandræðum með Torres og það fór svo að _fyrrum Everton maðurinn_ Marco Materazzi tókst að fá á sig tvö gul spjöld. Í bæði skiptin væri hægt að segja að það hefðu verið gul spjöld, en dómarnir voru samt *strangir* (ég á reyndar afskaplega erfitt með að vorkenna Marco Materazzi, hann er bæði asni og fyrrum Everton maður). Seinna gula spjaldið kom á þrítugustu mínútu og þar með var restin af leiknum ákveðin. Inter hafði verið í vörn fyrsta hálftímann og það fór svo að síðasta klukkutímann héldu þeir áfram í vörn.

Liverpool liðið náði ekki að skapa sér mörg dauðafæri, en Gerrard komst þó einn á móti markverði eftir frábært samspil við Lucas og Babel (að mig minnir).

Í seinni hálfleik var sama uppi á tengingnum – Liverpool í sókn og Inter í vörn. Rafa breytti hlutunum smám saman. Fyrst kom Crouchy inn fyrir Lucas og við það fór Dirk Kuyt útá hægri kantinn og Crouch fram. Svo kom Jermaine Pennant inn fyrir Babel (sem hafði verið mjög ógnandi í fyrri hálfleik, en hafði horfið í þeim seinni). Smám saman urðu færin betri hjá Liverpool. Hyypia fékk dauðafæri, Vieira varði boltann með hendi inní teig, Crouch skaut rétt framhjá, Torres komst í dauðafæri einn á móti markverði en brenndi af og svo framvegis og framvegis.

Ég var farinn að gefa upp alla von en á 84. mínútu fékk Jermaine Pennant boltann útá hægri kantinum, gaf frábæran bolta fyrir þar sem að enginn annar en uppáhalds Liverpool leikmaður minn fyrr og síðar **DIRK KUYT** var mættur, skaut boltanum í jörðina og uppí markhornið. Frábært mark.

Inter komu eftir það boltanum yfir miðiju, en Liverpool menn áttuðu sig þó á því að þeir gátu gert meira og á 89. mínútu fékk Pennant boltann útá hægri kanti, gaf á **Steven Gerrard**, sem að fór framhjá einum varnarmanni og skaut svo frábæru skoti frá vítateigshorni í fjærhornið hjá Cesar, stöngin INN!

**Maður leiksins**: Það eiga ALLIR leikmenn Liverpool hrós skilið, nema kannski Pepe Reina sem að þurfti ekki að verja einn einasta bolta! En það er varla honum að kenna. Hyypia og Carra réðu léttilega við Zlatan og Cruz og bakverðirnir voru verulega góðir, sérstaklega Steve Finnan sem lék einsog það væri 2005. Aurelio var ekki óskeikull, en hann átti samt sem áður verulega góðan leik.

Í fyrri hálfleik var Masche frábær en minna áberandi í þeim seinni. Lucas stóð sig einsog hetja og Gerrard var góður á kantinum (eða aðallega samt á miðjunni) og skoraði frábært mark. Babel var mjög ógnandi í fyrri hálfleik. Frammi var Torres svo fínn, hann klúðraði sínu besta færi, en hann var þeim Materazzi og Cordoba erfiður í leiknum.

Ég ætla hins vegar að velja **Dirk Kuyt** sem mann leiksins. Hann spilaði í þremur stöðum í leiknum, fyrst frammi (þar sem hann var sístur) – svo á hægri kantinum þar sem hann átti frábæra spretti og sendingar fyrir og svo á vinstri kantinum þaðan sem hann skoraði markið sem að kom okkur á blað. Ég hef gagnrýnt Dirk Kuyt ótal sinnum á þessari síðu, en í dag var hann hetja liðsins og þó hann hafi kannski ekki verið okkar besti maður í 90 mínútur, þá finnst mér hann samt verðskulda það að vera valinn maður leiksins.

En allt liðið á líka skilið hrós fyrir að hætta ALDREI. Það virtist fátt ganga í sókninni, en menn gáfust ekki upp heldur héldu áfram að sækja þangað til að Inter menn gáfu sig.

Og einsog svo oft áður í Meistaradeildinni gerði Rafael Benitez nákvæmlega ALLT rétt í þessum leik. Liverpool stjórnaði leiknum frá fyrstu mínútu, það virkaði frábærlega að hafa Lucas og Masche saman á miðjunni og skiptingarnar virkuðu fullkomlega. Það virkaði meira að segja fullkomlega að hafa framherjann Dirk Kuyt á vinstri kantinum þar sem hann náði að skora mark. Liverpool var með boltann **68% í leiknum**. SEXTÍU OG ÁTTA PRÓSENT. Og það gegn liðinu sem er að rústa ítölsku deildinni.

Núna fara okkar menn til Mílanó 11.mars og geta klárað Ítalíumeistarana. Hvað sem að menn segja um þetta Liverpool lið og Rafel Benitez, þá er hreinilega ekki hægt að þræta fyrir það að betra lið og þjálfari í Meistaradeild eru vandfundin.

Njótum kvöldsins og sigursins. Við Liverpool aðdáendur höfum haft alltof fáar ástæður til að fagna undanfarna mánuði.

Inter Milan á morgun

Dömur mínar og herrar. Þá er komið að því … 16 liða úrslit í meistaradeild Evrópu að hefjast og okkar menn auðvitað á fullu með í þeirri keppni. Á morgun, þriðjudaginn 19. febrúar kl. 19:45, munum við mæta Ítalíumeisturunum Inter Milan og ef það er eitthvað sem Rafa kann, þá er það að ná árangri í Evrópukeppninni. Ef liðsmenn hafa áhuga á því að ná einhverjum árangri þetta tímabil, þá er þetta keppnin. Þetta er möguleikinn!

En hversu erfitt verður að ná einhverjum árangri? Eru ekki Inter menn miklu betri en við? Höfum við eitthvað í þá að gera, miðað við hvernig leikgleði, leikform, spilamennska, sjálfstraust og innanbúðarmál hafa verið? Við komumst Krísuvíkurleiðina áfram í þessari keppni, en verður það – ásamt fyrrnefndum atriðum – okkur til gróða eða ekki?

Á þessum tímapunkti vil ég minna á að við unnum Barcelona á Nou Camp, við unnum Juventus á Anfield, við höfum slegið Chelsea út í þessari keppni oftar en einu sinni … við höfum alltaf vitað að ekkert er ómögulegt fyrirfram í þessari keppni. Ef Barnsley getur unnið Liverpool á Anfield (já já, strá salti í sárin, Doddi!), þá hlýtur Liverpool – sem er the underdog hérna – að geta unnið Inter Milan.

“Liverpool’s current form is misleading. It will be hard to beat them. We know they are a great team with quality players and a great coach in Rafael Benitez.”

Þetta segir þjálfari Inter Milan, Roberto Mancini. Auðvitað spilar sálfræði alltaf hlutverk í svona baráttu, en ég hef mikla trú á þessum orðum ítalska þjálfarans.

“”It’s a major, major blow to go out of the FA Cup to a lower league team at Anfield. We realise that’s not good enough. — But we’re going to have to get over this quickly because the Champions League is massive for us now. It’s the only thing we have left that we can win.”

Jamie Carragher mælir hér orð að sönnu. Hann talar einnig um það að andrúmsloftið verði rafmagnað á Anfield á morgun, baráttan verði til staðar – liðið vill gera betur og þó svo að sigur á móti Inter myndi ekki bæta upp tapið gegn Barnsley … þá myndi það virka sem vítamínsprauta á baráttuna sem augljóslega er framundan í deildinni (fjórða sætið sko) og í CL-deildinni.

Rafa hefur mætt Inter tvisvar sem þjálfari (með Valencia) og í bæði skiptin komst Inter áfram. Árangur Inter gegn enskum liðum í 24 leikjum er þessi: 9 sigrar, 5 jafntefli, 10 töp. Liverpool hefur mætt ítölskum liðum sex sinnum á Anfield, sigrað fjórum sinnum og tapað tvisvar. Já … tölfræði er einkar skemmtileg stundum, en eins og ég segi alltaf og geri það nú: hún vinnur ekki leiki!!!!

Ég hef fulla trú á því að Rafa peppi sína menn upp og að öllu verði tjaldað til. Torres hlýtur að koma inn og skv. fréttum úr síðasta leik, þá finnst öllum að Babel eigi rétt á því að byrja inn á. Við höfum sosum sagt að Crouchinn okkar hafi átt það líka nokkrum sinnum, en vont er að lesa í Rafa hvað þetta varðar. Að þessum orðum sögðum hins vegar, þá segi ég strax að ég býst við 3-4 vitleysum hjá mér í spá um liðsuppstillingu – en ætla að veðja á þennan fák:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Riise

Benayoun – Gerrard – Mascherano – Babel

Torres – Crouch

Bekkurinn: Itandje – Arbeloa – Alonso – Kewell – Kuyt

Pennant inni og Kewell út? — Rafa mun sækja í reynsluna hvað varðar vörnina held ég og miðjan verður gjörsamlega crucial í þessum leik, og þar VERÐUR fyrirliðinn okkar að standa sig. Ég veit að kunningi minn mun ekki samþykkja með bros á vör spá mína með Riise í byrjunarliðinu … en ég ætla samt að skjóta á þetta. Munið eftir veseninu á milli Riise og Bellamy fyrir Barca-leikinn fræga? Hvernig fór það? :) Og sóknin … Torres verður þar aðalmaðurinn en ég hef trú á að Crouchinn eigi eftir að reynast okkur vel, eins og svo oft áður. Við spilum eflaust varlega, en spilum til sóknar og sigurs. Ég vil líka trúa því að miðjan taki meira þátt í uppbyggingu spilsins núna en í öðrum leikjum. Háar og ónákvæmar sendingar langt fram á völl mega ekki sjást svona mikið!

