Sælt veri fólkið.
Ekki verður sagt að árið 2008 byrji með glans á Anfield. Hreint skelfileg úrslit í hrikalega slökum leik staðreynd og nú svífur stórt spurningamerki yfir rauða hernum frá Liverpool. En byrjum á skýrslunni, ákvað að drífa bara í því, ekki bíða af mér pirringinn.
Byrjunarliðið í kvöld leit svona út:
Finnan – Carragher – Arbeloa – Aurelio
Pennant – Mascherano – Alonso – Kewell
Gerrard
Torres
Ég viðurkenni alveg að mér leist afar vel á þetta byrjunarlið, fannst góð hugmynd að láta Gerrard hreyfa sig frjálst undir Torres og Pennant og Kewell fengju að vaða upp kantana.
Fyrri hálfleikurinn var einn hægasti hálfleikur sem ég hef horft á. Liðið leit afar illa út fram á við og varnarmennirnir voru allt annað en samstíga. Mikið var um feilsendingar og í raun alveg ferlegt að sjá viðvarandi hugmyndasnauðan leik okkar manna. Gerrard fékk þó fínt færi eftir sendingu Torres, en Wigan sættu sig fullkomlega við að sitja og bíða rólegir.
Ég reiknaði alveg með breytingum í hálfleik, Kewell var slakur og Pennant var ekki í leikæfingu þannig að engin ógn datt á bakverði Wigan.
Benitez las augljóslega yfir mönnum í hálfleik því fyrstu 15 mínútur hálfleiksins var eini kafli leiksins þar sem eitthvert tempó var í leik Liverpool. Enda uppskárum við mark eftir fína sókn upp hægri vænginn sem endaði með snilldarsendingu Finnan á Torres sem kláraði sitt færi afskaplega vel.
Eftir um 60 mínútur fannst mér hraðinn aftur detta niður hjá okkar drengjum og Wigan náði smátt og smátt aðeins að komast inn í leikinn. Ekki að þeir væru að skapa sér færi en Arbeloa og Carragher áttu mjög erfitt með að eiga við háar sendingar á senterana mössuðu og því miður jöfnuðu þeir eftir alveg skelfilega hreinsun Gerrard upp úr aukaspyrnu frá miðjunni. Enn eitt markið sem við fáum á okkur upp úr aukaspyrnum vel utan við teiginn.
Enn voru 11 mínútur eftir af leiknum og maður gerði sér vonir um endurkomu eins og gegn Derby. Eitt færi uppskárum við, á 83.mínútu þegar Kirkland varði tvívegis ótrúlega frá Gerrard, en síðan ekki söguna meir.
Semsagt, 1-1 jafntefli gegn skelfilegu liði Wigan, Benitez brjálaður út í lélegan dómara, en hans ákvarðanir höfðu engin lykiláhrif á leikinn.
Maður leiksins: Erfitt að velja úr slöku Liverpoolliði. Duglegur Mascherano, örþreyttur Gerrard og skásti sóknarlega Torres ekki langt frá því en ég vel Steve Finnan, stóð sig vel varnarlega og eina ógn okkar í þessum leik var þegar hann kom upp kantinn. Flott stoðsending í markinu.
Næsti leikur svo bikarleikur gegn Luton Town. Á útivelli næsta sunnudag klukkan 16:00.
Ég ætla hér að skýrslugerð lokinni að segja aðeins hvað býr mér í brjósti eftir þennan leik. Það er eitthvað að á Anfield Road. Ég veit ekki hvað það er en í kvöld fannst mér öllu liðinu leiðast að spila fótbolta, stemmingin á vellinum var grátleg og Benitez er búinn að missa coolið. Í kvöld voru inná leikmenn sem eru í engri leikæfingu (Alonso, Pennant og Aurelio), þreyttir menn (Torres, Carragher og Gerrard) og svo Arbeloa að spila út úr stöðu og Kewell sem er bara á hálfum hraða. Fínt lið á pappírnum en skelfingin réð í kvöld.
Aldrei fannst mér þetta lið vera að stefna á það að komast nær meistaratitli. Það höfðu ansi fáir þarna inná trú á því að þeir verði meistarar, sást best á því að við náðum aldrei pressu á þetta Wiganlið og Kirkland þurfti ekki að hafa mikið fyrir leik kvöldsins.
Ég hef áður lýst því að mér finnst vanta frumkvæði og áræðni í leik liðsins frá 1.desember og jólatörnin er ansi slök, Manchester City er keppinautur okkar þetta árið, um 4.sætið. Eins og liðið okkar spilaði í kvöld er ekki nokkur ástæða til að horfa á meira í bili.
Og ég verð bara að segja það að Spánverjinn geðþekki þarf að hrista fram ása úr erminni. Strax!!!
Nóg í bili, vona að ég hafi ekki gengið of langt í neikvæðninni að sinni. Vona innilega að ég fái hana alla í andlitið hið fyrsta, þangað til gegn Reading var ég sannfærður um að allt væri á réttri leið. Nú býr mikill efi í mínu brjósti…