Spá: Þetta verður ROSALEGUR leikur! Höfum við ekki einmitt séð það hjá Liverpool í þessari keppni, að þegar eymdin virðist vera í næsta nágrenni, þá rífur liðið sig upp og minnir okkur á að taka það alvarlega??? Mikil barátta, mikið taugastríð – og ef þeir ná að halda Zlatan og félögum niðri, pirra Inter menn dálítið og setja inn 1-2 mörk á undan þeim … þá hef ég mikla trú á mínum mönnum. Ég ætla að spá Liverpool sigri (auðvitað!! kemur eitthvað annað til greina??? Ha??) – þetta fer 3:1 þar sem Torres, Gerrard og Crouch skora, en Zlatan minnkar muninn í lokin með umdeildu marki!

ÁFRAM LIVERPOOL!! — Hafið trú á ykkar liði!!!

Æji bara ýmislegt, en samt eiginlega ekki neitt

Þið sem lesið síðuna reglulega ættuð að vera farin að þekkja okkur sem skrifum á hana núna. Það ætti til dæmis ekki að koma neinu ykkar á óvart að Einar Örn hefur minna álit en flestir á Dirk Kuyt, né það að Aggi myndi gefa Johnny Riise á tombólu ef hann hefði tök á því. Eins ætti það að koma fæstum ykkar á óvart að ég skrifi pistil á sunnudegi, sérstaklega ef liðið átti slæman dag innan vallar á laugardeginum.

Ég ætlaði að skrifa einhvern ægilegan pistil í dag en kom mér aldrei að því. Málið er að eins og staðan er þessa dagana er svo margt sem hægt er að segja og maður þyrfti í raun að eyða einum pistli í hvert málefni. Ég get hins vegar ómögulega valið um hvað ég vil fjalla fyrst, þannig að ég ætla að koma frá mér nokkrum óskipulögðum hugsunum sem sitja eftir í kjölfar tapsins í gær.

**1:** Mér leiðist þegar lesendur þessarar síðu hrúgast inn í ummæli leikskýrslna, allt að því sigri hrósandi yfir slæmum tapleik, til að gera grín að okkur sem voguðum okkur að hafa einhvern tímann trú á Benítez. Það er einfaldlega óþolandi að þurfa að sitja undir því að vera kallaður Pollýanna, eða líkt við blinda stuðningsmenn, af því að maður vogaði sér að vísa í pistil eftir Paul Tomkins eða verja Benítez einhvern tímann gegn óvæginni gagnrýni.

Þið sem gerið þetta, vinsamlegast hættið þessu. Það er ykkur sjálfum ekki til framdráttar að koma hér inn og hrósa ykkur sjálfum fyrir að hafa nú verið fyrst til að leggjast í þunglyndi yfir vonbrigðum sem þá voru ekki einu sinni orðin að veruleika. „Er nú komið í ljós það sem ég sagði fyrir ári síðan …“ – Í alvöru, hverjum er ekki sama hvenær „þú“ misstir trúna á Benítez? Jafnvel þegar trúin er engin, vonum við ekki samt öll innst inni að maðurinn við stjórnvölinn nái að snúa þessu við og sanna að við höfum rangt fyrir okkur?

Sjálfur veit ég ekki hvar ég stend í dag. Ég veit að ég er hvorki reiðubúinn að lýsa yfir stuðningi við Benítez, né reiðubúinn að kalla eftir tafarlausri afsögn hans. Og nei, það er ekki af því að ‘Liverpool reka ekki menn á miðju tímabili’. Ef ég teldi það liðinu til framdráttar myndi ég kalla eftir því að Benítez hætti strax í dag, en ég einfaldlega er ekki á þeirri skoðun. Ekki ennþá, og ég skal útskýra af hverju:

- Meistaradeild Evrópu. Eftir tæpa tvo sólarhringa hefja okkar menn viðureign gegn núverandi meisturum Ítalíu, Inter, í 16-liða úrslitunum. Og ef staðreyndirnar tala sínu máli í Englandi og segja okkur að Benítez hafi ekki það sem til þarf til að vinna deildina með Liverpool, þá segja staðreyndirnar það líka að ef það er einhver þjálfari í Evrópu sem er líklegastur allra til að fara með lið sitt í úrslitin í vor, þá er það hann. Benítez er einfaldlega bestur í Meistaradeildinni, og því er algjör hálfvitaskapur að halda að liðið sé betur statt án hans á meðan það er enn að berjast um titil í Evrópu.

- Fjórða sætið. Já, fjórða sætið. Þetta eru gífurleg vonbrigði, að liðið sé enn einu sinni að berjast um fjórða sætið, og ég ætla ekki að neita því. En til að væntanlegur næsti þjálfari Liverpool geti komið inn í sumar og tekið við heilbrigðu búi – bæði hvað varðar leikmannahóp og framtíðarhorfur til styttri tíma litið – er algjört möst að tryggja sér þátttökurétt í Meistaradeildinni á næsta tímabili. Hvaða þjálfari Liverpool hefur náð að tryggja liðinu þátttökurétt í Meistaradeildinni þrjú tímabil í röð? Jú, það er aðeins einn maður sem hefur afrekað það: Rafael Benítez.

Þess vegna er ég á því, eins og staðan er í dag, að ég treysti Benítez öðrum betur til að reyna að fara í gegnum Inter og lengra í Meistaradeildinni, og sigra Everton í baráttunni um fjórða sæti Úrvalsdeildarinnar. Nota bene, ég sagðist ekki vera reiðubúinn að styðja Benítez, og ég stend við það. Hann mun fá að svara fyrir vonbrigði vetrarins og sína galla sem framkvæmdarstjóri, í sumar. Hann mun væntanlega gjalda fyrir með starfi sínu, og það mun ég ekki verja ef af verður. En ég vill fyrir alla muni sjá hann klára þetta tímabil, hvað sem verður í framhaldinu.

**2:** Já, og varðandi galla hans, þá þurfið þið sem kallið okkur síðupennana Pollýönnur bara að lesa leikskýrslurnar síðustu árin. Það er langt síðan við fórum að agnúast yfir lélegum innáskiptingum Benítez. Það er langt síðan við fórum að væla yfir því að hann setti Crouch alltaf út úr liðinu þótt hann skoraði reglulegar en flestir (Cissé lenti í þessu líka, og nú virðist Babel vera að lenda í þessu sama). Rótering er réttmæt og góð aðferð til að reka stórlið ef hún er rétt framkvæmd. Vandamálið við Benítez er að hann er farinn að gera æ fleiri mistök í róteringunni eftir því sem lengra líður.

**3:** Þá að næstu samhengislausu hugsun. Hér er staðreynd: Manchester United töpuðu á Old Trafford í Deildarbikarnum sl. haust gegn … Coventry. Sir Alex Ferguson hvíldi nokkra lykilmenn og hinir leikmennirnir í hópi hans ollu gífurlegum vonbrigðum. Coventry unnu 0-2.

Pointið er það að svona lagað gerist hjá öllum liðum. Þetta gerist sjaldan, en gerist samt. Í gær lék Liverpool-liðið illa og ég er ekki að gefa í skyn að það eigi að hlífa mönnum við réttmætri gagnrýni bara af því að þetta kom fyrir United líka. En ég er engu að síður að reyna að biðja menn um að róa sig. Þessi eini leikur þýðir ekki að Benítez sé „spænskur aumingi“ eins og einhver miður málefnalegur ummælandinn sagði eftir leikinn í gær, né heldur að leikmennirnir séu allir glataðir og allt ónýtt. Ef liðið vinnur svo Internazionale á þriðjudag, ætla menn þá að lýsa því yfir að Benítez sé ótrúlegur snillingur og liðið algjörlega á heimsmælikvarða?

Staðreyndin er sú að liðið – og stjórinn – eru hvorugt. Því miður. Benítez er ekki glataður, hann er vissulega með færari stjórum Englands um þessar mundir. En hann er ekki gallalaus, og á meðan gallar hans hindra liðið í að vinna Úrvalsdeildina mun hann aldrei fullnægja þörfum stuðningsmanna Liverpool. En það þýðir samt ekki að hann sé ónytjungur. Né heldur þýðir sigur á Inter – skyldi sú niðurstaða verða raunin – að liðið sé stórgott eins og er og engin sé þörf á úrbótum í sumar. Ekki neitt frekar en að léleg frammistaða manna gegn Barnsley þýði að það þurfi að selja alla. Menn verða að anda rólega eftir tapleiki eins og þann sem við sáum í gær og horfa raunsæjum augum á hlutina. Lífið er sjaldnast svart eða hvítt, það er nær alltaf grátt. Mismunandi grátt.

**4:** Fyrir mér, persónulega, hætti þetta tímabil að vera „spennandi“ þegar okkar menn töpuðu fyrir Reading og Manchester United í deildinni með viku millibili í desember. Tapið fyrir Reading var kannski ekkert rothögg, enda fyrsta tapið í Úrvalsdeildinni og það eftir rúmlega þriggja mánaða spilamennsku. En að tapa fyrir United líka þýddi að maður gat ekki lengur vonað að liðið hefði það sem til þarf til að vinna Úrvalsdeildina í ár.

Í kjölfar þessa leikja hef ég einhvern veginn róast og horft á leikina af forvitni frekar en spennu. Það sem mun gerast fram á vorið einfaldlega gerist, og þeir leikir sem eru framundan eru eru í raun bara það sem liðið og stjórinn þurfa að ganga í gegnum áður en sumarið kemur. Sumarið er fyrir mér sá tími sem Liverpool FC fer að verða spennandi aftur, því þá kemur sá tími (enn eitt árið) að menn geta reynt að laga það sem aflaga fór. Þangað til mun ég horfa á leiki Liverpool meira af forvitni en spennu, því þetta tímabil er búið fyrir mér …

… nema að sjálfsögðu, ef okkar menn vinna góðan sigur gegn Inter á Anfield á þriðjudaginn. Þá er þetta tímabil að sjálfsögðu sprelllifandi ennþá og maður fer að leyfa sér að vona, enn á ný.

Til að gera langa sögu stutta: slakið á, horfið á Liverpool án of mikilla væntinga fram á vorið, andið rólega yfir því sem verða (væntanlega) síðustu 15-20 leikir Liverpool undir stjórn Rafael Benítez, biðjið bænirnar ykkar á kvöldin í þeirri von að nýir eigendur verði komnir til Liverpool fyrir páska, og síðast en ekki síst, reynið að muna hvað Benítez hefur gefið ykkur á þremur árum (Istanbúl ’05, Cardiff ’06, Aþena ’07, 8-0, Luis García, Torres, Pepe Reina, bikarsigrar gegn Chelsea, sigurinn á Nou Camp, og svo mætti lengi telja) … maðurinn hefur gefið okkur margar góðar minningar og á ekki skilið, þótt hann sé nokkuð augljóslega á leiðinni að hinum bitru endalokum hjá Liverpool, að vera kallaður öllum illum nöfnum þótt þetta tímabil fjari út í vonbrigðum og óuppfylltum loforðum.

Liverpool – Barnsley= 1-2

Þessi leikur er með þeim erfiðari að skrifa um! Eins gott að klára það bara af.

Liðið.

Itandje

Finnan – Carragher – Hyypia – Riise

Benayoun – Lucas – Alonso – Babel

Crouch- Kuyt

**Bekkur:** Martin – Arbeloa – Gerrard – Kewell – Pennant.

Fyrri hálfleikurinn leit ekkert svo illa út. Við virtumst ekki vera í miklum vandræðum með það sem Barnsley var að gera í fyrri hálfleik og uppskárum fínt mark þegar Kuyt kláraði vel fínt færi sem Ryan Babel lagði upp. Markvörður Barnsley fór á kostum þennan hálfleik en vissulega áttum við að geta skorað fleiri mörk.

En Liverpool-liðið mætti ekki til leiks fyrstu 15 mínútur seinni hálfleiks og fengu auðvitað á sig mark. Skelfilegt mark að öllu leyti, fengum tvisvar fín færi til að hreinsa boltann frá en tókst ekki, Riise horfði á sinn mann senda boltann inn í teig og skallamaður skoraði yfir illa staðsettan markmanninn.

Þá kom mesta bullskipting Benitez í sögunni. Ryan Babel, LANGBESTI leikmaður liðsins var tekinn útaf og inn í staðinn kom Harry Kewell. Bullshit eitthvað að hvíla og ruglið algert. Kewell kom inn og spilaði eins og að undanförnu. Gat ekkert.

Önnur skipting. Gerrard inn fyrir Lucas sem var að spila 180-sinnum betur en Alonso. Önnur bullskipting. Mesta bullið var svo að ekki urðu skiptingarnar fleiri, sennilega verið að hvíla Pennant fyrir þriðjudaginn. RUGL!!!!!

Fengum mýmörg dauðafæri sem við kláruðum hrikalega illa eins og jafnan áður í vetur. Pressan þyngdist frá okkur en í uppbótartíma áttum við að fá á okkur víti, sluppum við það en fengum á okkur mark í staðinn. Tap staðreynd og niðurlæging liðsins okkar í vetur er að verða algerlega fullkomin. SKAMMARLEG frammistaða, algerlega sama um tölfræði í dag, þetta er óásættanlegt með öllu og alveg ljóst að þessi vetur er orðinn mestu vonbrigði í mínum augum síðustu 10 ár allavegana.

Ef við förum yfir liðið lék vörnin ekki vel í því sem máli skipti. Hyypiä var skástur og Finnan var fínn fram á við en við áttum erfitt. Markvörðurinn Itandje var ekki að virka traustur á mig.

Miðjan var ekki að leika vel, einungis Babel sýndi eitthvað af viti. Benayoun var ekki góður og fór aldrei upp kantinn, Alonso er algerlega týndur miðað við það sem við áður höfum af honum þekkt. Lucas fannst mér skárri en þó alls ekki að spila vel.

Frammi voru Kuyt og Crouch. Léku vel í fyrri hálfleik, sennilega var fyrri hálfleikur Kuyt það besta sem við höfum séð til hans lengi. Seinni hálfleikur var hins vegar slakur hjá þeim félögum. Afar slakur.

Þá að þætti Benitez. Jesús minn! Hann virðist að mínu viti ákveða skiptingar í liði sínu fyrirfram. Það að taka Babel útaf var óskiljanlegt og óafsakanlegt, enda var mikið baulað á þá skiptingu. Svo það að nota einungis tvær skiptingar allan leikinn finnst mér óafsakanlegt með öllu og kostaði okkur tap. Ég hef varið hann lengi, en mér virðist því miður staðreyndin vera sú að Benitez ráði ekki við „enska stílinn“. Það er óheppni að tapa einum og einum leik gegn svona liðum en þetta er slök frammistaða. Ef hann er að horfa til þriðjudagsins vona ég að eitthvað verði varið í þann leik liðsins því staðan er sú núna, 16. febrúar að í Englandi vinnum við enga titla og erum að berjast við alls konar jókerlið um 4. sætið. Liðið í heild rúið sjálfstrausti og baulið í lok leiks sagði mér allt um dvínandi trú okkar allra á Rafael Benitez. Er handviss um það núna að hann stjórnar í mesta lagi til vors, verður látinn fara um leið og við dettum út úr CL.

Maður leiksins var tekinn útaf í 1-1 stöðu. Mér fannst Hollendingurinn ungi allavega langbestur á meðan á honum naut og sá hlýtur að vera farinn að spá í hvað hann þarf að gera til að haldast inni á vellinum í 90 mínútur! Semsagt, Ryan Babel hlýtur mitt atkvæði sem maður leiksins.

Næsti leikur okkar er á þriðjudagskvöldið kl. 19:45. Ég satt að segja veit ekki á hverju við eigum von. Liðið er hreinlega úti á túni þessa dagana og ætti ekki að eiga séns í Internazionale. Ef við stöndum okkur aftur á móti vel í þeim leik og gerum eitthvað gott í Evrópu í vor vil ég að hugsað verði hvort það er eina keppnin sem Benitez vill vinna?

Uss hvað kvöldið er ónýtt og hryllilegt verður að mæta í vinnuna. Þessi leiktíð í FA-bikarnum hlýtur að vera ein sú slakasta í sögu okkar félags!

Liðið komið!

Finninn fljúgandi látinn spila í dag, liðið er:

Itandje

Finnan – Carragher – Hyypia – Riise

Benayoun – Lucas – Alonso – Babel

Crouch- Kuyt

Bekkurinn: Martin – Arbeloa – Gerrard – Kewell – Pennant.

Vonum að þetta virki og ekki verði um mikil meiðsli að ræða!

Barnsley á morgun.

Liverpool og Barnsley munu leiða saman hesta sína á Anfield kl. 15:00 á laugardaginn. Nú eru 16 lið eftir í FA Cup og þar af eru einungis 6 lið í Premier League, þetta er ástæðan fyrir því að ég elska þessa keppni. Allt getur gerst og þessi keppni er leikmönnum gríðarlega mikilvæg, sérstaklega Englendingunum.

Ég held að ef Liverpool FC ætlar sér titil á þessu leiktímabili þá sé FA Cup raunhæfasti möguleikinn. Við erum ekki að fara að sigra deildina, það er á hreinu, spurning með Meistaradeildina, litlir möguleikar. Ég veit ekki, núna er allt fyrir mér í þeirri keppni bónus miðað við það sem á undanförnum vikum hefur gengið. Eins og áður segir eru einungis 6 úrvalsdeildarlið eftir í þessari keppni sem eykur möguleika okkar á að sigra FA Cup, EN, keppnir eins og þessi vinnst ekki með því hugarfari og leikgleði sem leikmenn Liverpool hafa sýnt í síðustu leikjum. Til að sigra hverja umferðina af fætur annari í þessari keppni þarf að spila af ákefð og grimmd, það þarf að spila fast og fyrst og fremst að spila með hjartanu.

Þá að meiðslafréttum okkar manna. Mér skilst að þeir Torres, Voronin, Skrtel, Hyypia, Arbeloa og Aurelio séu allir meiddir. Torres er tæpur en ég sé ekki mikinn tilgang með að nota hann í þessum leik, kannski leyfa honum að taka síðasta korterið. Hyypia er líka tæpur og hafsentarnir eru því höfuðverkur fyrir Rafa að velja. Ef ég væri við stjórnvöl á Anfield þá myndi ég hreinlega hvíla gamla Finnan og leyfa Mikel San Jose að spreyta sig. Ég er á því að ungu strákarnir eigi að fá sénsa, til hvers að hafa unga og efnilega leikmenn ef þeir æfa bara og fá aldrei stóra leiki? Ég hef reyndar lítið heyrt um San Jose, en hann var á bekknum á Stamford Bridge síðasta sunnudag og er eiginlega eini heili kosturinn við hlið Carra á morgun. Skrtel meiddist á kálfa á æfingu í gær og því er hann líklegast ekki að fara að spila á morgun, en vonandi nær hann leiknum gegn Inter á þriðjudaginn.

Ég held að Rafa komi til með að hugsa mikið um leikinn á þriðjudaginn gegn Inter þegar hann velur byrjunarliðið fyrir Barnsley leikinn. Það er ekki auðveld þrautin að átta sig á því hvernig liðið verður en ég ætla að tippa á að eftirfarandi leikmenn hefji leika:

Itandje

Finnan – Carragher – Hyypia – Insúa

Pennant – Lucas – Alonso – Babel

Crouch – Kuyt

Markmaður: Itandje fær bikarleikina og það verður engin breyting á því.

Vörnin: Finnan er pretty much eini hægri bakvörðurinn þar sem Arbeloa er meiddur og þá er það klárt. Carra mun pottþétt vera í miðverðinum og held að Rafa þráist við og tjasli Hyypia saman fyrir leikinn, þó ég sé algjörlega á móti því. Ég veit ekki hvað ég er að hugsa með að setja Insúa í bakkarann (meira ósk heldur en spá) því ég er nánast öruggur á því að Gillzengger þeirra Norðmanna byrji inná, því miður.

Miðjan: Erfitt val. Hvílir hann fyrir þriðjudaginn fyrirliðann og Argentínumanninn, sem er hársbreidd frá því að ganga endanlega til liðs við okkur, ég held það já. Ég vona að Mascherano skrifi undir sem fyrst og að þetta mál verði klárað, það verður þvílíkur léttir!
Því set ég Lucas litla og Xabi á miðja miðjuna. Kantarnir gætu alveg eins verið Benayoun og Kewell en ég tel þessa tvo (Babel og Pennant) vera mun skeinuhættari og þá klárum við Barnsley vonandi fljótt og örugglega. Mér finnst Pennant vera búinn að spila einna best að undanförnu og ég vona að hann haldi áfram að taka rispur.

Sóknartönnin: Hollenski smalahundurinn verður klárlega á sínum stað og maður veltir því fyrir sér hvort það sé nokkuð sauðfé eftir á Bretlandseyjum eftir tignarlega spretti Kuyt um allan völlinn á þessu tímabili. Crouch verður vonandi frammi með honum því við þurfum jú að skora mörk.

Backupin á bekknum verða þá hugsanlega: Reina – San Jose – Benayoun – Gerrard – El Zhar.

Mín spá: Mér finnst orðið erfitt að spá í leiki Liverpool seinni part vetrar. En vonandi breyta menn til og hætta að gera jafntefli, mæti á Anfield með blóð á svuntunum og SLÁTRI þessu liði í fyrri hálfleik! Skyrdollan mín segir mér svo að lokatölur verði 3-0 og markaskorarar verða Crouch og Babel, hún getur ekki sagt mér hver þriðji markaskorarinn verður.

Þar sem þetta tímabil er örlítið skemmt eftir frábæra byrjun, þá væri draumur í dós að fá 4. sætið í deildinni, komast allavega í 8-liða úrslit í Meistaradeildinni og vinna FA Cup.

Koma svo!

Skrtel meiddur á kálfa

Hvað gengur eiginlega í gangi hjá varnarmönnum okkar þessa dagana. Martin Skrtel meiddist á kálfa á æfingu og hefur það verið staðfest á opinberu síðunni.

Þetta eru verulega slæmar fréttir fyrir Liverpool því Hyypia og Agger eru báðir meiddir fyrir og því er spurning hvernig Rafa stillir upp varnarlínunni gegn Barnsley. Arbeloa er alltaf ágætis kostur í miðvörð en hann er líka að ná sér af meiðslum.

Talað er um að Mikel San Jose gæti fengið tækifæri um helgina en hann sat einmitt á bekknum gegn Chelsea.

En ljóst er að með 3 miðverði meidda erum við ekki beint í toppmálum.

Spjall um vara- og unglingalið.

Fyrst jákvætt. Eftir sigur varaliðsins gegn Sunderland á þriðjudag er varaliðið okkar komið með 5 stiga forskot í Varaliðsdeildinni, nokkuð sem ekki hefur verið að gerast undanfarin ár. Gott að sjá að þeir sem standa næst liðinu virðast vera að þokast í rétta átt! Kannski þeir búi til hina nýju gullöld, á bestu árum LFC var varaliðið áskrifandi að þessum titli!

Svo neikvætt. Unglingaliðið okkar datt út úr FA-unglingabikarnum í gær og munu því missa titilinnn frá sér í vor eftir að hafa haldið honum síðustu 2 leiktímabil.

Það voru unglingar Sunderland sem slógu okkar menn út, 5-3 eftir framlengingu.

Góðar meiðslafréttir

Fínar fréttir rétt fyrir tvo bikarleiki gegn Barnsley og Inter.

**Fernando Torres**, Arbeloa, Aurelio og Hyypia æfðu allir með liðinu í gær, en þeir hafa verið frá vegna meiðsla. Það verður að teljast líklegt að þrír þeirra muni hvíla gegn Barnsley (Arbeloa, Hyypia og Torres) en svo spila vonandi gegn Inter. Við þurfum nauðsynlega á Torres að halda í framlínunni gegn Inter á Anfield.

Miðar á Liverpool – Inter

Ég fékk símtal í dag þar sem mér var tjáð að til væru 8 miðar á góðum stað á leik Liverpool og Inter sem fram fer nk. þriðjudag á Anfield. Ég ákvað að henda inn færslu hérna inn ef það væru einhverjir þarna úti sem hefðu áhuga á þessu og vil ég biðja þá um að senda mér e-mail sem allra fyrst á ssteinn@liverpool.is. Eins og gefur að skilja þá eru þeir ekki í ódýrari kantinum eða 250 pund stykkið, en þeir eru ábyggilegir. Fyrstir koma fyrstir fá.

Ekki bara vítabani

Já, mitt í allri bölsýn Liverpool manna þá er rétt að draga fram jákvæðan punkt. Pepe Reina. Hann er ekki bara stórkostlegur vítabani, heldur er hann sannkallaður metabani líka. Núna hefur hann slegið eitt flottasta met Ray Clemence sem er að halda hreinu í 50 leikjum á sem skemmstum tíma. Pepe Reina er snillingur.

Sjálfur talar hann um að ná öðrum 50 “clean sheets” sem er ákaflega jákvætt, því eins og staðan er í dag þá myndi ég ekki skipta á honum og nokkrum markverði í heiminum, ekki nokkrum einasta.

Lucas greinir jafnframt frá því í dag að hann hafi meðal annars hafnað Inter Milano til að koma til Liverpool. Ég hef tröllatrú á þessum strák.

Fyrirliðinn okkar er svo búinn að finna út hvað þarf að gera til að koma hlutunum í rétt horf: “We need to start winning” :)

Chelsea 0 – Liverpool 0

Jæja, þetta verður stutt leikskýrsla þar sem ég er að fara í fótbolta eftir hálftíma og mér fannst það meira spennandi áðan að spila Fifa með vini mínum eftir leik heldur en að skrifa um þetta jafntefli. Svona er forgangsröðunin hjá mér.

En allavegana, Rafa Benitez fór með Liverpool til London í dag og náði í **fyrsta skipti** stigi gegn stóru liðunum þremur í deildinni. Það er í sjálfu sér mjög gott og einsog einhver sagði hér í kommentunum, þá tapast titlarnir ekki með jafntefli á Stamford Bridge. Rafa stillti svona upp

Reina

Finnan – Carragher – Skrtel – Riise

Gerrard – Mascherano – Lucas
Kuyt – Babel
Crouch

Það má kalla þetta 4-5-1 en Kuyt fór oft fram í sókninni, en datt niður á hægri kant í vörninni.

Liverpool var slapppt í upphafi og ég og vinur minn vorum orðnir hálf geðveikir á feilsendingum okkar manna, sem virtust gefa boltann oftar útaf eða á mótherja en samherja. En smám saman náðu okkar menn völdum á vellinum og sköpuðu sér nokkur góð færi. Crouch fékk tvisvar gott skallfæri og einu sinni gott skotfæri þegar hann skaut með vinstri rétt framhjá.

Chelsea náði sér aldrei inní þennan leik, hvorki í fyrri né seinni hálfleik og þeir voru slappir. Okkar menn náðu þó aldrei að nýta sér það. Í fyrri hálfleik var það klaufaskapur að klára ekki færin, en í þeim seinni voru færin einfaldlega afskaplega fá. Þar átti afspyrnu slakur dómari leiksins mikla sök, því hann lét leikinn **aldrei** ganga heldur flautaði einsog óður maður eftir hvert einasta návígi. Það drap niður allt tempó í leiknum. Liverpool menn voru líka heppnir þegar að Mascherano braut á Joe Cole og hefði auðveldlega verið hægt að dæma víti þar.

**Maður leiksins**: Reina hafði **nákvæmlega ekkert** að gera í leiknum. Bakverðirnir okkar voru fínir í leiknum, mun betri en við eigum að vonast. Á köntunum var Babel verulega ógnandi og ég varð fyrir vonbrigðum þegar hann var tekinn útaf. Á hinum kantinum sýndi Dirk Kuyt nákvæmlega ekki neitt. Það sem mér fannst sérstaklega pínlegt var hversu slök móttaka boltans hjá Kuyt er. Hann fékk til að mynda fínt færi þegar stutt var til leiksloka en missti boltann alltof langt frá sér og klúðraði færinu. Það má vel vera að honum sé spilað útúr stöðu, en grundvallarmálið er að góður framherji á ekki að vera svona slappur að taka á móti bolta.

Crouch var sæmilega ógnandi frammi, en hann hefði mátt skora mark til að eiga einhver frekari hrós skilið. Á miðjunni voru þeir Gerrard og Lucas afskaplega daufir og það er einsog að Gerrard hálfsofni þegar að hann mæti Chelsea. Það var alloft, sem ég öskraði á Gerrard að keyra almennilega á þetta Chelsea lið því tækifærin voru nóg. Mascherano var hins vegar góður.

Í vörninni vour svo þeir Carra og Skrtel góðir. Ég ætla að velja **Skrtel** mann leiksins. Hann kom þarna á einn erfiðasta útivöllinn og hafði Anelka í vasanum allan tímann. Skrtel spilaði víst hálf illa í sínum fyrstu leikjum, en í dag sáum við hvað Rafa sér í þessum strák.

Semsagt, ágætt jafntefli en miðað við spilamennskunni, þá hefði Liverpool átt að vinna. Það er ljóst að baráttan um 4. sætið verður erfið.

Liðið gegn Chelsea

Hver ert þú og hvað gerðirðu við Rafa???

Reina

Finnan – Carragher – Skrtel – Riise

Gerrard – Mascherano – Lucas

Kuyt – Crouch – Babel

Á bekknum: Itandje, San Jose, Benayoun, Pennant, Kewell.

Eða allavegana, ég tippa á að þetta verði svona. Gerrard gæti líka verið á hægri kantinum, babel á vinstri og Crouchy og Kuyt tveir frammi. Mikið djöfull líst mér vel á þessa uppstillingu! Við vinnum!

Já, og svo bendi ég á þessa SNILLDARfyrirsögn á þessari grein: [Rafa Benitez gets ready to axe Peter Crouch](http://www.telegraph.co.uk/sport/main.jhtml?xml=/sport/2008/02/10/sfnwee110.xml)

Liðið hjá Chelsea:

Cech

Belletti – Alex – Carvalho – A.Cole

Ballack – Makalele – Lampard

Wright-Phillips – Anelka – J.Cole

Á bekknum: Cudicini, Ben-Haim, Mikel – Malouda – Pizarro

Chelsea – Liverpool / Hvað er ómögulegt?

Ég horfði á íþróttakappleik um síðustu helgi. Fyrir hinn árlega ‘Superbowl’-leik, sem jafnan er stærsti viðburður bandarískra íþrótta ár hvert, var nær eingöngu talað um hið ósigraða – og að því er virtist óstöðvandi – lið New England Patriots. Hvernig í ósköpunum átti lið sem var með 18-0 árangur á tímabilinu og hafði sett ótal met yfir veturinn, að geta tapað fyrir liði sem var með 13-6 árangur? Svarið var einfalt: það kom ekki til greina. Menn voru svo vissir að blöðin í Boston-borg, heimabæ Patriots-liðsins, voru þegar byrjuð að selja forpantanir á væntanlega bók um hið ósigrandi og fullkomna meistaralið Patriots. Sú bók átti að heita, einfaldlega, 19-0.

Svo fór þó aldeilis ekki og þegar New York Giants skoruðu sigursnertimarkið 35 sekúndum fyrir leikslok urðu margir hissa, en enn fleiri glöddust yfir því sem úrslit leiksins þýddu. Tap Patriots í úrslitaleiknum minnti fólk á það að í kappleik er ekkert öruggt fyrirfram. Fyrri leikir liða, innbyrðis og gegn öðrum andstæðingum, hvort sem um er að ræða síðustu leiki í náinni fortíð eða mörg ár aftur í tímann, allt þetta hefur ekkert að segja þegar tvö lið mætast á kappvelli. Staðan er alltaf 0-0 þegar flautað er til leiks og bæði lið eiga jafna möguleika. Spyrjið bara leikmenn Havant & Waterlooville.

En ef það er eitthvað sem er sannarlega ómögulegt, þá hlýtur það að vera fyrir Úrvalsdeildarlið að mæta til deildarleiks á Stamford Bridge og fara með sigur af hólmi gegn Chelsea FC. Ekki satt? Þeir hafa jú leikið 75 leiki á heimavelli án taps, sem samsvarar heilum fjórum árum af stöðugum deildarleikjum án þess að misstíga sig svo mikið sem einu sinni. Þeir hafa afrekað þetta með þremur mismunandi þjálfurum og gegn öllum mögulegum tegundum enskra knattspyrnuliða. Frá Huddersfield til Manchester United hafa allir enskir áskorendur mátt lúta í lægra grasi, eða alltént ganga af velli án þess að fagna sigri. Chelsea-liðið er svo sterkt á heimavelli að jafnvel í leikjum þar sem þeir hafa leikið hörmulega, verið leikmanni færri og nokkrum mínútum frá tapi (svo sem gegn Aston Villa í desember) hafa þeir samt náð að bjarga sér frá ósigri á ögurstundu.

Þetta lið, á þessum velli, verður einfaldlega ekki sigrað. Þetta er sannarlega hin ómögulega áskorun fyrir hvaða enska knattspyrnulið sem er. Ekki satt?

Ef þið hafið lesið eða hlustað á fjölmiðla hér heima eða erlendis síðustu vikuna hafið þið ekki heyrt neitt annað en það sem kemur fram hér að ofan. Hlutlausir miðlar hafa keppst við að minna á sigurgöngu Chelsea á heimavelli og spá nær undantekningarlaust sigri heimamanna í leiknum á sunnudaginn. Á sama tíma ber nú svo við hjá Chelsea-miðlum netsins að þeir eru orðnir svo öruggir með sig að í stað þess að reyna að fjalla um leikinn sem kappleik tveggja af fjórum bestu liðum Englands nota menn tækifærið til að gera miskunnarlaust, linnulaust og óvægið grín að Liverpool-klúbbnum eins og hann leggur sig (dæmi: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9).

Ef hroki Chelsea-manna er undarlegur þá má segja að þögn Liverpool-tengdra miðla um leikinn sé nánast kæfandi. Reyndar hafa menn um nóg annað að hugsa á þeim bænum, þar sem fréttir af eigendum, þjálfurum og meiðslamálum Liverpool hafa verið svo tíðar síðustu vikurnar að menn hafa varla undan við að uppfæra hörmungarsögu klúbbsins í vetur.

Staðan fyrir leikinn er þessi, í stuttu máli:

Hjá Chelsea eru menn bjartsýnir og horfa uppávið. John Terry og Frank Lampard nálgast leikfært form, auk þess sem þeir hafa þegar endurheimt John Obi Mikel úr Afríkukeppninni og fá væntanlega Michael Essien, Didier Drogba og Salomon Kalou aftur eftir helgina. Andryi Schevchenko nálgast einnig fulla heilsu þannig að innan örfárra vikna gæti Chelsea-liðið skartað fullum leikmannahópi í fyrsta sinn í einhverja mánuði.

Í ofanálag við þetta hafa þeir ekki tapað leik í deildinni – né neinni annarri keppni – síðan Avram Grant beið lægri hlut gegn Manchester United á Old Trafford í deildinni í fyrsta leik sínum, þann 23. september síðastliðinn. Það er einfaldlega frábær árangur, og eins og liðið hafi ekki verið nógu sterkt fyrir gerðu þeir sér lítið fyrir og eyddu meira, nettó, í janúarglugganum í nýja leikmenn en Liverpool eyddu, nettó, í leikmenn allt síðasta sumar. Þannig að í stað þess að sofna á verðinum gagnvart nýjustu erkifjendunum úr norðvestrinu hafa þeir einfaldlega aukið gæðamuninn á leikmannahópum liðanna í janúar, ef eitthvað er.

Hjá Chelsea er fastlega búist við að Avram Grant muni stilla upp eftirfarandi liði:

Cech

Belletti – Carvalho – Alex – A. Cole
Makelele
Mikel – Ballack
Wright-Phillips – J. Cole
Anelka

**Bekkur:** Cudicini, Ferreira, Lampard, Malouda, Pizarro.

Eina breytingin á þessum hópi sem maður sér í hendi er ef Terry er nógu heill til að koma inn á bekkinn. Lampard byrjar væntanlega á bekknum, sennilega ekki reiðubúinn í heilar 90 mínútur strax.

Hjá Liverpool er staðan hins vegar sú að vont hefur versnað undanfarna daga. Auk þess að hafa verið án Daniel Agger, Andryi Voronin, Fabio Aurelio og Alvaro Arbeloa að undanförnu hefur Fernando Torres nú bæst á meiðslalistann, auk þess sem Xabi Alonso er í leikbanni í þessum leik og Javier Mascherano gæti, eftir fáránlegt ferðalag til Los Angeles til að leika landsleik á fimmtudag, verið of þreyttur til að byrja þennan leik.

Fyrir vikið er megnið af byrjunarliði Liverpool, aldrei þessu vant, sjálfvalið. Einu stóru spurningarmerkin eru þessi hér:

  • Getur Mascherano byrjað? Annars verður Lucas inni.
  • Mun Rafa spila 4-5-1 með Kuyt einan frammi eða verður Crouch með honum á kostnað miðjumanns?
  • Hvaða kantmenn verða fyrir valinu?

Persónulega held ég að Rafa ákveði að vera varkár í þessum leik, miðað við að hann hefur ekki beint mannskapinn til að ráðast á þetta Chelsea-lið og reyna að yfirspila þá á þeirra heimavelli. Ég sé hann fyrir mér spila 4-5-1 með vinnuhestinn frammi og stöðuga menn á miðjunni:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypiä – Riise
Mascherano
Gerrard – Benayoun
Pennant – Kewell
Kuyt

**Bekkur:** Itandje, Skrtel, Lucas, Babel, Crouch.

Eina óvissan við þetta lið að mínu mati er ef að Mascherano er ekki klár í að byrja þennan leik. Þá kemur Lucas væntanlega inn í hans stað, en þó gæti Rafa einnig valið að byrja með Mascherano og Lucas báða fyrir aftan Gerrard á þriggja manna miðju. Eins myndi ég persónulega frekar vilja sjá Crouch vera einan frammi en Kuyt en ég giska á að Rafa velji Kuyt fram yfir þann stóra.

**MÍN SPÁ:** Hvað getur maður eiginlega sagt? Í raun getum við valið tvær nálganir á þennan leik. Ég ætla að birta þær báðar hér og þið getið svo valið hvora þeirra þið leggið meiri trú á:

**1:** Blaðamannaumfjöllunin, hroki Chelsea-manna og þögn Liverpool-manna minnir óneitanlega á ‘Superbowl’-leikinn vestan hafs um síðustu helgi. Liverpool-liðið er eins og sært dýr sem hefur þagað þögninni löngu og látið sér nægja að hugsa illa til Chelsea-manna, vitandi það að aldrei þessu vant mega þeir skjóta öllum mögulegum skotum á okkar menn án þess að hægt sé að svara því. Liðið okkar, klúbburinn okkar, er einfaldlega í mýrinni þessa dagana og við vitum það.

Hins vegar er til nokkuð sem heitir karma og eins lengi og lifandi, dauðlegar mannverur fylla þetta Chelsea-lið eru þeir ekki undanskildir áhrifum karma neitt frekar en aðrar lífsins verur. Hroki Chelsea-manna undanfarna daga gæti bent til þess að þeir séu, aldrei þessu vant, of öruggir með sig þegar kemur að heimaleik gegn Liverpool í deildinni og að hið ómögulega geti gerst – þeir geti mætt særðu rándýri án þess að vera viðbúnir árásinni og eigi sér fyrir vikið aldrei von. Jafnvel Súpermann getur fatast flugið ef hann flýgur með lokuð augun. Kannski, bara *kannski*, er þetta Chelsea-lið að vanmeta Liverpool-menn í þetta skiptið.

Leikurinn fer 2-1 fyrir Liverpool. Okkar menn komast snemma í 2-0 gegn sjokkeruðum heimamönnum, en eftir að þeir ná á endanum að jafna sig, minnka muninn og reyna af öllum mætti að bjarga sér enn og aftur frá tapi undir lokin ná okkar menn einhvern veginn að hanga á forystunni og afreka hið ómögulega.

Já, og við skuldum þeim víst eins og eitt rán um hábjartan dag. Ef það er til karma, þá bara hlýtur það að vera Liverpool-megin á sunnudaginn kemur:

**2:** Horfumst í augu við staðreyndirnar. Okkar menn eiga í stökustu vandræðum með utandeildarlið og fallista eins og Sunderland og Derby þessar vikurnar. Okkar menn virðast hrynja ef þeir mæta svo mikið sem minnstu mótspyrnu innan vallar, sem er jú bein afleiðing þess að okkar menn virðast vera að brjóta niður eigin veggi utan vallar án þess að nokkur af okkar mönnum hafi rænu á að stöðva þróunina sem við hin horfum á úr fjarska og reynum af veikum mætti að hindra.

Þetta lið okkar, sem er í molum innan vallar jafnt og utan, er að fara að heimsækja lið sem hefur leikið 75 leiki í röð á heimavelli án þess að tapa. Fjögur ár eru langur tími í knattspyrnu.

Þessi leikur endar 2-0 fyrir Chelsea sem fara nógu létt með hið bitlausa lið Liverpool að Grant og félagar geta hvílt lykilmenn í seinni hálfleik, leyft Lampard að spila sig í form í svona hálftíma og sungið níðsöngva um Benítez og stelsjúka Scousera í níutíu mínútur.

Það er alveg ljóst hvor þessara mögulegu niðurstaðna er líklegri, og það er ykkar að velja hvort þið trúið að hið ómögulega geti gerst. Ég, persónulega, ætla að búa mig undir það versta, en ég vona líka að Lundúnarblöðin séu þegar byrjuð að skrifa dánargreinar tímabilsins hjá Liverpool. Verður þetta erfiður leikur? Já. Munu okkar menn tapa honum? Líklega. Er með öllu ómögulegt að sigra Chelsea á heimavelli? Spyrjið Eli Manning

**YNWA**

Æj Momo

Af hverju þurftir þú nú að opna túllann á þér eftir góða kveðju þegar þú fórst frá liðinu. Það vita það ALLIR að Javier er þér fremri og ég er alltaf á því að menn eigi að hafa trú á sjálfum sér, en það er líka hægt að setja þá trú fram á réttan hátt. Ég vona svo sannarlega að þér gangi Super vel á Ítalíu því ótrúlegt en satt, þá hef ég mikið álit á þér og vil óska þér alls hins besta. Ég vona þó heitt og innilega að þú einbeitir þér ALGJÖRLEGA að ferli þínum hjá nýju liði og látir það alveg vera að tjá þig um Liverpool FC og leikmenn þess á þennann hátt.

Auðvitað er það ekkert stór mál að láta þetta út úr sér, en engu að síður þá sé ég bara ekki hverju þetta á að skila. Hvað um það, langaði engu að síður að tjá mig um þetta:

Enski boltinn í útlöndum og 7 varamenn.

Ég var að rekast á ansi magnaða frétt á netinu sem fjallar um það að nú hafa öll 20 liðin í ensku úrvalsdeildinni samþykkt að skoða það að leika einn úrvalsdeildarleik í erlendri borg, þ.e.a.s utan Englands í janúar árið 2011. Þessir leikir verða þá leiknir í borgum á borð við Hong Kong, New York, LA, Sydney, Jóhannesarborg o.fl. og hugmyndin er að hnattvæða enska boltann enn meira. Þar sem enska deildin er alltaf að verða vinsælli og vinsælli út um allan heim þá tel ég þetta stórt og mikilvægt skref hvað markaðssetningu deildarinnar sem heild varðar. Út í hinum stóra heimi er enski boltinn sem heild lítt þekktur, stórliðin Manchester United, Arsenal, Chelsea og Liverpool fá alla athyglina og hin liðin því ekki eins vinsæl. Reyndar er markaðssetning Liverpool FC sér kapítuli sem ég ætla ekki að fara að ræða eitthvað frekar.

Ég tel þetta mun auka sjónvarpstekjur sem eiga að skiptast jafnt á milli allra 20 liðanna og þessi “erlenda umferð” gæti einnig opnað augu erlendra fjárfesta í leiðinni. Við höfum séð lið vera fara til Kína og Bandaríkjanna á undirbúningstímabilum og stór þáttur af því er markaðssetning og tekjuaukning fyrir klúbbana og það var því aldrei spurning hvort þetta myndi gerast heldur hvenær.
Enn á eftir að vinna í smáatriðum og frekari úrvinnslu fyrirkomulagsins en grunnhugmyndin er að liðin muni leika 39 leiki í stað 38 á tímabilinu. Það yrði þá dregið hvaða lið myndu mætast og í hvaða borg og úrslit myndu telja, alveg eins og um venjulegan úrvalsdeildarleik á Englandi væri um að ræða.

” Premier League chief executive Richard Scudamore said: ‘The ‘international round’ is an exciting and innovative proposal that needs careful consideration before being introduced. “

Og gamli gaukur hélt áfram:

“‘We believe that an ‘international round’ of matches will enhance the strength of the Premier League as a competition; create extra interest in all 20 Premier League Clubs at home and abroad; and allow increased investment in talent development and acquisition, facilities as well as our football development and community programmes.’”

Ég býð spenntur eftir að sjá Liverpool – Manchester United í Sydney eða New York með troðfulla risavelli sem taka 120.000 manns í sæti, þá fengjum við einn leik á tímabili með öðruvísi og skemmtilegri umgjörð. Ég tel þetta ku vera góðar fréttir og allt kvart og kvein um að leikmenn þreytist á svona ferðalögum og þess háttar væl ætla ég ekki að hlusta á. Auðvitað dregur þetta smá vind úr mönnum en ég veit ekki betur en að Manchester United sé nýkomið úr peninga- og markaðsferð þar sem þeir létu helstu stjörnur sínar spila og ekki virtist sú ferðin sitja í þeim. En gaman að því að allir klúbbarnir vinni saman að því markmiði að hnattvæða sterkustu knattspyrnudeild heims sem er á hraðri uppleið út í heimi.

Fyrir þá sem vilja kíkja á fréttina þá las ég greinina á Soccernet en hún ætti að vera komin á alla helstu fréttavefi.

Svo greip önnur frétt athygli mína í kvöld. Ég hef lengi beðið eftir þessu en hún fjallar um að á næstu leiktíð þá fjölgar varamönnum úr 5 í 7. Þetta tel ég vera gleðiefni einnig, þar sem við gætum farið að sjá gutta úr unglingastarfinu koma og verma varamannabekkinn öðru hvoru og líka meiri möguleika fyrir þjálfara að hafa úr fleiri mönnum á bekknum að velja.

Enski boltinn virðist vera að opnast svolítið og nýjar hefðir að koma fram á sjónarsviðið von bráðar.

Torres ætlar að spila gegn Chelsea! (Uppfært: NEINEI)

Jákvæðar fréttir fyrir okkur öll þar sem Fernando Torres segist ákveðinn í að spila gegn Chelsea á sunnudaginn í leik þar sem Chelsea mun tapa í fyrsta sinn á heimavelli í laaaaangan tíma. Torres segir:

>”I will have medical tests, but I intend to play on Sunday against Chelsea.”

Og Luis Aragones staðfestir að þetta líti ekki alvarlega út:

>”He has a knock that does not seem important.”

Ég ætla að vera fyrstur til að lýsa því yfir að við munum vinna þetta helvítis Chelsea lið á sunnudaginn! Við þurfum nauðsynlega að hefna fyrir ránið í ágúst.


**Uppfært (KAR kl. 13:29):** Neineineinei, samkvæmt Rafa þá verður Torres líklega ekki með á sunnudaginn.

Listinn yfir þá leikmenn sem vantar í þennan leik er því svona: Torres, Alonso (leikbann), Aurelio, Arbeloa, Voronin, Agger, og líklega Mascherano sem er að spila í Argentínu í dag og kemur ekki heim fyrr en seint á föstudagskvöldið.

Shit.

Við erum þá væntanlega að tala um Gerrard og Lucas á miðjunni og Kuyt og Crouch frammi. Riise og Finnan sjálfvaldir í bakverðina og Pennant, Kewell, Babel og Benayoun úrvalið af skapandi miðjumönnum fyrir þennan leik. Það er allt útlit fyrir markaveislu, eða hitt þó heldur.

Skrtel skráður til leiks í Meistaradeildinni.

Liðið skiluðu inn skráningu á endanlegum hóp fyrir 32-liða úrslit í Meistaradeildinni í dag. Liverpool skráði einungis eitt nýtt nafn inn, Martin Skrtel á meðan fjórir leikmenn voru afskráðir en þeir hafa annað hvort verið seldir eða lánaðir út. Þessir leikmenn eru Mohamed Sissoko (seldur til Juventus), Craig Linfield (fór á lán til Chester City í Janúar), Robert Threlfall (í láni hjá Hereford Utd) og Jack Hobbs (fór í janúar á lán til Scunthorpe). Þannig engar óvæntar breytingar á hópnum hjá Liverpool.

Inter bætir við 3 nöfnum í sinn hóp, Maniche, César og Pelé en skipta 6 leikmönnum m.a. Walter Samuel, Olivier Dacourt og Santiago Solari.

Það sem kannski vekur mesta athygli er að Chelsea tekur þá Steve Sidwell og Claudio Pizarro út úr sínum hóp fyrir þá Ballack og Anelka. Má því gera sér í hugarlund að tími þeirra Sidwell og Pizarro sé brátt búinn í Chelsea.

Hálf öld liðin frá Munich-flugslysinu

Þann 5. febrúar 1958 lék lið Manchester United gegn Red Star frá Belgrad í Evrópukeppninni, á útivelli. Leiknum lauk 3-3 en með því tryggði United sér þátttökurétt í undanúrslitum Evrópukeppninnar, annað árið í röð. Þetta var blómatímabil United-liðsins undir stjórn Sir Matt Busby, en því miður fyrir enska knattspyrnu var sú blómatíð skammlíf. Degi eftir útileikinn gegn Red Star, þann 6. febrúar fyrir hálfri öld í dag, stoppaði vél United-liðsins í Munich í Þýskalandi til að fylla á eldsneytistönkum sínum. Skömmu síðar fór vélin í loftið en komst aldrei á leiðarenda.

Tuttugu og þrír fórust í slysinu, þar af átta leikmenn Manchester United og einn fyrrverandi leikmaður Manchester City, sem var með í för sem blaðamaður.

Mér finnst á degi sem þessum við hæfi að við leggjum niður fána okkar liðs í smá stund og minnumst þess að þegar öllu er á botninn hvolft átti sér stað harmleikur sem snerti ekki aðeins enskan almenning heldur enska knattspyrnu almennt. Í dag er eins og áður sagði liðin hálf öld síðan United-liðið, sem þá var fánaberi enskrar knattspyrnu í Evrópu, vængbrotnaði svo um munar. Við Liverpool-menn erum stoltir af fræknum afrekum okkar liðs í gegnum árin á alþjóðlegum grundvelli, en ef við erum samkvæmir sjálfum okkur getum við tekið undir það með United-mönnum að ef Busby-börnin svokölluðu hefðu ekki farist í Munich-flugslysinu gætu United-menn alveg verið talsvert nær Liverpool í fjölda Evróputitla en raun ber vitni.

Þetta er reyndar eitt af því sem ég hef alltaf átt erfitt með að skilja á milli United- og Liverpool-stuðningsmanna. Auk Munich-slyssins má segja að Hillsborough-slysið og Heysel-harmleikurinn hafi verið þeir þrír hryllingsatburðir sem hafi mótað bæði enska knattspyrnumenningu og framgöngu enskra liða í Evrópu meira en flest annað. Liverpool og Manchester United hafa fyrir mér alltaf verið tengd, ekki bara vegna erkifjandskaparins í garð hvors annars, heldur vegna þess að stuðningsmenn þessara tveggja liða þekkja afleiðingar slíkra harmleikja betur en flestir.

Því finnst mér við hæfi að minnast þeirra ensku knattspyrnumanna sem fórust í Munich-slysinu. Þeir hétu Roger Byrne, Billy Whelan, Tommy Taylor, Duncan Edwards, Mark Jones, Eddie Colman, Geoff Bent og David Pegg, auk Frank Swift, blaðamannsins sem leikið hafði fyrir Man City. Svo skemmtilega vill til að United og City munu mætast í Úrvalsdeildinni á næsta sunnudag, en þá munu bæði liðin klæðast hálfrar aldar gömlum treyjum til að minnast slyssins.

Ef þið viljið lesa frekar um harmleikinn getið þið farið inn á vef BBC eða Manchester United.com, þar sem finna má haug af fréttum og frásögnum af slysinu.

Gerrard verður fyrirliði… gegn Sviss.

Capello hefur útnefnt Steven Gerrard sem fyrirliða í leiknum gegn Sviss á morgun EN tekur einnig fram að hann muni ekki útnefna varanlegan fyrirliða fyrr en fyrir leikinn gegn Andorra í haust.

“Gerrard is important because he can pass on things, transmit things and inspire the players. But I will not name a permanent captain before the Andorra match.”

Í enska landsliðinu er annar Liverpool leikmaður, Peter Crouch og vonandi verður hann í byrjunarliðinu ásamt Gerrard.

Alonso er ekki í formi og fleira.

Rafa ræðir um það á official síðunni að Xabi Alonso þurfi að komast í betra form ef hann vilji komast í byrjunarliðið ennfremur að Alonso muni ekki fá að spila sig í form þar sem Mascherano, Gerrard og Lucas séu allir á undan honum sem stendur.

“Xabi needs to step it up. When you are not 100% fit, you want to play every game because you need to play more games to build up your fitness. But if Gerrard, Mascherano or Lucas are playing well, it means there is competition for places which is good for the team. Xabi knows he needs to work harder if we wants to have a place in the team…”

Mér þykir þetta allt saman gefa keim af því að Alonso sé annað hvort meiddur ennþá eða ekki að leggja nógu mikið á sig. Mín tilfinning hefur ávallt verið þannig að Alonso sé hersforingi Rafa á miðjunni og sá leikmaður sem komið hans skilaboðum vel á framfæri í leikjum en núna virðist vera annað hljóð í stjóranum. Ég vona að miðjumaðurinn snjalli nái sér aftur á strik og sýni okkur brátt hversu frábær miðjumaður hann er.

Í næstu viku telur Javier Mascherano að búið verði að hnýta alla hnúta varðandi varanlegan samning hans við félagið.

“I have a lot of confidence that after the next week I will be able to say, ‘Everything is right and I am staying here in Liverpool. We now need to wait. We are very close but we need to talk again next week. I think everything will be okay. I’ve waited a long time, so I can wait one week more…”

Þetta eru góðar fréttir og ég er 99% viss um að þetta verði frágengið innan tíðar.

Harry Kewell var ekki valinn í landslið Ástralíu og undrar það mig ekki miðað við leik hans undanfarið. Vonandi verður þetta spark í rassinn á honum því ef heldur áfram sem horfir þá kæmist hann ekki í liðið hjá Derby County.

Daniel Agger mun vera að nálgast endurkomu eftir afar langvarandi meiðsli og undarleg. Hann hefur ekki spilað síðan 15. september en hefur samt sem áður oft verið nálægt því að braggast. Hann ku vera búinn að skipta um skó og það er lykillinn… (ætli það sé Copa Mundial?)

Það var gaman að sjá að okkar nýjasti leikmaður, Martin Skrtel, var valinn knattspyrnumaður Slóvakíu fyrir árið 2007.

“I am grateful for this award. I had a fantastic year but winning the Russian title with Zenit was more important for me. This is my most valuable individual success.”

Við óskum honum að sjálfsögðu til hamingju. Þess má geta að aðrir frægir knattspyrnumenn frá Slóvakíu eru m.a. Marek Mintal, Róbert Vittek, Marek Cech og Szilárd Németh.

Ferð til sölu: Liverpool – Reading (15. mars)

Má bjóða einhverjum á leik?

Frændi minn er að selja ferð á leik með Liverpool. Hér eru allar upplýsingar um ferðina:

**Leikur:** Liverpool – Reading á Anfield, í Úrvalsdeildinni laugardaginn 15. mars kl. 15:00.

**Flug:** Flogið út til Manchester föstudaginn 14. mars og heim frá Manchester mánudaginn 17. mars. Gist í þrjár nætur á **Premier Travel Inn**-hótelinu í hjarta Liverpool-borgar. Flogið er með IcelandAir.

Innifalið í ferðinni er sem sagt flug út og heim aftur, gisting í þrjár nætur á frábæru hóteli og miði á Anfield fyrir leik í Úrvalsdeildinni.

Þessi ferð er metin á 86.700 krónur en seljandinn óskar eftir tilboði og er opinn til samninga fyrir lægra verð. Áhugasamir hafi samband við Sigríði í síma **864-1605**.

Liverpool – Sunderland 3-0

Jæja þetta hafðist þótt við hefðum ekki sýnt neinn stjörnuleik. Í hálfleik var mér næstum óglatt yfir því að þurfa að skrifa leikskýrslu um ennþá eitt ömurlegt jafntefli en guð sé lof þá varð það ekki raunin. Öruggur sigur á heimavelli gegn liði sem kom með einu hugarfari, að ná jafntefli, er staðreynd og vonandi erum við komnir á réttu brautina.

Jæja klárum formsatriðin, byrjunarliðið í dag:

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypia – Aurelio

Pennant – Macherano – Lucas

Gerrard
Torres – Crouch

Bekkur: Itandje, Finnan, Benayoun, Babel, Kuyt.

Innáskiptingar:
46. mín: Aurelio út – Finnan inn.
61. mín: Lucas út – Benayoun inn.
83. mín: Crouch út – Kuyt inn.

Mörkin:
1-0, Crouch á 57. mín eftir frábæra sendingu frá Carragher.
2-0, Torres á 69 mín. Skoraði gott mark með harðfylgi.
3-0, Gerrard á 89 mín úr vítaspyrnu sem Pennant fékk.

Fyrri hálfleikurinn var ömurlegur og í beinu framhaldi við frammistöðu liðsins undanfarnar vikurnar og ég nenni ekki að ræða hann frekar.

Það sáust strax batamerki á liðinu í seinni hálfleik og þetta var bara spurning um að ná að troða tuðrunni yfir marklínuna. Þegar markið loksins kom þá kom þá var það auðvitað Crouch sem skoraði frábært skallamark en sendingin kom úr ólíklegri átt, JAMIE CARRAGHER. Ég held að fyrirgjöfin hans Carra hafi verið sú besta hjá Liverpool í allan vetur (reyndar fáir nema Finnan sem virðast geta gefið fyrirgafir í Liverpool í dag). Núna leið mér þannig að sigurinn var í höfn en spurning hvort við myndum setja fleiri mörk til að fá smá sjálfstraust í komandi átök.

Það liðu ca. 12 mín. þangað til staðan var 2-0 og það var að sjálfsögðu hinn framherjinn í liðinu, Torres, sem skoraði gott mark með miklu harðfylgi. Sky is the limits hjá þessum dreng og þakka ég Guði fyrir að hann skuli vera í Liverpool! Sigurinn gulltryggður (eitthvað sem við höfum átt í miklum vandræðum með í allan vetur) og sjálfstraustið allt að koma. Þriðja og síðasta markið kom síðan úr vítaspyrnu sem Pennant fékk og Gerrard skoraði úr. Gordon var með hendur á knettinum en skotið var fast og hnitmiðað. 3-0 sigur staðreynd og fyrri hálfleikurinn löngu gleymdur.

Það sem skiptir ÖLLU máli er að við unnum í dag og ekki skemmdi fyrir að skora nokkur mörk. Þessi sigur var ótrúlega mikilvægur fyrir liðið því ef við hefðum ekki náð að vinna Sunderland á heimavelli þá hefði allt sturlast. EN þetta var alls ekki góður leikur og við þurfum að laga ótrúlega mikið í leik okkar ef við ætlum að ná 4.sætinu í deildinni (já hugsa sér, við erum í tómu basli við að ná því). Tempóið í leiknum var hægt og færin komu ekki á flæðiskeri úps færibandi (takk Bjarni) en við gáfumst ekki upp, sem er gott. Við getum aldrei sótt upp kantana og svo virðist sem annað hvort Gerrard eða Torres eigi bara að sóla sig í gegn eða skora með langskoti. Sóknarlega erum við slappir í dag en loksins leit vörnin þokkaleg út og hélt hreinu. Skrtel spilaði fínan leik og var þetta örugglega mikil sigur fyrir hann eftir slæma byrjun gegn Havant í bikarnum. Svo má einnig bæta við að við skoruðu heldur ekki sjálfsmark enis og virtist vera orðin regla hjá okkur.

Maður leiksins: Mér fannst enginn spila neitt frábærlega í dag, þetta var frekar svona “solid” frammistaða hjá flestum. Ég ætla að velja Crouch mann leiksins því hann skoraði MARKIÐ sem kom okkur á bragðið og hann hlýtur að vera orðinn framherji nr.2 í þessu liði.

Rafa sagði eftir leikinn:

“As soon as we scored the first goal the game was open. When you have your confidence low it is important to win, so there are a lot of positive things today.”

Kórrétt hjá Spánverjanum og vonandi getum við byggt á þessum sigri. Framundan er erfiður útileikur gegn Chelsea eftir viku…

Crouch byrjar í dag.

Byrjunarliðið í dag:

Reina

Carragher – Skrtel – Hyypia – Aurelio

Pennant – Gerrard – Macherano – Lucas

Torres – Crouch

Bekkur: Itandje, Finnan, Benayoun, Babel, Kuyt.

Ég ekki hugmynd um það hvernig Rafa stillir liðinu upp þar sem það er enginn eiginlegur vinstri kantmaður inn á né hægri bakvörður. Verðum við með þriggja manna varnarlínu og Aurelio og Pennant sem “wing backs” eða Gerrard og Pennant lausir fyrir framan Mascherano og Lucas? En hvað um það… VIÐ VERÐUM AÐ VINNA ÞENNAN LEIK.

Torres styður Rafa og fleira.

Það þarf ekki að koma neinum á óvart að Torres styður Rafa og biður eigendur Liverpool að halda fast í hann.

“It’s just unthinkable what would happen if he should decide to leave. They have to let the boss just get on with it. It has been a difficult season for the club because, frankly, people expected us to win the title. It takes time for a squad to gel. Winning the Premier League is not easy. it’s a process of growing into it. I’ve been surprised by just how good a coach Rafa is. What he manages to do in every training session is draw the very best out of each player. He’s right on top of every single detail and picks up on little things even you had no idea you might benefit from paying attention to. “

Ég held að við getum öll verið sammála Torres því það sem félagið þarf í dag er stöðugleiki og ró. Í sumar skulum við skoða niðurstöðuna og hvort þörf sé á breytingu.

Í öðrum fréttum er það helst að Bolton vill gjarnan kaupa Danny Guthrie en hann hefur staðið sig vel með Bolton og hefur verið fastamaður undir Gary Megson. Guthrie er í árs láni frá Liverpool og er ekki ólíkegt að félögin nái samkomulagi þegar tímabilinu er lokið. Þó Guthrie virðist vera efnilegur leikmaður þá efast ég um hvort hann myndi nokkurn tímann ná að vera lykilmaður hjá Liverpool.

Besian Idrizaj, sem er á láni hjá Crystal Palace, var búinn að samþykkja félagsskipti til Oldham sem og bæði félögin en einhverra hluta vegna ákvað Besian að fara ekki til Oldham.

Lee Peltier sem verið hefur í láni hjá Yeovil hefur skrifað undir 3 ára samning við félagið. Hann þótti standa sig nógu vel til að félagið ákvað að “kaupa” hann.

David Mannix, fyrrum leikmaður Liverpool, hefur skrifað undir samning við Accrington en hann fór á lán til þeirra þegar hann var samningsbundinn Liverpool. Eftir að samning Mannix lauk hjá Liverpool spilaði hann á síðasta ári með Ham-Kam í Adecco ligaen í Noregi.

Þá er komið að Sunderland á Anfield!

Þá er komið að næsta verkefni liðsins ástkæra frá Liverpoolborg, Liverpool FC. Þrátt fyrir allt mótlætið fæ ég nú enn fiðring í magann og hlakka til að sjá mína menn spila. Auðvitað er ekki verið að keppa um meistaratitil í bili, en alltaf vona ég að maður sjái flottan leik sem vekur hjá manni vellíðun að honum loknum.

Á morgun er vissulega að einhverju að keppa. Það er kannski súrrealískt að fjórða sæti skipti máli í einhverri keppni, en það er nákvæmlega það sem okkar menn eru að keppa að þessa dagana. Ekki hefur unnist sigur í deildinni frá því 26.desember og því löngu kominn tími á að þrjú stig endi í húsi.

Fyrri leik liðanna á Stadium of Light lauk með 2-0 sigri okkar manna laugardaginn 25.ágúst, í leik þar sem ótrúlegustu markaskorarar vetursins, Voronin og Sissoko settu hann. Ákvað að leyfa Momo karlinum að fá mynd af sér hér eftir að hafa lesið hjartnæma kveðju frá honum á offical vefnum!

Gangi þér vel í Tórínó mr. Momo!!!

En þá að morgundeginum og hugsanlegri liðsskipan. Javier Mascherano kemur aftur í liðið eftir leikbann og mun örugglega þýða breytingu á liði frá miðvikudeginum. Samkvæmt óstaðfestum fréttum er allt frágengið í samningi hans við Liverpool nema undirskriftin og vonandi er að hann verði í fantaformi til að halda upp á það! Agger, Voronin og Arbeloa (sem valinn hefur verið í spænska landsliðshópinn) auðvitað enn meiddir. Út frá þessu reynir maður að velja lið líkt Benitez, sem aldrei er auðvelt.

Ssteinn útskýrði ansi margt vel á miðvikudaginn varðandi liðsuppstillingu og því engin ástæða til að rifja upp slysasögur og annað slíkt, þó maður gæti það sannarlega!

Mín hugmynd að liði morgundagsins er:

Reina

Finnan – Carragher – Hyypia – Riise

Pennant – Gerrard – Mascherano – Babel

Torres – Crouch

Ég held semsagt að Norðmaðurinn rauðhærði komi inn í liðið aftur, Pennant byrji hægra megin í stað Benayoun og Babel spili í stað Kewell. Ég bara trúi ekki öðru en Crouch byrji frammi eftir bekkjarsetu heilan leik á miðvikudag. Ég tel þetta líklegasta liðið, þó ég myndi ekki endilega stilla því upp svona, ég vildi sjá Insúa fá leik í bakverðinum og jafnvel Lucas inni á miðju með Gerrard undir Torres, en svona held ég að Rafa stilli upp. Út á það gengur víst pælingin í upphituninni okkar.

Mótherjarnir, Sunderland, hafa ekki átt auðvelt með að safna stigum á Anfield, vonandi verður svo áfram!

Þeir eru í 14.sæti í deildinni, með 23 stig eftir 24 leiki. Þeim hefur gengið hrikalega illa á útivelli, að loknum 12 útileikjum eru þeir með 2 stig, hafa semsagt gert 2 jafntefli og tapað 10, markatalan á útivell er 9-29. Einungis Derby County er með jafn slæman árangur á útivelli í deildinni í vetur.
Það eru margir fjarverandi þessa dagana hjá Sunderlandliðinu. Gamla kempan Dwight Yorke fór á meiðslalistann á þriðjudagskvöldið og er þar ásamt Ross Wallace, Carlos Edwards og Danny Higginbotham úr algengu byrjunarliði þeirra. Að auki er Andy Reid, sem þeir keyptu í gær frá Charlton, líka meiddur.

Michael Chopra kemur aftur úr banni og viðbúið er að Rade Prica, 27 ára Svíi sem þeir keyptu nýlega frá AaB Aalborg fyrir 2 milljónir punda verði ásamt honum í framlínunni í 442 leikkerfi stjórans.

Stjórinn er auðvitað Roy Keane, sem hefur nú reyndar reynslu af því að vinna á Anfield, vonandi þó alls ekki á laugardaginn.

Samantekt og spá.

Ég er alveg ákveðinn í því að reyna að vera jákvæður þessa helgina. Ég trúi ekki öðru en að menn hysji upp um sig buxurnar eftir slakt gengi að undanförnu og klári Sunderlandliðið. Eins og ég sagði áður á Sunderland í miklum vandræðum á útivelli og þar sem allir eru meðvitaðir um slakan árangur okkar á Anfield í vetur koma menn alveg dýrvitlausir í leikinn og sýna það að menn ætla sér að færast nær toppnum!
Ég ætla allavega að vera svo bjartsýnn og spá okkur 2-0 sigri í hörkuleik þar sem Crouch og Torres setj‘ann!

Við skulum öll prófa að senda jákvæða strauma allan tímann og skoða hver afraksturinn verður!

Come on you Reds!!!!